Skandha 9
Adhyaya 6
Couplet 1
ଏବେ ହୋ ଶୁଣ ନରନାଥକହିବା ବଂଶାନୁଚରିତ
Couplet 2
ସେ ଅମ୍ବରୀଷ ପୁତ୍ର ତିନିବିରୂପ ଶମ୍ଭୁ କେତୁ ଘେନି
Couplet 3
ରୂପେ ଦିଶନ୍ତି ଅନୁପମଅଶେଷ ଗୁଣେ ଗୁଣଧାମ
Couplet 4
ପୃଷଦଶ୍ୱ ବିରୂପ ପୁତ୍ରରଥୀତର ଯେ ତା'ର ସୁତ
Couplet 5
ସେ ରଥୀତର ଅପୁତ୍ରିକଉପାୟ କଲା ସେ ଅନେକ
Couplet 6
କେବେହେଁ ପୁତ୍ର ତା' ନୋହିଲାଅଙ୍ଗିରା ତୁଲେ ବିଚାରିଲା
Couplet 7
ବୋଇଲା ମୋ'ର ପତ୍ନୀ ଗର୍ଭେସନ୍ତତି କର ତୁମ୍ଭେ ଭାବେ
Couplet 8
କ୍ଷତ୍ରଜ ପୁତ୍ର ହେଉ ମୋ'ରଅପୁତ୍ର ଦୁଃଖୁଁ କର ପାର
Couplet 9
ଏମନ୍ତ ରାଜାର ବଚନେଅଙ୍ଗିରା କରି ଗର୍ଭାଧାନେ
Couplet 10
ଶତକୁମର ବ୍ରହ୍ମତେଜେଜନ୍ମିଲେ ଅଙ୍ଗିରାର ବୀର୍ଯ୍ୟେ
Couplet 11
ସେ ପୁଣି ଅଙ୍ଗିର ହୋଇଲେକ୍ଷତ୍ରିୟ କ୍ଷେତ୍ର ଉପୁଜିଲେ
Couplet 12
ପୁଣି ମନୁର ଘ୍ରାଣୁଁ ଜାତଇକ୍ଷ୍ୱାକୁ ନାମେ ହୋଏ ସୁତ
Couplet 13
ସେ ଇକ୍ଷ୍ୱାକୁର ବଂଶ ଯେତେକହିବା ଶୁଣ ଏକଚିତ୍ତେ
Couplet 14
ହୋଇଲେ ଶତେକ କୁମରତାହାଙ୍କ ମଧ୍ୟେ ବଂଶଧର
Couplet 15
ବିକୁକ୍ଷି ନିମି ଦଣ୍ତ ନାମଅତି ପ୍ରଶସ୍ତ ଗୁଣଗ୍ରାମ
Couplet 16
ଏ ତିନିପୁତ୍ର ଆଦି ଯେତେରାଜା ହୋଇଲେ ଏ ଜଗତେ
Couplet 17
ପୂର୍ବେ ପଚିଶ ତା'ର ପୁତ୍ରେରାଜା ହୋଇଲେ ଆର୍ଯ୍ୟାବର୍ତ୍ତେ
Couplet 18
ପଶ୍ଚିମେ ତା'ର ପଞ୍ଚବିଂଶେଜ୍ୟେଷ୍ଠ ତିନିହେଁ ମଧ୍ୟଦେଶେ
Couplet 19
ଅପରେ ଦକ୍ଷିଣ ଉତ୍ତରଏବେ ହୋ ଶୁଣ ନୃପବର
Couplet 20
ଏମନ୍ତେ ପୁତ୍ରେ ପୁତ୍ରେ ତା'ରପୃଥିବୀ ଭାଙ୍ଗେ ନୃପବର
Couplet 21
ହେଲେ ସେ ନୃପତିକେଶରୀତଦନ୍ତେ ଶୁଣ ଦଣ୍ତଧାରୀ
Couplet 22
ଇକ୍ଷ୍ୱାକୁ ପିତୃଶ୍ରାଦ୍ଧ ଦିନେବିକୁକ୍ଷି ରାଇ ସନ୍ନିଧାନେ
Couplet 23
ବୋଇଲେ ବନ ପଶୁଗଣମୋ ପିତୃଶ୍ରାଦ୍ଧ ଅର୍ଥେ ଆଣ
Couplet 24
ତକ୍ଷଣେ ପିତା ଆଜ୍ଞା ପାଇପଶିଲା ଘୋରବନେ ଯାଇ
Couplet 25
ଶବରଗଣ ତୁଲେ ଗଲାଅନେକ ପଶୁ ବଧକଲା
Couplet 26
ଶ୍ରାଦ୍ଧକୁ ଯୋଗ୍ୟ ଯେତେ ମାଂସତାହାଙ୍କ ମଧ୍ୟେ ଏକ ଶଶ
Couplet 27
ଅରଣ୍ୟେ ପଥଶ୍ରମ ପାଇକ୍ଷୁଧାର୍ତ୍ତେ ଚଳି ନ ପାରଇ
Couplet 28
ଶଶା ଗୋଟିଏ ପତ୍ରେ ପୋଡ଼ିମାଂସ ଭକ୍ଷିଲା ଧର୍ମ ହୁଡ଼ି
Couplet 29
ଶେଷ ଯେତେକ ପଶୁ ଥିଲାପିତା ସମୀପେ ନେଇ ଦେଲା
Couplet 30
ସେ ପୁଣ ବଶିଷ୍ଠଙ୍କୁ ଆଣିଆନନ୍ଦେ ବୋଲେ ନୃପମଣି
Couplet 31
ଏ ପଶୁ ମାଂସେ ଶ୍ରାଦ୍ଧକରଏମନ୍ତ ଶୁଣି ମୁନିବର
Couplet 32
ବଶିଷ୍ଠ ରାଜା ବାକ୍ୟ ଶୁଣିସେ କଥା ଯୋଗବଳେ ଜାଣି
Couplet 33
ବୋଇଲେ ରାଜାମୁଖ ଚାହିଁପ୍ରୋକ୍ଷଣେ ଯୋଗ୍ୟ ଏ ନୁହଇ
Couplet 34
ଦେବତା-ପିତୃଅର୍ଥେ ମାଂସକେମନ୍ତେ ଦେବି ଅବଶେଷ
Couplet 35
ତୋ'ର କୁମର କ୍ଷୁଧା ଅର୍ଥେଶଶାଏ ଭକ୍ଷିଲା ବନସ୍ତେ
Couplet 36
ବନେ ଭକ୍ଷିଲା ଅଗ୍ରଭାଗଏ ମାଂସ ଶ୍ରାଦ୍ଧେନୋହେ ଯୋଗ୍ୟ
Couplet 37
ଏମନ୍ତେ ଗୁରୁବାକ୍ୟ ଶୁଣିକୋପେ ବୋଲଇ ନୃପମଣି
Couplet 38
ଏ ପୁତ୍ର ପାପିଷ୍ଠ-ପାମରଏହାକୁ ରାଜ୍ୟୁ ଦୂର କର
Couplet 39
ତକ୍ଷଣେ ରାଜାର ବଚନେପୁରୁଁ ବାହାର କଲେ ଜନେ
Couplet 40
ସେ ପୁଣ ବିପ୍ରଙ୍କ ଚରଣେସେବା କରଇ ଅନୁକ୍ଷଣେ
Couplet 41
ପିତାର ଅନ୍ତେ ରାଜା ହେଲାଶଶାଦ ନାମ ସେ ପାଇଲା
Couplet 42
ପୃଥିବୀ ଶାସନ ସେ କଲାଯଜ୍ଞେ ହରିଙ୍କୁ ଆରାଧିଲା
Couplet 43
ଶଶାଦ ପୁତ୍ର ପୁରଞ୍ଜୟନାମ ତା' ହୋଏ ଇନ୍ଦ୍ରବାହ
Couplet 44
ପରୋପକାରେ ଧର୍ମ କଲାକକୁସ୍ଥ ନାମ ସେ ବହିଲା
Couplet 45
ଏମନ୍ତେ ଶୁକବାକ୍ୟ ଶୁଣିବୋଲେ ପରୀକ୍ଷ ନୃପମଣି
Couplet 46
କକୁସ୍ଥ ନାମ ତା' କେମନ୍ତେଏ କଥା କହ ମୁନି ମୋତେ
Couplet 47
ମୁନି ବୋଲନ୍ତି ଶୁଣ ରାୟେଦେବେ ଯେ ଅସୁରଙ୍କ ଭୟେ
Couplet 48
ଦେବ ଦାନବ କୃତ ଯୁଗେଯୁଦ୍ଧ ଆରମ୍ଭ କଲେ ରଙ୍ଗେ
Couplet 49
ଗୁରୁଙ୍କୁ ପୁଛିଲେ ଦୈବତେସଂଗ୍ରାମେ ଜିଣିବୁ କେମନ୍ତେ
Couplet 50
ବୋଲଇ ଅଙ୍ଗିରା କୁମରପୁରଞ୍ଜୟକୁ ଯୋଦ୍ଧା କର
Couplet 51
ତା'ର ନାରାଚେ ରିପୁଗଣେବେଗେ ଭାଜିବେ ଘୋରରଣେ
Couplet 52
ଶୁଣି ବିବୁଧେ ତୋଷ ହେଲେପୁରଞ୍ଜୟକୁ ନିମନ୍ତ୍ରିଲେ
Couplet 53
ସେ ପୁଣି ଦେବବାକ୍ୟ ଶୁଣିକପାଳେ ଦେଇ ବେନିପାଣି
Couplet 54
ବୋଲଇ ଇନ୍ଦ୍ର କନ୍ଧେ ବସିସଂଗ୍ରାମ କରିବି ସାହସି
Couplet 55
ନୋହିଲେ ଯୁଦ୍ଧ ନାହିଁ ମୋ'ରଏମନ୍ତ ଶୁଣି ତା' ଉତ୍ତର
Couplet 56
ହେଉ ବୋଇଲେ ସୁରଗଣେଇନ୍ଦ୍ର ମିଳିଲେ ତତ୍କ୍ଷଣେ
Couplet 57
ସଂଗ୍ରାମେ ବୃଷରୂପ ହୋଇପୁରଞ୍ଜୟ କନ୍ଧେ ଆରୋହି
Couplet 58
ସ୍ତୁତି କରନ୍ତି ଦେବଗଣେସେ ପୁରଞ୍ଜୟ ଘୋରରଣେ
Couplet 59
ଅଭେଦ-ସେହ୍ନା ଦେହେ ଭରିଧନୁ-ନାରାଚ ହସ୍ତେ ଧରି
Couplet 60
ନିର୍ଭୟେ ଇନ୍ଦ୍ରକନ୍ଧେ ରହିତକ୍ଷଣେ ବିଷ୍ଣୁତେଜ ବହି
Couplet 61
ପଶ୍ଚିମ ଦିଗେ ବେଗେ ଗଲାଅସୁର ଭୁବନେ ମିଳିଲା
Couplet 62
ରୁନ୍ଧିଲା ଦେବ ଘେନି ସାଥେପବନ ନ ବହଇ ପଥେ
Couplet 63
ଦେବ-ଦାନବ ଘୋରରଣହୋଇଲା ଲୋମହରଷଣ
Couplet 64
ଅସୁରେ ନାନାଶସ୍ତ୍ର ଧରିଧାଇଁଲେ ଘୋରନାଦ କରି
Couplet 65
ତାହାର ବାଣ ଅଗ୍ନି ପ୍ରାୟେପଡ଼ିଲା ଅସୁରଙ୍କ ଦେହେ
Couplet 66
ସମରେ ରହି ନ ପାରିଲେପଳାଇ ନିଜ ପୁରେ ଗଲେ
Couplet 67
ଅସୁରବଳ ରଣେ ଜିଣିସକଳ ଧନରତ୍ନ ଆଣି
Couplet 68
ଇନ୍ଦ୍ରକୁ ଦେଇ ସର୍ବଧନତୋଷିଲା ବିବୁଧଙ୍କ ମନ
Couplet 69
ଇନ୍ଦ୍ରାଦି ଦେବେ ବିଷ୍ଣୁ ବୋଲେକକୁସ୍ଥ ନାମ ତା'କୁ ଦେଲେ
Couplet 70
ଏଣୁ ତା' ନାମ ଭୋ ରାଜନକହିଲୁ କଲୁ ଯେ ପ୍ରଶନ
Couplet 71
ତଦନ୍ତେ ଶୁଣ ଭୋ ରାଜନବଂଶାନୁଚରିତ ବିଧାନ
Couplet 72
ଅନେନା ପୁରଞ୍ଜୟ ସୁତପୃଥୁ ତାହାର ତହୁଁ ଜାତ
Couplet 73
ତା'ର ତନୟ ବିଶ୍ୱଗନ୍ଧିତା' ପୁତ୍ର ଚନ୍ଦ୍ର ନାମେ ସିଦ୍ଧି
Couplet 74
ତା' ସୁତ ଯୁବନାଶ୍ୱ ନାମଶ୍ରାବସ୍ତ ତାହାର ନନ୍ଦନ
Couplet 75
ଶ୍ରାବସ୍ତୀପୁର ଯେ ନିର୍ମାଇସପତଦ୍ୱୀପେ ରାଜା ହୋଇ
Couplet 76
ତା'ର କୁମର ବୃହଦଶ୍ୱପବନୁଁ ବେଗ ଯାଇ ଅଶ୍ୱ
Couplet 77
ତା'ର ସୁତ କୁବଳୟାଶ୍ୱଯେ ରାଜା ଉତଙ୍କେ ବିଶ୍ୱାସ
Couplet 78
ଏକ ବିଂଶ ସହସ୍ର ସୁତତା'ଠାରୁ ହୋଇଲେ ସମ୍ଭୂତ
Couplet 79
ସେ ରାଜା ଉତଙ୍କର ହିତେପୁତ୍ରଙ୍କୁ ଘେନିଣ ସଙ୍ଗତେ
Couplet 80
ସେ ଧୁନ୍ଧୁ ସଙ୍ଗେ ରଣ କରିରଣେ ତାହାର ପ୍ରାଣ ହରି
Couplet 81
ଧୁନ୍ଧୁ ଅସୁର ଯେଣୁ ବଧିତେଣୁ ଧୁନ୍ଧୁମାର ପ୍ରସିଦ୍ଧି
Couplet 82
ଧୁନ୍ଧୁ ମୁଖରୁ ଅଗ୍ନିଜ୍ୱାଳାପ୍ରଚଣ୍ତ ଭାବେ ସେ ଜଳିଲା
Couplet 83
ସମସ୍ତେ ହେଲେ ଭସ୍ମୀଭୂତରହିଲେ ମାତ୍ର ତିନିସୁତ
Couplet 84
ଦୃଢ଼ାଶ୍ୱ କପିଳାଶ୍ୱ ବେନିଭଦ୍ରାଶ୍ୱ ସହିତେ ସେ ତିନି
Couplet 85
ହର୍ଯ୍ୟଶ୍ୱ ଦୃଢ଼ାଶ୍ୱର ସୁତତା' ତହୁଁ ନିକୁମ୍ଭ ସମ୍ଭୂତ
Couplet 86
ନିକୁମ୍ଭଠାରୁ ଯେ ଜନମତାହାର ବହୁଳାଶ୍ୱ ନାମ
Couplet 87
କୃଶାଶ୍ୱ ନାମେ ତା'ର ସୁତତା'ର ତନୟ ସେନଜିତ
Couplet 88
ତା' ସୁତ ଯବନାଶ୍ୱ ନାମେକେବେ ହେଁ ନରହିଲା ଗ୍ରାମେ
Couplet 89
ଅପୁତ୍ର ପଣେ ଦୁଃଖମନେପତ୍ନୀ ସମେତେ ଗଲା ବନେ
Couplet 90
ଶତେକ ପତ୍ନୀ ତା'ର ତୁଲେଋଷିଙ୍କ ଆଶ୍ରମେ ମିଳିଲେ
Couplet 91
ଦେଖି ତାହାର ଶତେ ନାରୀମୁନି ସକଳେ ଦୟାକରି
Couplet 92
ରାଜାର ପୁତ୍ର ଜନ୍ମ ଅର୍ଥେଯଜ୍ଞ କରାଇଲେ ସମସ୍ତେ
Couplet 93
କଳସେ ତୀର୍ଥ ଜଳ ଭରିଗର୍ଭର ଅର୍ଥେ ମନ୍ତ୍ରି ବାରି
Couplet 94
ଯଜ୍ଞର ଶାଳେ ଘଟ ଥୋଇସକଳେ ନିଦ୍ରାଗତେ ଶୋଇ
Couplet 95
ଏମନ୍ତେ ରାଜା ଯଜ୍ଞଶାଳେଅତି ତୃଷିତ ଅନ୍ତରାଳେ
Couplet 96
ସହି ନ ପାରି ରାତ୍ର ଅନ୍ତେଜଳ କଳସ ଘେନି ହସ୍ତେ
Couplet 97
ଦେଖିଲେ ସକଳେ ଅଜ୍ଞାନତୁଷାର୍ତ୍ତେ କଲା ଜଳପାନ
Couplet 98
ଏମନ୍ତେ ପାହିଲା ରଜନୀନିଦ୍ରା ତେଜିଲେ ସର୍ବମୁନି
Couplet 99
ଉଦୟ କାଳେ ମନ୍ତ୍ରସ୍ୱରେକୁମ୍ଭ ତୋଳିଲେ ବେନିକରେ
Couplet 100
ଦେଖିଲେ କୁମ୍ଭେ ଜଳ ନାହିଁଚକିତେ ଚଉଦିଗେ ଚାହିଁ
Couplet 101
ବୋଲନ୍ତି ପାଇ ମନେ ଭ୍ରମକେ ପ୍ରାଣୀ କଲା ଏଡ଼େ କର୍ମ
Couplet 102
ମନ୍ତ୍ରିତ ଫୁସବନ ବାରିକେ ପାନ କଲା ତୃଷାଭରି
Couplet 103
ତକ୍ଷଣେ ବେନିକର ଯୋଡ଼ିମୁନିଙ୍କ ପାଦତଳେ ପଡ଼ି
Couplet 104
ରାଜା ବୋଇଲା ମୁଁ ଅଜ୍ଞାନେତୃଷା ତୋଷିଲି ଜଳପାନେ
Couplet 105
ଶୁଣି ବ୍ରାହ୍ମଣେ କୋପବହିବୋଇଲେ ବିଷ୍ଣୁମାୟା ଏହି
Couplet 106
ପ୍ରାଣୀ ଯେ ଦଇବ ଅଧୀନମାୟାର ବଳେ ହରେ ଜ୍ଞାନ
Couplet 107
ବୋଇଲେ ରାଜାମୁଖ ଚାହିଁଗର୍ଭ ଧଇଲୁ ଏବେ ତୁହି
Couplet 108
ଏବେ ତୋ' ଜୀବନ ସମ୍ଭାଳଏମନ୍ତେ ଗଲା କେତେକାଳ
Couplet 109
ଏମନ୍ତେ ପୁତ୍ର ଜନ୍ମକାଳେରାଜା ଉଦର ବାହୁ ବଳେ
Couplet 110
ଦକ୍ଷିଣ କୁକ୍ଷି ବିଦାରିଲାତକ୍ଷଣେ ଭୂମିରେ ପଡ଼ିଲା
Couplet 111
ରାଜା ନମଲା ପୁଣ୍ୟବଳେଉଭାରି ଦେଖନ୍ତି ସକଳେ
Couplet 112
ପୁତ୍ର ରୋଦଇ କ୍ଷୀର ଅର୍ଥେତା' ଦେଖି ଇନ୍ଦ୍ର ଦୟାଚିତ୍ତେ
Couplet 113
ବୋଇଲେ ବିପ୍ରଙ୍କୁ ଅନାଇଁରାଜାର ସ୍ତନଯୁଗ ନାହିଁ
Couplet 114
ଏ ପୁତ୍ର ଲୋଡୁଅଛି କ୍ଷୀରଏମନ୍ତ ବୋଲି ନିଜ କର
Couplet 115
ଅଙ୍ଗୁଳି ତା'ର ତୁଣ୍ତେ ଦେଲାତକ୍ଷଣେ କ୍ଷୁଧା ତା' ହରିଲା
Couplet 116
ଇନ୍ଦ୍ର ବୋଲଇ ତା'କୁ ଚାହିଁତୋହର ହୋଇଲି ମୁଁ ଧାଈ
Couplet 117
ତୁ ଯେ ହୋଇଲୁ ବଳବନ୍ତାଏଣୁ ତୋ' ନାମଟି ମାନ୍ଧାତା
Couplet 118
ସେ ପୁଣି ଚକ୍ରବର୍ତ୍ତୀ ହୋଇପାଳଇ ସପ୍ତଦ୍ୱୀପା ମହୀ
Couplet 119
ଇନ୍ଦ୍ର ତାହାକୁ ବର ଦେଲେଅଜୟ ହୁଅସି ବୋଇଲେ
Couplet 120
ସେ ପୁଣି ନିଜ ତେଜ ବଳେଅବନୀ ପାଳଇ ନିଶ୍ଚଳେ
Couplet 121
ତାହାର ତେଜେ ଦସ୍ୟୁଗଣଭୟେ ପଳାନ୍ତି ଛାଡ଼ି ରଣ
Couplet 122
ଏଣୁ ସେ ନିଜ ତେଜ ଧାମପାଇଲା ତ୍ରସଦ୍ଦସ୍ୟୁ ନାମ
Couplet 123
ରାବଣ ଆଦି ଦସ୍ୟୁ ଯେତେତ୍ରାସନ୍ତି ସେ ବସିଲେ ରଥେ
Couplet 124
ଏମନ୍ତ ନାମ ଇନ୍ଦ୍ର ଦେଲାଅନେକ କାଳ ରାଜ୍ୟ କଲା
Couplet 125
ତା' ରିପୁ ନାହିଁ ଏ ଶୟଳେବଞ୍ଚିଲା ବିଷ୍ଣୁତେଜ ବଳେ
Couplet 126
ଅନେକ ମତେ ଯଜ୍ଞ କଲାଦକ୍ଷିଣା ବିପ୍ରଗଣେ ଦେଲା
Couplet 127
ଯେ ହରି ସର୍ବ ଦେବମୟେଦେବେ ବସନ୍ତି ଯା'ର ଦେହେ
Couplet 128
ସେ ହରି ଯଜ୍ଞେ ତୋଷ କରିସୁଖେ ପାଳିଲା ବସୁନ୍ଧରୀ
Couplet 129
ସୂର୍ଯ୍ୟର ତେଜ ଯେତେ ଦୂରଯହିଁ ବା ଚନ୍ଦ୍ରମା ସମୀର
Couplet 130
ମାନ୍ଧାତା ତେତେଦୂର ରାଜାସର୍ବେ କରନ୍ତି ପାଦପୂଜା
Couplet 131
ସେ ପୁଣି ଶଶବିନ୍ଦୁ ପୁରେକନ୍ୟା ଲଭିଲା ସ୍ୱୟମ୍ବରେ
Couplet 132
ସେ କନ୍ୟା ଇନ୍ଦୁମତି ନାମରୂପରେ ଅଟେ ଅନୁପମ
Couplet 133
ତାହାର ଗର୍ଭେ ପୁତ୍ର ତିନିଜନ୍ମିଲେ ବିଷ୍ଣୁତେଜ ଘେନି
Couplet 134
ପୁରୁକୂତ୍ସ ଯେ ଅମ୍ବରୀଷଏ ଆଦି ମୁଚୁକୁନ୍ଦ ଶେଷ
Couplet 135
ଏ ଅନ୍ତେ ପଞ୍ଚାଶ ଦୁହିତାଉତ୍ପତ୍ତି କଲେ ମାନ୍ଧାତା
Couplet 136
ସେ କନ୍ୟାଗଣ ବିଭାକାଳେସୌଭରିମୁନି ଯୋଗବଳେ
Couplet 137
ବିବାହ କଲେ କନ୍ୟାଗଣସେ କଥା ଏକମନେ ଶୁଣ
Couplet 138
ସୌଭରିଋଷି ବୃନ୍ଦାବନେକାଳିନ୍ଦୀ ଜଳେ ଯୋଗଧ୍ୟାନେ
Couplet 139
ତପ କରନ୍ତି ଦୃଢ଼ଚିତ୍ତେଏମନ୍ତେ କିଛିକାଳ ଅନ୍ତେ
Couplet 140
ସମାଧି ଭାଜିଲା ଚଞ୍ଚଳେସ୍ଥିରେ ଚାହିଁଲେ ନଦୀଜଳେ
Couplet 141
ଦେଖିଲେ ମୀନଗଣ ମଧ୍ୟେରୋହିତ ଖେଳଇ ଆନନ୍ଦେ
Couplet 142
ବାଳକ ମୀନ ତା' ଶରୀରେକ୍ରୀଡ଼ନ୍ତି ପୁଚ୍ଛ ପୃଷ୍ଠ ଶିରେ
Couplet 143
ଏମନ୍ତ ହୋଇ ପ୍ରତିଦିନେଖେଳନ୍ତି ମୁନି ସନ୍ନିଧାନେ
Couplet 144
ସୌଭରି ମୁନି ତାହା ଚାହିଁଲାଳସଚିତ୍ତେ ବିଚାରଇ
Couplet 145
ଦେଖ ଏ ରୋହିତର ଭାଗ୍ୟକୁଟୁମ୍ବ ମଧ୍ୟେ ସୁଖ ଭୋଗ
Couplet 146
ମୁଁ ଏବେ କରି ଗୃହାଶ୍ରମସାଧିବି ଯଥା କୁଳ ଧର୍ମ
Couplet 147
ଏତେ ବିଚାରି ତପ ଛାଡ଼ିଗୃହ କରଣେ ଚିତ୍ତ ବଢ଼ି
Couplet 148
ମାର୍ଗେ ଚଳନ୍ତି ସେ ବିଚାରିବିବାହ ଅର୍ଥେ ବ୍ରହ୍ମଚାରୀ
Couplet 149
ଗୃହସ୍ଥ ନୋହେ ସେହୁ ଭଲେଦାରା ପରିଗ୍ରହ ନ କଲେ
Couplet 150
ଏତେ ବିଚାରି ଦୃଢ଼ଚିତ୍ତେମିଳିଲେ ନୃପତି ଅଗ୍ରତେ
Couplet 151
ମୁନି ଆଗମ ରାଜା ଦେଖିଉଠିଲେ ଆସନ ଉପେକ୍ଷି
Couplet 152
ଅତିଥିମତେ ପୂଜା କଲେଆସନେ ନେଇ ବସାଇଲେ
Couplet 153
ଅନେକ ଗଉରବ କରିତା' ଦେଖି ମୁନି ସଉଭରି
Couplet 154
ବୋଇଲେ ରାଜା ମୁଖ ଚାହିଁବିଭା କରାଅ ମୋତେ ତୁହି
Couplet 155
ଗୃହେ କଳ୍ପିଲା ମୋର ମନକନ୍ୟାଏ ଦିଅ ମୋତେ ଦାନ
Couplet 156
ମୋହର ସନ୍ତତି ହୋଇଲେସ୍ୱଧର୍ମ ରଖିବୁ ତୁ ଭଲେ
Couplet 157
ଏମନ୍ତେ ମୁନି ମୁଖୁଁ ଶୁଣିରାଜା ବିଚାରେ ମନେ ଗୁଣି
Couplet 158
ଏ ଅତିବୃଦ୍ଧ ଜରଜରବାତେ କମ୍ପଇ ତା' ଶରୀର
Couplet 159
ବୃଦ୍ଧଙ୍କ ମଧ୍ୟେ ଅତିବୃଦ୍ଧଗୃହ କରଣେ କଲେ ସଧ
Couplet 160
ମୋ'ର ଦୁହିତା ଅତି ସୁଖୀଏହାକୁ ଦେଲେ ହେବ ଦୁଃଖୀ
Couplet 161
ନ ଦେଲେ ମୋ'ର ଭଲ ନାହିଁଏତେ ବିଚାରି ମୁନି ଚାହିଁ
Couplet 162
ବୋଲଇ ଶିରେ ଦେଇ କରଭୋ ମୁନି ଶୁଣ ମୋ' ଉତ୍ତର
Couplet 163
ପଞ୍ଚାଶ କନ୍ୟା ଅଛି ମୋ'ରଅନ୍ତଃପୁରକୁ ବିଜେ କର
Couplet 164
ଯେ କନ୍ୟା ତୁମ୍ଭଙ୍କୁ ବରିବସୁମନେ କରି ପ୍ରୀତିଭାବ
Couplet 165
ସେ କନ୍ୟା ନିଶ୍ଚେ ଦେବି ମୁହିଁଏମନ୍ତେ ରାଜା ସତ୍ୟ ପାଇଁ
Couplet 166
ମୁନି ଉଠିଲେ ତୋଷ ହୋଇତକ୍ଷଣେ ଅନ୍ତଃପୁରେ ଯାଇ
Couplet 167
ଦ୍ୱାରପାଳକୁ ରାଜା ଚାହିଁବୋଇଲା ଘେନିଯାଅ ତୁହି
Couplet 168
ଯେ କନ୍ୟା ବରିବ ଏ ବରଦେବଇଁ ସତ୍ୟ ଏ ମୋହର
Couplet 169
ଦ୍ୱାରପାଳର ହସ୍ତ ଧରିପୁରେ ପଶିଲେ ସଉଭରି
Couplet 170
ମିଳିଲେ କନ୍ୟାଙ୍କ ମନ୍ଦିରେମାୟା-ମୋହନ-କଳେବରେ
Couplet 171
ରୂପେ କନ୍ଦର୍ପ ରୂପ ଗଞ୍ଜେଜଗମୋହନ ତେଜ ପୁଞ୍ଜେ
Couplet 172
କନ୍ୟାଙ୍କୁ ଚାହିଁ ଦ୍ୱାରପାଳଅଳପ ନମିଲା କପୋଳ
Couplet 173
ବୋଲଇ କନ୍ୟାଙ୍କୁ ଅନାଇଁମୁଁ ତୁମ୍ଭ ପିତା ଆଜ୍ଞା ପାଇ
Couplet 174
ସଙ୍ଗତେ ଆଣିଅଛି ବରଯାହାର ଇଚ୍ଛା ତୁମେ ବର
Couplet 175
ଏକଇ କନ୍ୟା ଦେବେ ଦାନଅଧିକେ ନାହିଁ ପ୍ରୟୋଜନ
Couplet 176
କନ୍ୟାଏ ତା'ର ରୂପ ଚାହିଁନୟନ ପିଛା ନଚଳଇ
Couplet 177
ସର୍ବେ ଇଚ୍ଛନ୍ତି ତା'ର ସଙ୍ଗଅନଳେ ଯେସନେ ପତଙ୍ଗ
Couplet 178
ଏକ ଆରେକ ଆଗ ହୋଇବୋଲନ୍ତି ମୋ'ର ବର ଏହି
Couplet 179
ମୁହିଁ ବରିଲି ଆଗେ ବରନିଶ୍ଚୟେ ବର ଏ ମୋହର
Couplet 180
ଏମନ୍ତେ ଏକୁ ଆରେ ବାଦେମୁନିଙ୍କି ବରିଲେ ଆନନ୍ଦେ
Couplet 181
ତକ୍ଷଣେ ଦ୍ୱାରପାଳ ଗଲାନୃପତି ଆଗେ ଜଣାଇଲା
Couplet 182
ବୋଲଇ ବିଧାତାର ମାୟାକେ ଆନ କରେ ପ୍ରଭୁ ଏହା
Couplet 183
ଦଇବବଳ ଆକର୍ଷଣେସର୍ବେ ବରିଲେ ବରପଣେ
Couplet 184
ଶୁଣି ତାହାର ମୁଖୁଁ ବାଣୀସଂଭ୍ରମଚିରେ ନୃପମଣି
Couplet 185
ଆନନ୍ଦେ କନ୍ୟାଦାନ କଲାଅନେକ ଯଉତୁକ ଦେଲା
Couplet 186
ପଞ୍ଚାଶ କନ୍ୟା ବିଭା କରିପୁରୁଁ ବାହାର ସଉଭରି
Couplet 187
ସମ୍ପଦ ସିଦ୍ଧି ଯୋଗବଳେଗୃହସ୍ଥ-ଆଶ୍ରମ ନିଶ୍ଚଳେ
Couplet 188
ନାନାପ୍ରକାରେ ଭୋଗକଲେଅନେକ ପୁତ୍ର ନାତି ତୁଲେ
Couplet 189
ଯେ ଭୋଗକଳ୍ପେ ତା'ଙ୍କ ମନେତକ୍ଷଣେ ମିଳେ ସନ୍ନିଧାନେ
Couplet 190
ଦିଗପାଳଙ୍କ ଭୋଗ ଆଦିଅତୁଲ୍ୟ ଅମୂଲ୍ୟ ପ୍ରସିଦ୍ଧି
Couplet 191
ଏମନ୍ତ ଭୋଗ ଅନୁଦିନେବିହାର ପୁଷ୍ପିତ କାନନେ
Couplet 192
ଏମନ୍ତେ କିଛିକାଳ ଗଲାବୈରାଗ୍ୟ ମନେ ଉପୁଜିଲା
Couplet 193
ନିଜ କପାଳେ ହସ୍ତ ମାରିତାପେ ବୋଲନ୍ତି ସଉଭରି
Couplet 194
ଦଇବ ବଳ ଦେଖ ମୋତେତପ ମୁଁ କଲି ମୋକ୍ଷ ଅର୍ଥେ
Couplet 195
ଜଳେ ଅନାଇଁ ମୀନବଂଶେଜ୍ଞାନ ହାରିଲି ସଙ୍ଗଦୋଷ
Couplet 196
ଏକ ମୁଁ ଭଜିଲି ଅନେକନିଶ୍ଚୟେ ପଡ଼ିବି ନରକ
Couplet 197
ଏମନ୍ତ ଭାଳି ସେ ଏକାନ୍ତେତକ୍ଷଣେ ପଶିଲେ ବନସ୍ତେ
Couplet 198
ପତ୍ନୀ ସମେତେ ତପ ଦାହିଅନ୍ତେ ଲଭିଲେ ଭାବଗ୍ରାହୀ
Couplet 199
ସୁଜନେ ଶୁଣ ଏକଚିତ୍ତେଯେ ଧର୍ମ ବଂଶାନୁଚରିତେ
Couplet 200
କହିଲି ଆତ୍ମାହିତ ବାଣୀଯେଣେ ଭକତି ତତ୍ତ୍ୱ ଜାଣି
Couplet 201
ସଂସାର ଅନ୍ଧକୂପେ ଥାଇଏ ବିନୁ ଆନଗତି ନାହିଁ
Couplet 202
ବୋଲଇ ଦାସ ଜଗନ୍ନାଥନବମସ୍କନ୍ଧେ ଭାଗବତ