Skandha 9
Adhyaya 4
Couplet 1
ନାଭାଗ ନଭଗର ବଳାପୂର୍ବେ ସେ ବ୍ରହ୍ମଚର୍ଯ୍ୟ କଲା
Couplet 2
ଭାଇଏ ତା'ର ଭାଗ କାଟିସର୍ବ ସମ୍ପଦ ନେଲେ ବାଣ୍ଟି
Couplet 3
ଭାଇଙ୍କୁ ବୋଲେ ଭାଗ କାହିଁପିତା ତୋ' ଭାଗେ ବୋଲେ ଭାଇ
Couplet 4
ପିତାଙ୍କୁ ବୋଲନ୍ତେ ତା' ଯାଇସେ ବୋଲେ ଉଚିତ ନୁହଇ
Couplet 5
ବୋଇଲା ପୁଣି ଯାଅ ତୁହିଅଙ୍ଗିରସଙ୍କ ଯଜ୍ଞ ଯହିଁ
Couplet 6
ତାହାଙ୍କୁ ଦେବୁ ଉପଦେଶଲଭିବୁ ଦ୍ରବିଣ ଅଶେଷ
Couplet 7
ପିତାର ବୋଲେ ଯଜ୍ଞେ ଗଲାଅନେକ ଧନ ସେ ଲଭିଲା
Couplet 8
ତା' ଘେନି ସେ ଯେ ବାଟେ ଆସେମିଳିଲା କାଳିଆ ପୁରୁଷେ
Couplet 9
ବୋଲଇ ମୋ'ର ଧନ ନେଇପଳାଇ ଯାଉ କାହିଁପାଇଁ
Couplet 10
ସେ ବୋଲେ ନ ଜାଣଇ କିଛିପିତା ବଚନେ ନେଉଅଛି
Couplet 11
ପୁରୁଷ ବୋଲେ ତୁ ପଚାରପିତାଙ୍କୁ ଏ ଧନ କାହାର
Couplet 12
ତହୁଁ ନାଭାଗ ବେଗେ ଗଲାସକଳ ପିତାଙ୍କୁ କହିଲା
Couplet 13
ପିତା ବୋଇଲେ ସତ୍ୟ ଏହାପୂର୍ବେ ଋଷି ଏ କଲେ ଯାହା
Couplet 14
ଯଜ୍ଞର ଶେଷ-ଧନ ଆଦିରୁଦ୍ରଙ୍କ ଭାଗ ବୋଲି ବିଧି
Couplet 15
ନାଭାଗ ତହୁଁ ବେଗେ ଗଲାରୁଦ୍ରେ ସକଳ ସମର୍ପିଲା
Couplet 16
ପିତା ପୁତ୍ରର ସତ୍ୟ ଜାଣିରୁଦ୍ର ବୋଲନ୍ତି ସାଧୁବାଣୀ
Couplet 17
ବୋଇଲେ ସର୍ବ ଘେନିଯାଅଆବର ବ୍ରହ୍ମଜ୍ଞାନ ପାଅ
Couplet 18
ଏମନ୍ତେ ସେ ନାଭାଗ ରାଜାସୁଖେ ପାଳିଲା ଜନପ୍ରଜା
Couplet 19
ଅନେକ କାଳ ରାଜ୍ୟ କଲାଅନ୍ତେ ସେ ଗୋବିନ୍ଦେ ପଶିଲା
Couplet 20
ନାଭାଗ-ପୁତ୍ର ଅମ୍ବରୀଷସେ ରାଜା ବିଷ୍ଣୁର ବିଶ୍ୱାସ
Couplet 21
ବ୍ରାହ୍ମଣ ଶାପ ନ ଲାଗିଲାତା' ଶୁଣି ଅଭିମନ୍ୟୁବଳା
Couplet 22
ଶୁକ ଚରଣ ବେନି ଧରିବୋଲେ ପରୀକ୍ଷ ଦଣ୍ତଧାରୀ
Couplet 23
ନାଭାଗ ପୁତ୍ର ଅମ୍ବରୀଷସେ ଯେବେ ବିଷ୍ଣୁର ବିଶ୍ୱାସ
Couplet 24
ବ୍ରାହ୍ମଣ ଶାପ ନ ଲାଗିଲାମୋତେ ତ ସନ୍ଦେହ ଲାଗିଲା
Couplet 25
ଯେ ବ୍ରହ୍ମଦଣ୍ତ ବଜ୍ରଘୋରକେମନ୍ତେ ତହୁଁ ହେଲା ପାର
Couplet 26
କି ଅବା ତା'ର ତପ ଫଳୁଁତରିଲା ବ୍ରହ୍ମଶାପାନଳୁଁ
Couplet 27
ଏ କଥା କହ ମୁନି ମୋତେସଂଶୟ ଲାଗିଲା ମୋ' ଚିତ୍ତେ
Couplet 28
ଏମନ୍ତ ରାଜା-ପ୍ରଶ୍ନ ଶୁଣିଶୁକ କହନ୍ତି ମଞ୍ଜୁବାଣୀ
Couplet 29
ଶୁଣ ରାଜନ ଏକଚିତ୍ତେଯେ ପ୍ରଶ୍ନ ବଂଶାନୁଚରିତେ
Couplet 30
ନାଭାଗସୁତ ଅମ୍ବରୀଷଯେମନ୍ତେ ବିଷ୍ଣୁର ବିଶ୍ୱାସ
Couplet 31
ବ୍ରାହ୍ମଣ ଶାପ ନଲାଗିଲାଅନ୍ତେ ସେ ଗୋବିନ୍ଦେ ପଶିଲା
Couplet 32
ସେ ସପ୍ତଦ୍ୱୀପେ ଏକ ରାଜାସୁଖେ ପାଳଇ ଜନପ୍ରଜା
Couplet 33
ସାତ୍ତ୍ୱିକ-ସମ୍ପଦ ତାହାରବିବେକ କେ କରୁ ଗୋଚର
Couplet 34
ସପତ ଦ୍ୱୀପେ ରାଜାପଣେପ୍ରଜା ପାଳଇ ଅନୁକ୍ଷଣେ
Couplet 35
ଶରୀର ସୁଖକୁ ନ ଲେଖେସମ୍ପଦ ସ୍ୱପ୍ନ-ପ୍ରାୟ ଦେଖେ
Couplet 36
ଯେ ପ୍ରାଣୀ ସମ୍ପଦ ଇଚ୍ଛନ୍ତିଅନ୍ତେ ସେ ନରକେ ପଡ଼ନ୍ତି
Couplet 37
ଏମନ୍ତ ନିଶ୍ଚେ ଜାଣି ମନେହରି ଭଜଇ ତତ୍ତ୍ୱଜ୍ଞାନେ
Couplet 38
ବିଷ୍ଣୁଭକତ ଯେତେ ଜନତାହାଙ୍କ ପାଦେ ତା'ର ମନ
Couplet 39
ସାଧୁଙ୍କ ପାଦେ ନିତ୍ୟେ ସେବେସଂସାର ଆତ୍ମାରୂପେ ଭାବେ
Couplet 40
ହରିଚରଣ ଯୁଗେ ମନବିଷ୍ଣୁ ଉଚ୍ଚାରଇ ବଦନ
Couplet 41
ବିଷ୍ଣୁର ମନ୍ଦିର ମାର୍ଜନେକର ଯୁଗଳ ଅନୁଦିନେ
Couplet 42
ଶ୍ରବଣ ଯୁଗ ତା' ସୁକଥାନିତ୍ୟେ ଶୁଣଇଁ କୃଷ୍ଣକଥା
Couplet 43
ନିରତେ ତାହାର ନୟନକଳ୍ପଇ ବିଷ୍ଣୁ-ଦରଶନ
Couplet 44
ଶରୀର-ଚର୍ମ ଅନୁଦିନେକଳ୍ପେ ବୈଷ୍ଣବ-ଆଲିଙ୍ଗନେ
Couplet 45
ହରିଚରଣ ପଦ୍ମଗନ୍ଧେନିରତେ ନାସା ତା' ଆମୋଦେ
Couplet 46
ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣଚରଣ ତୁଳସୀତା'ର ରସନା ତେଣେ ରସି
Couplet 47
ଚରଣ ଯୁଗ କଳ୍ପେ ନିତ୍ୟେକୃଷ୍ଣ ମନ୍ଦିରେ ଉପଗତେ
Couplet 48
ବିଷ୍ଣୁ ଚରଣେ ନମସ୍କାରଶିର କଳ୍ପଇ ନିରନ୍ତର
Couplet 49
ଚିତ୍ତ କଳ୍ପର ଦାସପଣେବୈଷ୍ଣବ ଚରଣ ସେବନେ
Couplet 50
ହରି-ଭକତ-ଜନେ ରତିନିରତେ କଳ୍ପେ ତା'ର ମତି
Couplet 51
ଦେହ ବିଷୟ ତା'ର ଯେତେକଳ୍ପଇ ହରିଭାବ ନିତ୍ୟେ
Couplet 52
ବିପ୍ର ଦେବତା ପାଦେ ସେବେପ୍ରଜାଙ୍କୁ ଦେଖେ ବିଷ୍ଣୁଭାବେ
Couplet 53
ସକଳ ସମ୍ପଦ ପ୍ରସିଦ୍ଧିଭିଆଇ କରେ ଅଶ୍ୱମେଧି
Couplet 54
ବିପ୍ରଚରଣ ଦାନେ ପୂଜେଯେ ଅଧିଯଜ୍ଞ ବିଧି ଭଜେ
Couplet 55
ଅସିତ ବଶିଷ୍ଠ ଗୌତମସଙ୍ଗତେ ଘେନି ମୁନିଗଣ
Couplet 56
ବିପ୍ର-ସେବନ ଅନୁମତେସରସ୍ୱତୀର ଅଭିସ୍ରୋତେ
Couplet 57
ତାହାର ଯଜ୍ଞସଭା ମଧ୍ୟେତ୍ରିଦଶେ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଆନନ୍ଦେ
Couplet 58
ମୁନି-ବ୍ରାହ୍ମଣ ମଧ୍ୟେ ବସିନିତ୍ୟେ ଯଜ୍ଞକୁ ପରଶଂସି
Couplet 59
ଦେବ-ମନୁଷ୍ୟ ସଭାଗତେସର୍ବେ ଦିଶନ୍ତି ଏକମତେ
Couplet 60
ଦେବେ ସେ ସଭାମଧ୍ୟେ ଥା'ନ୍ତିସ୍ୱର୍ଗ-ଗମନ ନ ବାଞ୍ଛନ୍ତି
Couplet 61
କୃଷ୍ଣକୀର୍ତ୍ତନ ସଭା ମଧ୍ୟେସକଳେ ଶୁଣନ୍ତି ଆନନ୍ଦେ
Couplet 62
ସ୍ୱର୍ଗର ପ୍ରାୟ ମହୀ ଦିଶେଅଷ୍ଟମନିଧି ଯହିଁ ବସେ
Couplet 63
ଏମନ୍ତ ଭକ୍ତିଯୋଗ ବଳେସେ ରାଜା ସରସ୍ୱତୀ କୂଳେ
Couplet 64
ସ୍ୱଧର୍ମେ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କୁ ତୋଷିଲାସର୍ବକାମନା ଉପେକ୍ଷିଲା
Couplet 65
ଗୃହ ସମ୍ପଦ ଦାରା ସୁତଜ୍ଞାତି ବାନ୍ଧବ ଇଷ୍ଟ ମିତ୍ର
Couplet 66
ରାଜସମ୍ପଦ ଆଦି ଯେତେଯେ ଅଶ୍ୱ କୁଞ୍ଜର ସହିତେ
Couplet 67
ଅପରେ ଦିବ୍ୟବସ୍ତୁ ଯେତେଇଚ୍ଛା ନ କରେ ତା'ର ଚିତ୍ତେ
Couplet 68
ନିରତେ ଗୋବିନ୍ଦ ଚରଣେମନନିବେଶେ ଅନୁକ୍ଷଣେ
Couplet 69
ତାହାର ଶୁଦ୍ଧଚିତ୍ତ ଜାଣିଚକ୍ରକୁ ରାଇ ଚକ୍ରପାଣି
Couplet 70
ବୋଇଲେ ଅମ୍ବରୀଷ ମେଳେତୁ ଚକ୍ର ଥିବୁ ସର୍ବକାଳେ
Couplet 71
ଏହାକୁ ରଖ ନିରନ୍ତରେଯେମନ୍ତେ ସର୍ବଦୁଃଖୁଁ ତରେ
Couplet 72
ଏମନ୍ତେ ବିଷ୍ଣୁ ଆଜ୍ଞା ପାଇସେ ଚକ୍ର ରକ୍ଷାକଲା ଯାଇ
Couplet 73
ସେ ରାଜା ପତ୍ନୀର ସମେତେଉପାସେ ଏକାଦଶୀ ବ୍ରତେ
Couplet 74
କାର୍ତ୍ତିକ ଶୁକ୍ଳପକ୍ଷେ ହରିପୂଜିଲା ଉପବାସ କରି
Couplet 75
ପ୍ରଭାତ କାଳେ ମଧୁବନେକାଳନ୍ଦୀକୂଳେ ଏକଧ୍ୟାନେ
Couplet 76
ଆନନ୍ଦେ ପତ୍ନୀର ସମେତେବିଷ୍ଣୁ ପୂଜିଲା ଦୃଢ଼ଚିତ୍ତେ
Couplet 77
ଦ୍ରବ୍ୟ ସମ୍ପାଦି ଅତିରେକେପୂଜିଲା ମହାଅଭିଷେକେ
Couplet 78
ଉତ୍ତମ ବସ୍ତ୍ର ଅଳଙ୍କାରସୁଗନ୍ଧମାଲ୍ୟ ଉପହାର
Couplet 79
ସଙ୍ଗତେ ଘେନି ନିଜନାରୀଏକାନ୍ତ ଭାବେ ପୂଜା କରି
Couplet 80
ଉତ୍ତମ ବ୍ରାହ୍ମଣ ବସାଇସୁନ୍ଦର ଧେନୁମାନ ଦେଇ
Couplet 81
ଧେନୁକୁ କରି ଅଳଙ୍କାରସୁବର୍ଣ୍ଣ ଶୃଙ୍ଗ ରୌପ୍ୟ ଖୁର
Couplet 82
ବିବିଧ ବସ୍ତ୍ର ମଣ୍ତି ଅଙ୍ଗେଗନ୍ଧାଦି ଧୂପଦୀପ ସଙ୍ଗେ
Couplet 83
ପୃଷ୍ଠ-ପାରୁଷେ ତାମ୍ର କାଂସ୍ୟେଧେନୁକୁ ମଣ୍ତିଲା ହରଷେ
Couplet 84
ସୁଶୀଳା ବତ୍ସା ପୟୋସ୍ୱିନୀମଣ୍ତିଲା ଅଳଙ୍କାର ଘେନି
Couplet 85
ବିପ୍ର ବସାଇ ବାକ୍ୟ କଲାବତ୍ସା ସହିତେ ଧେନୁ ଦେଲା
Couplet 86
ସୁସ୍ୱାଦୁ ଅନ୍ନ ଷଡ଼ରସେବିପ୍ରଙ୍କୁ ଭୁଞ୍ଜାଇ ସନ୍ତୋଷେ
Couplet 87
ବିପ୍ରଙ୍କ ପାଦଯୁଗେ ଲାଗିପାରଣା ଅର୍ଥେ ଆଜ୍ଞା ମାଗି
Couplet 88
ଉଦ୍ୟମ କଲା ନରପତିଏମନ୍ତେ ମିଳିଲା ଅତିଥି
Couplet 89
ଦୁର୍ବାସା ଶଂକରଙ୍କ ଅଂଶେଯାହାଙ୍କୁ ଦେଖି ଦେବେ ତ୍ରାସେ
Couplet 90
ତାହାଙ୍କୁ ଦେଖି ନୃପମଣିଆସନ ପାଦାସନ ଆଣି
Couplet 91
ପୂଜିଲା ଅତିଥି ସ୍ୱଭାବେଆନନ୍ଦେ ଅତି ଗଉରବେ
Couplet 92
ପୁଣି ଚରଣ ତଳେ ପଡ଼ିରାଜା ବୋଲଇ କରଯୋଡ଼ି
Couplet 93
ଭୋ ମୁନି ପାରଣା ମୋହରମୋ ଗୃହେ କର ତୁ ଆହାର
Couplet 94
ତକ୍ଷଣେ ଅମ୍ବରୀଷ ବୋଲେଦୁର୍ବାସା ଅଙ୍ଗୀକାର କଲେ
Couplet 95
ଆନନ୍ଦ ମନେ ଧ୍ୟାନ କରିକାଳିନ୍ଦୀ ଜଳେ ମୋଦ ଭରି
Couplet 96
ବିଳମ୍ବେ ସ୍ନାନ-ସନ୍ଧ୍ୟା କଲେନିଶ୍ଚିନ୍ତେ ବସି ନଦୀକୂଳେ
Couplet 97
ଏବେ ହେ ଶୁଣ ନୃପମଣିରାଜା ବିଷାଦ-ମନେ ଗୁଣି
Couplet 98
ପାରଣା ହୋଇଲା ଉଛୁରଅତିଥି ନଇଲା ମୋହର
Couplet 99
କେମନ୍ତେ କରିବି ଭୋଜନଅବଜ୍ଞା କରି ମହାଜନ
Couplet 100
ଅର୍ଦ୍ଧ ମୁହୂର୍ତ୍ତେ ଅଛି ବେଳଯଥାର୍ଥ ପାରଣାର କାଳ
Couplet 101
ଉଛୁର ପାରଣାର ବେଳାମୋତେ ତ ସଙ୍କଟ ପଡ଼ିଲା
Couplet 102
ଯେ କର୍ମ କଲେ ସାଧୁବାଣୀରାଜା ବିଚାରେ ମନେ ଗୁଣି
Couplet 103
ଲୋକେ ବୋଲିବେ ମୋତେ ଶୁଣିଅଧର୍ମ କଲା ନୃପମଣି
Couplet 104
ପାରଣା କଲେ ବେଦମତେଅଧର୍ମ ନ ଲାଗିବ ମୋତେ
Couplet 105
ଜଳ ଗଣ୍ତୂଷେ କରି ପାନଅତିଥି କରାଇ ଭୋଜନ
Couplet 106
ପଛେ ମୁଁ କରିବି ଆହାରଏତେ ବିଚାରି ନୃପବର
Couplet 107
ଜଳ ପାରଣା ଅପାରଣଏ ଆଦି ନିଗମ ବଚନ
Couplet 108
ବିଚାରି ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କ ତୁଲେଜଳ ଗଣ୍ତୂଷେ ପାନ କଲେ
Couplet 109
ତକ୍ଷଣେ ଜଳପାନ କରିଭୟେ ସୁମରେ ହରିହରି
Couplet 110
ଦୁର୍ବାସା ଆଗମନ ଚାହିଁରାଜା ରହିଲେ ତୋଷ ହୋଇ
Couplet 111
ଦୁର୍ବାସା ଯମୁନାର କୂଳେସ୍ୱକର୍ମ ସାରି ସାୟଂକାଳେ
Couplet 112
ମିଳିଲେ ଅମ୍ବରୀଷ ପାଶେପାରଣା କରିବାର ଆଶେ
Couplet 113
ନୃପତି କରି ବହୁମାନ୍ୟବୋଲଇ କରିବା ଭୋଜନ
Couplet 114
ଏମନ୍ତ ଅମ୍ବରୀଷ ବାଣୀଦୁର୍ବାସା ମନେ ମନେ ଗୁଣି
Couplet 115
ସ୍ୱାଭାବେ ସର୍ବଜ୍ଞାତା ପୁଣଜାଣିଲେ କଲା ଏ ପାରଣ
Couplet 116
ରାଜାର ବଦନକୁ ଚାହିଁବୋଲନ୍ତି କୋପଭର ହୋଇ
Couplet 117
ତୁ ଅନାଦର କରି ମୋତେଜଳ ଯେ ଭକ୍ଷିଲୁ ଯୁଗତେ
Couplet 118
ଅତିଥି କଲୁ ଅବହେଳାଭୁଞ୍ଜିଲୁ ପାରଣାର ବେଳା
Couplet 119
ତୁ ଯେ ଅବଜ୍ଞା କଲୁ ମୋତେଉଚ୍ଛିଷ୍ଟ ଭୁଞ୍ଜିବି କେମନ୍ତେ
Couplet 120
ତୁ ମୋତେ କଲୁ ଅବହେଳଭୁଞ୍ଜ ଏ ଅଧର୍ମର ଫଳ
Couplet 121
ଏମନ୍ତ ବୋଲି କୋପଭରେଜଟା ଉପାଡ଼ି ନିଜ କରେ
Couplet 122
ଭ୍ରୁକୁଟୀ କୁଟୀଳ ଲୋଚନରାଜାଙ୍କୁ ବୋଲନ୍ତି ବଚନ
Couplet 123
ଦେଖ ଏ ନୃପତିର ଗତିସମ୍ପଦେ ହୋଇ ମୂଢ଼ମତି
Couplet 124
ଧର୍ମେ ବଞ୍ଚିତ ବିଷ୍ଣୁ ଭକ୍ତେବୋଲେ ମୁଁ ଈଶ୍ୱର ସାକ୍ଷାତେ
Couplet 125
ଅତିଥି-ମତେ ପୂଜା କଲାପାରଣା ଅର୍ଥେ ନିମନ୍ତ୍ରିଲା
Couplet 126
ଭିକ୍ଷା ନ ଦେଇ ଆଗ ମୋତେପାରଣା କଲା ଏ ଯୁଗତେ
Couplet 127
ମୋତେ ଯେ କଲା ଅବହେଳସ୍ୱଦେହେ ଭୁଞ୍ଜୁ ତା'ର ଫଳ
Couplet 128
ଜଟାକୁ ଚାହିଁ ଆଜ୍ଞା ଦେଲେଅନଳ ହୁଅ ତୁ ବୋଇଲେ
Couplet 129
ତକ୍ଷଣେ ହୁଁକାର କରାଳଉଠିଲା କୃତିହା ଅନଳ
Couplet 130
ତେଜେ ଆଚ୍ଛାଦେ ଦଶଦିଶପବନ ବହେ ଅଣଚାଷ
Couplet 131
ଧୂମ ପୂରିତ ଶୂନ୍ୟ ମଧ୍ୟେବେଗେ ଧାଇଁଲା ଘୋରନାଦେ
Couplet 132
ପ୍ରଳୟାଳନ ପ୍ରାୟେ ହୋଇମିଳିଲା ରାଜା ଆଗେ ଯାଇ
Couplet 133
ଜଳନ୍ତା ଖଡ଼୍ଗ କରେ ଧରିମିଳିଲା ଘୋରନାଦ କରି
Couplet 134
ଭୂମି କମ୍ପଇ ପାଦଘାତେପର୍ବତ ଉଡ଼େ ଶ୍ୱାସ ବାତେ
Couplet 135
ଦେଖି ତାହାର ତେଜ କଳାରାଜା ଚରଣେ ନ ଘୁଞ୍ଚିଲା
Couplet 136
ତା'ର ବଦନ ରାଜା ଚାହିଁମନେ ଚିନ୍ତିଲେ ଭାବଗ୍ରାହୀ
Couplet 137
ତକ୍ଷଣେ ବିଷ୍ଣୁଚକ୍ର ଆସିକୋଟିଏ ସୂର୍ଯ୍ୟ ପ୍ରାୟେ ଦିଶି
Couplet 138
କୃତିହା ଅନଳ ଉପରେପଡ଼ିଲା ମହାନାଦ ଭରେ
Couplet 139
ତକ୍ଷଣେ ଅନଳ ଲିଭିଲାଦିଗ-ଆକାଶ ପ୍ରକାଶିଲା
Couplet 140
ସୁଦରଶନ ତେଜ ଦେଖିଦୁର୍ବାସା ଭୟେ ବୁଜେ ଆଖି
Couplet 141
ବଦନେ ଦେଇ ବେନିକରଭୟେ କମ୍ପଇ ଥରହର
Couplet 142
ସଂଭ୍ରମେ ଚାହିଁ ନ ପାରିଲାଜୀବନ ଭୟେ ପଳାଇଲା
Couplet 143
ତା'ର ଭାଜିବା ଦେଖି ପଛେଚକ୍ର ଧାଇଁଲା ଅନ୍ତରୀକ୍ଷେ
Couplet 144
ମଣ୍ତୁକ ଦେଖି ସର୍ପ ଯେହ୍ନେଧାମଇଁ ଗର୍ଜିତ ବଦନେ
Couplet 145
ଦୁର୍ବାସା ଦଶଦିଶ ଚାହିଁଭୟେ ନ ପାରଇ ପଳାଇ
Couplet 146
ପଶିଲା ମେରୁ-ଗୁହା ମଧ୍ୟେସୁଦରଶନ ପଛେ ଖେଦେ
Couplet 147
ଦିଶ-ଆକାଶ-ଭୂମି ଗତେବିବର-ସମୁଦ୍ର-ସହିତେ
Couplet 148
ଦିଗପାଳଙ୍କ ପୁରେ ଲୁଚେଚକ୍ରକୁ ଦେଖେ ପଛେପଛେ
Couplet 149
ଯହୁଁ ଯହିଁକି ଧାମେ ବେଗେସୁଦରଶନ ପଛେ ଲାଗେ
Couplet 150
ସୁଦରଶନ ତେଜ ଦେଖିକେହି ନ ପାରେ ତା'କୁ ରଖି
Couplet 151
କେଣେ ହେଁ ଠାବ ନ ପାଇଲାସତ୍ୟଲୋକକୁ ପଳାଇଲା
Couplet 152
ଶୂନ୍ୟେ ପଳାନ୍ତେ ମନଦୁଃଖେଭୟେ ପଶିଲା ବ୍ରହ୍ମଲୋକେ
Couplet 153
ବ୍ରହ୍ମାର ସମୀପେ ମିଳିଲାଶରଣ ସମ୍ଭାଳ ବୋଇଲା
Couplet 154
ବିଧାତା ରଖ ମୋ'ର ପ୍ରାଣତୁମ୍ଭରେ ପଶିଲି ଶରଣ
Couplet 155
ଏମନ୍ତେ ମୁନିବାକ୍ୟ ଶୁଣିଉଚ୍ଚେ କହନ୍ତି କୁଶପାଣି
Couplet 156
କଳାସ୍ୱରୂପୀ ଯେ ଈଶ୍ୱରଭ୍ରୂଭଙ୍ଗ ମାତ୍ରେ ଯା' ସଂସାର
Couplet 157
ମୁଁ ବ୍ରହ୍ମା ଈଶ୍ୱର ସହିତେଭୃଗୁ ଦକ୍ଷାଦି ମୁନି ଯେତେ
Couplet 158
ପ୍ରଜା ଈଶ୍ୱର ଭୂତେଶ୍ୱରଦେବ ସହିତେ ସୁରେଶ୍ୱର
Couplet 159
ସେ ହରି ଆଜ୍ଞା ଶିରେ ଧରିଯେଝା ବିଷୟେ ଅଧିକାରୀ
Couplet 160
ଅଛୁଁ ସଂସାର ଲୋକହିତେତା' ରିପୁ ରଖିବୁଁ କେମନ୍ତେ
Couplet 161
ଏମନ୍ତ ବିଧାତା ବଚନଶୁଣି ଦୁର୍ବାସା ଛନଛନ
Couplet 162
ତହୁଁ ଚଳିଲା ମନଦୁଃଖେବେଗେ ପଶିଲା ଶିବଲୋକେ
Couplet 163
ଶଙ୍କର ଚରଣେ ପଡ଼ିଲାଶରଣ ସମ୍ଭାଳ ବୋଇଲା
Couplet 164
ଦୁର୍ବାସା ବାକ୍ୟ ଶୁଣି ହରସଂଭ୍ରମେ ବୋଲନ୍ତି ଉତ୍ତର
Couplet 165
ଶୁଣ ଦୁର୍ବାସା ତୋତେ କହୁଁଆମ୍ଭେ ଯାହାର ଆଜ୍ଞା ବହୁଁ
Couplet 166
ବ୍ରହ୍ମାଣ୍ତ ପାଳନ ପ୍ରକାଶେଯେବା ବିଷୟ ଜୀବକୋଷେ
Couplet 167
କାଳର ବଳେ ଦୃଶ୍ୟାଦୃଶ୍ୟଭ୍ରମନ୍ତି ସେ ଯୋନି ଅଶେଷ
Couplet 168
ତାହାଙ୍କ ମଧ୍ୟେ ଆମ୍ଭେ ଭ୍ରମିଗତ ଆଗତେ ପଥଶ୍ରମୀ
Couplet 169
ମୋ' ସଙ୍ଗେ ବ୍ରହ୍ମାଦିକୁମରନାରଦ ବ୍ରହ୍ମ ମୁନିବର
Couplet 170
କପିଳ ଦେବଳ ଆସୁରିଧର୍ମ ମରୀଚି ଆଦି କରି
Couplet 171
ଯେ ଅନ୍ୟ ସିଦ୍ଧ ମୁନିଜନବେଦାନ୍ତ ପାର ଦରଶନ
Couplet 172
ଜାଣି ନ ପାରେ ତା'ର ମାୟାନିରତେ ଭ୍ରମାଏ ବିଷୟା
Couplet 173
ସେ ବିଷ୍ଣୁଚକ୍ର ନିବାରଣେସମର୍ଥ ଅଛି କେ ଶରଣେ
Couplet 174
ତୁ ଏବେ ଚଳ ବିଷ୍ଣୁପୁରହରି ଚରଣେ ଆଶ୍ରେକର
Couplet 175
ସେ ତୋତେ ରଖିବେ ଶରଣଅନ୍ୟଥା ନାହିଁ ପରିତ୍ରାଣ
Couplet 176
ଦୁର୍ବାସା ମହେଶ ବଚନେପଶିଲା ବିଷ୍ଣୁର ଭୁବନେ
Couplet 177
ଲକ୍ଷ୍ମୀ ସହିତେ ଯହିଁ ହରିଅଛନ୍ତି ଗୃହାଶ୍ରମ କରି
Couplet 178
ବିଷ୍ଣୁର ଚକ୍ର-ତେଜ ଭରେଘର୍ମ-ଭୂଷିତ କଳେବରେ
Couplet 179
ଦୁର୍ବାସା ଶୋକ ଗଦଗଦେପଡ଼ିଲା ବିଷ୍ଣୁ-ପଦ୍ମପାଦେ
Couplet 180
କାତରେ କମ୍ପଇ ଶରୀରଡାକଇ ପ୍ରଭୁ ରକ୍ଷାକର
Couplet 181
ଭୋ ନାଥ ଅନନ୍ତ ଅଚ୍ୟୁତତୁ ସନ୍ଥଜନଙ୍କର ନାଥ
Couplet 182
ମୁଁ ତୋରେ ଅପରାଧ କରିଶରଣ ଗଲି ରଖ ହରି
Couplet 183
ମୁଁ ତୋ' ମହିମା ନ ଜାଣିଲିତେଣୁ ମୁଁ ସଙ୍କଟେ ପଡ଼ିଲି
Couplet 184
ତୋ'ର ସେବକେ ଅପରାଧକଲି ମୁଁ ରଖ ହେ ଗୋବିନ୍ଦ
Couplet 185
ତୋ'ର ଭକତ ତୋ'ର ଲୋକମୋତେ ଏ ଚକ୍ରତେଜୁଁ ରଖ
Couplet 186
ଦୁର୍ବାସା ମୁଖ ଚାହିଁ ହରିକହନ୍ତି ଅତି ମୋଦ ଭରି
Couplet 187
ମୁଁ ଭକ୍ତଜନର ଅଧୀନମୋ' ତହୁଁ ଭକ୍ତ ନୋହେ ଭିନ୍ନ
Couplet 188
ଭକତ ଅଧୀନ ମୁଁ ହୋଇସେବକ ପ୍ରାୟ ପଛେ ଥାଇ
Couplet 189
ସାଧୁଙ୍କ ହୃଦେ ମୁଁ ବସଇତା'ଙ୍କ ଭକତି ଭାବ ବହି
Couplet 190
ତାଙ୍କ ଭକତି ପ୍ରୀତି ମୋତେଆନନ୍ଦ ଦେଉଥାଇ ଚିତ୍ତେ
Couplet 191
ଭକ୍ତଟି ମୋହର ଶରୀରତିଳେ ହେଁ ନାହିଁ ଅଭ୍ୟନ୍ତର
Couplet 192
ଭକ୍ତ ନିମନ୍ତେ ଦେହ ବହିସଂସାରେ ନାନା ରୂପ ହୋଇ
Couplet 193
ଅତ୍ୟନ୍ତ ପ୍ରିୟ ମୋ'ର ଭକ୍ତମୁଁ ଭକ୍ତଜନଙ୍କର ହିତ
Couplet 194
ଏ କଥା ମୁନିଙ୍କ ସଙ୍ଗମେଜାଣନ୍ତି ଆଗମ ନିଗମେ
Couplet 195
ତା' ତହୁଁ ପ୍ରିୟ କେହି ନାହିଁଶୁଣ ଦୁର୍ବାସା ମନ ଦେଇ
Couplet 196
ଏକଥା ପରମ୍ପରା ବିଧିବେଦ-ପୁରାଣ ମାର୍ଗେ ସିଦ୍ଧି
Couplet 197
ଶରଣ ଯେ ମୋ'ର ଚରଣେସମ୍ପଦ ତୁଚ୍ଛ ପ୍ରାୟେ ମଣେ
Couplet 198
ଦାରା ମନ୍ଦିର ସୁତ ଧନକେବେ ହେଁ ନ କଳ୍ପେ ତା' ମନ
Couplet 199
ଯେ ପ୍ରାଣ ଛାଡ଼େ ମୋ'ର ହିତେମୁଁ ତା'କୁ ଛାଡ଼ିବି କେମନ୍ତେ
Couplet 200
ମୋ'ର ବିଷୟେ ଚିତ୍ତ ସ୍ଥାପେମୋତେ ଦେଖନ୍ତି ଆତ୍ମା ରୂପେ
Couplet 201
ମୁଁ ତାକୁ ଦିଶେ ସର୍ବଭୂତେହୃଦୟେ ଥାଏଁ ଅବିରତେ
Couplet 202
ଭକ୍ତିରେ ମୋତେ ବଶ କରିନିଜ ପୁରୁଷେ ଯେହ୍ନେ ନାରୀ
Couplet 203
ମୋର ଚରଣ ନିତ୍ୟେ ଚିନ୍ତିଚତୁର୍ଦ୍ଧା ମୁକ୍ତି ନ ବାଞ୍ଛନ୍ତି
Couplet 204
ଜନ୍ମ ମରଣ ତାପ ନାହିଁସ୍ଥିତି ସଂହାର ଆଉ କାହିଁ
Couplet 205
ମୋ'ର ହୃଦୟ ଭକ୍ତଜନମୁହିଁଟି ତାହାଙ୍କ ଜୀବନ
Couplet 206
ମୋ' ତହୁଁ ନ ଜାଣନ୍ତି ଆନମୁଁ ତା'ଙ୍କ ପ୍ରିୟ ଇଷ୍ଟ ଧନ
Couplet 207
ଏବେ ମୋ ଭକ୍ତ ଅପରାଧେସୁଦରଶନ ତୋତେ ବାଧେ
Couplet 208
ଯେ ମୋ'ର ଭକ୍ତକୁ ପୀଡ଼ନ୍ତିମୋ' ଚକ୍ର ତେଜେ ସେ ପଡ଼ନ୍ତି
Couplet 209
ବିପ୍ରେ ଯେ ତପ ବିଦ୍ୟା ବଳେଶ୍ରେୟ କରନ୍ତି ଏ ଶୟଳେ
Couplet 210
ସେ ଯେବେ ଭକ୍ତକୁ ପୀଡ଼ନ୍ତିଉଭୟ ଲୋକ ନ ଲଭନ୍ତି
Couplet 211
ଏବେ ତୁ ଯାଆ ବେଗ ହୋଇନାଭାଗ ପୁତ୍ର ଅଛି ଯହିଁ
Couplet 212
ତା'ରେ ଶରଣ ପଶ ଏବେମୋ' ଚକ୍ରୁ ନିସ୍ତରିବୁ ଯେବେ
Couplet 213
ବୋଲଇ ବିପ୍ର ଜଗନ୍ନାଥନବମ ସ୍କନ୍ଧେ ଭାଗବତ
Couplet 214
ଗୋବିନ୍ଦ ଆଜ୍ଞା ପରମାଣେଦୁର୍ବାସା ଗଲା ତତ୍କ୍ଷଣେ
Couplet 215
ହରିଭକତଙ୍କ ମହିମାକେ କହିପାରେ ଗୁଣସୀମା
Couplet 216
ଭକ୍ତଚରଣ ସେବା ଫଳେପ୍ରସନ୍ନ ହୋନ୍ତି ହରି ଭଲେ
Couplet 217
ସୁଜନେ ଚିନ୍ତ ହରିପାଦେତରିବ ବିଷୟ ପ୍ରମାଦେ