Adhyaya 3

Couplet 1

ଏବେ ହୋ ଶୁଣ ସାବଧାନେମନୁର ବଂଶାନୁବିଧାନେ

Couplet 2

ଶର୍ଯ୍ୟାତି ନାମେ ମନୁସୁତଶୁଣ ହୋ ତାହାର ଚରିତ

Couplet 3

ସ୍ୱଭାବେ ବ୍ରହ୍ମିଷ୍ଠ ହୋଇଲାଅଙ୍ଗିରା ଯଜ୍ଞେ ଦୀକ୍ଷା ଦେଲା

Couplet 4

ସୁକନ୍ୟା ନାମେ ତା'ର କନ୍ୟାହୋଇଲା ରୂପେ ଅନୁପମା

Couplet 5

ସେ କନ୍ୟା ପିତାର ସଙ୍ଗତେଆନନ୍ଦେ ପଶିଲା ବନସ୍ତେ

Couplet 6

କୁମାରୀ ପାଞ୍ଚ ସାତ ସଙ୍ଗେବନେ ଭ୍ରମଇ ଅତିରଙ୍ଗେ

Couplet 7

ସେ ବନେ ଭୃଗୁର ନନ୍ଦନତପସ୍ୱୀ ନାମ ତା' ଚ୍ୟବନ

Couplet 8

ସେ ବନେ ନିଶ୍ଚଳ ଆସନେବସିଲା ଯୋଗର ଧାରଣେ

Couplet 9

ରହିଲା ଅନେକ ବରଷହୋଇଲା ଅସ୍ଥି ଚର୍ମ ଶେଷ

Couplet 10

ବଲ୍ମୀକ କୀଟ ତା'ର ଦେହେମୁଖ ଢାଙ୍କିଲେ ମୂତ୍ତିକାଏ

Couplet 11

ବଲ୍ମୀକ କୁଦ ପ୍ରାୟ ଦିଶେକେବଳ ନୟନ ପ୍ରକାଶେ

Couplet 12

ଏମନ୍ତେ ରାଜକନ୍ୟା ଗଲାଚ୍ୟବନ ନିକଟେ ମିଳିଲା

Couplet 13

ବଲ୍ମୀକ କୁଦ ମଧ୍ୟେ ଭିନ୍ନଦିଶଇ ମୁନିଙ୍କ ନୟନ

Couplet 14

ଅଦ୍‌ଭୁତ ବେନି ଜ୍ୟୋତି ଚାହିଁସୁକନ୍ୟା ମନେ ବିଚାରଇ

Couplet 15

ଏ ତ ସୁନ୍ଦର ଜ୍ୟୋତି ଦିଶେତେଜେ ତିମିର ବନେ ନାଶେ

Couplet 16

ଏମନ୍ତ ମନେ ପରିମାଣିକଣ୍ଟକ ବୃକ୍ଷୁଁ କଣ୍ଟା ଆଣି

Couplet 17

ସେ ବେନି ଜ୍ୟୋତି କଲା କ୍ଷତତକ୍ଷଣେ ସ୍ରବିଲା ରକତ

Couplet 18

ବଲ୍ମୀକ ମଧ୍ୟେ ଶୋଣି ବହେଧାରା ଦିଶଇ ମୁନି ଦେହେ

Couplet 19

ମୁନିଙ୍କି ଅପରାଧ କଲାଶୁଣ ହେ ଅଭିମନ୍ୟୁବଳା

Couplet 20

ତକ୍ଷଣେ ରାଜାର ସମେତେଅପରେ ଥିଲେ ଲୋକ ଯେତେ

Couplet 21

ସର୍ବେ ହୋଇଲେ ଅପରାଧୀହୋଇଲା ମୂତ୍ରଦ୍ୱାରା ରୁନ୍ଧି

Couplet 22

ସୁକନ୍ୟା ସଙ୍ଗେ କନ୍ୟା ଯେତେଥିଲେ ଯେ ରାଜାଙ୍କ ସଙ୍ଗତେ

Couplet 23

କେହି ନ ପାରେ ମୂତ୍ର କରିକାନ୍ଦନ୍ତି ମୂତ୍ରଦ୍ୱାରା ଧରି

Couplet 24

ସର୍ବେ କରନ୍ତି ହାହାକାରଶୁଣି ଶର୍ଯ୍ୟାତି ନୃପବର

Couplet 25

ସକଳେ ପୁଚ୍ଛି ଦୁଃଖମନକନ୍ୟାକୁ ବୋଲନ୍ତି ବଚନ

Couplet 26

ତୁ ଯେ ବନସ୍ତେ ଭ୍ରମୁ ଥିଲୁକାହିଁକି ଅବା ଆଚରିଲୁ

Couplet 27

ସେ କର୍ମବଳେଟି ଏ ବ୍ୟାଧିରହିଲା ମୂତ୍ରଦ୍ୱାର ରୁନ୍ଧି

Couplet 28

ସର୍ବେ ମରିବା ଏହିକ୍ଷଣିସୁକନ୍ୟା କହେ ତାହା ଶୁଣି

Couplet 29

ଭୋ ତାତ ବଲ୍ମୀକ ଉପରେଜ୍ୟୋତି-ଯୁଗଳ ଦେଖି ଖରେ

Couplet 30

ଅଦ୍‌ଭୁତ ପ୍ରାୟେ ମୁହିଁ ମଣିକଣ୍ଟକ ବୃକ୍ଷୁଁ କଣ୍ଟା ଆଣି

Couplet 31

ଭେଦିଲି ସେ ଜ୍ୟୋତି ଅଦ୍‌ଭୁତତକ୍ଷଣେ ସ୍ରବିଲା ରକତ

Couplet 32

ତା' ଶୁଣି ନୃପ ଅତିବେଗେମିଳିଲା ବଲ୍ମୀକର ଆଗେ

Couplet 33

ସଂଭ୍ରମେ ବେନିକର ଯୋଡ଼ିକହେ ବଲ୍ମୀକ ତଳେ ପଡ଼ି

Couplet 34

ଭୋ କୀଟ ବଲ୍ମୀକ ତୋ' ଦେହରୁଧିର ବହେ କିମ୍ବା କହ

Couplet 35

ମୁଁ ତୋ'ର କଲି ଅପରାଧତୋ'ଜ୍ୟୋତି କନ୍ୟା କଲାଭେଦ

Couplet 36

ସେ କନ୍ୟା ସ୍ୱଭାବେ ଚଞ୍ଚଳସର୍ବେ ପାଇଲୁ ପ୍ରତିଫଳ

Couplet 37

ନିରୋଧ ହେଲା ମୂତ୍ରଦ୍ୱାରାରଖ ଶରଣ ଗଲି ତୋ'ର

Couplet 38

ଏମନ୍ତ ରାଜାବାକ୍ୟ ଶୁଣିଚ୍ୟବନ କହେ ଖେଦବାଣୀ

Couplet 39

ଭୋ ନୃପ ଭୃଗୁର କୁମରଚ୍ୟବନଋଷି ନାମ ମୋ'ର

Couplet 40

ମୁଁ ଏ ଅରଣ୍ୟେ ତପ କରିଚିନ୍ତଇ ପ୍ରଭୁ ନରହରି

Couplet 41

ଆସନେ ବସିଲି ନିଶ୍ଚଳଏମନ୍ତେ ଗଲା କେତେକାଳ

Couplet 42

ବଲ୍ମୀକ କୀଟ ମୋ' ଶରୀରେମାଂସ ରୁଧିର ଭକ୍ଷି ଖରେ

Couplet 43

ମୃତ୍ତିକା ମୋହର ଉପରେମୁଖେ ଆଚ୍ଛାଦି ନିରନ୍ତରେ

Couplet 44

ଦେହ ଭକ୍ଷିଲେ ସ୍ୱାଦୁ ରସେକେବଳ ଅସ୍ଥି ରହେ ଶେଷେ

Couplet 45

ଏମନ୍ତ ମୁନିମୁଖୁଁ ଶୁଣିଚରଣେ ପଡ଼ି ନୃପମଣି

Couplet 46

ଧରିଣ ମୁନିଙ୍କ ଚରଣବୋଲଇ କର ପରିତ୍ରାଣ

Couplet 47

ଏ ଯେ ସୁକନ୍ୟା ମୋ' ଦୁଲଣୀଏ ହେଉ ତୋହର ଘରଣୀ

Couplet 48

ସତ୍ୟ ବଚନ ଏ ମୋହରଏଥକୁ ସାକ୍ଷୀ ଦିବାକର

Couplet 49

ଏମନ୍ତ ରାଜା ମୁଖୁଁ ଶୁଣିଚ୍ୟବନ କହେ ମଞ୍ଜୁବାଣୀ

Couplet 50

ଏ ଯେବେ ସତ୍ୟବାକ୍ୟ ତୋ'ରସ୍ରବୁ ସକଳ ମୂତ୍ରଦ୍ୱାର

Couplet 51

ଶୁଣି ସେ ଚ୍ୟବନ ବଚନଫିଟିଲା ମୂତ୍ର-ନିରୋଧନ

Couplet 52

ସର୍ବେ ଲଭିଲେ ପରିତ୍ରାଣଏବେ ହୋ ପରୀକ୍ଷିତ ଶୁଣ

Couplet 53

ମୁନିଙ୍କି କନ୍ୟାଦାନ କରିରାଜା ଚଳିଲା ନିଜ ପୁରୀ

Couplet 54

ନିଜ ଜନଙ୍କ ସଙ୍ଗେ ମିଶିଚ୍ୟବନ ମହିମା ପ୍ରକାଶି

Couplet 55

ସୁକନ୍ୟା ଚ୍ୟବନ ସମୀପେଖଟଇ ମନ ଅନୁରୂପେ

Couplet 56

ନିତ୍ୟେ କଳ୍ପିତ ଭିକ୍ଷା ଆଣିଯେ ମିଳେ ଶାକ କନ୍ଦ ପାଣି

Couplet 57

ଏମନ୍ତେ ଶୁଣ ନୃପବରବିଧାତା ବଳ ବଳୀୟାର

Couplet 58

ଏମନ୍ତେ କେତେକାଳ ଗଲାସୁକନ୍ୟା ରଜ ପ୍ରକାଶିଲା

Couplet 59

ସେ ଦିନ ପ୍ରଭାତର କାଳେଅଶ୍ୱିନୀ କୁମାରେ ମିଳିଲେ

Couplet 60

ମୁନିଙ୍କି ନମସ୍କାର କରିବସିଲେ ଆସନ ଆବୋରି

Couplet 61

ଚ୍ୟବନ ଉଠି ମନତୋଷେଅଶ୍ୱିନୀ କୁମାରଙ୍କ ପାଶେ

Couplet 62

ପାଦ୍ୟାର୍ଘେ ଚରଣ ପୂଜିଲେଅନେକ ସ୍ତୁତିବାକ୍ୟ କଲେ

Couplet 63

ବୋଲନ୍ତି ବିଶ୍ୱାସ କରାଇଦେବଙ୍କ ବୈଦ୍ୟ ତୁମ୍ଭେ ଦୁଇ

Couplet 64

ଯେ ତୁମ୍ଭ ନାମ ଉଚ୍ଚାରନ୍ତିରୋଗ-ପ୍ରବନ୍ଧୁ ସେ ତରନ୍ତି

Couplet 65

ଦେଖ ଏ ମୋହର ଶରୀରଜରା ଅବସ୍ଥା ଜରଜର

Couplet 66

ଶର୍ଯ୍ୟାତି କନ୍ୟା ମୋତେ ଦେଲାଭାବ ଅଭାବ ନ ଜାଣିଲା

Couplet 67

ଦେଖ ଏ କନ୍ୟା ପତିବ୍ରତାଏହାକୁ ହୁଅ ବରଦାତା

Couplet 68

ଏ ବୃଦ୍ଧ-ଦୁଃଖ ମୋର ହରଯୁବାବୟସ ମୋତେ କର

Couplet 69

ମୁଁ ପୁଣି ତୁମ୍ଭ ଉପକାରେକରିବି ଯଥାର୍ଥ ବେଭାରେ

Couplet 70

ତୁମ୍ଭେ ଯେ ଦେବବୈଦ୍ୟ ଦୋଷେଯଜ୍ଞେ ନ ଲଭ ସୋମ ଅଂଶେ

Couplet 71

ଏବେ ମୁଁ ତୁମ୍ଭୁଙ୍କୁ ବରିବିଆନନ୍ଦେ ଯଜ୍ଞଭାଗ ଦେବି

Couplet 72

ଇନ୍ଦ୍ର କି କରିବ ମୋହରଯୁବା ଶରୀର ମୋତେ କର

Couplet 73

ଏମନ୍ତ ମୁନିମୁଖୁଁ ଶୁଣିଅଶ୍ୱିନୀ ସୁତେ ମନେ ଗୁଣି

Couplet 74

ବୋଲନ୍ତି ମୁନି ମୁଖ ଚାହିଁଏ କଥା ଅନ୍ୟଥା ନୁହଇ

Couplet 75

ଅମ୍ବର ସଙ୍ଗେ ସିଦ୍ଧହ୍ରଦେସ୍ନାହାନ କର ଅପ୍ରମାଦେ

Couplet 76

ହୋଇବ କନ୍ଦର୍ପ ଶରୀରପ୍ରତ୍ୟକ୍ଷ ଦେଖ ମନ୍ତ୍ରବଳ

Couplet 77

ତା' ଶୁଣି ଚ୍ୟବନ ଆନନ୍ଦେବେଗେ ପଶିଲେ ସିଦ୍ଧହ୍ରଦେ

Couplet 78

ତିନିହେଁ ହସ୍ତେ ହସ୍ତଧରିଜଳେ ବୁଡ଼ିଲେ ବୋଲି ହରି

Couplet 79

ତକ୍ଷଣେ ଏକରୂପ ହୋଇଉଠିଲେ କନ୍ୟାମୁଖ ଚାହିଁ

Couplet 80

କି ଅବା ଦେବା ପଟାନ୍ତରରୂପେ ମୋହିଲେ ସୁରନର

Couplet 81

ସେ କନ୍ୟା ତୀରେ ଚାହିଁଥିଲାନିଜ ସ୍ୱାମୀକି ନ ଚିହ୍ନିଲା

Couplet 82

ବିକଳେ ହୋଇ ଛନ୍ନଛନ୍ନଚାହିଁଣ ତାହାଙ୍କ ବଦନ

Couplet 83

କର ଅଞ୍ଜଳି ଶିରେ ଦେଇବୋଲଇ ମୋତେ କର ତ୍ରାହି

Couplet 84

ମୁଁ ଯେବେ ସତ୍ୟ ପତିବ୍ରତାନିକଟେ ଦିଅ ମୋର ଭର୍ତ୍ତା

Couplet 85

ଅଶ୍ୱିନୀ ସୁତେ ତାହା ଶୁଣିସ୍ୱାମୀକି ଦେଲେ ତା'ର ଆଣି

Couplet 86

ଋଷିଙ୍କି ନମସ୍କାର ହୋଇସ୍ୱର୍ଗେ ଚଳିଲେ ବେନିଭାଇ

Couplet 87

ଶୁଣ ହୋ ପରୀକ୍ଷିତ ଏବେଶର୍ଯ୍ୟାତି ଯଜ୍ଞର ଆରମ୍ଭେ

Couplet 88

ଚ୍ୟବନ ଆଶ୍ରମେ ମିଳିଲାନୟନେ ଅଦ୍‌ଭୁତ ଦେଖିଲା

Couplet 89

ନିଜର କନ୍ୟାର ପାଶେ ବସିପୁରୁଷେ ଦିଶେ ତେଜ ରାଶି

Couplet 90

ସୁକନ୍ୟା ଆସି ପିତା ପାଦେସ୍ୱଭାବେ ନମିଲା ଆନନ୍ଦେ

Couplet 91

ତାହାକୁ କଲ୍ୟାଣ ନ କରିକନ୍ୟାକୁ ବୋଲେ କୋପକରି

Couplet 92

ଅଦ୍ଭୁତ କର୍ମ ଏ ତୋହରଅତ୍ୟନ୍ତ ବୃଦ୍ଧ ତୋ'ର ବର

Couplet 93

ତା'ର ଚରଣେ ସେବା ଛାଡ଼ିଯୁବା ପୁରୁଷେ ଲୋଭ ବଢ଼ି

Couplet 94

କେମନ୍ତେ ଟଳିଲା ତୋ' ମତିସଂସାରେ ଯେସନେ ଅସତୀ

Couplet 95

କୁଳ ଦୂଷଣ କର୍ମ କଲୁବୃଦ୍ଧ ସ୍ୱାମୀକି ଉପେକ୍ଷିଲୁ

Couplet 96

ଜାର ପୁରୁଷେ କଲୁ ମତିଏ ବଡ଼ ତୋହର ଅନୀତି

Couplet 97

ଉଭୟ କୁଳ କଲୁ ନାଶପରପୁରୁଷେ ତୋ' ବିଶ୍ୱାସ

Couplet 98

ଏ କର୍ମେ ପିତା-ପତି-ବଂଶନରକେ କରାଇଲୁ ବାସ

Couplet 99

ଏମନ୍ତ ପିତାବାକ୍ୟ ଶୁଣିହସି ବୋଲଇ ତା' ଦୁଲଣୀ

Couplet 100

ଭୋ ତାତ ଭ୍ରାନ୍ତି ତୁ ନ କରଏହିଟି ମୋର ନିଜ ବର

Couplet 101

ଏମନ୍ତ ପିତାର ଅଗ୍ରତେସର୍ବ କହିଲା ଆଦି ଅନ୍ତେ

Couplet 102

ଯେମନ୍ତେ ସ୍ୱର୍ଗ ବୈଦ୍ୟେ ଆସିସୁନ୍ଦର କଲେ ଜଳେ ପଶି

Couplet 103

ବୃଦ୍ଧକୁ ଯୁବା ରୂପ କଲେରଥ ଆରୋହୀ ସ୍ୱର୍ଗେ ଗଲେ

Couplet 104

ଏମନ୍ତେ ପୁତ୍ରୀ ବାକ୍ୟ ଶୁଣିଅତି ଆନନ୍ଦ ନୃପମଣି

Couplet 105

ତକ୍ଷଣେ ଦୁହିତା ବଚନଅଦ୍‌ଭୁତ ଶୁଣି ସେ ରାଜନ

Couplet 106

ଅତି ଆନନ୍ଦେ ମୋଦ ଭରିନିଜ ଦୁହିତା କୋଳକରି

Couplet 107

ତକ୍ଷଣେ ନିଜପୁରେ ଗଲାଶୁଣ ହେ ଅଭିମନ୍ୟୁ ବଳା

Couplet 108

ନିଜ ଭୁବନେ ନୃପମଣିଚ୍ୟବନ ମୁନି ଗୃହେ ଆଣି

Couplet 109

ଆଗମ-ନିଗମ-ଉକତେଯଜ୍ଞ ସେ କଲା ବିଧିମତେ

Couplet 110

ଚ୍ୟବନ ବାକ୍ୟେ ଯଜ୍ଞ ଘରେମିଳିଲେ ଅଶ୍ୱିନୀ କୁମାରେ

Couplet 111

ତାହାଙ୍କୁ ସୋମ ଦେବା ବେଳେଇନ୍ଦ୍ର ମିଳିଲା ଯଜ୍ଞଶାଳେ

Couplet 112

ବଜ୍ର ଉଞ୍ଚାଇ କୋପଭରେନିଷେଧ କଲା ମନ୍ତ୍ରସ୍ୱରେ

Couplet 113

ତା' ଦେଖି ଚ୍ୟବନ ଉଠିଲେଇନ୍ଦ୍ରର ବଜ୍ରକୁ ସ୍ତମ୍ଭିଲେ

Couplet 114

ମାରି ନ ପାରି ବଜ୍ର କୋପେଇନ୍ଦ୍ର ଶରୀର ଭୟେ କମ୍ପେ

Couplet 115

ବୋଲଇ ମୁନିମୁଖ ଚାହିଁଏ କଥା ଉଚିତ ନୁହଇ

Couplet 116

ଯଜ୍ଞେ ଏହାଙ୍କ ଭାଗ ନାହିଁଆହୁତି ଦିଅ କାହିଁ ପାଇଁ

Couplet 117

ଚ୍ୟବନ ବୋଲେ ଇନ୍ଦ୍ରେ ଚାହିଁସତ୍ୟ ଯେ କରିଅଛି ମୁହିଁ

Couplet 118

ଏ ଯହୁଁ ଯୁବା କଲେ ମୋତେଆହୁରି ଦେବି ଯଜ୍ଞ ଅନ୍ତେ

Couplet 119

ଯଜ୍ଞରେ ଶେଷଭାଗ ପାଇସନ୍ତୋଷ ହେବେ ବେନିଭାଇ

Couplet 120

ବ୍ୟାଧି ନାଶିବେ ଯଜମାନେଏମନ୍ତେ ଚ୍ୟବନ ବଚନେ

Couplet 121

ତୋଷ ହୋଇଲେ ସୁରନାଥମୁନି ଛାଡ଼ିଲେ ତା'ର ହସ୍ତ

Couplet 122

ସେଦିନୁ ସର୍ବଦେବେ ଯଜ୍ଞେତା'ଙ୍କୁ ସ୍ଥାପିଲେ ହବିର୍ଭାଗେ

Couplet 123

ଶେଷେ ସେ ସୋମଭାଗ ପା'ନ୍ତିଏବେ ହୋ ଶୁଣ ନରପତି

Couplet 124

ଏମନ୍ତେ ଯଜ୍ଞକର୍ମ ଫଳେପୁତ୍ରେ ଜନ୍ମିଲେ ରାଜାକୁଳେ

Couplet 125

ଅତି ସୁନ୍ଦର ଅନୁପମଶୁଣ ହେ ତାହାଙ୍କର ନାମ

Couplet 126

ଉତ୍ତାନବରହି ଆନର୍ତ୍ତତୃତୀୟେ ଭୂରିସେନ ଜାତ

Couplet 127

ଶର୍ଯ୍ୟାତି ପୁତ୍ରେ ମହାତେଜେପ୍ରଜାପାଳିଲେ ଶୁଭେ ରାଜ୍ୟେ

Couplet 128

ଆନର୍ତ୍ତ ନାମେ ମଧ୍ୟ ସୁତଶୁଣ ହେ ତାହାଙ୍କ ଚରିତ

Couplet 129

ସେ ନିତ୍ୟେ ହରି ସେବା କରେସେ ପୁଣ୍ୟେ ତା'ପତ୍ନୀ ଉଦରେ

Couplet 130

ରେବତ ନାମେ ପୁତ୍ର ଜାତହୋଇଲା ଅତି ବଳବନ୍ତ

Couplet 131

ସମୁଦ୍ର ମଧ୍ୟେ ପୁର କଲାତା' ନାମ କୁଶସ୍ଥଳୀ ଦେଲା

Couplet 132

ସେ ରାଜ୍ୟେ ବସି ଦିନାକେତେଭୋଗ ଭୁଞ୍ଜିଲା ନାନାମତେ

Couplet 133

ନିତ୍ୟେ ସେ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କୁ ସେବଇତାହାର ଶତ୍ରୁ ନାହିଁ କେହି

Couplet 134

ତାହାର ଶତେ ପୁତ୍ର ଜାତତାହାଙ୍କ ମଧ୍ୟେ ଜ୍ୟେଷ୍ଠଭ୍ରାତ

Couplet 135

କକୁଦ୍ମୀ ନାମ ତା'ର ହୋଏଇନ୍ଦ୍ର କମ୍ପଇ ଯା'ର ଭୟେ

Couplet 136

ରେବତୀ ନାମେ କନ୍ୟା ତା'ରସୁନ୍ଦରେ ନାହିଁ ପଟାନ୍ତର

Couplet 137

ସେ କନ୍ୟା ଘେନି ଅତି ଦୁଃଖେଦିନେ ମିଳିଲେ ବ୍ରହ୍ମଲୋକେ

Couplet 138

ଭୂମିରେ ନୃପତି କୁମରଯେତେ ମିଳିଲେ ତା'କୁ ବର

Couplet 139

ତା'ଙ୍କୁ ନ ଦେଲା କୁଳ ଶ୍ରେଷ୍ଠେମିଳିଲା ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ନିକଟେ

Couplet 140

ସେ ବ୍ରହ୍ମା ଘେନି ମହାଜନକରଇ ବିଷ୍ଣୁର କୀର୍ତ୍ତନ

Couplet 141

କ୍ଷଣେ ରହିଲେ ତା'କୁ ଦେଖିସେ ଧାତା କୀର୍ତ୍ତନ ଉପେକ୍ଷି

Couplet 142

ତକ୍ଷଣେ ଚାହିଁ ତା' ବଦନବୋଲନ୍ତି ମଧୁର ବଚନ

Couplet 143

କିପାଁ ଅଇଲୁ ବ୍ରହ୍ମଲୋକେଏ କନ୍ୟା ଘେନି ମନଦୁଃଖେ

Couplet 144

ବ୍ରହ୍ମା ବଚନେ ଦଣ୍ତଧାରୀଚରଣେ ନମସ୍କାର କରି

Couplet 145

ବୋଲଇ ଅତି ଦୁଃଖ ଭରେଏ କନ୍ୟା ଦେବି କେଉଁ ବରେ

Couplet 146

ଏ କଥା ରାଜା ମୁଖୁଁ ଶୁଣିହସି ବୋଲନ୍ତି କୁଶପାଣି

Couplet 147

ଅଦ୍‌ଭୁତ୍ କଥା ଏ ତୋହରଭୂମିରେ ନ ବରିଲୁ ବର

Couplet 148

ଯା' କଥା ଅଇଲୁ ତୁ କହିଭୂମିରେ ତା'ଙ୍କ ବଂଶ ନାହିଁ

Couplet 149

ବ୍ରହ୍ମାଣ୍ତ ମଧ୍ୟେ କାଳ ବଳେଅନେକ ଯୁଗ ବହି ଗଲେ

Couplet 150

ତୋ' ପୁତ୍ର ନାତି ଯେତେ ଥିଲେକାଳର ବଳେ ନାଶ ଗଲେ

Couplet 151

ତୋ' ଗୋତ୍ର ନାହିଁ ରବି ତଳେଶୁଣ ହେ ଯେତେ ଯୁଗ ଗଲେ

Couplet 152

ପ୍ରଚଣ୍ତ କାଳଲୀଳା ବଳେବିଷ୍ଣୁ ବିହରେ ରବି ତଳେ

Couplet 153

ସପତ ବିଂଶ ଚତୁର୍ଯୁଗଭୂମିରେ କାଳ କଲା ଭୋଗ

Couplet 154

ଅଧିକ ତିନିଯୁଗ ଗଲାକଳିର ଆଗମନ ହେଲା

Couplet 155

ଦ୍ୱାପର ଯୁଗ ଅବସାନଏବେ ତୁ ଶୁଣ ମୋ' ବଚନ

Couplet 156

ଭାରା ନିବାରଣ ନିମନ୍ତେବିଷ୍ଣୁ ଜନ୍ମିଲେ ଏ ଜଗତେ

Couplet 157

ଦେବକୀ-ଗର୍ଭେ ଦେହ ବହିନୀଳ-ଧବଳ ରୂପ ହୋଇ

Couplet 158

ଅନନ୍ତ ବଳଭଦ୍ର ରୂପେଜନ୍ମ ଲଭିଲେ ମୋହ କଳ୍ପେ

Couplet 159

ଏ କନ୍ୟାରତ୍ନ ତା'ଙ୍କୁ ଦେଇଭବସାଗରୁ ତର ତୁହି

Couplet 160

ଏମନ୍ତ ବ୍ରହ୍ମା ମୁଖୁଁ ଶୁଣିଆନନ୍ଦ ମନେ ନୃପମଣି

Couplet 161

ତକ୍ଷଣେ ନିଜ ପୁରେ ଗଲାଶୁଣ ହୋ ଗୋବିନ୍ଦର ଲୀଳା

Couplet 162

ତାହାର ଯେତେ ଭାଇ ଥିଲେଯକ୍ଷଙ୍କ ଭୟେ ପଳାଇଲେ

Couplet 163

ସେ କନ୍ୟା ବଳଭଦ୍ରେ ଦେଇଆନନ୍ଦେ କୃତକୃତ୍ୟ ହୋଇ

Couplet 164

ତପକରଣେ ଶୁଦ୍ଧମନେମିଳିଲା ବଦରିକାଶ୍ରମେ

Couplet 165

ଯାହା ବୋଇଲେ ନରହରିଭାଷା ପ୍ରବନ୍ଧେ ଗୀତ କରି

Couplet 166

ସୁଜନେ ଏଣେ ମତି କରତରିବ ସଂସାର-ସାଗର

Couplet 167

ଅନ୍ତେ ପାଇବ ଚକ୍ରଧରଏଣେ ବିଶ୍ୱାସ ନିତ୍ୟେ କର

Couplet 168

ବୋଲଇ ବିପ୍ର ଜଗନ୍ନାଥନବମସ୍କନ୍ଧେ ଭାଗବତ