Adhyaya 19

Couplet 1

ଯଯାତି ବସି ଏକଦିନେଜ୍ଞାନ ପ୍ରକାଶିଲା ତା' ମନେ

Couplet 2

ଦେବଯାନୀର ମେଳେ ଥାଇବୋଲଇ ତା'ର ମୁଖ ଚାହିଁ

Couplet 3

ଶୁଣ ସୁନ୍ଦରି ତୋ' ଅଧୀନବିଷୟରସେ ମୋ'ର ମନ

Couplet 4

ପଶିଲା କାମ-ଅନ୍ଧକାରେଭାସ୍କର ଯେହ୍ନେ ତମଘୋରେ

Couplet 5

ଶୁଣ ଭାର୍ଗବି ମୋ'ର କଥାପୂର୍ବେ ଯେ ଇତିହାସ ଗାଥା

Couplet 6

କହନ୍ତି ତତ୍ତ୍ୱଜ୍ଞାନୀ ଜନେଗ୍ରାମ୍ୟଭୋଗକୁ ନିନ୍ଦି ମନେ

Couplet 7

ସେ କଥା କହୁ ତୋ'ର ଆଗେଯେବା ବିଷୟ ଅନୁରାଗେ

Couplet 8

ଛାଗ ଛାଗୀଏ ଏକଦିନେଚରିବା ଅର୍ଥେ ଗଲେ ବନେ

Couplet 9

ଛାଗୀ ଯେ ଜଳପାନ ଅର୍ଥେକୂପେ ପଡ଼ିଲା ଅନାୟତ୍ତେ

Couplet 10

ସ୍ୱଭାବେ କାମୀ ଛାଗ ଜାତିତା'ର ଉଦ୍ଧାରେ କଲା ମତି

Couplet 11

କେବେହେଁ ଉଦ୍ଧାରି ନପାରେନିରାଶେ ଗଲା ନିଜପୁରେ

Couplet 12

ସେ ବନେ ବୃଦ୍ଧଛାଗେ ଥିଲାକୂପେ ସେ ଛାଗୀକି ଦେଖିଲା

Couplet 13

ବିଷାଣ ଅଗ୍ରେ ତା' ଉଦ୍ଧରିକୂଳେ ସ୍ଥାପିଲା ଯତ୍ନକରି

Couplet 14

ସେ ଛାଗୀ କୂପରୁ ଅଇଲାଛାଗରେ ଅଭିଳାଷ କଲା

Couplet 15

ସେ ଛାଗ ତା'ର ସଙ୍ଗମେଳେରମଣ କରେ ଅତିଭୋଳେ

Couplet 16

ଦିବା ରଜନୀ ନ ଜାଣଇନିରତେ ତା'ର ସଙ୍ଗେ ଥାଇ

Couplet 17

ତଥାପି ନ ଲଭିଲା ତୃପ୍ତିଅଗ୍ନିରେ ଯେହ୍ନେ ଘୃତାହୁତି

Couplet 18

ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଛାଗୀ କାମବଶେମିଳିଲେ ସେହି ଛାଗ ପାଶେ

Couplet 19

ସ୍ଥୂଳଶରୀର ଶ୍ମଶ୍ରୁମୁଖରେତ ସେଚନେ ଅତି ଦକ୍ଷ

Couplet 20

ବଳିଷ୍ଠ ଦେଖି ସର୍ବଛାଗୀତାହାର ପ୍ରତି ଅନୁରାଗୀ

Couplet 21

ସେ ଏକ ପୁରୁଷ ଯେ ଛାଗକଲାଛାଗୀଙ୍କି ଅନୁରାଗ

Couplet 22

ହୋଇଣ କାମ-ଗ୍ରହ-ଗ୍ରସ୍ତଛାଗୀଙ୍କ ସଙ୍ଗେ ହେଲା ମତ୍ତ

Couplet 23

ଯେ ଛାଗୀ କୂପେ ପଡ଼ିଥିଲାଦେଖି ନିଜର ଅବହେଳା

Couplet 24

କାମୀଛାଗକୁ କଲା ତ୍ୟାଗତା' ପ୍ରତି ହୋଇଣ ବିରାଗ

Couplet 25

ସତ୍ତ୍ୱରେ ଛାଗୀ କଲା ଚଳିଛାଗ ଯେ ପକାଇ ବୋବାଳି

Couplet 26

ତାହାର ପଛେ ଗୋଡ଼ାଇଲାପଥେ ଛାଗୀକୁ ନ ଭେଟିଲା

Couplet 27

ଛାଗର ଅଧିସ୍ୱାମୀ ଘରେସେ ଦୁହେଁ ମିଳିଲେ ସତ୍ୱରେ

Couplet 28

ଛାଗର ଲମ୍ବିତ ବୃଷଣବ୍ରାହ୍ମଣେ କଲେକ ଛେଦନ

Couplet 29

ସେ କଥା ତତ୍ତ୍ୱଜ୍ଞାନୀ ଜନେକାମର ଭୋଗ ସ୍ମରି ମନେ

Couplet 30

ତାହାର ବୃଷଣକୁ ନେଲେପୁଣି ତା' ଦେହେ ଲଗାଇଲେ

Couplet 31

ସେ କଥା କହୁଁ ତୋ'ର ଆଗେଯେବା ବିଷୟେ ଅନୁରାଗେ

Couplet 32

ସେ ଛାଗୀ ଛାଗର ସହିତେବିଷୟଭୋଗେ ଦିନା କେତେ

Couplet 33

କାଟିଲା ଆପଣା ଇଚ୍ଛାରେତେବେ ସନ୍ତୋଷ ନୁହେଁ ଥରେ

Couplet 34

ସେ ଛାଗ ପ୍ରାୟେ ତୋ'ର ସଙ୍ଗେମୁହିଁ ବୁଡ଼ିଲି ପ୍ରେମ ରଙ୍ଗେ

Couplet 35

ତୋହର ମାୟାରେ ମୋହିତହୋଇ ନ ଜାଣେ ମୋର ହିତ

Couplet 36

ସପତ ଦ୍ୱୀପେ ରାଜା ହୋଇଅଜ୍ଞାନେ ବଞ୍ଚାଇଲି ଦେହୀ

Couplet 37

ଭୂମିରେ ଯେତେ ଶସ୍ୟ ଥା'ନ୍ତିସୁବର୍ଣ୍ଣେ ସ୍ତିରୀ ପଶୁଜାତି

Couplet 38

ଯେ ପ୍ରାଣୀ କାମବଶ ହୋଇଏ ସବୁ ତା'କୁ ନ ଅଣ୍ଟଇ

Couplet 39

କାମୀ ପୁରୁଷଙ୍କର ମନକେବେହେଁ ନୋହେ ସଞ୍ଜମନ

Couplet 40

ନିତ୍ୟେ ରମନ୍ତି କାମଭୋଗେଅଗ୍ନି ଯେସନେ ଘୃତ ଯୋଗେ

Couplet 41

ସକଳଭୂତ ସଙ୍ଗ ଛାଡ଼ିଯେ ଆତ୍ମାଭାବେ ସୁଖେ ବୁଡ଼ି

Couplet 42

ଆତ୍ମାକୁ ଦେଖେ ସର୍ବଦେହେତା' ସର୍ବଦିଗ ସୁଖମୟେ

Couplet 43

ଦୁର୍ଜନଜନଙ୍କର ମତିତୃଷ୍ଣାକୁ ଛାଡ଼ି ନ ପାରନ୍ତି

Couplet 44

ଯେ କରିପାରେ ସର୍ବଭକ୍ଷତୃଷ୍ଣା ମାରଣେ ନୋହେ ଦକ୍ଷ

Couplet 45

ମାତା ଭଗିନୀ କନ୍ୟା ମେଳେକେବେହେଁ ନ ଥିବ ନିରୋଳେ

Couplet 46

ମନ ଯେ ଇନ୍ଦ୍ରିୟଙ୍କ ଗ୍ରାମବଳେ ତାହାକୁ ନାହିଁ ସମ

Couplet 47

ପଣ୍ତି‌ତଜନ ମନ ହରେଏଣୁ କେ ନାରୀ ସଙ୍ଗୁ ତରେ

Couplet 48

ଦେଖ ମୁଁ ସହସ୍ର ବରଷେନିତ୍ୟେ ରମିଲି କାମବଶେ

Couplet 49

ନିରତେ ବିଷୟ ବ୍ୟସନେମନ ରହିଲା ରାତ୍ରଦିନେ

Couplet 50

ମୁଁ ଏବେ ତୃଷ୍ଣା ଦୂର କରିକୃଷ୍ଣ ଚରଣେ ମନ ଧରି

Couplet 51

ନିର୍ମୋହ ହୋଇ ବନସ୍ଥଳେରହିବି ପଶୁଗଣ ମେଳେ

Couplet 52

ଦୃଷ୍ଟ ଶ୍ରୁତକୁ ମିଥ୍ୟା କରିଧ୍ୟାନେ ସମ୍ଭାଷି ନରହରି

Couplet 53

ଯେ ନୋହେ ଆତ୍ମାର ବିନାଶୀତାହାକୁ କହି ଆତ୍ମଦର୍ଶୀ

Couplet 54

ଏମନ୍ତ ପ୍ରିୟା ଆଗେ କହିପୁରୁକୁ ସମୀପେ ବସାଇ

Couplet 55

ତା'ର ବୟସ ତା'କୁ ଦେଲାବୃଦ୍ଧ ଶରୀର ଆବୋରିଲା

Couplet 56

ପୁରୁକୁ ରାଜ୍ୟେ କଲା ରାଜାଭଲେ ପାଳିବ ଜନପ୍ରଜା

Couplet 57

ଦ୍ରୁହ୍ୟୁକୁ ପୂର୍ବଦିଗ ଦେଲାଅନୁକୁ ଉତ୍ତରେ ସ୍ଥାପିଲା

Couplet 58

ଯଦୁକୁ ଦକ୍ଷିଣେ ବସାଇପଶ୍ଚିମ ତୁର୍ବସୁକୁ ଦେଇ

Couplet 59

ଏମନ୍ତେ ରାଜ୍ୟ ବାଣ୍ଟିଦେଇପୁତ୍ରଙ୍କୁ ପ୍ରିୟବାକ୍ୟ କହି

Couplet 60

ଆନନ୍ଦ ଦେଇ ସର୍ବମନେତକ୍ଷଣେ ପଶିଲା ଅରଣ୍ୟେ

Couplet 61

ଆତ୍ମାରେ ଆତ୍ମା ଧ୍ୟାନ କରିଯୋଗ ଅଭ୍ୟାସେ ମନ ଧରି

Couplet 62

ପରମବ୍ରହ୍ମେ ସେ ପଶିଲାଶୁଣ ହେ ଅଭିମନ୍ୟୁବଳା

Couplet 63

ସେ କଥା ଦେବଯାନୀ ଶୁଣିସ୍ୱାମୀର ପଥ ମନେ ଗୁଣି

Couplet 64

ସଂସାର ସ୍ୱପ୍ନ ପ୍ରାୟ ମଣିଏମନ୍ତ ଭାଳି ସେ ତରୁଣୀ

Couplet 65

କୃଷ୍ଣଚରଣେ ମନ ଦେଲାବିଷ୍ଣୁମାୟାରୁ ତରିଗଲା

Couplet 66

ନବମସ୍କନ୍ଧେ ଭାଗବତଯେ ଧର୍ମ ବଂଶାନୁଚରିତ

Couplet 67

ଭାଷା ପ୍ରବନ୍ଧେ ହରିକଥାଶୁଣନ୍ତେ ତୁଟେ ଭବବ୍ୟଥା

Couplet 68

ବ୍ରାହ୍ମଣ ଜଗନ୍ନାଥ କହେସୁଜନେ ଏଣେ କର ଲୟେ