Adhyaya 18

Couplet 1

କହନ୍ତି ଶୁକ ବ୍ରହ୍ମବେତ୍ତାନବମେ ବଂଶାନୁବ୍ୟବସ୍ଥା

Couplet 2

ନହୁଷ ବୀର୍ଯ୍ୟେ ଷଟସୁତେତାହାଙ୍କ ନାମ କହୁଁ ତୋତେ

Couplet 3

ଯତି ଯଯାତି ଯେ ସଂଯାତିଆୟତି ବିୟତି ଯେ କୃତି

Couplet 4

ଦେହୀର ଇନ୍ଦ୍ରିୟ ଯେସନେଜନ୍ମିଲେ ନହୁଷ ନନ୍ଦନେ

Couplet 5

ଯତିକି ରାଜପଣ ଦେଲାସେ ରାଜଭୋଗ ନ ଇଚ୍ଛିଲା

Couplet 6

ବୋଲଇ ଦୁଃଖମୟ ଏହିଏଣେ ମୋହର କାର୍ଯ୍ୟ ନାହିଁ

Couplet 7

ଆତ୍ମା ନ ମଜ୍ଜେ ରାଜସୁଖେନିରତେ ରହେ ମନଦୁଃଖେ

Couplet 8

ଜାଣଇ ପିତାର ଆଚାରଋଷିଙ୍କି ବୁହାଇଲା ଭାର

Couplet 9

ଇନ୍ଦ୍ରାଣୀ ଅର୍ଥେ ପଥେ ଯା'ନ୍ତେକୋପ ବସିଲା ଋଷିଚିତ୍ତେ

Couplet 10

ବହି ନ ପାରି ମହାଭାରବୋଇଲେ ହୁଅ ଅଜଗର

Couplet 11

ଏମନ୍ତେ ଅଜଗର ହୋନ୍ତେନିର୍ଜନ ଗହନ ବନସ୍ତେ

Couplet 12

ପଡ଼ି ଡାକିଲା କରି ଶୋକଭୋ ଋଷିଗଣେ ମୋତେ ରଖ

Couplet 13

ତା'ର ବିକଳେ ମୁନିଗଣବୋଇଲେ ଶୁଣ ଭୋ ରାଜନ

Couplet 14

ଦ୍ୱାପର ଯୁଗ ଅବଶେଷେଧର୍ମନନ୍ଦନ କୁରୁବଂଶେ

Couplet 15

ଭୀମକୁ ବନେ ଖୋଜି ଯା'ନ୍ତେଭେଟ ହୋଇବ ତୋ' ସଙ୍ଗତେ

Couplet 16

ଭୀମକୁ ବାନ୍ଧିଥିବୁ ତୁହିସେ ପୁଣି ତୋ'ର ପାସେ ଯାଇ

Couplet 17

ଧର୍ମ କହିବେ ତୋତେ ଯେବେନିସ୍ତାର ତୋ'ର ହେବ ତେବେ

Couplet 18

ଏମନ୍ତ ନହୁଷଙ୍କୁ କହିସେ ମୁନି ଗଲେ ଦୟାବହି

Couplet 19

ସେ ପୁଣି ଯୁଧିଷ୍ଠିର ତୁଲେଧର୍ମ ବିଚାର କରି ଭଲେ

Couplet 20

ସର୍ପ ଯୋନିରୁ ମୋକ୍ଷ ହୋଇନିଜ ମନ୍ଦିରେ ମିଳେ ଯାଇ

Couplet 21

ସେ କଥା ଯତି ସ୍ମରି ମନେନବସେ ନୃପତି ଆସନେ

Couplet 22

ଯଯାତି ଭ୍ରାତୃଗଣ ତୁଲେରାଜା ହୋଇଲା ପିତୃ ବୋଲେ

Couplet 23

ସକଳ ରାଜ୍ୟେ ହୋଇ ରାଜାଧର୍ମେ ପାଳିଲା ଜନପ୍ରଜା

Couplet 24

ଶୁକ୍ର ଦୁହିତା ଦେବଯାନୀଶର୍ମିଷ୍ଠା ବୃଷର ଦୁଲଣୀ

Couplet 25

ଯଯାତି ବରି ବରପଣେବିବାହ କଲେ ଶୁଭକ୍ଷଣେ

Couplet 26

ଏମନ୍ତେ ଶୁକବାକ୍ୟ ଶୁଣିବୋଲେ ପରୀକ୍ଷ ନୃପମଣି

Couplet 27

ଭୋ ମୁନି ଅସମ୍ଭବ ବାଣୀସଂଶୟ ଲାଗିଲା ତ ଶୁଣି

Couplet 28

ଶୁକ୍ର ସ୍ୱଭାବେ ବ୍ରହ୍ମଋଷିପୁଣି ଅଟନ୍ତି ଭୃଗୁବଂଶୀ

Couplet 29

ବ୍ରାହ୍ମଣ କ୍ଷତ୍ରିୟ କେମନ୍ତେବିବାହ କଲେ ବେଦମତେ

Couplet 30

ଏ ପ୍ରତିଲୋମ ପ୍ରାୟେ ମଣିଶୁକ ବୋଲନ୍ତି ତାହା ଶୁଣି

Couplet 31

ଦିନେକ ବୃଷପର୍ବା ଘରେଶର୍ମିଷ୍ଠା କନ୍ୟା ଅନ୍ତଃପୁରେ

Couplet 32

ସଖୀ ସହସ୍ରେ ଘେନି ସଙ୍ଗେଜଳେ କ୍ରୀଡ଼ନ୍ତି ନାନା ରଙ୍ଗେ

Couplet 33

ସ୍ୱଭାବେ ନିଦାଘର କାଳେଶୁକ୍ରଦୁହିତା ସଖୀମେଳେ

Couplet 34

କୁସୁମବନ ମଧ୍ୟେ ମିଳେପୁଷ୍ପିତ ଦ୍ରୁମ ଶୀତ ଜଳେ

Couplet 35

ପୁଷ୍ପଭୂଷିତ ଭୂମି ଜଳେକ୍ରୀଡ଼ନ୍ତି ପକ୍ଷୀ କୁତୂହଳେ

Couplet 36

କହ୍ଲାର-ପଦ୍ମ-ପୁଷ୍ପ ଗନ୍ଧେଭ୍ରମରଗଣ ମକରନ୍ଦେ

Couplet 37

ପୁଷ୍ପଜ ଗନ୍ଧେ ବାୟୁ ସ୍ଫୁରେଶୀତଳ ଲାଗଇ ଶରୀରେ

Couplet 38

ସେ ଜଳେ ପଶି ସର୍ବକନ୍ୟାସ୍ୱଭାବେ କମଳଲୋଚନା

Couplet 39

ବସ୍ତ୍ର ପାଲଟି ହ୍ରଦ କୂଳେଝାସି ପଶିଲେ ଶୀତଜଳେ

Couplet 40

କ୍ରୀଡ଼ନ୍ତି ଜଳେ ନାନାରଙ୍ଗେଜଳ ସିଞ୍ଚନ୍ତି ଅଙ୍ଗୁ ଅଙ୍ଗେ

Couplet 41

ଏମନ୍ତେ ଉମା ମହେଶ୍ୱରଆରୋହି ବୃଷଭ ଉପର

Couplet 42

ବନେ ଚଳନ୍ତେ ତା'ଙ୍କୁ ଦେଖିବେଗେ ଉଠିଲେ ଶଶୀମୁଖୀ

Couplet 43

ସକଳେ ଉଠି ତା'ର ତୁଲେସଂଭ୍ରମେ ବସନ ପିନ୍ଧିଲେ

Couplet 44

ଶର୍ମିଷ୍ଠା ସଂଭ୍ରମେ ନ ଜାଣିଦେବଯାନୀର ବସ୍ତ୍ର ଆଣି

Couplet 45

ସତ୍ୱରେ କଲା ପରିଧାନତା' ଦେଖି ଦେବଯାନୀ ମନ

Couplet 46

କୋପେ କମ୍ପଇ ଥରହରକଠୋର ବୋଲଇ ଉତ୍ତର

Couplet 47

ଦେଖ ଏ ଦାସୀମାତ୍ର ହୋଇବସ୍ତ୍ର ପିନ୍ଧିଲା ମୋ'ର ନେଇ

Couplet 48

ଅବଜ୍ଞା କରି ମୋ' ବସନଯଜ୍ଞର ହବି ଯେହ୍ନେ ଶ୍ୱାନ

Couplet 49

ଦେବେ ଯେ ଅତି ତପୋବଳେବିଷ୍ଣୁବଦନୁ ଭୂମି ତଳେ

Couplet 50

ବ୍ରାହ୍ମଣ ହୋଇ ଜାତ ହେଲେସର୍ବେ ତରନ୍ତି ତା'ଙ୍କ ବୋଲେ

Couplet 51

ଗୋବିନ୍ଦ ଯାହାର ବଚନେନିତ୍ୟେ ସେବନ୍ତି ସନ୍ନିଧାନେ

Couplet 52

ତହିଁ ମୁଁ ଭୃଗୁବଂଶେ ଜାତଆମ୍ଭର ଶିଷ୍ୟ ଏହା ତାତ

Couplet 53

ମୋ' ବସ୍ତ୍ର ପିନ୍ଧି ଗର୍ବ ମନେଶୂଦ୍ରକୁ ବେଦବାକ୍ୟ ଯେହ୍ନେ

Couplet 54

ଏମନ୍ତେ ଦେବଯାନୀ କଥାଶୁଣି ଶର୍ମିଷ୍ଠା ମନେ ବ୍ୟଥା

Couplet 55

ବୋଲଇ ପୁରୁଷ ବଚନସିଂହକୁ ଶୃଗାଳ ଯେସନ

Couplet 56

ଆପଣା ବୃତ୍ତାନ୍ତ ନ ଜାଣିମୋ' ଆଗେ କହୁ କଟୁବାଣୀ

Couplet 57

ସ୍ୱଭାବେ ଭିକ୍ଷୁକ ବୋଲାଉଲଜ୍ଜା କି ମୁଖେ ତୁ ନପାଉ

Couplet 58

କାକମାନଙ୍କ ପ୍ରାୟ ହୋଇଥାଅ ତୁ ଆମ୍ଭ ଘରେ ଚାହିଁ

Couplet 59

ରାଜାର ଦୁହିତାଟି ମୁହିଁତୁ ମୋତେ କହୁ ଗର୍ବ ବହି

Couplet 60

ଏମନ୍ତେ ବହୁ କୋପକଲାସଖୀଙ୍କି ଚାହିଁ ଆଜ୍ଞା ଦେଲା

Couplet 61

ମାର ବୋଇଲା କୋପମନେଶର୍ମିଷ୍ଠା ଧରି ତା' ବସନେ

Couplet 62

ଓଷ୍ଠ କାମୋଡ଼ି ଅତି କୋପେତା' ବସ୍ତ୍ର ପକାଇଲା କୂପେ

Couplet 63

ପୁଣି ତାହାରି ହସ୍ତ ଧରିକୂପେ କ୍ଷେପିଲା କୋପ କରି

Couplet 64

ଗଲା ସେ ଆପଣା ମନ୍ଦିରଏବେ ହୋ ଶୁଣ ନୃ ବର

Couplet 65

ଯଯାତି ମୃଗୟାର ଅର୍ଥେଥିଲା ସେ ଗହନ ବନସ୍ତେ

Couplet 66

ତୃଷିତେ ଜଳ ଅନ୍ୱେଷଣେକୂପ ଦେଖିଲା ତତ୍‌କ୍ଷଣେ

Couplet 67

କୂପକୁ ଚାହିଁ ନୃପମଣିଦେଖିଲା ଶୁକ୍ରର ଦୁଲଣୀ

Couplet 68

ଉଲଗ୍ନେ ବସ୍ତ୍ର ଖୋଜେ ଜଳେତା' ଦେଖି ରାଜା ଅବହେଳେ

Couplet 69

ଉତ୍ତରୀବସ୍ତ୍ର ତା'କୁ ଦେଲାକନ୍ୟାକୁ ଜଳୁ ଉଦ୍ଧରିଲା

Couplet 70

ଆନନ୍ଦେ ହସ୍ତେ ହସ୍ତ ଦେଇକୂଳେ ସ୍ଥାପିଲା ଦୟାବହି

Couplet 71

ସେ କନ୍ୟା ରାଜା ମୁଖ ଚାହିଁଗଦ୍‌ଗଦେ ପ୍ରେମଭର ହୋଇ

Couplet 72

ବୋଲଇ ଶୁଣ ନୃପମଣିତୁ ଯେ ଧଇଲୁ ମୋର ପାଣି

Couplet 73

ତୁ ଅଟୁ ପର-ପୁରଞ୍ଜୟଶୁଣ ତୁ ନିଗମ-ନିର୍ଣ୍ଣୟ

Couplet 74

ଯେ କନ୍ୟା ହସ୍ତ ହସ୍ତେ ଧରିସେ ନିଶ୍ଚେ ହୁଏ ତା'ର ନାରୀ

Couplet 75

ହସ୍ତ ତୁ ଦେଲୁ ମୋ'ର ହସ୍ତେମୋ' ସ୍ୱାମୀ ଅନ୍ୟକେ ଜଗତେ

Couplet 76

ଦେଖିଲୁ ଶରୀର ମୋହରକାହିଁ ଧରିବି ଆନ କର

Couplet 77

ଏ ଯେ ସମ୍ବନ୍ଧ କନ୍ୟାବରନିଶ୍ଚୟେ ସଞ୍ଚିଲେ ଈଶ୍ୱର

Couplet 78

ମୁଁ କନ୍ୟା ଥିଲି କୂପଜଳେତୁ ମୋ'ର ହସ୍ତ ଧରି ବଳେ

Couplet 79

କୂଳେ ସ୍ଥାପିଲୁ ଦୟାବହିତୋ' ତହୁଁ ଅନ୍ୟ ବର ନାହିଁ

Couplet 80

ଏ ଶାସ୍ତ୍ରମତେ ବିଚାରନ୍ତେବ୍ରାହ୍ମଣେ ନ ବରିବେ ମୋତେ

Couplet 81

କଚ ଯେ ବୃହସ୍ପତି-ବଳାପୂର୍ବେ ସେ ମୋତେ ଶାପ ଦେଲା

Couplet 82

ସେ ଶାପ ନୋହିଲା ଅନ୍ତରଏଣୁ କ୍ଷତ୍ରିୟ ବର ମୋ'ର

Couplet 83

ଶର୍ମିଷ୍ଠା ମୋ'ର ଭୁଜ ଧରିକୂପେ କ୍ଷେପିଲା କୋପକରି

Couplet 84

ଗଲା ସେ ଆପଣା ମନ୍ଦିରଏବେ ହୋ ଶୁଣ ନୃପବର

Couplet 85

ଦଇବ ସଞ୍ଚିତ ଏ କଥାକେ କରି ପାରିବ ଅନ୍ୟଥା

Couplet 86

ତା'ର ବଚନ ରାଜା ଘେନିସମ୍ମତ କରି ହୋଇ ତୁନି

Couplet 87

ଯଯାତି ନିଜପୁରେ ଗଲାସେ କନ୍ୟା ମନେ ବିଚାରିଲା

Couplet 88

କହିବି ପିତା ଆଗେ ମୁହିଁଯେମନ୍ତେ ବର ଲଭିବଇଁ

Couplet 89

ରୋଦନ କରି ମନଦୁଃଖେକହିଲା ପିତାର ସମ୍ମୁଖେ

Couplet 90

ଶର୍ମିଷ୍ଠା ଯେତେ କର୍ମ କଲାଯେମନ୍ତେ କୂପେ ପକାଇଲା

Couplet 91

ରାଜା ଉଦ୍ଧରିଲା ଯେମନ୍ତେକୂପୁଁ ତୋଳିଲା ଦକ୍ଷହସ୍ତେ

Couplet 92

ଏ କଥା ଯେମନ୍ତ ବିଧାନେକହିଲା ପିତା ସନ୍ନିଧାନେ

Couplet 93

ଶୁକ୍ର ଯେ ତା'ର ବୋଲ ଶୁଣିଭବିଷ୍ୟ କଥା ମନେ ଗୁଣି

Couplet 94

ବୋଲଇ ମୁଣ୍ତେ ଦେଇ ହସ୍ତଧିକ ମୋହର ପୌରୋହିତ୍ୟ

Couplet 95

ଏମନ୍ତେ ମନେ କୋପ କରିଦୁହିତା କର କରେ ଧରି

Couplet 96

ବୃଷପର୍ବାର ପୁରେ ଗଲେସକୋପେ ରାଜାଙ୍କୁ ଭେଟିଲେ

Couplet 97

ଗୁରୁ ବଦନେ କୋପ ଦେଖିସଂଭ୍ରମେ ଆସନ ଉପେକ୍ଷି

Couplet 98

ଅନେକ ସ୍ତୁତିବାକ୍ୟ କହିଚରଣେ ଗଡ଼ଘାଲି ଶୋଇ

Couplet 99

ଶୁକ୍ରଙ୍କ କ୍ରୋଧ କ୍ଷଣମାତ୍ରରହଇ ସଂସାରେ ବିଦିତ୍

Couplet 100

ବୋଲଇ ତା'ର ମୁଖ ଚାହିଁଆମ୍ଭର ଦୁହିତା ଯେ ଏହି

Couplet 101

ଏ କନ୍ୟା ବାକ୍ୟ ତୁମେ ଘେନଏହାର ଇଚ୍ଛା କର ପୂର୍ଣ୍ଣ

Couplet 102

ଯଯାତି କୂପୁଁ ଉଦ୍ଧରିଲାଏ କନ୍ୟା ହସ୍ତେ ହସ୍ତ ଦେଲା

Couplet 103

ମୁଁ ଏବେ ବେଦବାକ୍ୟ ମତେବ୍ରାହ୍ମଣେ ବରିବି କେମନ୍ତେ

Couplet 104

ଯେପରି କନ୍ୟା ହୁଏ ଶାନ୍ତିତା' ବେଗେ କର ତୁ ନୃପତି

Couplet 105

ଭୃଗୁଙ୍କ ବାକ୍ୟ ମନେ ଗୁଣିସେ ବୃଷପର୍ବା ନୃପମଣି

Couplet 106

ଦେବଯାନୀର ପାଶେ ଗଲାବିନୟ ହୋଇଣ କହିଲା

Couplet 107

ନିଜ କନ୍ୟାର ଦୋଷମାନସମସ୍ତ କଲା ନିବେଦନ

Couplet 108

ତାହାର ସ୍ତୁତିବାକ୍ୟ ଶୁଣିସନ୍ତୁଷ୍ଟ ହୋଇ ଦେବଯାନୀ

Couplet 109

ନିଜର ଯାହା ଅଭିଳାଷତା' ଆଗେ କଲାକ ପ୍ରକାଶ

Couplet 110

ବୋଲଇ ଶୁକ୍ରର ଦୁହିତାଶୁଣ ତୁ ଆମ୍ଭର ବାରତା

Couplet 111

ମୋ' ପିତା ଯହିଁ ମୋତେ ଦେବଶର୍ମିଷ୍ଠା ମୋ'ର ସଙ୍ଗେ ଥିବ

Couplet 112

ମୁଁ ତା'ର ହେବି ଶ୍ରେଷ୍ଠ ନାରୀତୋ' କନ୍ୟା ହେବ ପରିବାରୀ

Couplet 113

କନ୍ୟାରଠାରୁ ବାଣୀ ଶୁଣିଅସୁରରାଜ ହେଲା ତୁନି

Couplet 114

ଭାଳନ୍ତି ବୃଷପର୍ବା ରାୟେବିପଦ ପଡ଼ିଲା ଥୋକାଏ

Couplet 115

ସଖୀ ସମେତ କନ୍ୟା ଆଣିବୋଲଇ ନିଅ ଦେବଯାନୀ

Couplet 116

ଏମନ୍ତେ ଶର୍ମିଷ୍ଠା ଅଇଲାଦେବଯାନୀର ଦାସୀ ହେଲା

Couplet 117

ଶର୍ମିଷ୍ଠା ଦେବଯାନୀ ତୁଲେଯଯାତି ବରି ବିଭା କଲେ

Couplet 118

ଶୁକ୍ର ଯଯାତି ମୁଖ ଚାହିଁକହନ୍ତି ଶୁଣ ନୃପସାଇଁ

Couplet 119

ଶର୍ମିଷ୍ଠା ସଙ୍ଗେ ସହବାସକଲେ ଲଭିବୁ ଅତିକ୍ଳେଶ

Couplet 120

ଶର୍ମିଷ୍ଠା ତୁଲେ ଦିବ୍ୟନାରୀଘେନି ଶତେକ ପରିବାରୀ

Couplet 121

ଖଟଇ ଦେବଯାନୀ ତୁଲେଯଯାତି ସଙ୍ଗେ ଭାବଭୋଳେ

Couplet 122

ଶର୍ମିଷ୍ଠା ରୂପ-ଗୁଣ ଦେହେଯଯାତି ଦେଖି କାମେ ମୋହେ

Couplet 123

ଦେବଯାନୀର ପୁତ୍ର ଦେଖିଶର୍ମିଷ୍ଠା ନିତ୍ୟେ ମନେ ଦୁଃଖୀ

Couplet 124

ମିଳିଲା ରାଜାରେ ଏକାନ୍ତେପ୍ରର୍ଥନା କଲା ପୁତ୍ର ଅର୍ଥେ

Couplet 125

ତେଣୁ ସେ ହୋଇଲେ ମୋହିତଦଇବ ବଶେ ବୁଦ୍ଧି ହତ

Couplet 126

ଦେବଯାନୀକି ନ ସୁମରିଶର୍ମିଷ୍ଠା ବାକ୍ୟ ମନେ ଧରି

Couplet 127

ଶର୍ମିଷ୍ଠା ସଙ୍ଗେ ଏକମେଳେରାଜା ଶୟନ ଋତୁକାଳେ

Couplet 128

ଶୁକ୍ରଙ୍କ ବାକ୍ୟ ହେଳା କଲାଶର୍ମିଷ୍ଠା ସଙ୍ଗେ ସଙ୍ଗ କଲା

Couplet 129

ଯଦୁ ତୁର୍ବସୁ ବେନିଭାଇଦେବଯାନୀର ଗର୍ଭୁ ହୋଇ

Couplet 130

ଆବର ଶର୍ମିଷ୍ଠା ଗର୍ଭରୁଜନ୍ମିଲେ ଦ୍ରୁହ୍ୟୁ ଅନୁ ପୁରୁ

Couplet 131

ସେ ଦେବଯାନୀ କୋପଭରେକହିଲା ପିତାର ଆଗରେ

Couplet 132

ପିତା ଚରଣତଳେ ପଡ଼ିକାନ୍ଦଇ ବେନିକର ଯୋଡ଼ି

Couplet 133

ଶର୍ମିଷ୍ଠା ତୁଲେ ରାଜା ନିତ୍ୟେରାତ୍ରଦିବସ ତା' ସଙ୍ଗତେ

Couplet 134

ତାହାର ବଶ ପ୍ରାୟେ ରହେକୋପନୟନେ ମୋତେ ଚାହେଁ

Couplet 135

ଶର୍ମିଷ୍ଠା ପ୍ରେମବନ୍ଧ ଆଶେକେବେହେଁ ନମିଳେ ମୋ' ପାଶେ

Couplet 136

ଏମନ୍ତେ ଦୁହିତା ବଚନେକୋପ ବସିଲା ଶୁକ୍ରମନେ

Couplet 137

ମିଳିଲା ରାଜାର ସମୀପେଗରୁଡ଼ ମିଳେ ଯେହ୍ନେ ସର୍ପେ

Couplet 138

ବୋଇଲେ କୋପଭର ହୋଇଅଧର୍ମ ଆଚରିଲୁ ତୁହି

Couplet 139

ମୋ'ର ଦୁହିତା କଲୁ ଦୂରଶର୍ମିଷ୍ଠା ମନୋହାରୀ ତୋ'ର

Couplet 140

ତୁ ଏବେ ଜରାରୂପ ହୋଇମନ୍ଦିରେ ଥାଅ ନିତ୍ୟେ ଶୋଇ

Couplet 141

ଏମନ୍ତ ଶାପ ଦେଲେ ମୁନିତକ୍ଷଣେ ବୃଦ୍ଧଦେହ ଘେନି

Couplet 142

ଯଯାତି ରହିଲା ଶୟନେଉଠି ନ ପାରେ ରାତ୍ରଦିନେ

Couplet 143

ଏମନ୍ତେ ତା'ର ପାଞ୍ଚସୁତବେନିକନ୍ୟାର ଗର୍ଭୁ ଜାତ

Couplet 144

ହୋଇ ବଢ଼ିଲେ ଦିନେଦିନେତେଜ ପ୍ରଚଣ୍ତସୂର୍ଯ୍ୟ ଯେହ୍ନେ

Couplet 145

ଏମନ୍ତେ କିଛିଦିନ ଅନ୍ତେଯଯାତି ଭୋଗ ମନେ ଚିନ୍ତେ

Couplet 146

ଭୋମୁନି ମୋତେ ଦୟାକରଏ କଷ୍ଟ ଯେଣେ ହୋଏ ପାର

Couplet 147

କାନ୍ଦିଣ ଜୀବନ ବିକଳେପଡ଼ି ଭୃଗୁର ପାଦତଳେ

Couplet 148

ସ୍ୱଭାବେ ଦୁହିତାର ପତିବୋଲଇ ମୋତେ କର ଗତି

Couplet 149

ତା'ର ବିକଳ ଦେଖି ମୁନିବୋଇଲେ ଚିତ୍ତେ ଦୟା ଘେନି

Couplet 150

ବୋଲନ୍ତି ଶୁଣ ନୃପବରମୋର ବଚନ ଏବେ କର

Couplet 151

ସୁତକୁ ଜରାରୂପ ଦେଇସଂସାର ଭୋଗକର ତୁହି

Couplet 152

ସେ ରାଜା ପୁତ୍ରଙ୍କୁ ଅଣାଇବୋଲଇ ସମୀପେ ବସାଇ

Couplet 153

ହେ ପୁତ୍ରେ ଦେଖ ମୋ'ର ରୂପଗୁରୁ ଯେ ମୋତେ ଦେଲେଶାପ

Couplet 154

ବୃଦ୍ଧ ହୋଇଲି ଯୁବାକାଳେସୂର୍ଯ୍ୟ ଯେସନେ ସାୟଂକାଳେ

Couplet 155

ଦେଖ ଏ ମନୁଷ୍ୟ ଶରୀରବିଷ୍ଣୁର ଭୋଗର ମନ୍ଦିର

Couplet 156

ଇନ୍ଦ୍ରିୟଭୋଗେ ଜୀବ ରହେଯଜ୍ଞପୁରୁଷ ବସେ ଦେହେ

Couplet 157

ଦେବେ ଇଚ୍ଛନ୍ତି ଯେ ଶରୀରନିସ୍ଫଳ ହୋଇଲା ମୋହର

Couplet 158

ଯଦୁକୁ ବୋଲେ ନୃପବରତୁ ପୁତ୍ର ମୋ'ର ବୋଲକର

Couplet 159

ମୋ' ଜରା ଶରୀର ତୁ ନିଅତୋ'ର ବୟସ ମୋତେ ଦିଅ

Couplet 160

ଭୋଗ ମୁଁ କରି ଦିନା କେତେତୋ'ର ବୟସ ଦେବି ତୋତେ

Couplet 161

ଏମନ୍ତ ରାଜାର ବଚନେଯଦୁ ବୋଲଇ କୋପମନେ

Couplet 162

ଦୁର୍ଲ୍ଲଭ ମନୁଷ୍ୟ ଶରୀରବିଷ୍ଣୁର ପୂଜାର ମନ୍ଦିର

Couplet 163

ଯଜ୍ଞପୁରୁଷ ଏହା ମଧ୍ୟେବିଷୟ ଭୁଞ୍ଜଇ ଆନନ୍ଦେ

Couplet 164

ଦେବେ ନ ପାନ୍ତି ଯାହା ଭାବିମୁଁ ତାହା କେମନ୍ତେ ଛାଡ଼ିବି

Couplet 165

ଏମନ୍ତ ଯଦୁମୁଖୁଁ ଶୁଣିକୋପେ ବୋଲଇ ନୃପମଣି

Couplet 166

ମୋ'ର ବଚନ ତୁ ନ କଲୁରାଜଭୋଗକୁ ଇଚ୍ଛା କଲୁ

Couplet 167

ତୋ'ବଂଶେ ରାଜା ଯେ ହୋଇବମୂର୍ଦ୍ଧନା ଫାଟି ପ୍ରାଣ ଯିବ

Couplet 168

ଏମନ୍ତ ଶାପ ତାକୁ ଦେଇପୁତ୍ରଙ୍କୁ ଜଣେ ଜଣେ ରାଇ

Couplet 169

ତୁର୍ବସୁ ଦ୍ରୁହ୍ୟୁ ଅନୁ ତିନିରାଜା ବଚନେ ହେଲେ ତୁନି

Couplet 170

ପୁରୁ ଯେ ଥିଲା ରାଜା ପଛେତକ୍ଷଣେ ମିଳିଲା ପ୍ରତ୍ୟକ୍ଷେ

Couplet 171

କପୋଳେ ବେନିକର ଯୋଡ଼ିକହେ ନୃପତି ପାଦେ ପଡ଼ି

Couplet 172

ଭୋ ତାତ ମୋତେ ଆଜ୍ଞା ଦିଅମୋ'ର ବୟସ ତୁମ୍ଭେ ନିଅ

Couplet 173

ତୋ' ବୃଦ୍ଧରୂପ ଦିଅ ମୋତେମୋ' ରୂପେ ବଞ୍ଚ ଦିନାକେ

Couplet 174

ଏଦେହେ ଶୁଣ ନରରାଣକେ ବୁଝିପାରେ ପିତୃଋଣ

Couplet 175

ପିତାର ମନ ଜାଣି କରେଉତ୍ତମ ପୁତ୍ର ସେ ବେଭାରେ

Couplet 176

ଶ୍ରଦ୍ଧାରେ ଆଜ୍ଞା ଯେ ପାଳଇମଧ୍ୟମପୁତ୍ର ସେ ବୋଲାଇ

Couplet 177

ଶ୍ରଦ୍ଧା ବିହୀନେ ଯେହୁ ପାଳେଅଧମପୁତ୍ର ସେ ଶୟଳେ

Couplet 178

ପିତାକୁ ଲଂଘେ ଯେ ଅଜ୍ଞାନସେ ପିତା ମଳମୂତ୍ର ଜାଣ

Couplet 179

ଏମନ୍ତ କହି ନୃପ ବଳାପିତାଙ୍କୁ ନିଜରୂପ ଦେଲା

Couplet 180

ନିଶ୍ଚଳେ ରହିଲା ତା' ମନଏମନ୍ତେ ଗଲା କେତେ ଦିନ

Couplet 181

ପୁରୁକୁ ଜରାରୂପ ଦେଇରାଜା ହୋଇଲା ଦିବ୍ୟଦେହୀ

Couplet 182

ଭୋଗ ସେ କଲା ନାନାମତେଇନ୍ଦ୍ରିୟଲାଳସା ଆୟତ୍ତେ

Couplet 183

ହୋଇଲା ସାତଦ୍ୱୀପେ ରାଜାଧର୍ମେ ପାଳିଲା ଜନପ୍ରଜା

Couplet 184

ନିଶ୍ଚିନ୍ତେ ଦେବଯାନୀ ସଙ୍ଗେଭୋଗ ସେ କଲା ନାନାରଙ୍ଗେ

Couplet 185

ଅନେକ ଦାନଯଜ୍ଞ ମତେସେବିଲା ବିଷ୍ଣୁପାଦ ଗତେ

Couplet 186

ଯେ ହରି ଦେହ ଏ ଜଗତଆକାଶେ ଜଳଧର ମତ

Couplet 187

ସେ ହରିପାଦ ଦୃଢ଼େ ଚିନ୍ତିବିଷୟଭୋଗେ ନରପତି

Couplet 188

ଇନ୍ଦ୍ରୟ ନ ପାରିଲା ଜିଣିବିଷୟ ଭୋଗ ମନେ ଗୁଣି

Couplet 189

ସୁଜନଜନେ ଏହା ଶୁଣିତରିବ ଭବତରଙ୍ଗିଣୀ

Couplet 190

କହଇ ବିପ୍ର ଜଗନ୍ନାଥନବମେ ବଂଶାନୁଚରିତ