Skandha 9
Adhyaya 14
Couplet 1
ଏବେ ହୋ ସୋମବଂଶ ଶୁଣଯେବେ ତରିବ ତିନିଗୁଣ
Couplet 2
ସେ ବଂଶେ ପୁରୁରବା ଆଦିଯେ ଭାବେ ଯେ ଅବା ସମ୍ପାଦି
Couplet 3
ଯଶ ରହିଲା ମହୀତଳେସର୍ବେ ଚଳିଲେ କାଳବଳେ
Couplet 4
ସହସ୍ରଶିର ଯେ ଅନନ୍ତତା' ନାଭିପଦୁଁ ବ୍ରହ୍ମାଜାତ
Couplet 5
ସୃଷ୍ଟିର ଅର୍ଥେ ସପ୍ତପୁତ୍ରେଜନ୍ମ ହୋଇଲେ ବ୍ରହ୍ମାଗାତ୍ରେ
Couplet 6
ମରୀଚି ଆଦି ସପ୍ତଋଷିଧ୍ରୁବମଣ୍ତଳ ରଥେ ବସି
Couplet 7
ଭ୍ରମନ୍ତି ଧ୍ରୁବଚକ୍ର-ବଳେଉତ୍ତର-ଆକାଶ-ମଣ୍ତଳେ
Couplet 8
ତାହାଙ୍କ ମଧ୍ୟେ ଅତ୍ରିମୁନିତପ କରନ୍ତି ଯୋଗ ଘେନି
Couplet 9
ଧ୍ୟାନ କରନ୍ତେ ଯୋଗବଳେତା'ଙ୍କ ଲୋଚନ ଅଶ୍ରୁଜଳେ
Couplet 10
ପୁରୁଷେ ହୋଇଲା ପ୍ରକାଶତେଜେ ଗଞ୍ଜିଲା ଦଶଦିଶ
Couplet 11
ଅମୃତମୟ ମନୋରମତାହାର ନାମ ଦେଲେ ସୋମ
Couplet 12
ବିପ୍ର-ଔଷଧି-ଉଡ଼ୁଗଣେବ୍ରହ୍ମା ସ୍ଥାପିଲେ ରାଜାପଣେ
Couplet 13
ସେ ସୋମ ରାଜସୂୟ କରିତିନି ଭୁବନେ ଅଧିକାରୀ
Couplet 14
ବଳେ ଜିଣିଲା ତିନିପୁରଏବେ ହୋ ଶୁଣ ନୃପବର
Couplet 15
ସୁନ୍ଦର ରୂପେ ମତ୍ତଗର୍ବେନିରତେ ଭ୍ରମେ ସେ ସ୍ୱଭାବେ
Couplet 16
ଏମନ୍ତେ ବୃହସ୍ପତି ନାରୀଗଙ୍ଗାର ଜଳେ ସ୍ନାନ କରି
Couplet 17
ରୂପେ ସୁନ୍ଦରୀ ମନୋହରାସ୍ୱବଭାବେ ନାମ ତା'ର ତାରା
Couplet 18
ତାହାର ରୂପଗୁଣ ଚାହିଁଅନଙ୍ଗବାଣେ ମୋହ ଯାଇ
Couplet 19
ସ୍ୱଭାବେ ଋତୁସ୍ନାନ କାଳେସୋମ ହରିଲା ତା'କୁ ବଳେ
Couplet 20
ସେ କଥା ଶୁଣି ବୃହଷ୍ପତିପତ୍ନୀ ହରଣେ ଦୁଃଖମତି
Couplet 21
ସୋମର ଦ୍ୱାରେ ରାତ୍ରେ ଗଲେଅନେକ ପ୍ରକାରେ ମାଗିଲେ
Couplet 22
କେବେ ହେଁ ତାରାକୁ ନ ଦେଲାଅନେକ ଅପମାନ କଲା
Couplet 23
ସେ ଗୁରୁ ଦେବ ମଧ୍ୟେ ଆସିଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ କହିଲେ ବିଶେଷି
Couplet 24
ଇନ୍ଦ୍ରର ତୁଲେ ଦେବବଳଚଳନ୍ତେ ଶୁଭେ ମୁଖଗୋଳ
Couplet 25
ଏ କଥା ଶୁଣି ଶୁକ୍ରବାଦେମିଳିଲା ଅସୁରଙ୍କ ମଧ୍ୟେ
Couplet 26
ଅସୁରବଳ ସଙ୍ଗ କରିଧାଇଁଲେ ସୋମପକ୍ଷ ଧରି
Couplet 27
ଇନ୍ଦ୍ରର ତୁଲେ ଦେବଗଣଏମନ୍ତେ ଦେବାସୁର ରଣ
Couplet 28
ପ୍ରକୋପେ ବଢ଼ିଲା ସଂଗ୍ରାମତାରକାମୟ ଯୁଦ୍ଧନାମ
Couplet 29
ତାରାର ଅର୍ଥେ ଯୁଦ୍ଧ ଯେଣୁତାରକାମୟ ନାମ ତେଣୁ
Couplet 30
ଏମନ୍ତେ ଘୋର ଯୁଦ୍ଧ କଲେଅନେକ ଦେବାସୁର ମଲେ
Couplet 31
ଦେବ ଅସୁର ଘୋରରଣେବ୍ରହ୍ମା ମିଳିଲେ ତତ୍କ୍ଷଣେ
Couplet 32
ରଣ ନିବାରି ଚତୁର୍ମାଥମିଳିଲେ ସୋମର ଅଗ୍ରତ
Couplet 33
ଅନେକ ଭର୍ତ୍ସନା ସେ କଲେବୃହସ୍ପତିଙ୍କି ତାରା ଦେଲେ
Couplet 34
ସେ ଗୁରୁ ତାରାମୁଖ ଚାହିଁବୋଲନ୍ତି ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କୁ ଅନାଇଁ
Couplet 35
ଭୋ ତାତ ଦେଖ ତୋ' ଅଗ୍ରତେଗର୍ଭ ଏ ଧରିଛି ଗୁପତେ
Couplet 36
କେମନ୍ତେ ଛୁଇଁବି ଶରୀରଏହାରେ କାର୍ଯ୍ୟ ନାହିଁ ମୋ'ର
Couplet 37
କାହାର ବୀର୍ଯ୍ୟ ଗର୍ଭେ ଅଛିକେମନ୍ତେ ଜାଣିବା ତା' ଲକ୍ଷି
Couplet 38
ତାରାର ଗର୍ଭ ଚାହିଁ କୋପେଗୁରୁ ବୋଲନ୍ତି ମନସ୍ତାପେ
Couplet 39
ତୁ ମୋତେ ଛୁଇଁବୁ କେମନ୍ତେଭସ୍ମ କରିବି ଆଜ ତୋତେ
Couplet 40
ଏମନ୍ତେ ଶୁଣି ସେ ଉତ୍ତରକମ୍ପଇ ତାରାର ଶରୀର
Couplet 41
ତକ୍ଷଣେ ଗର୍ଭ ପ୍ରସବିଲାସୁନ୍ଦରେ ଜଗତ ମୋହିଲା
Couplet 42
କାନ୍ଦଇ ପଡ଼ି ଭୂମିଗତେଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟେ ଦେଖନ୍ତି ସମସ୍ତେ
Couplet 43
ସୁନ୍ଦର ଦେଖି ତା' ବଦନକଳ୍ପିଲା ବୃହସ୍ପତି ମନ
Couplet 44
ବୋଲଇ ମୋର ପୁତ୍ର ଏହିସୋମ ବୋଲଇ ତାହା ଚାହିଁ
Couplet 45
ଦେଖ ଏ ମୋହର କୁମରମୋହର ପ୍ରାୟେକ ସୁନ୍ଦର
Couplet 46
ଗୁରୁ ବୋଲନ୍ତି ମୋ'ର ସୁତଏମନ୍ତେ ହୋଇଲା ଅନର୍ଥ
Couplet 47
ସକଳ ମୁନିଗଣ ତୁଲେତାରାକୁ ବିଶ୍ୱାସେ ପୁଚ୍ଛିଲେ
Couplet 48
ତା' ଶୁଣି ଅଧୋମୁଖୀ ହୋଇତାରା ରହିଲା ଲଜ୍ଜା ପାଇ
Couplet 49
କୁମର ଭୂମିଗତେ ଥାଇବୋଲେ ଜନନୀ ମୁଖ ଚାହିଁ
Couplet 50
ଦୁର୍ବୃତ୍ତପଣ ଏ ତୋହରକହ ମୁଁ କାହାର କୁମର
Couplet 51
ନୋହିଲେ ଶାପ ଦେବି ତୋତେଲଜ୍ଜା ହୋଇଲା ବଡ଼ ମୋତେ
Couplet 52
ଏମନ୍ତ ପୁତ୍ରବାକ୍ୟ ଶୁଣିତାରାକୁ ରାଇ କୁଶପାଣି
Couplet 53
ବୋଲନ୍ତି କୋମଳ ବଚନନିର୍ଭୟ କରି ତାରା ମନ
Couplet 54
ଭୋ ମାତ ଲଜ୍ଜା ତୁ ନ କରକହ ଏ କାହାର କୁମର
Couplet 55
ତା' ଶୁଣି ଅଧୋମୁଖୀ ହୋଇବୋଲେ ସୋମର ପୁତ୍ର ଏହି
Couplet 56
ତକ୍ଷଣେ ସୋମ କୋଳ କଲାବ୍ରହ୍ମା ତାହାକୁ ନାମ ଦେଲା
Couplet 57
ବୋଧିଲା ରୂପଗୁଣେ ଯେଣୁନାମ ହୋଇଲା ବୁଧ ତେଣୁ
Couplet 58
ସେ ବୁଧ ଇଳାକନ୍ୟା ଗର୍ଭେମୁଁ ତୋତେ କହିଅଛି ପୂର୍ବେ
Couplet 59
ପୁରୁରବାକୁ ଜନ୍ମ କଲାଯେ କାଳେ ତପୋବନେ ଥିଲା
Couplet 60
ଏବେ ହୋ ଶୁଣ ନରନାଥସୋମର ବଂଶାନୁଚରିତ
Couplet 61
ସୁରଭୁବନେ ଏକ ଦିନେଉର୍ବଶୀ ଗନ୍ଧର୍ବ-ଗାୟନେ
Couplet 62
ମିତ୍ରାବରୁଣଙ୍କୁ ଲଙ୍ଘିଲାସେ ତା'କୁ କୋପେ ଶାପ ଦେଲା
Couplet 63
ବୋଇଲା ନରଲୋକେ ଯାଅସ୍ୱର୍ଗ-ଭୁବନେ ତୁ ନ ଥାଅ
Couplet 64
ତକ୍ଷଣେ ଅଧୋମୁଖ ହୋଇମିଳିଲା ନରଲୋକେ ଯାଇ
Couplet 65
ଗିରି-କନ୍ଦର-ବନେ ବୁଲେସ୍ୱାମୀ ନ ଲଭେ ଆତ୍ମ ତୁଲେ
Couplet 66
ଏମନ୍ତେ ଭ୍ରମନ୍ତେ ତରୁଣୀପୁରୁରବାକୁ ଦେଖେ ପୁଣି
Couplet 67
କନ୍ଦର୍ପ ପ୍ରାୟ ରୂପରାଶିତେଜେ ଗଞ୍ଜଇ ରବିଶଶୀ
Couplet 68
ଏମନ୍ତେ ତାହାର ସଙ୍ଗତେଉର୍ବଶୀ ମିଳିଲା ଏକାନ୍ତେ
Couplet 69
ଉତ୍ଫୁଲ୍ଲ ହରଷ ଲୋଚନେପୁରୁରବାର ସନ୍ନିଧାନେ
Couplet 70
ସେ ରାଜା ତା'ର ମୁଖ ଚାହିଁତକ୍ଷଣେ କାମବଶ ହୋଇ
Couplet 71
ଗଭୀର-ବାକ୍ୟେ ତା'କୁ କହେରୋମ-ହରଷ ସର୍ବଦେହେ
Couplet 72
ଆସ ସୁନ୍ଦରି ବସ ଏଥେଭଲେ ଅଇଲୁଟିକି ପଥେ
Couplet 73
ମିଳିଲୁ ମୋହର ସଙ୍ଗତେକହ ମୁଁ କି କରିବି ତୋତେ
Couplet 74
ମୋ' ସଙ୍ଗେ ରମ ତୁ ଏକାନ୍ତେସୁନ୍ଦରି ରହି ଦିନାକେତେ
Couplet 75
ଉର୍ବଶୀ ବୋଲଇ ତୁରିତେମୋହର ସଧ ଅଛି ତୋତେ
Couplet 76
ତୋ' ରୂପ ଦେଖି ହେ ରାଜନଅନଙ୍ଗ ବାଧିଲା ମୋ 'ମନ
Couplet 77
ତୁ ମୋ'ର ତୁଲେ ସତ୍ୟକରନିଶ୍ଚେଁ ବରିବି ତୋତେ ବର
Couplet 78
ଦେଖ ଏ ମେଷପୁତ୍ର ଦୁଇତୁଲେ ଅଛନ୍ତି ବେନିଭାଇ
Couplet 79
ଅତ୍ୟନ୍ତ ପ୍ରିୟ ଏ ମୋହରଏହାଙ୍କୁ ଯତ୍ନେ ରକ୍ଷାକର
Couplet 80
ଉଲଗ୍ନ ନ ଦେଖିବି ତୋତେଘୃତ ଆହାର ମୋ'ର ନିତ୍ୟେ
Couplet 81
ଏ ସତ୍ୟ ପ୍ରତିପାଳୁ ଯେବେତୋ' ସଙ୍ଗେ ରମିବଇଁ ତେବେ
Couplet 82
ଏମନ୍ତ ତା'ର ମୁଖୁଁ ଶୁଣିସତ୍ୟ ଯେ କଲା ନୃପମଣି
Couplet 83
ଉର୍ବଶୀରୂପେ ହୋଇ ବଶକଲା ସେ ଅନେକ ବିଶ୍ୱାସ
Couplet 84
ବିମାନେ ବସି ତା'ର ପାଶେଗିରି-କାନନ-ନାନା ଦେଶେ
Couplet 85
ରମିଲା ହରଷିତ ମନେଚଇତ୍ରରଥ ଆଦି ବନେ
Couplet 86
ଜଳ ବିହାର ନାନା ଦେଶେପଦ୍ମ କୁମୁଦ ଗନ୍ଧ ବାସେ
Couplet 87
ଉର୍ବଶୀ ସଙ୍ଗେ ସଙ୍ଗ କଲାରାତ୍ର-ଦିବସ ନ ଜାଣିଲା
Couplet 88
ଏବେ ହୋ ଶୁଣ କୁରୁବଂଶୀଇନ୍ଦ୍ର ଯେ ନ ଦେଖି ଉର୍ବଶୀ
Couplet 89
ବୋଲେ ଗନ୍ଧର୍ବଗଣ ଚାହିଁଉର୍ବଶୀ ମୋର ଗଲା କାହିଁ
Couplet 90
ଗନ୍ଧର୍ବେ ବେନିକର ଯୋଡ଼ିକହିଲେ ଇନ୍ଦ୍ରପାଦେ ପଡ଼ି
Couplet 91
ମିତ୍ରାବରୁଣ ଶାପ ଫଳେଉର୍ବଶୀ ଅଛି ମର୍ତ୍ତ୍ୟପୁରେ
Couplet 92
ରମଇ ପୁରୁରବା ତୁଲେତା' ଶୁଣି ପୁରନ୍ଦର ବୋଲେ
Couplet 93
ତୁମ୍ଭେ ହୋ ମର୍ତ୍ତ୍ୟପୁରେ ଯାଇଉର୍ବଶୀ ଆଣ ବେଗ ହୋଇ
Couplet 94
ସ୍ୱର୍ଗ ନ ଶୋହେ ତା' ବିହୀନେଚନ୍ଦ୍ର ନ ଥିଲେ ରାତ୍ର ଯେହ୍ନେ
Couplet 95
ତକ୍ଷଣେ ଇନ୍ଦ୍ରଆଜ୍ଞା ଶିରେଘେନି ଚଳିଲେ ମର୍ତ୍ତ୍ୟପୁରେ
Couplet 96
ରାତ୍ରେ ନିବିଡ଼ ଅନ୍ଧକାରେମିଳିଲେ ପୁରୁରବା ପୁରେ
Couplet 97
ତକ୍ଷଣେ ଦେବମାୟାବଳେଉର୍ବଶୀ ମେଷ ଚୋରାଇଲେ
Couplet 98
ସେ ବେନିମେଷ ଶୂନ୍ୟେ ଯା'ନ୍ତେଉଚ୍ଚେ ରୋଦନ କଲେ ପଥେ
Couplet 99
ତା' ଶୁଣି ନିଦ୍ରାଭଙ୍ଗ ହୋଇବିକଳେ ଉର୍ବଶୀ କାନ୍ଦଇ
Couplet 100
ବୋଲଇ ଶିରେ କର ଦେଇମୋ' ପୁତ୍ର କେନେଲା ଚୋରାଇ
Couplet 101
ମୁଁ ଏଡ଼େ ହୀନେ ଆଶ୍ରେ କଲିଏ ପୁରେ ଅନାଥା ହୋଇଲି
Couplet 102
ଭୁଲିଲି ନପୁଂସକ ବୋଲେପୁତ୍ରେମୋହର କେଣେ ଗଲେ
Couplet 103
ଏ ରାଜା ନାରୀଙ୍କର ପ୍ରାୟେଶୋଇଛି ନିଦ୍ରାସୁଖ ମୋହେ
Couplet 104
ଯେସନେ ନ ଫୁସକ ଶୋଇଏମନ୍ତ ଦେଖିଲା ତ ନାହିଁ
Couplet 105
ଏମନ୍ତେ ରୋଦନ କରନ୍ତେରାଜାର ଶୟନ ଏକାନ୍ତେ
Couplet 106
ଉର୍ବଶୀ କଟୁବାକ୍ୟ ଶୁଣିନିଦ୍ରା ତେଜିଲା ନୃପମଣି
Couplet 107
ବ୍ୟଥିତ ଉର୍ବଶୀ ବଚନେଅଙ୍କୁଶେ କୁଞ୍ଜର ଯେସନେ
Couplet 108
ତକ୍ଷଣେ ଶୟନରୁ ଉଠିଖଡ଼ଗ କଲା ଦୃଢ଼ମୁଷ୍ଠି
Couplet 109
ଉଲଗ୍ନେ ରାଜା ଥିଲା ଶୋଇଅନ୍ଧାରେ ଦେହ ନ ଦିଶଇ
Couplet 110
ପଥେ ସେ ରେରେକାର ରାବେମେଷକୁ ଛାଡ଼ିଲେ ଗନ୍ଧର୍ବେ
Couplet 111
ସେ ମେଷ ଘେନି ବାମହସ୍ତେମିଳିଲେ ଉର୍ବଶୀ ଅଗ୍ରତେ
Couplet 112
ଗନ୍ଧର୍ବେ ଶୂନ୍ୟମାର୍ଗେ ଥିଲେବିଜୁଳି ତେଜ ପ୍ରକାଶିଲେ
Couplet 113
ରାଜା କଟୀରେ ବସ୍ତ୍ର ନାହିଁଉଲଗ୍ନ ଦେଖି କୋପବହି
Couplet 114
ମେଷକୁ ଦେଖି ରାଜା ହସ୍ତେଉର୍ବଶୀ ଗଲା ଶୂନ୍ୟପଥେ
Couplet 115
ସେ ରାଜା ମେଷ ଘେନିକରେଆସି ମିଳିଲା ଅନ୍ତଃପୁରେ
Couplet 116
ବୋଲଇ ନିଅ ତୋ' ନନ୍ଦନନ ଜାଣି କଲୁ ଯେ ରୋଦନ
Couplet 117
ଶୟନ ସ୍ଥାନେ ସେ ମିଳିଲାଖଟେ ଉର୍ବଶୀ ନ ଦେଖିଲା
Couplet 118
ଦୀପ ଆଣିଲା ତତ୍କ୍ଷଣେଦେଖେ ଉର୍ବଶୀ ଗଲା କେଣେ
Couplet 119
ନ ଦେଖି ମୋହଗତେ ପଡ଼ିକାନ୍ଦଇ ହୃଦେ କର ତାଡ଼ି
Couplet 120
ଉନ୍ମତ୍ତ ପ୍ରାୟେ ମହୀଭ୍ରମେଗିରି-କାନନ-ଦୁର୍ଗ-ଗ୍ରାମେ
Couplet 121
ଭ୍ରମନ୍ତେ ଅତ୍ୟନ୍ତ ବ୍ୟାକୁଳେଅଦ୍ଭୁତେ କରୁକ୍ଷେତ୍ରେ ମିଳେ
Couplet 122
ଉର୍ବଶୀ ସଖୀଜନ ମେଳେଦେଖିଲା ସରସ୍ୱତୀ କୂଳେ
Couplet 123
ରାଜାଙ୍କୁ ଚାହିଁ ଅଧୋମୁଖୀମନେ ହୋଇଲା ମହାଦୁଃଖୀ
Couplet 124
ରାଜା ଉର୍ବଶୀ ମୁଖ ଚାହିଁବୋଲଇ ସ୍ନେହଭର ହୋଇ
Couplet 125
ରାଜାଙ୍କୁ ଦେଖି କୋପଭରେଉର୍ବଶୀ ଗଲା କିଛି ଦୂରେ
Couplet 126
ପଛେ ଗୋଡ଼ାଇ କାମବଶେସେ ରାଜା ବୋଲଇ ବିଶ୍ୱାସେ
Couplet 127
ହେ ସଖି କ୍ଷଣେ ରହରହନ ଛାଡ଼ ମୋହର ସେନେହ
Couplet 128
ତୁ ଘୋର କର୍ମ କିପାଁ କରୁଭାବ ଅଭାବ ନବିଚାରୁ
Couplet 129
ମୋତେ ନ ଛାଡ଼ କୋପମନେମୁଁ ଅଛି ତୋହର ବଚନେ
Couplet 130
ତୁ ମୋତେ ଦୂର କରି ଗଲେଜୀବନ ଛାଡ଼ିବି ମୁଁ ଭଲେ
Couplet 131
ତୋ'ର ବିହୁନେ ମୋ' ଶରୀରଭକ୍ଷିବେ ଶୃଗାଳ କୁକୁର
Couplet 132
ଏମନ୍ତେ ରାଜାବାକ୍ୟ ଶୁଣିଉର୍ବଶୀ କହେ ମଧୁବାଣୀ
Couplet 133
ଭୋ ନାଥ ଶୁଣ ମୋ' ଉତ୍ତରସଂସାରେ ସ୍ତିରୀଙ୍କ ବେଭାର
Couplet 134
ସ୍ୱଭାବେ ଯେବା ଦୁଷ୍ଟା ନାରୀତା'ସଙ୍ଗେ ବିଶ୍ୱାସ ନ କରି
Couplet 135
ବ୍ୟାଘ୍ର ଭଲ୍ଲୁକ ସଙ୍ଗେ ନରଯେସନେ ବିଶ୍ୱାସ-ବେଭାର
Couplet 136
ସ୍ତିରୀଙ୍କ ଦେହେ ଯେତେ ଗୁଣରାଜନ ସାବଧାନେ ଶୁଣ
Couplet 137
ନିର୍ଦ୍ଦୟ କପଟ କଠିନସାହସ ଆଦି ଚାରିଗୁଣ
Couplet 138
ଅଳପ କ୍ରୋଧେ ପ୍ରାଣ ନ୍ୟନ୍ତିପତି-ଭ୍ରାତାଙ୍କୁ ନଗଣନ୍ତି
Couplet 139
ଅଜ୍ଞାନ ଭାବେ ଥା'ନ୍ତି ନିତ୍ୟେବାଞ୍ଛନ୍ତି କାମଭୋଗ ଚିତ୍ତେ
Couplet 140
ସ୍ୱଭାବେ ନିତ୍ୟେ ହୋନ୍ତି କାମୀଇଚ୍ଛନ୍ତି ନବନବ ସ୍ୱାମୀ
Couplet 141
ନାରୀଙ୍କ ସ୍ୱଭାବ ଏମନ୍ତକିପାଁ ତୁ କରୁ ଦୁଃଖଚିତ୍ତ
Couplet 142
ଏବେ ତୁ ନିଜ ପୁରେ ଯାଅଅବଶ୍ୟ ଲଭିବି ତୋ' ସ୍ନେହ
Couplet 143
ଆସିବି ସମ୍ବତ୍ସର ଅନ୍ତେରମିବି ତୋହର ସଙ୍ଗତେ
Couplet 144
ଋତୁସ୍ନାନାନ୍ତେ ଏକଦିନେରମିବି ତୋ'ର ସନ୍ନିଧାନେ
Couplet 145
ଅବଶ୍ୟ ହୋଇବ ସନ୍ତତିଏବେ ଉପାୟ କର ଚିନ୍ତି
Couplet 146
ଗନ୍ଧର୍ବଗଣ ପୂଜା କରସେ ତୋତେ ତୋଷେ ଦେବେବର
Couplet 147
ଏହାଙ୍କ ପ୍ରସନ୍ନେ ତୁ ମୋତେପାଇବୁ ବରଷକ ଅନ୍ତେ
Couplet 148
ଏମନ୍ତେ ତା'ର ବାକ୍ୟ ଶୁଣିଆନନ୍ଦମନେ ନୃପମଣି
Couplet 149
ଗନ୍ଧର୍ବଗଣେ ପୂଜା କଲାଅନେକ ବଳିଭୋଜା ଦେଲା
Couplet 150
ସ୍ତୁତି କରଇ କରଯୋଡ଼ିଚରଣେ ଦଣ୍ତବତେ ପଡ଼ି
Couplet 151
ତା'ର ଭକତି ଦେଖି ମନେଗନ୍ଧର୍ବେ ପ୍ରସନ୍ନ ବଦନେ
Couplet 152
ମୃତ୍ତିକାଭାଣ୍ତେ ଅଗ୍ନି ଥୋଇରାଜା ସମୀପେ ଦେଲେ ନେଇ
Couplet 153
ବୋଇଲେ ଏଥେ ଯଜ୍ଞ କରଉର୍ବଶୀ ଆସିବ ତୋହର
Couplet 154
ଏମନ୍ତେ ଅଗ୍ନିଭାଣ୍ତ ଦେଲେରାଜାର ମନ ତୋଷ କଲେ
Couplet 155
ଗନ୍ଧର୍ବେ ଉର୍ବଶୀର ତୁଲେତକ୍ଷଣେ ଶୂନ୍ୟମାର୍ଗେ ଗଲେ
Couplet 156
ସେ ରାଜା ଅଗ୍ନିଭାଣ୍ତ ଘେନିଗନ୍ଧର୍ବଗଣ ବାକ୍ୟ ମାନି
Couplet 157
ରାତ୍ରେ ବୁଲନ୍ତେ ବୃକ୍ଷମୂଳେଥୋଇଲେ ନିଶା ଅନ୍ତଃକାଳେ
Couplet 158
ଅଗ୍ନିକି ବୃକ୍ଷମୂଳେ ଥୋଇମିଳିଲା ନିଜପୁରେ ଯାଇ
Couplet 159
ରହିଲା ପ୍ରଜାଜନ ହିତେଏମନ୍ତେ ଗଲା ଦିନା କେତେ
Couplet 160
ଉର୍ବଶୀ ବାକ୍ୟେ ମନଦେଇନିଶ୍ଚଳେ ମନ ନ ରହଇ
Couplet 161
ଏମନ୍ତେ ସତ୍ୟଯୁଗ ଗଲାଶୁଣ ହୋ ଗୋବିନ୍ଦର ଲୀଳା
Couplet 162
ତ୍ରେତୟା ଯୁଗ ପ୍ରବେଶନେରାଜା ଉର୍ବଶୀ ସ୍ମରି ମନେ
Couplet 163
ଅଗ୍ନି ଉେଶ୍ୟ ଦିନେ ଗଲାବନେ ଅନଳ ନ ଦେଖିଲା
Couplet 164
ଯେ ବୃକ୍ଷ ମୂଳେ ଥୋଇଗଲାସେ ବୃକ୍ଷ ଅଶ୍ୱତ୍ଥ ହୋଇଲା
Couplet 165
ଅଶ୍ୱତ୍ଥ ବୃକ୍ଷ ଶମୀ ବୃକ୍ଷେରାଜନ ଦେଖିଲା ପ୍ରତ୍ୟକ୍ଷେ
Couplet 166
ସେ ବୃକ୍ଷ କାଷ୍ଠ ଗୃହେ ଆଣିସଞ୍ଚିଲା ଯଜ୍ଞର ଅରଣି
Couplet 167
ଅରଣି ମନ୍ଥନ ସେ କରିନିଗମ-ମନ୍ତ୍ରକୁ ଉଚ୍ଚାରି
Couplet 168
ଉର୍ବଶୀ ଧ୍ୟାନ କରି ମନେଆହୁତି ଦେଲା ହୁତାଶନେ
Couplet 169
ଉର୍ବଶୀ ଯଜ୍ଞବଳେ ଆସିରାଜା ସଦନେ ମିଳେ ନିଶି
Couplet 170
ଯଜ୍ଞପୁରୁଷ ପରସନେଉର୍ବଶୀ ମିଳେ ତା' ଭୁବନେ
Couplet 171
ଉର୍ବଶୀ ପୁରୁରବା ସଙ୍ଗେପୁତ୍ରେ ଜନ୍ମିଲେ ରତିରଙ୍ଗେ
Couplet 172
ଅଗ୍ନିର ବର୍ଣ୍ଣପ୍ରାୟ ହୋଇଜନ୍ମ ଲଭିଲେ ଷଡ଼ଭାଇ
Couplet 173
ରାଜା ବଞ୍ଚିଲେ ମନସୁଖେନିଶ୍ଚିନ୍ତେ ତ୍ରେତାଯୁଗ ମୁଖେ
Couplet 174
ଆୟୁଷ ଅନ୍ତେ ପୁରୁରବାଅନଳ ପ୍ରାୟ ହୋଇ ପ୍ରଭା
Couplet 175
ଉର୍ବଶୀ ଧ୍ୟାନେ ମନ ଥିଲାଗନ୍ଧର୍ବ ଲୋକେ ସେ ମିଳିଲା
Couplet 176
ସୁଜନ ଜନଙ୍କର ହିତେଭାଷା ପ୍ରବନ୍ଧେ ଭାଗବତେ
Couplet 177
ବୋଲଇ ବିପ୍ର ଜଗନ୍ନାଥନବମେ ବଂଶାନୁଚରିତ