Adhyaya 12

Couplet 1

ଶୁକ କହନ୍ତି ତୋଷମନଶୁଣ ଅଭିମନ୍ୟୁ-ନନ୍ଦନ

Couplet 2

କୃଷ୍ଣ ଯେ ମୋହିନୀ-ସ୍ୱରୂପେଅମୃତ ହରି ମୋହକଳ୍ପେ

Couplet 3

ଦେବଙ୍କୁ କରାଇଲେ ପାନମାୟାମୋହିନୀ ଭଗବାନ

Couplet 4

ସେ କଥା ଶୁଣି ବିପରୀତବୃଷେ ଆରୋହି ବିଶ୍ୱନାଥ

Couplet 5

ସକଳ ଭୂତଗଣ ମେଳେଅମ୍ବିକା ଘେନି ନିଜକୋଳେ

Couplet 6

ଦେଖିବା ଅର୍ଥେ ଗଲ ହରଯହିଁ ବିଜୟେ ମାୟାଧର

Couplet 7

ଗୋବିନ୍ଦ ରୁଦ୍ର ଦେଖି ତୋଷେଆସନେ ବସାଇ ହରଷେ

Couplet 8

ପୂଜିଲେ ହରଗୌରୀ ପାଦେରୋମହରଷ ଗଦଗଦେ

Couplet 9

ସାନନ୍ଦ ସେ ହରଗଉରୀହରଷେ ହସ୍ତେ ହସ୍ତ ଧରି

Couplet 10

ସନ୍ତୋଷ କରି କୃଷ୍ଣମନବୋଲନ୍ତି ମଧୁର-ବଚନ

Couplet 11

ହେ ଦେବଦେବ ଜଗଦ୍‌ବ୍ୟାପୀଜଗଦୀଶ୍ୱର ବିଶ୍ୱରୂପୀ

Couplet 12

ସର୍ବ ଶରୀରେ ଆତ୍ମାରୂପେତୁ ନାଥ ବସୁ ମୋହକଳ୍ପେ

Couplet 13

ସକଳ ହେତୁ ତୋ ଗୋଚରତୁ ନାଥ ଧର୍ମ-ନିରାକାର

Couplet 14

ନାହିଁ ତୋ ଆଦି ମଧ୍ୟ ଅନ୍ତଏଣୁ ତୁ ବୋଲାଉ ଅନନ୍ତ

Couplet 15

ଚରଣ କମଳ ତୋହରଚିନ୍ତନେ ଶ୍ରେୟ ପ୍ରାଣୀଙ୍କର

Couplet 16

ବିଷୟ-ସଙ୍ଗ ଦୂର କରିମୁନି ସନ୍ନ୍ୟାସୀ ବ୍ରହ୍ମଚାରୀ

Couplet 17

ଚିନ୍ତନ୍ତି ତୋ ଚରଣ ହୃଦେଅନ୍ତେ ପଶନ୍ତି ମୋକ୍ଷପଦେ

Couplet 18

ତୁ ପୂର୍ଣ୍ଣବ୍ରହ୍ମ ସୁଧାସାରନିର୍ଗୁଣ ବିଶୋକ-ମନ୍ଦିର

Couplet 19

ଆନନ୍ଦ-ମାତ୍ର ନିର୍ବିକାରଅନ୍ୟୋନ୍ୟେ ଥାଇ ତୁ ଅନ୍ତର

Couplet 20

ବିଶ୍ୱର ହେତୁ ନିରଞ୍ଜନସ୍ଥିତି ଉଦୟ ସଞ୍ଜମନ

Couplet 21

ଆତ୍ମାର ଆତ୍ମଜ୍ଞାନରୂପୀଏଣୁ ଅଶେଷ-ଦେହବ୍ୟାପୀ

Couplet 22

ସୁବର୍ଣ୍ଣ-କୁଣ୍ଡଳକ ପ୍ରାୟେସ୍ୱଭାବେ ଅଭେଦ ତୋ ଦେହେ

Couplet 23

ଅଜ୍ଞାନୀ ଦମ୍ଭେ ତୋରଠାରେବିକଳ୍ପ ବିକଳ୍ପ ସଂସାରେ

Couplet 24

ତୁ ନିରୁପାଧି ତୋର ଗୁଣେଭେଦ କରନ୍ତି ଅକାରଣେ

Couplet 25

ସଦ ଅସଦ ପରେ ସ୍ଥିତିପରମ ପୁରୁଷ କେ ଚିନ୍ତି

Couplet 26

ସଦ ଅସଦ ଏକ ରୂପୀଅବ୍ୟୟ ଆତ୍ମା ବିଶ୍ୱବ୍ୟାପୀ

Couplet 27

ତୁ ବ୍ରହ୍ମ ହେତୁ ଚିଦାନନ୍ଦଅନାଦିକନ୍ଦ ଆଦିକନ୍ଦ

Couplet 28

ପ୍ରକୃତି ପୁରୁଷ ରୂପରକେ ସାଂଖ୍ୟେ କରନ୍ତି ବିଚାର

Couplet 29

ଅନ୍ୟେ ବଦନ୍ତି ନବଶକ୍ତିଯେ ଅବା ଛନ୍ତି ପାଞ୍ଚରାତ୍ରି

Couplet 30

ଅବ୍ୟୟ ଆତ୍ମତନ୍ତ୍ରରୂପୀତୁ ନାଥ ଠୁଳଶୂନ୍ୟ ବ୍ୟାପୀ

Couplet 31

ମୁଁ ବ୍ରହ୍ମା ଦେବ ମୁନି ଯେତେତୋ ମାୟାବଳେ ଏ ଜଗତେ

Couplet 32

ତୋ ରୂପ ନ ଜାଣନ୍ତି କେହିଦୁଷ୍ଟେ ଜାଣିବେ ଅବା କାହିଁ

Couplet 33

ଜଗତ ଜାତ ସ୍ଥିତି ନାଶଭୂତଙ୍କ ଦେହେ ତୋ ପ୍ରକାଶ

Couplet 34

ଜୀବର ବନ୍ଧ-ମୋକ୍ଷ ବେନିତୁ ନାଥ କରୁ ମାୟା ଘେନି

Couplet 35

ଆକାଶେ ଯେହ୍ନେ ବାୟୁ ରହେପାର୍ଥିବରେଣୁ ବହେ ଦେହେ

Couplet 36

ତୋ ଦେହେ କେହି ନ ଲାଗନ୍ତିଏମନ୍ତ ଈଶ୍ୱରର ଗତି

Couplet 37

ସଚରାଚର ତୋର ଦେହେପବନେ ରେଣୁ ପ୍ରାୟ ରହେ

Couplet 38

ତୁ ଏ ସଂସାର-ଉପକାରୀତ୍ରିଗୁଣେ ନାନାରୂପ ଧରି

Couplet 39

ଯେତେ ସାଧିଲୁ କ୍ରୀଡ଼ାଅର୍ଥେସେ ରୂପେ ଦେଖିଲି ମୁଁ ତୋତେ

Couplet 40

ଏବେ ଯେ ସମୁଦ୍ର-ମନ୍ଥନେଦେବ ଦାନବ ଏକମନେ

Couplet 41

ଅମୃତ ଅର୍ଥେ ଅନ୍ୟଅନ୍ୟେତା ଦେଖି ଦେବେ ଦୁଃଖମନେ

Couplet 42

ତୋତେ ଚିନ୍ତିଲେ ଧ୍ୟାନ କରିତୁ ନାଥ ମାୟାରୂପ ଧରି

Couplet 43

ମୋହିନୀରୂପେ ଭଗବାନମୋହିଲୁ ଅସୁରଙ୍କ ମନ

Couplet 44

ସେ ରୂପ ଦେଖାଅ ତୁ ମୋତେଦେଖିବି ଗଉରୀ ସମେତେ

Couplet 45

ଯେ ରୂପ ପରମମଙ୍ଗଳେମୁଁ ତା ଦେଖିବି କୁତୂହଳେ

Couplet 46

ଏମନ୍ତେ ରୁଦ୍ରବାଣୀ ଶୁଣିହସି ବୋଲନ୍ତି ଚକ୍ରପାଣି

Couplet 47

ଅସୁରେ ସୁଧା ନେଲେ ବଳେମୁହିଁ ଯେ ଦେବଙ୍କ ବିକଳେ

Couplet 48

ମାୟାମୋହିନୀ ରୂପ ଧରିଅସୁରଗଣେ ମାୟା କରି

Couplet 49

ଅମୃତ ଦେବଗଣେ ଦେଲିପୁଣି ସେ ରୂପ ସଂହରିଲି

Couplet 50

ଏବେ ତୁ ଦେଖିବାର ଆଶେଯେବେ ମିିଳିଲୁ ମୋର ପାଶେ

Couplet 51

ସେ ରୂପ ଦେଖାଇବି ମୁହିଁଯେବେ ସମ୍ଭାଳିପାରୁ ତୁହି

Couplet 52

କାମୀମାନଙ୍କ ମହାମୋହପୁରୁଷ କେ ଧରିବ ଦେହ

Couplet 53

ଆନନ୍ଦେ ଶୁକମୁନି କହେଶୁଣ ପରୀକ୍ଷ ମହାରାୟେ

Couplet 54

ଏମନ୍ତ କହି ଭଗବାନତକ୍ଷଣେ ହେଲେ ଅନ୍ତର୍ଦ୍ଧାନ

Couplet 55

ରୁଦ୍ର ଚାହାଁନ୍ତି ଦଶଦିଶେଗଉରୀ ସଙ୍ଗେ ପି୍ରୟବଶେ

Couplet 56

ଅଗ୍ରେ ଯେ ଅଛି ଉପବନନାନା କୁସୁମେ ତରୁଘନ

Couplet 57

ତହିଁ ବିଜୟେ ଦଇତ୍ୟାରିଜଗମୋହିନୀ ରୂପ ଧରି

Couplet 58

କରେ କନ୍ଦୁକ ସାର ଶୋହେଯେ ରୂପେ ଜଗୁଜନ ମୋହେ

Couplet 59

ନିତମ୍ବେ ବେଷ୍ଟିତ ଅମ୍ବରକଟି-ମେଖଳା ରତ୍ନସାର

Couplet 60

ହୃଦେ କମ୍ପଇ ଘନ-କୁଚହାର କାଞ୍ଚଲା ଅତି ସଞ୍ଚ

Couplet 61

ଅତି ସୁସଞ୍ଚ କ୍ଷୀଣମଝାକି ପଟାନ୍ତର ଦେବା ଦୁଜା

Couplet 62

ସ୍ୱଭାବେ ଡମ୍ବରୁ ଆକାରଖଚିତ ନାନା ଅଳଙ୍କାର

Couplet 63

ଶିର ସୀମନ୍ତ ମିଣମୟେନୀଳ-ଅଳକେ ମୁଖଶୋହେ

Couplet 64

ଶିରେ ସୁନ୍ଦର ଭୁରୁ ସାଜେଚଞ୍ଚଳ-ଲୋଚନ ବିରାଜେ

Couplet 65

ଭାଲେ ସିନ୍ଦୂରବିନ୍ଦୁ ସାଜେକମଳଲୋଚନ ବିରାଜେ

Couplet 66

ହେମକୁଣ୍ଡଳ ଶୋହେ କର୍ଣ୍ଣେଦଶନ ହସିତ-ବଦନେ

Couplet 67

କବରୀ ମଧ୍ୟେ ପୁଷ୍ପ ଦିଶେକି ଏ କନ୍ଦର୍ପ ଦେଖି ହସେ

Couplet 68

କବରୀ ଶ୍ଳଥ ଫିଟେ ବାସକରଇ କନ୍ଦର୍ପ ବିକାଶ

Couplet 69

ଅଳକା ତୋଳେ କାମକରେସୁରଙ୍ଗ ଅଙ୍ଗୁଳି ଅଗ୍ରରେ

Couplet 70

କନ୍ଦୁକ ଦକ୍ଷକରେ ଧରିସେ ଲୀଳା ଲୁବ୍‌ଧେ ମୋଦଭରି

Couplet 71

ଏମନ୍ତ ରୂପ ହର ଦେଖିପିଛାଡ଼ି ନ ପାରନ୍ତି ଆଖି

Couplet 72

ଲୀଳା କଟାକ୍ଷେ ରୂପ ଚାହିଁହୃଦୟେ ଚିତ୍ତ ନ ରହଇ

Couplet 73

ସ୍ୱଗଣ-ଗଉରୀ-ସମେତେସକଳେ ଚାହାନ୍ତି ଚକିତେ

Couplet 74

ଏମନ୍ତେ ମୋହିନୀର କରେଥିଲା କନ୍ଦୁକ ଖସି ଧୀରେ

Couplet 75

ତକ୍ଷଣେ ଭୂମିରେ ପଡ଼ିଲାପଡ଼ି ଅନେକ ଦୂର ଗଲା

Couplet 76

କନ୍ଦୁକ ଆଣିବାର ଛଳେବୃକ୍ଷ-ଉହାଡ଼େ ଅତି ଖରେ

Couplet 77

ଧାମନ୍ତେ ଅଦ୍‌ଭୁତ-ଅବଳାକୁଚରୁ ବସ୍ତ୍ର ଉଡ଼ିଗଲା

Couplet 78

ପବନେ ଉଡ଼େ ଜାନୁବାସଜାନୁଯୁଗଳ ହେଲା ଦୃଶ୍ୟ

Couplet 79

ପବନେ ଉଡ଼ିଯାନ୍ତେ ବାସରୂପ ଦେଖିଣ ହର ବଶ

Couplet 80

ବସ୍ତ୍ର ତୋଳନ୍ତି ବାମହସ୍ତେପୀଡ଼ିତ ଲଜ୍ଜା-ଭୟ-ଚିତ୍ତେ

Couplet 81

ଅଳକା ଅଙ୍ଗୁଳିର ଅଗ୍ରେକପୋଳୁ ତୋଳେ ଅତି ବ୍ୟଗ୍ରେ

Couplet 82

ଏମନ୍ତ ରୂପ ତାର ଦେଖିଶଙ୍କର ଗଉରୀ ଉପେକ୍ଷି

Couplet 83

ମନ ବୁଡ଼ିଲା ତାର ସଙ୍ଗେମଦନବାଣ ପୀଡ଼େ ଅଙ୍ଗେ

Couplet 84

ଉମା ଦେଖନ୍ତେ ଲଜ୍ଜା ଛାଡ଼ିଧାମନ୍ତି କାମେ ମନ ବୁଡ଼ି

Couplet 85

ହରକୁ ଦେଖି ବେଗେ ଧାଇଁବୃକ୍ଷ-ଗହଳେ ସେ ଲୁଚଇ

Couplet 86

ରୁଦ୍ର ଧାଇଁଲେ ଅତି ବେଗେମିଳିଲେ ବୃକ୍ଷଙ୍କର ଲାଗେ

Couplet 87

ବୃକ୍ଷକୁ ବୃକ୍ଷ ଯାନ୍ତି ଗଳିହସ୍ତ ଦେଖାନ୍ତି ବେଗେ ତୋଳି

Couplet 88

ଦେଖି ଧାମନ୍ତି ରୁଦ୍ର ବେଗେବସନ ନାହିଁ କଟିଭାଗେ

Couplet 89

ଜଟା-କଳାପ ଅସମ୍ଭାଳକପୋଳୁ ଗଳେ ଶ୍ରମ ଝାଳ

Couplet 90

କରିଣୀ ଦେଖି ଯେହ୍ନେ ଗଜଧାମଇଁ ଉଚ୍ଚେ ତୋଳି ଭୁଜ

Couplet 91

ରୁଦ୍ର ଧଇଲେ ତାଙ୍କୁ କୋଳେଆବୋରି ବେନିଭୁଜେ ବଳେ

Couplet 92

ପୁଣି ମୋହିନୀ କରୁଁ ଗଳିଧାମଇଁ ଜାନୁବସ୍ତ୍ର ତୋଳି

Couplet 93

କବରୀଭାର ଫିଟି ତଳେବିଞ୍ଚି ପଡ଼ନ୍ତି ଫୁଲମାଳେ

Couplet 94

ପୁଣି ଧରନ୍ତେ ହର କୋଳେମୋହିନୀ ଗଳେ ଭୁଜତଳେ

Couplet 95

ମୁକୁଳା କେଶ ଅଧୋମୁଖେଧାମଇଁ ବଦନ-ସୁରେଖେ

Couplet 96

ପୃଥୁ-ନିତଙ୍କ ଚଳେ ଧୀରେପୁଣି ଧଇଲେ ରୁଦ୍ର କୋଳେ

Couplet 97

ଏମନ୍ତେ ବିଷ୍ଣୁମାୟା ବଳେଶଙ୍କର ମଦନ ଆକୁଳେ

Couplet 98

ବଇରୀ-ବାଣେ ସେ ବିକଳେପୁଣି ଧରନ୍ତି କାମଭୋଳେ

Couplet 99

ପୁଣି ପଳାନ୍ତି ଭୁଜ ତୋଳିରୁଦ୍ର-ଶରୀରୁ ରେତ ଗଳି

Couplet 100

ସୁରଭୀ ଅର୍ଥେ ବୃଷ ଯେହ୍ନେଧାମଇଁ ଉଠିଣ ଅଜ୍ଞାନେ

Couplet 101

ରେତ ପଡ଼ିଲା ଯହିଁ ତହିଁମୋହିନୀ ବେଶେ ମୋହ ପାଇ

Couplet 102

ସୁନା ରୂପା ହେଲା ତକ୍ଷଣେଲତା-ଗହନ-ଘୋରବନେ

Couplet 103

ନଦୀ-ପର୍ବତ-ସରୋବରେପଡ଼ଇ ରେତ ବୃଷ୍ଟିଧାରେ

Couplet 104

ଏମନ୍ତେ ବିଷ୍ଣୁମାୟା-ବଶେଶଙ୍କର ଧାଇଁ ବନଦେଶେ

Couplet 105

ନିରାଶ ହୋଇ ନିବର୍ତ୍ତିଲେଗଉରୀ ନିକଟେ ମିଳିଲେ

Couplet 106

ବିଷ୍ଣୁମାୟାରେ ମୋହି ମନରୁଦ୍ର ହୋଇଲେ ଛନଛନ

Couplet 107

ଈଶ୍ୱର ଦୁଃଖ କୃଷ୍ଣ ଦେଖିମୋହିନୀ ଶରୀର ଉପେକ୍ଷି

Couplet 108

ନିଜ ମୂରତି ଧରି ହରିଶଙ୍କର ପାଶେ ବିଜେ କରି

Couplet 109

କହନ୍ତି ରୁଦ୍ର-ମୁଖ ଚାହିଁକୋମଳ-ବାକ୍ୟେ ଭାବଗ୍ରାହୀ

Couplet 110

ବୋଲନ୍ତି ପ୍ରଭୁ ଜଗନ୍ନାଥଦେଖିଣ ଈଶ୍ୱର-ଆରତ

Couplet 111

ହେ ଦେବଦେବ ବିଶ୍ୱନାଥତୁ ହେଲୁ ମାୟାରେ ମୋହିତ

Couplet 112

ଅଶେଷଜନ ମାୟାବଳେଭ୍ରମନ୍ତି ଅବନୀମଣ୍ଡଳେ

Couplet 113

ନାନା ପ୍ରକାରେ ତନୁ ଧରିକେବା ପାରିବ ମାୟା ତରି

Couplet 114

ଭୋ ରୁଦ୍ର ମହିମା ତୋହରଅଜ୍ଞାନୀଜନେ ଅଗୋଚର

Couplet 115

ଯେ ବିଷ୍ଣୁମାୟା ଗୁଣମୟୀସେ ମାୟା କଳି ତ ନୁହଁଇ

Couplet 116

ତୁ ନାଥ ନିଜ ମାୟାବଳେତ୍ରିଗୁଣ ଗ୍ରାସୁ ଅନ୍ତଃକାଳେ

Couplet 117

ଶୁକ ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣପାଦ ଧ୍ୟାୟିକହନ୍ତି ପରୀକ୍ଷିତ ଚାହିଁ

Couplet 118

ଶୁଣ ରାଜନ ଏକଚିତ୍ତେହରଙ୍କୁ ପ୍ରବୋଧି ଏମନ୍ତେ

Couplet 119

ଶିବଙ୍କୁ ପ୍ରଦକ୍ଷିଣ କରିନିଜ ଭୁବନେ ଗଲେ ହରି

Couplet 120

ରୁଦ୍ର ଭବାନୀଗଣ ତୁଲେନିଜ ଭୁବନେ ବିଜେ କଲେ

Couplet 121

ଋଷିଙ୍କ ମଧ୍ୟେ ହର ବସିବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ମାୟା ପରଶଂସି

Couplet 122

ଶୁଣ ଅଶେଷ ଋଷିବରେବିଷ୍ଣୁର ମାୟା ଏ ଶୟଳେ

Couplet 123

ଅଶେଷ-ଜନ-ମନ ହରେକେବା ଏ ସଂସାରୁ ନିସ୍ତରେ

Couplet 124

ଶୁଣ ଗୋ ପ୍ରିୟେ କହି ଯାହାଦେଖିଲ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କର ମାୟା

Couplet 125

ମୁଁ ମାୟାଧରଙ୍କର ଈଶତା ମାୟା ଦେଖି କଲି ତ୍ରାସ

Couplet 126

ତା ମାୟାବଳେ ମୋହେ ଶିବଆନ କେ ସେ ମାୟା ତରିବ

Couplet 127

ବିଷ୍ଣୁର ମାୟା ଅଗୋଚରଯହିଁ ଭ୍ରମନ୍ତି ବ୍ରହ୍ମାସୁର

Couplet 128

କହନ୍ତି ବ୍ୟାସଙ୍କ ତନୁଜଶୁଣ ପରୀକ୍ଷ ମହାରାଜ

Couplet 129

ଏମନ୍ତ ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ମହିମାକେ କହିପାରେ ଗୁଣସୀମା

Couplet 130

ଯେ ହରି ଜଗତ ଉଦ୍ଧରେକପଟେ କୂର୍ମରୂପ ଧରେ

Couplet 131

ତାର ଚରିତ ଶୁଣି କର୍ଣ୍ଣେମୁଖେ ଗୁଣନ୍ତି ଯେବା ଜନେ

Couplet 132

ଯେ ଅବା ପ୍ରସ୍ତାବେ କହନ୍ତିଘୋର ସଂସାରୁ ତରିଯାନ୍ତି

Couplet 133

ଅଷ୍ଟମ ସ୍କନ୍ଧେ ହରି-ବାଣୀଶୁଣି ସଂସାରୁ ତର ପ୍ରାଣୀ

Couplet 134

ବୋଲଇ ବିପ୍ର ଜଗନ୍ନାଥଭାଷା-ପ୍ରବନ୍ଧେ ଭାଗବତ