Skandha 7
Adhyaya 9
Couplet 1
ବ୍ରହ୍ମାଦି ଯେତେ ଦେବଗଣେନୃସିଂହ ମୂରତି ଦର୍ଶନେ
Couplet 2
କାତରେ ନାନା ସ୍ତୁତି କଲେସମୀପେ ରହି ନପାରିଲେ
Couplet 3
ଲକ୍ଷ୍ମୀ ଅଣାଇ ଦେବଗଣେବିଶ୍ୱାସେ ମିଳିଲେ ଚରଣେ
Couplet 4
ବୋଇଲେ ଯାଅ ଜନମାତଶାନ୍ତି କରାଅ ତୋର କାନ୍ତ
Couplet 5
ଦେବଙ୍କ ବଚନେ କମଳାଭାବେ କେତେହେଁ ଦୂର ଗଲା
Couplet 6
ଅଦୃଷ୍ଟପୂର୍ବ ରୂପ ଚାହିଁସନ୍ନିଧେ ନ ପାରିଲେ ଯାଇ
Couplet 7
ନିକଟେ ପ୍ରହଲ୍ଲାଦ ଆଣିବିଶ୍ୱାସେ କହେ କୁଶପାଣି
Couplet 8
ନୃସିଂହ ପାଶେ ବେଗେ ଯାଇସ୍ତୁତିରେ ତୋଷ କର ତୁହି
Couplet 9
ଭୟେ ନ ପାରୁ ଆମ୍ଭେ ଯାଇତକ୍ଷଣେ ବ୍ରହ୍ମା ଆଜ୍ଞା ପାଇ
Couplet 10
ନୃସିଂହ ନିକଟେ ମିଳିଲାକରଅଞ୍ଜଳି ଶିରେ ଦେଲା
Couplet 11
ଚରଣତଳେ ଶିର ଦେଇନମିଲା ଦଣ୍ଡବତ ହୋଇ
Couplet 12
ଦେଖି ନୃସିଂହ ଦୟାଚିତ୍ତେଆନନ୍ଦେ ଧରି ତାକୁ ହସ୍ତେ
Couplet 13
ଭୂମିରୁ ତୋଳି ବସାଇଲେହସ୍ତପଙ୍କଜ ଶିରେ ଦେଲେ
Couplet 14
ସେ ପଦ୍ମକରର ମହିମାକି ଦେବା ତହିଁକି ଉପମା
Couplet 15
କାଳଭୁଜଙ୍ଗ ଭୟ ପାଇଯେ ପ୍ରାଣୀ ଶରଣ ପଶଇ
Couplet 16
ସେ ପଦ୍ମକର ରଖେ ତାରେବେଗେ ପଶଇ ସୁଖଘରେ
Couplet 17
ନୃସିଂହ କର ଲାଗି ଶିରେଅଶୁଭ ଗଲା ଅତି ଦୂରେ
Couplet 18
ତକ୍ଷଣେ ଜ୍ଞାନ ପ୍ରକାଶିଲାଆନନ୍ଦେ ଅସୁରର ବଳା
Couplet 19
ନୃସିଂହ-ଚରଣ-କମଳେମନ ନିରୋପିଲା ନିଶ୍ଚଳେ
Couplet 20
ରୋମ ପୁଲକ ତାର ଦେହେଆନନ୍ଦେ ଅଶ୍ରୁ ଜଳ ବହେ
Couplet 21
ଏକାଗ୍ରେ ମନ ଦୃଢ଼ କରିସେ ରୂପ ଅନ୍ତର୍ଗତେ ଭରି
Couplet 22
ଚରଣେ ଦେଇ ବେନିପାଣିକଣ୍ଠ ଗଦ୍ଗଦେ କହେ ବାଣୀ
Couplet 23
ବ୍ରହ୍ମାଦି ଦେବଙ୍କ ବିଷୟେଯେଣେ ନୃସିଂହ ଦୟାବହେ
Couplet 24
ଆତ୍ମାର ନିସ୍ତାରଣ ଅର୍ଥେସଂସାରୁ ତରିବା ନିମନ୍ତେ
Couplet 25
ତ୍ରିଚତ୍ୱାରିଂଶ ପଦ ଶ୍ଳୋକେସ୍ତୁତି କରଇ ଏକେ ଏକେ
Couplet 26
ବ୍ରହ୍ମାଦି ସିଦ୍ଧ ମୁନିଗଣେସ୍ୱଭାବ ସାତ୍ତ୍ୱିକ ଲକ୍ଷଣେ
Couplet 27
ଅମୃତ-ବଚନ-ପ୍ରବାହେନିର୍ମଳ-ବିଶୁଦ୍ଧ-ହୃଦୟେ
Couplet 28
ନାନା ପ୍ରକାରେ ସ୍ତୁତି କରିଆରାଧି ନପାରିଲେ ହରି
Couplet 29
ମୁଁ ଛାର ଅସୁର ହୋଇଣକାହୁଁ ତୋଷିବି ନାରାୟଣ
Couplet 30
ଧନ ସତ୍କୁଳ ଅବା ରୂପପଣ୍ଡିତପଣ ତେଜ ତପ
Couplet 31
ବଳ ପୌରୁଷ ବୁଦ୍ଧି ଯୋଗଓଜ ବିଭୂତି ବାରମାର୍ଗ
Couplet 32
ଏ ଆଦି ଯେତେ ଗୁଣଗ୍ରାମନୁହଁନ୍ତି ବିଷ୍ଣୁତୋଷେ କ୍ଷମ
Couplet 33
କେବଳ ଭକ୍ତିଯୋଗେ ତୋଷଯେସନେ ଗଜେନ୍ଦ୍ର-ବିଶ୍ୱାସ
Couplet 34
ଦ୍ୱାଦଶଗୁଣେ ବିପ୍ର ଯୁକ୍ତସେ ଯେବେ ନୋହେ ବିଷ୍ଣୁଭକ୍ତ
Couplet 35
ସେ ବିପ୍ରଶ୍ରେଷ୍ଠ ନ ବୋଲାଇସଂସାରୁ ତରିବ ସେ କାହିଁ
Couplet 36
ଯେହୁ ଦ୍ୱାଦଶଗୁଣ ଧରେସେ ବିପ୍ର ସଂସାର-ବେଭାରେ
Couplet 37
ସ୍ୱଭାବେ ସତ୍ୟ ଶମ ଦମଅହିଂସା ତପ କ୍ଷମା ଧର୍ମ
Couplet 38
ଆର୍ଜବ ଦାନ ବ୍ରତ ଧୃତିଶଉଚ ଶ୍ରୁତ ଆଦି କୃତି
Couplet 39
ଦ୍ୱାଦଶ ବ୍ରାହ୍ମଣ ଲକ୍ଷଣବେଦେ ବର୍ଣ୍ଣିତ ଏତେ ଗୁଣ
Couplet 40
ଏମନ୍ତ ବିପ୍ର ହୋଇ ଯେବେଭକ୍ତି ନକରେ କୃଷ୍ଣଭାବେ
Couplet 41
ଚଣ୍ଡାଳ ଜନ୍ମ ହୋଇ ଯେବେମନ ଅର୍ପଇ କୃଷ୍ଣଭାବେ
Couplet 42
ଆତ୍ମା ପବିତ୍ର ବେଗେ କରେଚଣ୍ଡାଳ କୁଳକୁ ଉଦ୍ଧରେ
Couplet 43
ବ୍ରାହ୍ମଣ ସର୍ବମାନ୍ୟ ହୋଇଆତ୍ମା ଉଦ୍ଧରି ନ ପାରଇ
Couplet 44
ଯେ ହରି ନିତ୍ୟ ଶୁଦ୍ଧଜ୍ଞାନଆତ୍ମା ପ୍ରକାଶେ ନିରଞ୍ଜନ
Couplet 45
ସେ କାହିଁ ଅଜ୍ଞାନ-ସଙ୍କଳ୍ପେଆବର ନାନା ପୂଜା ରୂପେ
Couplet 46
ଯେଣୁ ଦୟାଳୁ ସେ ବୋଲାଇଏଣୁ ଭରସା ପ୍ରାଣୀ ପାଇ
Couplet 47
କରନ୍ତି ପୂଜାବିଧି ଯେତେଆତ୍ମା ମଙ୍ଗଳପ୍ରାପ୍ତି ଅର୍ଥେ
Couplet 48
ସ୍ୱଭାବେ ନିଜ ମୁଖ ବେଶଯେସନେ ଦର୍ପଣେ ପ୍ରକାଶ
Couplet 49
ତେଣୁ ଭରସା ପାଇ ମୁହିଁଈଶ୍ୱର-ମହିମା ବର୍ଣ୍ଣଇ
Couplet 50
ଯଦ୍ୟପି ନୀଚ ଦେହ ମୋରସ୍ତବନେ ନାହିଁ ଅଧିକାର
Couplet 51
ତଥାପି ବୁଦ୍ଧି ଯେତେ ମୋରସ୍ତୁତି କରିବି ତୋ ଛାମୁର
Couplet 52
ଅବିଦ୍ୟାବଳେ ଏ ସଂସାରେଏ ଜୀବ ଅଶେଷ ପ୍ରକାରେ
Couplet 53
କର୍ମର ବଳେ ସଞ୍ଚରଇତୋର ଭଜନେ ସେ ତରଇ
Couplet 54
ତୁ ସତ୍ୟଧାମ ଦାମୋଦରମୁହିଁ ଯେ ତୋହର କିଙ୍କର
Couplet 55
ବ୍ରହ୍ମାଦି ଯେତେ ଦେବଗଣେସେ ସର୍ବେ ତୋହର ଚରଣେ
Couplet 56
ତୋତେ ଚିନ୍ତନ୍ତି ଭୟଚିତ୍ତେପାଦେ ସେବନ୍ତି ଅବିରତେ
Couplet 57
ଏଣୁ ସଂସାର ରକ୍ଷାଅର୍ଥେତୋ ଅବତାର ଏ ଜଗତେ
Couplet 58
ତେଣୁ ତୋ କୋପ ତୁ ସଂହରତୁ ନାଥ ଜଗତ ଈଶ୍ୱର
Couplet 59
ତୁ ଏ ଅସୁର ହତ କଲୁସଂସାର ଭୟ ନିବାରିଲୁ
Couplet 60
ଆନନ୍ଦ ସାଧୁଙ୍କର ମନେସର୍ପ-ବୃଶ୍ଚିକ-ନାଶେ ଯେହ୍ନେ
Couplet 61
ଲୋକେ ଆନନ୍ଦେ ସ୍ଥିରମନେଭଜିଲେ ତୋହର ପ୍ରସନ୍ନେ
Couplet 62
ଶୁଣ ହେ ପ୍ରଭୁ ଚକ୍ରଧରଏରୂପ ମହାଭୟଙ୍କର
Couplet 63
ଏବେ ଏ ଭୟରୂପ ହରଲୋକଙ୍କ ଭୟକୁ ସଂହର
Couplet 64
ଜିହ୍ୱା ଚଞ୍ଚଳ ସୌଦାମିନୀପ୍ରଳୟାନଳ ନେତ୍ର ବେନି
Couplet 65
ଭ୍ରୂକୁଟୀ କୁଟୀଳ ପ୍ରଚଣ୍ଡଦଂଷ୍ଟ୍ରା କରାଳ ପାଟିତୁଣ୍ଡ
Couplet 66
ଅସୁର-ହୃଦୟ-ରୁଧିରେତା ଅନ୍ତ୍ର-ପୁଷ୍ପମାଳ କରେ
Couplet 67
କେଶର ଦିଶେ ଶୋଣି ବର୍ଣ୍ଣରୁଧିରେ ରଙ୍ଗ ବେନି କର୍ଣ୍ଣ
Couplet 68
ତୁମ୍ଭର ଘୋରନାଦ ଶୁଣିପ୍ରଳୟ-ବଜ୍ର ପ୍ରାୟ ମଣି
Couplet 69
ଅଇରାବତ ଆଦି ନାଗେପଳାଇଗଲେ ଅଷ୍ଟଦିଗେ
Couplet 70
ଅନଳ ପ୍ରାୟ ନଖପନ୍ତିଅସୁର ରୁଧିର ପିବନ୍ତି
Couplet 71
ଏମନ୍ତ ରୂପ ତୋର ଚାହିଁଭୋ ନାଥ ମୋର ଭୟ ନାହିଁ
Couplet 72
ତୁ ନାଥ ଶରଣ-ବତ୍ସଳଅବ୍ୟୟ ଆତ୍ମା ଆଦିମୂଳ
Couplet 73
ତୋର ସଂସାରଚକ୍ରେ ପଡ଼ିଆତ୍ମାର ନିଜ ପଥ ହୁଡ଼ି
Couplet 74
ସେ ମାୟାଚକ୍ର ମୋତେ ଘେନିକାଳେ ଭ୍ରମାଇ ନାନା ଯୋନି
Couplet 75
ସ୍ୱକର୍ମବଦ୍ଧେ ମୋ ଜୀବନଏଣୁ ହରାଇ ନିଜ ଜ୍ଞାନ
Couplet 76
ଏବେ ତୋହର ପାଦମୂଳେଶରଣ ପଶିଲି ନିଶ୍ଚଳେ
Couplet 77
ତୋତେ ନଭଜି ନାରାୟଣମୋର ଜୀବନ ଗତି ଶୁଣ
Couplet 78
ଏ ଘୋର ସଂସାର-ସାଗରେଜନ୍ମ-ମରଣ ଅଭ୍ୟନ୍ତରେ
Couplet 79
ସଂଯୋଗ-ବିଯୋଗ ଅଜ୍ଞାନଶୋକ-ଅନଳେ ଦହେ ମନ
Couplet 80
ଏ ଦେହେ ସର୍ବ ଦୁଃଖ ବ୍ୟାଧିତୋହର ଚରଣ ଔଷଧି
Couplet 81
ସେ ପାଦ ଛାଡ଼ି ମୁହିଁ ଦୂରେଭ୍ରମଇଁ ଘୋର ଅନ୍ଧକାରେ
Couplet 82
ଏବେ ଏମନ୍ତ ଆଜ୍ଞା କରଯେମନ୍ତେ ସେବିବି ପୟର
Couplet 83
ତୁ ନାଥ ପ୍ରାଣୀଙ୍କ ଜୀବନପ୍ରିୟ-ଦେବତା ବନ୍ଧୁଜନ
Couplet 84
ତୋହର ଲୀଳା-କ୍ରୀଡ଼ା ବାଣୀବିରଞ୍ଚି ସଭାମଧ୍ୟେ ଭଣି
Couplet 85
ମୁଁ ତୋର ଲୀଳାଗୁଣ ଗୁଣିତରିବି ଭବ-ତରଙ୍ଗିଣୀ
Couplet 86
ତୋ ପାଦ-ପଦ୍ମବନ ମଧ୍ୟେଯେ ହଂସ ଖେଳନ୍ତି ଆନନ୍ଦେ
Couplet 87
ତାହାଙ୍କ ସଙ୍ଗୀ ମୋତେ କରଏ ମାୟା-ସଂସାରୁ ଉଦ୍ଧର
Couplet 88
ବାଳକ ରକ୍ଷଣ ସଂସାରେପିତାମାତା ହୁଁ ନାହିଁ ପରେ
Couplet 89
ଅଗାଧ-ସମୁଦ୍ର ଲଙ୍ଘନେପ୍ରାଣୀଙ୍କ ନଉକା ଯେସନେ
Couplet 90
ପଥେ-ତୃଷିତ-ପ୍ରାଣୀ ଯେହ୍ନେଜୀବନ ରଖେ ଜଳପାନେ
Couplet 91
ବ୍ୟାଧିରେ ଆର୍ତ୍ତ ହେଲେ ଜନଔଷଧି ହୁଅଇ ଶରଣ
Couplet 92
ମାତ୍ର ତୋ ପାଦ କୃପା ବିନେଏ କେହି ନୁହଁନ୍ତି କାରଣେ
Couplet 93
ଏମନ୍ତ ତୋ ପଦ୍ମଚରଣଏଣୁ ମୁଁ ପଶିଲି ଶରଣ
Couplet 94
ଭୋ ନାଥ ତୋର ମାୟାବଳେପ୍ରକୃତି ଏ ମାୟା ଶୟଳେ
Couplet 95
କାଳର ବଳେ ସଙ୍ଗ ହୋଇଯାହାକୁ ଯେମନ୍ତ ଭାବଇ
Couplet 96
ଯେଣେ ଯାହାକୁ ନିଯୋଜଇସେ ଫଳ ତାର ହସ୍ତେ ଦେଇ
Couplet 97
କାହୁଁ ଆସଇ କାହିଁ ଥାଇକାହାକୁ କାହିଁ ନେଇ ଥୋଇ
Couplet 98
ଜୀବକୁ କରେ ନାନା ଗତିଏମନ୍ତେ ପ୍ରଧାନ ପ୍ରକୃତି
Couplet 99
ସେ ଜୀବ ତୋର ସଙ୍ଗେ ରହେଭାବେ ଭ୍ରମଇଁ ସର୍ବଦେହେ
Couplet 100
ଏ ଜୀବ ତୋର ଅଂଶୁ ଜାତତୋହର ବଶ ଏ ଜଗତ
Couplet 101
କାଳର ବଳେ ବଶ ହୋଇଦେହ-ବନ୍ଧନେ ବଦ୍ଧ ଦେହୀ
Couplet 102
ସଂସାରଚକ୍ରେ ଷୋଡ଼ଶାରେକର୍ମେ ଭ୍ରମଇ ନିରନ୍ତରେ
Couplet 103
ଦଶଇନ୍ଦ୍ରିୟ ମନବନ୍ଧେଶବ୍ଦ ସ୍ପରଶ ରୂପ ଗନ୍ଧେ
Couplet 104
ରସେ ରସଇ ସର୍ବକାଳେଏମନ୍ତେ ଭ୍ରମେ ମହୀତଳେ
Couplet 105
ଏମନ୍ତ ଚକ୍ରେ ଜୀବ ବସିକର୍ମ-ବିଷୟ ରସେ ରସି
Couplet 106
ଚକ୍ରେ ଭ୍ରମଇ ଦୁଃଖ ସହିତୋ ବିନୁ ତାର ମୋକ୍ଷ ନାହିଁ
Couplet 107
ନିତ୍ୟ ବିଜିତ ଆତ୍ମାଗୁଣସ୍ୱତେଜ ବଳେ ନାରାୟଣ
Couplet 108
ଏ କାଳଆତ୍ମା ବଶ କରିବିସର୍ଗ-ଶକ୍ତିକି ବିସ୍ତାରି
Couplet 109
ସେ ସୃଷ୍ଟି କାଳଚକ୍ରେ ଥୋଇସେ ଚକ୍ରେ ଜୀବକୁ ବସାଇ
Couplet 110
ପେଡ଼ଇ ଈକ୍ଷୁଦଣ୍ଡ ପ୍ରାୟେଏଣୁ ଡରଇ ମୋର କାୟେ
Couplet 111
ଏବେ ମୁଁ ତୋ ଶରଣାଗତଚକ୍ରୁ ଉଦ୍ଧର ମୋର ନାଥ
Couplet 112
ମୁଁ ଏବେ ଦେଖିଲି ପ୍ରତ୍ୟକ୍ଷେଭୋ ନାଥ ତୋହର ସମକ୍ଷେ
Couplet 113
ବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡ ମଧ୍ୟେ ଯେତେ ଦେବାମନୁଷ୍ୟ କରେ ତାଙ୍କୁ ସେବା
Couplet 114
ଇଚ୍ଛନ୍ତି ଅଇଶ୍ୱର୍ଯ୍ୟ ଭୋଗସାତ୍ତ୍ୱିକ ସଂଯୋଗ ବିଯୋଗ
Couplet 115
ଏ ଦେବେ ମୋର ପିତା ତ୍ରାସେଦଣ୍ଡେ ନଥାନ୍ତି ଅବକାଶେ
Couplet 116
ତାହାର ଭ୍ରୂକୁଟୀ କୁଟୀଳେଭୟେ ପଶନ୍ତି ଅନ୍ତରାଳେ
Couplet 117
ତୁ ଏବେ ତାହାକୁ ସଂହାରିରଖିଲୁ ସର୍ବଦେବ ଶିରୀ
Couplet 118
ତେଣୁ ଯେ ପ୍ରାଣୀଙ୍କ ଆଶିଷଯେ ଫଳ ଏ ଭୂତ ଭବିଷ୍ୟ
Couplet 119
ଆୟୁ ସମ୍ପଦ ଭୋଗ ଅର୍ଥଇନ୍ଦ୍ରିୟ ସୁଖର ପ୍ରାପତ
Couplet 120
ସେ ସର୍ବବାଞ୍ଛା ତୋର ବଳେକାଳ ହରଇ ଅବହେଳେ
Couplet 121
ତେଣେ ମୋହର କାର୍ଯ୍ୟ ନାହିଁତୋ ପାଦେ ରଖ ଭାବଗ୍ରାହୀ
Couplet 122
ତୋ ମାୟା-ସଂସାର-ସାଗରେସ୍ୱପ୍ନ ମୃଗତୃଷ୍ଣା ପ୍ରକାରେ
Couplet 123
ଏ କଳେବରର ମହିମାଅଶେଷ ରୋଗଙ୍କର ସୀମା
Couplet 124
ଏ ସର୍ବ ଶ୍ରୁତିମୁଖେ ଶୁଣିସ୍ୱପ୍ନର ପ୍ରାୟେ ପରିମାଣି
Couplet 125
ଅଛଇ ତୋର ମାୟାମୋହେକେବେ ହେଁ ବିରକତ ନୋହେ
Couplet 126
କାମଅନଳ ମଧୁ ଲୋଭେକେମନ୍ତେ ଲିଭିବ ସ୍ୱଭାବେ
Couplet 127
ମୋହର ଜନ୍ମ ରଜଗୁଣେଅଧିକ ତାମସ ଲକ୍ଷଣେ
Couplet 128
ଅସୁରକୁଳେ ଜାତ ମୁହିଁତୋ ଅନୁକମ୍ପା ଅବା କାହିଁ
Couplet 129
ଭୋ ନାଥ ମୋର ଶିରେ ଆଣିପ୍ରସନ୍ନେ ଦେଲୁ ପଦ୍ମପାଣି
Couplet 130
ତୋର ପ୍ରସାଦ ପଦ୍ମନାଭବ୍ରହ୍ମା ଶଙ୍କରରେ ଦୁର୍ଲ୍ଲଭ
Couplet 131
କମଳା ତୋର ହୃଦେ ଥାଇତୋ ଭାବ ଲଭି ନପାରଇ
Couplet 132
ତୋର ମହିମା ଭାବଗ୍ରାହୀପର-ଅପର ତୋର ନାହିଁ
Couplet 133
ଏ ଜୀବ ପରାପର ଜାଣେସଂସାରଗତି ନ ପ୍ରମାଣେ
Couplet 134
ଉତ୍ତମ ସେବା ତୋ ଚରଣେଯେ ପ୍ରାଣୀ କରେ ଅନୁକ୍ଷଣେ
Couplet 135
ସେ ପାଦ ଯାରେ ଦୟା କରେପ୍ରସନ୍ନ କଳ୍ପଦ୍ରୁମ ତାରେ
Couplet 136
ସେବାନୁରୂପ ଫଳ ପାଇପର-ଅପର ତୋର ନାହିଁ
Couplet 137
ଏମନ୍ତେ ଭବବନ୍ଧ-କୂପେବେଢ଼ି ଅଛନ୍ତି କାଳସର୍ପେ
Couplet 138
ସେ କୂପେ ପଡ଼ି ସର୍ବଜନେକାମ କଳ୍ପନ୍ତି ନିତ୍ୟ ମନେ
Couplet 139
ତାହାଙ୍କ ସଙ୍ଗତରେ ଥାଇସେ କାମ କଳ୍ପୁଥାଇ ମୁହିଁ
Couplet 140
ନାରଦ ମୁନି ବେଦମୟସେ ମୋତେ କଲେ ଅନୁଗ୍ରହ
Couplet 141
ଏଣୁ ସାଧୁଙ୍କ ସଙ୍ଗେ ଭାବିତୋ ସେବା କେମନ୍ତେ ଛାଡ଼ିବି
Couplet 142
ଅନନ୍ତ ମୋ ପ୍ରାଣ ରକ୍ଷଣପିଅର ମରଣ କାରଣ
Couplet 143
ଭକ୍ତ-ରକ୍ଷଣ ବାକ୍ୟମତେତୋ ଅବତାର ଏ ଜଗତେ
Couplet 144
ମୋ ପିତା ଖଡ଼୍ଗ ଧରି ହସ୍ତେପ୍ରତିଜ୍ଞା କଲା ମୋ ଅଗ୍ରତେ
Couplet 145
ବୋଇଲା ଦେଖା ତୋ ଠାକୁରନୋହିଲେ ଛେଦିବଇଁ ଶିର
Couplet 146
ମୁହିଁ ଈଶ୍ୱର ତିନିପୁରେମୋ ତହୁଁ କେବା ଅଛି ପରେ
Couplet 147
ଏଣୁ ମୋ ବାକ୍ୟ ସତ୍ୟ କରିତୋ ଅବତାର ନରହରି
Couplet 148
ତୁ ଏ ଜଗତେ ଦେହ ଧରିଜନଙ୍କ ମଧ୍ୟେ ଅବତରି
Couplet 149
ପ୍ରକାଶୁ ସ୍ଥୂଳ ସୂକ୍ଷ୍ମ ରୂପେଏବେ ରହୁ ନିର୍ଲେପ ରୂପେ
Couplet 150
ତ୍ରିଗୁଣ ସର୍ଜୁ ଗୁଣମୟେମାୟା ପ୍ରକାଶୁ ନାନାଦେହେ
Couplet 151
ବିହରୁ ଗୁଣମଧ୍ୟେ ପଶିକେ କହୁ ତୋ ରୂପ ବିଶେଷି
Couplet 152
ସତ ଅସତ ଏ ଜଗତତୋ ତହୁଁ ନାହିଁ ଭିନ୍ନମତ
Couplet 153
ମାୟାରେ ଆତ୍ମ ପର କରେବିଅର୍ଥେ ବୁଦ୍ଧିରେ ବିଚାରେ
Couplet 154
ପ୍ରକାଶ ସ୍ଥିତି ଅନ୍ତ ସୃଷ୍ଟିତରୁ-ପଲ୍ଲବେ ଯେହ୍ନେ ଅଷ୍ଟି
Couplet 155
ତୁ ଏ ଜଗତେ ଆତ୍ମବଳେଆତ୍ମାରେ ଥାଉ ଅନ୍ତଃକାଳେ
Couplet 156
ସୃଷ୍ଟି ସଂହାରି ମାୟାବଳେନାଗ ଶୟନେ ତୁ ନିଶ୍ଚଳେ
Couplet 157
ତୋ ନିଜ ସୁଖେ ଅନୁଭବନିରୀହ ରୂପ ପଦ୍ମନାଭ
Couplet 158
ମୁଦ୍ରିତ ଲୋଚନେ ମୁରାରିନିଦ୍ରାକୁ ହୃଦରେ ସଂହାରି
Couplet 159
ତୁରୀୟେ ସୁଖେ ରହୁ ତୁହିତ୍ରିଗୁଣେ ତୋର କାର୍ଯ୍ୟ ନାହିଁ
Couplet 160
ସେ ଗୁଣମୟ ତୋ ଶରୀରେଚେତଇ ନିଦ୍ରା ଅଭ୍ୟନ୍ତରେ
Couplet 161
କାଳର ବଳେ ତୋ ନୟନେଯୋଗ ସମାଧି ଅବସାନେ
Couplet 162
ତୋ ନାଭିମଧ୍ୟେ ଜଳକଣେବୀଜ ପ୍ରକାଶେ ତତକ୍ଷଣେ
Couplet 163
ବୀଜୁ ଯେସନେ ବଟ ହୋଇପଦ୍ମ ମୃଣାଳ ପ୍ରକାଶଇ
Couplet 164
ସେ ପଦ୍ମମଧ୍ୟୁ ବ୍ରହ୍ମା ଜାତନ ଜାଣେ ଆତ୍ମାର ବୃତ୍ତାନ୍ତ
Couplet 165
ତୁ ବୀଜଆତ୍ମା ତା ଶରୀରେପ୍ରକାଶୁ ବାହ୍ୟ ଅଭ୍ୟନ୍ତରେ
Couplet 166
ତାହା ନଜାଣି ବେଦମୁଖଆରତେ ଖୋଜିଲେ ଅନେକ
Couplet 167
କାହୁଁ ଅଇଲି ବୋଲି ଚିନ୍ତିଭୟେ ଭାଳଇ ପ୍ରଜାପତି
Couplet 168
ପୁଣି ପଶିଲା ପଦ୍ମନାଳେଶତେବରଷ ଯୋଗବଳେ
Couplet 169
ଅଙ୍କୁରମାର୍ଗେ ବୀଜ ଲୋଡ଼ିଭ୍ରମିଲା ବହୁ ଦୁଃଖେପଡ଼ି
Couplet 170
ଲୋଡ଼ି ନ ପାଇ ମହାଜଳେପୁଣି ଉଠିଲା ପଦ୍ମନାଳେ
Couplet 171
ଭାଳଇ ପଦ୍ମମଧ୍ୟେ ରହିତୋ ଅନ୍ତ ପାଇବ ସେ କାହିଁ
Couplet 172
ତୋତେ ନପାଇ ପ୍ରଜାପତିତପସାଧନେ କଲା ମତି
Couplet 173
ଅନେକ କାଳ ସାଧି ତପଦେଖିବା ନିମନ୍ତେ ତୋ ରୂପ
Couplet 174
ତୋ ରୂପ କରି ଅନୁମାନେଭୂମିରୁ ଗନ୍ଧମାତ୍ରା ଯେହ୍ନେ
Couplet 175
ସହସ୍ର-ବଦନ-ନୟନସହସ୍ର-ଶିର-ନାସା-କର୍ଣ୍ଣ
Couplet 176
ସହସ୍ର-ଉର ସସ୍ରପାଦସହସ୍ର ଭୁଜେ ସସ୍ରାୟୁଧ
Couplet 177
ସେ ମାୟାମୟ ରୂପ ସୁଖେବିଧାତା ଦେଖିଲା ସମ୍ମୁଖେ
Couplet 178
ତୋହର ଦେଖି ଦିବ୍ୟବେଶବିଧାତା ହୋଇଲା ହରଷ
Couplet 179
ବ୍ରହ୍ମାର ଅର୍ଥେ ପଦ୍ମନାଭରୂପ ପ୍ରକାଶ ହୟଗ୍ରୀବ
Couplet 180
ବିଷ୍ଣୁର ଯୋଗନିଦ୍ରା କାଳେକର୍ଣ୍ଣରୁ ମଳ ପଡ଼ି ଜଳେ
Couplet 181
ରଜ-ତାମସ-ଗୁଣେ ଜାତମଧୁ-କୈଟଭ ବେନି ଦୈତ୍ୟ
Couplet 182
ଦେବହେଳନ ମହାଘୋରତେଜ ପ୍ରଚଣ୍ଡ ଭୟଙ୍କର
Couplet 183
ତାହାଙ୍କୁ ମାରି ଶତ୍ରୁଗଣବ୍ରହ୍ମାଙ୍କୁ କଲୁ ସମର୍ପଣ
Couplet 184
ଏହି ପ୍ରକାରେ ନରହରିନୃ ପଶୁ ଋଷି ରୂପ ଧରି
Couplet 185
ଦେବତା ଜଳଜନ୍ତୁ ରୂପେତୋ ଅବତାର ମହାକଳ୍ପେ
Couplet 186
ଦୁଷ୍ଟ ନିବାରି ସନ୍ଥ ପାଳୁତୁ ନାଥ ପରମ ଦୟାଳୁ
Couplet 187
ଯୁଗାନୁଧର୍ମେ ପାଳୁ ନାଥକଳିଲେ ନୋହୁ ତୁ ତେମନ୍ତ
Couplet 188
ଏ ରୂପେ ଛନ୍ନରୂପ ହେଉଏଣୁ ତ୍ରିଯୁଗ ତୁ ବୋଲାଉ
Couplet 189
ନିରତେ ମାୟାଜଡ଼େ ଛନ୍ନପାପ-ସଙ୍କଳ୍ପେ ଦୁଷ୍ଟମନ
Couplet 190
ଏଣୁ ତୋ କଥାମୃତେ ରତିକେ କରିପାରେ ଦୃଢ଼ ମତି
Couplet 191
କାମ-ସଙ୍କଳ୍ପେ ମୁଁ ଆତୁରକାହୁଁ ଜାଣିବି ଗତି ତୋର
Couplet 192
ଏ ଦେହେ ଇନ୍ଦ୍ରିୟଙ୍କ ଗୁଣଭୋ ନାଥ ସାବଧାନେ ଶୁଣ
Couplet 193
ଆତ୍ମା ନରହି ହୃଦଗତେଚଳଇ ଇନ୍ଦ୍ରିୟ ଆୟତ୍ତେ
Couplet 194
ରସ-ଲାଳସେ ଜିହ୍ୱା ଧରେତୃଷିତେ ତୃଷା ବଳ କରେ
Couplet 195
ଉପସ୍ଥ ଧରେ କାମ ଭୋଗେଗୁହ୍ୟ ଧରଇ ମଳୋତ୍ସର୍ଗେ
Couplet 196
ଚର୍ମ ଧରଇ ଶୀତ-ଉଷ୍ମେଉଦର ଧରେ ଭକ୍ଷ-କର୍ମେ
Couplet 197
ଶ୍ରବଣ ଶବ୍ଦ-ଅର୍ଥେ ଧରେଗନ୍ଧାର୍ଥେ ନାସିକା-ବିବରେ
Couplet 198
ରୂପ ସଂଯୋଗେ ଦୃଷ୍ଟି ରହେବଳ-ବିକ୍ରମ ଶକ୍ତି ବହେ
Couplet 199
ଏ ଇନ୍ଦ୍ରିଗଣ କର୍ମବଳେପ୍ରାଣୀ ନାଶନ୍ତି ଅବହେଳେ
Couplet 200
ବହୁତ ସପତଣୀ ଘରେଗୃହସ୍ଥ ରମେ ନିରନ୍ତରେ
Couplet 201
ସେ ଯେହ୍ନେ ପତ୍ନୀଙ୍କ ଆୟତ୍ତେନିରତେ ରମେ ନାନାମତେ
Couplet 202
ସେ ନାରୀଗଣେ ତାର ଚିତ୍ତକରନ୍ତି ଆପଣା ଆୟତ୍ତ
Couplet 203
ଯେ ଯାହାମତେ ସୁଖ ଚିନ୍ତିସ୍ୱାମୀ ଜୀବନ ସେ ହରନ୍ତି
Couplet 204
ଏମନ୍ତେ କର୍ମପାଶ ବଳେବଇତରଣୀ ଭବ ଜଳେ
Couplet 205
ଜନ୍ମ ମରଣ ପ୍ରାଣୀ ବହେଅନ୍ୟୋନ୍ୟ ଘଟଣା-ପ୍ରବାହେ
Couplet 206
ସ୍ୱ-ପରଭେଦେ ପଥ ହୁଡ଼ିଯାତନା ମଧ୍ୟେ ଛନ୍ତି ଜଡ଼ି
Couplet 207
ତାହାଙ୍କ ମଧ୍ୟେ ମୁହିଁ ଥାଇଆତ୍ମାର ଗତି ନ ଜାଣଇ
Couplet 208
ତୋ ପାଦେ ପଶିଲି ଶରଣମୋତେ ଉଦ୍ଧର ନାରାୟଣ
Couplet 209
ଦୁଃଖୀଜନଙ୍କ ଉପକାରେତୋ ସମ ନାହିଁନା ସଂସାରେ
Couplet 210
ସଂସାର ଉତ୍ପତ୍ତି ପାଳନଈଷିତେ କରୁ ସଂହରଣ
Couplet 211
ମୂଢ଼ପ୍ରାଣୀଙ୍କି ତୋର ଦୟାକେ ଜାଣିପାରେ ନାଥ ଏହା
Couplet 212
ଆରତ ଜନବନ୍ଧୁ ହେଉକରୁଣାସିନ୍ଧୁ ନାମ ବହୁ
Couplet 213
ତୋହର ସେବକ ତାରଣେତୁ ନାଥ ଥାଉ ଅନୁକ୍ଷଣେ
Couplet 214
ତୋର ମହିମା-ଗୁଣ ଗୁଣିନିଶ୍ଚଳ ଚିତ୍ତେ ପରିମାଣି
Couplet 215
ଏଣୁ ମୋହର ଭୟ ନାହିଁବଇତରଣୀ ମଧ୍ୟେ ଥାଇ
Couplet 216
ତୋରେ ବିମୁଖ ଯାର ମନସେ ପ୍ରାଣୀ ସେ ଜଳେ ନିମଗ୍ନ
Couplet 217
କୁଟୁମ୍ବ-ଭରଣ ନିମନ୍ତେଭାର ବହଇ ଅବିରତେ
Couplet 218
ଇନ୍ଦ୍ରିୟ ସୁଖେ ଗୃହେ ରହେକୁଟୁମ୍ବ ସ୍ନେହେ ମାୟାମୋହେ
Couplet 219
ଏ ଯେ ସକଳ ମୁନିଜନେନିର୍ମଳ-ନିଶ୍ଚଳ-ଚିନ୍ତନେ
Couplet 220
ମାୟା-କଳ୍ପନା ଦୂର କରିମଉନବ୍ରତେ ବ୍ରହ୍ମଚାରୀ
Couplet 221
ବିଜନେ ରହନ୍ତି ନିରତେଜପନ୍ତି ନିଜ ମୁକ୍ତି ଅର୍ଥେ
Couplet 222
ତାହାଙ୍କ ଚିନ୍ତା କାହିଁ ଏଣେଯେ ବା ଭ୍ରମନ୍ତି ଭବ-ବଣେ
Couplet 223
ଭ୍ରମେ ଭ୍ରମନ୍ତା ପ୍ରାଣୀଙ୍କରତୋ ତହୁଁ ରକ୍ଷକ କେ ଆର
Couplet 224
ଏ ଗୃହେ ମୈଥୁନାଦି ସୁଖେପ୍ରାଣୀ କ୍ରୀଡ଼ନ୍ତି ଦୁଃଖ ଶୋକେ
Couplet 225
କଣ୍ଡୁ ଯେସନେ ନଖମାଝେନିମିଷ ମାତ୍ର ସୁଖ ବୁଝେ
Couplet 226
କଣ୍ଡୁ ଅନ୍ତରେ ମହାଦୁଃଖତେସନେ ଗୃହବନ୍ଧ-ସୁଖ
Couplet 227
ଏଣୁ ନରମେ ଜ୍ଞାନୀଜନତୋ ପାଦପଦ୍ମେ ଦେଇ ମନ
Couplet 228
ମଉନବ୍ରତ ଶ୍ରୁତ ତପସ୍ୱଧର୍ମ ଅଧ୍ୟୟନ ଜପ
Couplet 229
ଏକାନ୍ତ ସର୍ବସେବା-ବିଧିବ୍ୟାଖ୍ୟାନ ନିଶ୍ଚଳ-ସମାଧି
Couplet 230
ଜ୍ଞାନ ଅମୃତ ଗୁରୁବାଣୀସୁଜନେ ବୁଝ ପରିମାଣି
Couplet 231
ଏ ଦଶ ଅପବର୍ଗ ଅର୍ଥେଅଜିତେନ୍ଦ୍ରିୟ ସାଧେ ଯେତେ
Couplet 232
ତାହାଙ୍କ ସୁଖ ଲେଶ ନାହିଁମାୟା-ସଂସାରେ ଭ୍ରମୁଥାଇ
Couplet 233
ତୋର ଚରଣ ଅବିରତଜ୍ଞାନୀଜନଙ୍କ ହୃଦେସ୍ଥିତ
Couplet 234
ତୋତେ ଲଭନ୍ତି ଭାବଗ୍ରାହୀଦାମ୍ଭିକେ ଲଭିବେ ତା କାହିଁ
Couplet 235
ଏ ସୃଷ୍ଟି ମଧ୍ୟେ ପଦ୍ମମୁଖତୁ ନାଥ ହେଉ ସ୍ଥୂଳ ସୂକ୍ଷ୍ମ
Couplet 236
ବୀଜରୁ ଅଙ୍କୁର ଯେମନ୍ତପ୍ରକାଶ କରେ ଏ ଜଗତ
Couplet 237
ସେ ବୀଜ-ଅଙ୍କୁର ତୋ ଦେହତୋର ପ୍ରକାଶ ଏ ଉଭୟ
Couplet 238
ତୋତେ ଯେ ଭଜେ ଅବିରତେତୋ ରୂପ ଜାଣଇ ସେ ଚିତ୍ତେ
Couplet 239
ଭକତି ଯୋଗମାର୍ଗେ ସାଧେଅନଳ ଯେହ୍ନେ ଦାରୁ ମଧ୍ୟେ
Couplet 240
ଗଗନ ସମୀର ଅନଳଅବନୀ ଆଦି ମହାଜଳ
Couplet 241
ମାତ୍ରା-ସ୍ୱରୂପୀ ଇନ୍ଦ୍ରିଗଣଚତୁର ଅନ୍ତର କରଣ
Couplet 242
ତୋ ଅନୁଗ୍ରହେ ଦେହେ ରହିଗୁଣ ବିଗୁଣ ଯେତେ ହୋଇ
Couplet 243
ମନ ବଚନେ ଯେତେ କରିତୁ ସର୍ବରୂପ ନରହରି
Couplet 244
ତ୍ରିଗୁଣ ମହତ୍ ଅହଙ୍କାରମନ ପ୍ରକୃତି ଦେବ ନର
Couplet 245
ଏ ଆଦି ଅନ୍ତ ମଧ୍ୟେ ଥାନ୍ତିକେବେହେଁ ତୋତେ ନ ଜାଣନ୍ତି
Couplet 246
ସେ ଭାବ ଜାଣି ମୁନିଜନେନିଶ୍ଚଳେ ରହନ୍ତି ମଉନେ
Couplet 247
ଭୋ ନାଥ ତୋର ନାମ ସ୍ତୁତିତୋ ପୂଜା କର୍ମେ ଯାର ମତି
Couplet 248
ନିତ୍ୟେ ଚିନ୍ତନ୍ତି ତୋ ଚରଣତୋ ପୁଣ୍ୟ କଥନ ଶ୍ରବଣ
Couplet 249
ସୁପୁଣ୍ୟ କର୍ମ ଅର୍ପି ତୋତେଏ ଷଡ଼ଅଙ୍ଗ ଭକ୍ତିମତେ
Couplet 250
ଯେ ଅବା ସାଧନ୍ତି ଜଗତେସେ ତୋତେ ଲଭନ୍ତି ନିଶ୍ଚିନ୍ତେ
Couplet 251
ଯେବେ ତୋ ଭାବେ ନାହିଁ ମନସେ ତୋର ଭକ୍ତିଭାବୁଁ ହୀନ
Couplet 252
ତୁ ନାଥ ଅନନ୍ତ ମୂରତିପରମଯୋଗୀଙ୍କର ଗତି
Couplet 253
ଯେ ତୋର ଅଭୟଚରଣତହିଁ ମୁଁ ନିଶ୍ଚୟେ ଶରଣ
Couplet 254
ଏମନ୍ତେ ଧର୍ମସୁତ ଆଗେନାରଦ ମୁନି ଅନୁରାଗେ
Couplet 255
କହନ୍ତି ସଭାମଧ୍ୟେ ବସିଶୁଣ ନୃପତି କୁରୁବଂଶୀ
Couplet 256
ଅସୁରସୁତ ବିଷ୍ଣୁ ଆଗେଯେତେ ବର୍ଣ୍ଣିଲା ଭକ୍ତିମାର୍ଗେ
Couplet 257
ଶୁଣି ସନ୍ତୋଷ ନାରାୟଣଯେ ହରି ପରମ କାରଣ
Couplet 258
ସୁପ୍ରୀତେ ତାଙ୍କୁ କୋଳେ ଧରିପ୍ରଚଣ୍ଡ କୋପ ପରିହରି
Couplet 259
କହନ୍ତି ମଧୁର-ବଚନଶୁଣ ହେ ଅସୁରନନ୍ଦନ
Couplet 260
ସନ୍ତୋଷେ ଜାଣିଲି ତୋ ଭାବଏ ନରଲୋକେ ସୁଦୁର୍ଲ୍ଲଭ
Couplet 261
ମୁଁ କାମ ପୂରାଏ ପ୍ରାଣୀରଆତ୍ମାନୁରୂପେ ମାଗ ବର
Couplet 262
ଯେ ପ୍ରୀତି ନ କରଇ ମୋତେମୁଁ ତାକୁ ଦୁର୍ଲ୍ଲଭ ଜଗତେ
Couplet 263
ମୋତେ ଯେ ଦେଖଇ ନୟନତାର କି ତପେ ପ୍ରୟୋଜନ
Couplet 264
ଏ ଘେନି ଜ୍ଞାନୀଜନ ଯେତେଭାବେ ଭଜନ୍ତି ନିତ୍ୟେ ମୋତେ
Couplet 265
ଚିତ୍ତ ପ୍ରସନ୍ନେ ବର ଦେଇସର୍ବ ଆଶିଷ ପତି ମୁହିଁ
Couplet 266
ଏମନ୍ତ ବର-ଲୋଭ କହିମନ ମୋହିଲେ ଭାଗଗ୍ରାହୀ
Couplet 267
ଏକାନ୍ତ ଭକ୍ତି ହୃଦେ ତାରବରେ ନକଲା ଅଙ୍ଗୀକାର
Couplet 268
ଏମନ୍ତ ମହିମା ଯାହାରଦେବମାନବେ ଅଗୋଚର
Couplet 269
ଯେ ଏହା ଆରତେ ଶୁଣନ୍ତିପଢ଼ନ୍ତି ଅବା ନିତିନିତି
Couplet 270
ସେ ସର୍ବେ ସଙ୍କଟୁ ତରନ୍ତିହରିପାଦରେ ଲଭେ ଭକ୍ତି
Couplet 271
ଶୁଣ ସୁଜନେ ଏହୁ ରସହରିବ ଦୁର୍ଗତି ଅଶେଷ
Couplet 272
ସେ ପ୍ରହଲ୍ଲାଦ ପାଦଗତନମଇଁ ବିପ୍ର ଜଗନ୍ନାଥ