Adhyaya 4

Couplet 1

ଶୁଣ ରାଜନ ସ୍ଥିରଚିତ୍ତେକହିବୁ ଯାହା ତୋ ଅଗ୍ରତେ

Couplet 2

ହିରଣ୍ୟ-ତପେ ତୋଷ ହୋଇବ୍ରହ୍ମା ବୋଲନ୍ତି ତାକୁ ଚାହିଁ

Couplet 3

ଶୁଣ ହେ ଅସୁରପୁଙ୍ଗବତୋହର ତପ ଏ ଦୁର୍ଲ୍ଲଭ

Couplet 4

ଯେତେ ମାଗିଲୁ ବର ମୋତେପ୍ରାଣୀଙ୍କି ଦୁର୍ଲ୍ଲଭ ଜଗତେ

Couplet 5

ତୋହର ତପେ ତୋଷହୋଇଦେବି ଅନ୍ୟଥା ଏଥେ ନାହିଁ

Couplet 6

ହେଉ ତୋ ମନବାଞ୍ଛା ସିଦ୍ଧିଏମନ୍ତ କହି ବେଦନିଧି

Couplet 7

ତକ୍ଷଣେ ଗଲେ ଅନ୍ତର୍ଦ୍ଧାନେବିଜୟେ ଆପଣା ଭୁବନେ

Couplet 8

ଏମନ୍ତେ ବ୍ରହ୍ମା ବର ପାଇସୁବର୍ଣ୍ଣମୟ-ତନୁ ବହି

Couplet 9

ବିଷ୍ଣୁ-ବିଷୟେ କ୍ରୋଧକରିଅନୁଜ-ମରଣ ସୁମରି

Couplet 10

ବଳେ ତ୍ରାସିଲା ଦଶଦିଶତିନିଭୁବନ କଲା ବଶ

Couplet 11

ଦେବ ଅସୁର ନୃପସର୍ବଉରଗ ଗରୁଡ଼ ଗନ୍ଧର୍ବ

Couplet 12

ସିଦ୍ଧ ଚାରଣ ବିଦ୍ୟାଧରଋଷି ପିତର ମନୁବର

Couplet 13

ପିଶାଚ ଯକ୍ଷ ରକ୍ଷଗଣଭୂତ ବେତାଳ ରୁଦ୍ରଗଣ

Couplet 14

ସକଳ ପ୍ରାଣୀ ଦର୍ପହରିବିଶ୍ୱ-ସଂସାର ବଶ କରି

Couplet 15

ଦିଗପାଳଙ୍କ ଘରୁ ଆଣିଅମୂଲ୍ୟ ଧନରତ୍ନ ମଣି

Couplet 16

ସ୍ୱର୍ଗଭୁବନେ ଭୋଗ ଯେତେବିଚିତ୍ର ରଥ ବଳ ଯୁଥେ

Couplet 17

ସକଳ ବଳେ ଆବୋରିଲାଇନ୍ଦ୍ରଭୁବନେ ବିଜେ କଲା

Couplet 18

ବିଶ୍ୱକର୍ମାର ଶିଳ୍ପ ଯହିଁଭୁବନେ ପଟାନ୍ତର ନାହିଁ

Couplet 19

ତ୍ରୈଲୋକ୍ୟଲକ୍ଷ୍ମୀ ଯହିଁ ବସେଅଶେଷ ସମ୍ପଦ ପ୍ରକାଶେ

Couplet 20

ମର୍କତଭୂମି ଯହିଁ ସାଜେପ୍ରବାଳ ପାବଚ୍ଛ ବିରାଜେ

Couplet 21

ସ୍ପଟିକ ପାଚେରୀ ଆରମ୍ଭନିର୍ମିତ ବଇଦୂର୍ଯ୍ୟ ସ୍ତମ୍ଭ

Couplet 22

ଉପରେ ବିଚିତ୍ର ବିତାନମାଣିକ୍ୟ ଘଟିତ ଆସନ

Couplet 23

ଶଯ୍ୟା ରଚିତ ଯହିଁ ହୋଏଦିଶନ୍ତି ଦୁଗ୍ଧଫେନ ପ୍ରାୟେ

Couplet 24

ଲମ୍ବଇ ମୁକୁତାର ଝରାସୁବର୍ଣ୍ଣପୁଷ୍ପ କେରାକେରା

Couplet 25

ଦିବ୍ୟ କାମିନୀଗଣ ତହିଁଚଳନ୍ତି ଇତସ୍ତତ ହୋଇ

Couplet 26

ଚରଣେ ନୂପୁର ବାଜେଣୀରତ୍ନ ମେଖଳାର ସାଜେଣି

Couplet 27

ରତ୍ନମେଖଳା ପୂର୍ଣ୍ଣ ଜ୍ୟୋତିତଡ଼ିତ ପ୍ରାୟ ଝଟକନ୍ତି

Couplet 28

ଆପଣା ମୁଖ ରତ୍ନକାନ୍ଥେହରଷେ ଦେଖନ୍ତି ଏକାନ୍ତେ

Couplet 29

ଏମନ୍ତେ ଇନ୍ଦ୍ରର ଭୁବନେଅସୁର ବସେ ତୋଷମନେ

Couplet 30

ତିନିଭୁବନେ ଏକ ରାଜାଦେବେ କରନ୍ତି ପାଦପୂଜା

Couplet 31

ପ୍ରଚଣ୍ଡ ତେଜେ ଆଜ୍ଞା କରେଯମର ପ୍ରାୟେ ରୋଷଭରେ

Couplet 32

ସୁଗନ୍ଧ ମଦ୍ୟ କରେ ପାନସ୍ୱଭାବେ ଘୂର୍ଣ୍ଣିତ ଲୋଚନ

Couplet 33

ତମ୍ବାର ପ୍ରାୟେ ଚକ୍ଷୁଜଳେଦେବେ ମିଳିଲେ ପାଦତଳେ

Couplet 34

ହସ୍ତରେ ଘେନି ଉପାୟନଦିଶନ୍ତି ଅରକ୍ଷ ଯେସନ

Couplet 35

ସ୍ୱଭାବେ ତପ-ଯୋଗ-ବଳେବିରାଜେ ଆଦିତ୍ୟ ମଣ୍ଡଳେ

Couplet 36

ସର୍ବଦେବତା ତାର ପାଶେଖଟନ୍ତି ଜୀବନର ଆଶେ

Couplet 37

ବିଧାତା ବିଷ୍ଣୁ ମହେଶ୍ୱରଏହୁ ରହିଲେ ନିଜପୁର

Couplet 38

ଏହାଙ୍କୁ ଛାଡ଼ି ସର୍ବଦେବାତାର ଚରଣେ କଲେ ସେବା

Couplet 39

ଇନ୍ଦ୍ର ଆସନେ କରି ବିଜେଇନ୍ଦ୍ରହୁଁ ଅଧିକ ବିରାଜେ

Couplet 40

ଗନ୍ଧର୍ବେ ମିଳି ତା ଚରଣେସଙ୍ଗତେ ଅପସରାଗଣେ

Couplet 41

ତୁମ୍ବୁରୁ ନାରଦ ସହିତେମିଳିଲେ ବିଶ୍ୱାବସୁ ଯେତେ

Couplet 42

ମିଳିଲେ ସିଦ୍ଧ ଋଷିଗଣେସଭୟେ ଅସୁର ଚରଣେ

Couplet 43

ସ୍ତୁତି କରନ୍ତି ଅନୁକ୍ଷଣେଗନ୍ଧର୍ବେ ନୃତ୍ୟଗୀତ ଗାନେ

Couplet 44

ବ୍ରାହ୍ମଣଆଦି ଚାରିବର୍ଣ୍ଣେଅପରେ ଯେ ଚାରି ଆଶ୍ରମେ

Couplet 45

ପୂଜନ୍ତି ପିତୃଦେବ ଯଜ୍ଞେତାର ଚରଣେ ହବିର୍ଭାଗେ

Couplet 46

ସପତଦ୍ୱୀପ ମହୀତଳେବିନାକର୍ଷଣେ ଶସ୍ୟଫଳେ

Couplet 47

ମଧୁ ସ୍ରବନ୍ତି ବୃକ୍ଷପନ୍ତିଗାବେ କଳ୍ପିତ କ୍ଷୀର ଦ୍ୟନ୍ତି

Couplet 48

ଫୁଲ-ଫଳରେ ଭୂମି ପୂରିହୋଇଲା କାମଧେନୁ ସରି

Couplet 49

ଷଡ଼ଋତୁର ଅନ୍ତରାଳେଶୁଭେ ଖଟନ୍ତି ଯେଝାକାଳେ

Couplet 50

ସମୁଦ୍ରେ ରତ୍ନମାନ ଦ୍ୟନ୍ତିନଦୀଏ ଊର୍ମି ଉଛୁଳାନ୍ତି

Couplet 51

ଲବଣ ଈକ୍ଷୁ ସୁରା ଘୃତଦଧି ଦୁଗ୍ଧ ଜଳେ ପୂରିତ

Couplet 52

ପର୍ବତ ଦ୍ରୋଣି କ୍ରୀଡ଼ାସ୍ଥାନେସକଳ ଋତୁ ପୁଷ୍ପମାନେ

Couplet 53

ଦିଗପାଳଙ୍କ ଗୁଣ ଯେତେରହିଲେ ଅସୁର ଆୟତ୍ତେ

Couplet 54

ଏମନ୍ତେ ଦଶଦିଗ ଜିଣିସପତଦ୍ୱୀପେ ନୃପମଣି

Couplet 55

ସକଳ ଭୋଗ୍ୟ ଭୋଗକଲାକେବେହେଁ ସନ୍ତୋଷ ନୋହିଲା

Couplet 56

ବିଶେଷେ ତପ-ଗର୍ବ ମୋହସ୍ୱଭାବେ ଅଜିତ ଇନ୍ଦ୍ରିୟ

Couplet 57

ଅଜିତ ଇନ୍ଦ୍ରିୟ ସନ୍ତୋଷମନବାରଣ ନିରଙ୍କୁଶେ

Couplet 58

ଅଜିତଇନ୍ଦ୍ରିୟର ବଳେଘୃତେ ଅନଳ ଯେହ୍ନେ ଜଳେ

Couplet 59

ଐଶ୍ୱର୍ଯ୍ୟମଦେ ମତ୍ତ ହୋଇଈଶ୍ୱର ବାକ୍ୟ ନ ମାନଇ

Couplet 60

ଏ ଅନ୍ତେ ବହୁକାଳ ଗଲାସନକ-ଶାପ ପ୍ରବେଶିଲା

Couplet 61

ତାହାର ଉପଦ୍ରବ ଦେଖିତ୍ରିଦଶେ ଭୁବନ ଉପେକ୍ଷି

Couplet 62

ଅନ୍ୟତ୍ର ଶରଣ ନ ପାଇସକଳ ଦେବେ ରୁଣ୍ଡ ହୋଇ

Couplet 63

ଭାଳନ୍ତି ଏକଚିତ୍ତ ହୋଇକାହିଁ ଲୁଚିବୁ ଆମ୍ଭେ ଯାଇ

Couplet 64

ଯେ ଦିଗେ ଛନ୍ତି ଚକ୍ରଧରତହିଁକି କଲେ ନମସ୍କାର

Couplet 65

ନିର୍ମଳ ଯୋଗୀଜନେ ଯହିଁଗଲେ ପୁନରାବୃତ୍ତି ନାହିଁ

Couplet 66

ଏମନ୍ତେ ଏକମନେ ଭାଳିକ୍ଷୀରସମୁଦ୍ର ତୀରେ ମିଳି

Couplet 67

ଉନିଦ୍ର ପବନ ଭୋଜନଡାକନ୍ତି ରଖ ଭଗବାନ

Couplet 68

ଅନେକମତେ କରି ସ୍ତୁତିଜଳଧି-ପୁଳିନେ ଭ୍ରମନ୍ତି

Couplet 69

ମସ୍ତକେ ଦେଇ ବେନିକରଡାକନ୍ତି ରଖ ଚକ୍ରଧର

Couplet 70

ମହାମହିମ ଭଗବାନପରମଆତ୍ମା ନିରଞ୍ଜନ

Couplet 71

ବିଶୁଦ୍ଧ-ଆନନ୍ଦ-ସମୂହନମସ୍ତେ ପ୍ରଭୁ ଦିବ୍ୟଦେହ

Couplet 72

ଏମନ୍ତେ ଦେବସ୍ତୁତି ଶୁଣିଶୁଭିଲା ଅନ୍ତରୀକ୍ଷ ବାଣୀ

Couplet 73

ମେଘ-ଗମ୍ଭୀର ପ୍ରାୟେ ସ୍ଫୁରେସାଧୁଜନଙ୍କ ଦୁଃଖ ହରେ

Couplet 74

ଭୟ ନ କର ଦେବଗଣତୁମ୍ଭର ହୋଇବ କଲ୍ୟାଣ

Couplet 75

ମୋହର ଦରଶନ ଲାଭଅଶେଷ ସମ୍ପଦ ସମ୍ଭବ

Couplet 76

ପାପୀ ଅସୁର ଦୁଷ୍ଟପଣେଭୟେ କମ୍ପିଲେ ଦେବଗଣେ

Couplet 77

ଏ ଭୟ କରିବି ମୁଁ ଶାନ୍ତିତୁମ୍ଭେ ନ କର ମନେ ଭ୍ରାନ୍ତି

Couplet 78

ଅଳପକାଳ ଦୁଃଖ ସହନାଶିବି ତୁମ୍ଭର ସନ୍ଦେହ

Couplet 79

ବେଦବଚନ ପୁରାତନଭୋଦେବ ସାବଧାନେ ଶୁଣ

Couplet 80

ଏ ଯେବେ ଦେବଙ୍କୁ ନିନ୍ଦିବଗୋରୁ-ବ୍ରାହ୍ମଣ ବିନାଶିବ

Couplet 81

ସାଧୁଜନଙ୍କୁ ଦୁଷ୍ଟପଣେଯେବେ ହିଂସିବ ଅକାରଣେ

Couplet 82

ନିର୍ଦ୍ଧୋଷ-ପ୍ରାଣୀଙ୍କର ମନେକ୍ଳେଶ-ସମ୍ପାଦେ ଅନୁକ୍ଷଣେ

Couplet 83

ମୋତେ କରିବ ରିପୁଭାବତେବେ ଏ ବେଗେ ନାଶଯିବ

Couplet 84

ଏବେ ଏହାର ନିଜ ସୁତହୋଇବ ଗୋବିନ୍ଦ ଭକତ

Couplet 85

ସମଦରଶୀ ସାଧୁ ଧୀରପ୍ରହଲାଦ ନାମ ତାହାର

Couplet 86

ତାହାକୁ ଅସୁର ଲଂଘିବକୋପେ ଅନେକ ଦୁଃଖ ଦେବ

Couplet 87

ତାହାକୁ ସଙ୍କଟୁ ରଖିବିବ୍ରହ୍ମାର ବର ବିନାଶିବି

Couplet 88

ଉଶ୍ୱାସ କରି ମହୀଭାରଦୁଃଖ ବିନାଶିବି ତୁମ୍ଭର

Couplet 89

କହନ୍ତି ବ୍ରହ୍ମାର କୁମରଶୁଣ ହେ ରାଜା ଯୁଧିଷ୍ଠିର

Couplet 90

ଏମନ୍ତେ ଆକାଶର ବାଣୀଶୁଣି ନମିଲେ ଚକ୍ରପାଣି

Couplet 91

ଗୋବିନ୍ଦ ବଚନେ ବିଶ୍ୱାସଜାଣିଲେ ନିଶ୍ଚେ ଯିବ ନାଶ

Couplet 92

ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ପାଦପଦ୍ମେ ନମିଦେବେ ଚଳିଲେ ନିଜ ଭୂମି

Couplet 93

ଏବେ ହୋ ଶୁଣ ଧର୍ମସୁତଭକତ ପ୍ରହ୍ଲାଦ ଚରିତ

Couplet 94

ଯାହା ଶୁଣନ୍ତେ ପ୍ରାଣୀ ଦେହେଅଶେଷ ଦୂରିତ ନ ରହେ

Couplet 95

ହିରଣ୍ୟକଶିପୁର ପୁରେତାହାର ପତ୍ନୀର ଉଦରେ

Couplet 96

ଜନ୍ମ ଲଭିଲେ ଚାରିସୁତତେଜେ ବିରାଜେ କି ଆଦିତ୍ୟ

Couplet 97

ସେ ପ୍ରହଲ୍ଳାଦ ଜ୍ୟେଷ୍ଠସୁତକୃଷ୍ଣ ଭଜଇ ଅବିରତ

Couplet 98

ଗୁଣେ କି ଦେବା ପଟାନ୍ତରକୃଷ୍ଣ ଭକତ ମଧ୍ୟେ ବର

Couplet 99

ସତ୍ୟ-ସମ୍ପନ୍ନ-ଶୀଳ ଗୁଣେସେବଇ ବିଷ୍ଣୁର ଚରଣେ

Couplet 100

ସର୍ବଭୂତଙ୍କ ମଧ୍ୟେ ପ୍ରିୟସ୍ୱଭାବେ ବିଜିତ-ଇନ୍ଦ୍ରିୟ

Couplet 101

ସନ୍ଥ ଚରଣେ ଦାସ ପ୍ରାୟେଦୁଃଖିଙ୍କି ସେବେ ପିତୃସ୍ନେହେ

Couplet 102

ସମାନେ ଭଜେ ଭ୍ରାତୃଭାବେଗୁରୁଙ୍କୁ ଈଶ୍ୱର ସ୍ୱଭାବେ

Couplet 103

ବିଦ୍ୟାର୍ଥୀ ରୂପେ ସ୍ନେହ ସାରସ୍ୱଭାବେ ଗର୍ବ ନାହିଁ ତାର

Couplet 104

ଦୁଃଖେ ଦୁଃଖିତଚିତ୍ତ ନୋହେଜ୍ଞାନ ଗୋଚରେ ସର୍ବେ ସହେ

Couplet 105

ଅସୁର ବଂଶେ ଜାତ ହୋଇଅସୁର ଭାବ ହୃଦେ ନାହିଁ

Couplet 106

ବିପଦେ ଧୀର ଭାବ ବହିସମସ୍ତ ନଶ୍ୱର ଭାବଇ

Couplet 107

ଇନ୍ଦ୍ରିୟ ବୁଦ୍ଧି ଜୟ କରିଶାନ୍ତ ଭାବରେ ଦେହ ଧରି

Couplet 108

ନିଶ୍ଚଳ ଦୁଷ୍ଟ-ଶ୍ରୁତଗୁଣେବସ୍ତୁ-ଅବସ୍ତୁ ପରିମାଣେ

Couplet 109

ଦୁଃଖୀ ବାଳକ ପ୍ରାୟେ ରହେସ୍ୱଭାବେ ତପକ୍ଳେଶ ସହେ

Couplet 110

ପ୍ରଶାନ୍ତଚିତ୍ତ ନିତ୍ୟେ ବହେମଦମତ୍ସର ନାହିଁ ଦେହେ

Couplet 111

ତାହାର ମହାଗୁଣମାନମୁନି କହନ୍ତି ପୁଣ ପୁଣ

Couplet 112

ସେ ପୁଣି ବିଷ୍ଣୁର ବିଷୟେଲକ୍ଷିତେ ଅଲକ୍ଷିତ ରହେ

Couplet 113

ସୁରସଭାରେ ଯାର କଥାନିତ୍ୟେ ଗାବନ୍ତି ସାଧୁ ଗାଥା

Couplet 114

ଶତ୍ରୁଙ୍କୁ ମିତ୍ର ପ୍ରାୟ ଦିଶେଯାର ମହିମା ବିଷ୍ଣୁ ଅଂଶେ

Couplet 115

ତାହାଙ୍କୁ ସାଧୁ ସଭାମଧ୍ୟେପ୍ରଶଂସା କରନ୍ତି ଆନନ୍ଦେ

Couplet 116

ଯାର ମହିମା ମୁନିଗଣେଚିତ୍ତେ ଭାବନ୍ତି ଅନୁକ୍ଷଣେ

Couplet 117

ସ୍ୱଭାବେ ତାର ଶୁଦ୍ଧମତିହରି ଚରଣେ ନିତ୍ୟେ ରତି

Couplet 118

ବାଳକମେଳେ କ୍ରୀଡ଼ା କରେକ୍ରୀଡ଼ା-କନ୍ଦୁକ ନ ସୁମରେ

Couplet 119

ଜଡ଼ର ପ୍ରାୟ ହୋଇ ଖେଳେଚିତ୍ତ ଗୋବିନ୍ଦ-ପାଦତଳେ

Couplet 120

ନଥାଏ ସଂଜ୍ଞା ତାର ଦେହେକୃଷ୍ଣେ ଆବିଷ୍ଟ ହୋଇଥାଏ

Couplet 121

ମନ ତା ଗୋବିନ୍ଦ ଚରଣେସଂସାରସୁଖ ସେ ନ ମଣେ

Couplet 122

ଜାଗ୍ରତେ ଶୟନେ ଭୋଜନେଭ୍ରମଣେ ବାକ୍ୟ-ଆଳାପନେ

Couplet 123

କୃଷ୍ଣଚରଣେ ଚିତ୍ତ ଦେଇବିଷୟ ରସେ ଜ୍ଞାନ ନାହିଁ

Couplet 124

କୃଷ୍ଣଚରଣ ଚିନ୍ତାବଳେକି ଅବା ବୋଲେ କିବା କରେ

Couplet 125

ନିର୍ଲ୍ଲଜ ପ୍ରାୟ ନୃତ୍ୟ କରେହସି କାନ୍ଦଇ ଉଚ୍ଚସ୍ୱରେ

Couplet 126

କୃଷ୍ଣ ଗାୟନ ସେ ଆନନ୍ଦେନିର୍ମଳ ଭକ୍ତିଭାବ ଭେଦେ

Couplet 127

କୃଷ୍ଣର ଚେଷ୍ଟା ନିତ୍ୟେ କରେସୁଜନଜନଙ୍କ ସଙ୍ଗରେ

Couplet 128

କୃଷ୍ଣଚରଣେ ଭାବେ ମଜ୍ଜିପୁଲକ କରେ ରୋମରାଜି

Couplet 129

ଆନନ୍ଦେ ଅଶ୍ରୁ ଝରଝରନିରତେ ବହେ ଚକ୍ଷୁଦ୍ୱାର

Couplet 130

କୃଷ୍ଣଚରଣ-ସେବା-ଭୋଳେରମଇ ଅକିଞ୍ଚନ ମେଳେ

Couplet 131

ଆତ୍ମା-ନିବୃତ୍ତ ଅନୁକ୍ଷଣେବିଷୟସଙ୍ଗ ଦୁଃଖ ମଣେ

Couplet 132

ଏମନ୍ତେ ପୁତ୍ରର ବିଷୟେହିରଣ୍ୟକଶିପୁ ନିର୍ଦ୍ଧୟେ

Couplet 133

ଯାତନା କରେ ଅତିରେକେକେ ସହିପାରେ ନରଲୋକେ

Couplet 134

ହେ ଦେବଋଷି ସତ୍ୟବ୍ରତକହିଲ ଅଦ୍‌ଭୁତ ଚରିତ

Couplet 135

ନିଜ ସୁତକୁ ତାତ ଯେବେଦଣ୍ଡିଲା ଶତ୍ରୁଜନ ଭାବେ

Couplet 136

ସେ ଶୁଦ୍ଧଚେତା ପ୍ରହଲ୍ଲାଦକିମ୍ପାଇଁ ଅର୍ଜିଲା ପ୍ରମାଦ

Couplet 137

କୁପୁତ୍ରପଣ ଯେ କରନ୍ତିପିତାକୁ ରିପୁ ପ୍ରାୟ ଚିନ୍ତି

Couplet 138

ପୁତ୍ର-କୁଶଳେ ଶିକ୍ଷା ଅର୍ଥେପିତା ଚିନ୍ତଇ ଦିବାରାତ୍ରେ

Couplet 139

ନିଜ ପୁତ୍ରକୁ ପିତା କେବେନ ଦଣ୍ଡେ ଅପର ସ୍ୱଭାବେ

Couplet 140

ସେ ପୁତ୍ର ପିତା-ଅନୁଚରସ୍ୱଭାବେ ଶୁଦ୍ଧ ସାଧୁ ଧୀର

Couplet 141

ଏହାକୁ କିମ୍ପା ଦୁଃଖ ଦେଲାମୋତେ ତ ସନ୍ଦେହ ଲାଗିଲା

Couplet 142

ଯେ ପିତା ପୁତ୍ରେ ଦିଏ ଦୁଃଖସେ କଥା ମରଣୁଁ ଅଧିକ

Couplet 143

ଏଣୁ ଦୁଃଖିତ ମୋର ମନକହ ହେ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ନନ୍ଦନ

Couplet 144

ଏମନ୍ତେ ଧର୍ମସୁତ ବାଣୀନାରଦ ସଭା ମଧ୍ୟେ ଶୁଣି

Couplet 145

କୃଷ୍ଣଚରଣେ ଦେଇ ଚିତ୍ତକହିଲେ ବିଷ୍ଣୁର ଚରିତ

Couplet 146

ସେ ବ୍ରହ୍ମମୁନିର ଚରଣେସୁଜନେ ନମ ଅନୁକ୍ଷଣେ

Couplet 147

ତୁମ୍ଭର ହିତେ ଭାଗବତଭାଷା-ପ୍ରବନ୍ଧେ କଲି ଗୀତ

Couplet 148

ସପ୍ତମ ସ୍କନ୍ଧେ ଏହି ତତ୍ତ୍ୱକହଇ ଦାସ ଜଗନ୍ନାଥ