Adhyaya 2

Couplet 1

କହନ୍ତି ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ନନ୍ଦନରାଜନ ସାବଧାନେ ଶୁଣ

Couplet 2

ଅସୁର କୁଳେ ଜାତ ହୋଇଜୟ-ବିଜୟ ବେନିଭାଇ

Couplet 3

ହିରଣ୍ୟ-ହିରଣ୍ୟାକ୍ଷ ବୀରତପେ ତୋଷିଲେ ବେଦବର

Couplet 4

ତିନିଭୁବନେ ମହାତେଜେଅସୁର ବଳ ଘେନି ରାଜେ

Couplet 5

ହିରଣ୍ୟକଶିପୁ ଅସୁରବଳେ ହୋଇଲା ରାଜେଶ୍ୱର

Couplet 6

ଲୋକ ବିପ୍ଳବ ଭୟଙ୍କରତ୍ରାସେ କମ୍ପିଲେ ସୁରନର

Couplet 7

ତାର ଅନୁଜ ହିରଣ୍ୟାକ୍ଷଗଦା-ସଂଗ୍ରାମେ ମହାଦକ୍ଷ

Couplet 8

ଦେବ-ମନୁଷ୍ୟ ତାର ତୁଲେଗଦା ସଂଗ୍ରାମେ ଭାଜିଗଲେ

Couplet 9

ଏ ବେନି ଲୋକ ଜିଣି ବଳେବିଜୟ କଲା ସେ ପାତାଳେ

Couplet 10

ବରୁଣ ପୁରେ ଯାଇ ମିଳିପ୍ରଚଣ୍ଡ ଗଦା ଊର୍ଦ୍ଧେ ତୋଳି

Couplet 11

ବୋଇଲା ମୋତେ ଯୁଦ୍ଧ ଦିଅନୋହିଲେ ପାତାଳେ ନଥାଅ

Couplet 12

ମୋର ଏ ପାତାଳଭୁବନଏମନ୍ତେ ଗଲା କେତେଦିନ

Couplet 13

ଯଜ୍ଞବରାହ ରୂପେ ହରିଦନ୍ତାଗ୍ରେ ଧରଣୀ ଉଦ୍ଧରି

Couplet 14

ସେ ହରି ଥିଲେ ତାର ପୁରେତିନିଭୁବନେ ଉପକାରେ

Couplet 15

ଅସୁର ଦେଖି ଗଦାଧରଗଦାପ୍ରହାରେ କଲେ ଚୂର

Couplet 16

ହିରଣ୍ୟକଶିପୁ ତା ଶୁଣିକୋପେ କମ୍ପିଲା ଶିର ଝୁଣି

Couplet 17

ଅଧର ଦଶନେ କାମୁଡ଼ିହା- ହା ଶବଦେ ଶିର ତାଡ଼ି

Couplet 18

ଭ୍ରାତୃ ନିଧନେ ସେ ବିକଳେଚାହିଁଲା ଆକାଶ ମଣ୍ଡଳେ

Couplet 19

ସଧୂମ ଦିଶେ ଦଶଦିଶତା’ ଦେଖି କଲା ମହାରୋଷ

Couplet 20

କରାଳ ଦନ୍ତ ଉଗ୍ର ଦୃଷ୍ଟିଲଲାଟେ କୁଟୀଳ ଭ୍ରୂକୁଟି

Couplet 21

ଶୂଳ ଉଞ୍ଚାଇ ସଭା ମଧ୍ୟେବୋଲଇ ଭ୍ରାତୃ ଶୋକବାଦେ

Couplet 22

ଭୋ ଭୋ ଦାନବ ଦୈତ୍ୟଗଣକହଇ ସାବଧାନେ ଶୁଣ

Couplet 23

ଦିମୂର୍ଦ୍ଧା ତ୍ରିନେତ୍ର ସମ୍ବରହେ ଶତବାହୁ ହୟଶିର

Couplet 24

ନମୁଚି ହେ ପାକ ଇଲ୍ୱଳହେ ବିପ୍ରଚିତ୍ତି ଶୁଣ ବୋଲ

Couplet 25

ପୁଲୋମା ଶକୁନି ସହିତେଏ ମୋର ସଭାମଧ୍ୟେ ଯେତେ

Couplet 26

ମୋହର ବୋଲ ବେଗେ କରଏ ଶୋକସାଗରୁ ଉଦ୍ଧର

Couplet 27

ମୋର ବଇରୀ ଦେବଲୋକେମନୁଷ୍ୟ ମଧ୍ୟେ ଛନ୍ତି ଥୋକେ

Couplet 28

ହରିଙ୍କି ଭଜନ୍ତି ଯେ ନିତ୍ୟେବିଚାର କରି ଏକମତେ

Couplet 29

ହରିର ପକ୍ଷ ଆଶ୍ରେ କଲେମୋର ଭ୍ରାତାକୁ ସଂହାରିଲେ

Couplet 30

ସେ ହରି ମୋହର ବଇରୀଅତି ନିର୍ଦ୍ଦୟ ଅହଂକାରୀ

Couplet 31

ମାୟାରେ ନାନା ରୂପ ଧରେଭକତ ସଙ୍ଗେ ସେ ବିହରେ

Couplet 32

ବାଳକ ପ୍ରାୟ ତାର ଗତିଏଣୁ ଅସ୍ଥିର ମୋର ମତି

Couplet 33

ଏ ଶୂଳ ମାରି ତା’ ଶରୀରେତର୍ପଣ କରିବି ରୁଧିରେ

Couplet 34

ମୋ ଭାଇ ପ୍ରେତ କାର୍ଯ୍ୟଅର୍ଥେକହିଲି ତୁମ୍ଭର ଅଗ୍ରତେ

Couplet 35

ସେ ହରି ନଷ୍ଟ ଦୁରାଚାରତାର ବିଶ୍ୱାସୀ ବେଗେ ମାର

Couplet 36

ସେ ମଲେ ମରିବେ ସକଳେମୂଳ କାଟିଲେ ଯେହ୍ନେ ଡାଳେ

Couplet 37

ଯାବତ ନମରଇ ହରିତାବତ ଭ୍ରମ ବସୁନ୍ଧରୀ

Couplet 38

ବ୍ରାହ୍ମଣ କ୍ଷତ୍ରୀ ବୈଶ୍ୟ ଯେତେକୃଷ୍ଣ ଭଜନ୍ତି ଅବିରତେ

Couplet 39

ତପସ୍ୱୀ ଜନ ବେଗେ ମାରଯଜ୍ଞର ଅଗ୍ନି ନାଶକର

Couplet 40

ଋତ୍ୱିକ ଅଗ୍ନିହୋତ୍ର ଯେତେତାହାଙ୍କୁ ମାର ଅବିରତେ

Couplet 41

ଯେ ଧର୍ମ କ୍ରିୟା ମୂଳ ହରିସେ ଥାଇ ସର୍ବଘଟେ ପୂରି

Couplet 42

ଋଷି ଦେବତା ପିତୃଗଣେଯେ ଥାନ୍ତି ଧର୍ମପରାୟଣେ

Couplet 43

ଗୁରୁ ବ୍ରାହ୍ମଣ ଯହିଁ ତହିଁବେଦ ପଠନେ ମନ୍ତ୍ରଧ୍ୟାୟୀ

Couplet 44

ଆଶ୍ରମବେତ୍ତା ଯହିଁ ପାଅଜଳେ ବୁଡ଼ାଇ ଅଗ୍ନି ଦିଅ

Couplet 45

ଏମନ୍ତ ରାଜା ଆଜ୍ଞା ପାଇଁଅସୁରେ ଗଲେ ସଜ ହୋଇ

Couplet 46

ସ୍ୱଭାବେ ଅସୁର ନିର୍ଦ୍ଦୟପ୍ରାଣୀ ମାରଣେ ବଡ଼ ପ୍ରିୟ

Couplet 47

ଋଷି ଆଶ୍ରମ ତପୋବନେତୀର୍ଥ ପବିତ୍ର ନାନାସ୍ଥାନେ

Couplet 48

ତତ୍‌କ୍ଷଣେ ପଶି ଗ୍ରାମପୁରେଗିରି-ବନସ୍ତ କ୍ଷେତ୍ରଦ୍ୱାରେ

Couplet 49

ଖେଟ ଖର୍ବଟ ନାନାସ୍ଥାନେଋଷି ଆଶମ୍ର ତପୋବନେ

Couplet 50

ଗୋରୁ ବ୍ରାହ୍ମଣ ଯଜ୍ଞସ୍ଥାନଅନଳେ ଦହିଲେ ତକ୍ଷଣ

Couplet 51

ଖନିତ୍ର ଘେନି ମହାସୁରେଭେଦିଲେ ପ୍ରାକାର ଗୋପୁରେ

Couplet 52

ସୁଗନ୍ଧ ପୁଷ୍ପ ବୃକ୍ଷ ଛେଦିଚୂତ ଚମ୍ପକ ତୁଳୁସାଦି

Couplet 53

ଚଳନ୍ତି ଗିରିବର ଭେଦିବୃକ୍ଷକୁ ପକାଇଲେ ଛେଦି

Couplet 54

ଅସୁର ବଳ ବେଗେ ବ୍ୟାପିଛେଦି ପକାଇଲେ ବିଟପୀ

Couplet 55

ଜୀବିକା-ବୃକ୍ଷ ଯେତେ ଥିଲେପରଶୁ ହସ୍ତେ ତା’ ଛେଦିଲେ

Couplet 56

ଏମନ୍ତ ରାଜାର ଆଦେଶେଧର୍ମ ନାଶିଲେ ମହାରୋଷେ

Couplet 57

ନିରତେ ପ୍ରାଣୀ ନାଶକଲେଦେବେ ଆକାଶୁ ପକାଇଲେ

Couplet 58

ଲୁଚିଲେ ବନ-ଗିରି-ଦ୍ରୋଣେଯେହ୍ନେ କାନନେ ପଶୁଗଣେ

Couplet 59

ଏମନ୍ତେ ପ୍ରାଣୀ ନାଶକରିଭ୍ରାତୃମରଣେ ଶୋକକରି

Couplet 60

ଭାଇର ପ୍ରେତ କାର୍ଯ୍ୟକଲାଅନେକ ଅନ୍ନଦାନ ଦେଲା

Couplet 61

ତର୍ପଣ-ଶ୍ରାଦ୍ଧ କର୍ମସାରିଭ୍ରାତୃପୁତ୍ରଙ୍କୁ କୋଳେଧରି

Couplet 62

ତକ୍ଷଣେ ଅନ୍ତଃପୁରେ ଯାଇସୁହୃଦ ଅସୁରଙ୍କୁ ରାଇ

Couplet 63

ଶକୁନି ସମ୍ବର ଧୃଷ୍ଟିକଭୂତ ସନ୍ତାପନ ଯେ ବୃକ

Couplet 64

ଯେ କାଳନାଭ ମହାନାଭହରିତଶ୍ମଶ୍ରୁ ଭଇରବ

Couplet 65

ଉତ୍କଟ ବିକଟ ବସାଇଅନୁଜ ପତ୍ନୀକି ଅନାଇଁ

Couplet 66

ତାହାର ନାମ ରୁଷାଭାନୁସ୍ୱାମୀ ମରଣେ ମହାମନ୍ୟୁ

Couplet 67

ମାତା ସଙ୍ଗତେ ତାକୁ ଆଣିବସାଇ କହେ ମଞ୍ଜୁବାଣୀ

Couplet 68

ହେ ମାତା ବଧୂପୁତ୍ରେ ଶୁଣଏ ମାୟା-ସଂସାର ଭିଆଣ

Couplet 69

ମୃତ ପ୍ରାଣୀକି ନ ସୁମରିଏ ଜୀବ ନୁହଇ କାହାରି

Couplet 70

ବୀର ମରଣ ରିପୁମୁଖେଲଭେ ଅକ୍ଷୟ-ସ୍ୱର୍ଗସୁଖେ

Couplet 71

ତାର ମରଣେ ଚିନ୍ତା ନାହିଁସ୍ୱର୍ଗେ ବସିଲା ମୋର ଭାଇ

Couplet 72

ଏ ଭବ-ସଂସାର-ସାଗରକୃଷ୍ଣର କ୍ରୀଡ଼ାର ମନ୍ଦିର

Couplet 73

ଏ ଭବେ କିଛି ସ୍ଥିର ନୋହେପଥେ ପଥୁକୀଜନ ପ୍ରାୟେ

Couplet 74

ପୂର୍ବଜନ୍ମର କର୍ମଫଳେପ୍ରାଣୀଏ ମିଳନ୍ତି ସଂସାରେ

Couplet 75

ଜଳଛତ୍ରରେ ପ୍ରାଣୀ ଯେହ୍ନେଶ୍ରମେ ମିଳନ୍ତି ଜଳପାନେ

Couplet 76

ବସିଣ ଜଳପାନ କରିତହୁଁ ଚଳନ୍ତି ଶ୍ରମ ସାରି

Couplet 77

ସେ ଯେହ୍ନେ ନୁହଇ କାହାରିସଂସାରେ ଘଟେ ସେହିପରି

Couplet 78

ଉପାଧି ବସ୍ତୁ ନାଶ ଯାଇଆତ୍ମା କେବେ ହେଁ ନ ମରଇ

Couplet 79

ଏ ଆତ୍ମା ନିତ୍ୟ ସର୍ବଗତଅବ୍ୟୟ ଶୁଦ୍ଧଗୁଣ ସତ୍ତ୍ୱ

Couplet 80

ସର୍ବଜ୍ଞ ସର୍ବପରେ ରହେଆତ୍ମାରୁ ଆତ୍ମରୂପ ବହେ

Couplet 81

ସେ ଆତ୍ମା ଦେହରୁ ଚଳିଲେଦେହ ବିନାଶ ଲଭେ ଭଲେ

Couplet 82

ବୃକ୍ଷର ଛାଇ ଜଳେ ଥିଲେସେ ଜଳ ପବନେ ଚଳିଲେ

Couplet 83

ବୃକ୍ଷ ଚଳିଲା ପ୍ରାୟ ଦିଶେସେ ଯେହ୍ନେ ଉଦକେ ନ ମିଶେ

Couplet 84

ବାଳକେ କ୍ରୀଡ଼ାରେ ଘୂରନ୍ତିଭ୍ରମିଣ ଭୂମିରେ ପଡ଼ନ୍ତି

Couplet 85

ଚାହାନ୍ତେ ଭ୍ରମଇ ସଂସାରଏମନ୍ତେ ମାୟା-କ୍ରୀଡ଼ାଘର

Couplet 86

ଏଣୁ ଏ ଭ୍ରମ ଗୁଣ ଦୋଷେମନ ନ ରହଇ ବିଶ୍ୱାସେ

Couplet 87

ଅଦେହ ହୋଇ ଦେହବନ୍ତଅଜ୍ଞାନୀ ଜନଙ୍କର ମତ

Couplet 88

ଅର୍ଜିଲା କର୍ମଫଳ ବଳେପ୍ରାଣୀ ଭ୍ରମନ୍ତି ମହୀତଳେ

Couplet 89

ସଂସାର ସଂଯୋଗ-ବିଯୋଗେଶୋକ ହରଷ ବେନିମାର୍ଗେ

Couplet 90

ଏ ଅର୍ଥେ ଇତିହାସ କହିଶୁଣ ଜନନୀ ମନଦେଇ

Couplet 91

ପୂର୍ବେ ଯେ ପ୍ରେତ-ବନ୍ଧୁ ତୁଲେଯେବା ସମ୍ବାଦ ଯମ କଲେ

Couplet 92

ଶୁଣ ଜନନୀ ମନ ତୋଷେଯେ କଥା ଉଶୀନର ଦେଶେ

Couplet 93

ସୁଯଜ୍ଞ ନାମେ ରାଜା ଥିଲାଶତ୍ରୁ-ସଂଗ୍ରାମେ ପ୍ରାଣ ଦେଲା

Couplet 94

ତା’ ଶୁଣି ତାର ଜ୍ଞାତି ଜନେମିଳିଲେ ମୃତପିଣ୍ଡ ସ୍ଥାନେ

Couplet 95

ଦେଖିଲେ ରାଜାର ଶରୀରରୁଧିରେ ଧୂଳିରେ ଧୂସର

Couplet 96

ରତ୍ନକବଚ ଖଣ୍ଡ ଖଣ୍ଡବିଭ୍ରମ ଅଳଂକାର ପିଣ୍ଡ

Couplet 97

ଶରେ ବିଚ୍ଛିନ୍ନ କଳେବରଶୟନ ଶ୍ମଶାନ-ଭୂମିର

Couplet 98

ବିବର୍ଣ୍ଣ କେଶ ତାର ମୁଣ୍ଡେବହେ ରୁଧିର ଧାରା ତୁଣ୍ଡେ

Couplet 99

ଲଲାଟେ ଲୁଚିଛି ଲୋଚନଓଷ୍ଠ ତା’ ଦିଶଇ ବିବର୍ଣ୍ଣ

Couplet 100

ରଜେ କୁଣ୍ଠିତ ନାସାଦ୍ୱାରଛିନ୍ନ ଆୟୁଧ ଅଛି କର

Couplet 101

ଏମନ୍ତେ ମିଳି ତା’ ସମୀପେକାମିନୀଗଣ ଶୋକତାପେ

Couplet 102

ବନ୍ଧୁ ବାନ୍ଧବ ତୁଲେ ଯାଇକାନ୍ଦନ୍ତି ରାଜା ମୁଖ ଚାହିଁ

Couplet 103

ଭୋ ନାଥ ତୋହର ମରଣେତୋର ସକଳ ବଧୂଗଣେ

Couplet 104

ଜୀବନ ଥାଉଁ ଆମ୍ଭେ ମଲୁବିଧି ଏମନ୍ତ ଭିଆଇଲୁ

Couplet 105

ହୃଦରେ ବେନି କରତାଡ଼ିକାନ୍ଦନ୍ତି ମହୀତଳେ ପଡ଼ି

Couplet 106

ଚରଣ ପୁଣ ପୁଣ ଧରିଉଚ୍ଚେ କାନ୍ଦନ୍ତି ତାର ନାରୀ

Couplet 107

ଚରଣେ ସିଞ୍ଚି ଅଶ୍ରୁଜଳଲୋତକେ ମିଶ୍ରିତ କଜ୍ଜ୍ୱଳ

Couplet 108

କୁଚ-କୁଙ୍କୁମ ଅଶ୍ରୁଜଳେପଡ଼ଇ ରାଜା ପାଦତଳେ

Couplet 109

କେଶ-ବସନ ଅସମ୍ଭାଳଶୁଭେ ରୋଦନ ମହାଗୋଳ

Couplet 110

ହା-ହା ଦଇବ ତୁ ନିର୍ଦ୍ଦୟଦୂରେ ଛେଦିଲୁ ଆମ୍ଭ ସ୍ନେହ

Couplet 111

ଅଦୃଷ୍ଟ ଅଚିନ୍ତିତ କର୍ମଭିଆଇ କଲୁ ମତିଭ୍ରମ

Couplet 112

ପୂର୍ବେ ଆମ୍ଭଙ୍କୁ ସୁଖ ଦେଲୁଏବେ ତୁ ନିଷ୍ଠୁର ହୋଇଲୁ

Couplet 113

ପୁଣି ରାଜାର ପାଦଧରିଉଚ୍ଚେ କାନ୍ଦନ୍ତି ତାର ନାରୀ

Couplet 114

ଆମ୍ଭର ପ୍ରାଣନାଥ ତୁହିମୁହୂର୍ତ୍ତେ ତୋ ମୁଖ ନଚାହିଁ

Couplet 115

କେମନ୍ତେ ଧରିବୁ ଜୀବନଦିଶଇ ଦଶଦିଗ ଶୂନ୍ୟ

Couplet 116

କହ କେବଣ ଦିଗେ ଯିବୁତୋ ବିନୁ ଶରୀର ଦହିବୁ

Couplet 117

ଏମନ୍ତେ ପତିପାଦ ଧରିଉଚ୍ଚେ ରୋଦନ୍ତି ସର୍ବନାରୀ

Couplet 118

ଦହନ କରି ନଦିଅନ୍ତିଦୁଃଖ ରହିଲେ ଗୋତ୍ରଜ୍ଞାତି

Couplet 119

ଏମନ୍ତେ ରବି ଅସ୍ତ ଗଲାଘୋର-ତିମିରି ଆଚ୍ଛାଦିଲା

Couplet 120

ଅତି କାରୁଣ୍ୟ ତାଙ୍କ ଦେଖିଶମନ ଭୁବନ ଉପେକ୍ଷି

Couplet 121

ଶୋକ-ନିବାରେ ଇଚ୍ଛାକରିଯମ ବାଳକ ରୂପ ଧରି

Couplet 122

ମିଳିଣ ତାଙ୍କ ସନ୍ନିଧ୍ୟାନେକହନ୍ତି କୋମଳ ବଚନେ

Couplet 123

ଅହୋ ଅଦ୍ଭୁତ କର୍ମ ଦେଖଏ ସର୍ବେ ବୟସେ ଅଧିକ

Couplet 124

ବାଳକ ପ୍ରାୟେ ନଜାଣନ୍ତିବିମୋହେ ରୋଦନ କରନ୍ତି

Couplet 125

ଏ ପ୍ରାଣ ଯହୁଁ ଆସିଥିଲାକର୍ମ-ସଙ୍ଗତେ କରି ଖେଳା

Couplet 126

ତହିଁକି ଗଲା କର୍ମଅନ୍ତେଜାଣି ନଜାଣନ୍ତି କେମନ୍ତେ

Couplet 127

କର୍ମର ତୁଲେ ରହେ ଦେହୀକର୍ମ ସରିଲେ କେବା ରହି

Couplet 128

ଏଣୁ ଏ କର୍ମମୟ ଦେହୀକର୍ମୁ ଅଧିକ କେହି ନାହିଁ

Couplet 129

ଯହୁଁ ଅଇଲା ତା’ ନଜାଣେଦେହକୁ ନିତ୍ୟ ପ୍ରାୟ ମଣେ

Couplet 130

ଅନ୍ତେ ଯହିଁକି ପ୍ରାଣ ଯିବଏହା ନଜାଣେ ବ୍ରହ୍ମା ଶିବ

Couplet 131

ସଂସାର ମଧ୍ୟେ ଦେହ ବହିବାଳକ-ଜନ୍ମେ ଧନ୍ୟ ମୁହିଁ

Couplet 132

ପିତା-ଜନନୀ ମୋର ନାହିଁବୁଲଇ ଅରକ୍ଷିତ ହୋଇ

Couplet 133

ବ୍ୟାଘ୍ର ଭଲ୍ଲୁକ ଜନ୍ତୁ ଯେତେକେହି ତ ନ ଭକ୍ଷିଲେ ମୋତେ

Couplet 134

ଗର୍ଭେ ଯେ ରକ୍ଷାକଲା ମୋତେଏବେ ସେ ଅଛି ମୋ ସଙ୍ଗତେ

Couplet 135

ଈଶ୍ୱର ଇଚ୍ଛାରେ ସର୍ଜଇପାଳଇ ପୁଣି ସଂହାରଇ

Couplet 136

ତାହାର କ୍ରୀଡ଼ା ଏ ଜଗତକେ ଅବା ସୁତ ତାତ ମାତ

Couplet 137

ଯେ ପ୍ରାଣୀ ନିଜ ପଥ ହୁଡ଼େନିୟତ କର୍ମ ଯେବେ ଛାଡ଼େ

Couplet 138

କର୍ମ ତାହାକୁ କରେ ରକ୍ଷାଗୁରୁଙ୍କ ପ୍ରାୟେ ଦେଇ ଦୀକ୍ଷା

Couplet 139

ବାଳକ ଗୃହେ ଥାଏ ଯେବେକର୍ମେ ନଥିବ ଭାଗ୍ୟ ତେବେ

Couplet 140

ରକ୍ଷକ ଥିଲେ ହେଁ ମରଇଅତି ଯତନେ ଯେବେ ଥାଇ

Couplet 141

ଯେ ବାଳ ବନେ ବିସର୍ଜିତସ୍ୱଭାବେ ହୋଇ ଅରକ୍ଷିତ

Couplet 142

ତାହାକୁ ଦଇବ ରଖଇବେଦ ପୁରାଣେ ଏହା କହି

Couplet 143

ଏଣୁ ପ୍ରାଣୀଏ କର୍ମଫଳେଜନ୍ମ-ମରଣ ଏ ଶୟଳେ

Couplet 144

ଆତ୍ମା ସକଳ ଦେହେ ଥାଇଶରୀରୁ ଭିନ୍ନ ସେ ଅଟଇ

Couplet 145

ଆତ୍ମାରୁ ଶରୀର ବିଖ୍ୟାତମୋହ ଗହନେ ହୋଇ ଜାତ

Couplet 146

ଗୃହସ୍ଥ ଗୃହେ ଥାଇ ଯେହ୍ନେଆତ୍ମାକୁ ଗୃହ ଅନୁମାନେ

Couplet 147

ଯେହ୍ନେ ବୁଦ୍‍ବୁଦ୍ ଜଳୁ ଜାତମାଟିରୁ ଘଟ ଯେ ସମ୍ଭୂତ

Couplet 148

ମୃତ୍ତିକା ଯେହ୍ନେ ଜଳେ ମାଡ଼ିଚକ୍ରେ ବସାଇ ରୂପ ଗଢ଼ି

Couplet 149

ଅଗ୍ନି ସଂଯୋଗେ ଦୃଢ଼େ ଦହିନାନା ପ୍ରକାରେ ବସ୍ତୁ ବିହି

Couplet 150

ସେ ଭାଣ୍ଡ ପ୍ରୟୋଜନ ଅନ୍ତେପୁଣି ପଡ଼ଇ ଭୂମିଗତେ

Couplet 151

ସ୍ୱର୍ଣ୍ଣରୁ କୁଣ୍ଡଳ ହୁଅଇବିନାଶେ ନିଜତ୍ୱ ରହଇ

Couplet 152

ମିଶଇ ବୁଦ୍‍ବୁଦ୍ ଜଳରେଘଟ ବିଲୀନ ମୃତ୍ତିକାରେ

Couplet 153

ତେସନେ କାଳ ଭୋଗେ ଜାତକର୍ମ ଭୋଗେଣ ଜୀବ ମୃତ

Couplet 154

ବିନଷ୍ଟ ହୁଅଇ ଶରୀରଆତ୍ମା ଚଳଇ ନିରନ୍ତର

Couplet 155

ଅନଳ ଯେହ୍ନେ ଦାରୁ ମଧ୍ୟେଭିନ୍ନେ ପ୍ରକାଶେ ବସ୍ତୁ ଭେଦେ

Couplet 156

ପବନ ଦେହ ମଧ୍ୟେ ଥାଇନାସିକା ରନ୍ଧ୍ରେ ସଞ୍ଚରଇ

Couplet 157

ସେହି ନ ଲାଗେ ତାର ଦେହେସର୍ବ ସଞ୍ଚରି ଭିନ୍ନେ ରହେ

Couplet 158

ଆକାଶ ସର୍ବବ୍ୟାପୀ ହୋଇକାହାରି ସଙ୍ଗେ ଲିପ୍ତ ନୋହି

Couplet 159

ଏ ଜୀବ ପୁରୁଷ ତେମନ୍ତସ୍ୱଭାବେ ତ୍ରିଗୁଣେ ଯନ୍ତ୍ରିତ

Couplet 160

ସୁଯଜ୍ଞ ରାଜା ଏ ନୁହଇରୋଦନ କର କାହିଁପାଇଁ

Couplet 161

ଶ୍ରୋତା ବକତା ନାହିଁ ଏଥେରୋଦନ ଶୁଣିବ କେମନ୍ତେ

Couplet 162

ଏ ଦେହ ମଧ୍ୟେ ଆତ୍ମା ଥାଇଇନ୍ଦ୍ରିୟ ସଙ୍ଗେ ପ୍ରକାଶଇ

Couplet 163

ସେ ଏଥୁ ଗଲା ଅନ୍ତରୀକ୍ଷେଦେଖ ଏ ମୃତ୍ତିକା ପ୍ରତ୍ୟକ୍ଷେ

Couplet 164

ପାର୍ଥିବ-ବିକାର ଏ ଦେହୀପୃଥିବୀ ସଙ୍ଗେ ଅଛି ଶୋଇ

Couplet 165

ଯାହାକୁ ଶୋକ ତୁମ୍ଭେ କରସେ ପ୍ରାଣ ଏ ଦେହରୁ ପର

Couplet 166

ଏ ପଞ୍ଚଭୂତ ଇନ୍ଦ୍ରିଗଣମନଟି ଏହାଙ୍କ କାରଣ

Couplet 167

ଆତ୍ମାଟି ଏହାଙ୍କର ସଙ୍ଗେପ୍ରକାଶ ଉଚ୍ଚ-ନୀଚ ଅଙ୍ଗେ

Couplet 168

ସେ ନିଜ ତେଜେ ପ୍ରକାଶଇଶରୀର ଘେନଇ ଛାଡ଼ଇ

Couplet 169

ଯାବତ ଆତ୍ମା ଦେହେ ଥାଇତାବତ ଲିଙ୍ଗ ରୂପ ବହି

Couplet 170

ଏ ଜୀବ କର୍ମରେ ବନ୍ଧନଏହା ନ ଜାଣେ ମୂଢ଼ଜନ

Couplet 171

ଏଣୁ ଏ ଗତାଗତ-ପଥେକ୍ଳେଶ ଲଭଇ ଅବିରତେ

Couplet 172

ସେ ପୁଣି ମିଥ୍ୟା-କଳେବରେଅତଥ୍ୟ ତଥ୍ୟପ୍ରାୟ ସ୍ଫୁରେ

Couplet 173

ଯେମନ୍ତେ ସ୍ୱପ୍ନ ମନୋରଥେଭ୍ରମଇ ଇନ୍ଦ୍ରିୟଙ୍କ ଅର୍ଥେ

Couplet 174

ଦେଖଇ ସତ୍ୟ ପ୍ରାୟେ ତାହାନିଦ୍ରାର ଅନ୍ତେ ହୁଏ ମାୟା

Couplet 175

ଏହାଙ୍କୁ ନିତ୍ୟାନିତ୍ୟମତେପଣ୍ଡିତେ ନ ଘେନନ୍ତି ଚିତ୍ତେ

Couplet 176

କର୍ମ ଅନ୍ୟଥା କେ କରିବଯାହା ନ ମୁଞ୍ଚେ ବ୍ରହ୍ମାଶିବ

Couplet 177

ଶୁଣ କହିବା ପୂର୍ବବାଣୀମୁଁ ଯେ ବାଳକ ଅଛି ଶୁଣି

Couplet 178

ଲୁବ୍ଧକ ପକ୍ଷୀଙ୍କ ମାରଣେଦିନେ ପଶିଲା ଘୋରବନେ

Couplet 179

ବୁଲଇ ହସ୍ତେ ପାଶ ଲଇପକ୍ଷୀଙ୍କ କାଳପ୍ରାୟ ହୋଇ

Couplet 180

ଲତାଗହଳେ ସେ ପଶିଲାଅନ୍ତରେ ଜାଲ ପ୍ରସାରିଲା

Couplet 181

ଆହାର ଜାଲତଳେ ଥୋଇଲୁଚିଲା ଲତା ମଧ୍ୟେ ଯାଇ

Couplet 182

କୁଲିଙ୍ଗପକ୍ଷୀ ପତ୍ନୀମେଳେବସି ଯେ ଥିଲା ବୃକ୍ଷ ଡାଳେ

Couplet 183

ଆହାର ଦେଖି ଜାଲତଳେପଶିଲା କ୍ଷୁଧାର ବିକଳେ

Couplet 184

ଲୁବ୍ଧକ ଜାଲ ପାଶେ ଛନ୍ଦିତାର ପକ୍ଷିଣୀ ହେଲା ବନ୍ଦୀ

Couplet 185

ପତ୍ନୀ ବନ୍ଧନ ପତି ଦେଖିତକ୍ଷଣେ ଆସନ ଉପେକ୍ଷି

Couplet 186

ବୃକ୍ଷର ଉଚ୍ଚଡ଼ାଳେ ବସିନିର୍ଘାତେ ନିଃଶ୍ୱାସ ସାହାସି

Couplet 187

ଅତି ବ୍ୟାକୁଳେ ଦୁଃଖମନେଲୋତକ ବହଇ ନୟନେ

Couplet 188

କର୍ମ ଆଦରି ଶୂନ୍ୟେ ଚାହିଁବୋଲଇ ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କୁ ଅନାଇଁ

Couplet 189

ହା- ହା ଦଇବ ତୁ ନିର୍ଦ୍ଧୟମୋର ବିଷୟେ କଲୁ କୋହ

Couplet 190

କଷଣ ଦେଲୁ ପତ୍ନୀହୀନେଏ ଦେହ ଧରିବି କେସନେ

Couplet 191

ଶରୀର ଅର୍ଦ୍ଧଅଙ୍ଗ ନାରୀଅର୍ଦ୍ଧକେ କେବା ଦେହଧରି

Couplet 192

ବାଳକେ ଅଛନ୍ତି ମୋ ବାସେକି ଘେନି ଯିବି ତାଙ୍କ ପାଶେ

Couplet 193

ତାହାଙ୍କ ଦେହେ ପକ୍ଷ ନାହିଁକେମନ୍ତେ ପୋଷିବଇଁ ମୁହିଁ

Couplet 194

ବାଳକେ ମୋର ମାତୃହୀନେଜୀବନ ଧରିବେ କେସନେ

Couplet 195

ମାତାକୁ ଲୋଡ଼ିବେ ନିରତେମୁଁ ତାହା ସହିବି କେମନ୍ତେ

Couplet 196

ଏମନ୍ତେ ବୃକ୍ଷଡ଼ାଳେ ଥାଇବିକଳେ କୁଲିଙ୍ଗ କାନ୍ଦଇ

Couplet 197

ପତ୍ନୀର ଦେହେ ଦେଇ ମନକ୍ଷଣକ୍ଷଣକେ ଅଚେତନ

Couplet 198

ଏମନ୍ତେ ବ୍ୟାଧ ବୃକ୍ଷତଳେମିଳିଲା ଚରଣ ନିଶ୍ଚଳେ

Couplet 199

ନାରାଚ ବିନ୍ଧି ତାକୁ ମାରିମୁଦିଣ ଥୋଇଲା ପଞ୍ଜରୀ

Couplet 200

ତକ୍ଷଣେ ନିଜ ପୁରେ ଗଲାଶୁଣ ଗୋ ନୃପତି ଅବଳା

Couplet 201

ଆତ୍ମାର ଗତି ତ ନ ଜାଣସୁଜନ ବଚନ ନ ଶୁଣ

Couplet 202

ଶତେ ବରଷ ଏହି ଠାବେରୋଦନ କରୁଥିବ ଯେବେ

Couplet 203

ତେବେ କି ଉଠିବ ଶରୀରଏ ଜ୍ଞାନ ବୁଡ଼ିଲା ତୁମ୍ଭର

Couplet 204

ବାଳକ ବଚନ ଏମନ୍ତେଶୁଣି ସକଳ ଏକଚିତ୍ତେ

Couplet 205

ମାୟା ଛାଡ଼ିଲେ ଜ୍ଞାନ ପାଇଉଠିଲେ ଏକୁ ଆରେ ଚାହିଁ

Couplet 206

ବୋଲନ୍ତି ମିଥ୍ୟା ଏ ସଂସାରଅନିତ୍ୟ ଜୀବନ ଶରୀର

Couplet 207

ଯମ ଏ ଉପଦେଶ ଦେଲାତକ୍ଷଣେ ଅନ୍ତର୍ଦ୍ଧାନେ ଗଲା

Couplet 208

ତହୁଁ ସେ ଜ୍ଞାତିଗୋତ୍ର ମେଳେରାଜାର ପ୍ରେତକାର୍ଯ୍ୟ କଲେ

Couplet 209

ଏଣୁ ମୋ ଅନୁଜ ମରଣେଶୋକ କରିବା କି କାରଣେ

Couplet 210

ଏମନ୍ତ ମାୟା ଏ ସଂସାରକେ ନିଜ କେବା ଅଛି ପର

Couplet 211

କହନ୍ତି ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ନନ୍ଦନଶୁଣ ରାଜନ ତୋଷମନ

Couplet 212

ନାରଦ ଯୁଧିଷ୍ଠିର ପାଶେତତ୍ତ୍ୱ କହନ୍ତି ଇତିହାସେ

Couplet 213

ଏମନ୍ତ ଶୁଣି ପୁତ୍ରକଥାଶୋକ ଛାଡ଼ିଲା ରାଜମାତା

Couplet 214

ପୁତ୍ରବଧୂଙ୍କୁ ଶାନ୍ତି କରିତତ୍ତ୍ୱବଚନ ମନେ ଧରି

Couplet 215

ଦିତି ଛାଡ଼ିଲା ପୁତ୍ର ଶୋକବ୍ରହ୍ମରେ ନିବେଶି ବିବେକ

Couplet 216

ନାରଦ ମୁନି ଅନୁରାଗେକହିଲେ ଧର୍ମସୁତ ଆଗେ

Couplet 217

ଏ ବାଣୀ ତତ୍ତ୍ୱଜ୍ଞାନସାରଶୁଣି ସଂସାରୁ ପ୍ରାଣୀ ତର

Couplet 218

ଦେଖ ଏ ତତ୍ତ୍ୱଦିବ୍ୟଜ୍ଞାନବାସନାବଳେ ଭ୍ରମେ ମନ

Couplet 219

କହଇ ଦାସ ଜଗନ୍ନାଥସପ୍ତମ ସ୍କନ୍ଧେ ଭାଗବତ