Skandha 6
Adhyaya 13
Couplet 1
ବୃତ୍ର ହୋଇଲା ଯହୁଁ ହତଶୁଣି ହରଷ ତ୍ରିଜଗତ
Couplet 2
ଯେତେ ଏ ଦିଗପାଳଗଣନିଶ୍ଚିନ୍ତ ହୋଇଲେ ତକ୍ଷଣ
Couplet 3
ଇନ୍ଦ୍ରର ବିନୁ ଯେତେ ଜନହରଷ ହୋଇଲେ ରାଜନ
Couplet 4
ଅମର ଦେବଋଷିଗଣପିତୃ ଦୈବତ ଯେତେ ପୁଣ
Couplet 5
ବ୍ରହ୍ମା ଶଙ୍କର ବଜ୍ରଧରଗଲେ ସେ ଯେ ଯାହା ମନ୍ଦିର
Couplet 6
ଭୋ ମୁନି ହୁଅ ସାବଧାନଏହା ଶୁଣିବାକୁ ମୋ ମନ
Couplet 7
କିମ୍ପା ହରଷ ଦେବଗଣେଇନ୍ଦ୍ର ବିଷାଦ କି କାରଣେ
Couplet 8
କିମ୍ପାଇଁ ତାଙ୍କ ଦୁଃଖମନକହିବ ମୋତେ ତପୋଧନ
Couplet 9
କହିବା ଏଥିର କାରଣନମଇଁ ତୁମ୍ଭର ଚରଣ
Couplet 10
ବୃତ୍ର ବିକ୍ରମ ଦେଖି ଦେବେମହତ ଋଷି ଆଦି ସର୍ବେ
Couplet 11
କହିଲେ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ସେ ଯାଇଭୟେ ଉଦ୍ଦେଗ ମନ ହୋଇ
Couplet 12
ଭୋଦେବଦେବଙ୍କ ଈଶ୍ୱରବୃତ୍ର ଅସୁରକୁ ସଂହର
Couplet 13
ବୃତ୍ର ଯେ ବ୍ରାହ୍ମଣକୁମରଇନ୍ଦ୍ର ନ କଲେ ସିଉକାର
Couplet 14
ଯେବେ ମାରିଲି ବିଶ୍ୱରୂପଘେନିଲି ବ୍ରହ୍ମହତ୍ୟା ପାପ
Couplet 15
ଭୂ ଜଳ ସ୍ତିରୀ ଦ୍ରୁମମାନେପାପ ଘେନିଲେ ବିଦ୍ୟମାନେ
Couplet 16
ଏବେ ବୃତ୍ରକୁ ବିନାଶିବିକେମନ୍ତେ ପାପୁଁ ନିସ୍ତରିବି
Couplet 17
ଇନ୍ଦ୍ରବଚନେ ଋଷିଗଣଶୁଣି ସେ କହନ୍ତି ବଚନ
Couplet 18
ଅଶ୍ୱମେଧ-ଯଜ୍ଞକୁ କରିଏ ପାପ ନାଶିବୁ ତୋହରି
Couplet 19
ମହାପୁରୁଷ ଆତ୍ମାପରଅଖିଳ-ଜଗତ-ଈଶ୍ୱର
Couplet 20
ଯେ ଦେବ ପ୍ରଭୁ ନାରାୟଣଯଜ୍ଞରେ କରାଇ ପ୍ରସନ୍ନ
Couplet 21
ବୃତ୍ରର ବଧୁ ଦେବବରଅବହେଳାରେ ହେବୁ ପାର
Couplet 22
ବ୍ରାହ୍ମଣ ଗୁରୁ ପିତାମାତାଯେ ଜନ ଆଚାର୍ଯ୍ୟର ହନ୍ତା
Couplet 23
ଶ୍ୱାନକୁ ଖାଇ ଅବା ଯେହୁଶୁଣ କହିବା ମହାବାହୁ
Couplet 24
ଯେବା ବୃଷଳୀପତି ହୋଇସୁରାପାନ ଯେବା କରଇ
Couplet 25
ଗୋବିନ୍ଦନାମ ଯେହୁ ଧରେଏ ସର୍ବ ପାପୁଁ ସେହୁ ତରେ
Couplet 26
ମହାଯଜ୍ଞକୁ କରି ତୁହିଜପିବୁ ପ୍ରଭୁ ଭାବଗ୍ରାହୀ
Couplet 27
ତାଙ୍କ ପ୍ରସନ୍ନେ ଦେବବରଦୁରିତ କେତେକ ମାତର
Couplet 28
ଶୁଣିଣ ଋଷିଙ୍କ ବଚନଶତ୍ରୁ ମାଇଲେ ମଘବାନ
Couplet 29
ତକ୍ଷଣେ ବ୍ରହ୍ମହତ୍ୟା ଗଲାଇନ୍ଦ୍ରଦେବଙ୍କୁ ଆଶ୍ରେ କଲା
Couplet 30
ତାହାଙ୍କୁ ଦେଖି ଦୁଃଖ ପାଇଦେବେନ୍ଦ୍ର ଗଲାକ ପଳାଇ
Couplet 31
ଚାଣ୍ଡାଳୀ ରୂପକୁ ଧଇଲାଇନ୍ଦ୍ରର ପଛେ ଗୋଡାଇଲା
Couplet 32
ବୃଦ୍ଧାରୂପକୁ ଧରି ସେହିଯକ୍ଷ୍ମାରୋଗରେ ଗ୍ରସ୍ତହୋଇ
Couplet 33
ଶୋଣିତପ୍ରାୟେ ବସ୍ତ୍ର ତାରବିବର୍ଣ୍ଣ କେଶ ମସ୍ତକର
Couplet 34
ରହ ରହ ବୋଲି ଡାକଇଆମିଷଗନ୍ଧ ତାର ଦେହୀ
Couplet 35
ଆକାଶେ ସକଳଦିଗରେଇନ୍ଦ୍ର ପଳାନ୍ତି ଖରତରେ
Couplet 36
ଉତ୍ତରଦିଗକୁ ସେ ଗଲେମାନସରୋବରେ ଲୁଚିଲେ
Couplet 37
ପୁଷ୍କରନାଳେ ଦେବବରଚଞ୍ଚଳମନ କରି ସ୍ଥିର
Couplet 38
ସହସ୍ରସମ୍ଭତ୍ସର ତହିଁବ୍ରହ୍ମଭାବନେ ମନ ଦେଇ
Couplet 39
ବ୍ରହ୍ମବଧରୁ ମୋକ୍ଷ ପାଇଁରହିଲେ ନିରାହାର ହୋଇ
Couplet 40
ତାବତ ନହୁଷରାଜନସ୍ୱର୍ଗରେ କଲେ ଇନ୍ଦ୍ରପଣ
Couplet 41
ବିଦ୍ୟା ତପସ୍ୟା ଯୋଗବଳେସ୍ୱର୍ଗସମ୍ପଦ ଭୋଗକରେ
Couplet 42
ଐଶ୍ୱର୍ଯ୍ୟ ସମ୍ପଦଭୋଗରେନହୁଷ ମଦାନ୍ଧବୁଦ୍ଧିରେ
Couplet 43
ଇନ୍ଦ୍ରପତ୍ନୀଙ୍କ ଇଚ୍ଛା କଲାସ୍ୱର୍ଗଲୋକରୁ ଚ୍ୟୁତ ହେଲା
Couplet 44
ନହୁଷ ସ୍ୱର୍ଗେ ଇନ୍ଦ୍ରହୋଇବାରତା ଇନ୍ଦ୍ରାଣୀକୁ ଦେଇ
Couplet 45
ଇନ୍ଦ୍ର ମୁଁ ସ୍ୱର୍ଗଭୁବନରେତୁ ମୋତେ ଭଜ ଗୋ ବିଧିରେ
Couplet 46
ଇନ୍ଦ୍ରାଣୀ ଗୁରୁଙ୍କୁ କହିଲେପ୍ରତିଉତ୍ତର ଗୁରୁ ଦେଲେ
Couplet 47
ଗୁରୁ ଏମନ୍ତ ବିଚାରିଲେଅତି ଅସମ୍ଭବ ବୋଇଲେ
Couplet 48
ଅନେକ ତପସ୍ୟାର ଫଳେମନୁଷ୍ୟ ହୋଇ ଦେବ ପାଳେ
Couplet 49
ବ୍ରାହ୍ମଣ କୋପ-ଶାପୁଁ କରିହତ ହୋଇବ ଏହା ଶିରୀ
Couplet 50
ନହୁଷେ ଏମନ୍ତ କହିବଋଷିଙ୍କ କନ୍ଧେ ଦୋଳା ଥିବ
Couplet 51
ତୁମ୍ଭେ ଦୋଳାରେ ବସିଥିବଆମ୍ଭର ପୁରକୁ ଆସିବ
Couplet 52
ଦେବେ ଯେ ତୁମ୍ଭଙ୍କୁ ଭଜିବୁସ୍ୱର୍ଗେ ଇନ୍ଦ୍ରବୋଲି ଜାଣିବୁ
Couplet 53
ବ୍ରାହ୍ମଣେ କ୍ରୋଧ ଉପୁଜିବତେବେ ସେ ସ୍ୱର୍ଗୁ ଚ୍ୟୁତ ହେବ
Couplet 54
ଏମନ୍ତ ଗୁରୁଆଜ୍ଞା ଶୁଣିନହୁଷେ କହିଲେ ଇନ୍ଦ୍ରାଣୀ
Couplet 55
ଶୁଣି ହରଷ ନୃପମଣିଉତ୍ତମଋଷିଙ୍କି ସେ ଆଣି
Couplet 56
ଦୋଳା ବୁହାଇ ତାଙ୍କ କନ୍ଧେସତ୍ୱରେ ଗମିଲେ ଆନନ୍ଦେ
Couplet 57
ଚଳଇ ଦୋଳା ମନ୍ଦଗତିତା ଦେଖି କୁପିତ ନୃପତି
Couplet 58
ସର୍ପ ସର୍ପ ବୋଲି ବୋଇଲାପାଦେ ଅଗସ୍ତିଙ୍କି ମାଇଲା
Couplet 59
ଅଗସ୍ତି କ୍ରୋଧଭର ହୋଇନହୁଷକୁ ସେ ଶାପ ଦେଇ
Couplet 60
ତୁ ସର୍ପ ହୁଅ ବେଗ ହୋଇଯେଣୁ ସଙ୍କଟ ଦେଲୁ ତୁହି
Couplet 61
ଏ ହେତୁ ନହୁଷ ସ୍ୱର୍ଗରୁଚ୍ୟୁତ ହୋଇଲା ସେ ଶାପରୁ
Couplet 62
ମହାସର୍ପ ଯେ ସେ ହୋଇଲାମର୍ତ୍ତ୍ୟଲୋକରେ ସେ ପଡିଲା
Couplet 63
ଏବେ ହୋ ଶୁଣ ପରୀକ୍ଷିତଇନ୍ଦ୍ରରାଜାର ଯେ ଚରିତ
Couplet 64
ପରମେଶ୍ୱର ଧ୍ୟାନ କରିବ୍ରହ୍ମହତ୍ୟା ପାପରୁ ତରି
Couplet 65
ସ୍ୱର୍ଗରେ ଇନ୍ଦ୍ର ପୁନର୍ବାରଦେବଙ୍କୁ ଘେନି ସେ ବିହାର
Couplet 66
ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଦେବଋଷିମାନେଅଶ୍ୱମେଧଯଜ୍ଞ ବିଧାନେ
Couplet 67
ମହାପୁରୁଷ - ଆରାଧନଦୀକ୍ଷା କରାଇଲେ ରାଜନ
Couplet 68
ଏଅନନ୍ତରେ ଦେବମୟସର୍ବାତ୍ମା-ପୁରୁଷ-ଅବ୍ୟୟ
Couplet 69
ଇନ୍ଦ୍ର ବ୍ରହ୍ମଋଷି ସହିତେଆରାଧି ଅଶ୍ୱମେଧ ମତେ
Couplet 70
ବ୍ରହ୍ମବଧ ପାତକ ଭୟଯଜ୍ଞହେତୁରୁ ହେଲା କ୍ଷୟ
Couplet 71
ରବିକିରଣେ ତମପ୍ରାୟେସକଳପାପ ହେଲା କ୍ଷୟେ
Couplet 72
ଅଶ୍ୱମେଧରେ ବରି ଇନ୍ଦ୍ରମରୀଚିଆଦି ମୁନିବୃନ୍ଦ
Couplet 73
ଆରାଧି ପୁରୁଷପୁରାଣସ୍ୱର୍ଗେ ହୋଇଲେ ସେ ରାଜନ
Couplet 74
ଯେ ଯଜ୍ଞପ୍ରସାଦରୁ କରିନିଷ୍ପାପ ହୋଏ ବଜ୍ରଧାରୀ
Couplet 75
ଅଶେଷପ୍ରାଣୀମାନଙ୍କରପାପକୁ କରଇ ଯେ ଦୂର
Couplet 76
ଏ ମହାଜ୍ଞାନ ସୁଖମୟୀଯେ ଜନ ଶ୍ରଦ୍ଧାରେ ଶୁଣଇ
Couplet 77
ଭକତଜନର ବର୍ଣ୍ଣନଇନ୍ଦ୍ର-ଜୟ-ମୋକ୍ଷ କାରଣ
Couplet 78
ଶ୍ରଦ୍ଧାରେ କରି ଯେ ପଢ଼ଇଯେ ଅବା ଅଜ୍ଞାନେ ଶୁଣଇ
Couplet 79
ଗାୟନ କରି ପ୍ରତିଦିନସର୍ବସିଦ୍ଧି ଲଭେ ସେ ଜନ
Couplet 80
ଶତ୍ରୁକୁ ଜୟ ଧନ ଯଶପାପମୋଚନ ଦୀର୍ଘାୟୁଷ
Couplet 81
ସର୍ବକଲ୍ୟାଣ ତାର ହୋଇଧନ ଧ୍ୟାନ ଯଶ ଲଭଇ
Couplet 82
ହରିକୀର୍ତ୍ତନେ ସର୍ବ ହୋଇକଳିରେ ଆନଗତି ନାହିଁ
Couplet 83
ବୋଲଇ ଜଗନ୍ନାଥ ଦାସଇନ୍ଦ୍ର ଯେ ପାପ କଲା ନାଶ