Adhyaya 9

Couplet 1

ଶୁଣ ରାଜନ ପରୀକ୍ଷିତଏ ଅନନ୍ତରେ ସେ ଭରତ

Couplet 2

ସନ୍ଧ୍ୟାଦି ତପ ଶମଦମତିତିକ୍ଷା ଆଦି ଯେ ନିୟମ

Couplet 3

ଜ୍ଞାନୀଙ୍କ ମଧ୍ୟେ ଶ୍ରେଷ୍ଠବରଦ୍ୱିଜ ଆଙ୍ଗରସ-ପ୍ରବର

Couplet 4

ଏ ସବୁ ଗୁଣେ ଗୁଣୀ ସେହିପତ୍ନୀ ତାହାଙ୍କ ଥିଲା ଦୁଇ

Couplet 5

ଜ୍ୟେଷ୍ଠଭାର୍ଯ୍ୟାର ନବସୁତପିତାଙ୍କ ତୁଲ୍ୟେ ଗୁଣବନ୍ତ

Couplet 6

କନିଷ୍ଠାଭାର୍ଯ୍ୟା ଗର୍ଭଜାତଏକ ଦୁହିତା ଏକ ସୁତ

Couplet 7

ଏ ସୁତ ମହାଭାଗବତସେହି ସେ ରାଜର୍ଷି ଭରତ

Couplet 8

ମୃଗଦେହକୁ ତ୍ୟାଗ କରିତଦନ୍ତେ ବିପ୍ରରୂପ ଧରି

Couplet 9

ଦ୍ୱିଜଙ୍କ ପୁତ୍ରଭାବ ବହିଜନ୍ମ ଲଭିଲେ ତାଙ୍କ ତହିଁ

Couplet 10

ଅପରେ ତାର ସହୋଦରଉତ୍ତମ-ସାଧୁଶୀଳପର

Couplet 11

ସେ ସାଧୁସଙ୍ଗରୁ ରାଜନତାହାର ହେଲା ଶୁଦ୍ଧଜ୍ଞାନ

Couplet 12

ଯେଣୁ କର୍ମବନ୍ଧ ଖଣ୍ତନଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ନାମ-କର୍ମ-ଗୁଣ

Couplet 13

ତାହା ଶୁଣଇ ଅବିରତେପଦାରବିନ୍ଦ ଧାୟି ଚିତ୍ତେ

Couplet 14

ପ୍ରଭୁଙ୍କ କୃପାରୁ ରାଜନପୂର୍ବଜନ୍ମର କଥାମାନ

Couplet 15

ସ୍ମରଣ ହୋଇଲା ତାହାରଅସାଧୁ ସଙ୍ଗକୁ ତା ଡର

Couplet 16

ଉନ୍ମତ୍ତ ଜଡ ଯେ ବଧିରପ୍ରାୟେ ସେ ବ୍ରାହ୍ମଣ-କୁମର

Couplet 17

ଅଶେଷ-ଜ୍ଞାନେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ହୋଇକପଟ ଲୋକରେ ଦେଖାଇ

Couplet 18

ତେବେହେଁ ପୁତ୍ରଠାରେ ତାରସଂସ୍କାର କଲାକ କୁମର

Couplet 19

ବେଦ-ଉଚିତ-କର୍ମ ଯେତେଦଶକର୍ମରେ ଯଥୋଚିତେ

Couplet 20

ଶୁଣ ପରୀକ୍ଷ ନୃପବରସେ ଯେଉଁ ବ୍ରାହ୍ମଣକୁମର

Couplet 21

ଶଉଚ ଆଚମନ ବିଧିବ୍ରାହ୍ମଣ-କର୍ମ ଯେ ପ୍ରସିଦ୍ଧି

Couplet 22

ଗୁରୁଙ୍କ ଉପଦେଶ ବିନେଜାଣିଲା ସେ ଯେ ଅନୁମାନେ

Couplet 23

ପୁତ୍ରର ଶୁଦ୍ଧମନ ଜାଣିସେ ଯେ ବ୍ରାହ୍ମଣ-ଶିରୋମଣି

Couplet 24

ଅତ୍ୟନ୍ତ ସ୍ନେହଭର ହୋଇମନ ଅର୍ପିଲା ତାର ତହିଁ

Couplet 25

ଓଁକାର ଆଦି ବେଦସାରବ୍ୟାହୃତି-ପ୍ରଣବ-ଅକ୍ଷର

Couplet 26

ସାବିତ୍ରୀ-ମୂଳମନ୍ତ୍ର-ସାରସାନନ୍ଦେ ଦେଲେ ବିପ୍ରବର

Couplet 27

ଯଜନଆଦି ଷଟକର୍ମଏ ଯେ ବ୍ରାହ୍ମଣ ନିଜଧର୍ମ

Couplet 28

ପୁରୁଷସୂକ୍ତଆଦି ଯେତେସର୍ବ କହିଲେ ଯଥୋଚିତେ

Couplet 29

ପ୍ରତୁସ୍ନେହରେ ବିପ୍ରବରଶିକ୍ଷା କରନ୍ତି ନିରନ୍ତର

Couplet 30

ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ନୋହୁ ମନୋରଥଏମନ୍ତେ ଶୁଣ ନରନାଥ

Couplet 31

ଆୟୁଷଶେଷେ ସେ ବ୍ରାହ୍ମଣକାଳର ହୋଇଲା ଅଧୀନ

Couplet 32

ଦ୍ୱିଜଙ୍କ କନିଷ୍ଠ ରମଣୀଭହତପୁତ୍ର ସଙ୍ଗେ ଘେନି

Couplet 33

ଆପଣା ଜ୍ୟେଷ୍ଠ-ସପତ୍ନୀରେସମର୍ପି ଦେଲ ସ୍ନେହଭରେ

Couplet 34

ଆପଣେ ପତିର ସଙ୍ଗତେଚଳିଲା ହରଷିତ ଚିତ୍ତେ

Couplet 35

ଏମନ୍ତେ ପିତାର ଅନ୍ତରେସେ ଯେ ବ୍ରାହ୍ମଣର କୁମରେ

Couplet 36

ଜଡ ଯେ ବ୍ରାହ୍ମଣ କୁମରତାଠାରେ କଲେ ହତାଦର

Couplet 37

ତାହାର ପ୍ରଭାବ ନ ଜାଣିଜଡ଼ର ପ୍ରାୟେ ତାକୁ ମଣି

Couplet 38

ଜଡ଼ ବଧିର ଯେ ଉନ୍ମତ୍ତଏମନ୍ତ ରୂପ ସେ ଭରତ

Couplet 39

ଦ୍ୱିପଦନର ପଶୁମତେଏହାଙ୍କୁ ଦେଖନ୍ତି ଏମନ୍ତେ

Couplet 40

ସେ ପରାଧୀନ ପ୍ରାୟ ହୋଇଲୋକରେ କର୍ମକୁ କରଇ

Couplet 41

ଲୋକେ ଶ୍ରଦ୍ଧାରେ ଯାହା ଦେଇପରମତୋଷେ ତା ଭୁଞ୍ଜଇ

Couplet 42

ଇନ୍ଦ୍ରିୟପ୍ରୀତି ନିମିତ୍ତରେକେବେହେଁ ଆହାର ନ କରେ

Couplet 43

ନିବୃତ୍ତ ହୋଇ ସର୍ବଠାରେପରମ ଆନନ୍ଦେ ବିହରେ

Couplet 44

ଦୁଃଖସୁଖରେ ସମ ତାରହୃଦେ ନ କରେ ଅହଙ୍କାର

Couplet 45

ଗ୍ରୀଷ୍ମ ବରଷା ଶୀତ ବାତସକଳ ସହେ ସେ ଭରତ

Couplet 46

ଦିଶଇ ମହାମଣି ସମଶରୀର ଅତି-ସ୍ଥୂଳ-ପୀନ

Couplet 47

ଅତ୍ୟନ୍ତ ବ୍ରହ୍ମତେଜ ବହିଜଡ଼ର ପ୍ରାୟେ ସେ ଭ୍ରମଇ

Couplet 48

ଆହାରଆଦି ସର୍ବଠାରେସେ ଥାଇ ନିଗ୍ରହ-ବେଭାରେ

Couplet 49

ତଥାପି ଶୁଣ ହେ ରାଜନତାହାର ନିଜ ଭ୍ରାତାଗଣ

Couplet 50

କୃଷିରକ୍ଷଣ କାରଣରେନିଯୁକ୍ତ କରନ୍ତି ତାହାରେ

Couplet 51

ଭ୍ରାତୃବଚନ ଅନୁମତେକୃଷି ରଖଇ ଯଥୋଚିତେ

Couplet 52

ମୃଗ ବରାହଙ୍କୁ ନିବାରିଥାଇ ସେ ନିରତେ ଆବୋରି

Couplet 53

ଶୁଣ ହେ ଅଭିମୁନ୍ୟୁ ବଳାଏମନ୍ତେ କେତେଦିନ ଗଲା

Couplet 54

ଏମନ୍ତେ ସାବଧାନେ ଶୁଣବୃଷଳପତି ଯେ ରାଜନ

Couplet 55

ଅତ୍ୟନ୍ତ ପୁତ୍ରକାମୀ ହୋଇଦେବୀଙ୍କି ମହାପଶୁ ସହି

Couplet 56

ଶକ୍ତି-ଭକ୍ତିରେ ଦୃଢ଼ ସେହିଅନ୍ୟଦେବତା ନ ଜାଣଇ

Couplet 57

ତାହାର ପ୍ରସାଦରୁ କରିଅନେକ-ସମ୍ପଦ ତାହାରି

Couplet 58

ଗ୍ରାମ-ଅନ୍ତରେ ଦେବୀବାସମଧୁ-ମାଂସେ ବଡ଼ ତୋଷ

Couplet 59

ଚଣ୍ତୀର ସନ୍ତୋଷ କାରଣେବିନାଶେ ନରପଶୁଗଣେ

Couplet 60

ରୁଧିର-ମାଂସେ ତୋଷ ହୋଇନିତ୍ୟେ ଚଣ୍ତିକା ବିହରଇ

Couplet 61

ତାହାର ପୂଜା ଅନୁସରିରାଜସେବକେ ପଶୁ ଧରି

Couplet 62

ନରପଶୁ ଏ ଯତ୍ନ କରିରଖନ୍ତି ନିରତେ ପାହାରୀ

Couplet 63

ଦଇବେ ଅଭିମନ୍ୟୁବଳାସେ ନରପଶୁ କେଣେ ଗଲା

Couplet 64

ତାହାର ପଥ ଅନୁସରେଧାଇଁଲେ ତାର ଅନୁଚରେ

Couplet 65

ନିଶି ଅନ୍ଧାର ଘୋର ତମେଖୋଜନ୍ତି ନାନାଦିଗ ଗ୍ରାମେ

Couplet 66

ପଶୁ ନ ପାଇ ଅନୁଚରେନିରାଶ ହୋଇଲେ ଅନ୍ତରେ

Couplet 67

ଗୃହକୁ କରନ୍ତେ ଗମନଦେଖିଲେ ବିପ୍ରର ନନ୍ଦନ

Couplet 68

ଇତର ପ୍ରାୟ ତାକୁ ମଣିଜଡ଼ର ପ୍ରଭାବ ନ ଜାଣି

Couplet 69

ବନ୍ଧନ କରି ତତକ୍ଷଣେସ୍ୱାମୀର କର୍ମ-ସମ୍ପାଦନେ

Couplet 70

ଚଣ୍ତିକାଗୃହେ ପ୍ରବେଶିଲେସ୍ୱାମୀଙ୍କି ସମର୍ପଣ ଦେଲେ

Couplet 71

ସୁଗନ୍ଧ-ଶୀତଳ ଜଳରେସ୍ନାହନ କରାଇ ବିଧିରେ

Couplet 72

ଶୁଭ୍ର-ନିର୍ମଳ-ବସ୍ତ୍ର ଦେଲେନାନାଭୂଷଣେ ସେ ମଣ୍ତିଲେ

Couplet 73

ବିବିଧ-ସ୍ୱାଦୁଦ୍ରବ୍ୟମାନତାହାକୁ କରାନ୍ତି ଭୋଜନ

Couplet 74

ସୁଗନ୍ଧ-ଚନ୍ଦନାଦି ଦେଲେମାଳାଏ କଣ୍ଠେ ଲମ୍ବାଇଲେ

Couplet 75

ମୃଦଙ୍ଗ ଶଙ୍ଖ ଭେରୀ ସ୍ୱନଆନନ୍ଦେ କରନ୍ତି ଗାୟନ

Couplet 76

ଏମନ୍ତେ ନାନାବିଧିମତେସ୍ଥାପିଲେ ଦେବୀର ଅଗ୍ରତେ

Couplet 77

ବୃଷଳପତି ଏ ଅନ୍ତରେତୀକ୍ଷ୍‌ଣ-ଖଡଗ ଧରି କରେ

Couplet 78

ତାହାର ରୁଧିରକୁ ଦେଇଦେବୀ ସନ୍ତୋଷ ହେବା ପାଇଁ

Couplet 79

ଏମନ୍ତେ ଶୁଣ ହେ ରାଜନବୃଷଳେ ହୋଇ ମତିଭ୍ରମ

Couplet 80

ଧନସମ୍ପଦ ମଦେ କରିତମଗୁଣକୁ ଆଶ୍ରା କରି

Couplet 81

ଈଶ୍ୱରଅଂଶକୁ ଯେ ଧରେହିଂସା କରନ୍ତି ସେ ତାହାରେ

Couplet 82

ଦାରୁଣକର୍ମ ତାହାଙ୍କରପ୍ରତ୍ୟକ୍ଷେ ବ୍ରାହ୍ମଣକୁମର

Couplet 83

କୃଷ୍ଣର କଳାବନ୍ତ ଯେହିତାହାଙ୍କୁ କଦର୍ଥନ୍ତି ନେଇ

Couplet 84

ଯେ ସର୍ବଭୂତେ ସମଚିତ୍ତବିଷ୍ଣୁ ଜପଇ ଅବିରତ

Couplet 85

ତାହାଙ୍କୁ ପଶୁରେ ବିଚାରିନିକଟେ ହେଲା ଖଡ୍‌ଗ ଧରି

Couplet 86

ଏବେ ହୋ ଶୁଣ ପରୀକ୍ଷିତବ୍ରାହ୍ମଣ-ତେଜ ଅପ୍ରମିତ

Couplet 87

ଜ୍ୱାଳା-କରାଳ-ଦୁର୍ବିଃସହତେଣୁ ସେ ଦଗ୍‌ଧଦେବୀ ଦେହ

Couplet 88

ଭକ୍ତଙ୍କ ପ୍ରତି ହିଂସା ଦେଖିଦେବୀ ମନରେ କୋପ ରଖି

Couplet 89

ପ୍ରତିମା ପରିତ୍ୟାଗ କଲେଭକ୍ତକୁ କୋଳରେ ଘେନିଲେ

Couplet 90

ତକ୍ଷଣେ ଉଗ୍ରମୂର୍ତ୍ତି ହୋଇଉଠିଲେ ଅତି ରୋଷବହି

Couplet 91

ସେ ଦେବୀ ଚଣ୍ତୀ ଭଦ୍ରକାଳୀଅତ୍ୟନ୍ତ କୋପେ ପରଜ୍ୱଳି

Couplet 92

ଭ୍ରୂକଟୀ କୁଟୀଳ ତାହାରବଦନ ଦିଶେ ଭୟଙ୍କର

Couplet 93

ଦନ୍ତ ଦିଶନ୍ତି ବିକରାଳଅରୁଣ ନୟନଯୁଗଳ

Couplet 94

ଚଣ୍ତାଟ୍ଟହାସ ଘୋରସ୍ୱନପୂର୍ଣ୍ଣ ନୋହିଛି ଦେବୀମନ

Couplet 95

ଧାଇଁଲେ ଅତି ଶୀଘ୍ରତରେପାପିଷ୍ଠମାନଙ୍କ ଉପରେ

Couplet 96

ତାହାର ହସ୍ତୁ ଖଡ୍‌ଗ ଘେନିଶୁଣ ହେ ନୃପଶିରୋମଣି

Couplet 97

ଶାଣିତ ଅସି ତୀକ୍ଷ୍‌ଣ ଧାରଛେଦିଲେ ତାହାଙ୍କର ଶିର

Couplet 98

ପରମ ସନ୍ତୋଷକୁ ପାଇଆପଣାଗଣ ସଙ୍ଗେ ଲଇଁ

Couplet 99

ରୁଧିର ସୁରା କରି ପାନଭୋଳେ ହୋଇଲେ ମନେ ଛନ୍ନ

Couplet 100

ଦେବୀର ଯେତେ ପାରିଷଦଆନନ୍ଦେ କରି ଗୀତନାଦ

Couplet 101

ମସ୍ତକମାନ ହସ୍ତେ ଧରିହରଷେ ବୁଲନ୍ତି ବିହରି

Couplet 102

ଶୁଣ ରାଜନ ସାବଧାନେସେ ଯେ ବୃଷଳ ପାପୀମାନେ

Couplet 103

ସାଧୁଙ୍କୁ କରି ପରାଭବଆପଣେ ନାଶ ଗଲେ ସର୍ବ

Couplet 104

ବିଷ୍ଣୁଭକତ ଯେତେ ନରେଦୟା ବହନ୍ତି ସର୍ବଠାରେ

Couplet 105

ବଇର ହିଂସା ଦୂରେ ତେଜିସେ ପାଦପଦ୍ମ ହୃଦେ ଭଜି

Couplet 106

ପରମହଂସ-ଭାଗବତତାହାଙ୍କୁ ରଖନ୍ତି ଅଚ୍ୟୁତ

Couplet 107

କହଇ ଦାସ ଜଗନ୍ନାଥପଞ୍ଚମସ୍କନ୍ଧେ ଭାଗବତ

Couplet 108

ପ୍ରଭୁ ପଦାରବିନ୍ଦତଳେମନ ମୋ ରହିବ ନିଶ୍ଚଳେ