Adhyaya 14

Couplet 1

ଏ ଯେଉଁ ସଂସାର-ଅରଣ୍ୟତହିଁରେ ଯେତେ ଜୀବଗଣ

Couplet 2

ବେପାରୀ ବଣିଜାର ପ୍ରାୟେସଂସାରମାର୍ଗେ ଭ୍ରମୁଥାଏ

Couplet 3

ଭଗବାନ ପ୍ରଭୁ ଈଶ୍ୱରଯେ ବିଷ୍ଣୁ ଅଖିଳଠାକୁର

Couplet 4

ତାର ମାୟାରେ ମୋହ ହୋଇଏ ଜୀବ କିଛି ନ ଜାଣଇ

Couplet 5

ଦେହାଭିମାନୀ ହୋଇ ନରସ‌ତ୍ତ୍ୱାଦିଗୁଣେ ତାହାଙ୍କର

Couplet 6

କୁଶଳ-ଅକୁଶଳ ଦୁଇମିଶ୍ରଣେ ନିର୍ମିତ ଯେ ହୋଇ

Couplet 7

ବିବିଧ ଦେହମାନ ବହିସଂଯୋଗ ବିଯୋଗ ସେ ହୋଇ

Couplet 8

ଏଣେ ନିର୍ମିତ ଯେ ସଂସାରଇନ୍ଦ୍ରିୟଦ୍ୱାରେ ତା ବିହାର

Couplet 9

ଦୁର୍ଗମମାର୍ଗ ଏ ସଂସାରଶ୍ମଶାନ ପ୍ରାୟ ଭୟଙ୍କର

Couplet 10

ଏହାକୁ ମୂଢ ନ ଜାଣଇବିଷ୍ଣୁ ମାୟାରେ ମୋହ ହୋଇ

Couplet 11

ଘୋର-ଅରଣ୍ୟ ଏ ସଂସାରଏଥିରେ ରତ ମୂଢ଼ନର

Couplet 12

ବିବିଧ ବିଫଳ ଯେ କର୍ମତେଣେ ହୁଅଇ ମତିଭ୍ରମ

Couplet 13

ପ୍ରଭୁଙ୍କ ଚରଣାରବିନ୍ଦସ୍ୱାଦୁ ସୁଗନ୍ଧ ମକରନ୍ଦ

Couplet 14

ତାହାକୁ ଆସ୍ୱାଦ ଯେ କରିଅଛନ୍ତି ସେ ପଦ ଆବୋରି

Couplet 15

ତାହାଙ୍କଠାରେ ଏ ସଂସାରହୁଅଇ ସୁଖର ଆକର

Couplet 16

ପାପ ନାଶଇ ସୁଖ ଦେଇଏମନ୍ତ ପଦବୀ ସେ ହୋଇ

Couplet 17

ସେ ପଥ ଆଶ୍ରୟ ନ କରିଭ୍ରମନ୍ତି ମାୟାକୁ ଆବୋରି

Couplet 18

ଏ ଦେହେ ଯେତେ ଇନ୍ଦ୍ରିଗଣଚଉର ବୋଲି ତାଙ୍କୁ ଜାଣ

Couplet 19

ପରମଗୁରୁ ଆରାଧନଏ ଆଦି ଯେତେ ଶୁଭକର୍ମ

Couplet 20

ବହୁ କୁଚ୍ଛ୍ରାଦି ତପଫଳବଳେ ହରନ୍ତି ମହୀପାଳ

Couplet 21

ଦୃଷ୍ଟିରେ ବସ୍ତୁରୂପ ଦେଖିକରେ ସ୍ପରଶ ଉପଲକ୍ଷି

Couplet 22

ଶବଦ ଶୁଣଇ କର୍ଣ୍ଣରେଆସ୍ୱାଦ କରଇ ଜିହ୍ୱାରେ

Couplet 23

ଏ ଆଦି ଯେତେ ଇନ୍ଦ୍ରିଗଣନାନା-ଉପଭୋଗ କାରଣ

Couplet 24

ଗ୍ରାମ୍ୟ-ଭୋଗରେ ଭୋଳ ହୋଇଅଜିତେନ୍ଦ୍ରିୟ ଯେତେ ଦେହୀ

Couplet 25

କରନ୍ତି ଆତ୍ମାପୁଣ୍ୟ ଦୂରତେଣୁ ସେ ମୂଢ଼ ନୃପବର

Couplet 26

ଅଥବା କୁଟୁମ୍ବ ବିଷୟେଅପତ୍ୟ-ସ୍ନେହ ମାୟାମୋହେ

Couplet 27

କଦର୍ଯ୍ୟା-କୁଟୁମ୍ବ-ଭରଣମୋହେ ହୁଅନ୍ତି ହତଜ୍ଞାନ

Couplet 28

ଦାରା ତନୟ ନାମ ବହିବ୍ୟାଘ୍ର ଶୃଗାଳ ପ୍ରାୟ ହୋଇ

Couplet 29

ନାଶନ୍ତି ତାର ଧର୍ମ-ଧନମେଷ ଶାବକକୁ ଯେସନ

Couplet 30

ଯେସନେ କୃଷିକାରୀ ଜନେଅନୁବତ୍ସର କରଷଣେ

Couplet 31

ଯେ ତୃଣ ଗୁଳ୍ମ ଲତା ଆଦିନିଃଶେଷେ ନ ପାରନ୍ତି ଛେଦି

Couplet 32

ସେ ବୀଜ କେବେ ନଷ୍ଟ ନୋହେପୁଣି ସେ କ୍ଷେତ୍ରେ ଉଦେ ହୋଏ

Couplet 33

ସେ ରୂପେ ଏ ଯେ ଗୃହାଶ୍ରମକର୍ମନାଶନେ ନୋହେ କ୍ଷମ

Couplet 34

ଦଂଶ ମଶକ ନୀଚଜନକ୍ରୀଡା କରିଣ ହରେ ଧନ

Couplet 35

ଶଲଭ ଶକୁନ୍ତ ତସ୍କରମୂଷିକ ଆଦି ପୀଡା ଘୋର

Couplet 36

ଅବିଦ୍ୟା-କାମ୍ୟକର୍ମେ ମନଜଡିଣ ଥାଇ ଅନୁକ୍ଷଣ

Couplet 37

ବାସନା କ୍ଷୀଣ ତାର ନୋହିଏ ନରଲୋକେ ଭ୍ରମୁଥାଇ

Couplet 38

ଗନ୍ଧର୍ବ-ନଗର ପରାୟେମିଥ୍ୟାକୁ ସତ୍ୟେ ଦେଖେ ରାୟେ

Couplet 39

ଏ ଯେ ଗନ୍ଧର୍ବ ନଗରରେବିଷୟ-ମୃଗତୃଷ୍ଣାତୁରେ

Couplet 40

ମଦ୍ୟ ମାଂସ ଯେ ସ୍ପୀସଙ୍ଗମନିରତେ ଏଣେ ହୋଏ ଭ୍ରମ

Couplet 41

ଦାରା ତନୟ ଗୃହେ ଥାଇକେବଳ କ୍ଳେଶକୁ ଲଭଇ

Couplet 42

ଅଶେଷ ଦୋଷଙ୍କର ସ୍ଥାନଅଗ୍ନି-ପୁରୀଷ ଯେ ସୁବର୍ଣ୍ଣ

Couplet 43

ତେଣେ ସେ ଦେଇଥାଇ ବୁଦ୍ଧିସୁବର୍ଣ୍ଣ-ଅର୍ଜନେ ଅବଧି

Couplet 44

ଯେସନେ ଶୀତାତୁରଜନେପିଶାଚ ଅଗ୍ନି ଦେଖି ବନେ

Couplet 45

ଅଗ୍ନିମଣି ତାକୁ ପ୍ରତ୍ୟକ୍ଷେଧାଇଁ ଛୁଟଇ ତାର ପଛେ

Couplet 46

ସ୍ୱଭାବେ ଅଗ୍ନି ସେ ନୁହଇତାକୁ ପାଇବ ଅବା କାହିଁ

Couplet 47

କେବେ ବା ଗୃହାଶ୍ରମକର୍ମେମନ ନିବେଶି ସେ ଯେ ଭ୍ରମେ

Couplet 48

କେବେହେଁ କୁଟୁମ୍ବ ଆବୋରିବାତ-ଉପମା ସେ ଯେ ନାରୀ

Couplet 49

ତାହାଙ୍କ ଅଙ୍କ ଆଶ୍ରେ କରେଧୂଳି-ଉପମା ତା ସ୍ନେହରେ

Couplet 50

ତେଣେ ତା ଦୃଷ୍ଟି ଆବରଣେଦିଗ ଦେବତାଙ୍କୁ ନ ଜାଣେ

Couplet 51

ପାପ ଆଚରେ ମତିଭ୍ରମେଶାସ୍ତ୍ରମର୍ଯ୍ୟାଦା ଅତିକ୍ରମେ

Couplet 52

କେବେହେଁ ଦେହ ମିଥ୍ୟା ମାନିନିବୃତ୍ତମନ ହୋଏ ପ୍ରାଣୀ

Couplet 53

ନିଦ୍ରାରେ ସ୍ୱପ୍ନପ୍ରାୟ କରିକ୍ଷଣକେ ପୁଣି ତା ପାଶୋରି

Couplet 54

କେବେ ଉଲ୍ଲୁକ ଅବା ଝିଲ୍ଲିକର୍କଶରାବଠାରୁ ବଳି

Couplet 55

ରିପୁ ବା ରାଜକୁଳଜନକରନ୍ତି ଯେ ଅବା ଭର୍ତ୍ସନ

Couplet 56

ତେଣେ ବ୍ୟଥିତଚିତ୍ତ ହୋଇବଧିରପ୍ରାୟ ରହିଥାଇ

Couplet 57

ଯେତେ ସୁକୃତ-କର୍ମଫଳଭୋଗର ଅନ୍ତେ ମହୀପାଳ

Couplet 58

ଜୀବନମୃତ ଯେତେ ଧନୀତାହାଙ୍କୁ ଅନୁସରେ ପ୍ରାଣୀ

Couplet 59

ପ୍ରାଣୁ ଅଧିକ ସ୍ନେହ ଭରେସେ ଧନ ରଖେ ନିରନ୍ତରେ

Couplet 60

ଦେବ ଅତିଥି ପିତୃଜନନ ଦିଏ ନକରେ ଭୋଜନ

Couplet 61

ଏଣୁ ଅସତସଙ୍ଗେ ନରଲଭଇ ପାଷଣ୍ତ ଶରୀର

Couplet 62

ଉଭୟଲୋକେ ଦୁଃଖ ପାଏଏମନ୍ତ ଜାଣ ନରରାୟେ

Couplet 63

କେବେ ବା କ୍ଷୁଧା ତୃଷାଭରେଅତି ପୀଡିତ ହୋଇ ନରେ

Couplet 64

ପିତା ପୁତ୍ର ଯେ ଅନ୍ୟୁ ଅନ୍ୟେନାଶନ୍ତି ପୁଣି ଅନ୍ନବିନେ

Couplet 65

ଗୃହ ଦ୍ରବିଣ ଦାରା ସୁତଏ ଆଦି ଯେତେ ପ୍ରିୟଅର୍ଥ

Couplet 66

ତହିଁ କ୍ଲେଶିତ କେହି ହୋଇବନଅନଳେ ଯେହ୍ନେ ଦହି

Couplet 67

କେବେ ବା ରାଜା ହରେ ଧନନାନାକ୍ଲେଶରେ ଦୁଃଖମନ

Couplet 68

ଜୀବନମୃତ ପ୍ରାୟ ହୋଇକେବେ ବା କ୍ଷଣେ ସେ ରହଇ

Couplet 69

କେବେ ବା ପିତୃ-ପିତାମହେଚିନ୍ତାରେ ଲଭେ ସ୍ୱପ୍ନ ପ୍ରାୟେ

Couplet 70

କେବେ ବା ଗୃହାଶ୍ରମ-କର୍ମେମନନିବେଶି ମାୟାଭ୍ରମେ

Couplet 71

ପାପ-ଅନଳେ ଦେହ ଧରିନିତ୍ୟ ଭ୍ରମଇଁ କର୍ମକରି

Couplet 72

ଲୌକିକ-କର୍ମେ କ୍ଳେଶଜାତକ୍ଷଣକ୍ଷଣକେ ଦୁଃଖଚିତ୍ତ

Couplet 73

କଣ୍ଟକ-ଦୁର୍ଗମ-ପର୍ବତେଅରୋହେ ନାନା କଷ୍ଟମତେ

Couplet 74

କେବେ ବା କୁଟୁମ୍ବ ଆବୋରିବିଷୟା-ବିଷ ପାନକରି

Couplet 75

କ୍ଷୁଧା-ଅନଳେ ଦହି ହୁଏତେଣୁ କୁଟୁମ୍ବେ କ୍ରୋଧ ବହେ

Couplet 76

କେବେ ସେ ନିଦ୍ରା-ଅଜଗରେଅଜ୍ଞାନତମେ ଶୋଇ ମରେ

Couplet 77

ଶ୍ମଶାନ ଶବ ପ୍ରାୟ ହୋଇସୁଖଦୁଃଖକୁ ନ ଜାଣଇ

Couplet 78

ଦୁର୍ଜନଦ୍ୱନ୍ଦ୍ୱେ ଦୁଃଖକରିଉନ୍ନିଦ୍ର-ଭାବକୁ ଆଚରି

Couplet 79

ବ୍ୟଥିତ-ହୃଦୟକୁ ପାଇଅନ୍ଧ ଯେସନେ କଷ୍ଟେ ଥାଇ

Couplet 80

ଅଜ୍ଞାନଭାବୁ କଷ୍ଟଚିତ୍ତେପଡ଼ଇ ଅନ୍ଧତମେ ଅନ୍ତେ

Couplet 81

ସକାମେ ହରି ପରଧନକେବେ ତା ନ କରେ ପ୍ରଦାନ

Couplet 82

ନିରତେ ପରଦାରା ସେବିପରକଥାରେ ପରାଭବି

Couplet 83

ସ୍ୱାମୀରେ ଦ୍ରୋହ ଚିନ୍ତା କରେଦୁର୍ଗମ-ନରକ ଆବୋରେ

Couplet 84

ଏମନ୍ତେ ଆତ୍ମା-କର୍ମଫଳେପ୍ରାଣୀ ଭ୍ରମନ୍ତି ଏ ଶୟଳେ

Couplet 85

ଜନ୍ମବାସନାଫଳେ ତାରପୁଣି ଜନ୍ମଇ ଏ ସଂସାର

Couplet 86

ଶୁଣ ରାଜନ ଏକମନେଯେବେ ଏ କର୍ମେ କର୍ମୀମାନେ

Couplet 87

ଛେଦନ୍ତି କୃଷ୍ଣେ ଆଶ୍ରେ କରିତେବେ ସଂସାରୁ ପ୍ରାଣୀ ତରି

Couplet 88

ଶୀତ ବରଷା ଯେ ତପତିତ୍ରିତାପତାପେ ଦୁଃଖମତି

Couplet 89

ଏ ଆଦି ନିବାରଣ ସେହିକେବେ ହେଁ କରି ନ ପାରଇ

Couplet 90

ଦୁରନ୍ତଚିନ୍ତାମଗ୍ନ ହୋଇବିଷର୍ଣ୍ଣଭାବରେ ରହଇ

Couplet 91

କେବେହେଁ ନାନା ଗୀତନାଦେଦୈବର ବିଭୂତି ସମ୍ପଦେ

Couplet 92

କେବେହେଁ ହୃଦେ ନ ଚିନ୍ତିବବିଷ୍ଣୁର ପାଦେ ମନଦେବ

Couplet 93

ଆନର ଧନ ଆନେ ଦେଇସ୍ୱଭାବେ ଦ୍ୱନ୍ଦ୍ୱ ଉପୁଜାଇ

Couplet 94

ଏ ଯେ ସଂସାର ଘୋରପଥନାନା ଉପସର୍ଗ ସହିତ

Couplet 95

ଦ୍ୱେଷଭାବକୁ ଲୋକେ ପାଇଅନ୍ତେ ସେ ନରକ ଲଭଇ

Couplet 96

ଏ ଭାବେ ଆଶ୍ରେ କରି ପ୍ରାଣୀଏ ଭବ ଅନୁଭବେ ଜାଣି

Couplet 97

ଶୋକ-ଲୋଭାଦି ମୋହମାନମାତ୍ସର୍ଯ୍ୟ ଈର୍ଷ୍ୟା ଅଭିମାନ

Couplet 98

ସୁଖ ଦୁଃଖ ବା ଅପମାନରାଗ ଦ୍ୱେଷ ଯେ କ୍ଷୁଧା ଜନ୍ମ

Couplet 99

ପିପାସାଆଦି ବ୍ୟାଧି ଯେତେଜରା-ମରଣାଦି ସହିତେ

Couplet 100

ଦେବମାୟା ମୋହ ହୋଇନାରୀର ବଶଭାବ ବହି

Couplet 101

ତା ଭୁଜଲତାରେ ବନ୍ଧନତା ସ୍ନେହେ ମନ କରି ଛନ୍ନ

Couplet 102

ତା ଅବଲୋକନ-ବିହାରେତେଣେ ଆସକ୍ତ ମୂଢ଼ନରେ

Couplet 103

ସୁତ-ଦୁହିତାଙ୍କ ବଚନେଶ୍ରୁତି ନିବେଶି ଅନୁକ୍ଷଣେ

Couplet 104

ତାହାଙ୍କ କୋମଳବଚନଶ୍ରବଣେ ପୀୟୁଷ ଯେସନ

Couplet 105

ହୃଦୟେ ହରଷିତ ହୋଇଆଶାକୁ ତହିଁରେ ବଳାଇ

Couplet 106

ଦୁର୍ବଳଆତ୍ମା ଯେ ଅଟନ୍ତିଜୀବକୁ ନରକେ କ୍ଷେପନ୍ତି

Couplet 107

କେବେ ବା ଅଖିଳଈଶ୍ୱରବିଷ୍ଣୁ ଭଗବାନ ଠାକୁର

Couplet 108

ଯାହାର କାଳଚକ୍ରେ କରିସଂସାରସମୂହ ସଂହରି

Couplet 109

ସକଳ ବଶଟି ତାହାରଏମନ୍ତ ପ୍ରଭୁ ଯେ ଈଶ୍ୱର

Couplet 110

ତାହାର କାଳଚକ୍ର କରେଭ୍ରମଇଁ ଅଖିଳସଂସାରେ

Couplet 111

ଯେ ଯଜ୍ଞପୁରୁଷ ଠାକୁରତାହାଙ୍କୁ କରି ଅନାଦର

Couplet 112

ପାଷଣ୍ତଭାବକୁ ଆଚରିନାନାଦେବତା ସେବାକରି

Couplet 113

ଆତ୍ମାର ଗତି ନ ବିଚାରିବିବିଧ କୁପଥ ଆଚରି

Couplet 114

ନିଗମ-ଅନାଚାର-କର୍ମକରନ୍ତି ହୋଇ ମତିଭ୍ରମ

Couplet 115

ପାଷଣ୍ତଭାବରେ ବିଦିତଆତ୍ମାକୁ କରନ୍ତି ବଞ୍ଚିତ

Couplet 116

ଅଗ୍ନିହୋତ୍ରାଦି ସହିତରେବଞ୍ଚଇ ଶୁଦ୍ର -ପରକାରେ

Couplet 117

ମୈଥୁନଭାବ ଅନୁକ୍ଷଣେଆକୁଳ କୁଟୁମ୍ବପୋଷଣେ

Couplet 118

ଅଜ୍ଞାନ-ପାଷଣ୍ତ ବେଭାରେନିରତେ ସ୍ତ୍ରୀବଶେ ବିହରେ

Couplet 119

ଅତି-କୃପଣବୁଦ୍ଧି ହୋଇଅନ୍ୟୋନ୍ୟେ ସ୍ନେହଭାବ ବହି

Couplet 120

ତା ମୁଖ ଚାହେଁ ଅନୁକ୍ଷଣେପ୍ରତେଜି ପିତୃମାତୃଗଣେ

Couplet 121

ବିସ୍ମରି ମୃତ୍ୟୁକାଳ ତହିଁଅଜ୍ଞାନେ ସ୍ୱଚ୍ଛନ୍ଦେ ଭ୍ରମଇଁ

Couplet 122

ବାନର-ପଶୁର ସମାନମୈଥୁନେ ହରୁଥାଇ ଦିନ

Couplet 123

ପରମ-ଉତ୍ସବ ମଣଇଦାରାତନୟମଧ୍ୟେ ରହି

Couplet 124

ମୃତ୍ୟୁ-ଅଜଗର ଭୟରେପଶଇ ଗିରି-କନ୍ଦରରେ

Couplet 125

ଶୀତ ତପତ ଦୁଃଖମାନଦୈବ୍ୟର ବିଭୂତିବ୍ୟସନ

Couplet 126

ଦୁସ୍ତର ଚିନ୍ତାମଗ୍ନ ହୋଇବିକଳଭାବରେ ରହଇ

Couplet 127

କେବେହେଁ ଏକାନ୍ତେ ରମଇଁକେବେହେଁ କ୍ଷୀଣଧନ ହୋଇ

Couplet 128

ଦ୍ରବ୍ୟ-ସଂଗ୍ରହେ ଯେ ସ୍ୱଭାବଶଯ୍ୟା ଆସନ ଆଦିଭୋଗ

Couplet 129

ସକଳ-ଉପଭୋଗ ତାରଦ୍ରବ୍ୟ-ବିହୀନେ ହୋଏ ଦୂର

Couplet 130

ପୁଣି କେବେହେଁ ମନୋରଥଦ୍ରବ୍ୟ-ଲାଳସେ ଭ୍ରମେ ଚିତ୍ତ

Couplet 131

ପୁଣି କେବେହେଁ ଦ୍ରବ୍ୟ ପାଇଁମତି ତାହାର ତୁଷ୍ଟ ହୋଇ

Couplet 132

ସୁଖବିହାର ଆଦି ଯେତେଇଚ୍ଛଇ କଳତ୍ର ସହିତେ

Couplet 133

ଏମନ୍ତ ଚିତ୍ତବୃତ୍ତି ସଙ୍ଗେବୁଡଇ ସ୍ନେହ-ଅନୁରାଗେ

Couplet 134

ତେଣୁ ସେ ପୂର୍ବ-ବାସନାରେବିବିଧ ଶରୀରେ ପ୍ରଚରେ

Couplet 135

ତେଣୁ ସଂସାରପଥେ ନରନାନା କ୍ଲେଶ ବ୍ୟାଧି ଶରୀର

Couplet 136

ପୁଣି ଜନ୍ମିଣ ନାଶ ଯାଇନାନା ଆପଦକୁ ଭୁଞ୍ଜଇ

Couplet 137

ନାନା ଶୋକ ମୋହ ତାପରେପୀଡିତ ହୋଏ ତା ଶରୀରେ

Couplet 138

ଅସାଧୁ-ବନ୍ଧନେ ବଞ୍ଚଇସେ ପଥ ପାର ନ ଦେଖଇ

Couplet 139

ଯେ ପଥ ଅତ୍ୟନ୍ତ ନିର୍ମଳସୁସାଧୁ ନର ଯହିଁ ଠୁଳ

Couplet 140

ଅଗମ୍ୟ ରାଜଋଷିଙ୍କରଯେ ପଥ ଅତି ଅଗୋଚର

Couplet 141

ମାୟାକୁ ପରିହାର କରିଯେ କର୍ମେ ଆୟୁର୍ବଳ ସାରି

Couplet 142

ସେ ପଥ ପାର ନ ଦେଖନ୍ତିଲେଉଟି ସଂସାରେ ଭ୍ରମନ୍ତି

Couplet 143

ଏଣୁ ଋଷିଏ ଶ୍ରଦ୍ଧାଚିତ୍ତେଗାବନ୍ତି ଭରତଚରିତେ

Couplet 144

ଭରତ ରାଜଋଷିବରତା ପଥ ଅତି ଅଗୋଚର

Couplet 145

ଯୋଗର ଅନୁଶୀଳ କରେଯେ ମାର୍ଗେ ଅମର ଶରୀରେ

Couplet 146

ଆପଦ-ନରକୁ ବିମୁକ୍ତଯାହାକୁ ଭାବନ୍ତି ଜଗତ

Couplet 147

ପ୍ରାଣୀର ମନୋରଥ ପଥେଅଗମ୍ୟ ଅଟଇ ଯୁଗତେ

Couplet 148

ଏମନ୍ତ କେବା ନରଦେବତା ପଥେ ପଥିକ ହୋଇବ

Couplet 149

ଗରୁଡ଼ପକ୍ଷୀ ଗତି ଯହିଁମକ୍ଷିକା ଗତି ତହିଁ କାହିଁ

Couplet 150

ଦୁସ୍ତ୍ୟଜ ସୁତ ଦାରା ଧନସୁହୃଦ ରାଜ୍ୟ ଗୃହମାନ

Couplet 151

ଏହା ଯେ ତୁଚ୍ଛପ୍ରାୟେ ବୁଝେଉତ୍ତମଶ୍ଳୋକ ପାଦେ ଭଜେ

Couplet 152

ଯାହାର ସାମ୍ରାଜ୍ୟ-ବିଭବତ୍ରିଦଶମାନଙ୍କୁ ଦୁର୍ଲଭ

Couplet 153

ଏହା ନ ଦେଖି ସାଧୁ ଚିତ୍ତେମହତ ଗୁରୁପାଦଗତେ

Couplet 154

ସେବିଣ ମନ-ବୁଦ୍ଧି ଦେଇଥିଲେ ଯେ ମନକୁ ବୁଡାଇ

Couplet 155

ହେ ଯଜ୍ଞଧର୍ମ ତପୋମୟବିଧି-ନିପୁଣ ଯୋଗଦେହ

Couplet 156

ସାଂଖ୍ୟଯୋଗରେ ଯେହୁ ସାରହେ ପ୍ରଭୁ ପ୍ରକୃତି ଈଶ୍ୱର

Couplet 157

ହେ ନାରାୟଣ କୃଷ୍ଣ ହରିଏମନ୍ତ ନାମ ମୁଖେ ଧରି

Couplet 158

ଛାଡିଲେ ମୃଗକଳେବରକି ଅବା ଦେବା ପଟାନ୍ତର

Couplet 159

ହେ ଭାଗବତ ପରୀକ୍ଷିତବିଶୁଦ୍ଧକର୍ମା ଯେ ଭରତ

Couplet 160

ଏହା ଶଗୁଣ-ଚରିତମାନପଢ଼ନ୍ତି ଶୁଣନ୍ତି ଯେ ଜନ

Couplet 161

ଆୟୁଷ ଯଶ ଧର୍ମ ତାରଲଭଇ ମଙ୍ଗଳ ଅପାର

Couplet 162

ଏହା ଯେ ଶୁଣେ ଶୁଦ୍ଧଚିତ୍ତେଭରତ ଉପାଖ୍ୟାନ ଗତେ

Couplet 163

କୃଷ୍ଣଚରଣେ ଭକ୍ତି ତାରଅଶେଷପାପୁ ହୋଏ ପାର

Couplet 164

ଯେବେ ହୋଇବ ସିନ୍ଧୁ ପାରଗୋବିନ୍ଦପାଦେ ଆଶ୍ରେ କର

Couplet 165

ପ୍ରଭୁ-ପଦାରବିନ୍ଦଗତେମନ ମୋ ରହୁ ଅବିରତେ

Couplet 166

ପଞ୍ଚମସ୍କନ୍ଧେ ଭାଗବତସୁଜନେ ଶୁଣ ଦେଇ ଚିତ୍ତ

Couplet 167

ଅମୃତ-ରସମୟ-ବାଣୀଶୁଣି ସଂସାରୁ ତର ପ୍ରାଣୀ

Couplet 168

ବୋଲଇ ଜଗନ୍ନାଥ ଦାସଭରତ-ଗୀତ-କଥାରସ