Adhyaya 7

Couplet 1

ଏମନ୍ତ ବ୍ରହ୍ମାବୋଲ ଶୁଣିହସି କହନ୍ତି ଶୂଳପାଣି

Couplet 2

ହେ ବ୍ରହ୍ମା ମୋର ବାକ୍ୟ ଶୁଣବିର୍ଣ୍ଣିବା କି ବାଳକ ଗୁଣ

Couplet 3

ବାଳକ ବୋଲି ଏହା ସହିଆନେ ସହିବ କାହା ଦେହୀ

Couplet 4

ଦେଖ ଏ କର୍ମ କଲା ଯେତେକେ ସହି ପାରିବ ଜଗତେ

Couplet 5

ଯେଣୁ ଏ ତୋହର ସମ୍ପତିବୋଲାଇ ଦକ୍ଷ-ପ୍ରଜାପତି

Couplet 6

ତେଣୁ ସହିଲି ଆଜ ମୁହିଁତୋହର ଭାବ ହୃଦେ ବହି

Couplet 7

ଯେ ଦେବ-ମାୟାରେ ମୋହିତତାହାକୁ ମୋ ଦଣ୍ତ ଉଚିତ

Couplet 8

ଏହାର ଦୋଷ କ୍ଷମା ପାଇଁମିନତି କଲୁ ମୋତେ ତୁହି

Couplet 9

ଏବେ ସକଳ ଦେବେ ଯାଅମୋହର ଆଜ୍ଞା ଶିରେ ବହ

Couplet 10

ଦକ୍ଷର ଶିର ଯଜ୍ଞକୁଣ୍ତେଭସ୍ମ ହୋଇଲା ଅତି ଚାଣ୍ତେ

Couplet 11

ଛାଗଳ ଶିର ତାର କନ୍ଧେବସାଅ ମନ୍ତ୍ର ଅନୁବନ୍ଧେ

Couplet 12

ମିତ୍ରର ଚକ୍ଷୁ ପାଇ ଭଗଦେଖୁ ସେ ନିଜ ଯଜ୍ଞଭାଗ

Couplet 13

ପୂଷା ଯେ ତାର ଯଜମାନଦାନ୍ତରେ ଖାଉ ପିଠାମାନ

Couplet 14

ଦେବେ ପାଇବେ ନିଜ ରୂପଯାହାର ଯେମନ୍ତ ସ୍ୱରୂପ

Couplet 15

ଅଶ୍ୱିନୀକୁମାରଙ୍କ ବାହୁବାହୁ ଛିିଣ୍ତିଲା ଲୋକ ପାଉ

Couplet 16

ପୂଷାର ହସ୍ତ ପାଇ ସେହୁସକଳ କର୍ମ କରୁଥାଉ

Couplet 17

ଛାଗଳ ପ୍ରାୟେ ଦାଢି ଖଣ୍ତେଭୃଗୁର ରହିଥାଉ ତୁଣ୍ତେ

Couplet 18

ଏମନ୍ତ ବଚନ ସନ୍ତୋଷେକହିଲେ ସର୍ବଦେବେ ପାଶେ

Couplet 19

ଏମନ୍ତ ରୁଦ୍ର ବାକ୍ୟ ଶୁଣିସକଳେ ସାଧୁ ସାଧୁ ଭଣି

Couplet 20

ଇନ୍ଦ୍ର ସହିତେ ଋଷିଗଣରୁଦ୍ରଙ୍କୁ କରି ଆମନ୍ତ୍ରଣ

Couplet 21

ହେ ପ୍ରଭୁ ଆଗମନ କରିକୃତାର୍ଥ କର ଯଜ୍ଞସ୍ଥଳୀ

Couplet 22

ତଦନ୍ତେ ଦେବ-ଦେବରାଜଯଜ୍ଞଶାଳାକୁ ହେଲେ ସଜ

Couplet 23

ବ୍ରହ୍ମା ସହିତେ ନାରାୟଣସଙ୍ଗତେ ମିଳି ଦେବଗଣ

Couplet 24

ମିଳିଲେ ଯଜ୍ଞ ଶାଳେ ଯାଇସକଳେ ଆନନ୍ଦିତ ହୋଇ

Couplet 25

ରୁଦ୍ରଙ୍କୁ ବସାଇ ଆସନେତକ୍ଷଣେ ଶିବ ସୁପ୍ରସନ୍ନେ

Couplet 26

ଦକ୍ଷର ସ୍କନ୍ଧେ ଛାଗ-ଶିରମନ୍ତ୍ରେ ବସାଇଲେ ଶଙ୍କର

Couplet 27

ତକ୍ଷଣେ ପ୍ରଜାପତି ଅଙ୍ଗେଜୀବ ପଶିଲା ପ୍ରାଣ ସଙ୍ଗେ

Couplet 28

ଯେହ୍ନେ ସ୍ୱପନୁ ପ୍ରାଣୀମାନେଉଠନ୍ତି ନିଦ୍ରା ଅବସାନେ

Couplet 29

ଚକ୍ଷୁ ଘଷିଣ ବେନିହସ୍ତେଶିବଙ୍କୁ ଦେଖିଲା ଅଗ୍ରତେ

Couplet 30

ସେ ଦକ୍ଷ ଶିବ-ଦ୍ୱେଷ କରିକଳୁଷ-ଆତ୍ମା ଥିଲା ଧରି

Couplet 31

ରୁଦ୍ର ଚାହାଁନ୍ତେ ତା ଶରୀରତକ୍ଷଣେ ହୋଇଲା ନିର୍ମଳ

Couplet 32

ଶରଦଚନ୍ଦ୍ର ପ୍ରାୟେ ଦିଶେରୁଦ୍ରଙ୍କୁ ଚାହେଁ ମନ ତୋଷେ

Couplet 33

ତକ୍ଷଣେ ବେନି କରଯୋଡିଆନନ୍ଦେ ରୁଦ୍ର-ପାଦେ ପଡି

Couplet 34

କରିବା ପାଇଁ ଭବସ୍ତୁତିଶ୍ରଦ୍ଧାରେ ଦକ୍ଷ କଲା ମତି

Couplet 35

ସ୍ତୁତି କରଣେ ଶକ୍ୟ ନୋହେକଣ୍ଠ ଗଦଗଦେ ବାଣୀ କହେ

Couplet 36

ଚଞ୍ଚଳ-ଚିତ୍ତ ସ୍ଥିର କରିସତୀ ମରଣ କଥା ସ୍ମରି

Couplet 37

ନିର୍ମଳ-ଚିତ୍ତେ ପ୍ରଜାପତିରୁଦ୍ରଙ୍କୁ ଚାହିଁ କରେ ସ୍ତୁତି

Couplet 38

ଭୋନାଥ ଶୁଣ ବିଶ୍ୱଦେହେତୁ ମୋତେ କଲୁ ଅନୁଗ୍ରହ

Couplet 39

ମୁଁ ଯେ ହୋଇଲି ଜ୍ଞାନହତମୋତେ ଦଣ୍ତିବା ତୋ ଉଚିତ

Couplet 40

ତୋତେ ନିନ୍ଦିଲି ଗର୍ବ ବହିମୋର କୁଶଳ ଆଉ ନାହିଁ

Couplet 41

ଅଭୟ ତୋର ପଦ୍ମପାଦମୁଁ ତହିଁ କଲି ଅପରାଧ

Couplet 42

ବ୍ରାହ୍ମଣ ତୋର ମୁଖୁଁ ଜାତସାଧନ୍ତି ବିଦ୍ୟା ତପ ବ୍ରତ

Couplet 43

ତାଙ୍କୁ ବିପଦୁ ତୁମ୍ଭେ ରଖଯେସନେ ପଶୁଙ୍କୁ ପାଳକ

Couplet 44

ମୋହର ସଭା ମଧ୍ୟେ ତୋତେନିନ୍ଦା ଯେ କଲି ଦୁଷ୍ଟଚିତ୍ତେ

Couplet 45

ନିନ୍ଦିତ ବାକ୍ୟ ବାଣେ ତୋତେପ୍ରହାର କଲି ମୂଢ-ଚିତ୍ତେ

Couplet 46

ସେ ଫଳ ପାଇଲି ପ୍ରତ୍ୟକ୍ଷେଏ ଋଷି-ଦେବଙ୍କ ସମକ୍ଷେ

Couplet 47

କୃପା-ଦୃଷ୍ଟିରେ ମୋତେ ଚାହିଁଏଥୁ ଉଦ୍ଧର ତୋଷ ହୋଇ

Couplet 48

ଏମନ୍ତେ ରୁଦ୍ରେ ସ୍ତୁତି କରିପୁଣି ଋତ୍ୱିଜ ଯଜ୍ଞେ ବରି

Couplet 49

ବିଷ୍ଣୁ-ସନ୍ତୋଷେ ବିପ୍ରଗଣେପୂର୍ବର କଳ୍ପିତ-ବରଣେ

Couplet 50

ପୂଜିଲେ ମନ୍ତ୍ରର ବିଶ୍ୱାସେଯେ ପୁରାତନ ଇତିହାସେ

Couplet 51

ଋତ୍ୱିଜ ଆଦି ସର୍ବ ଋଷିମନ୍ତ୍ର ଉବାରି ଯଜ୍ଞେ ବସି

Couplet 52

ସକଳେ ବସି ଶୁଦ୍ଧମନେଅଗ୍ନି ପୂଜିଲେ ଯୋଗଧ୍ୟାନେ

Couplet 53

ଅନଳ ରୂପେ ନାରାୟଣସାକ୍ଷାତେ ହୋଇଲେ ପ୍ରକାଶ

Couplet 54

ତେଜେ ବିରାଜେ ଦଶଦିଶଅନଳୁ ହୋଇଲେ ପ୍ରକାଶ

Couplet 55

ନିଶ୍ଚଳ ଗରୁଡଆସନଶ୍ୟାମସୁନ୍ଦର ତନୁ-ବର୍ଣ୍ଣ

Couplet 56

କିରୀଟ ରବିତେଜ ଗଞ୍ଜେମକରକୁଣ୍ତଳ ବିରାଜେ

Couplet 57

ଶଙ୍ଖ ଯେ ଚକ୍ର ଗଦା ପଦ୍ମଧନୁ ଖଡଗ ଶର ଚର୍ମ

Couplet 58

ହିରଣ୍ୟମୟ ଭୁଜେ ଶୋହେପୁଷ୍ପିତ-କିର୍ଣ୍ଣିକାର ପ୍ରାୟେ

Couplet 59

ଏ ଅଷ୍ଟଭୂଜ ଅନୁପମରୂପେ ଗଞ୍ଜଇ କୋଟିକାମ

Couplet 60

କମଳା ସେବେ ବକ୍ଷସ୍ଥଳେସେ ବକ୍ଷ ଶୋହେ ବନମାଳେ

Couplet 61

ବିଶ୍ୱମଙ୍ଗଳ ରୂପ ସାରହୃଦେ ଲମ୍ବଇ ରତ୍ନହାର

Couplet 62

ତା ହାସ୍ୟ ବିଶ୍ୱ ପ୍ରୀତିକରପାର୍ଶ୍ୱରେ ବ୍ୟଜନ ଚାମର

Couplet 63

ସେ ରାଜହଂସର ସମାନଭ୍ରମଇ ଚାମର ବ୍ୟଜନ

Couplet 64

ଉପରେ ଶୋହେ ଶ୍ୱେତଛତ୍ରଯେସନେ ଶଶାଙ୍କ ଶୋଭିତ

Couplet 65

ଏମନ୍ତ ବିଷ୍ଣୁରୂପ ଚାହିଁସକଳେ ଶିରେ କର ଦେଇ

Couplet 66

ଉଠିଲେ ପଦ୍ମଯୋନି-ହରସଙ୍ଗତେ ଘେନି ସୁନାସୀର

Couplet 67

ପ୍ରଣାମ କରି ଜଣେଜଣେବନ୍ଦିଲେ ବିଷ୍ଣୁର ଚରଣେ

Couplet 68

ବିଷ୍ଣୁର ତେଜବଳେ ଦେବେହୋଇଲେ ହତପ୍ରଭ ସର୍ବେ

Couplet 69

ଭୟରେ ହୋଇଲେ ଚଞ୍ଚଳରସନା ହୋଇଲା ଅଚଳ

Couplet 70

ତଥାପି ଶିରେ କର ଦେଇସ୍ତୁତି କରନ୍ତି ବିଷ୍ଣୁ ଚାହିଁ

Couplet 71

ଦକ୍ଷ ମିଲିଲା ଅର୍ଘ୍ୟ ଘେନିତୁଲେ ଅଶେଷ ବ୍ରହ୍ମମୁନି

Couplet 72

ସୁନନ୍ଦ ଆଦି ପାରିଷଦେମିଳିଲେ ଜୟଜୟ ନାଦେ

Couplet 73

ଦକ୍ଷ ଆନନ୍ଦେ କରଯୋଡିବୋଲଇ ବିଷ୍ଣୁ-ପାଦେ ପଡି

Couplet 74

ତୁ ନାଥ ଶୁଦ୍ଧ-ଚଇତନନିର୍ମଳ ନିତ୍ୟ ନିରଞ୍ଜନ

Couplet 75

ଭେଦବିହୀନ ତୁ ଅଭୟଏ ବିଶ୍ୱପୂର୍ଣ୍ଣ ତୋର ଦେହ

Couplet 76

କେ ତୋତେ ଜାଣିବ ସଂସାରେତୁ ଥାଉ ମାୟା ଅତିଦୂରେ

Couplet 77

ଋତ୍ୱିଜମାନେ କରଯୋଡିକହନ୍ତି ବିଷ୍ଣୁ ପାଦେ ପଡି

Couplet 78

ଭୋନାଥ ରୁଦ୍ର-ଶାପେ ଆମ୍ଭେବୁଡିଲୁ ମାୟା-ଗର୍ବ-ଦମ୍ଭେ

Couplet 79

ନିରତେ କର୍ମବଶ ହୋଇତୋ ଭାବେ ଆମ୍ଭ ଜ୍ଞାନ ନାହିଁ

Couplet 80

ଏ ଯଜ୍ଞ ଧର୍ମର ଲକ୍ଷଣଅଶେଷ-ଭାଗ୍ୟର କାରଣ

Couplet 81

ଏ ତୋର ରୂପ ମହାବାହୁଆମ୍ଭେ ଜାଣିବୁ ଅବା କାହୁଁ

Couplet 82

ତକ୍ଷଣେ ସଭାଲୋକେ ଉଠିବିଷ୍ଣୁଙ୍କୁ ଦେଇ ତୁଲ୍ୟ ଦୃଷ୍ଟି

Couplet 83

ଭୋ ନାଥ ତୋର ମାୟାବଳେଏ ଜୀବ ଭ୍ରମେ ଏ ଶୟଳେ

Couplet 84

ଏ ଦୁଃଖ-ସୁଖ-ରୂପ-ଗର୍ତ୍ତେବିଷୟା-ମୃଗତୃଷ୍ଣା ପଥେ

Couplet 85

ଶୋକ-ଦାବାଗ୍ନି ଦହ୍ୟମାନକାମେ ଚେଷ୍ଟିତ ଅନୁକ୍ଷଣ

Couplet 86

ନିରତେ ଚିନ୍ତେ ଆତ୍ମାସୁଖଉଦ୍ଧରି ଧର ପଦ୍ମମୁଖ

Couplet 87

ତୋର ଚରଣ ଭଗବାନଆଶିଷ ଫଳେ ମୁନିଜନ

Couplet 88

ଅଖିଳକାମେ ଅନାସକ୍ତଆଦରେ ପୂଜନ୍ତି ନିରତ

Couplet 89

ସେ ପାଦପଦ୍ମ ଚିତ୍ତେ ଧରିତୁମେ ଜଗତ ମୁଁ ସଂହରି

Couplet 90

ବର୍ତ୍ତଇ ତୋ ଚରଣ ଆଶେନିରତେ ରହଇ ସନ୍ତୋଷେ

Couplet 91

ଭୋନାଥ ତୋ ମାୟା ଗହନେବ୍ରହ୍ମାଦି ଯେତେ ମୁନିଜନେ

Couplet 92

ଅଜ୍ଞାନ-ଅନ୍ଧକାରେ ଥାନ୍ତିତୋର ମହିମା ନ ଜାଣନ୍ତି

Couplet 93

ତୋର ଚରଣେ ଯେ ପ୍ରଣତତା ଆତ୍ମବନ୍ଧୁ ତୁ ନିୟତ

Couplet 94

ତୋର ଚରଣେ ମୋ ପ୍ରଣାମପ୍ରସନ୍ନ ହୁଅ ପୁଣ୍ୟଧାମ

Couplet 95

ତୁ ଏବେ ରଖ ମୋର ମନତୋର ଚରଣେ କରି ଲୀନ

Couplet 96

ଯା ମାୟା ଗହନରେ ପଡିବ୍ରହ୍ମାଦି ଦେବେ ତମେ ବୁଡି

Couplet 97

ତୋହର ତ‌ତ୍ତ୍ୱ ନ ଜାଣନ୍ତିସ୍ୱଭାବେ ମୁହିଁ ଅଳ୍ପମତି

Couplet 98

ନ ଜାଣି କଲଇଁ ଅନୀତିଏ ଦୋଷ ଖଣ୍ତ ଲକ୍ଷ୍ମୀପତି

Couplet 99

ପୁରୁଷ ଦେଖେ ଯେତେ ରୂପତାହା ନୁହଇ ତୋ ସ୍ୱରୂପ

Couplet 100

ଜ୍ଞାନେନ୍ଦ୍ରିୟର ଯେ ବିଷୟସତ୍ୟ ତୁ ତାହାର ଆଶ୍ରୟ

Couplet 101

ପଦାର୍ଥ ଭେଦେ ଭେଦ ଆଖିକେ ପାରେ ତୋତେ ଉପଲକ୍ଷି

Couplet 102

ତୁ ଜ୍ଞାନଇନ୍ଦ୍ରି ଅର୍ଥାଶ୍ରୟହେଲେ ହେଁ ନୋହୁ ମାୟାମୟ

Couplet 103

ମାୟାର ବଶେ ଜ୍ଞାନ ଥାଇତୋତେ ଜାଣିବେ ଅବା କାହିଁ

Couplet 104

ଇନ୍ଦ୍ର ହରଷ ଚିତ୍ତ ହୋଇକହନ୍ତି ବିଷ୍ଣୁମୁଖ ଚାହିଁ

Couplet 105

ହେ ବିଶ୍ୱଭବନ ମୁରାରିତୁ ଯେ ଆନନ୍ଦ-ବପୁଧାରୀ

Couplet 106

ସକଳ ପ୍ରାଣୀ ମନୋହରଭୋନାଥ ତୋହର ଶରୀର

Couplet 107

ଏ ଯେ ତୁମ୍ଭର ଅଷ୍ଟକରଏ ଦିଗପାଳଙ୍କ ଶରୀର

Couplet 108

ଏ ଯଜ୍ଞ ତୋର ଯଜନାର୍ଥେସୁଜିଲେ ବ୍ରହ୍ମା ଏ ଜଗତେ

Couplet 109

କେବଳ ବିଧି ଅବହେଳେରୁଦ୍ର ରୂପରେ ଯଜ୍ଞଶାଳେ

Couplet 110

ଦକ୍ଷକୁ ଦେଲୁ କର୍ମଫଳନାଶିଲୁ ତା ଯଜ୍ଞ ସକଳ

Couplet 111

ଏବେ ପବିତ୍ର ଏ ଭୁବନକଳ୍ପିଲା ତୋର ଦରଶନ

Couplet 112

ଋଷି ସହସ୍ର ନମ୍ର ଶିରେକହନ୍ତି ଯଜ୍ଞପୁରୁଷରେ

Couplet 113

ଭୋନାଥ ତୋର ବିଚେଷ୍ଟିତବିଶ୍ୱ-ସଂସାରେ ବିପରୀତ

Couplet 114

ଈଶ୍ୱରୀମାୟା ଯେ ବିଭୂତିଯା ବଳେ ଦେବେ ଭ୍ରମ ହୋନ୍ତି

Couplet 115

ଆମ୍ଭରେ ଦୟାଭାବ କରିସେ ମାୟା ଛେଦ ହେ ଶ୍ରୀହରି

Couplet 116

ନାହିଁ ଆଦର ସେ ଲକ୍ଷ୍ମୀରେତୋ ଚେଷ୍ଟା ଜାଣୁ କେ ସଂସାରେ

Couplet 117

ସକଳ ସିଦ୍ଧେ ଉଠିବେଗେକହନ୍ତି ବିଷ୍ଣୁଙ୍କୁ ସରାଗେ

Couplet 118

ତୋ କଥା ସୁଧା-ତରଙ୍ଗିଣୀଶୀତଳ-ଜଳ ପ୍ରାୟ ମଣି

Couplet 119

ମନ-ବାରଣ ତୃଷ୍ଣାକୁଳେପ୍ରବେଶ ହୋଇ ଶୀତଜଳେ

Couplet 120

ନ ସ୍ମରେ କ୍ଳେଶ-ଦାବାନଳତୋର ପ୍ରସନ୍ନେ ଆଦିମୂଳ

Couplet 121

ଭୋନାଥ ତୋର ଆଗମନଆନନ୍ଦ କଲା ମୋର ମନ

Couplet 122

ତୁ ଲକ୍ଷ୍ମୀକାନ୍ତ ସୁଧାନିଧିସକଳ ସମ୍ପଦ ପ୍ରସିଦ୍ଧି

Couplet 123

ତୋ ବିନୁ ଏହି ଯଜ୍ଞଘରଭୋନାଥ ନ ଦିଶେ ସୁନ୍ଦର

Couplet 124

କି ଅବା ଦେବା ପଟାନ୍ତରକବନ୍ଧ ପ୍ରାୟ ଛିନ୍ନ ଶିର

Couplet 125

କାନ୍ତା ସହିତ ପରାତ୍ପରତେଣୁ ଆମ୍ଭଙ୍କୁ ରକ୍ଷା କର

Couplet 126

ତୁମ୍ଭର ବିଜେ ହେଲା ଯେଣୁଏ ଗୃହ ଶୋଭା କେ ପ୍ରମାଣୁ

Couplet 127

ଏକଥା ନୁହଇ ବିଚିତ୍ରତୋ ନାମେ ଜଗତ ପବିତ୍ର

Couplet 128

ତୁ ଦେବଦେବଙ୍କର ଈଷ୍ଟସର୍ବ-ନିୟନ୍ତା ତପୀଶ୍ରେଷ୍ଠ

Couplet 129

ଆମ୍ଭର ଦୃଷ୍ଟଗ୍ରହ ଦୋଷେତୋତେ ଦେଖିବୁ କାହୁଁ ଦୃଶେ

Couplet 130

ତୁ ଦ୍ରଷ୍ଟା ସକଳ ବିଶ୍ୱରଇନ୍ଦ୍ରିୟେ ନୋହୁ ତୁ ଗୋଚର

Couplet 131

ତୁ ଷଷ୍ଠ ପଞ୍ଚଭୂତେ ବସୁମାୟା-ସ୍ୱରୂପ ତୁ ପ୍ରକାଶୁ

Couplet 132

ଅସତ ଯାହାର ଇନ୍ଦ୍ରିୟକାହୁଁ ଦେଖିବେ ତୋର କାୟ

Couplet 133

ବିଶୁଦ୍ଧ ଯାହାର ମାନସତାହା ନିକଟେ ତୁ ପ୍ରକାଶ

Couplet 134

ତୁ ବିଶ୍ୱଆତ୍ମା ପରଂବ୍ରହ୍ମଶୁଦ୍ଧ-ଚୈତନ୍ୟ ତୋର ଧାମ

Couplet 135

ଯେ ତୋତେ ଅଭେଦେ ଦେଖଇତା ତହୁଁ ପ୍ରିୟ ତୋର ନାହିଁ

Couplet 136

ଜଗତ ସୃଷ୍ଟି-ସ୍ଥିତି-ଅନ୍ତତ୍ରିଗୁଣେ କରୁ ଆତଜାତ

Couplet 137

ଭୋନାଥ ତୁମ୍ଭ ଦରଶନେଆମ୍ଭେ ଯେ ତୁଷ୍ଟ କଲୁ ମନେ

Couplet 138

ଅଷ୍ଟାଙ୍ଗଯୋଗେ ଧର୍ମ ସାଧିଲଭିବା ପାଇଁ ଅଷ୍ଟନିଧି

Couplet 139

ସେ ପୁଣି ତୋର ମାୟାବଳେକେମନ୍ତେ ଧରିବା ନିଶ୍ଚଳେ

Couplet 140

ତୁ ନାଥ କରୁ ଯେବେ ଦୟାତେବେ ବଞ୍ଚିବୁ ତୋର ମାୟା

Couplet 141

ନିର୍ଲେପ-ଜ୍ଞାନ ସର୍ବବ୍ୟାପୀତୁ ନାଥ ନିରଞ୍ଜନ ରୂପୀ

Couplet 142

ତୋହର ମହିମା ଅପାରତୋ ପାଦେ ଆମ୍ଭ ନମସ୍କାର

Couplet 143

ବ୍ରହ୍ମା ଉଷତେ ବିଷ୍ଣୁ ଚାହିଁକହନ୍ତି ଶିରେ କର ଦେଇ

Couplet 144

ତୁମ୍ଭେ ଯେ ଆଶ୍ରୟ ଜୀବଙ୍କଧର୍ମାର୍ଥ ଉତ୍ପତ୍ତି-କାରକ

Couplet 145

ଆବୋରି ତୁ ଯେ ସ‌ତ୍ତ୍ୱଗୁଣଧର୍ମ ପ୍ରକାଶୁ ଭଗବାନ

Couplet 146

ତୁହି ନିର୍ଗୁଣ ନିରାକାରତୋ ପାଦେ ମୋର ନମସ୍କାର

Couplet 147

ଯେଣୁ ମୁଁ ତୋ ତ‌ତ୍ତ୍ୱ ନ ଜାଣେକାହୁଁ ଜାଣିବେ ଦେବଗଣେ

Couplet 148

ଅଗ୍ନି ସ୍ପଶିରେ କର ଦେଇକହଇ ବିଷ୍ଣୁ ମୁଖ ଚାହିଁ

Couplet 149

ଯାହାର ତେଜ ବଳେ ମୁହିଁଅନଳ ରୂପେ ଯଜ୍ଞେ ଥାଇ

Couplet 150

ଘୃତ ଆହୁତି ପଞ୍ଚବିଧେମନ୍ତ୍ରେ ନିବେଦି ଏ ସମିଧେ

Couplet 151

ତୁ ଯଜ୍ଞରୂପୀ ଦାମୋଦରନିରତେ ମୋର ନମସ୍କାର

Couplet 152

ତୁ ଅଗ୍ନିହୋତ୍ର ତୁହି ଦର୍ଶତୁ ଚାତୁର୍ମାସ୍ୟ ପୌର୍ଣ୍ଣମାସ

Couplet 153

ତୁ ପଶୁ ସୋମ ପଞ୍ଚବିଧମନ୍ତ୍ରେ ପୂଜିତ ତୁ ପ୍ରସିଦ୍ଧ

Couplet 154

ଦେବତାମାନେ ହରଷରେକହନ୍ତି ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ଛାମୁରେ

Couplet 155

ତୁ ନାଥ ପୂର୍ବକଳ୍ପେ ହରିପ୍ରଳୟକାଳେ ଗର୍ଭେ ଭରି

Couplet 156

ସର୍ବ-ସଂହରୁ ବିଶ୍ୱରୂପେଜଳେ ଶୟନ ଅହିତଳ୍ପେ

Couplet 157

ଆମ୍ଭେ ଯେ ତୋର ନିଜ ଭୃତ୍ୟଏ କଥା ଜଗତେ ବିଖ୍ୟାତ

Couplet 158

ଆମ୍ଭଙ୍କୁ ସଙ୍କଟ ପଡିଲେତୁ ନାଥ ରକ୍ଷାକରୁ ଭଲେ

Couplet 159

ହେ ଦେବ ସ୍ୱରୂପ ତୋହରହୋଇଲା ନୟନ ଗୋଚର

Couplet 160

ଭୋନାଥ ତୋତେ ନମସ୍କାରଏ ବିଶ୍ୱକ୍ରୀଡା-ଭାଣ୍ତ ତୋର

Couplet 161

ଏ ବ୍ରହ୍ମା ରୂଦ୍ର ଆଦି ଯେତେସକଳ ଦେବତା ସମେତେ

Couplet 162

ମରୀଚିଆଦି ପ୍ରଜାପତିବ୍ରହ୍ମାଦି ଦେବ ପଶୁପତି

Couplet 163

ତୁହି ଯେ ପୁରୁଷ ମହତତୋ ପାଦେ ଆମ୍ଭେ ହେଲୁ ନତ

Couplet 164

ତୁମ୍ଭର ମାୟାବଳେ ପ୍ରାଣୀମୁହିଁ ମୋହର ପରିମାଣି

Couplet 165

ଉତ୍ପଥଗାମୀ ପୁତ୍ରାଦିରଦୁଃଖ ଯେ ଅଟେ ଗୁରୁତର

Couplet 166

ତଥାପି ମୋହ ନ ତ୍ୟଜଇଅସତେ ଲାଳସକୁ ବହି

Couplet 167

ତୋ କଥା ଅମୃତ ନ ସେବେଏଣୁ ପଡଇ ଭବାର୍ଣ୍ଣବେ

Couplet 168

ତୁ ନାଥ ଯଜ୍ଞଅଗ୍ନି ସୋମତୁ ନିତ୍ୟାଚାର ବିଧିକର୍ମ

Couplet 169

ସମିଧ ପାତ୍ର ତୁ ଉତ୍ୱିଜଯଜ୍ଞାଦି ଯଜମାନ ଦ୍ୱିଜ

Couplet 170

ତୁ ସ୍ୱାହା ସ୍ୱଧା ଯଜ୍ଞପଶୁତୁ ଯଜ୍ଞପୁରୁଷ ପ୍ରକାଶୁ

Couplet 171

ସାଂଗ୍ରାମେ ହିରଣ୍ୟକ୍ଷ ଜିଣିଦନ୍ତାଗ୍ରେ ଧଇଲୁ ଧରଣୀ

Couplet 172

ଧରଣୀ ସ୍ଥାପି ମହାଜଳେଯେଣୁ ଏ ରହିଲା ନିଶ୍ଚଳେ

Couplet 173

ତୋହର କର୍ମ-ଯଜ୍ଞ ଦେବଯା ଦେଖି ଯୋଗୀ କରେ ସ୍ତବ

Couplet 174

ତୁମ୍ଭେ ତ ସେହି ଭଗବାନଆମ୍ଭଙ୍କୁ ହୁଅ ତୁ ପ୍ରସନ୍ନ

Couplet 175

ସ୍ୱକର୍ମେ ଭ୍ରଷ୍ଟ ଆମ୍ଭେ ହୋଇଆମ୍ଭର ଆନ ଗତି ନାହିଁ

Couplet 176

ସକଳ-କର୍ମ ସାକ୍ଷୀ ତୁହିଭୋନାଥ ରଖ ଭାବଗ୍ରାହୀ

Couplet 177

ସର୍ବଭୂତରେ ତୁମ୍ଭ ବାସସର୍ବଜ୍ଞ ନିର୍ଲେପ ଉଦାସ

Couplet 178

ଯାହାର ନାମ ଉଚ୍ଚାରଣକରଇ ବିଘ୍ନ-କରଷଣ

Couplet 179

ଏ ଯଜ୍ଞ ଭ୍ରଷ୍ଟ ହେଲା ଯେବେଦର୍ଶନ ବାଞ୍ଛା କଲୁଁ ତେବେ

Couplet 180

ତୋହର ନାମ ସଂକୀର୍ତ୍ତନଯଜ୍ଞୀୟ-ବିଘ୍ନ-ନିବାରଣ

Couplet 181

ହେ ପ୍ରଭୁ ତୋର ପାଦତଳେପ୍ରଣତ ହୋଇଲୁ ସକଳେ

Couplet 182

ଏମନ୍ତେ କଲେ ସର୍ବେ ସ୍ତୁତିଶୁଣି ସନ୍ତୋଷ ଯଜ୍ଞପତି

Couplet 183

ଦକ୍ଷକୁ ଚାହିଁ ଚକ୍ରପାଣିମେଘ-ଗମ୍ଭୀର ମଞ୍ଜୁବାଣୀ

Couplet 184

ପ୍ରସନ୍ନେ କହିଲେ ମୁରାରିଦକ୍ଷକୁ ସମ୍ବୋଧନ କରି

Couplet 185

ମୁଁ ବ୍ରହ୍ମା ହର ରୂପଧରିଏ ବିଶ୍ୱ ସର୍ଜି ପାଳି ହରି

Couplet 186

ଏଣୁ ମୋହର ତିନିଗୁଣସଂସାର ପରମ-କାରଣ

Couplet 187

ନିର୍ଲେପ ନିରଞ୍ଜନ ମୁହିଁସକଳଭୂତେ ମୁଁ ବସଇ

Couplet 188

ଯାହାକୁ ସେବା ଶିକ୍ଷା ଦେଇପ୍ରାଣୀ ଛାଡିବେ ତାହା କାହିଁ

Couplet 189

ମୁହିଁ ସେ ସମତା ଦୃଷ୍ଟିରେଅଭେଦ ସକଳ ଶରୀରେ

Couplet 190

ଜ୍ଞାନୀଙ୍କି ମୋ ରୂପ ଗୋଚରଅଜ୍ଞାନୀଜନେ ମୁହିଁ ଦୂର

Couplet 191

ଜ୍ଞାନ ଗୋଚରେ ମୋତେ ଜାଣିସାତ୍ତ୍ୱିକଭାବେ ପରିମାଣି

Couplet 192

ଦେଖ ଏ ଦେହ ମଧ୍ୟଗତେଶିର ଚରଣ କର ଯେତେ

Couplet 193

ଏହାକୁ ଭିନ୍ନ ପ୍ରାୟେ ମଣେଆତ୍ମାର ଗତି ନ ପ୍ରମାଣେ

Couplet 194

ଯେ ହରି ହର ପଦ୍ମଯୋନିସର୍ବଭୂତଙ୍କ ଆତ୍ମା ତିନି

Couplet 195

ବାହ୍ୟ ଅନ୍ତରେ ଦେଖେ ଏକଯାହାର ନିର୍ମଳ ବିବେକ

Couplet 196

ତିନିଙ୍କୁ ଦେଖେ ଐକ୍ୟ କରିସୁଖେ ତରଇ ଭବବାରି

Couplet 197

ସମାନେ ଦେଖଇ ଯେ ପ୍ରାଣୀସେମାନେ ବୈଷ୍ଣବ ଅଗ୍ରଣୀ

Couplet 198

ଦୂରେ ରହଇ ଦୁଃଖ ଭ୍ରାନ୍ତିସେ ପ୍ରାଣୀ ଲଭେ ଆମ୍ଭଶାନ୍ତି

Couplet 199

ଏମନ୍ତ ବିଷ୍ଣୁ ମୁଖୁ ଶୁଣିଅମୃତ ପ୍ରାୟେ ମଞ୍ଜୁବାଣୀ

Couplet 200

ହରିଙ୍କି ଯଜ୍ଞେ ପୂଜା କଲାଯେଣୁ ତା ପୂର୍ବ-ଭାଗ୍ୟ ଥିଲା

Couplet 201

ଋଷି-ଦେବତା ପୂଜା କରିରୁଦ୍ରଙ୍କୁ ରୁଦ୍ରଭାବେ ବରି

Couplet 202

ଯଜ୍ଞର ଶେଷେ ଭାଗ ଦେଲାସେ ଅବଭୃଥ ସ୍ନାନ କଲା

Couplet 203

ଦକ୍ଷ ରହିଲା ନିଜ ଘରେଦେବେ ଚଳିଲେ ଯେଝାପୁରେ

Couplet 204

ଏବେ ହୋ ଶୁଣ କୁରୁବୀରସତୀ ଯେ ଛାଡିଲେ ଶରୀର

Couplet 205

ସେ ପୁଣି ହିମବନ୍ତ-ଘରେଜନ୍ମିଲେ ମେନକା-ଉଦରେ

Couplet 206

ପୁଣି ସେ ରୁଦ୍ରଙ୍କୁ ବରିଲାଅମ୍ବିକା ହିମଗିରି-ବାଳା

Couplet 207

ଏମନ୍ତ ରୁଦ୍ରର ଚରିତଯେମନ୍ତେ ଦକ୍ଷଯଜ୍ଞ ହତ

Couplet 208

ଉଦ୍ଧବ ମୁଖୁଁ ମୁହିଁ ଶୁଣିତୋତେ କହିଲି ପରିମାଣି

Couplet 209

ଏଣୁ ଏ ବିଷ୍ଣୁର ଚରିତଭକ୍ତ-ତାରଣେ ଭଗବତ

Couplet 210

ଭାବେ କହିଲି ତୋ ଅଗ୍ରତେଯେଣୁ ତୁ ପଚାରିଲୁ ମୋତେ

Couplet 211

ସର୍ବ ସମ୍ପଦ ଏଣେ ଲଭେଜୀବ ନ ପଡେ ମାୟାଭବେ

Couplet 212

ଏ ଯଶସ୍କର ଆୟୁଷ୍କରଅଶେଷ-ଜନ ପାପ ହର

Couplet 213

ଯେ ନିତ୍ୟ ଈଶ୍ୱର ଚରିତକୀର୍ତ୍ତନ କରଇ ପବିତ୍ର

Couplet 214

ତାର ସଂସାର-ଦୁଃଖ ନାଶେକହିଲେ ଜଗନ୍ନାଥ ଦାସେ