Skandha 4
Adhyaya 4
Couplet 1
ମୈତ୍ରେୟ ହରଷେ କହନ୍ତିଶୁଣ ବିଦୁର ଶୁଦ୍ଧମତି
Couplet 2
ସେ ଶିବ ବଚନରେ ସତୀକେବେ ହେଁ ନୋହେ ସ୍ଥିରମତି
Couplet 3
ଏମନ୍ତ ଦେବୀଆଗେ କହିରୁଦ୍ର ରହିଳେ ତୁନି ହୋଇ
Couplet 4
ମନେ ଚିନ୍ତନ୍ତି ବିଶ୍ୱନାଥନପୁଣ ହୋଏ ବିପରୀତ
Couplet 5
ମୋପତ୍ନୀ ପିତାଗୃହେ ଗଲେଜୀବନ ନ ଧରିବ ଭଲେ
Couplet 6
ଏହାର ମନ ସ୍ଥିର ନାହିଁନ ଗଲେ ନ ଧରିବ ଦେହୀ
Couplet 7
ବନ୍ଧୁଦର୍ଶନେ ଇଚ୍ଛା ତାରହୋଇଛି ଅତି ବଳୀୟାର
Couplet 8
ବାରେକ ହୁଅଇ ବାହାରମୋ ଭୟେ ପ୍ରବେଶେ ଗୃହର
Couplet 9
ଏହାର ମନ ସ୍ଥିର ନାହିଁଅବଶ୍ୟ ଯିବ ଏ ନ କହି
Couplet 10
ଏମନ୍ତ ଚିତ୍ତେ ଚିନ୍ତି ହରକେବେହେଁ ମନ ନୋହେ ସ୍ଥିର
Couplet 11
ଚିନ୍ତା ଆକୁଳେ ଦୁଃଖମତିନିଜ ଗୁଣଙ୍କୁ ମନେ ଚିନ୍ତି
Couplet 12
ଏହାର ସଙ୍ଗେ ଥିବି ମୁହିଁନିଜଗଣଙ୍କୁ ସଙ୍ଗେ ଲଇଁ
Couplet 13
ଏମନ୍ତେ ରୁଦ୍ର ଚିନ୍ତା କରୁଁଦେବୀ ଉଠିଲେ ନିଜ ପୁରୁ
Couplet 14
ନୟନୁ ବହେ ଅଶ୍ରୁଜଳଶୁଖିଛି ବଦନ-କମଳ
Couplet 15
ଶରୀର କମ୍ପେ ରୋଷଚିତ୍ତେକଦଳୀବନ ଯେହ୍ନ ବାତେ
Couplet 16
ନିଃଶ୍ୱାସ ବହେ ଖରତରଶୁଖିଲା ସୁରଙ୍ଗ-ଅଧର
Couplet 17
ଅଧୋବଦନେ ମନ ଦୁଃଖୀଚଳିଲେ ଭବଙ୍କୁ ଉପେକ୍ଷି
Couplet 18
ଖରେ ଚଳନ୍ତେ ରୋଷଭରେଅବନୀ କମ୍ପେ ପାଦଭରେ
Couplet 19
ପିତା ଭୁବନେ ଦେବୀ ଯାନ୍ତେକେହି ନାହାନ୍ତି ନିଜସାଥେ
Couplet 20
ସ୍ତିରୀ ସ୍ୱଭାବ ମୂଢ଼ମତିଯେ ହର ସାଧୁ ଜନ-ପତି
Couplet 21
ସ୍ନେହରେ ଅର୍ଦ୍ଧଅଙ୍ଗ ହୋଇସେ ସତୀ ତାଙ୍କୁ ଲଂଘି ଯାଇ
Couplet 22
ପିତା ଭୁବନେ ଦେବୀ ଯାନ୍ତେପଛେ ଚଳନ୍ତି ଗଣ ଯୂଥେ
Couplet 23
ଶତ ସହସ୍ର ରୁଦ୍ର ଗଣନିକଟେ ମିଳିଲେ ତକ୍ଷଣ
Couplet 24
ସତୀଙ୍କୁ ବୃଷଭେ ବସାଇସର୍ବେ ଧାଇଁଲେ ସଜହୋଇ
Couplet 25
ମୁଁ ଯିବି ଅମ୍ବିକାର ପଛେମୋ କଥା ଦେଖସି ପ୍ରତ୍ୟକ୍ଷେ
Couplet 26
ଏମନ୍ତ ରୁଦ୍ର ଆଗେ କହିନନ୍ଦି ଚଳିଲେ ଗଣ ଲଇଁ
Couplet 27
ଅମ୍ବିକା ତୁଲେ ନାରୀଯୂଥେମିଳିଲେ ଉପାୟନ ହସ୍ତେ
Couplet 28
କନ୍ଦୁକ ଦର୍ପଣ ଅମ୍ବୁଜଶ୍ୱେତାତପତ୍ର ଶ୍ୱେତଧ୍ୱଜ
Couplet 29
ବ୍ୟଜନ ପୁଷ୍ପମାଳା ଘେନିସଙ୍ଗୀତ-ଗୀତ-ନାଦ-ଧ୍ୱନି
Couplet 30
ଦୁନ୍ଦୁଭି ଶଙ୍ଖ ବେଣୁନାଦେସଙ୍ଗତେ ଚଳିଲେ ଆନନେ୍ଦ
Couplet 31
ଏମନ୍ତେ ରୁଦ୍ରଗଣେ ଯାଇଯଜ୍ଞ ଦେଖିଲେ ଦୂରେ ରହି
Couplet 32
ଧୂମ-ବ୍ୟାପିତ-ଯଜ୍ଞଶାଳେଅଶେଷ ଋଷି-ବିପ୍ର ମେଳେ
Couplet 33
ବିପ୍ରଙ୍କ ସଙ୍ଗେ ପ୍ରଜାପତିଅନଳେ କ୍ଷେପନ୍ତି ଆହୁତି
Couplet 34
ଯଜ୍ଞର ଭାଣ୍ତ ନାନାବିଧିଯେ ଭାଣ୍ତେ ଯେ ଦ୍ରବ୍ୟ ପ୍ରସିଦ୍ଧି
Couplet 35
ମନ୍ତ୍ର ଆହୁତି ହୋମବେଳେସତୀ ମିଳିଲେ ଯଜ୍ଞଶାଳେ
Couplet 36
ସତୀ ଚାହାଁନ୍ତେ କୋପଚିତ୍ତେଯେ ଯଜ୍ଞେ ଥିଲେ ଯେ ସମସ୍ତେ
Couplet 37
ସର୍ବେ ଦକ୍ଷର ଭୟପାଇଆଦର ନକରିଲେ କେହି
Couplet 38
ଭଗିନୀଗଣେ ମାତା ତୁଲେଆଦରେ ସମୀପେ ମିଳିଲେ
Couplet 39
ପ୍ରେମାଶ୍ରୁକଣ୍ଠେ ଭଗ୍ନୀଗଣକୋଳ କରନ୍ତି ଜଣେ ଜଣ
Couplet 40
ସୋଦରେ ସ୍ନେହେ ପ୍ରଶ୍ନ କଲେସର୍ବ କୁଶଳ ପଚାରିଲେ
Couplet 41
ଉତ୍ତମ ପୂଜା ବିଧି ଦ୍ରବ୍ୟସମୀପେ ଆଣିଦେଲେ ସର୍ବ
Couplet 42
ରତ୍ନ-ଆସନ ବେଗେଆଣିସେ ପ୍ରଜାପତିର ଘରଣୀ
Couplet 43
ସତୀସମୀପେ ଆଣି ଦେଲେତାଦେଖି ସତୀ କୋପ କଲେ
Couplet 44
ପିତାର ଅନାନ୍ଦର ଦେଖିକୋପେ କମ୍ପଇ ଅଶ୍ରୁମୁଖୀ
Couplet 45
ଯଜ୍ଞେ ନ ଦେଖି ସ୍ୱାମୀଭାଗମନେ ବସିଲା ମହାରାଗ
Couplet 46
ମୋର ଈଶ୍ୱରେ ନ ଗଣିଲାଅବହେଳଣ କର୍ମ କଲା
Couplet 47
ସଭାରେ ଯେତେ ଲୋକ ଥିଲେସତୀଙ୍କି ଦେଖି ନ ଉଠିଲେ
Couplet 48
ପିତା ଅବଜ୍ଞା କର୍ମ ଦେଖିକୋପେ କମ୍ପଇ ଅଶ୍ରୁମୁଖୀ
Couplet 49
ଏମନ୍ତେ ଦକ୍ଷ-ବଧ ଅର୍ଥେସତୀ ଶରୀରୁ କୋପଚିତ୍ତେ
Couplet 50
ଅନେକ ଭୂତଗଣ ଜନ୍ମିତାହାଙ୍କୁ ନିବାରି ଭବାନୀ
Couplet 51
କୋପେ ବୋଲଇ ଉଚ୍ଚବାଣୀଯେମନ୍ତେ ସଭାଲୋକେ ଶୁଣି
Couplet 52
କୋପେ କମ୍ପଇ ତାର ଦେହୀବୋଲଇ ପିତାମୁଖ ଚାହିଁ
Couplet 53
ପ୍ରିୟ ଅପ୍ରିୟ ଅତିରେକେନ ଦେଖି ଯାୠ ଇହଲୋକେ
Couplet 54
ଜଗତ ମଧ୍ୟେ ଯେତେ ଦେହସ୍ୱାମୀ ମୋହର ସର୍ବପ୍ରିୟ
Couplet 55
ଯେ ରୁଦ୍ର ସର୍ବଆତ୍ମା ହୋଇମିତ୍ର ଅମିତ୍ର ଯାର ନାହିଁ
Couplet 56
ସେ ଯେ ଅଶେଷ-ଜନ-ଗୁରୁତାହାଙ୍କୁ ତୁହି ନିନ୍ଦା କରୁ
Couplet 57
ଦେଖ ଏ ସଂସାର-ବେଭାରେଯେ ସାଧୁଜନେ ନିନ୍ଦା କରେ
Couplet 58
ଅନେକ-ଦୋଷ କରିଥିଲେସାଧବେ ନ ଧରନ୍ତି ଭଲେ
Couplet 59
ସକଳ-ଦୋଷ କରେ କ୍ଷମାସେ ଜନ ସାଧୁ ମହାତମା
Couplet 60
ଏରୂପେ ଯେତେକ ପିଣ୍ତିତତାହାଙ୍କୁ ବୋଲନ୍ତି ମହତ
Couplet 61
ଯେ ଗୁଣମାତ୍ରକୁ ଧରନ୍ତିଦୋଷ ଗ୍ରହଣ ନ କରନ୍ତି
Couplet 62
ତାହାଙ୍କୁ ବୋଲି ମହତ୍ତରକେ ଅବା ଅଛନ୍ତି ଅପର
Couplet 63
ଦୋଷକୁ ଦୂରେ ପରିହରିଆବରେ ତୁଚ୍ଛ ଗୁଣଧରି
Couplet 64
ଏମନ୍ତ ସାଧୁ ପ୍ରତି ତାତତୁ ପାପ କଳ୍ପିଲୁ ନିଶ୍ଚି୍ତ
Couplet 65
ଅସାଧୁଜନ ପ୍ରାୟ ତୁହିରୁଦ୍ର ବିଷୟେ କୋପ ବହି
Couplet 66
ଯେଣୁ ବୋଲାଉ ପ୍ରଜାପତିସେ ଗର୍ବେ ନିନ୍ଦୁ ମୋର ପତି
Couplet 67
ଏ ନୋହେ ମହତଙ୍କ କର୍ମଗର୍ବେ ହୋଇଲୁ ମତିଭ୍ରମ
Couplet 68
ଯେ ବେନିଅକ୍ଷର ମୁଖରେପ୍ରସନ୍ନେ ଶିବନାମ ଧରେ
Couplet 69
କି ଅବା ଶ୍ରଦ୍ଧାଯୁକ୍ତ ହୋଇନିରତେ ବଦନେ ଗୁଣଇ
Couplet 70
ଅଥବା ପଶେ ଶ୍ରୁତିପଥେପାପ ନାଶଇ କ୍ଷଣମାତ୍ରେ
Couplet 71
ଯାହାର ନାମ ଏ ଜଗତେସର୍ବମଙ୍ଗଳ ବହୁମତେ
Couplet 72
ତୋର ଜୀବନ ପାପ-ସିନ୍ଧୁଅଶିବ ହୋଇ ଶିବ ନିନ୍ଦୁ
Couplet 73
ଯା ପାଦପଦ୍ମ-ମଧୁ ଲୋଭେମହାନ୍ତଜନ ନିତ୍ୟେ ସେବେ
Couplet 74
କାମୀ କାମନା ସ୍ରବେ ଯହୁଁବିଶ୍ୱବାନ୍ଧବ ଅଟେ ଯେହୁ
Couplet 75
ସାଧୁ-ମାନସ -ଅଳି-ବୃନ୍ଦବ୍ରହ୍ମଆନନ୍ଦ-ମକରନ୍ଦ
Couplet 76
ପାନାର୍ଥୀ ହୋଇ ସେବା କରେଯାହାର ଶ୍ରୀପାଦପଦ୍ମରେ
Couplet 77
ତାହାରେ ଦ୍ରୋହ ଚିନ୍ତୁ ପିତଏ କଥା ବଡ ଆଚମ୍ବିତ
Couplet 78
ଯେ ସଦାଶିବ ବିଶ୍ୱବନ୍ଧୁତୁ ତାର ଦ୍ରୋହକରି ନିନ୍ଦୁ
Couplet 79
ଜଟା ବିସ୍ତାରି ଶ୍ମଶାନରେବୁଲଇ ଶିବ ନିର୍ବିକାରେ
Couplet 80
ଶ୍ମଶାନଭସ୍ମ ମାଲ୍ୟ ତାରନରକପାଳ ଅଳଙ୍କାର
Couplet 81
ହେଲେ ହେଁ ଶିବଙ୍କୁ ଅଶିବତୋ ବିନା କେଅବା ବୋଲିବ
Couplet 82
ବ୍ରହ୍ମାଦି ଦେବଗଣମାନେକେ ଶିବ ମହିମା ନ ଜାଣେ
Couplet 83
ତୁ କି ଜାଣିବୁ ସେ ମହିମାଅଶେଷ-ମଙ୍ଗଳର ସୀମା
Couplet 84
ଶିବ ନିର୍ମାଲ୍ୟ ମଥା ପାତିତଥାପି କେମନ୍ତେ ଘେନନ୍ତି
Couplet 85
ର୍ଧମରକ୍ଷକ ସ୍ୱାମୀ ମୋରତା ସଙ୍ଗେ କଲୁ ତୁ ବିଧୁର
Couplet 86
ଏଣୁ ଜୀବନ ଛାଡିବଇଁସକଳ-ଧର୍ମ-ରକ୍ଷା ପାଇଁ
Couplet 87
ଏହିଟି ପତିବ୍ରତା-ଧର୍ମପାଷଣ୍ତେ ସ୍ୱାମୀର ନିନ୍ଦନ
Couplet 88
ଶୁଣିଲେ କାନେ ହାତ ଦେବତକ୍ଷଣେ ତହୁଁ ପଳାଇବ
Couplet 89
ପାରିଲେ ତା ଜିହ୍ୱା ଛେଦିବଆପଣା ଜୀବନ ତେଜିବ
Couplet 90
ତୋ ବୀର୍ଯ୍ୟେ ଜନ୍ମ ମୋର ଦେହୀହୋଇଲା ପୂର୍ବପାପ ବହି
Couplet 91
ସ୍ୱାମ ନିନ୍ଦନ ବାକ୍ୟ ସହିଏ ଦେହ ନ ଧରିବି ମୁହିଁ
Couplet 92
ଯେ ନାରୀ ସ୍ୱାମୀର ନିନ୍ଦନଶୁଣି ଧରେ ନିଜ ଜୀବନ
Couplet 93
ପୂର୍ବର ପାପ ଯେ ନ ସ୍ମରେତା ପ୍ରତିକାର ଯେ ନକରେ
Couplet 94
ଦିନ ବଞ୍ଚଇ ଦୁଃଖ-ଶୋକେଅନ୍ତେ ସେ ପଡଇ ନରକେ
Couplet 95
ଯେ ଆତ୍ମାରାମ ବଇରାଗୀବିଧି-ନିଷେଧ ପାରେ ଲଂଘି
Couplet 96
ସ୍ୱଧର୍ମେ ନିଷ୍ଠା ଯାର ଥିବସେ ପର-ନିନ୍ଦା ନ କରିବ
Couplet 97
ଯେ ଅବା ବେଦବିଧି ଧର୍ମପ୍ରବୃତ୍ତି ନିବୃତ୍ତି ଲକ୍ଷଣ
Couplet 98
ଶବେ ତା ନ ସମ୍ଭବେ ଦୁଇଯେଣୁଟି ଆତ୍ମାରାମ ସେହି
Couplet 99
ଦରିଦ୍ର ବୋଲି ଶିବେ ତୁହିନିନ୍ଦା ନ ବହ ଗର୍ବ ବହି
Couplet 100
ଅଣିମା ଆଦି ଅଷ୍ଟସିଦ୍ଧିଯା ତୁହଁ ଲଭେ ଯୋଗୀ ସାଧି
Couplet 101
ତୋ ପରି ଯଜ୍ଞେ ଯେ ଭ୍ରମନ୍ତିକାହୁଁ ଲଭିବେ ସେ ସମ୍ପତ୍ତି
Couplet 102
ତୁ ପାପୀ ଯେଣୁ ଶିବଦ୍ରୋହୀତୋଠାରୁ ଜାତ ମୋର ଦେହୀ
Couplet 103
ଧିକ ଏ ଦେହ ନ ରଖିବିଆଉ ଏ ଲଜ୍ଜା ନ ସହିବି
Couplet 104
ତୋହର ସଙ୍ଗତେ ବଚନଅଧିକେ ନାହିଁ ପ୍ରୟୋଜନ
Couplet 105
କେହି ନ ବୋଲୁ ଦାକ୍ଷାୟଣୀଅଟଇ ଶିବର ଘରଣୀ
Couplet 106
ମୈତ୍ରେୟ କହନ୍ତି ବଚନଶୁଣ ବିଦୁର ତୋଷମନ
Couplet 107
ଏମନ୍ତ ଦକ୍ଷେ ଦେବୀ କହିକୁଣ୍ତ-ଉତ୍ତରଦିଗେ ଯାଇ
Couplet 108
ଯୋଗଧାରଣା ଆଗମନେନିଶ୍ଚଳେ ବସିଲେ ଆସନେ
Couplet 109
ସ୍ୱାମୀର ଅପମାନ ଅର୍ଥେପିତାର ଅନାଦର ଚିତ୍ତେ
Couplet 110
ପୀତବସନ ପରିଧାନପବିତ୍ର-ଜଳେ ଆଚମନ
Couplet 111
ହୃଦରେ କଳ୍ପି ମହାମନ୍ୟୁପବନ ଅଧ ଉର୍ଦ୍ଧ୍ୱ ସ୍ଥାନୁ
Couplet 112
ନାଭିକମଳେ ସୁନିଶ୍ଚଳେପ୍ରାଣଧାରଣ ଯୋଗବଳେ
Couplet 113
ଏ ତିନିପ୍ରାଣ ଉର୍ଦ୍ଦ୍ୱେ ନେଇଉଦାନ ସଙ୍ଗେ ହୃଦେ ଥୋଇ
Couplet 114
ହୃଦୟ ପ୍ରାଣ ସଙ୍ଗେ ବ୍ୟାପିକଣ୍ତେ ଲଲାଟ ଚକ୍ରେ କ୍ଷେପି
Couplet 115
ଭ୍ରୁମଧ୍ୟେ ଥାପି ଅନୁମାନେଯୋଖିଲେ ବ୍ରହ୍ମରନ୍ଧ୍ର ସ୍ଥାନେ
Couplet 116
ସ୍ୱାମୀ ଚରଣେ ଧ୍ୟାନକରିଯୋଗ-ଅନଳେ ବାୟୁ ଧରି
Couplet 117
ମୂର୍ଦ୍ଧନି ଭେଦି ତତକ୍ଷଣଶୂନ୍ୟେ ମିଶିଲା ଦଶପ୍ରାଣ
Couplet 118
ସମାଧି ସମ୍ଭୂତ ଅନଳେସତୀ ଶରୀର ବେଗେ ଜଳେ
Couplet 119
ସତୀ ମରଣ କର୍ମ ଚାହିଁଦେବେ ଯେ ଯଜ୍ଞେ ଥିଲେ ରହି
Couplet 120
ଦେଖିଣ ଦେବୀର ନିଧନଚଞ୍ଚଳ କରି ସର୍ବ ମନ
Couplet 121
ଭୂମି ଗମନେ ଯେ ବା ଥିଲେହାହା ଶବଦ ଉଚ୍ଚେ କଲେ
Couplet 122
ଦେଖ ଏ ଦେବଦେବନାରୀକି ଅପମାନେ କୋପକରି
Couplet 123
ପ୍ରାଣ ଛାଡିଲେ ଯଜ୍ଞଶାଳେପିତା ଅମାନ୍ୟ କୋପଭରେ
Couplet 124
ଦେଖ ଏ ଦକ୍ଷ ପ୍ରଜାପତିଗର୍ବେ ଆଚରିଲା ଅନୀତି
Couplet 125
ପ୍ରଜାଙ୍କ ପତିଏ ବୋଲାଇଅନୀତି କଲା ଗର୍ବ ବହି
Couplet 126
ନିଜ ଦୁହିତାର ନିଧନେଯତ୍ନ କଲା ଏ କ୍ରୋଧମନେ
Couplet 127
ଏ ନୋହେ ସାଧୁଙ୍କ ବେଭାରଅଧର୍ମ କଲା ଗରୁତର
Couplet 128
ଏମନ୍ତ ବାକ୍ୟ କହୁଁ ଜନେସତୀର ପ୍ରାଣ ଅବସାନେ
Couplet 129
ସତୀ ମରଣ କଥା ଶୁଣିନନ୍ଦିକେଶ୍ୱର ବୀରମଣି
Couplet 130
ରୁଦ୍ରଗଣଙ୍କୁ ସଙ୍ଗେ ଲଇଁବେଗେ ଧାଇଁଲା ରୋଷ ବହି
Couplet 131
ବିବିଧ ଶସ୍ତ୍ର ଧରି କରେମିଳିଲା ଦକ୍ଷ ଯଜ୍ଞଘରେ
Couplet 132
ତାହାକୁ ଦେଖି ଭୃଗୁ ମୁନିଘୃତଆହୁତି କରେ ଘେନି
Couplet 133
ଯଜ୍ଞଘ୍ନ ନାମ ଯଜୁମନ୍ତ୍ରେକଳ୍ପିଲା ଅଭିଚାର-ତନ୍ତ୍ରେ
Couplet 134
ଆହୁତି ଦ୍ୟନ୍ତେ ଅଗ୍ନିକୁଣ୍ତେନିର୍ଧୂମ ସ୍ୱର୍ଣ୍ଣବର୍ଣ୍ଣ ପିଣ୍ତେ
Couplet 135
ମନ୍ତ୍ରେ ମନ୍ତ୍ରିତ ସୋମ ପାଇପ୍ରଚଣ୍ତ ବ୍ରହ୍ମତେଜ ବହି
Couplet 136
ଋଭୁ ନାମରେ ଦେବଗଣେଅନଳୁ ଉଠିଲେ ତକ୍ଷଣେ
Couplet 137
ଜଳନ୍ତା କାଷ୍ଠ ଘେନି କରେଶତସହସ୍ର କୋପଭରେ
Couplet 138
ଶବଦେ ଦଶଦିଗ ପୂରିଧାଇଁଲେ ଘୋରନାଦ କରି
Couplet 139
ତେଣେ ଭାଜିଲେ ରୁଦ୍ରସୈନିତା ଦେଖି ବେଗେ ଦେବମୁନି
Couplet 140
ଧାଇଁଲେ ଶିବପୁର-ମାର୍ଗେକହିଲେ ସଦାଶିବ ଆଗେ
Couplet 141
ସତୀ-ମରଣ-କଥା ଆଦିକହିଲେ ସକଳ ସମ୍ପାଦି
Couplet 142
ସେ ବ୍ରହ୍ମମୁନିର ଚରଣେଆତ୍ମାର ନିସ୍ତାର କାରଣେ
Couplet 143
କୃଷ୍ଣ-ବିଷୟ ଭାଗବତକହଇ ଦାସ ଜଗନ୍ନାଥ