Adhyaya 3

Couplet 1

ମୈତ୍ରେୟ ମୁନି ତୋଷ ହୋଇକହେ ବିଦୁର ମୁଖ ଚାହିଁ

Couplet 2

ଶୁଣ ବିଦୁର ଏକମନେରୁଦ୍ର ଯେ ଗଲେ କୋପମନେ

Couplet 3

ଏମନ୍ତେ ଜାମାତା ଶ୍ୱଶୁରବିବାଦେ ଗଲା ବହୁକାଳ

Couplet 4

ପ୍ରଜାପତିଙ୍କ ମଧ୍ୟେ ପୂର୍ବେଦକ୍ଷକୁ ସ୍ଥାପି ରାଜପଦେ

Couplet 5

ଦକ୍ଷକୁ ଅଭିଷେକ କରିବ୍ରହ୍ମା ବୋଇଲେ ହସ୍ତ ଧରି

Couplet 6

ତୁ ହୁଅ ପ୍ରଜାପତି ଶ୍ରେଷ୍ଠଅପରେ ସର୍ବେ ତୋ କନିଷ୍ଠ

Couplet 7

କମଳଯୋନି ଯେତେବେଳେଦକ୍ଷକୁ ଶୁଭଲଗ୍ନ ଦେଲେ

Couplet 8

ସକଳ ମୁନି ମନୁଗଣେସ୍ଥାପିଲେ ପ୍ରଜାପତି ପଣେ

Couplet 9

ଦକ୍ଷକୁ ପୂଜି ଅଭିଷେକେମାନ୍ୟ ସେ କଲେ ଏକେଏକେ

Couplet 10

ତୁମ୍ଭ ସକଳମଧ୍ୟେ ଏହୁପାଳନେ ଅଧିପତି ହେଉ

Couplet 11

ଦକ୍ଷକୁ ବୋଲେ ବେଦବରତୁ ବାଜପେୟ ଯଜ୍ଞ କର

Couplet 12

ସେ ଦକ୍ଷ ମନେ ଗର୍ବ କଲାରୋଷେ ରୁଦ୍ରଙ୍କୁ ନ ବରିଲା

Couplet 13

ଭୃଗୁଙ୍କୁ କଲେ ପୁରୋହିତସଙ୍ଗେ ଘେନିଣ ମୁନିସନ୍ଥ

Couplet 14

ଯେ ଯଜ୍ଞ ବୃହସ୍ପତି ନାମଶୁଣିଲା ଯଜ୍ଞଙ୍କ ଉତ୍ତମ

Couplet 15

ତେଣୁ ନିବେଶି ମନବୁଦ୍ଧିସକଳ ସମ୍ଭାର ନିବେଦି

Couplet 16

ସେ ଯଜ୍ଞ ଆରମ୍ଭର କାଳେସକଳ ମୁନି ଏକମେଳେ

Couplet 17

ଯେ ବ୍ରହ୍ମଋଷି ଦେବଋଷିସର୍ବଦେବଙ୍କ ସଙ୍ଗେ ମିଶି

Couplet 18

ପିତୃ-ଦେବତାଗଣ ଶୂନ୍ୟେପତ୍ନୀଙ୍କି ଘେନି ଦିବ୍ୟଯାନେ

Couplet 19

ମନର ଉଲ୍ଲାସେ ଗମନ୍ତିଦିଗ-ଭୁବନେ ବିରାଜନ୍ତି

Couplet 20

ଯଜ୍ଞେ ଗମନ୍ତି ଯୂଥେ ଯୂଥେଗୀତ ସୁବାଦ୍ୟ ଶୂନ୍ୟପଥେ

Couplet 21

ଆକାଶେ ବିମାନ ଗହଳଚଳନ୍ତେ ଶୁଭେ ମୁଖଗୋଳ

Couplet 22

ଏମନ୍ତେ ଈଶ୍ୱର ଘରଣୀଆକାଶେ ଶୁଣି ଦେବବାଣୀ

Couplet 23

ନିଜ ସଖୀଙ୍କି ପଚାରିଲାତାହାଙ୍କ ବଦନୁ ଶୁଣିଲା

Couplet 24

ଶୁଣ ଗୋ ଈଶ୍ୱର ଭାମିନିଯେଣେ ଗମନ୍ତି ସୁର ମୁନି

Couplet 25

ତୁମ୍ଭ ପିତାର ମହାଯଜ୍ଞେଦେବେ ଗମନ୍ତି ଶୂନ୍ୟମାର୍ଗେ

Couplet 26

ନିଜ କାମିନୀ ଘେନି ସଙ୍ଗେବିମାନ ଯାନ୍ତି ନାନାରଙ୍ଗେ

Couplet 27

ତିନି ଭୁବନେ ଯେତେ ଜନେଯଜ୍ଞ ଗମନ୍ତି ତେସମନେ

Couplet 28

ଦିବ୍ୟ ଅଳଙ୍କାର ଭୂଷଣେବିମାନେ ବସି ବଧୂଗଣେ

Couplet 29

ଅନେକ ପରିଜନ ଘେନିହରଷ ସୁବେଶେ କାମିନୀ

Couplet 30

ସ୍ୱାମୀଙ୍କ ସଙ୍ଗତେ ଚଳନ୍ତିଦେଖ ଗଗନେ ପନ୍ତି ପନ୍ତି

Couplet 31

ନକ୍ଷତ୍ରଗଣ ପ୍ରାୟ ଶୋଭାକି ଅବା ପଟାନ୍ତର ଦେବା

Couplet 32

ତା ଶୁଣି ଗଗନକୁ ଚାହିଁଅମ୍ବିକା ମନେ ବିଚାରଇ

Couplet 33

ଦେଖ ଅଭାଗ୍ୟ କର୍ମ ମୋରମୋହର ସ୍ୱାମୀ ମହେଶ୍ୱର

Couplet 34

ମୋହର ପିତା ଯଜ୍ଞକାଳେମୁହିଁ ନିରାଶ କର୍ମ-ଫଳେ

Couplet 35

ମୋର ସ୍ୱାମୀଙ୍କି ନ ବରିଲାଅବହେଳଣ ମୋତେ କଲା

Couplet 36

ମୋର ମାତାର ଦୟା ନାହିଁକେ ଏହା ସହୁ ଦେହ ବହି

Couplet 37

ନିନ୍ଦିତ-କର୍ମ ଏ ସଂସାରେନ ଥିବା ଯୋଗାଇ ବେଭାରେ

Couplet 38

ଏମନ୍ତ ଭାଳି ଦେବୀ ମନେମିଳିଲେ ସ୍ୱାମୀ ସନ୍ନିଧାନେ

Couplet 39

ହୃଦୟେ ଶୋକଭର ହୋଇବୋଲନ୍ତି ରୁଦ୍ରମୁଖ ଚାହିଁ

Couplet 40

ଭୋନାଥ ଶୁଣ ପଶୁପତିତୁମ୍ଭ ଶ୍ୱଶୁର ମୂଢ଼ମତି

Couplet 41

ଯଜ୍ଞ ଆରମ୍ଭେ ପୁଣ୍ୟକାଳେତା ଶୁଣି ସର୍ବଦେବେ ଚଳେ

Couplet 42

ମୁନିଏ ସପତ୍ନକୀ ହୋଇଶୂନ୍ୟେ ଗମନ୍ତି ରଥବାହି

Couplet 43

ଦେଖ ଏ ମୁଖରାବଗୋଳପୂରିଛି ଗଗନମଣ୍ତଳ

Couplet 44

ଦେଖ ଆନନ୍ଦେ ଦେବଗଣେଚଳନ୍ତି ଯଜ୍ଞର କାରଣେ

Couplet 45

ଭୋନାଥ ଚାଲ ଆମ୍ଭେ ଯିବାପିତାର ଉତ୍ସବ ଦେଖିବା

Couplet 46

ଯଜ୍ଞ-ଉତ୍ସବ ପିତାପୁରେମୋର ଭଗିନୀ ସହୋଦରେ

Couplet 47

ଯାଆନ୍ତି ସ୍ୱାମୀ ଘେନି ସଙ୍ଗେଯଜ୍ଞ ଦେଖିବେ ନାନାରଙ୍ଗେ

Couplet 48

ମୁଁ ଏବେ ତୁମ୍ଭ ସଙ୍ଗେ ଯିବିପିତାର ଉତ୍ସବ ଦେଖିବି

Couplet 49

ମାତାକୁ ଦେଖିବି ନୟନେଭଗିନୀଗଣ ସୁଖ ମନେ

Couplet 50

ମୋ ପିତା-ଦତ୍ତ ଉପହାରସନ୍ତୋଷ ହୋଇବ ଆମ୍ଭର

Couplet 51

ଭୋନାଥ ଆଜ୍ଞାଦେବା ମାତେଯିବଇଁ ତୁମ୍ଭର ସହିତେ

Couplet 52

ଭୋଦେବଦେବ ପଶୁପତିକେ ଜାଣିପାରେ ତୁମ୍ଭ ଗତି

Couplet 53

ତୁମ୍ଭ ଗୋଚରେ ବିଷ୍ଣୁମାୟାକେ ଜାଣିପାରେ ନାଥ ଏହା

Couplet 54

ହେ ଅଜ ତୋହର ମାୟାରେଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ ନିର୍ମାଣ ସଂସାରେ

Couplet 55

ତଥାପି ସ୍ତିରୀଜନ୍ମ ମୋରମୁଁ କାହିଁ କରିବି ଗୋଚର

Couplet 56

ମୋ ଜନ୍ମଭୂମିର ଦର୍ଶନେଇଚ୍ଛା ବଳିଲା ମୋର ମନେ

Couplet 57

ହେ ଭବ ତୁମ୍ଭେ ତ ଅଭବକି ରୂପେ ହେବ ଅନୁଭବ

Couplet 58

ବନ୍ଧୁ ବିରହେ ଯେତେ ଦୁଃଖତହିଁରେ ତୁମ୍ଭେ ତ ବିମୁଖ

Couplet 59

ଦେଖ ହେ ପ୍ରଭୁ ଶୂନ୍ୟପଥେଦେବେ ଗମନ୍ତି ଯୂଥେଯୂଥେ

Couplet 60

ଯେସନେ ରାଜହଂସ-ପନ୍ତିବିମାନମାନ ଶୂନ୍ୟେ ଯାନ୍ତି

Couplet 61

ମୋର ପିତା ପୁରେ ଯାଇଯଜ୍ଞ ଦେଖିବେ ସୁଖବହି

Couplet 62

ଭୋନାଥ ଶୁଣ ପଶୁପତିତୁମ୍ଭ ଚରଣେ ମୋର ମତି

Couplet 63

ମୁଁ ଏହା ସହିବି କେମନ୍ତେଶରୀର ବହି ଏ ଜଗତେ

Couplet 64

ପିତା ଜନନୀ ଭଗ୍ନୀଗଣେଦିବ୍ୟଭୂଷଣ ଆଭରଣେ

Couplet 65

ଯଜ୍ଞ ଆରମ୍ଭେ ସୁଖଭୋଳେଥିବେ ସକଳେ ଏକମେଳେ

Couplet 66

ପିତା ଭର୍ତ୍ତା ଗୁରୁ ସଦନେଯୋଗାଇ ଯିବା ଅବରଣେ

Couplet 67

ଭୋନାଥ ଶୁଣ ସଦାଶିବତୁମ୍ଭେ ଅବରଣେ ନ ଯିବ

Couplet 68

ଯାହାର ଆବାହନ ନାହିଁତାହାର ଯିବା ଯୋଗ୍ୟ ନୋହି

Couplet 69

ତୋହର ଜ୍ଞାନ ନୋହେ ଅଳ୍ପମୁଁ ତୋର ଅର୍ଦ୍ଧଅଙ୍ଗରୂପ

Couplet 70

ତେଣୁ ତୁ ଅର୍ଦ୍ଧନାରୀଶ୍ୱରଖ୍ୟାତି ଲଭିଲୁ ମହେଶ୍ୱର

Couplet 71

ଭୋନାଥ ମୋର କଥା କରମୋହର ବାଞ୍ଛା ପୂର୍ଣ୍ଣକର

Couplet 72

ମୁଁ ଯିବି ଆଜ୍ଞା ଦେବା ମୋତେଆନନ୍ଦମନେ ଶୁଦ୍ଧ ଚିତ୍ତେ

Couplet 73

ଏମନ୍ତ ପ୍ରିୟା ମୁଖୁ ଶୁଣିଈଶ୍ୱର ସ୍ଥିର-ଚିତ୍ତେ ଗୁଣି

Couplet 74

ସ୍ୱଭାବେ ଜଗତ ଈଶ୍ୱରଜଗତ ଯାର ଖେଡଘର

Couplet 75

ଅଳପ ଅପମାନ ବହିକହନ୍ତି ପତ୍ନୀ-ମୁଖ ଚାହିଁ

Couplet 76

ଶୁଣ ସୁନ୍ଦରରୀ କହୁଁ ତୋତେତୁ ଯେଣୁ ପଚାରିଲୁ ମୋତେ

Couplet 77

ସାଧୁବିଚାର ଏ ତୋହୋରଶୁଦ୍ଧ-ସୁନ୍ଦର-ମନୋହର

Couplet 78

ବୋଲୁ ଏ ବନ୍ଧୁ-ଅପମାନକେ ସହିପାରେ ଦୁର୍ବଚନ

Couplet 79

ବନ୍ଧୁକୁ ବନ୍ଧୁ ଭାବଭୋଳେଅମାନ୍ୟ କଲେ ଅବହେଳେ

Couplet 80

ତହିଁ ନଥାଇ ଅପମାନକେ ସହୁ ପୁଣି ଦୁର୍ବଚନ

Couplet 81

ବିଦ୍ୟାର ବଳେ ତପଦାହେସୁନ୍ଦର ବପୁ ବୟ ରହେ

Couplet 82

ଉତ୍ତମକୁଳେ ଯେହୁ ଜାତସକଳଗୁଣେ ଯେ ବିଖ୍ୟାତ

Couplet 83

ଜାଣଇ ଶ୍ରୁତି ସ୍ମୃତି ଧର୍ମଆଗମ ନିଗମ ଯେ କର୍ମ

Couplet 84

ସେ ପୁଣି ଅବିବେକ ବଳେବନ୍ଧୁ ନିନ୍ଦଇ ଅବହେଳେ

Couplet 85

ମହତ ତେଜ ଯେ ନ ସହେନିରତେ ମନେ ଗର୍ବ ବହେ

Couplet 86

ଅଜ୍ଞାନବାଦୀ ବୋଲି ତାରେସୁଖ ନ ଲଭେ ଏ ସଂସାରେ

Couplet 87

ଯେ ପ୍ରାଣୀ ଅଭ୍ୟାଗତ ଦେଖିବକ୍ର-ବଦନେ ବୁଜେ ଆଖି

Couplet 88

ବନ୍ଧୁ ହେଲେ ହେଁ ଜାଣ ତୁହିତା ଗୃହେ ଯିବା ନ ଯୋଗାଇ

Couplet 89

ସମରେ ଅରି-ବାଣ ଘାଏଅଙ୍ଗରେ ତେଡେ ପୀଡା ନୋହେ

Couplet 90

ବନ୍ଧୁର କୁବଚନ-ବାଣଅନିଶେ ଦହେ ମନ ପ୍ରାଣ

Couplet 91

ତୁ ପୁଣି ପିତାପ୍ରିୟ ବହୁତାର ସୁହୃଦ-ଧର୍ମ କହୁ

Couplet 92

ତଥାପି ପିତାଗୃହେ ଗଲେମାନ ତୁ ନ ପାଇବୁ ଭଲେ

Couplet 93

ସାଧୁଙ୍କ ସଙ୍ଗେ ଯେ ବସଇତାହାର ରିପୁ ମିତ୍ର ନାହିଁ

Couplet 94

ଏଣୁ ଅସାଧୁ ସଙ୍ଗେ ଥିଲେପ୍ରାଣ ଇନ୍ଦ୍ରିୟ ବୁଦ୍ଧିବଳେ

Couplet 95

ପରର ଆତ୍ମାକୁ ନିନ୍ଦଇଅସାଧୁ ବାକ୍ୟେ ଭାବବହି

Couplet 96

ଅସାଧୁଜନଙ୍କ ସ୍ୱଭାବନିରତେ ଅସହଣି ଭାବ

Couplet 97

ସାଧୁଙ୍କ ସୁପୁଣ୍ୟ ସମ୍ପଦଦେଖି ବହନ୍ତି ମନେ ଖେଦ

Couplet 98

ହିଂସନ୍ତି ତାଙ୍କୁ ଅକାରଣେହରିଙ୍କି ଯେହ୍ନେ ପୁଣ୍ୟଜନେ

Couplet 99

ସଭାର ମଧ୍ୟେ ତୋ ପିତାରେଅବଜ୍ଞା କଲି ମୁଁ ବେଭାରେ

Couplet 100

ଏମନ୍ତ ନ ବିଚାର ମନେଶୁଣ କହୁଛି ସୁମଧ୍ୟମେ

Couplet 101

ଯେ ବନ୍ଧୁ ଆଗମନ ଦେଖିଉଠନ୍ତି ଆସନ ଉପେକ୍ଷି

Couplet 102

ଭାବେ ଆସନ୍ତି କିଛି ଦୂରବଚନ କହନ୍ତି ମଧୁର

Couplet 103

ଅତି ହିଁ ସ୍ନେହ କରି ଚିତ୍ତେପୁଲକ ହୋଇ ହୃଦଗତେ

Couplet 104

ଅଭିବାଦନ ମୃଦୁ ବାଣୀପୂଜନ୍ତି ନିଜ ଗୃହେ ଆଣି

Couplet 105

ବିଷ୍ଣୁର ଭାବେ ପୂଜା କରିଆନନ୍ଦେ ପ୍ରିୟଭାବେ ଭରି

Couplet 106

ଲୋକେ କରନ୍ତି ପରସ୍ପରତା ନୋହେ ପ୍ରାଜ୍ଞଙ୍କ ଆଚାର

Couplet 107

ସେ ବିଷ୍ଣୁ ଶୁଦ୍ଧ-ସ୍ୱ‌ତ୍ତ୍ୱମୟପ୍ରକାଶେ ଜୀବର ହୃଦୟ

Couplet 108

ତେଣୁ ବୋଲାଏ ବାସୁଦେବସେ ଯେ ମୋହର ନିତ୍ୟ ସେବ୍ୟ

Couplet 109

ଦକ୍ଷ ହୃଦୟେ ତାଙ୍କୁ ଲକ୍ଷିମୁଁ ନମସ୍କାର କରିଅଛି

Couplet 110

ଏ ରୂପେ କଲି ମୁଁ ସମ୍ମାନନକରି ତାଙ୍କ ଅପମାନ

Couplet 111

ଏ ଦେହେ ଅଭିମାନ କରିଦକ୍ଷ ତା ଜାଣିବ କିପରି

Couplet 112

ଯେଣୁ ଯେ ଦକ୍ଷ ପ୍ରଜାପତିମୋ ଭାବେ ଚିନ୍ତଇ ଅନୀତି

Couplet 113

ଯେଣୁ ମୋ ଆଶ୍ରେ ଯେତେ ଛନ୍ତିଦକ୍ଷର ପ୍ରିୟ ସେ ନୁହଁନ୍ତି

Couplet 114

ନିରପରାଧ ମୁଁ ତାହାରଦୁର୍ବାକ୍ୟେ କଲା ତିରସ୍କାର

Couplet 115

ପିତା ହେଲେ ହେଁ ତାର ତହିଁଯିବା ତୋହର ନ ଯୋଗାଇ

Couplet 116

ତୁ ଯେବେ ମୋହର ବଚନଅଜ୍ଞାନେ କରିବୁ ଲଂଘନ

Couplet 117

ପିତା ଭୁବନେ ଯିବୁ ତୁହିକେବେହେଁ ତୋର ଭଲ ନାହିଁ

Couplet 118

ତୋହର ଅମଙ୍ଗଳ ପଳମୋହୃଦେ ହୋଇବ ବିକଳ

Couplet 119

ଉତ୍ତମଜନ ଜାଣ ଯେବେସ୍ୱଜନୁଁ ପରାଭବ ଲଭେ

Couplet 120

କେବେହେଁ ତାର ଭଲ ନାହିଁଏମନ୍ତ ଦେବୀ ଆଗେ କହି

Couplet 121

ସ୍ଥିର ହୋଇଲେ ଉମାକାନ୍ତକହଇ ଦାସ ଜଗନ୍ନାଥ