Adhyaya 31

Couplet 1

ଶୁଣ ବିଦୁର ସାବଧାନେତଦନ୍ତେ ଯେବଣ ବିଧାନେ

Couplet 2

ସେ ଦଶଭାଇ ଜ୍ଞାନ ପରହରିଆଦେଶ ଘେନି ଶିର

Couplet 3

ଅନେକକାଳ ଭୋଗଅନ୍ତେବୈରାଗ୍ୟ ଉପୁଜିଲା ଚିତ୍ତେ

Couplet 4

ରାଜ-ବିଭୂତି ପତ୍ନୀ ତୁଲେପୁତ୍ରେ ସମର୍ପି ବନେ ଗଲେ

Couplet 5

ପଶ୍ଚିମଜଳଧି-ତଟରେରହିଲେ ସିଦ୍ଧ-ଆଶ୍ରମରେ

Couplet 6

ଜାଜଳି ନାମେ ଦ୍ୱିଜବରଯହିଁ ହୋଇଲେ ସିଦ୍ଧେଶ୍ୱର

Couplet 7

ତହିଁ ସେମାନେ ତପ କରିପୂଜିଲେ ବ୍ରହ୍ମସତ୍ରେ ହରି

Couplet 8

ଏ ମନ-ବଚନ-ଲୋଚନସେ ଜୟ କଲେ ପ୍ରାଣ-ମନ

Couplet 9

ଆସନଆଦି ଦୃଢ଼ କଲେସୁଶାନ୍ତ-ବିଗ୍ରହ ହୋଇଲେ

Couplet 10

ଏମନ୍ତ ସମୟେ ବିଦୁରନାରଦ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ କୁମର

Couplet 11

ମିଳିଲେ ସେହିଠାବେ ଆସିସେମାନେ ଛନ୍ତି ତପେ ବସି

Couplet 12

ଦେଖି ନାରଦ-ମୁନିବରସେମାନେ ଉଠିଲେ ସତ୍ୱର

Couplet 13

ବେଗେ ଆସନ ଆଣି ଦେଲେଚରଣଯୁଗ ପ୍ରକ୍ଷାଳିଲେ

Couplet 14

ଅତି ଆନନ୍ଦେ ଦଶଭାଇଭାବେ ପୂଜିଲେ ଅର୍ଘ୍ୟ ଦେଇ

Couplet 15

ସୁଖେ ବସିଲେ ମୁନିବରସେମାନେ ଅଗ୍ରେ ଯୋଡିକର

Couplet 16

ରୋମ-ପୁଲକେ ଅଶ୍ରୁପନ୍ତିଆନନ୍ଦେ ବସି ପଚାରନ୍ତି

Couplet 17

ଆମ୍ଭେ କି ଭାଗ୍ୟ କରିଥିଲୁଏ ତୁମ୍ଭ ଦର୍ଶନ ଲଭିଲୁ

Couplet 18

ଭୋ ମୁନି ଏ ତୁମ୍ଭ ଭ୍ରମଣଅଜ୍ଞାନୀଜନ ଉଦ୍ଧାରଣ

Couplet 19

ନିର୍ଭୟ ହେତୁ ପ୍ରାଣୀଙ୍କରତୁମ୍ଭ ଦର୍ଶନ ମୁନିବର

Couplet 20

ଯେସନେ ସୂର୍ଯ୍ୟର ଉଦୟଅଶେଷ-ପ୍ରାଣୀ-ସୁଖମୟ

Couplet 21

ତେସନେ ତୁମ୍ଭ ଦରଶନଖଣ୍ତଇ ତ୍ରିତାପ-ଅଜ୍ଞାନ

Couplet 22

ଭୋ ମୁନି ମନଖେଦ ଯେତେକହିବୁଁ ତୁମ୍ଭର ଅଗ୍ରତେ

Couplet 23

ପୂର୍ବେ ଯେ ପ୍ରଭୁ ଭଗବାନକହିଣ ଥିଲେ ଦିବ୍ୟଜ୍ଞାନ

Couplet 24

ଆମ୍ଭେ ଯେ ଗୃହଧର୍ମେ ପଡିସେ ଦିବ୍ୟଜ୍ଞାନ ଦେଲୁ ଛାଡି

Couplet 25

ଭୋ ମୁନି କର ଅନୁଗ୍ରହସେ ତ‌ତ୍ତ୍ୱଜ୍ଞାନ ଏବେ କହ

Couplet 26

ଏ ଭବ-ସାଗର ଦୁସ୍ତରସେଜ୍ଞାନେ ହୋଇବୁଁ ନିସ୍ତାର

Couplet 27

ମୈତ୍ରେୟ କହନ୍ତି ଭାରତଏମନ୍ତ ବୋଲନ୍ତେ ପ୍ରଚେତ

Couplet 28

ଶୁଣି ନାରଦ-ତପୋଧନଉତ୍ତମ ଶ୍ଲୋକେ କଲେ ଧ୍ୟାନ

Couplet 29

ଧ୍ୟାନ କରନ୍ତେ ମୁନିବରରୋମପୁଲକେ କଳେବର

Couplet 30

କୃଷ୍ଣ-ବିଷୟେ ନିମଜ୍ଜିଲେଦେହ-ଜୀବନ ପାଶୋରିଲେ

Couplet 31

ତକ୍ଷଣେ ପାଇ ଦିବ୍ୟବୁଦ୍ଧିତାହାଙ୍କୁ କହନ୍ତି ପ୍ରବୋଧି

Couplet 32

ଶୁଣ ନୃପତି ଧର୍ମଶୀଳଯେ କର୍ମେ ହୋଇବ କୁଶଳ

Couplet 33

କହିବା ତହିଁର ବିଧାନଯହିଁରେ ହେବ ତୁମ୍ଭ ଜ୍ଞାନ

Couplet 34

ମନୁଷ୍ୟ ଜନ୍ମ-କର୍ମ ସେହିହରିଙ୍କ ସେବା ହୋଏ ଯହିଁ

Couplet 35

ହରିଭଜନ ଯେବେ ନାହିଁଏଥୁ ଅଭାଗ୍ୟ ପରେ କାହିଁ

Couplet 36

ଯେ ତିନିବେଦ କର୍ମ କହେସେ କର୍ମେ ପ୍ରାଣୀ ମୋକ୍ଷ ନୋହେ

Couplet 37

ଭବୁ ତରିବ ସେ ବା କାହିଁଯାବତ ହରି ନ ଭଜଇ

Couplet 38

ଯେ ଦେବଆୟୁଷେ ଜୀବନ୍ତିହରି ନ ଭଜି ନ ତରନ୍ତି

Couplet 39

ଯେଣୁ ସେ ବିଷୟେ ପ୍ରମତ୍ତନ ଦେଲା କୃଷ୍ଣପାଦେ ଚିତ୍ତ

Couplet 40

ସୁସାଧ୍ୟ କଲେ ବିଦ୍ୟାମାନଅପରେ ଯେତେ ତପଦାନ

Couplet 41

ଏ ସର୍ବ ତାର ଅକାରଣଯେବେ ନ ଭଜେ ନାରାୟଣ

Couplet 42

ଯେତେକ କବିତ୍ୱ-ବଚନବ୍ୟର୍ଥ କି କାର୍ଯ୍ୟେ ପ୍ରୟୋଜନ

Couplet 43

ବିଫଳ-ବୁଦ୍ଧି ହେଲା ତାରନ କଲା ଯେ କୃଷ୍ଣ-ବିଚାର

Couplet 44

ଇନ୍ଦ୍ରିୟ ବଳ ତେଜ ଘେନିଏଣୁ କି ଭବୁ ତରେ ପ୍ରାଣୀ

Couplet 45

ଅଷ୍ଟାଙ୍ଗଯୋଗ ସାଂଖ୍ୟ ଆଦିସନ୍ନ୍ୟାସ-ଧର୍ମ ବେଦବାଦୀ

Couplet 46

ଏ ସର୍ବ ଜୀବ ନ ତାରନ୍ତିଭୋଗାଦି-ଫଳ ବାଞ୍ଛା ଦ୍ୟନ୍ତି

Couplet 47

ଅପରେ ଯେତେ ଶ୍ରେୟକର୍ମଇହ ସଂସାରେ ଲୋକଧର୍ମ

Couplet 48

ଏ ସର୍ବକାଳେ ନ ଘଟନ୍ତିଯେବେ ହରିଙ୍କି ନ ଭଜନ୍ତି

Couplet 49

ଏ ଯେତେ କର୍ମ ଶ୍ରେୟବିଧିଯଜ୍ଞାଦି କର୍ମ ଅଷ୍ଟସିଦ୍ଧି

Couplet 50

ସେ ସର୍ବ-ଅନ୍ତରାତ୍ମା-ହରିଯେ ଭଲମଦେ ଅଧିକାରୀ

Couplet 51

କର୍ମାନୁସାରେ ଦେହେ ରହିପ୍ରାଣୀଙ୍କି କର୍ମଭୋଗ ଦେଇ

Couplet 52

ତେଣୁ ସେ ଆତ୍ମା ସର୍ବଭୂତେସକଳ ପ୍ରିୟ ସେ ଏମନ୍ତେ

Couplet 53

ଯେବେ ହରିଙ୍କି ସେବା କରିଆତ୍ମାକୁ ଉଦ୍ଧାରନ୍ତି ହରି

Couplet 54

ଏ ସର୍ବ-ଫଳଦାତା ହରିପ୍ରାଣୀ ନ ଜାଣି ଭ୍ରମି ମରି

Couplet 55

ଦୁଃଖ-ଗହନେ କରେ ଆଶଏ କର୍ମେ ମୂଢ ଅବିଶ୍ୱାସ

Couplet 56

ଯେ ହରି ସର୍ବଭୂତେ ଥାଇକର୍ମାନୁସାରେ ଫଳ ଦେଇ

Couplet 57

ସକଳ-ପ୍ରିୟ ସେ ମୁରାରିସେ ଭଲମନ୍ଦେ ଅଧିକାରୀ

Couplet 58

ତାହାଙ୍କୁ ଯେ ପ୍ରାଣୀ ଭଜନ୍ତିତେବେ ଏ ଭବୁ ନିସ୍ତରନ୍ତି

Couplet 59

ଏମନ୍ତ ମହିମା ଯାହାରସେ ପ୍ରଭୁ କରନ୍ତି ଉଦ୍ଧାର

Couplet 60

ଯେସନେ ସର୍ବ-ତରୁ-ମୂଳେଜଳ ସିଞ୍ଚନ ନେଇ କଲେ

Couplet 61

ତାହାର ଭୁଜ-ସ୍କନ୍ଧ-ଶାଖାସର୍ବେ ସନ୍ତୋଷ ମୂଳେ ଏକା

Couplet 62

ପ୍ରାଣକୁ ଉପହାର ଦେଲେସନ୍ତୋଷ ଇନ୍ଦ୍ରିୟ-ସକଳେ

Couplet 63

ଏମନ୍ତେ ହରିଙ୍କର ସେବାକଲେ ସନ୍ତୋଷ ସର୍ବଦେବା

Couplet 64

ହରିଟି ସର୍ବ-ଦେବ-ମୂଳଯେତେ ପ୍ରପଞ୍ଚ-ସୂକ୍ଷ୍ମମୂଳ

Couplet 65

ସକଳ-ଆତ୍ମା-ଅନ୍ତ ହରିଯେ ପାଦ ଆଶ୍ରେ ପ୍ରାଣୀ ତରି

Couplet 66

ଯେସନେ ରବିଠାରୁ ଜଳପ୍ରଭବି ପ୍ରକାଶେ ଶୟଳ

Couplet 67

କାଳେ ସେ ରବିତେଜେ ପୁଣିପ୍ରବେଶ ହୋନ୍ତି ସର୍ବପ୍ରାଣୀ

Couplet 68

ସେ ରୂପେ ଏ ଗୁଣ ପ୍ରବାହଏ ଚରାଚର-ଭୂତ-ଦେହ

Couplet 69

ଏ ସର୍ବେ ହରିରୁ କ୍ଷରନ୍ତିକାଳେ ସେ ତହିଁ ପ୍ରବେଶନ୍ତି

Couplet 70

ଜଗତ ହରିଙ୍କ କିରଣସୂର୍ଯ୍ୟର ପ୍ରଭାଟି ଯେସନ

Couplet 71

ତା ତହିଁ ସର୍ବ-ଶକ୍ତି ଥାନ୍ତିଯେବେ ସେ ଜାଗ୍ରତ ଲଭନ୍ତି

Couplet 72

ତେବେ ସେ ଦ୍ରବ୍ୟ-କ୍ରିୟା-ଜ୍ଞାନହୁଅଇ ଭେଦ-ଭ୍ରମମାନ

Couplet 73

ଯେହ୍ନେ ଆକାଶେ ଘନପନ୍ତିତମ-ବିଜୁଳି ପ୍ରକାଶନ୍ତି

Couplet 74

ତେମନ୍ତେ ପରମ-ବ୍ରହ୍ମରେସକଳ-ଶକ୍ତି ଏ କ୍ରମରେ

Couplet 75

ହୁଅନ୍ତି ନୁହଁନ୍ତି ସେ କାଳେସର୍ବ-ସ‌ତ୍ତ୍ୱାଦି ଗୁଣଜାଳେ

Couplet 76

ସେ ଆତ୍ମା ଅଶେଷ-ଦେହୀଙ୍କପୁରୁଷ ପ୍ରଧାନ ସେ ଏକ

Couplet 77

କାଳ ହିଁ ତାହାଙ୍କୁଟି କହିଗୁଣ-ପ୍ରବାହ-ହେତୁ ସେହି

Couplet 78

ତାହାଙ୍କୁ ଭଜ ଏକଭାବେସଂସାରୁ ନିସ୍ତରିବ ଯେବେ

Couplet 79

ସକଳ-ଭୂତେ ଦୟା କରଯହିଁ ତହିଁରେ ତୋଷ ଧର

Couplet 80

ଇନ୍ଦ୍ରିୟବର୍ଗ ବିନାଶିଲେହରିଙ୍କି ପାଇବ ଭଜିଲେ

Couplet 81

ବିଶୁଦ୍ଧ ହୋଏ ଯେବେ ମନବିନାଶ ହୋନ୍ତି ଚେଷ୍ଟାମାନ

Couplet 82

ଏମନ୍ତ ଭକ୍ତି ଯେବେ ଚିତ୍ତେବିଶୁଦ୍ଧ-ହୃଦ ଅଦିରତେ

Couplet 83

ତହିଁ ବସନ୍ତି ଭଗବାନନ ଯାନ୍ତି ତହୁଁ ଅନ୍ୟସ୍ଥାନ

Couplet 84

ଏ ବିନେ ଯେ ଆନ କୁଯୋଗୀବିଷୟସୁଖେ ନିତ୍ୟେ ଭୋଗୀ

Couplet 85

ତାହାଙ୍କ ପୂଜା ନ ଘେନନ୍ତିଯେଣୁ ସେ ରସକୁ ଜାଣନ୍ତି

Couplet 86

ବିଦ୍ୟାଦି ଧନେ ଯେଉଁ ଜନେରହନ୍ତି ଅହଂକାର ମନେ

Couplet 87

ଯେ ସାଧୁ ଅକିଞ୍ଚନ ଦେଖିହତଆଦରେ ଦୂରେ ପେକ୍ଷି

Couplet 88

ଧନ ବିନାଶ ହେତୁ କରିଯେ ସାଧୁସେବା ପରିହରି

Couplet 89

ଅତ୍ୟନ୍ତ ମୂଢ ସେ ପାମରଧନରେ ଅତି ସ୍ନେହ ତାର

Couplet 90

ଏମନ୍ତ ପ୍ରାଣୀ ଯେ ଅଟନ୍ତିଅଜ୍ଞାନେ ଧର୍ମ ନଜାଣନ୍ତି

Couplet 91

ତାଙ୍କୁ ବିମୁଖ ନରହରିସାଧୁ-ଦୂଷଣ ହେତୁ କରି

Couplet 92

ତାହାଙ୍କ ନିକଟେ ନ ଆସେବସନ୍ତି ଅକିଞ୍ଚନ ପାଶେ

Couplet 93

ସେ ପରିପୂର୍ଣ୍ଣ ସର୍ବ ଭାବେବଶ ନୁହଁନ୍ତି ଧନ-ଲୋଭେ

Couplet 94

ନିଜ ଭକତ-ବଶ ହରିଭକ୍ତ-ଡାକକୁ ଅନୁସରି

Couplet 95

ଏମନ୍ତ ମହିମା ତାହାରସେ ପାଦେ ନ ସେବେ ପାମର

Couplet 96

ଦାରା-ତନୟ-ମୋହେ ଜଡିଦୁଃଖ-ଗହନେ ସୁଖ ଲୋଡି

Couplet 97

ଅଜ୍ଞାନ ଭାବେ ଦମ୍ଭେ ଥାନ୍ତିଯେ ଅନ୍ୟ-ଦେବଙ୍କୁ ସେବନ୍ତି

Couplet 98

ଯେ ହରି ଛାଡି ସେବେ ଆନଯେ ପ୍ରଭୁ ଭକତ-ଅଧୀନ

Couplet 99

ସେ ପାଦପଦ୍ମ ଛାଡି ସେହିଅନ୍ୟ ଭଜନେ ମନଦେଇ

Couplet 100

ଏ ସେବା ଛାଡି ଅନ୍ୟ ସେବେକେମନ୍ତେ ଭବୁ ନିସ୍ତରିବେ

Couplet 101

ତାହାଙ୍କୁ ବୋଲି ମୂଢମତିସେ ପ୍ରାଣୀ ଭବୁ ନ ତରନ୍ତି

Couplet 102

ଯାହାର ଅଛି ଦିବ୍ୟଜ୍ଞାନସେ କାହିଁ ଭଜେ ଦେବ ଅନ୍ୟ

Couplet 103

ସେ ହରିପାଦେ ସର୍ବସୁଖଆଶ୍ରୟେ ଛେଦେ ଭବ ଦୁଃଖ

Couplet 104

ମୈତ୍ରେୟ କହନ୍ତି ବିଦୁରଏମନ୍ତେ ଦେବ-ମୁନିବର

Couplet 105

ସେ ପ୍ରଚେବସ ତପ ଠାବେଏ ଜ୍ଞାନ କହିଲେ ସ୍ୱଭାବେ

Couplet 106

ଅପରେ ହରିଗୁଣମାନକହି ତୋଷିଲେ ତାଙ୍କ ମନ

Couplet 107

ତକ୍ଷଣେ ବ୍ରହ୍ମଲୋକେ ଗଲେସେ ସର୍ବେ ସନ୍ତୋଷେ ରହିଳେ

Couplet 108

ଶୁଣ ବିଦୁର ଜ୍ଞାନବନ୍ତନାରଦ ମୁଖରୁ ନିର୍ଗତ

Couplet 109

ହରିଙ୍କ ନାମ ଯଶ ଗୁଣଯେବା ଭାବନ୍ତି ଅନୁକ୍ଷଣ

Couplet 110

ସେ ସର୍ବେ କାମାର୍ଥ ଲଭନ୍ତିରତ୍ୟାଦି-ପାପା ବିନାଶନ୍ତି

Couplet 111

ଶୁଣି ସାନନ୍ଦ ନୃପଗଣେହରି ଭଜିଲେ ଅନୁକ୍ଷଣେ

Couplet 112

ଅନ୍ତେ ସେ ହରିଙ୍କି ଲଭିଲେନାରଦ-ହେତୁ ନିସ୍ତରିଲେ

Couplet 113

ଏ ଘେନି ସତସଙ୍ଗ ପ୍ରାଣୀଆଦରି ଲଭେ ଚକ୍ରପାଣି

Couplet 114

ଏ ଦିନେ ନାହିଁ ସଦଗତିଶୁଣ ବିଦୁର ଗୁହ୍ୟ ଅତି

Couplet 115

ସାଧୁଙ୍କ ସଙ୍ଗେ ପ୍ରୀତି କରମାନସ-ମୋହ ଯାଉ ଦୂର

Couplet 116

ଯେତେ ସଂଶୟ ହୃଦଗତପଚାରିଥିଲୁ ଯେ ବୃତ୍ତାନ୍ତ

Couplet 117

ସାର ଉଦ୍ଧରି ଶାସ୍ତ୍ରମତେକହିଲୁ ଶିରୀ ଭାଗବତେ

Couplet 118

ନାରଦ-ପ୍ରଚେତ-ସମ୍ବାଦଶ୍ରୀହରି-କ୍ଷଣ-ଗୁଣ-ବାଦ

Couplet 119

ଫେଡି ମୁଁ କହିଲଇଁ ତାହାସଂଶୟ କରିଥିଲୁ ଯାହା

Couplet 120

କହନ୍ତି ଶୁଦ୍ଧମହାମୁନିଶୁଣ ପରୀକ୍ଷ ତ‌ତ୍ତ୍ୱଜ୍ଞାନୀ

Couplet 121

ମୈତ୍ରେୟ ଯେତେକ କହିଲେବିଦୁର ବିନୟେ ଶୁଣିଲେ

Couplet 122

ଆନନ୍ଦେ ରୋମ-ପୁଲକିତଭବ-ଗଦ୍‌ଗଦେ ଅଶ୍ରୁପାତ

Couplet 123

ଆନନ୍ଦ-ସାଗରେ ବୁଡିଲେଦେହ-ଜୀବନ ପାଶୋରିଲେ

Couplet 124

ଧରି କହେ ମୁନିଚରଣଭୋ ମୁନି କର ଉଦ୍ଧାରଣ

Couplet 125

ତୁମ୍ଭ ପ୍ରସନ୍ନେ ତ‌ତ୍ତ୍ୱଜ୍ଞାନପାଉ ଛାଡିଲା ମୋହମାନ

Couplet 126

ଭୋ ମୁନି ତୁମ୍ଭେ ଜ୍ଞାନସାରଦେଖାଇଦେଲେ ତମପାର

Couplet 127

ଏମନ୍ତ ଜ୍ଞାନୀ ଯେତେ ହୋଇସେ ପ୍ରାଣୀ ହରିଙ୍କି ଲଭଇ

Couplet 128

ମୁଁ ଏବେ ହେଲି ମୋକ୍ଷପାରତୁମ୍ଭ ପ୍ରସନ୍ନେ ମୁନିବର

Couplet 129

ଭୋ ମୁନି ଆଜ୍ଞା ହେବ ଯେବେନିଜ ସଦନେ ଯିବି ତେବେ

Couplet 130

ଏମନ୍ତ କହିଣ ଆନନ୍ଦେନମିଲା ମୁନିଙ୍କର ପାଦେ

Couplet 131

ସେ ତାଙ୍କୁ ତୋଷେ ଆଜ୍ଞା ଦେଲେନିଶ୍ଚିନ୍ତେ ଆସନେ ରହିଲେ

Couplet 132

ହସ୍ତିନା ଗମିଲେ ବିଦୁରଦେଖିବା ଅର୍ତେ ସହୋଦର

Couplet 133

ଛାଡି ସକଳ-ମାୟା-ମୋହେଗମିଲା ମାତ୍ର ଭାତୃସ୍ନେହେ

Couplet 134

ଆନନ୍ଦମନେ ସ୍ନେହ ଅତିପରୀକ୍ଷେ କହେ ଶୁକଯତି

Couplet 135

ଶୁଣ ରାଜନ ଦଣ୍ତଧରସେ ଯେ ପ୍ରାଚୀନ ନୃପବର

Couplet 136

ତାହାଙ୍କ ପୁଣ୍ୟ-ଯଶ-କୀର୍ତ୍ତିଯେ ନିତ୍ୟେ ଶୁଣେ ଦୃଢ଼ମତି

Couplet 137

ତା ଯଶ-ଆୟୁଷ ବଢ଼ଇବିପୁଳ-ଭୋଗ ନ ଛାଡ଼ଇ

Couplet 138

ଅଷ୍ଟ ଐଶ୍ୱର୍ଯ୍ୟ ଭୋଗ ତୋଷେସୁକୀର୍ତ୍ତି ରହେ ଚତୁର୍ଦ୍ଦିଶେ

Couplet 139

ଦେହାନ୍ତେ ଗତି ହୁଏ ତାରସେ ପ୍ରଭୁ କରନ୍ତି ନିସ୍ତାର

Couplet 140

ଭଣଇ ବିପ୍ର ଜଗନ୍ନାଥଏ କୃଷ୍ଣ ଅଜ୍ଞାରୁ ଭକତ

Couplet 141

ଗୁପତେ ବହୁକାଳ ଥିଲାହରି ଅଜ୍ଞାରୁ ଉଦେ ହେଲା

Couplet 142

ହରି ହରି ଭାବନା କରୁଁସଂଶୟ ଛାଡିଲା ମନରୁ

Couplet 143

ସେ ବ୍ରହ୍ମ ଅନନ୍ତ ମହିମାକେ କହିପାରେ ଗୁଣସୀମା

Couplet 144

ଅମୁତ ଚରିତ ଏ ବାଣୀଶ୍ରବଣେ ନିସ୍ତରିବେ ପ୍ରାଣୀ

Couplet 145

ହୋଇବ ଭବବନ୍ଧ ନାଶସୁଜନେ କୃଷ୍ଣପାଦେ ରସ

Couplet 146

ଚତୁର୍ଥ ସ୍କନ୍ଧ ହେଲା ଶେଷହୃଦରେ ଚିନ୍ତ ହୃଷୀକେଶ