Adhyaya 29

Couplet 1

ସେ ଯେ ପ୍ରାଚୀନନୃପବରନାରଦ ପାଦେ ଦେଇ ଶିର

Couplet 2

କହଇ ଅତି ହରଷରେସେ ମୁନି ବ୍ରହ୍ମାର କୁମରେ

Couplet 3

ଭୋ ମୁନି ତୁମ୍ଭେ ଜ୍ଞାନପାରକହିଲ ଅଧ୍ୟାତ୍ମ ବିଚାର

Couplet 4

ତୁମ୍ଭେ ଯେ ପରୋକ୍ଷବାଦେଣକହିଲ ଯେ ସାଂଖ୍ୟ କାରଣ

Couplet 5

ମୁଁ ହେଜି ନ ପାରିଲି ଚିତ୍ତେଛେଦି ସଂଶୟ କହ ମୋତେ

Couplet 6

ଯେ ମାର୍ଗେ ବୁଝିବଇଁମୁହିଁସେ ମାର୍ଗେ କହିବା ଗୋସାଇଁ

Couplet 7

ଯେବା ପଣ୍ତିତ ଦୃଢମତିଏ ଅନୁଭବ ସେ ଜାଣନ୍ତି

Couplet 8

ଆମ୍ଭର ଏଣେ ନାହିଁ ଜ୍ଞାନବିଷୟ-ଜଡେ ମନ ଛନ୍ନ

Couplet 9

ଏଣୁ ନଧରେ ଜ୍ଞାନେ ରତିବିବେକ ନୋହେ ଆମ୍ଭ ମତି

Couplet 10

ଭୋମୁନି ଫେଡ ପୁଣ ତାହାମୋ ଅର୍ଥେ କହ ପୁଣ୍ୟଦେହା

Couplet 11

ସେ ପୁରଜ୍ଞନର ବିଚାରଶ୍ରବଣେ ଜ୍ଞାନ ହେବ ମୋର

Couplet 12

ଶୁଣି ନାରଦ ମହାଋଷିତା ଭାବେ କହନ୍ତି ବିଶେଷି

Couplet 13

ଶୁଣ ରାଜନ ସାବଧାନକହିବା ପରୋକ୍ଷ ଯେ ଜ୍ଞାନ

Couplet 14

ପୁରୁଷ ପୁରଞ୍ଜନ ଯେହିକର୍ମରୁ ପୁର କଲା ସେହି

Couplet 15

କେ ଏକ ତ୍ରୟ ବେନିପାଦବହୁ ଚତ୍ୱାର କେ ନିଷ୍ପାଦ

Couplet 16

ଏମନ୍ତେ ନାନ ପୁର କରିଏ ଜୀବ ତା ମଧ୍ୟେ ବିହରି

Couplet 17

ଅଜ୍ଞାତ-ସଖା ଯାକୁ କହିଈଶ୍ୱର ନାମ ଅଟେ ସେହି

Couplet 18

ସେ ନାମ-ରୂପରୁ ବାହାରଏଣୁ ଅଜ୍ଞାତ ନାମ ତାର

Couplet 19

ସମଗ୍ର ପ୍ରକୃତି ଗୁଣକୁପୁରୁଷ ଇଚ୍ଛିଲେ ଭୋଗକୁ

Couplet 20

ତେବେ ଏ ପୁର ନବଦ୍ୱାରେରଚନା କରେ ସେ ବେଭାରେ

Couplet 21

ଯେ ପୁରେ ହସ୍ତପଦ ଘେନିକରଇ କର୍ମ ଲାଭହାନି

Couplet 22

ସେ ପୁରେ ଥାଇ କରେ ଭୋଗମାୟା ନିର୍ବନ୍ଧେ ଅନୁରାଗ

Couplet 23

ଏ ପୁରୁ ଅନ୍ୟ ପୁର ଯେହିଭୋଗ ସୁଖାଦି ନୋହେ ତହିଁ

Couplet 24

ଏ ଯେ ମାନବ କଳେବରଅଶେଷ ଦେହ ମଧ୍ୟେ ସାର

Couplet 25

ସେ ପୁର ମଧ୍ୟେ ଜୀବ ରହିଇନ୍ଦ୍ରି-ବିଷୟ ରସେ ମୋହି

Couplet 26

ବିବିଧ ସୁଖ ଭୋଗ ସାରଜୀବ ଭୁଞ୍ଜଇ ଏ ମନ୍ଦିର

Couplet 27

ସେ ପୁର ମଧ୍ୟେ ବୁଦ୍ଧି ନାରୀଏକା ସେ ସର୍ବତ୍ର ବିହରି

Couplet 28

ସେ ଯେ ମମତ୍ତ୍ୱେ ହୋଏ ଛନ୍ନବୋଲଇ ଏ ମୋର ସଦନ

Couplet 29

ସେ ନାରୀ ବଶେ ଜୀବ ଥାଇଇନ୍ଦ୍ରିୟ ଭୋଗେ ତୋଷ ହୋଇ

Couplet 30

ଇନ୍ଦ୍ରିୟଗଣ ବୁଦ୍ଧି ସଖାବିଷୟମାନେ ସଖୀ ଲେଖା

Couplet 31

ଯେ ଜ୍ଞାନ କର୍ମେନ୍ଦ୍ରିୟ ଗଣେପୁରୁଷେ ଭୋଗ-ବିଷେ ଟାଣେ

Couplet 32

ଏ ଜ୍ଞାନ-କର୍ମ-ଇନ୍ଦ୍ରିଦଶଏହାଙ୍କ ଭୋଗେ ଜୀବ ବଶ

Couplet 33

ଏ ପାପ ପୁଣ୍ୟ ଆଦି କରିବଳେ ଭୁଜ୍ଞଇ କର୍ମ ଧରି

Couplet 34

ଏ ପୁର ଦ୍ୱାରୀ ସର୍ପ ଯେହିଏ ଦେହେ ପ୍ରାଣ ଅଟେ ସେହି

Couplet 35

ସେ ପଞ୍ଚବୃତ୍ତିରେ ସଞ୍ଚାରଏଣୁ କହିଲୁଁ ପଞ୍ଚଶିର

Couplet 36

ପଞ୍ଚମସ୍ତକ ଏଣୁ ତାରକହିଲୁ ତେଣୁ ନୃପବର

Couplet 37

ମହତ ଭଟ୍ଟ ଯାହା କହିମନର ନାମ ଅଟେ ସେହି

Couplet 38

ସେ ଦଶଇନ୍ଦ୍ରିଙ୍କ ନାୟକତାକୁ ଜିଣନ୍ତା ନାହିଁ ଲୋକ

Couplet 39

ତାକୁ ଜିଣଇ ଯେବେ ଜନସେ ଯୋଗୀ ଏ ତିନି ଭୁବନ

Couplet 40

ଉତ୍ତର ଦକ୍ଷିଣ ଯା କହିରାଜା ପଞ୍ଚାଳ ଦେଶ ସେହି

Couplet 41

ଏ ପଞ୍ଚବିଷୟର ଆଳଏହା ତୁ ବୁଝ ମହୀପାଳ

Couplet 42

ଇନ୍ଦ୍ରିୟ ଛିଦ୍ର ଯେତେ କହିଏ ପୁରେ ନବଦ୍ୱାର ସେହି

Couplet 43

ଏ ବେନି ଚକ୍ଷୁ ନାସା କର୍ଣ୍ଣେଯେ ମୁଖ ଗୁହ୍ୟ ଲିଙ୍ଗ ସ୍ଥାନ

Couplet 44

ଏହାକୁ ନବଦ୍ୱାର କହିଇନ୍ଦ୍ରିୟଗଣ ସ୍ଥାନ ଏହି

Couplet 45

ଏ ସଙ୍ଗେ ଜୀବର ଗମନବିଷୟ କରେ ଆସ୍ୱାଦନ

Couplet 46

ନୟନ ମୁଖ ନାସା ତାରଏ ପୂର୍ବ ଦିଗ ପଞ୍ଚଦ୍ୱାର

Couplet 47

ଉତ୍ତର ଦକ୍ଷିଣ ଯା କହିଏ ବେନି କର୍ଣ୍ଣଦ୍ୱାର ସେହି

Couplet 48

ପଶ୍ଚିମ ଦିଗେ ବେନି ଦ୍ୱାରଏ ଲିଙ୍ଗ ଗୃହ୍ୟ ନୃପବର

Couplet 49

ଏ ନବଦ୍ୱାରେଣ ନିର୍ମିତଯେଝା ବିଷୟେ ଆସ୍ୱାଦିତ

Couplet 50

ସେବନ୍ତି ଆତ୍ମାରେ ବିହରିଏକ ଆରେକ ଆଗସରି

Couplet 51

ଖଦ୍ୟୋତା ଆବିର୍ମୁଖୀ ଦୁଇଚକ୍ଷୁର ନାମ ଏ ବୋଲାଇ

Couplet 52

ଏ ବେନିଦ୍ୱାରେ ପୁରଞ୍ଜନକରଇ ରୂପ ସମ୍ପାଦନ

Couplet 53

ନଳିନୀ ନାଳିନୀ ଯେ ଦୁଇନାସିକା ନାମ ସେ ଅଟଇ

Couplet 54

ଏ ଦ୍ୱାରେ ଅବଧୂତ ନାମଗନ୍ଧାଦି ଆମୋଦ ପବନ

Couplet 55

ସୁଗନ୍ଧ ଦୁର୍ଗନ୍ଧ ସହିତେଏ ଦ୍ୱାରେ ଘେନଇ ନିରତେ

Couplet 56

ବଦନ ନାମେ ମୁଖ୍ୟ ଦ୍ୱାରରସଜ୍ଞ ବାକ୍ୟ ତା ମଧୁର

Couplet 57

ସ୍ୱାଦୁ ଅସ୍ୱାଦୁ ଦ୍ରବ୍ୟ ଯେତେଏ ଦ୍ୱାରେ ଆସ୍ୱାଦେ ନିରତେ

Couplet 58

ପିତୃହୂ ଦେବହୂ ଯେ ନାମଏ ବେନି କର୍ଣ୍ଣ ଦକ୍ଷ ବାମ

Couplet 59

ପିତୃହୂ ଦକ୍ଷିଣ ଅଟଇଦେହହୂ ବାମେଣ ବସଇ

Couplet 60

ଏ ବେନି ଇନ୍ଦ୍ରିୟେ ରାଜନବାକ୍ୟାଦି ରସ ଆସ୍ୱାଦନ

Couplet 61

ଏ ସାରାସାର ଭାବ ଯେତେଏ ଦ୍ୱାରେ ଘେନଇ ନିରତେ

Couplet 62

ଏ ଶ୍ରୁତିଯୁଗେ ପୁରଞ୍ଜନକରଇ ଶବ୍ଦ ଆସ୍ୱାଦନ

Couplet 63

ନିନ୍ଦା ସ୍ତବନ ବାକ୍ୟ ଯେତେଏ ଦ୍ୱାରେ ଘେନନ୍ତି ଏ ନିତ୍ୟେ

Couplet 64

ପ୍ରବୃତ୍ତି ନିବୃତ୍ତି ଏ ଦୁଇଶାସ୍ତ୍ର ପାଞ୍ଚାଳ ବୋଲି କହି

Couplet 65

ଏ ପିତୃଯାନ ଦେବଯାନଗତିରେ କରନ୍ତି ଗମନ

Couplet 66

ଏ ମାର୍ଗେ ଥାନ୍ତି ନିରନ୍ତରସେ ଇଚ୍ଛା ସୁଖେ ନୃପବର

Couplet 67

ଆସୁରୀ ଦ୍ୱାର ଲିଙ୍ଗସ୍ଥାନଦୁର୍ମଦ ଉପସ୍ଥର ନାମ

Couplet 68

ବ୍ୟାବାୟ ନାମ ରତି କହିପ୍ରଜା ସର୍ଜନ କରେ ତହିଁ

Couplet 69

ତା ଅଧୋଭାଗେ ଗୃହ୍ୟଦ୍ୱାରନିଋତି ନାମଟି ତାହାର

Couplet 70

ବୈଶସ ନାମ ନର୍କ କହିସେ ଦ୍ୱାରେ ମଳ ଉତ୍ସର୍ଗଇ

Couplet 71

ଅନ୍ଧ ବୋଲି ବୋଇଲୁ ଯାହାଏ ପାଣିପାଦ ବୋଲି ତାହା

Couplet 72

ଏ ବେନି ଇନ୍ଦି୍ରଙ୍କ ବିଷୟକହିବା ଶୁଣ ତା ନିର୍ଣ୍ଣୟ

Couplet 73

ଆଦାନ ପ୍ରଦାନ ସେ କରେଯେଝା ବିଷୟ ଅଧିକାରେ

Couplet 74

ଦ୍ୱିତୀୟ ଅନ୍ଧ ଯେ ପୟରକହିବା ଏଥିର ବିଚାର

Couplet 75

ଏ ଇନ୍ଦ୍ରି ଯୋଗେ ପୁରଞ୍ଜନକାମାର୍ଥେ କରଇ ଗମନ

Couplet 76

ଅନ୍ତର ପୁର ବୋଲି ଯାହାହୃଦୟପଦ୍ମ କେହି ତାହା

Couplet 77

ବିଷୂଚି ନାମଟି ଯାହାରଏ ମନ ନାମ ନୃପବର

Couplet 78

ତା ବଶେ ଥାଇଣ ପୁରୁଷଭଜଇ ହରଷ ବିରସ

Couplet 79

ଏ ଜୀବ ପ୍ରକାଶ୍ୟେ ଚଳଇବୁଦ୍ଧି ଯହିଁକି ପ୍ରବର୍ତ୍ତାଇ

Couplet 80

ତା ବଶେ ପୁରୁଷ ଅଧୀନକରଇ ନାନା କର୍ମମାନ

Couplet 81

ଏ ଦେହ ରଥ ସ୍ୱରୂପେଣତୋତେ କହିଛି ନୃପରାଣ

Couplet 82

ଏ ରଥେ ଅଶ୍ୱରୂପ ହୋଇଇନ୍ଦ୍ରିୟଗଣେ ଛନ୍ତି ରହି

Couplet 83

ପଞ୍ଚ ବିଷୟ ମାର୍ଗେ ହୟେଗମନ୍ତି ସମ୍ବତ୍ସର ଯାଏ

Couplet 84

ଈଶ୍ୱର ଆଜ୍ଞାରେ ନିର୍ମିତଏ ରଥେ ସକଳ ସଂଯୁତ

Couplet 85

ଏ ରଥେ ପୁଣ୍ୟ ପାପ ଦୁଇସେ ଚକ୍ର ରୂପେ ତହିଁ ରହି

Couplet 86

ଧ୍ୱଜ ସ୍ୱରୂପେ ତିନିଗୁଣରଥ ବନ୍ଧନ ପଞ୍ଚପ୍ରାଣ

Couplet 87

ବୁଦ୍ଧି ସାରଥି ରୂପେ ରହିଏ ମନ ରଶ୍ମି ଅଟେ ତହିଁ

Couplet 88

ହୃଦୟ ପଙ୍କଜରେ ରଥୀବସିବା ଆସନ ତା ତଥି

Couplet 89

ରଥ କୂବର ଦ୍ୱନ୍ଦ୍ୱ ଭାରଇନ୍ଦ୍ରି ବିଷୟ ତହିଁ ଶର

Couplet 90

ସପତ ଧାତୁ ଆବରଣତାର ବିକ୍ରମ ମୂର୍ତ୍ତ ଜାଣ

Couplet 91

ଇନ୍ଦ୍ରିୟ ରସେ ରସୁଥାଇସେ ମୃଗତୃଷ୍ଣାରେ ଧାମଇଁ

Couplet 92

ଯେ ଯାହା ବିଷୟେ ରସିଣଆସ୍ୱାଦ କରି ଅନୁକ୍ଷଣ

Couplet 93

ଧନ୍ୟ ଯେ କର୍ମ ଏହାଙ୍କରଦୁର୍ଜୟ ଦୁଷ୍ଟ ଦୁରାଚାର

Couplet 94

ଏ ଜୀବ ଭୁଞ୍ଜେ ଇନ୍ଦ୍ରି ମୁଖେଅଜ୍ଞାନ ମତି ମୋହ ଦୁଃଖେ

Couplet 95

ମୃଗତୃଷ୍ଣାରେ ଜଳ କରିଭୁଞ୍ଜଇ ମାୟା ମିଥ୍ୟା ଭରି

Couplet 96

କାଳର ଗତି ନ ଜାଣଇଏ ମାୟାଭୋଗେ ମତ୍ତ ହୋଇ

Couplet 97

ଇନ୍ଦ୍ରିଙ୍କ ଅନ୍ୟାୟ ବିଷୟେଭୁଞ୍ଜଇ ମୃଗୟାର ପ୍ରାୟେ

Couplet 98

ନିରତେ ହରେ ନିଜ ପ୍ରାଣନ ଜାଣେ ଏ ମୂଢ଼ ଅଜ୍ଞାନ

Couplet 99

ଏ ସମ୍ବତ୍ସର ରୂପେ କାଳଚଣ୍ତବେଗ ନାମେ ଭୂପାଳ

Couplet 100

ଗନ୍ଧ ଗନ୍ଧର୍ବୀ ଦିବା ନିଶିତ୍ରିଶତ-ଷାଠିଏ ପ୍ରକାଶି

Couplet 101

ଏ ସର୍ବେ କାଳ ସଙ୍ଗେ ଥାନ୍ତିଜୀବର ଆୟୁଷ ହରନ୍ତି

Couplet 102

କାଳ ଦୂହିତା ଯାକୁ କହିଜାରର ନାମ ଅଟେ ସେହି

Couplet 103

ସେ ପ୍ରାଣୀ ରୂପ କାନ୍ତି ହରେଦେଖିଲେ ପ୍ରାଣୀ ତାକୁ ଡରେ

Couplet 104

ଏଣୁ ତାହାକୁ ପ୍ରାଣୀ ଭଲେବରଣେ କେହି ନ ଇଚ୍ଛଲେ

Couplet 105

ସେ ମୃତ୍ୟୁ ତାରେ ଭଗ୍ନୀ ପ୍ରାୟେସ୍ନେହେ ଆବୋରି ନିତ୍ୟେ ରହେ

Couplet 106

ସେ ପ୍ରାଣୀଙ୍କର ରୂପ ହରେମୃତ୍ୟୁର ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ପୀଡା କରେ

Couplet 107

ଯବନ ଅଧିପତି ଯେହିମୃତ୍ୟୁର ନାମ ଅଟେ ସେହି

Couplet 108

ଏ ମୃତ୍ୟୁ ଯମ ରୂପ ଧରିଜୀବ ବିନାଶେ ଅଧିକାରୀ

Couplet 109

ଯବନେ ତାର ସେନାପତିଏ ଆଧିବ୍ୟାଧି ଯେତେ ଛନ୍ତି

Couplet 110

ଏ ଜୀବ-ଶରୀରେ ପୀଡନ୍ତିଏଣୁ ଏ ମୃତ୍ୟୁର ସଙ୍ଗତି

Couplet 111

ପ୍ରଜ୍ୱାର ଆଦି ଯେତେ ଜ୍ୱରପ୍ରବେଶେ ନାଶନ୍ତି ଶରୀର

Couplet 112

ବିବିଧ ଦୁଃଖ ତାପତ୍ରୟେପୀଡନ୍ତି ପ୍ରାଣ ଶେଷ ଯାଏ

Couplet 113

ଶତ ସମ୍ବତ୍ସର ପ୍ରମିତେଶରୀରେ ଥାନ୍ତି ଅବିରତେ

Couplet 114

ପ୍ରାଣ ଇନ୍ଦ୍ରିୟ ମନ ଧର୍ମନିର୍ଗୁଣ ଆତ୍ମାରେ ଅର୍ପିଣ

Couplet 115

ଏ କାମ ସୁଖ ଲବ ମାତ୍ରେଭୁଞ୍ଜଇ ଦୁଃଖ ସୁଖ ଗାତ୍ରେ

Couplet 116

ଏ ମୋର ବୋଲି ଅହଙ୍କାରବହିଛି ଦୁଃଖ ନିରନ୍ତର

Couplet 117

ପରମଆତ୍ମା ଭଗବାନସେ ସର୍ବହେତୁ ଚଇତନ

Couplet 118

ଯାବତ ତାଙ୍କୁ ନ ଜାଣଇଏ ଜୀବ ଭ୍ରମେ ଭ୍ରମୁଥାଇ

Couplet 119

ତାବତ ପ୍ରକୃତି ଗୁଣରେଏ ଜୀବ ପଡେ ମାୟା ଘୋରେ

Couplet 120

ଗୁଣାଭିମାନୀ ନିରନ୍ତରେଅବଶେ କର୍ମରେ ସଞ୍ଚରେ

Couplet 121

ସାତ୍ତ୍ୱିକ ରଜ ତମ ଆଦିକର୍ମେ ଯେ ହୋଏ ତ୍ରୟବିଧି

Couplet 122

ପୁରୁଷ ଯେ କର୍ମ କରଇସେ ଅନୁସାରେ ଦେହ ବହି

Couplet 123

ସାତ୍ତ୍ୱିକ କର୍ମ ଯେବା କରେଅଧିକ ପ୍ରକାଶ ଲୋକରେ

Couplet 124

ଏ ତିନିଲୋକେ ଯଶ ତାରଗାବନ୍ତି ଦେବାସୁର ନର

Couplet 125

ରାଜସ କର୍ମ ଯେ କରନ୍ତିଆଦ୍ୟରେ ସୁଖ ସେ ଲଭନ୍ତି

Couplet 126

ପଶ୍ଚାତେ ଲଭେ ବହୁ ଦୁଃଖଏ ଭାବ ନ ଜାଣେ ମୂରୁଖ

Couplet 127

ତାମସ କର୍ମର ଯେ ଫଳସେ ଶୋକ ଦୁଃଖ ମୋହ ଆଳ

Couplet 128

ଅଜ୍ଞାନ ଭାବେ ମୂଢଦେହୀସ୍ୱକର୍ମବେଶ ଭ୍ରମୁ ଥାଇ

Couplet 129

କେବେ ପୁରୁଷ ନାରୀ ହୋଇଏ ଚରାଚର ଭ୍ରମେ ସେହି

Couplet 130

ନପୁଂସ ଜନ୍ମ କେବେ ଧରେଏ ରୂପେ କର୍ମ ଅନୁସାରେ

Couplet 131

କେବେ ବା ଦେବତନୁ ପାଇମନୁଷ୍ୟ ଜନ୍ମ କେ ଲଭଇ

Couplet 132

ଖଗାଦି ପଶୁ ଚରାଚରେସ୍ୱକର୍ମ ଭୁଞ୍ଜନ୍ତି ପାମରେ

Couplet 133

ପଶୁ ପତଙ୍ଗ କୀଟ ଯେବେଏ ଯୋନି ଲଭେ କର୍ମଭାବେ

Couplet 134

ଭୁଞ୍ଜନ୍ତି ସ୍ୱକର୍ମ ଆବୋରିଏ ପାପ ପୁଣ୍ୟ ଆଦି କରି

Couplet 135

ଯେସନେ କ୍ଷୁଧାତୁର ହୋଇବିକଳେ କୁକୁର ଭ୍ରମଇ

Couplet 136

ଆହାର ଅର୍ଥେ ନିରନ୍ତରେଭ୍ରମୁଣ ଥାଇ ନାନା ପୁରେ

Couplet 137

କାହିଁ ବା ଆହାର ମିଳଇକାହିଁ ନିର୍ଘାତେ ଦଣ୍ତ ପାଇ

Couplet 138

କାହାରି ଚିତ୍ତେ ଦୟା ନାହିଁପଥେ ଗମନ୍ତେ ପୀଡେ କେହି

Couplet 139

ସର୍ବେ ବୋଲନ୍ତି ମାର ମାରଦୁଷ୍ଟ ସଜ୍ଜନ ଆଦି ନର

Couplet 140

ତା ଭାବେ କର୍ମ ଶତ୍ରୁପଣେନିରତେ ଦଣ୍ତେ ଅନୁକ୍ଷଣେ

Couplet 141

ପ୍ରାଭବ ଭର୍ତ୍ସନା ଅନେକପାଇ ସେ ଭ୍ରମେ ଅତିରେକ

Couplet 142

ସେ ରୂପେ ଏ ଜୀବ ସଂଜାତସ୍ୱକର୍ମବଳେ ଆତଜାତ

Couplet 143

ଏଣୁ ଏ କାମ ଆଶେ ମୋହିନିରତେ କର୍ମେ ଭ୍ରମେ ମହୀ

Couplet 144

କେବେ ବା ଉର୍ଦ୍ଧ୍ୱେ ଭୋଗକରେକେବେ ବା ଅଦୋ ମଧ୍ୟ ପୁରେ

Couplet 145

ଏମନ୍ତ ଉଚ୍ଚ-ନୀଚେ ଭ୍ରମିକର୍ମ ଭୁଞ୍ଜଇ ଦୁଃଖେ ଶ୍ରମୀ

Couplet 146

ସ୍ୱବଶ ନୋହେ ପ୍ରିୟା-ପ୍ରିୟେକାହିଁବା ଦୁଃଖ-ସୁଖ ଭୟେ

Couplet 147

କାହିଁ ଦଣ୍ତାଦି ପରାଭବକାହିଁ ଐଶ୍ୱର୍ଯ୍ୟ ବଇଭୋଗ

Couplet 148

ଏ ଦୁଃଖ-ସୁଖାଦି ସହିତେଆତ୍ମା ବନ୍ଧନ ଏ ସଙ୍ଗତେ

Couplet 149

ଏଣେ ତା ନୋହେ ପ୍ରତିକାରଦୁଃସହ ଦୁଃଖ ମହାଘୋର

Couplet 150

ଯାବତ ତାପତ୍ରୟ ଅଛିତାବତ ସୁଖ ନାହିଁ କିଛି

Couplet 151

ଯେବେ ପ୍ରତିକାର ଇଚ୍ଛଇଅତି ଦୁଃଖରେ ଦୁଃଖୀ ହୋଇ

Couplet 152

ଯେସନେ ପ୍ରାଣୀ ଶିରଭାରଉଶ୍ୱାସି ରଖଇ କନ୍ଧର

Couplet 153

ସେ କି ତାହାର ଭାର ନୋହେତେସନ ଦୁଃଖ ପ୍ରତି ଦେହେ

Couplet 154

କର୍ମର କର୍ମଟି କେବଳନୋହେ ଏକାନ୍ତ ପ୍ରତିକାର

Couplet 155

ଅବିଦ୍ୟା ମାର୍ଗ କର୍ମ ଦୁଇକର୍ମେ କି କର୍ମ ନାଶ ହୋଇ

Couplet 156

ଯେସନେ ଶୟନେ ସ୍ୱପନଦେଖଇ ବିବିଧ ବିଧାନ

Couplet 157

ପ୍ରତୀତ ହୋଏ ନିଦ୍ରାଗତେଅସତ୍ୟ ମଣେ ତା ଜାଗ୍ରତେ

Couplet 158

ତେସନେ କର୍ମେ କର୍ମ ନାଶେଧାମଇଁ ମିଥ୍ୟା ଅଭିଳାଷେ

Couplet 159

ଯାବତ ଆତ୍ମଜ୍ଞାନ ନାହିଁସଂସାରେ ନିବୃତ୍ତି ତା କାହିଁ

Couplet 160

ଉପାଧି ବିଷୟକୁ ମନବଳେ ଆଣଇ ସନ୍ନିଧାନ

Couplet 161

ସ୍ୱପନ ପ୍ରତ୍ୟକ୍ଷ ସେ କରେକୁମତି-ଜନ ଏ ସଂସାରେ

Couplet 162

ଅନର୍ଥ ହେତୁ ଏ ସଂସାରେନିରତେ ଘୋର ଭୟଙ୍କର

Couplet 163

ନିରତେ ଗତାଗତେ ଭ୍ରମିଜନ୍ମ-ମରଣେ ପଥ ଶ୍ରମି

Couplet 164

ଏଣୁ ଜୀବର ପାର ନାହିଁଏ ଚରାଚରେ ଭ୍ରମେ ମୋହି

Couplet 165

ପରମଗୁରୁ ଭଗବାନତା ପାଦେ ଭକ୍ତି ଭାବେ ଧ୍ୟାନ

Couplet 166

ତେବେ ଏ ସଂସାର ବିନାଶଏ ବିନେ ବନ୍ଦୀ ମୋହପାଶ

Couplet 167

ଯାବତ କୃଷ୍ଣ ନ ଭଜଇତାବତ ଜୀବଗତି କାହିଁ

Couplet 168

ଯେବେ ଭକତି ଯୋଗେ ନରଭଜଇ ଗୋବିନ୍ଦ ପୟର

Couplet 169

ତେବେ ବୈରାଗ୍ୟ ଜ୍ଞାନ ଜାତପ୍ରକାଶି ନାଶଇ ଦୁରିତ

Couplet 170

ସେ ଜ୍ଞାନେ କୃଷ୍ଣପାଦେ ମତିହରି ଭଜନେ ହୋଏ ରତି

Couplet 171

ଶ୍ରଦ୍ଧାନୁଭାବେ ଗୁଣ ଗାଇରୋମ ପୁଲକେ ଅଶ୍ରୁବହି

Couplet 172

ଜ୍ଞାନ-ଭକତି-ଯୋଗାନଳେଦହନ ହୋନ୍ତି ଅମଙ୍ଗଳେ

Couplet 173

ତେବେ ସେ ଜ୍ଞାନଯୋଗେ ହରିଲଭଇ କର୍ମ ପରିହିର

Couplet 174

ଯେ ଭଗବତ ସାଧୁଜନେବିଶ୍ରାମ କରନ୍ତି ଯେ ସ୍ଥାନେ

Couplet 175

କୃଷ୍ଣ ଚରିତ ଅନୁକ୍ଷଣେଗାବନ୍ତି ଶୁଣନ୍ତି ଶ୍ରବଣେ

Couplet 176

ବିଷୟ ସୁଖ ଘେନନ୍ତିନିରତେ ନାମ ଆସ୍ୱାଦନ୍ତି

Couplet 177

ସେ ସ୍ଥାନେ ନାମ-ସୁଧା-ନଈଶ୍ରବଣେ ସର୍ବଦିଗେ ଯାଇ

Couplet 178

ପବିତ୍ର କରେ ତ୍ରିଭୁବନଶ୍ରୋତା ବକତା ଯେତେ ଜନ

Couplet 179

ଶ୍ରବଣେ ପଶି ପାପ ଦହେଛାଡଇ ଜନ୍ମ ମୃତ୍ୟୁ ଭୟେ

Couplet 180

ଅନଳ ସ୍ପରଶେ ଯେସନଦହଇ ସୂକ୍ଷ୍ମ-ବସ୍ତ୍ର-ମାନ

Couplet 181

ଯେ ଶ୍ରୁତିଦ୍ୱାରେ ତା ପିବନ୍ତିଏ ମାୟାବନ୍ଧୁ ନିସ୍ତରନ୍ତି

Couplet 182

ଏ ଶୋକ ମୋହ ପରିହରେସ୍ୱଚ୍ଛନ୍ଦେ ଭବବନ୍ଧୁ ତରେ

Couplet 183

ଯେଣୁ ଅଜ୍ଞାନ ଶୋକ ମୋହେବିବେକହୀନେ ଦୁଃଖ ସହେ

Couplet 184

ଏଣୁ ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣେ ନୋହେ ରତିତା ନାମେ ନ ବଳଇ ମତି

Couplet 185

ଭ୍ରମେ ଭ୍ରମଇ ତାର ମନନୁହଇ ନିଜ ଆତ୍ମଜ୍ଞାନ

Couplet 186

କୃଷ୍ଣ ସ୍ମରଣ ନ ସ୍ଫୁରଇଅଜ୍ଞାନ ଜଡଭାବେ ଥାଇ

Couplet 187

ଯାବତ ସାଧୁସଙ୍ଗ ତାରନୋହିଛି ଶୁଣ ନୃପବର

Couplet 188

ତାବତ ନୋହେ ସଦଗତିଯଜ୍ଞାଦି କର୍ମେ ନ ତରନ୍ତି

Couplet 189

ନିଶ୍ଚୟେ କହିଲୁ ରାଜନସତ୍ସଙ୍ଗ ଭକ୍ତି ଉପାଦାନ

Couplet 190

କୃଷ୍ଣ ପ୍ରାପତ ମାର୍ଗ ଏହିଅନ୍ୟତ୍ର ଜୀବଗତି ନାହିଁ

Couplet 191

ଯେ ସଙ୍ଗୁ ଭବାର୍ଣ୍ଣବ ପାରଅଶେଷ ଯେ ମାର୍ଗେ ନିସ୍ତାର

Couplet 192

ବ୍ରହ୍ମା ଶଙ୍କର ଦକ୍ଷ ମନୁବିଶୁଦ୍ଧ ସନକାଦି ତନୁ

Couplet 193

ମରୀଚି ଅତ୍ରି ଅଙ୍ଗିରସପୁଲହ ପୁଲସ୍ତ୍ୟ ପ୍ରକାଶ

Couplet 194

କ୍ରତୁ ଅଗସ୍ତି ବଶିଷ୍ଠାଦିଅପରେ ଯେତେ ବ୍ରହ୍ମବାଦୀ

Couplet 195

ଭୃଗ୍ୱାଦି ଆମ୍ଭେ ଯେତେ ମୁନିଅଦ୍ୟାପି ନ ପାରିଲୁ ଚିହ୍ନି

Couplet 196

ଆମ୍ଭେ ସମାଧି ଯୋଗବଳେଦେଖି ନ ଦେଖୁଁ ତାଙ୍କୁ ଡୋଳେ

Couplet 197

ସେ ଦେଖି ଦେଖାନ୍ତି ସର୍ବକୁଦୃଷ୍ଟିର ଦୃଷ୍ଟି ବୋଲି ତାଙ୍କୁ

Couplet 198

ସେ ଆତ୍ମା ସର୍ବଜୀବ ହେତୁଜୀବ ଭ୍ରମେ ନ ଜାଣି ତ‌ତ୍ତ୍ୱ

Couplet 199

ଯେ ବେଦଶାସ୍ତ୍ରେ ଅଗୋଚରଅଦୃଶ୍ୟ ଅତସୂକ୍ଷ୍ମତର

Couplet 200

ଏଣୁ କେ ବେଦମାର୍ଗେ ଜାଣେଅବ୍ୟକ୍ତ ବ୍ରହ୍ମ ସୁରଗଣେ

Couplet 201

ସେ ବେଦ ଦୁସ୍ତର ବିସ୍ତାରତାହାରନ ନାହିଁ ଅନ୍ତଃ ପାର

Couplet 202

ବେଦବିହିତ ଯେତେ କର୍ମଯଜ୍ଞ ଆଚରି ମୁନି ଭ୍ରମ

Couplet 203

କ୍ଷୀଣ ମନ୍ତ୍ରେ ଲିଙ୍ଗ ଦେବତାବାଞ୍ଛନ୍ତି ଧ୍ୟାନେ କର୍ମେ ଶ୍ରୋତା

Couplet 204

ଋତି ନିମନ୍ତେ କର୍ମଫଳକର୍ମ ବିନାଶେ ଜ୍ଞାନବଳ

Couplet 205

ମଳିନ ବୁଦ୍ଧି ଯେବା ହୋନ୍ତିସେମାନେ ବେଦ କର୍ମ ଚିନ୍ତି

Couplet 206

ଇନ୍ଦ୍ରାଦି ଦେବଙ୍କୁ ପୂଜନ୍ତିଏଣୁ ଏ ବ୍ରହ୍ମ ନ ଜାଣନ୍ତି

Couplet 207

ଅଜ୍ଞାନୀ ବୋଲି ତାଙ୍କୁ ଜାଣଯେ ଆତ୍ମା ନ କଲା ପ୍ରମାଣ

Couplet 208

ଯାହାର ଆତ୍ମାଜ୍ଞାନ ନାହିଁସଂସାରୁ ସେ ତରିବ କାହିଁ

Couplet 209

ସେ ହରି ଯାରେ କରେ ଦୟେତା ମତି ବେଦେ ନିଷ୍ଠା ନୋହେ

Couplet 210

ସେ ଆତ୍ମାତ‌ତ୍ତ୍ୱେ ହରି ପାଇତାହା ନବୁଝି କର୍ମେ ବାଇ

Couplet 211

ତୁ ରାଜା କର୍ମକାଣ୍ତେ ଭୋଳତୋ ଯଜ୍ଞକର୍ମୁ ମହୀସ୍ଥଳ

Couplet 212

ଅଚ୍ଛାଦି ପ୍ରାଚୀନଗ୍ର ତୋରକୁଶେ ପୂରିଲା ନୃପବର

Couplet 213

ପ୍ରଜାଏ ଶସ୍ୟ କରଷଣେନ ପାରି କ୍ଷୁଧା ପ୍ରତୋଷଣେ

Couplet 214

ଅନ୍ନ ବିହୀନେ ସର୍ବଜନ୍ତୁଦୁର୍ଭିକ୍ଷେ ମଲେ ତୋର ହେତୁ

Couplet 215

ଏ ସର୍ବଜୀବ ବିନାଶିଲୁଏ ହତ୍ୟା ଦୋଷେ ଭାଗୀ ଦେଲୁ

Couplet 216

ତୁ ବିପ୍ରବାକ୍ୟେ ବିମୋହିତନ ଜାଣି ବେଦର ବୃତ୍ତାନ୍ତ

Couplet 217

ଏ ଯଜ୍ଞକର୍ମେ ହେଲୁ ଅନ୍ଧନ ଜାଣୁ ତୁ ଆମବା ଦୁର୍ବୋଧ

Couplet 218

ଯେ କର୍ମ ମୋକ୍ଷ ମାର୍ଗଦୂରତୁ ତାହା ନ କଲୁ ବିଚାର

Couplet 219

ପରମତ‌ତ୍ତ୍ୱେ ନୋହେ ମତିଲଭିବୁ ଦୁଃସହ ଦୁର୍ଗତି

Couplet 220

ଏ ବିପ୍ରେ ତୋ ହିତ ନ ଜାଣିନରକ ମାର୍ଗେ ତୋତେ ଟାରି

Couplet 221

ଏହାଙ୍କ ବାକ୍ୟେ ତୁ ରାଜନଭ୍ରମେ ହୋଇଲୁ ହତଜ୍ଞାନ

Couplet 222

ତୁ ଗୃହ-କୂପେ ଜନ୍ମଅନ୍ଧଏ ବିପ୍ରେ କର୍ମକାଣ୍ତେ ବଦ୍ଧ

Couplet 223

ଅନ୍ଧକୁ ଅନ୍ଧ ପଥ କହିସେ ଯେହ୍ନେ କାର୍ଯ୍ୟେ ନ ଘଟଇ

Couplet 224

ତେସନେ ଏହାଙ୍କ ବଚନହେ ରାଜା ଚିତ୍ତେ ତୁ ନ ଘେନ

Couplet 225

ତୋତେ ଭଣ୍ତିଲେ ଧନ ଆଶେଇନ୍ଦ୍ରିୟ-ସୁଖ ଗୃହବାସେ

Couplet 226

ତୋ ପୂର୍ବପୁଣ୍ୟ ବିନାଶିଲେଜୀବ ହିଂସନେ ଶିକ୍ଷା ଦେଲେ

Couplet 227

ହରି ଆଶ୍ରିତ ର୍କମ ଯେତେନ କହି ଭ୍ରମାଇଲେ ତୋତେ

Couplet 228

ଏ ବିପ୍ରେ ନ ଜାଣନ୍ତି ତାହାତେଣୁ ଭଣ୍ତିଲେ ନରନାହା

Couplet 229

ତୁ ତର୍କି ନ ପାରି ରାଜନବିଅର୍ଥେ ଗଲା ତୋର ଦିନ

Couplet 230

ଯେ କର୍ମେ ହରି ତୋଷ ହୋଏତାହାକୁ କର୍ମ ବୋଲି ରାୟେ

Couplet 231

ଉତ୍ତମ ବିଦ୍ୟା ହେ ରାଜନଯେ ହରି କରନ୍ତି ଭଜନ

Couplet 232

ଜ୍ଞାନୀଙ୍କ ମଧ୍ୟେ ସେହୁ ବରଯେ ହରିକର୍ମେ ତତପର

Couplet 233

ଯଜ୍ଞାଦି ଦାନ ପୁଣ୍ୟ ସେହିଯେବେ ଜୀବରେ ଦୟା ବହି

Couplet 234

ସର୍ବଭୂତରେ ଆତ୍ମା ହରିପ୍ରକୃତି ସ୍ୱରୂପେ ବିହରି

Couplet 235

ସେ ଏକ ଆତ୍ମା ବେନି ଅଂଶପ୍ରକୃତି ଭେଦେ ବହୁ ଦୃଶ୍ୟ

Couplet 236

ଏମନ୍ତ ହରିରେ ଶରଣତୁ ଯାଇ ପଶ ନୁପରାଣ

Couplet 237

ସେ ସର୍ବଆତ୍ମା ପ୍ରିୟ ହରିଯାନାମ ଆଶ୍ରେ ଭବୁ ତରି

Couplet 238

ସେ କାଳଭୟ ବିନାଶନ୍ତିନିର୍ଭୟେ ନିଶ୍ଚିନ୍ତେ ରହନ୍ତି

Couplet 239

ଏ କତା ଯେ ବୁଝେ ପଣ୍ତିତସେ ସର୍ବ ଚାରୁଟି ଅଚ୍ୟୁତ

Couplet 240

ତୁମ୍ଭର ସନ୍ଦେହ ଫେଡିଲୁଏ ଆତ୍ମଜ୍ଞାନ ଶିକ୍ଷା ଦେଲୁ

Couplet 241

ଅପରେ ଗୁପ୍ତ ଦୃଷ୍ଟାନ୍ତରତୋତେ କହିବା ନୃପବର

Couplet 242

ତା ତୋତେ ବୁଝାନ୍ତେ ରାଜନତେବେ ନୋହିଲା ତୋର ଜ୍ଞାନ

Couplet 243

କୁସୁମବାଡି ମଧ୍ୟେ ମୃଗଇଚ୍ଛଇ ମଇଥୁନ ଯୋଗ

Couplet 244

ହରିଣୀ ବଶେ ବଶ ହୋଇଅଜ୍ଞାନେ ମୃତ୍ୟୁ ନ ଜାଣଇ

Couplet 245

ଅଳପ ସୁଖ-ଲୋଭେ ମତିଭ୍ରମର-ଗୀତେ ଡେରି ଶ୍ରୁତି

Couplet 246

ତା ଅଗ୍ରେ ବୃକମାନେ ଛନ୍ତିତା ମାଂସ ଭକ୍ଷଣ କରନ୍ତି

Couplet 247

ତାହାଙ୍କ ମୁଖକୁ ରାଜନସତ୍ୱରେ କରଇ ଗମନ

Couplet 248

ତା ପଚ୍ଛେ ବ୍ୟାଧ ଗୋଡାଇଛିସଘନେ ବାଣ ସେ ବିନ୍ଧୁଛି

Couplet 249

ତାହାକୁ ନ କରିଣ ଭୟେଆନନ୍ଦେ ମୃଗୀରସେ ରହେ

Couplet 250

ଭେଦିଣ ବ୍ୟାଧ ତୀକ୍ଷ୍ଣ ଶରମିଳାଇ ଅର୍ଦ୍ଧ ତା ଶରୀର

Couplet 251

ଗଲା ନ ଜାଣେ କାମସୁଖେତେବେ ଉଛୁଛି ଲତା ଭକ୍ଷେ

Couplet 252

କାହାକୁ ନ କରିଣ ଭୟେସଧୀରେ ଲତା ବୃକ୍ଷୁ ଖାଏ

Couplet 253

ଏମନ୍ତ ମୃଗ କେ ରାଜନବିବେକୀ ଖୋଜ ତୁ ବହନ

Couplet 254

ତେବେ ଜାଣିବା ସୀଧୁମତିବିଷୟ ରସ ତ୍ୟାଗ ଗତି

Couplet 255

ଏ ଅନୁଭବ ବୁଝି ରାୟେବିବେକୀ ଜାଣିବୁ ଥୋକାଏ

Couplet 256

ତା ଶୁଣି ସଂଭ୍ରମେ ରାଜନମୁନିଙ୍କି ଚାହିଁ ତୋଷମନ

Couplet 257

କହେ ବିନୟ ଶୁଦ୍ଧଚିତ୍ତେଅତି ଆନନ୍ଦେ ହରଷିତେ

Couplet 258

ଆମ୍ଭର ଏଣେ ନାହିଁ ମତିବିବେକୀ ନୋହେ ଆତ୍ମଗତି

Couplet 259

ଯେବେ ମୋହେରେ ଦୟା ବହୁଏ କଥା ଫେଡି ମୋତେ କହ

Couplet 260

ତୁମ୍ଭେ ଦୟାଳୁ ଯୋଗେଶ୍ୱରସକଳ ଘଟେ ଦୟାପର

Couplet 261

ମୁଁ ବୁଝି ନ ପାରିଲି ଚିତ୍ତେଛାଡୁ ସଂଶୟ କହ ମୋତେ

Couplet 262

କେ ମୃଗ ବୃକ ବ୍ୟାଧ କେହିଭୋ ମୁନିବର ଦେବା କହି

Couplet 263

ଶୁଣ ରାଜନ ଶୁଦ୍ଧଚିତ୍ତେତା ଫେଡି କହିଦେବା ତୋତେ

Couplet 264

ହେ ରାଜା ମୃଗରୂପ ତୁହିତୋ ପତ୍ନୀଗଣେ ପୁଷ୍ପଦେହୀ

Couplet 265

ସେ ତୋତେ ବେଢି ଅଗ୍ରେଛନ୍ତିତୋ ପ୍ରାଣ ବିବାଦେ ନାଶନ୍ତି

Couplet 266

ତୁ ତାହା ତର୍କି ନ ପାରିଲୁସୁବେଶେ ତାହାଙ୍କୁ ପୂଜିଲୁ

Couplet 267

ସର୍ପାଗ୍ନି ସ୍ତିରୀ ଯେ ଦୁର୍ଜନବିଶ୍ୱାସ ନ ଯିବ ଏମାନ

Couplet 268

ତାଙ୍କ ବଶେ ନିମଜ୍ଜିଲୁପ୍ରାଣୁ ଅଧିକ ସ୍ନେହ କଲୁ

Couplet 269

ସେ ତୋର ବଶ କଲେ ମନବନ୍ଧନେ ପଶୁଏ ଯେସନ

Couplet 270

ଏ ତୋତେ ନିଶ୍ଚୟ ନାଶିବେତୋ ସ୍ନେହଭରେ ପ୍ରାଣ ନେବେ

Couplet 271

ଏ ସଙ୍ଗଦୋଷୁ ନୃପବରହୋଇବ ମୋକ୍ଷମାର୍ଗ ଦୂର

Couplet 272

ତୁ ଅନୁଭବେ ବୁଝ ଏବେତୋତେ କହିବା ଫେଡି ଭାବେ

Couplet 273

କୁସୁମବନ ବୋଲି ଯାହାନାରୀଙ୍କ ଧର୍ମ କହି ତାହା

Couplet 274

ତା ସଙ୍ଗେ ଏ ପୁରୁଷବରକରଇ ଅଜ୍ଞାନେ ବିହାର

Couplet 275

ବିଷୟ ସୁଖେ ଉନମତ୍ତସୁରତି ରସେ ଦେଇ ଚିତ୍ତ

Couplet 276

ଭ୍ରମରେ ଯେହ୍ନେ ଗୁଞ୍ଜରନ୍ତିତେସନେ ଯୁବତୀ ଭାଷନ୍ତି

Couplet 277

ସେ ବାକ୍ୟେ କର୍ଣ୍ଣ ଡେରିଥାଇକାଳ-ବୃକକୁ ଭୟ ନାହିଁ

Couplet 278

ତା ପଛେ କାଳ ଗୋଡାଇଛିଏକଥା ଜୀବ ନ ବୁଝୁଛି

Couplet 279

ଏବେ ତୁ ବୁଝ ମହୀପତିଏ ମୃଗତୃଷ୍ଣା ଜୀବଗତି

Couplet 280

ଆପଣେ ଚିତ୍ତେ ତୁ ବିଚାରଏମନ୍ତ ବୁଦ୍ଧି ଦୃଢ଼େ ଧର

Couplet 281

ଶ୍ରବଣ ନଦେଇ ବିଷୟେଏ ସର୍ବହିତେ କର ଲୟେ

Couplet 282

କାମୁକ କାମ ସୁଖ ପାଇଁଗୃହ-କାରଣେ ବନ୍ଦୀ ହୋଇ

Couplet 283

ଯେହ୍ନେ ମଧୁପ ମଧୁ ଆଶେଲୋଭେ ବନ୍ଧନ ପଦ୍ମକୋଷେ

Couplet 284

ଅବଶେ ସ୍ନେହ ନ ତେଜିଲାପଦ୍ମ ମୁଦ୍ରିତେ ପ୍ରାଣ ଦେଲା

Couplet 285

ସେ ରୂପେ ସ୍ତିରୀ ମୁଖାମ୍ବୁଜେଯହିଁ ଯୋଗୀନ୍ଦ୍ର ଯୋଗ ଭାଞ୍ଜେ

Couplet 286

ପୁଣ୍ୟାଦି କର୍ମ କରେ ନାଶଏଣୁ ସ୍ତିରୀସଙ୍କ ଦୋଷ

Couplet 287

ସତ୍ୟ ଶଉଚ ଦୟା ଧର୍ମଅପରେ ଯେବା ଶ୍ରେୟକର୍ମ

Couplet 288

ଏ ସର୍ବ କରଇ ବିନାଶସେ ସଙ୍ଗେ ନାହିଁ ସୁଖ ଲୋ

Couplet 289

ତୁ ଗୃହ ଛାଡି ହରି ଭଜବିଷୟ କର୍ମ ଦୂରେ ତେଜ

Couplet 290

ତା ଶୁଣି ବୋଲଇ ରାଜନଭୋ ମୁନି ଏ ତୁମ୍ଭ ବଚନ

Couplet 291

ବିଚାରି ବୁଝିଲଇଁ ଚିତ୍ତେମୋ ରାଜ୍ୟେ ବିପ୍ରେ ଛନ୍ତି ଯେତେ

Couplet 292

ଏ ସର୍ବେ ନ ଜାଣନ୍ତି ଜ୍ଞାନବିଦ୍ୟା ବିଭ୍ରମେ ଅଭିମାନ

Couplet 293

ସେ ଯବେ ଜାଣନ୍ତେ ନା ଏହାକିମ୍ପାଇ ନ କହନ୍ତେ ତାହା

Couplet 294

ଏଣୁ ଏ କର୍ମେ ମୋତେ ଟେକିଯେଣୁ ଅଟନ୍ତି ଅବିବେକୀ

Couplet 295

ଭୋ ମୁନି ତୁମ୍ଭ ପ୍ରାୟେ ଯେତେସାଧୁଏ ଅଛନ୍ତି ଜଗତେ

Couplet 296

ସେ ତୁମ୍ଭ ପ୍ରାୟେ ଦୟା କରିକେହି ନ ଆସନ୍ତି ମୋ ପୁରୀ

Couplet 297

ଏ କଥା କହ ମୁନିବରମୋର ସଂଶୟ ହେଉ ଦୂର

Couplet 298

ଏମନ୍ତେ ଦେବ ମହାଋଷିକହନ୍ତି ତା ବାକ୍ୟ ପ୍ରଶଂସି

Couplet 299

ତୁ ଯାହା ପୁଚ୍ଛିଲୁ ରାଜନକହିବା ଏଥିର ବିଧାନ

Couplet 300

ଯେ ପଦ୍ମନାଭ ପଦାଶ୍ରିତତେଣେ ଭାବିତ ଯାର ଚିତ୍ତ

Couplet 301

ସ୍ୱର୍ଗାପବର୍ଗ ତୁଚ୍ଛ ମଣିତୋ ରାଜଭୋଗ ମୃତ୍ୟୁ ଗଣି

Couplet 302

ଏଣୁ ସାଧବେ ତାହା ଦେଖିଭୟେ ବିମୁଖ ତା ଉପେକ୍ଷି

Couplet 303

ଆତ୍ମା ବିଯୋଗେ ପିଣ୍ତ ଯେହ୍ନେସଭୟେ ତେଜନ୍ତି ଯେସନେ

Couplet 304

ତେସନେ ଏ ରାଜ-ବିଭୂତିଭୟେ ସାଧବେ ନ ଇଚ୍ଛନ୍ତି

Couplet 305

ତୁ ରାଜା ଚିତ୍ତେ ପରିମାଣଭୋଗାଦି ଅନର୍ଥ କାରଣ

Couplet 306

ତା ଶୁଣି ସଂଭ୍ରମେ ରାଜନଚିନ୍ତା ବିମୁଖେ ଖେଦମନ

Couplet 307

ଏ ବିପ୍ରଗଣେ ଅନୁକ୍ଷଣେକହନ୍ତି ଯଜ୍ଞାଦି କାରଣେ

Couplet 308

ଏହାଙ୍କ ଶିକ୍ଷା କର୍ମ ଯେତେଛାଡିଲା ତୁମ୍ଭ ବାକ୍ୟମତେ

Couplet 309

ଏ କର୍ମେ ଯୋଗୀଜନ ମୋହେଏଣୁ ପ୍ରତୀତ ସର୍ବଠାଏ

Couplet 310

ଏକ ସଂଶୟ ମୋର ଅଛିଭୋ ମୁନି କହ ପଚାରୁଛି

Couplet 311

ଯେ ଦେହେ ପ୍ରାଣୀ କର୍ମକରେତା ଛାଡି ପରଲୋକେ ଗଲେ

Couplet 312

କର୍ମ ଭୁଞ୍ଜଇ ଅନ୍ୟ ଦେହେଏକଥା ସର୍ବବେଦ କହେ

Couplet 313

କର୍ତ୍ତା ଭୋକତା ବେନି ଭେଦଏ ବେନି ସଂଶୟ ମୋ ଛେଦ

Couplet 314

ଫେଡିଣ କହିବା ଗୋସାଇଁଆବର ସଂଶୟ ଅଛଇ

Couplet 315

ତାହା ପୁଚ୍ଛଇ ମୂଢ଼ଭାବେମୋ ମନ ସୁମରୁଛି ଏବେ

Couplet 316

ବେଦ ବିହିତ ଯେତେ କର୍ମଲୋକ ଆଚରେ ବିଧିଧର୍ମ

Couplet 317

କର୍ମ ଉତ୍ତାରେ ତା ନ ଜାଣିକି ରୂପେ କର୍ମ ଭୁଞ୍ଜେ ପ୍ରାଣୀ

Couplet 318

ଅଦୃଷ୍ଟ କର୍ମେ ସଂଯୋଗଇଏଣେ ସଂଶୟ ମୋର ହୋଇ

Couplet 319

ଏମନ୍ତ ରାଜା ମୁଖୁ ଶୁଣିନାରଦ କହେ ମନେ ଗୁଣି

Couplet 320

ଶୁଣ କହିବା ନୃପରାଣଏ ବେନି ସଂଶୟ ଫେଡିଣ

Couplet 321

ଯେ ଦେହେ ଜୀବ କର୍ମ କରେପରଲୋକେ ତା ଭୋଗ କରେ

Couplet 322

ଯେ ପାପପୁଣ୍ୟ ତାର ଥାଇସେକାଳେ ତାହା ସେ ଭୁଞ୍ଜଇ

Couplet 323

ଏ ସ୍ଥୂଳଦେହ ଗଲେ ନାଶଏ ଲିଙ୍ଗ ଅନ୍ୟ ଦେହେ ବାସ

Couplet 324

କର୍ତ୍ତା ଭୋକତା ନୋହେ ଭିନ୍ନସ୍ୱପ୍ନେ ଦୃଷ୍ଟାନ୍ତର ଯେସନେ

Couplet 325

ଶୟନେ ଦେହ ପଡ଼ିଥାଇଶ୍ୱାସ କ୍ଷେପଣ ନ ଜାଣଇ

Couplet 326

ଏ ଦେହ ସ୍ନେହ ପରିହରିଏ ମନ ଲିଙ୍ଗଦେହ ଧରି

Couplet 327

ଅନ୍ୟଭୂତ କର୍ମ ବ୍ୟାପାରଏ ମନ କରେ ଅଙ୍ଗୀକାର

Couplet 328

ଏ ମନ୍ତ ଜାଣି ଦୃଷ୍ଟାନ୍ତରେଏମନ୍ତ ଅନ୍ୟତ୍ର ଶରୀରେ

Couplet 329

ଧରିଣ ସ୍ଥୁଳଦେହ ମନମୁଁ କୁଳଶ୍ରେଷ୍ଠ ବିଦ୍ୱଜ୍ଜନ

Couplet 330

ଏ ପୁତ୍ର-ଦାରାଦି ମନ୍ଦିରବୋଲିଣ କରେ ଅହଙ୍କାର

Couplet 331

ଏ ଅଭିମାନ କର୍ମ କରେସ୍ୱକର୍ମ ବଶେ ଦେହ ଧରେ

Couplet 332

କର୍ମ ନ ଥିଲେ ଜନ୍ମ ନାହିଁତା ପୂର୍ବକର୍ମ ଭୋଗ କାହିଁ

Couplet 333

ଏ ମନ ଲିଙ୍ଗ ଦେହ ବେନିଭୋଗାର୍ଥେ ସ୍ଥୂଳ ଦେହ ଘେନି

Couplet 334

ଯାହା ତୁ ପୁଚ୍ଛିଲୁ ନୃପତିବିନଷ୍ଟକର୍ମ ଉତପତ୍ତି

Couplet 335

ତା ଫେଡି କହିବାକ ତୋତେସଂଶୟ ଫିଟିବ ଯେମନ୍ତେ

Couplet 336

ଏ ଜ୍ଞାନ କର୍ମ ଭେଦେ ଦୁଇଇନ୍ଦ୍ରିୟ କର୍ମାଦି କରଇ

Couplet 337

ଏ ପୁଣ୍ୟପାପାଦି ବିଷୟକରଇ ଏ ମନ ଇନ୍ଦ୍ରିୟ

Couplet 338

ଚିତ୍ତ ବିଷୟ କର୍ମ ଜାଣିନୋହିଲେ କେବା ପରିମାଣି

Couplet 339

ଏ ରୂପେ ଜାଣ ଚିତ୍ତବୁଦ୍ଧିଭୂଞ୍ଜଇ ପୂର୍ବକର୍ମ ସିଦ୍ଧି

Couplet 340

କର୍ମ ନ ଥିଲେ ଭୋଗ କାହିଁବିବେକୀ ବୁଝ ନରସାଇଁ

Couplet 341

ଏ ପ୍ରତିଲକ୍ଷ୍ୟେ ଦୃଷ୍ଟାନ୍ତରତୋତେ କହିବା ନୃପବର

Couplet 342

ତୋ ଅନ୍ୟ ଦେହ ଥାଉଁ ଏବେଏ ଦେହେ ବୁଝ ଅନୁଭବେ

Couplet 343

ଜାଗ୍ରତେ ଯେତେ ରୂପମାନଏ ଦେହେ ଭାବିଥାଇ ମନ

Couplet 344

ଦୃଷ୍ଟି ଶ୍ରବଣେ ଯେ ବିଷୟସ୍ୱପନ ଗତେ ସେ ଉଦୟ

Couplet 345

ଏ ଲିଙ୍ଗଦେହ ଧରି ମନବିଷୟକର୍ମ କରେ ଧ୍ୟାନ

Couplet 346

ବିଷୟକର୍ମେ ହୋଇ ବଶଆନନ୍ଦେ ଘେନେ ଭୋଗରସ

Couplet 347

ଯେ କଥା ଅନୁଭବି ନାହିଁସ୍ୱପନେ ଦେଖିବ ତା କାହିଁ

Couplet 348

ଏହାର ପୂର୍ବକର୍ମ ଦୋଷଯାବତ ନୋହିଛି ବିନାଶ

Couplet 349

ତା ଅନ୍ୟଦେହେ ଭୋଗ କରେସେ ଶୁଭାଶୁଭ ତା ବେଭାରେ

Couplet 350

ପୂର୍ବ ଅକର୍ମ- ଦୋଷେ ଜୀବଜନ୍ମି ଲଭଇ ମୂଢ଼ଭାବ

Couplet 351

ଫଳାନୁସାରେ ଦେହ ପାଇପୁଣ ସେ କର୍ମେ ପ୍ରବେଶଇ

Couplet 352

ଯାହା ଏ ଅନୁଭବି ନାହିଁଏ ମନ ଚୁଇଁବ ତା କାହିଁ

Couplet 353

ଶୁଣ ରାଜନ ସାବଧାନସକଳ କର୍ମେ ସାକ୍ଷୀ ମନ

Couplet 354

ମନଟି ସୁଖଦୁଃଖଦାତାଏ ପାପପୁଣ୍ୟର କରତା

Couplet 355

ମନହୁଁ କର୍ତ୍ତା ଆର ନାହିଁଇନ୍ଦ୍ରିୟ ଗୁଣ ଅର୍ଥ ବହି

Couplet 356

ତା ପୂର୍ବ ଶୁଭାଶୁଭ କର୍ମସେ ଅନୁସାରେ ଲଭେ ଜନ୍ମ

Couplet 357

କେ ଦାତା କୃପଣ ଈଶ୍ୱରସାଧୁ ଦୁର୍ଜନ କେବା ଚୋର

Couplet 358

ଏ ମନ କର୍ମର ଆୟତ୍ତେଭ୍ରମଇ ଦୁଃଖସୁଖେ ନିତ୍ୟେ

Couplet 359

ଏ ବର୍ତ୍ତମାନ ଦେହେ ଯାହାଯେ ରୂପେ ଦେଖି କରେ ସ୍ନେହା

Couplet 360

ତା ଅନାଗତ ଦେହେ ଦେଖେଏ ବର୍ତ୍ତମାନ ଦେହୀ ପକ୍ଷେ

Couplet 361

ଯେ କଥା ଅନୁଭବି ନାହିଁସ୍ୱପ୍ନରେ କେବେ ବା ଦିଶଇ

Couplet 362

ସମୁଦ୍ର ଗିରିଶିଖେ ଯେହ୍ନେପ୍ରତୀତ କରଇ ସେ ମନେ

Couplet 363

ନକ୍ଷତ୍ର ଆଦି ଗ୍ରହମାନଦିବସେ ଦୃଶ୍ୟ ଦୁର୍ଘଟନ

Couplet 364

ଆପଣା ଶିରଚ୍ଛେଦ ହୋଇଏ ବିପରୀତ ସେ ଦେଖଇ

Couplet 365

ମିଥ୍ୟାଭିଳାଷେ ଏହୁ ଭ୍ରମପ୍ରତ୍ୟକ୍ଷ କରେ ତାହା ମନ

Couplet 366

ଏ ସର୍ବ ନିଦ୍ରାଦୋଷେ ଜାଣେଦେଶ-କାଳ-କ୍ରିୟା ପ୍ରମାଣେ

Couplet 367

ଇନ୍ଦ୍ରିୟ ବିଷୟ ସକଳମନରେ ହୋନ୍ତି ସବୁ ଠୁଳ

Couplet 368

ସେ ସର୍ବେ ହୋନ୍ତି ଯାନ୍ତି ନିତ୍ୟେଏଣୁ ଏ ମନ ବିପରୀତେ

Couplet 369

ଯେ ମନ କୃଷ୍ଣପାଦତଳେସ‌ତ୍ତ୍ୱ-ନିଷ୍ଠାରେ ଥାଇ ଭୋଳେ

Couplet 370

ଏ ବିଶ୍ୱ ପ୍ରକାଶ ହୁଅଇସଂଯୋଗେ ପରିପ୍ରକାଶଇ

Couplet 371

ତଥାପି ବିଷୟ ପ୍ରବଳମନକୁ କରଇ ଚଞ୍ଚଳ

Couplet 372

ଯେହ୍ନେ ଚନ୍ଦ୍ରକୁ ରାହୁ ଗ୍ରାସେତେସନ ଗୁଣେ ମନ ମିଶେ

Couplet 373

ଏ ଗୁଣ ସମୂହ ଅନାଦିଯାବତ ଅଛି ମନ ବୁଦ୍ଧି

Couplet 374

ତାବତ ଅହଙ୍କାର ବହେଯେଣୁ ତ୍ରିଗୁ ଅଛି ଦେହେ

Couplet 375

ଏ ପ୍ରାଣ-ମାର୍ଗର ସନ୍ତାପେସ୍ୱପନ-ମୂର୍ଚ୍ଛା-ଉପତାପେ

Couplet 376

ଏ ଗୁଣ ଜ୍ଞାନ ନ ଛାଡଇମୃତ୍ୟୁ ପ୍ରଜ୍ୱର କାଳେ ସେହି

Couplet 377

ଏ ଗର୍ଭବାସେ ଥିଲା ଯେବେବାଲ୍ୟ ଅବସ୍ଥା ଅବା ଯେବେ

Couplet 378

ଏ ଲିଙ୍ଗ ସୂକ୍ଷ୍ମରୂପେ ରହେକେବଳ ପ୍ରକାଶିତ ନୋହେ

Couplet 379

ଯେସନେ କହୁ-ତିଥି ପାଇଚନ୍ଦ୍ରକିରଣ ନ ଦିଶଇ

Couplet 380

ସେ ରୂପେ ବାଲ୍ୟାଦି କାଳରେଏ ଗୁଣ ପ୍ରକାଶ ନ କରେ

Couplet 381

ଗୁଣେ ବନ୍ଧନ ଲିଙ୍ଗ ଦେହକର୍ମରେ କରୁଥାଇ ସ୍ନେହ

Couplet 382

ଏ ଦେହ ଯେକାଳେ ନ ଥାଇତେବେ ତା ଜନ୍ମ ଅବା କାହିଁ

Couplet 383

ବିଷୟ ଧ୍ୟାନ ଯେଣୁ ଅଛିତେଣୁ ଏ ଶରୀର ଧରିଛି

Couplet 384

ସ୍ୱପ୍ନ ଦୃଷ୍ଟାନ୍ତର କରିଣଭୋଗାଦି ବୁଝ ନୃପରାଣ

Couplet 385

ନାରଦ ବଚନ ଶୁଣିଣକହଇ ପ୍ରାଚୀ ନୃପରାଣ

Couplet 386

ଭୋ ମୁନିବର ତୁମ୍ଭେ ଶୁଣଜୀବର କି କି କହ ଗୁଣ

Couplet 387

ଯାହାକୁ ଜୀବ ବୋଲି କହତାହାର କିବା ରୂପ ଦେହ

Couplet 388

ନାରଦ ଶୁଣି ନୃପବାଣୀଆନନ୍ଦଚିତ୍ତେ ମନେ ଗୁଣି

Couplet 389

ବୋଲନ୍ତି ଶୁଣ ନୃପବରସ୍ୱରୂପ କହିବା ଜୀବର

Couplet 390

ଶବଦ ଆଦି ମାତ୍ରା ପଞ୍ଚଅପରେ ତ୍ରିଗୁଣ ପ୍ରପଞ୍ଚ

Couplet 391

ଦଶଇନ୍ଦ୍ରିୟ ପଞ୍ଚପ୍ରାଣିଯେ ମନ ବୁଦ୍ଧି ସଙ୍ଗତେଣ

Couplet 392

ଏହାଙ୍କୁ ଲିଙ୍ଗ-ଦେହ କହିଯାବତ ଚେତନା ଏ ବହି

Couplet 393

ତାବତ ଜୀବ ବୋଲି ଜାଣଯେଣୁ ଏ ଘେନେ ଦେହଗୁଣ

Couplet 394

ଦେହାଦି ଛାଡେ ଘେନେ ଏହିଶୋକ ହରଷ ବେନି ବହି

Couplet 395

ଯେସନେ ତୃଣେ ଜୋକମାନଏକକୁ ଧରି ଛାଡେ ଆନ

Couplet 396

ସେ ରୂପେ ଏ ଲିଙ୍ଗ-ଶରୀରଦେହ ସମ୍ଭବେ ବୁଝ ବୀର

Couplet 397

ଯାବତ ଅନ୍ୟଦେହ ନୋହେତାବତ ଅଛି ପୂର୍ବଦେହେ

Couplet 398

ଏ ପୂବକର୍ମ ନ ଛାଡଇସଙ୍ଗତେ ଘେନି ତା ଭୁଞ୍ଜଇ

Couplet 399

ଯାବତ ଅଛି ମାୟା ଦ୍ୱନ୍ଦ୍ୱତାବତ ଏକର୍ମେ ସେ ବଦ୍ଧ

Couplet 400

ଏ ଜୀବ ପଡି ମାୟାବନ୍ଧେକର୍ମ କରଇ ନାନାଛନ୍ଦେ

Couplet 401

ଏ ମାୟାବନ୍ଧ ଛାଡେ ଯେବେକୃଷ୍ଣଚରଣେ ଭଜେ ତେବେ

Couplet 402

ସକଳ-ଘଟେ ଆତ୍ମା ରୂପେଯେ ହରି ଛନ୍ତି ଦେହ-କୂପେ

Couplet 403

ସୃଷ୍ଟି-ପାଳନ-ସଂହାରଣଯାହାର ତହୁଁ ଏ ଭିଆଣ

Couplet 404

ତା ପାଦେ ଭଜିଲେ ମୁକତିତା ବିନୁ ନାହିଁ ଅନ୍ୟଗତି

Couplet 405

କହେ ମୈତ୍ରେୟ ମୁନିବରସୁମନେ ଶୁଣ ହେ ବିଦୁର

Couplet 406

ଜୀବ ଆତ୍ମାର ଗତି ମାନନାରଦମୁନି ପ୍ରଭେଦେଣ

Couplet 407

ରାଜାଙ୍କୁ କହିଲେ ବୁଝାଇଏ ଲିଙ୍ଗ-ଶରୀର ଭେଦାଇ

Couplet 408

ଶୁଣି ସାନନ୍ଦ ନୃପବରଉଠି ଯୋଡିଲା ବେନିକର

Couplet 409

ସାଷ୍ଟାଙ୍ଗେ କରି ଦଣ୍ତବତହରଷେ ହୋଇ କୃତକୃତ୍ୟ

Couplet 410

ରୋମ ଉଦ୍‌ଗମ ଅଶ୍ରୁପାତବୋଲଇ ହୋଇ ହରଷିତ

Couplet 411

ଭୋ ମୁନିବର ଯୋଗେଶ୍ୱରମୋ ମୋହବନ୍ଧ କଲ ଦୂର

Couplet 412

ଏବେ ନିଷ୍କାମଭାବ ମୁହିଁକି ରୂପେ କରିବି ଗୋସାଇଁ

Couplet 413

ତୋ ସଙ୍ଗ ଛାଡିଲେ ଗୋସାଇଁମୋ ମନ ନରହିବ କାହିଁ

Couplet 414

ଏଥକୁ କହିବା କାରଣତୁମ୍ଭେ ସର୍ବଜ୍ଞ ସର୍ବଜାଣ

Couplet 415

କହିବା ମୋତେ ଦୟାଚିତ୍ତକେମନ୍ତେ ହେବି ବନ୍ଧମୁକ୍ତ

Couplet 416

ପ୍ରସନ୍ନେ କହ ମୁନିବରମୁଁ ତୁମ୍ଭ ଚରଣେ କିଙ୍କର

Couplet 417

ଏମନ୍ତେ ତାର ବାକ୍ୟେ ତୋଷିକହେ ନାରଦ ମହାଋଷି

Couplet 418

ନିରତେ ସାଧୁ-ସଙ୍ଗ ଯେବେମନ ନିଶ୍ଚଳ ରହେ ତେବେ

Couplet 419

ଏ ବିନେ ଅନ୍ୟତ୍ର ରାଜନନ ଦେଖି ମନ ସମାଧାନ

Couplet 420

ସେ ସାଧୁସଙ୍ଗ ସେବା ଫଳେଜ୍ଞାନ-ଭକତି-ଯୋଗବଳେ

Couplet 421

ଜନ୍ମ-ବିନାଶ-ଲିଙ୍ଗ ତୋରତେବେ ଛାଡିବ ନୃପବର

Couplet 422

ଅପରେ ନାହିଁ ମୋକ୍ଷ ଆରନ ଦେଖି ଶୁଣ ନୃପବର

Couplet 423

ତା ଶୁଣି ପଚାରେ ନୃପତିକିରୂପେ ସାଧୁଙ୍କୁ ସେବନ୍ତି

Couplet 424

କହ ବିଧାନ ମୁନିବରଅଳପେ ସାଧି ମୋକ୍ଷ-ଦ୍ୱାର

Couplet 425

ହସି ନାରଦ ମହାଋଷିତା ବୋକ୍ୟେ କହନ୍ତି ପ୍ରତୋଷି

Couplet 426

ଶୁଣ ରାଜନ ଶୁଦ୍ଧ-ଚିତ୍ତେବିଧାନ କହିବା ଯୁଗତେ

Couplet 427

ଏ ସର୍ବ-ଚିନ୍ତା ପରିହରମନ-ଇନ୍ଦ୍ରିୟ ଦୃଢ଼େ ଧର

Couplet 428

ଏକାଗ୍ର-ଚିତ୍ତେ ତୁ ନିଶ୍ଚଳେବସ ତୁ ହୃଦୟ-ନିର୍ମଳେ

Couplet 429

ଯେ ଧର୍ମାଚାର ସାଧୁଜନସେ ଧର୍ମ କର ତୁ ରାଜନ

Couplet 430

ସାଧୁଙ୍କ ମୁଖୁଁ ହରିରସଶ୍ରବଣ-ପୁଟେ କର ଗ୍ରାସ

Couplet 431

ସେ ନାମାମୃତ ପାନେ ମତ୍ତଯେ ପ୍ରାଣୀ ଭଜେ ଅବିରତ

Couplet 432

ତାଙ୍କୁ ପ୍ରତୋଷ ସାଧୁଜନେଯେଣୁ ଦୟାଳୁ ନିଷ୍କିଞ୍ଚନେ

Couplet 433

ସାଧୁଙ୍କ ସେବାକର୍ମ ଏହିଯେ କୃଷ୍ଣରସ ଆସ୍ୱାଦଇ

Couplet 434

ଏବେ ତୁ ଶୁଣ ମହୀପାଳକପିଳାଶ୍ରମେ ବେଗେ ଚଳ

Couplet 435

ସେ ମୁନିବର ଆଶ୍ରେ ତୋରଖଣ୍ତିବ ଜନ୍ମ-ବନ୍ଧ-ଘୋର

Couplet 436

ତା ଶୁଣି ସତ୍ୱରେ ରାଜନପୁତ୍ରକୁ ଡକାଇ ବହନ

Couplet 437

ରାଜ୍ୟ-ପାଳନେ ଆଜ୍ଞା ଦେଲାଦଣ୍ତ-ଛତ୍ରାଦି ସମର୍ପିଲା

Couplet 438

ସେ ସର୍ବ ତେଜି ନୃପବରମୁନିଙ୍କି କହେ ଯୋଡିକର

Couplet 439

ଭୋମୁନି ଯେବେ ଆଜ୍ଞା ହୋଇମୋ ପତ୍ନୀ ପ୍ରବୋଧି ଆସଇ

Couplet 440

ରାଜ୍ୟ-ବିଭବ ଦେଇ ତାକୁନିଶ୍ଚିନ୍ତେ ଯିବଇଁ ବନକୁ

Couplet 441

ଏମନ୍ତ ବାକ୍ୟ ଶୁଣି ତାରକୋପେ ବୋଲନ୍ତି ମୁନିବର

Couplet 442

ତୁ ବଡ ଅଜ୍ଞାନୀ ମୂରୁଖନ ଜାଣୁ ପରଲୋକ ଦୁଃଖ

Couplet 443

ଏମନ୍ତ କହି ମୁନିବରଶ୍ୱାସ ଉପେକ୍ଷି ଚିନ୍ତାଭର

Couplet 444

ସେ ସ୍ତିରୀ ମୁଖାବଲୋକନକେ କାମୀ ତେଜିବ ଅଜ୍ଞାନ

Couplet 445

ଯହିଁ ଯୋଗୀନ୍ଦ୍ରେ ଭ୍ରମ ଯାନ୍ତିତା ମୁଖୁଁ କେ ମୂଢ଼ ତରନ୍ତି

Couplet 446

ତୃଣାଦି ଯେହ୍ନେ ହୁତାଶନେସ୍ପରଶେ ହୋନ୍ତି ଦହ୍ୟମାନେ

Couplet 447

ତେସନେ ସ୍ତିରୀ-ସଙ୍ଗ-ଦୋଷଦେଖନ୍ତେ ଜ୍ଞାନ ହେବ ଧ୍ୱଂସ

Couplet 448

ଯେଣୁ ପ୍ରମଦା ନାମ ତାରତା ମୁଖେ ପଡି କେ ନିସ୍ତାର

Couplet 449

ଏମନ୍ତ କହି ଅନୁରାଗେତା କର ଧରି ମୁନି ବେଗେ

Couplet 450

ପଶ୍ଚିମ-ଦ୍ୱାର-ମାର୍ଗେ ନେଇବାହାର କରି ବେଗେ ଦେଇ

Couplet 451

ତକ୍ଷଣେ ନିଜ-ଲୋକେ ଗଲେବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ଛାମୁରେ ମିଳିଲେ

Couplet 452

ସେ ଯେ ପ୍ରାଚୀନ ନୃପବରମୁନିଙ୍କ ଭୟେ ଛନ୍ନାତୁର

Couplet 453

ପ୍ରବେଶ କପିଳଆଶ୍ରମେଗମିଲା ପଥ ପଦ-ଶ୍ରମେ

Couplet 454

ସେ ମୁନିବର ପାଶେ ଯାଇତପ ଆଚରି ଯୋଗ ଧ୍ୟାୟି

Couplet 455

ଏକାଗ୍ର-ଚିତ୍ତେ ମହାରାଜଭଜିଲେ ହରି-ପାଦାମ୍ବୁଜ

Couplet 456

ମନ-ପବନ ଦୃଢ଼େ ଧରିସର୍ବ କୁସଙ୍ଗ ପରିହରି

Couplet 457

ସେ ହରି-ଚରଣ-ପ୍ରସନ୍ନେଗମିଲେ ବୈକୁଣ୍ଠ ଭୁବନେ

Couplet 458

ଶୁଣ ବିଦୁର ଜ୍ଞାନମୟେନାରଦ ନୃପରେ ସଦୟେ

Couplet 459

ପରୋକ୍ଷ-ବାଦେ ଆତ୍ମଜ୍ଞାନକହିଲେ ଦିବ୍ୟ-କଥା-ମାନ

Couplet 460

ଏହା ଯେ ଶ୍ରବଣ କରନ୍ତିଅଥବା ବଦନେ ଗୁଣନ୍ତି

Couplet 461

ସେ ସର୍ବେ ହୋନ୍ତି ମୋକ୍ଷ ପରକହିଲୁ ବ୍ରହ୍ମତ‌ତ୍ତ୍ୱ-ସାର

Couplet 462

ଆତ୍ମା ବନ୍ଧନୁ ମୁକ୍ତ ହୋଏଅଜ୍ଞାନେ ଗୃହବାସ ନୋହେ

Couplet 463

ପରୋକ୍ଷ ତ‌ତ୍ତ୍ୱଜ୍ଞାନ ସାରତୋ ଆଗେ କହିଲୁ ବିଦୁର

Couplet 464

ଏବେ ଶ୍ରବଣେ କିବା ଇଚ୍ଛାକହ ସଂଶୟ ତେଜି ବାଞ୍ଛା

Couplet 465

ଏମନ୍ତ ମୁନି ମୁଖୁଁ ଶୁଣିଶିରେ ନିବେଶି ବେନି-ପାଣି

Couplet 466

କହଇ ବିପ୍ର ଜଗନ୍ନାଥମୈତ୍ରେୟ-ବିଦୁର-ଚରିତ

Couplet 467

ଚତୁର୍ଥ ସ୍କନ୍ଧେ ଏହୁ ବାଣୀଶୁଣି ସଂସାରୁ ତର ପ୍ରାଣୀ