Adhyaya 27

Couplet 1

କହନ୍ତି ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ନନ୍ଦନତଦନ୍ତେ ସେ ଯେ ପୁରଞ୍ଜନ

Couplet 2

ଅନେକମତେ ପ୍ରବୋଧିଲାରାଣୀର ମାନ ଦୂର କଲା

Couplet 3

ପ୍ରସନ୍ନ ବଦନେ ସୁନ୍ଦରୀସ୍ନାନ ମାର୍ଜନା ବେଗେ ସାରି

Couplet 4

କୁଙ୍କୁମ କସ୍ତୁରୀ ଲଗାଇସୁବାସଗନ୍ଧେ ମନ ମୋହି

Couplet 5

କଜ୍ୱଳ ସିନ୍ଦୁର ମଣ୍ତିଲାସୁଦିବ୍ୟ ବସନ ପିନ୍ଧିଲା

Couplet 6

ସୁଗନ୍ଧ ପୁଷ୍ପମାଳା ଦେଇକବରୀ ବାନ୍ଧିଲା ସଜାଇ

Couplet 7

ଖଞ୍ଜିଣ ନାନା ଅଳଙ୍କାରମୁକୁରେ ନିରୋଖି ଶରୀର

Couplet 8

ଭୋଜନ ସାରି ଷଡ଼ରସେତାମ୍ବୁଳ ଭୁଞ୍ଜିଲା ହରଷେ

Couplet 9

ନୃପତି ସମୀପେ ମିଳିଲାହସି ପଲଙ୍କେ ବିଜେ କଲା

Couplet 10

ସେ କାମବିକାରେ ରାଜନରାଣୀକି କଲା ଆଲିଙ୍ଗନ

Couplet 11

ବିବିଧ ସକାମ ବିକାରେହାସ୍ୟ କଟାକ୍ଷ ମନୋହରେ

Couplet 12

ଏକାନ୍ତ ରତିରସରଙ୍ଗେସେ ରାଣୀ ପୁରଞ୍ଜନ ସଙ୍ଗେ

Couplet 13

ଭୂରୁ-କମାଣେ ସନ୍ଧି ଶରଦ୍ରହାସ କଟାକ୍ଷ ବିକାର

Couplet 14

ଷଟଚତ୍ୱାରିଂଶ ବିକାରେସେ ରସ-ସଙ୍ଗମ ରତିରେ

Couplet 15

ରାତ୍ର ଦିବସ ନ ଜାଣିଲାଅଜ୍ଞାନ-ମୋହେ ନିମଜ୍ଜିଲା

Couplet 16

ସେ କାମଭୋଗେଣ ନପତିଫୁଟିଣ ଶାନ୍ତ ହେଲା ଅତି

Couplet 17

ଉପଧି କରି ପତ୍ନୀ କରସୁଖେ ଶୋଭଲା ନୃପବର

Couplet 18

ପଲଙ୍କେ ସୁଖେ ନିଦ୍ରା ଗଲାସେ କାଳ-ଗତି ନ ଜାଣିଲା

Couplet 19

ନିତ୍ୟେ ହରନ୍ତେ ଆୟୁ ବଳସେ ରାଜା ହୋଇଲା ନିର୍ବଳ

Couplet 20

ସେ କାମ ଭୋଗେ ନୃପବରସ୍ତିରୀ ସଙ୍ଗମେ ମନ ସ୍ଥିର

Couplet 21

ଅଜ୍ଞାନେ କ୍ରୀଡାରସେ ରତନ ଦେଲା ଜ୍ଞାନମାର୍ଗେ ଚିତ୍ତ

Couplet 22

ନବୀନ ବୟସ ରାଜନନାଶିଲା ଏ ସ୍ତିରୀ ଭୋଗେଣ

Couplet 23

ନିମିଷ ମାତ୍ର ସେ ମଣିଲାଏ ଯୁବାକାଳ ବିନାଶିଲା

Couplet 24

ଏମନ୍ତେ ବହୁ ସମ୍ବତ୍ସରକାମିନୀ ବଶେ ନୃପବର

Couplet 25

ଭୋଗାନ୍ତେ ପୁରଞ୍ଜନଠାରେଜନ୍ମିଲେ ଦୁହିତା କୁମରେ

Couplet 26

ଏଗାରଶତ ଯେ କୁମରଜନ୍ମ ଲଭିଲେ ଆଦ୍ୟେ ତାର

Couplet 27

ଦଶ ଉତ୍ତର କନ୍ୟା ଶତସୁଗୁଣଶୀଳେ ହେଲେ ଜାତ

Couplet 28

ସେ କନ୍ୟା-ପୁତ୍ରେ ବିଭା ଦେଇନିଶ୍ଚିନ୍ତ ହେଲା ନରସାଇଁ

Couplet 29

ବିଭା-ନିର୍ବନ୍ଧେ ନିମଜ୍ଜିଲାଅର୍ଦ୍ଧେ ଆୟୁଷ ତାର ଗଲା

Couplet 30

ପୁତ୍ର-କନ୍ୟାଙ୍କ ପୁତ୍ର ଶହେପଞ୍ଚାଳେ ଚଞ୍ଚନ୍ତି ସେ ରାୟେ

Couplet 31

ଏ ସର୍ବେ ରାଜାର ଭଣ୍ତାରଲୁଟିଣ କଲେ ସେ ବିହାର

Couplet 32

ତେବେ ହେଁ ମନେ କ୍ଷୋଭ ନାହିଁବିଷୟ-ରସେ ମନ ମୋହି

Couplet 33

ଗାନ୍ଧର୍ବ ଭୋଗେ ସେ ନୃପତିବିଭ୍ରମେ ଅତି ମୂଢ ମତି

Couplet 34

ବିଷୟେ ମମତା ବଢ଼ାଇବନ୍ଦୀ ହୋଈଲା ନୃପସାଇ

Couplet 35

ତଦନ୍ତେ ଘୋର ଯଜ୍ଞ କଲାଅନେକ ପଶୁଙ୍କୁ ବଧିଲା

Couplet 36

ଦେବତା-ପିତୃ-ଭୂତପତିସେ ଯଜ୍ଞେ ପୂଜିଲା ନୃପତି

Couplet 37

ଯେ ରୂପେ ତୁମ୍ଭେ ହେ ରାଜନକରୁଛ ଘୋର ଯଜ୍ଞ ମାନ

Couplet 38

ସେ ରୂପେ ପୁରଞ୍ଜନ ରାୟେଅନେକ ପଶୁ କଲା କ୍ଷୟେ

Couplet 39

ବିଷୟ ଜଡେ ଉନମତ୍ତକୁଟୁମ୍ବେ ବନ୍ଦୀ କଲା ଚିତ୍ତ

Couplet 40

ତଦନ୍ତେ ପ୍ରବେଶିଲା କାଳଯେ ହରେ ପ୍ରାଣୀ ଆୟୁବଳ

Couplet 41

ତାହାର ନାମ ଚଣ୍ତବେଗଗନ୍ଧର୍ବ-ରାଜ୍ୟ କରେ ଭୋଗ

Couplet 42

ଗନ୍ଧର୍ବମାନଙ୍କର ପତିଅତି ପ୍ରଚଣ୍ତ ତାର ଗତି

Couplet 43

ତ୍ରିଶତଷାଠି ତା ପ୍ରମାଣଗନ୍ଧର୍ବେ ଅତି ବଳବାନ

Couplet 44

ମିଥୁନ ଭାବେ କରି ସ୍ଥିତିଏତେ ଗନ୍ଧର୍ବୀ ତହିଁ ଥାନ୍ତି

Couplet 45

ଗନ୍ଧର୍ବ-ଗନ୍ଧର୍ବୀ ପ୍ରବଳକେ କୃଷ୍ଣ କେ ଅବା ଶୁକଳ

Couplet 46

ଏ ସର୍ବେ ଚଣ୍ତବେଗଙ୍କରହୋଇଣ ଥାନ୍ତି ଅନୁଚର

Couplet 47

ସେ ଚଣ୍ତବେଗ ଆଜ୍ଞା ପାଇବେଢିଲେ ରାଜାପୁର ଯାଇ

Couplet 48

ସେ ପୁରଞ୍ଜନ ଦିବ୍ୟପୁରୀଗନ୍ଧର୍ବେ ବଳେ ଜୁର କରି

Couplet 49

ସେ ନଗ୍ରେ ସେନାପତି ଏକରକ୍ଷଣେ ଥିଲା ସେ ଅଧ୍ୟକ୍ଷ

Couplet 50

ତାହାର ନାମ ପ୍ରଜାଗରସେ ବେଗେ ମିଳିଲା ଆଗର

Couplet 51

ତାହାଙ୍କୁ ମାରି ଘଉଡିଲାଅନେକ ଘୋରଯୁଦ୍ଧ କଲା

Couplet 52

ସେ ଶତ-ସମ୍ବତ୍ସର ନିତ୍ୟେଯୁଝିଲା ଗନ୍ଧର୍ବ ସଙ୍ଗତେ

Couplet 53

ଗନ୍ଧର୍ବେ ଅତି ବଳବାନତାହାକୁ ମାରି କଲେ କ୍ଷୀଣ

Couplet 54

କ୍ଷୀଣ ହୁଅନ୍ତେ ପ୍ରଜାଗରସେ ଘୋରତାପେ ନୃପବର

Couplet 55

ସେ ପୁରବାସୀ ଯେତେ ଥିଲେସେ ସର୍ବେ ଆକୁଳେ ରୋଦିଲେ

Couplet 56

ଅନ୍ୟତ୍ର ନ ପାରନ୍ତି ଯାଇଦୁଃଖେ ରୋଦନ୍ତି କ୍ଷୋଭ ପାଇ

Couplet 57

ସେ ନଗ୍ରେ ନୃପ ପୁରଞ୍ଜନସଙ୍ଗତେ ଘେନି ପ୍ରଜାଗଣ

Couplet 58

ପାଞ୍ଚାଳଦେଶେ ନାନା ସୁଖଯେଣୁ ଭୁଞ୍ଜିଲା ଅବିବେକ

Couplet 59

ତା ଦିନ ପତ୍ନୀସ୍ନେହେ ଗଲାକୁତ୍ସିତ-ସୁଖେ ନିମଜ୍ଜିଲା

Couplet 60

ଇନ୍ଦ୍ରିୟ-ରସେ ଅନୁରାଗୀସେ ମୋକ୍ଷ ତେଜିଲା ଦୁର୍ଭାଗୀ

Couplet 61

ଅଳପ ସୁଖ-ଭୋଗେ ରତନ ଦେଲା ଜ୍ଞାନମାର୍ଗେ ଚିତ୍ତ

Couplet 62

ନ କଲା ସେ ଭଲ ବିଚାରଏଣୁ ହୋଇଲା ଦୁଃଖ-ଘୋର

Couplet 63

ପ୍ରାଚୀନବର୍ହିକୁ ନାରଦକହିଲେ ଅପୂର୍ବ ସମ୍ବାଦ

Couplet 64

କାଳର କନ୍ୟା ଏକ ଥିଲାତାହାକୁ କେହି ନ ବରିଲା

Couplet 65

ଏ ତିନିଲୋକେ ସେ ଭ୍ରମଇଡରେ କେ ତାକୁ ବିଭା ନୋହି

Couplet 66

ସେ ଯାରେ ବର ଇଚ୍ଛା କରେସେ ଦେଖି କମ୍ପେ ଥରହରେ

Couplet 67

ସେ ସର୍ବ-ଅଭାଗ୍ୟର ଧାମଏଣୁ ଦୁର୍ଭାଗା ତାର ନାମ

Couplet 68

ସେ କନ୍ୟା ପୂର୍ବେ ଏକକାଳେଯଯାତି ବଳେ ବିଭା ହେଲେ

Couplet 69

ତାଠାରେ ବଇଭୋଗ ସାରିପୁତ୍ରକୁ ବରେ ଇଚ୍ଛା କରି

Couplet 70

ତାହାକୁ ଯଯାତି ରାଜନପୁତ୍ରକୁ କଲେ ସମର୍ପଣ

Couplet 71

ତା ଜ୍ୟେଷ୍ଠ ଯେତେକ କୁମରକେହି ନ କଲେ ଅଙ୍ଗୀକାର

Couplet 72

କନିଷ୍ଠପୁତ୍ର ପୁରୁ ଥିଲାସେ ପିତା ଆଜ୍ଞାରେ ବରିଲା

Couplet 73

ତାହାର ସଙ୍ଗେ ନୃପବଳାଅନେକ ଦିନ ଭୋଗ କଲା

Couplet 74

ବର ଇଚ୍ଛଇ ନିରନ୍ତରେଦେଖିଣ ପ୍ରାଣୀ ତାଙ୍କ ଡରେ

Couplet 75

ଏମନ୍ତେ ସେ କାଳ ଦୁହିତୀସେ ବରେ ନୋହେ ତୁଷ୍ଟମତି

Couplet 76

ତା କାମଭୋଗେ ବଳ ହରିତଦନ୍ତେ ସଂସାରେ ବିହରି

Couplet 77

ମୁଁ ଦିନେ ବ୍ରହ୍ମଲୋକଠାରୁଏ ମହୀ ଭ୍ରମଣ ଇଚ୍ଛାରୁ

Couplet 78

ଆସନ୍ତେ କୃଷ୍ଣରସେ ରସିମୋତେ ଭେଟିଲା ଦୁଷ୍ଟାଆସି

Couplet 79

ବୋଇଲା ଶୁଣ ମୁନିବରମୋ କାମଦୁଃଖ ପରିହର

Couplet 80

ଯତିତ୍ୱପଣ ମୋର ଜାଣେତଥାପି ବରେ ଭ୍ରମ ପଣେ

Couplet 81

ତୁମ୍ଭ ମହିମା ଶୁଣି ନିତ୍ୟେମୁଁ ଅନୁସରି ଅବିରତେ

Couplet 82

ଏବେ ଭେଟିଲି ଭାଗ୍ୟଫଳେତୋ ସଙ୍ଗେ ରତି ତୋଷ ବଳେ

Couplet 83

ତୁମ୍ଭେ ଯେ ଦୟାଳୁ ଈଶ୍ୱରମୋ କାମ-ବାଞ୍ଛା ପୂର୍ଣ୍ଣକର

Couplet 84

ହେ ମୁନିଶ୍ରେଷ୍ଠ ଯୋଗେଶ୍ୱରମୋ ତୁଲେ ଗୃହଧର୍ମ କର

Couplet 85

ତୁମ୍ଭେ ମୋହାର ନିଜ ପତିଏଣୁ ଅଇଲି ତୁମ୍ଭ କତି

Couplet 86

ପୁରୁଷ ସ୍ୱଧର୍ମଟି ଏହିପ୍ରାପତ-କନ୍ୟା ନ ତେଜଇ

Couplet 87

ଯାଚକ କନ୍ୟା ପ୍ରତେଜିଲେସେ ସୁଖ ନ ଲଭଇ ଭଲେ

Couplet 88

ଯେ ସାଧୁଜନ ଏ ଜଗତେପ୍ରିୟ ଅପ୍ରିୟ ସମ ଚିତ୍ତେ

Couplet 89

ପ୍ରାଣୀଙ୍କ ହିତାର୍ଥ କାରଣେଏଣୁ ଭ୍ରମନ୍ତି ଅନୁକ୍ଷଣେ

Couplet 90

ଅନ୍ୟତ୍ର ବାଞ୍ଛା ନାହିଁ ମୋରଏ କାମ-ଶତ୍ରୁ ମୋ ନିବାର

Couplet 91

ଭୋ ମୁନିବର ତୁମ୍ଭ ବିନେମୋ ଚିତ୍ତ ନ ବଳଇ ଆନେ

Couplet 92

ଏ ତୁମ୍ଭ ଆମ୍ଭ କାମଭୋଗଦଇବ କରିଛି ସଂଯୋଗ

Couplet 93

ଏମନ୍ତ ବାକ୍ୟ ତାର ଶୁଣିଆମ୍ଭେ ପ୍ରକୋପେ ତାକୁ ଭଣି

Couplet 94

ବୋଇଲୁ ତୁ ନୀଚ ଯୁବତୀପ୍ରମଦାକୁଳେ ନୋହୁ ସତୀ

Couplet 95

କୁଳ-ଦୂଷଣ-କର୍ମ ତୋରନ ମରି ଧରିଛୁ ଶରୀର

Couplet 96

ତୋତେ ଦେଖିଲେ ଲଭି ଦୋଷଅଶେଷ ପୁଣ୍ୟ ହୁଏ ନାଶ

Couplet 97

ଯେ ସ୍ତିରୀ ବିଟପୀ ସଂସାରେଉଭୟଲୋକ ପରିହରେ

Couplet 98

ତୁ ଛାର କହିଲୁ ଏମନ୍ତନ ଜାଣୁ ଆମ୍ଭେ ତପୋବନ୍ତ

Couplet 99

ପାତ୍ର ଅପାତ୍ର ତୁ ନ ଜାଣୁଦୂଷଣ କଥା ମୁଖେ ଭଣୁ

Couplet 100

ଶୁଣସି ତୁ ମୂଢ଼ ଅଜ୍ଞାନୀଆମ୍ଭେ ଯେ ଅଟୁ ବ୍ରହ୍ମଜ୍ଞାନୀ

Couplet 101

ଗୃହସ୍ଥଧର୍ମ ଆମ୍ଭ ନାହିଁତୋର ବରଣେ ଇଚ୍ଛା କାହିଁ

Couplet 102

ତୋହର ବରେ ଯେବେ ଇଚ୍ଛାକହିବା ପୂରିବ ତୋ ବାଞ୍ଛା

Couplet 103

ଯବନମାନଙ୍କ ଈଶ୍ୱରତୁ ଯାଇ ବେଗେ ତାକୁ ବର

Couplet 104

ଯେ କାମ ଭୋଗେ ତୋର ଇଚ୍ଛାସେ ତୋର ପୂରାଇବେ ବାଞ୍ଛା

Couplet 105

ତା ଶୁଣି ବିମୁଖେ ତରୁଣୀସକ୍ରୋଧେ ଶାପ ମୋତେ ଭଣି

Couplet 106

ବୋଇଲା ଶୁଣ ମୁନିବରମୋ ପ୍ରୀତି-ଆଶା କଲୁ ଦୂର

Couplet 107

ତୁ ଏକଠାବେ ନ ରହିବୁଜୀବନ୍ତେ ଯେତେକାଳ ଥିବୁ

Couplet 108

ବ୍ରହ୍ମାଣ୍ତ ମଧ୍ୟେ ସ୍ଥାନ ଯେତେଭ୍ରମଣ କରୁଥିବୁ ନିତ୍ୟେ

Couplet 109

କାହିଁ ତୁ ନ ଲଭିବୁ ସୁଖଭୋଗାଦି ନାମେଣ ବିମୁଖ

Couplet 110

ଏ ଘୋରଶାପ ମୋତେବରିଲା ଭୟପତି ଯାଇ

Couplet 111

ଭୋ ଦେବ ଯବନ ଈଶ୍ୱରତୁ ବୀର ବଳେ ବଳୀୟାର

Couplet 112

ଏଣୁ ବରିଲି ମୁହିଁ ତୋତେମୋର ବିନୟ ଘେନ ଚିତ୍ତେ

Couplet 113

ତୁମ୍ଭଙ୍କୁ ଯେବା ମାଗେ ଯାହାବିନାଶ ନୋହେ କାମ ତାହା

Couplet 114

ଶୁଣ ଯବନ ଅଧିପତିଏ ବେନିଲୋକେ ଶିଶୁମତି

Couplet 115

ଯେ ଲୋକ-ଶାସ୍ତ୍ରର ଭକତଦ୍ରବ୍ୟ ହୋଇଲେ ଉପଗତ

Couplet 116

ଯାଚକ ଜନେ ତା ନ ଦେଇଅଥବା ଦେଲେ ନ ଘେନଇ

Couplet 117

ଏ ବେନି ଶିଶୁ ସଙ୍ଗେ ସରିଏଣୁ ତାହାଙ୍କୁ ମୁଁ ନ ବରି

Couplet 118

ତୁମ୍ଭେ ଦୟାଳୁ ଶୂରବନ୍ତଯବନମାନଙ୍କ ସାମନ୍ତ

Couplet 119

ମୁଁ କାମେ ତୁମ୍ଭଙ୍କୁ ଭଜିଲିଲଜ୍ଜା ସଙ୍କୋଚ ଉପେକ୍ଷିଲି

Couplet 120

ମୋ ସଙ୍ଗେ କର ବଇଭୋଗହର ଦୁର୍ଜୟ କାମରୋଗ

Couplet 121

ପୁରୁଷ ସ୍ୱଧର୍ମଟି ଏହିଦୀନଜନଙ୍କୁ ଦୟା ବହି

Couplet 122

ମୁଁ ଜନ୍ମକାଳୁ କାମଦୁଃଖେତୁ ମୋତେ ନ ତେଜ ବିମୁଖେ

Couplet 123

ଯାଚକ ଜନ ନ ତୋଷିଲେସ୍ୱଧର୍ମ ନାଶ ଯାଇ ଭଲେ

Couplet 124

ତାର କାର୍ପଣ୍ୟ ବାକ୍ୟ ଶୁଣିଯବନେଶ୍ୱର ମନେ ଗୁଣି

Couplet 125

ଦେବଙ୍କ ଗୁପ୍ତ ଯେ ମରଣଏହାରେ ସାଧିବି ପ୍ରମାଣ

Couplet 126

ଏମନ୍ତ ମନେ ବିଚାରିଲାକନ୍ୟାକୁ ପ୍ରତିବାକ୍ୟ ଦେଲା

Couplet 127

ଶୁଣ ଗୋ କାଳର ଦୁହିତିତୋ ସମେ ବରିଅଛି ପତି

Couplet 128

ଆପଣା ସମାଧି-ଯୋଗରେମୁଁ ବର ବରିଅଛି ତୋରେ

Couplet 129

ଏ ଯେତେ ଲୋକବୃନ୍ଦ ଛନ୍ତିତୋର ସମୀପେ ନ ଗଚ୍ଛନ୍ତି

Couplet 130

ତୋ ରୂପ ଦେଖି ଅମଙ୍ଗଳଡରନ୍ତି ଏ ଲୋକ ସକଳ

Couplet 131

ତୁ ଯେ ଅଲକ୍ଷ୍ୟ ଯୋଗେଶ୍ୱରୀତାହାଙ୍କୁ ଭୋଗକର ଧରି

Couplet 132

ଏକାକୀ ବୋଲି ଭୟ ଯେବେମୋ ସେନା ସଙ୍ଗେ ନିଅ ତେବେ

Couplet 133

ଏ ସର୍ବେ ତୋର ସଙ୍ଗେ ଥିବେତୋ ଆଜ୍ଞା କ୍ଷଣେ ନ ଛାଡିବେ

Couplet 134

ଏମନ୍ତେ ପ୍ରଜାନ୍ତ ବିନାଶଏ ସର୍ବେ ହୋନ୍ତୁ ତୋର ବଶା

Couplet 135

ମୋହର ଭାଇ ଯେ ପ୍ରଜ୍ୱରତୁ ଭଗ୍ନୀ ହେବୁ ଯେ ମୋହର

Couplet 136

ଏକତ୍ୱେ ଭାଇ ଭଗ୍ନୀ ଥିବମୋ ସେନାଗଣ ସଙ୍ଗେ ନେବ

Couplet 137

ଲୋକେ ନ ଜାଣିବେ ତୋ ଗତିଭ୍ରମୁଣ ଥିବୁ ଚଉକତି

Couplet 138

ଜୀବଙ୍କ ଭୋଗ ଅନୁସାରେପୀଡିବୁ ଲୋଭାଦି ବ୍ୟାଧିରେ

Couplet 139

ଏମନ୍ତ ଶିକ୍ଷା ତାକୁ ଦେଇଅଗ୍ରେ ପେଷିଲା ଭଗ୍ନୀଭାଇ

Couplet 140

ତା ସୈନ୍ୟ ସର୍ବବ୍ୟାଧିଗଣଘେନାଇ ଚଳେ ନୃପରାଣ

Couplet 141

ଅପରେ କାମ କ୍ରୋଧ ଯେତେପାରୁଶେ ଥାନ୍ତି ଅବିରତେ

Couplet 142

ଏ ସର୍ବେ ପ୍ରାଣୀ ଅଙ୍ଗେ ଯାଇକୁକର୍ମ ମାର୍ଗେ ଲୋଭେ ନେଇ

Couplet 143

ନିତ୍ୟେ ପୀଡନ୍ତି ଅନୁକ୍ଷଣଜୀବକୁ ରୋଗ ପ୍ରଭେଦେଣ

Couplet 144

ଏମନ୍ତେ ଶୁଣ ହେ ବିଦୁରସେ କାଳକନ୍ୟା ଯେ ପ୍ରଜ୍ୱର

Couplet 145

ଯବନପତି ଆଜ୍ଞା ପାଇଏ ସୈନ୍ୟବଳ ସଙ୍ଗେ ନେଇ

Couplet 146

ଭ୍ରମନ୍ତି ଏ ମହୀମଣ୍ତଳେହରନ୍ତି ଜୀବଆୟୁ ବଳେ

Couplet 147

ଭୋଗ ପ୍ରଲୋଭେ ବିନାଶନ୍ତିନିରତେ ଛିଦ୍ର ଉଦ୍ଦେଶନ୍ତି

Couplet 148

ପୃଥିବୀ ପର୍ଯ୍ୟଟନ କଲେକର୍ମାନୁସାରେ ଭୋଗ ଦେଲେ

Couplet 149

ଚତୁର୍ଥସ୍କନ୍ଧେ ଭାଗବତନାରଦ ପ୍ରାଚୀନ ଭକତ

Couplet 150

ଏ ପୁରଞ୍ଜନର ଆଖ୍ୟାନସପ୍ତବିଂଶ ଅଧ୍ୟା ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ

Couplet 151

ଏହା ଯେ ଶ୍ରବଣେ ଶୁଣନ୍ତିସଂସାର-ବନ୍ଧୁ ନିସ୍ତରନ୍ତି

Couplet 152

ସେ ପ୍ରାଚୀନ ଗ୍ରନ୍ଥ ପୁରାଣନାରଦ ତାହାରେ ବଖାଣ

Couplet 153

ଭଣଇ ଜଗନ୍ନାଥ ଦାସଏକାଳେ ହୋଇଲା ପ୍ରକାଶ