Adhyaya 21

Couplet 1

ଏବେ ହୋ ଶୁଣ ବିଷ୍ଣୁ ଗାଥାକହିବା ପୃଥୁ ଯଜ୍ଞ କଥା

Couplet 2

ମିଳି ସକଳ ମୁନିଜନେସନ୍ତୋଷ ପୃଥୁ ସନ୍ନିଧାନେ

Couplet 3

ଯଜ୍ଞ-କରଣ ଉଦଯୋଗେସର୍ବ-ସମ୍ଭାର ଅଣି ବେଗେ

Couplet 4

ସୁପ୍ରାଚୀ ସରସ୍ୱତୀ ତୀର୍ଥେଆରମ୍ଭ କଲେ ବ୍ରହ୍ମାବର୍ତ୍ତେ

Couplet 5

ଇନ୍ଦ୍ରାଦି ସର୍ବଦେବେ ଆସିଯଜ୍ଞ ଉତ୍ସବ ଘରେ ପଶି

Couplet 6

ଯଜ୍ଞସମ୍ଭାର ଇନ୍ଦ୍ର ଦେଖିନ ସହି ମନେ ହେଲା ଦୁଃଖୀ

Couplet 7

ସେ ଯଜ୍ଞେ ଯଜ୍ଞପତି ହରିପ୍ରତ୍ୟକ୍ଷ ହେଲେ ଦୟାକରି

Couplet 8

ଶଙ୍କର ପଦ୍ମଯୋନି ମେଳେମିଳି ସକଳ-ଦିଗପାଳେ

Couplet 9

ଗନ୍ଧର୍ବ-ଅପସରା ଗଣେମୁନିଏ ବେଦ-ଉଚ୍ଚାରଣେ

Couplet 10

ଆନନ୍ଦେ ଗୀତ-ନୃତ୍ୟ-ସ୍ତୁତିସିଦ୍ଧ-ଗୁହ୍ୟକ ପନ୍ତି ପନ୍ତି

Couplet 11

ଦାନବ-ଦୈତ୍ୟ-ବିଦ୍ୟାଧରେସେ ଯଜ୍ଞେ ମିଳିଲେ ଗହଳେ

Couplet 12

ସୁନନ୍ଦ ନନ୍ଦ ଆଦିମାନେହରିର ପାରିଷଦ ଗଣେ

Couplet 13

କପିଳ ନାରଦ ଯେ ଦତ୍ତସନକ ଆଦି ଉପଗତ

Couplet 14

ସେ ପୃଥୁ ଯଜ୍ଞେ ବସୁମତୀବାଞ୍ଛା-ସୁରଭୀ ପୟୋବତୀ

Couplet 15

କାମଧେନୁର ପ୍ରାୟ ହୋଇସର୍ବ ସମ୍ପଦ ଦେଲା ମହୀ

Couplet 16

ନଦୀଏ ଦୁଗ୍ଧ-ରସ ଜଳେସଧୀରେ ବହନ୍ତି ଉଲ୍ଲୋଳେ

Couplet 17

ଘୃତ-ସଂଯୋଗେ ଦଧି ଅନ୍ନତୋଷେ ଭୁଞ୍ଜନ୍ତି ସର୍ବଜନ

Couplet 18

ସକଳ-ବୃକ୍ଷେ ମଧୁ-ପନ୍ତିଜୀମୂତ ପ୍ରାୟ ବରଷନ୍ତି

Couplet 19

ସମୁଦ୍ରେ ନାନା ରତ୍ନେ ପୂରିଗର୍ଜନ୍ତି ଉଲ୍ଲୋଳେ ଲହରୀ

Couplet 20

ପର୍ବତେ ଚତୁର୍ବିଧ-ଅନ୍ନଦେଇ ରଞ୍ଜିଲେ ପୃଥୁମନ

Couplet 21

ଲୋକପାଳକେ ଲୋକ ତୁଲେସର୍ବ-ସମ୍ଭାର ସମ୍ଭାରିଲେ

Couplet 22

ଯଜ୍ଞ କରଣେ ବିଷ୍ଣୁ ଅର୍ଥେସର୍ବ ସମ୍ପାଦିଲେ ସମସ୍ତେ

Couplet 23

ପୃଥୁର ଯଜ୍ଞାରମ୍ଭ ଚାହିଁବାସବ ମନେ ବିଚାରଇ

Couplet 24

ଏ ପୃଥୁ ଶତକ୍ରତୁ କଲେଲଭିବ ଇନ୍ଦ୍ରପଦ ଭଲେ

Couplet 25

ମୋର ସମ୍ପଦ ଜୀବ ନାଶଏମନ୍ତ ଚିନ୍ତି ଛାଡେ ଶ୍ୱାସ

Couplet 26

ଯଜ୍ଞର ଊନିଶତ ଅନ୍ତେଆତ୍ମାର ହିତ ଚିନ୍ତି ଚିତ୍ତେ

Couplet 27

ଯଜ୍ଞ-ପଶୁକୁ ହରି ନେଲାନିଜ ଭୁବନେ ବିଜେ କଲା

Couplet 28

ଆକାଶ ମାର୍ଗେ ଇନ୍ଦ୍ର ଗଲାପାଷଣ୍ତ-ଧର୍ମ ଆଚରିଲା

Couplet 29

ଧର୍ମେ ବିଭ୍ରମ ତାର ମନସଭୟେ ଚିତ୍ତ ଛନ୍ନଛନ୍ନ

Couplet 30

ଅତ୍ରି ଯେ ଯଜ୍ଞଶାଳେ ଥିଲେଅଶ୍ୱର ହରଣ ଜାଣିଲେ

Couplet 31

ପୃଥୁ-ପୁତ୍ରକୁ ରାଇ ବେଗେଇନ୍ଦ୍ରର କର୍ମ ତାର ଆଗେ

Couplet 32

କହିଲେ ଅଶ୍ୱହର ବାଣୀପୃଥୁ-ତନୟ ତାହା ଶୁଣି

Couplet 33

ଧନୁ-ଶରକୁ ଧରି କରେଶୂନ୍ୟେ ଧାଇଁଲା କୋପଭରେ

Couplet 34

ଡାକଇ ରହ ରହ ବାଣୀସଭୟେ ଇନ୍ଦ୍ର ତାହା ଶୁଣି

Couplet 35

ନିଜ ଶରୀର ଛନ୍ନ କଲାଜଟିଳ-ରୂପ ପ୍ରକାଶିଲା

Couplet 36

ତାହାର ନିକଟେ ମିଳିଲାଇନ୍ଦ୍ର-ବିମାନକୁ ଚାହିଁଲା

Couplet 37

ଭସ୍ମ-ଭୂଷିତ ଦେହ ଚାହିଁପୃଥୁ-ନନ୍ଦନ ବିଚାରଇ

Couplet 38

ଜଟିଳ ଭସ୍ମ ଏହା ଗାତ୍ରେଏହାକୁ ମାରିବି କେମନ୍ତେ

Couplet 39

ଏମନ୍ତ ମନେ ବିଚାରିଲାଇନ୍ଦ୍ରକୁ ବାଣ ନ ଛାଡିଲା

Couplet 40

ତାର ରହିବା ପଥ ଦେଖିଅତ୍ରି ଯଜ୍ଞଶାଳ ଉପେକ୍ଷି

Couplet 41

ଡାକନ୍ତି ମାର ମାର ବେଗେତା ଶୁଣି ଇନ୍ଦ୍ର ଶୂନ୍ୟମାର୍ଗେ

Couplet 42

ଭୟେ ଚାହଁଇ ଦଶଦିଶେସ୍ୱଭାବେ କେହି ନାହିଁ ପାଶେ

Couplet 43

ମନେ ବିଚାରେ ଶଚୀପତିକି ଆଜ ହୋଇଲା ଦୁର୍ଗତି

Couplet 44

ବୋଲନ୍ତି ଅତି ବେଗେ ମାରସ୍ୱଭାବେ ଯଜ୍ଞ ଅଶ୍ୱ ଚୋର

Couplet 45

ଏମନ୍ତ ଅତ୍ରିର ବଚନଶୁଣନ୍ତେ ପୃତୁର ନନ୍ଦନ

Couplet 46

ଧାମଇଁ ଅତି କୋପକରିହସ୍ତୀକି ଯେସନେ କେଶରୀ

Couplet 47

ବାସବ ଦେଖି ତା ବଦନଅଶ୍ୱକୁ ଛାଡି ଅନ୍ତର୍ଦ୍ଧାନ

Couplet 48

ରହିଲା ଶୂନ୍ୟମାର୍ଗେ ଯାଇପୃଥୁନନ୍ଦନ ବିଚାରଇ

Couplet 49

ଅଶ୍ୱକୁ ଘେନି ମହାରୋଷେଇନ୍ଦ୍ରକୁ ଚାହେଁ ଦଶଦିଶେ

Couplet 50

ନ ଦେଖି ପୁଣି ଯଜ୍ଞସ୍ଥାନେମିଳିଲା ଅତ୍ରି-ସନ୍ନିଧାନେ

Couplet 51

ଅଶ୍ୱର ରଜ୍ଜୁ କରେ ଧରିଅତ୍ରିଚରଣେ ନମସ୍କାରି

Couplet 52

ତାର ଅଦ୍ଭୁତ-କର୍ମ ଦେଖିମୁନିଏ ନାମ ଉପଲକ୍ଷି

Couplet 53

ବିଷ୍ଣୁ ଉଚ୍ଚାରି ପୁଣ୍ୟଧାମଦେଲେ ତା ବିଜିତାଶ୍ୱ ନାମ

Couplet 54

ଏମନ୍ତେ ରଜନୀ ପ୍ରବେଶେଇନ୍ଦ୍ର ମିଳିଲେ ଯଜ୍ଞଦେଶେ

Couplet 55

ଦେଖିଲା କେହି ନାହିଁ ପାଶେସେ ପୁଣ ମନର ହରଷେ

Couplet 56

ଯଜ୍ଞର ଯୂପ-ତଳୁ ଛନ୍ନେହରିଲା ସୁବର୍ଣ୍ଣ-ରସନେ

Couplet 57

ବିଚାରି ଅନ୍ଧକାର ଛଳେଅଶ୍ୱକୁ ପୁଣି ନେଲା ବଳେ

Couplet 58

ଅତ୍ରି ଦେଖନ୍ତେ ଶୂନ୍ୟମାର୍ଗେତ୍ରାସେ ପଳାଏ ଇନ୍ଦ୍ର ବେଗେ

Couplet 59

ବିଜିତାଶ୍ୱର ମୁଖ ଚାହିଁବୋଲଇ ଅଶ୍ୱ ଆଣ ଯାଇ

Couplet 60

ତା ଶୁଣି ହସ୍ତେ ଧନୁ ଧରିଧାଇଁଲା ଘୋରନାଦ କରି

Couplet 61

ଆହେ ଦୁର୍ମତି ମନ୍ଦ ଚୋରକିମ୍ପା ତୋ ଏମନ୍ତ ବିଚାର

Couplet 62

ଡାକଇ ରହ ରହ ବାଣୀତାର ବଚନ ଇନ୍ଦ୍ର ଶୁଣି

Couplet 63

ପଥେ ଅଶ୍ୱକୁ ଛାଡି ଛନ୍ନେତକ୍ଷଣେ ଗଲା ଅନ୍ତର୍ଦ୍ଧାନେ

Couplet 64

ପୁଣି ସେ ଅଶ୍ୱ ଧରି କରେବେଗେ ମିଳିଲା ଯଜ୍ଞଘରେ

Couplet 65

ଅଶ୍ୱ ଚୋରାନ୍ତେ ଇନ୍ଦ୍ର ପଥେଛଳେ ଧଇଲା ରୂପ ଯେତେ

Couplet 66

ପାଷଣ୍ତଜନ ସେହି ମତେରୂପ ପ୍ରକାଶନ୍ତି ଜଗତେ

Couplet 67

ପୃଥୁର ଯଜ୍ଞ-ବିନାଶନେଇନ୍ଦ୍ରର ଯେତେ ରୂପ ଛନ୍ନେ

Couplet 68

ପାଷଣ୍ତେ ସେହି ରୂପ ଚିନ୍ତିସଂସାରେ ଭ୍ରମ ସେ କରାନ୍ତି

Couplet 69

କେ ନଗ୍ନ ରକ୍ତପଟ୍ଟ ଧରେକେ ଭସ୍ମ ଭୂଷଣ ଶରୀରେ

Couplet 70

ଅଧର୍ମ-ମାର୍ଗ ଆଚରନ୍ତିଆତ୍ମାର ହିତ ନ କରନ୍ତି

Couplet 71

ପାଷଣ୍ତ-ମାର୍ଗେ ଥାଇ ନିତ୍ୟେଦୂଷଣ ଦେଇ ବେଦପଥେ

Couplet 72

ସେ ରୂପ ପ୍ରକାଶି ବ୍ରହ୍ମାଣ୍ତୋନିଗମ ନିନ୍ଦିବେ ପାଷଣ୍ତେ

Couplet 73

ତାହାଙ୍କ ମତ ଯେ କରନ୍ତିଅନ୍ତେ ନରକେ ପ୍ରବେଶନ୍ତି

Couplet 74

ସେ କଥା ଶୁଣି ପୃଥୁ କୋପେଇନ୍ଦ୍ର ଝିଙ୍ଗାସେ ଦେହ କମ୍ପେ

Couplet 75

ଇନ୍ଦ୍ର ମାରଣେ କୋପ କରିନିଜ କୋଦଣ୍ତ-ଶର ଧରି

Couplet 76

କୋପନ୍ତେ ଅରୁଣ-ନୟନପ୍ରଚଣ୍ତ ବିରାଜେ ବଦନ

Couplet 77

ପୃଥୁ ଗମନ ଦେଖି ରଣେବେଗେ ମିଳିଲେ ବିପ୍ରଗଣେ

Couplet 78

ଇନ୍ଦ୍ର-ବିଷୟେ କୋପ ବହିବୋଲନ୍ତି ପୃଥୁ ମୁଖ ଚାହିଁ

Couplet 79

ଭୋ ପୃଥୁ ଶୁଣ ଧର୍ମ-କଥାଆଗମ ନିଗମ ବ୍ୟବସ୍ଥା

Couplet 80

ପଶୁ ବିନା ଆନ ବଧଯଜ୍ଞରେ ଅଟଇ ନିଷେଧ

Couplet 81

ତୋ ଯଜ୍ଞ-କୀର୍ତ୍ତି ନାଶେ ଇନ୍ଦ୍ରଆମ୍ଭେ ନାଶିବୁ ତା ନରେନ୍ଦ୍ର

Couplet 82

ମନ୍ତ୍ର ଆହ୍ୱାନ ବଳେ କରିଅଗ୍ନିକୁ ଆହୁତିରେ ଧରି

Couplet 83

ନାଶିବୁ ତୋହର ଅହିତତୋର ମାରିବା ନୋହେ ଯୁକ୍ତ

Couplet 84

ଏମନ୍ତ ପୃଥୁ ଆଗେ କହିଋତ୍ୱିଜେ ଅତି କୋପ ବହି

Couplet 85

ସ୍ରୁବକୁ ସର୍ବେ ଧରି ହସ୍ତେଅଗ୍ନିରେ ଆହୁତି ଦିଅନ୍ତେ

Couplet 86

ବ୍ରହ୍ମା ମିଳିଲେ ତତକ୍ଷଣସମସ୍ତ ମୁନି-ସନ୍ନିଧାନ

Couplet 87

ଇନ୍ଦ୍ରର ହିତ ଚିତ୍ତେ ବହିବୋଲନ୍ତି ମୁନିଗଣେ ଚାହିଁ

Couplet 88

ଶୁଣ ହେ ସର୍ବ ବିପ୍ରବରଯାହାକୁ ଯଜ୍ଞେ ତୁମ୍ଭେ ମାର

Couplet 89

ଯେ ଦେବ ଯଜ୍ଞଭାଗ ଭୂଞ୍ଜେସେ ଦେବଦେହ ଇନ୍ଦ୍ରତେଜେ

Couplet 90

ଏଣୁ ଇନ୍ଦ୍ରକୁ ଯଜ୍ଞେ ବରିମନ୍ତ୍ରେ ଅନଳେ ହୋମ କରି

Couplet 91

ସୃଷ୍ଟି ପାଳନେ ଏ କାରଣଏ ଭାବେ ସଂସାର ଧାରଣ

Couplet 92

ପୃଥୁ ବଦନ ଚାହିଁ ଧୀରେବୋଲନ୍ତି ବଚନ ମଧୁରେ

Couplet 93

ଏ ଇନ୍ଦ୍ରନାରାୟଣ ତନୁଏହାକୁ ଛାଡ ତୁମ୍ଭେ ମନ୍ୟୁ

Couplet 94

ଏହାର ଦେହେ ସର୍ବଦେବେନିତ୍ୟେ ବସନ୍ତି ଯଜ୍ଞଭାବେ

Couplet 95

ଆହୁତି ଯାର ମୁଖେ ଦେଇତାହାକୁ କୋପ ନ ଯୋଗାଇ

Couplet 96

ଏହାକୁ କୋପ ତୁ ନକରଯଜ୍ଞପୁରୁଷ ଅର୍ଥେ ବର

Couplet 97

ଏ ଧର୍ମ ପରମ-କାରଣଅଶେଷ ସୃଷ୍ଟି ଉଦ୍ଧାରଣ

Couplet 98

ଏ ଯଜ୍ଞେ ଦ୍ରୋହ କର୍ମ କଲାପାଷଣ୍ତ ପଣ ଆଚରିଲା

Couplet 99

ପାଷଣ୍ତ ଉଦ୍ଧରିବା ଅର୍ଥେତୋ ଅବତାର ଏ ଜଗତେ

Couplet 100

ତୁ ସେ ସକଳ ଗୁଣମଣିଅପୂର୍ବ ନୋହେ କିଛି ପୁଣି

Couplet 101

ବେଣର ଦେହେ ଯେତେ ଦୋଷତୋ ଜନ୍ମ କଲା ତାହା ନାଶ

Couplet 102

ତୁ ଏବେ ମୋର ବୋଲ କରପାଷଣ୍ତ ପ୍ରାଣୀଙ୍କି ଉଦ୍ଧର

Couplet 103

ଏମନ୍ତ ବ୍ରହ୍ମାର ବଚନେଇନ୍ଦ୍ରକୁ କୋପ ଛାଡି ମନେ

Couplet 104

ଯଜ୍ଞର ଅବଭୃତ-ସ୍ନାନେଦକ୍ଷିରା ଦେଇ ବିପ୍ରଜନେ

Couplet 105

ଯଜ୍ଞେ ତୋଷିଲେ ସର୍ବଜନେଅନ୍ନ-ବସନ-ଧେନୁ ଦାନେ

Couplet 106

ସେ ବିପ୍ରଜନେ ହୋଇ ତୋଷପୃଥୁକୁ କରନ୍ତି ଆଶିଷ

Couplet 107

ବ୍ରହ୍ମା ହରଷ-ଚିତ୍ତ ହୋଇକହନ୍ତି ପୃଥୁ ମୁଖ ଚାହିଁ

Couplet 108

ତୋର ବଚନେ ସର୍ବଦେବେତୋଷ ହୋଇଳେ ଯଜ୍ଞଭାବେ

Couplet 109

ଏମନ୍ତ କହି ପଦ୍ମଯୋନିସଙ୍ଗେ ସକଳ ବିପ୍ର ଘେନି

Couplet 110

ତକ୍ଷଣେ ଗଲେ ନିଜସ୍ଥାନେଶୁଣ ବିଦୁର ତୋଷମନେ

Couplet 111

ଏ ପୃଥୁ-ଯଜ୍ଞର କାହାଣୀନିର୍ମଳ ହୁଅ ନରେ ଶୁଣି

Couplet 112

ମୈତ୍ରେୟ ମୁନି ତୋଷ ଚିତେକହନ୍ତି ବିଦୁର ଅଗ୍ରତେ

Couplet 113

ଶୁଣ ବିଦୁର ସାବଧାନେପୃଥୁର ଯଜ୍ଞ ଅବସାନେ

Couplet 114

ଯେ ଯଜ୍ଞପତି ଭଗବାନଇନ୍ଦ୍ର ସହିତେ ଆଗମନ

Couplet 115

ହରଷେ ପ୍ରଭୁ ଯଜ୍ଞପତିପୃଥୁକୁ ଚାହିଁଣ କହନ୍ତି

Couplet 116

ଶୁଣ ହୋ ପୃଥୁ ନୃପନାଥଇନ୍ଦ୍ର ଯେ କଲା ଯଜ୍ଞେ ଘାତ

Couplet 117

ସେ ଅପରାଧ ଖଣ୍ତିବାକୁଏବେ ଅଇଲା ତୁମ୍ଭ ଠାକୁ

Couplet 118

ତୁମ୍ଭେ ଯେ ସାଧୁ ନୃପବରଏହାର ଦୋଷ କ୍ଷମା କର

Couplet 119

ଏ ଲୋକେ ସାଧୁ ଯେ ଅଟନ୍ତିସେ ଦ୍ରୋହକର୍ମ ନ କରନ୍ତି

Couplet 120

ସାଧୁଙ୍କ ନାହିଁ ହିଂସା ଭାବସମେ ଦେଖନ୍ତି ସର୍ବଜୀବ

Couplet 121

ଯେଣୁ ଏ ଦେହ ଆତ୍ମା ନୋହେତେଣୁ ସେ ପଡନ୍ତି ଦ୍ରୋହେ

Couplet 122

ଯେବେ ପୁରୁଷ ତୁମ୍ଭ ପ୍ରାୟେଦେବମାୟାରେ ମୋହ ହୋଏ

Couplet 123

ବୃଦ୍ଧ-ସେବନ ଦୀର୍ଘକାଳକେବଳ ଶ୍ରମ ସିନା ତାର

Couplet 124

ଅବିଦ୍ୟା କାମ୍ୟ-କର୍ମ ବଶେଯେଣୁ ଏ ଦେହ ପରକାଶେ

Couplet 125

ଏ କଥା ଯେ ଜ୍ଞାନୀ ଜାଣନ୍ତିସେ ମୋହ ଦ୍ୱନ୍ଦ୍ୱେ ନ ପଡନ୍ତି

Couplet 126

ଅନିତ୍ୟ ଜାଣନ୍ତି ସେ ଦେହତେଣୁ ତହିଁରେ ନାହିଁ ସ୍ନେହ

Couplet 127

ଗୃହ ଦ୍ରବିଣ ଦାରା ସୁତେମମତା କରିବେ କେମନ୍ତେ

Couplet 128

ଏ ଆତ୍ମା ଦେହ ତହୁଁ ଭିନ୍ନଶୁଣ କହିବା ତାର ଚିହ୍ନ

Couplet 129

ଏକଇ ଆତ୍ମା ସର୍ବଦେହେଶୁଦ୍ଧ-ଅଶୁଦ୍ଧେ ଭେଦ ନୋହେ

Couplet 130

ନିର୍ଗୁଣ ହୋଇ ଗୁଣାଶ୍ରୟସେ ଆତ୍ମା ସ୍ୱୟଂ ଜ୍ୟୋତିର୍ମୟ

Couplet 131

ସେ ଏକ ଅଛି ସର୍ବଠାରେଆବୃତ ନୋହେ ମାୟାଦ୍ୱାରେ

Couplet 132

ତାହାର ନାହିଁ ଆତ୍ମପରସେ ଥାଇ ପ୍ରକୃତିରୁ ପର

Couplet 133

ଶରୀରୁ ଭିନ୍ନେ ଥାଇ ସେହିତାକୁ ଦେଖନ୍ତା ନାହିଁ କେହି

Couplet 134

ଆତ୍ମାକୁ ଏମନ୍ତ ପ୍ରକାରେଯେ ପ୍ରାଣୀ ଦେଖନ୍ତି ଶରୀରେ

Couplet 135

ସେ ଯେବେ ପ୍ରକୃତିରେ ଥାଇପ୍ରକୃତି ଗୁଣେ ବଦ୍ଧ ନୋହି

Couplet 136

ଯେମନ୍ତେ ପ୍ରାଣୀ ମୋତେ ପାଏତୁମ୍ଭକୁ କହି ସେ ଉପାୟେ

Couplet 137

ଯେ ଜନ ସ୍ୱଧର୍ମେ ନିଷ୍କାମେମୋତେ ଭଜଇ ପ୍ରତିଦିନେ

Couplet 138

ତା ମତି ହୁଅଇ ପ୍ରସନ୍ନଦୁର୍ଗତି କରଇ ମୋଚନ

Couplet 139

ମନ ପ୍ରସନ୍ନ ଯାର ହୋଇସେ ପ୍ରାଣୀ ଗୁଣ ପ୍ରତେଜଇ

Couplet 140

ସମତ୍ୱେ ସେ ସର୍ବ ଦେଖଇସେ ଜୀବ ଆତ୍ମାକୁ ଜାଣଇ

Couplet 141

ଭଜଇ ଶାନ୍ତି ଅବସ୍ଥାନଲଭଇ କୈବଲ୍ୟ ନିର୍ବାଣ

Couplet 142

ଏହି ଆତ୍ମାକୁ ଯେଉଁମାନେଦେହ ଇନ୍ଦ୍ରିୟ କର୍ମଜ୍ଞାନେ

Couplet 143

ମନର ଅଧ୍ୟକ୍ଷ ଜାଣନ୍ତିସକଳ ଦୁଃଖୁ ସେ ତରନ୍ତି

Couplet 144

ଦେଖ ଏ ଲିଙ୍ଗ କଳେବରସେ ପଞ୍ଚଭୂତେ ସ୍ଥୂଳତର

Couplet 145

ଏ ଦଶ-ଇନ୍ଦ୍ରିଛନ୍ତି ଏଥିଚେତନ ରୂପେ ଆତ୍ମା ତଥି

Couplet 146

ଏ ଗୁଣ-ପ୍ରବାହରୁ ହୋଇଏହାକୁ ଯେ ଭେଦି ଦେଖଇ

Couplet 147

ସେ ପ୍ରାଣୀ ଆତ୍ମାକୁ ଦେଖଇକ୍ଳେଶାଦି ତାକୁ ନ ବାଧଇ

Couplet 148

ଯେ ଜନ ଦୃଢ଼ଭକ୍ତି କରେମନ ବାନ୍ଧଇ ଆମ୍ଭଠାରେ

Couplet 149

ବିପଦ ସମ୍ପଦରେ ତାରକେବେ ହେଁ ନୋହଇ ବିକାର

Couplet 150

ଶୋକାଦିଦ୍ୱାରା ସେହିମାନେବ୍ୟଥିତ ନୁହଁନ୍ତି ଅଜ୍ଞାନେ

Couplet 151

ଶୁଣ ହେ ପୃଥୁ ନୃପବରସୁଖ-ଦୁଃଖକୁ ସମକର

Couplet 152

ପ୍ରାଣୀ ମାନଙ୍କ ତିନି କ୍ରମଉତ୍ତମ ମଧ୍ୟମ ଅଧମ

Couplet 153

ଉତ୍ତମେ ଉତ୍ତମ ଲଭଇଅଧମେ ଅଧୋଗତି ପାଇ

Couplet 154

ମଧ୍ୟମେ ମଧ୍ୟମ ବେଭାରଶୁଣ ହେ ପୃଥୁ ନୃପବର

Couplet 155

ଏ ଦୁଃଖ-ସୁଖ ସମ କରଇନ୍ଦ୍ରିୟମାନଙ୍କୁ ନିବାର

Couplet 156

ଚିତ୍ତକୁ ନିର୍ମଳ କରିଣଇନ୍ଦ୍ରିମାନଙ୍କୁ ତୁହି ଜିଣ

Couplet 157

ବନ୍ଧୁ ଅମାତ୍ୟ ଆଦି ଯେତେମୋହର ଦେବା ଜାଣି ଚିତ୍ତେ

Couplet 158

ତାହାଙ୍କୁ ସଙ୍ଗତେ ଘେନିଣପ୍ରଜାଙ୍କୁ ପାଳ ସ୍ୱଧର୍ମେଣ

Couplet 159

ଅଖିଳଲୋକ ରକ୍ଷାକରମଙ୍ଗଳ ହୋଇବ ତୁମ୍ଭର

Couplet 160

ପ୍ରଜାପାଳନ ରାଜାଧର୍ମପ୍ରଜା କରେ ଯେ ଶୁଭକର୍ମ

Couplet 161

ପରଲୋକରେ ଷଷ୍ଠ ଅଂଶନୃପତି ଲଭଇ ଅବଶ୍ୟ

Couplet 162

ଯେ ରାଜା ପ୍ରଜାଙ୍କୁ ନ ପାଳେଅଧର୍ମେ କର ନିଏ ବଳେ

Couplet 163

ସେ ରାଜା ନରକ ଭୁଞ୍ଜଇତାହାର କାହିଁ ରକ୍ଷା ନାହିଁ

Couplet 164

ସ୍ୱଧର୍ମେ ଥାଇ ପ୍ରଜା ପାଳଗୃହମେଧରେ କିଛିକାଳ

Couplet 165

ସନକ ଆଦି ମୁନିଜନେଆସିବେ ତୋହର ଭୁବନେ

Couplet 166

ତାହାଙ୍କୁ ନୟନେ ଦେଖିବସୁଦିବ୍ୟଜ୍ଞାନ ତୁମ୍ଭ ହେବ

Couplet 167

ତୋ ଧର୍ମ ଶୀଳ ଗୁଣ ଯଶଭାବେ ହୋଇଲୁ ଆମ୍ଭେ ବଶ

Couplet 168

ତେଣୁ ତୁ ମୋରଠାରୁ ବରଯେ ଇଚ୍ଛା ମାଗ ନୃପବର

Couplet 169

ଯଜ୍ଞ ତପସ୍ୟା ଯୋଗାଦିରେପ୍ରାପ୍ୟ ମୁଁ ନୁହଇ ସଂସାରେ

Couplet 170

ଯାହାର ଭେଦ-ଜ୍ଞାନ ନାହିଁତା ହୃଦେ ନିରତେ ମୁଁ ଥାଇ

Couplet 171

ଏମନ୍ତେ ପ୍ରଭୁ ଭାବଗ୍ରାହୀପୃଥୁଙ୍କୁ କହିଲେ ବୁଝାଇ

Couplet 172

ହରିଙ୍କ ଆଜ୍ଞା ଧରି ଶିରେତକ୍ଷଣେ ପାଦେ ପ୍ରଣମିଲେ

Couplet 173

ଏମନ୍ତ କାଳେ ଦେବରାଜଆପଣା କର୍ମେ ପାଇ ଲାଜ

Couplet 174

ପୃଥୁିଙ୍କ ଚରଣେ ପଡିଲେଅପ୍ରାଧ କଲଇଁ ବୋଇଲେ

Couplet 175

ପୃଥୁ ଯେ ତହୁଁ ଆଲିଙ୍ଗନକରି ତୋଷିଲେ ଇନ୍ଦ୍ରମନ

Couplet 176

ଏ ଅନ୍ତେ ପ୍ରଭୁ ଭଗବାନଗଗନେ କଲେକ ଉଦ୍ୟମ

Couplet 177

ପୃଥୁ ଯେତେକ ପୂଜା କଲେହରି ତା ଆନନ୍ଦେ ଘେନିଲେ

Couplet 178

ଯେ ରାଜା ପଡି ହରିପାଦେପ୍ରଣାମ କରିଣ ଆନନ୍ଦେ

Couplet 179

ଆନନ୍ଦସାଗରେ ବୁଡିଲାପୁଲକ ସର୍ବାଙ୍ଗେ ବହିଲା

Couplet 180

ବେନି-ନୟନୁ ଅଶ୍ରୁ ଝରେପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ହୃଦପଦ୍ମେ ଧରେ

Couplet 181

କର-ଅଞ୍ଜଳି ଶିରେ ଦେଇକହଇ ବିଷ୍ଣୁମୁଖ ଚାହିଁ

Couplet 182

ହେ ପ୍ରଭୁ ବରଦ ଈଶ୍ୱରପଣ୍ତିତେ ନ ମାଗିବେ ବର

Couplet 183

ଯେ ବ୍ୟକ୍ତି ଜ୍ଞାନୀ ହୋଇଥିବଭୋଗ ବିଳାସ ନ ମାଗିବ

Couplet 184

ଆଜ୍ଞା ଯେ ଦେଲେ ବର ଘେନବରେ ମୋ ନାହିଁ ପ୍ରୟୋଜନ

Couplet 185

ବର ଘେନନ୍ତି ଭୋଗ ପାଇଁସେ ଭୋଗ ନରକେ କହି ନାହିଁ

Couplet 186

କୈବଲ୍ୟନାଥ ତୋତେ ପାଇକେ ଭୋଗ ବାଞ୍ଛା ଜ୍ଞାନୀ ହୋଇ

Couplet 187

ଅପରେ ମୋକ୍ଷଧର୍ମ ସାରତହିଁରେ ବାଞ୍ଛା ନାହିଁ ମୋର

Couplet 188

ତୋ ପାଦପଦ୍ମ ମକରନ୍ଦଅତିହିଁ ରସାଳ ସୁଗନ୍ଧ

Couplet 189

ତୁମ୍ଭର ଗୁଣ ଭକ୍ତମାନେସ୍ମରନ୍ତି ନିତ୍ୟ ରାତ୍ରିଦିନେ

Couplet 190

ତୁମ୍ଭର ଗୁଣ କୀର୍ତ୍ତିମାନନିରତେ ଥାଉ ମୋର କର୍ଣ୍ଣ

Couplet 191

ସେ ଯଶ ଶ୍ରବଣେ ମୋ ଇଚ୍ଛାଅୟୁତେ କର୍ଣ୍ଣ ଦିଅ ବାଞ୍ଛା

Couplet 192

ଏ ଦୁଇକର୍ଣ୍ଣେ ଶୁଣି ମୋରସନ୍ତୋଷ ନୋହେ ଚକ୍ରଧର

Couplet 193

ତୋ ପାଦ-ପଦ୍ମ ସୁଧା ଯଶସାଧୁଙ୍କ ବଦନୁ ପ୍ରକାଶ

Couplet 194

କୁଯୋଗୀ ଜନେ ଦିଏ ଜ୍ଞାନଆନେ ମୋ ନାହିଁ ପ୍ରୟୋଜନ

Couplet 195

ନିଖିଳ ପୁରୁଷଉତ୍ତମତୁ ଗୁଣାଳୟ ତୋ ଚରଣ

Couplet 196

ସେବିବି ଲକ୍ଷ୍ମୀର ପରାୟେତା ସଙ୍ଗେ କଳି ନିକି ହୋଏ

Couplet 197

ଜଗତ ଜନନୀ ସମେତେବାଦ ହେଲେହେଁ ଅବିରତେ

Couplet 198

ତଥାପି ସେବା ନ ତେଜିବିଅବଶ୍ୟ ସେ ପାଦ ଭଜିବି

Couplet 199

ଦୀନବତ୍ସଳ ତୋର ବାନାଭକ୍ତରେ ତୋହର କରୁଣା

Couplet 200

ଏଣୁ ଭାଜନ୍ତି ଏକଭାବେନିଷ୍କାମ ଭାବରେ ସାଧବେ

Couplet 201

ଅନ୍ୟତ୍ର ଫଳ ନ ବାଞ୍ଛନ୍ତିଆନନ୍ଦେ ତୋ ପାଦେ ଭଜନ୍ତି

Couplet 202

ଭଜିଲା ଲୋକଠାରେ ଯାହାବର ମାଗ ତୁ ବୋଲୁ ଯାହା

Couplet 203

ଭୋନାଥ ତୋହର ଏ ବାଣୀଜାଣିଲି ଏ ବିଶ୍ୱମୋହିନୀ

Couplet 204

ଫଳ ଆଶାରେ ଲୋଭୀ ହୋଇମାୟାମୋହରେ ଭ୍ରମୁ ଥାଇ

Couplet 205

ତାଙ୍କୁ ନ ଦେବ ଭୋଗ କିଛିଯେବେ ଭକତେ ଦୟା ଅଛି

Couplet 206

ନିଷ୍କାମ ସାଧୁ ଯେଉଁ ଜନଭଜନ୍ତି ତୋ ପାଦପଦ୍ମେଣ

Couplet 207

ଅନ୍ୟତ୍ର ଫଳ ନ ଜାଣନ୍ତିତୋ ଭକ୍ତିଭାବେ ନିମଜ୍ଜନ୍ତି

Couplet 208

ତୁମ୍ଭଙ୍କୁ ଭଜେ ଯେଉଁ ନରବଚନେ ଦିଅ ତାକୁ ବର

Couplet 209

ଜଗମୋହନ ସେ ବଚନନିଶ୍ଚେ ଜାଣିଲି ଭଗବାନ

Couplet 210

ପ୍ରାଣୀବନ୍ଧନ ଫଳ ଆଶେତୁମ୍ଭ ବଚନ ରଜ୍ଜୁ ପାଶେ

Couplet 211

ପିତା ଯେସନେ ପୁତ୍ର ହିତେକରଇ ସ୍ନେହ ଅବିରତେ

Couplet 212

ତୁମ୍ଭେ ସେ ରୂପେ ଆଚରିବତେବେ ଭକତ ନିସ୍ତରିବ

Couplet 213

ଏହା ମୁଁ ମାଗୁଛି ଶ୍ରୀହରିଦିଅ ହେ ପ୍ରଭୁ ଦୟା କରି

Couplet 214

ମୈତ୍ରେୟ କହନ୍ତି ବିଦୁରେଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ମହିମା ସାଦରେ

Couplet 215

ବର୍ଣ୍ଣନେ ପୃଥୁ ନୃପବରଶ୍ରବଣେ ହୋଇ ତୋଷଭର

Couplet 216

ଆଜ୍ଞା ଦିଅନ୍ତି ଭଗବାନଶୁଣିମା ହେ ଆଦି ରାଜନ

Couplet 217

ତୋ ସ୍ତବେ ସନ୍ତୋଷ ହୋଇଣଆଜ୍ଞା ଦେଉଛୁ ପୁଣପୁଣ

Couplet 218

ହେ ରାଜା ତୋର ଭକ୍ତିଭାବମୋ ପାଦେ ସର୍ବଦା ହୋଇବ

Couplet 219

ମୋର ବିଷୟେ ତୋର ବୁଦ୍ଧିଭକତି ଯୋଗେ ଯେ ପ୍ରସିଦ୍ଧି

Couplet 220

ଏଣୁ ଦୁସ୍ତର ମୋର ମାୟାତୋତେ ନ ଲାଗୁ ପୁଣ୍ୟଦେହ

Couplet 221

ଏମନ୍ତ ବୋଲି ନାରାୟଣବହୁତ ସନ୍ତୋଷ ହୋଇଣ

Couplet 222

ପୃଥୁରାଜାର ଯେତେ ବାଣୀମନେ ଧଇଲେ ଚକ୍ରପାଣି

Couplet 223

ତାର ପୂଜନେ ତୋଷ ହୋଇତାଠାରେ ଅନୁଗ୍ରହ ବହି

Couplet 224

ଦେବ ଋଷି ପିତୃ ଗନ୍ଧର୍ବସିଦ୍ଧ ଚାରଣ ଯେ ପୁନ୍ନଗ

Couplet 225

କିନ୍ନର ଅପସର ମର୍ତ୍ତ୍ୟଖଗାଦି ଏ ଜୀବଲୋକନ୍ତ

Couplet 226

ରାଜର୍ଷି ପୃଥୁ ଆନେ ଯେତେଯେ ଉପାଧ୍ୟାୟ ଯଜ୍ଞଗତେ

Couplet 227

ଯେ ସର୍ବେ ବିଷ୍ଣୁସଙ୍ଗେ ଥିଲେସନ୍ତୋଷେ ବିଷ୍ଣୁପୂଜା କଲେ

Couplet 228

ହରିଲେ ତାହାଙ୍କର ମନବୈକୁଣ୍ଠେ ବିଜେ ଭଗବାନ

Couplet 229

ଗରୁଡ-ପୃଷ୍ଠେ ବିଜେ କଲେସମସ୍ତ ଦେବେ ଦେଖୁଥିଲେ

Couplet 230

ଅଦୃଶ୍ୟ ହେଲେ ଭଗବାନପୁଣି ନମିଲେ ଦେବଗଣ

Couplet 231

ଇନ୍ଦ୍ରାଦି ସର୍ବ ଦେବଗଣଆବର ଋଷି-ପତ୍ନୀମାନ

Couplet 232

ପୃଥୁକୁ ଆଲିଙ୍ଗନ କରିଗଲେ ସେ ଯେ ଯାହାର ପୁରୀ

Couplet 233

ସେ ପୃଥୁ ତାଙ୍କୁ ନମସ୍କାରକରିଣ ଗଲେ ନିଜ ପୁର

Couplet 234

ଏ ବିଷ୍ଣୁ ପୃଥୁର ସମ୍ବାଦଶୁଣନ୍ତେ ନ ଲାଗେ ପ୍ରମାଦ

Couplet 235

ସୁଜନଜନେ ଶୁଣ ଏହାଯେବେ ତରିବ ବିଷ୍ଣୁମାୟା

Couplet 236

କହନ୍ତି ମଇତ୍ରେୟ ଋଷିଶୁଣ ବିଦୁର କରୁବଂଶୀ

Couplet 237

ପୃଥୁ ବିଜୟେ ନିଜ ପୁରସେ ପୁର ଅତ୍ୟନ୍ତ ସୁନ୍ଦର

Couplet 238

ମୁକୁତାମାଳ ତୁମ୍ଭେ ତହିଁଦିବ୍ୟ-କୁସୁମେ ଶୋଭା ପାଇ

Couplet 239

ସୁବର୍ଣ୍ଣ-ତୋରଣ ତହିଁରେଧୂପ ସୁଗନ୍ଧ ମନୋହରେ

Couplet 240

ଚନ୍ଦନ ଅଗୁରୁରେ ମିଶିତୋଷେ ସିଞ୍ଚନ୍ତି ପ୍ରଜା ଆସି

Couplet 241

ଫଳ ତଣ୍ତୁଳ ଦୂର୍ବାକ୍ଷତେପୂଜନ୍ତି ଦୀପ ଘେନି ହସ୍ତେ

Couplet 242

କଦଳୀ-ଗୁଆ-ବୃକ୍ଷ ଦାଣ୍ତେତରୁ ପଲ୍ଲବମାଳ ମୁଣ୍ତେ

Couplet 243

ସେ ପୁର ଅଟେ ଅଳଙ୍କୁତମଙ୍ଗଳ ଚିହ୍ନ ଯେ ସର୍ବତ୍ର

Couplet 244

ପ୍ରଜାଏ ଦୀପାବଳୀ କରଆବର ଯେ ଦ୍ରବ୍ୟ ମଙ୍ଗଳ

Couplet 245

ଉଜ୍ଜଳ କନ୍ୟାଗଣ ମେଳେଦିବ୍ୟ କୁଣ୍ତଳ କର୍ଣ୍ଣେ ଲୁଳେ

Couplet 246

ମିଳିଲେ ରାଜାର ଅଗ୍ରତେପୂଜାର ବଳି ଘେନି ହସ୍ତେ

Couplet 247

ଶଙ୍ଖ ଦୁନ୍ଦୁଭିର ଘୋଷରେବିପ୍ରଙ୍କ ବେଦଧ୍ୱନି ସ୍ଫୁରେ

Couplet 248

ସ୍ତୁତି କରନ୍ତି ସର୍ବେ ମିଳିସ୍ତିରୀଏ ଦ୍ୟନ୍ତି ହୁଳହୁଳି

Couplet 249

ସୁବର୍ଣ୍ଣପାତ୍ରେ ଅର୍ଘ୍ୟ କରିନାନାଦି ଫଳପୁଷ୍ପ ଭରି

Couplet 250

ମୁଖେ ମଙ୍ଗଳନାଦ ଭଣିବଦାନ୍ତି ସକଳ ତରୁଣୀ

Couplet 251

ଭୁବନେ ବିଜେ ନୃପବରସର୍ବତ୍ର ତେଜି ଅହଙ୍କାର

Couplet 252

ମହାଆନନ୍ଦେ ଦଣ୍ତଧାରୀନିଜ ଆସନେ ବିଜେ କରି

Couplet 253

ସେ ପୁରେ ମହାନ୍ତ ଯେ ଥିଲେପୂଜିତ ହୋଇ ପୂଜା କଲେ

Couplet 254

ସେ ପୃଥୁ ଏ ରୂପେ ନାନାଦିକୁଶଳ-କର୍ମକୁ ସମ୍ପାଦି

Couplet 255

ଅବନୀ-ମଣ୍ତଳ ପାଳନକରି ନିର୍ମଳ ଯଶ ପୁଣ

Couplet 256

ପ୍ରଜାଙ୍କୁ ବହୁ ସୁଖ ଦେଲେଅନ୍ତେ ସେ ବୈକୁଣ୍ଠ ଲଭିଲେ

Couplet 257

କହନ୍ତି ସୂତ ପୌରାଣିକଶୁଣ ହେ ମୁନି ଶଉନକ

Couplet 258

ସେ ଆଦିରାଜା ପୃଥୁ ଯଶଅଶେଷ ଗୁଣ ଯେ ପ୍ରକାଶ

Couplet 259

ସେ ଯଶ ମହାଭାଗବତବିଦୁର ଶୁଣି କୃତକୃତ୍ୟ

Couplet 260

ମୈତ୍ରେୟ ମୁନିଙ୍କୁ ପୂଜିଣପୁଚ୍ଛଇ ପଡିଣ ଚରଣ

Couplet 261

ସେ ପୃଥୁ ବିପ୍ରଙ୍କରେ ବରିରାଜ୍ୟେ ହୋଇଲେ ଦଣ୍ତଧାରୀ

Couplet 262

ଅଶେଷ ଦେବଗଣଙ୍କରପୂଜା ପାଇଲେ ନୃପବର

Couplet 263

ବିଷ୍ଣୁର ଅଂଶ ଧରି ତେଜେଭୂମି ଦୁହିଁଲେ ବେନିଭୁଜେ

Couplet 264

ଯାର ବିକ୍ରମ ଅବଶେଷଉଚ୍ଚିଷ୍ଟ ଭୁଞ୍ଜନ୍ତି ନରେଶ

Couplet 265

ଏ ଲୋକପାଳ ଆଦି ଯେତେଅଦ୍ୟାପି ଅଛନ୍ତି ନିଶ୍ଚିନ୍ତେ

Couplet 266

ସେ ପୃଥୁରାଜା କୀର୍ତ୍ତି ପୁଣିକେ ଅବା ସେ କଥା ନ ଶୁଣି

Couplet 267

ଏଣୁ ତା ଶୁଦ୍ଧକର୍ମ ଯେତେକହ ହେ ମୁନି ମୋ ଅଗ୍ରତେ

Couplet 268

ଆନନ୍ଦେ ମଇତ୍ରେୟ ମୁନିକହନ୍ତି ହରିଭାବ ଘେନି

Couplet 269

ଶୁର ବିଦୁର କୁରୁବୀରଚରିତ ପୃଥୁ ରାଜନର

Couplet 270

ଗଙ୍ଗା ଯମୁନା ମଧ୍ୟେ ପୁରଭିଆଇ ରହି ପୃଥୁବୀର

Couplet 271

ପ୍ରାରବ୍‌ଧ କର୍ମ କ୍ଷୟ ପାଇଭୋଗ ଭୁଞ୍ଜନ୍ତି ନରସାଇଁ

Couplet 272

ସପତଦ୍ୱୀପେ ଏକଦଣ୍ତଧରେ ସେ ନୃପତି ପ୍ରଚଣ୍ତ

Couplet 273

ବ୍ରାହ୍ମଣ ବୈଷ୍ଣବରୁ ଅନ୍ୟଆଜ୍ଞା ଲଭନ୍ତା ନାହିଁ ଜନ

Couplet 274

ଏକ ସମୟେ ମହାସତ୍ରଆରମ୍ଭ କଲେ ବେଣସୁତ

Couplet 275

ତହିଁ ପ୍ରବେଶ ଦେବଗଣଦେବର୍ଷି ରାଜଋଷିମାନ

Couplet 276

ଯେ ଯୋଗ୍ୟ ଯେମନ୍ତ ପୂଜାକୁସେ ରୂପେ ପୂଜି ପୃଥୁ ତାଙ୍କୁ

Couplet 277

ଭିଆଇ ତହିଁ ମହାସଭାରାଜା ତୁରିତେ ହେଲେ ଉଭା

Couplet 278

ଉଠିଣ ସର୍ବଦିଗ ଚାହେଁନକ୍ଷତ୍ରେ ଯେହ୍ନେ ଚନ୍ଦ୍ର ଶୋହେ

Couplet 279

ଗଉରକାନ୍ତି ମନୋହରସୁନ୍ଦର ବଦନ-ମଣ୍ତଳ

Couplet 280

ଲମ୍ବ ପୃଥୁଳ ବେନି ଭୂଜପଦ୍ମ ଅରୁଣ ଚକ୍ଷୁ ତେଜ

Couplet 281

ସୁନାସା ମୁଖ ଦନ୍ତପନ୍ତିସ୍ମିତ ଅଧରେ ଶୋଭା ଅତି

Couplet 282

ବିସ୍ତାର ବକ୍ଷ କମ୍ବୁଗ୍ରୀବସୁନ୍ଦର ବିଶାଳ ନିତମ୍ବ

Couplet 283

ଉଦରେ ତ୍ରିବଳି ବିରାଜେଅଶ୍ୱସ୍ଥପତ୍ର ଶୋଭ ଗଞ୍ଜେ

Couplet 284

ଆବର୍ତ୍ତ ନାଭି ସୁଗଭୀରବିରାଜେ ମଧ୍ୟ-ଦେଶେ ତାର

Couplet 285

ହେମସ୍ତମ୍ଭ କି ଉରୁଯୁଗଉନ୍ନତ ଅଗ୍ରପାଦଯୁଗ

Couplet 286

ଯାହାର ଉଚ୍ଚପାଦ ଦୁଇସର୍ବଲକ୍ଷଣେ ଶୋଭା ପାଇ

Couplet 287

ସୂକ୍ଷ୍ମ କୁଞ୍ଚିତ ସ୍ନିଗ୍ଧ କେଶଦୁକୂଳ ଶୋହେ କଟିଦେଶ

Couplet 288

କନ୍ଧେ ଉତ୍ତରୀ ଯଜ୍ଞସୂତ୍ରକୃଷ୍ଣ ଅଜିନ କୁଶ ହସ୍ତ

Couplet 289

ନିୟମେ ଛନ୍ତି ନରପତିତେଣୁ ଭୂଷଣ ନ ଧରନ୍ତି

Couplet 290

ତଥାପି ଦିବ୍ୟଶୋଭା ଦେହେଦେଶନ୍ତା ଜନ ମନ ମୋହେ

Couplet 291

ଚକ୍ଷୁର ତାରା ମନୋହରଅତି ଚିକ୍କଣ ସୁଖକର

Couplet 292

ସଭାକୁ ଚାହିଁ ଦଣ୍ତଧରବଚନ କହନ୍ତି ମଧୁର

Couplet 293

ଡାକିଣ କହନ୍ତି ରାଜନଶୁଣିମା ହେଉ ସଭାଜନ

Couplet 294

ଆସିଛ ଯେତେ ସାଧୁଜନେମନ ନିବେଶ ମୋ ବଚନେ

Couplet 295

ମୋହର ମନେ ଯେବା ଅଛିମୁଁ ତାହା ପ୍ରକାଶି କହୁଛି

Couplet 296

ହରି ମୋଠାରେ କୃପା କରିକରିଛି ମୋତେ ଦଣ୍ତଧାରୀ

Couplet 297

ପ୍ରଜାର ଦଣ୍ତ ବା ରକ୍ଷଣପୋଷଣ ସର୍ବତୋଭାବେଣ

Couplet 298

ରାଜା ପ୍ରଜାରେ ସୁଖ ଦେଈବିଷ୍ଣୁ ସନ୍ତୋଷ ତାରେ ହୋଇ

Couplet 299

ପ୍ରଜାଙ୍କୁ ରଖଇ ଧର୍ମରେଅଧର୍ମେ କେହି ନ ପ୍ରଚରେ

Couplet 300

ଏ ରୂପେ ପ୍ରଜାଙ୍କୁ ଯେ ପାଳେସୁଗତି ଲଭେ ଅନ୍ତବାଳେ

Couplet 301

ପ୍ରଜାଙ୍କୁ କଲେ ସୁରକ୍ଷଣତୁଷ୍ଟ ହୁଅନ୍ତି ନାରାୟଣ

Couplet 302

ଯାହାକୁ ସନ୍ତୋଷ ମୁରାରିସେ ପ୍ରାଣୀ ଭବୁ ଯାନ୍ତି ତରି

Couplet 303

ଅଧର୍ମମାର୍ଗେ ପ୍ରଜା ବିତ୍ତଯେବେ ହରଇ ନରନାଥ

Couplet 304

ସେ ରାଜା ଅଟେ ଭାଗ୍ୟହୀନପ୍ରଜାଙ୍କ ପାପେ ହୋଏ ଲୀନ

Couplet 305

ଯେ ପ୍ରଜାଠାରୁ କର ନ୍ୟନ୍ତିପ୍ରଜାଙ୍କୁ ଧର୍ମ ନ ଶିଖାନ୍ତି

Couplet 306

ପ୍ରଜାଙ୍କ ପାତକ ଘେନନ୍ତିଅନ୍ତେ ନରକେ ସେ ପଡନ୍ତି

Couplet 307

ଏ ଘେନି କହଇ ପ୍ରଜାଙ୍କୁଭୟ ରଖିବ ଅଧର୍ମକୁ

Couplet 308

ମୋ ତହୁଁ ଧର୍ମ କର ଶିକ୍ଷାମୋ ପରଲୋକ ହେଉ ରକ୍ଷା

Couplet 309

ପରନିନ୍ଦାକୁ ପରିହରିହରିଙ୍କି ଭଜ ଦୃଢ କରି

Couplet 310

ମୋଠାରେ ଅନୁଗ୍ରହ ଯେବେହରିଙ୍କି ସେବାକର ତେବେ

Couplet 311

ହେ ଦେବ ପିତୃ ଋଷିଗଣେଯେତେ ଆସିଛ ସଭାସ୍ଥାନେ

Couplet 312

ସକଳେ ଅନୁମତି କରପ୍ରଜାଙ୍କୁ ଶିକ୍ଷା ଦିଅ ମୋର

Couplet 313

ବୋଲିବ ଅବା କିମ୍ପା କର୍ମକରିବୁ ହରି ସମର୍ପଣ

Couplet 314

ଶୁଣ ଏଥକୁ ମୋର ଗିରହେ ମାନ୍ୟଜନେ ହୋଇ ସ୍ଥିର

Couplet 315

ବେଦ ଆଜ୍ଞାରେ କର୍ମ କରିଦିଅନ୍ତି ତାର ଫଳ ହରି

Couplet 316

ପରମେଶ୍ୱର ଯଜ୍ଞପତିଉତ୍ତମ-ଜନଙ୍କ ସମ୍ପତ୍ତି

Couplet 317

ଅଛଇ ଇହ ପରେ ଜାଣବିଚିତ୍ର ଭୋଗ ସ୍ଥାନମାନ

Couplet 318

ନଥିଲେ ଫକଦାତା ଏକକି ରୂପେ ପାଇବ ତା ଲୋକ

Couplet 319

ବୋଲିବ ଅବା ଏଥି ପୁଣବିଚିତ୍ର ସ୍ୱକର୍ମ କାରଣ

Couplet 320

ଶୁଣ ଏଥକୁ ଦେଇ ଚିତ୍ତମହାନ୍ତମାନଙ୍କର ମତ

Couplet 321

ଯେ ସ୍ୱାୟମ୍ଭୁତ ମନୁବରଉତ୍ତାନପାଦ ଧ୍ରୁବ ଆର

Couplet 322

ଯେ ରାଜଋଷି ପ୍ରିୟବ୍ରତଅଙ୍ଗ ନୃପତି ପିତୃତାତ

Couplet 323

ବ୍ରହ୍ମା ଶଙ୍କର ଆଦି ଯେତେପ୍ରହ୍ଲାଦ ବଳି ସର୍ବମତେ

Couplet 324

ଶ୍ରୀଗଦାଧର କର୍ମଫଳଦେବାକୁ ସମର୍ଥ କେବଳ

Couplet 325

ତ୍ରିବର୍ଗ ସ୍ୱର୍ଗ ଅପବର୍ଗଯେ ସାଧ୍ୟ ଅଛି ଭୋଗ୍ୟାଭୋଗ୍ୟ

Couplet 326

ସେ ପ୍ରଭୁ ପରମ ଈଶ୍ୱରଦିଅନ୍ତି ସର୍ବ-କର୍ମଫଳ

Couplet 327

ମୃତ୍ୟୁଙ୍କ ନାତି ଆମ୍ଭ ତାତଧର୍ମ ବିଚାରେ ବିମୋହିତ

Couplet 328

ସେପରି ଯେବା ଅଭାଗିନମାନନ୍ତି ନାହିଁ ଭଗବାନ

Couplet 329

ହରି-ଚରଣ-ପଦ୍ମ ଜାତସରିତ ପରାୟେ ସାକ୍ଷାତ

Couplet 330

ତାର ଚରଣ ସେବା ରୁଚିସକଳ ଜୀବେ କରେ ଶୁଚି

Couplet 331

ଦିନକୁ ଦିନ ବୃଦ୍ଧି ପାଏମନର ମଳ ନାଶ ଯାଏ

Couplet 332

ମନର ମଳ ନାଶ ଗଲେବୈରାଗ୍ୟ ବିଜ୍ଞାନର ବଳେ

Couplet 333

ଲଭି ଶ୍ରୀହରି ପାଦମୂଳନ ପାଏ ପୁଣ ଏ ସଂସାର

Couplet 334

ଏ ଘେନି ସର୍ବେ ହରି ଭଜବିଷୟ-ବାସନା ପ୍ରତେଜ

Couplet 335

ଏଣୁ ଯାହାର ଯେଉଁ ବୃତ୍ତିସେ ମାର୍ଗେ ଥାଇ କୃଷ୍ଣଭକ୍ତି

Couplet 336

କାର୍ଯ୍ୟ କ୍ରମ ମନ ବଚନନିଷ୍କପଟରେ ହୋଇ ଲୀନ

Couplet 337

ପାଦପଦ୍ମରେ କରି ଧ୍ୟାନସନ୍ତୋଷ ଲଭେ ଭଗବାନ

Couplet 338

ତାହାଙ୍କ ଚରଣ ଅମ୍ବୁଜଅଶେଷ କାମ-ଲାଭ-ବୀଜ

Couplet 339

କପଟ ଭାବ ପରିହରିହେବା ଯେମନ୍ତ ଅଧିକାରୀ

Couplet 340

ଆପଣା ବର୍ଣ୍ଣାଶ୍ରମ ମତେହରିଙ୍କି ଭଜ ଅବିରତେ

Couplet 341

ଏ ଯେ ଈଶ୍ୱର ଭଗବାନବିଶେଷେ ବିଜ୍ଞାନରେ ଘନ

Couplet 342

ଗୁଣ ବିହୀନ ସେହୁ ଯେବେତଥାପି ନାନାରୂପ ଲଭେ

Couplet 343

ନାନା ବିଶେଷଣ ସେ ହୋଇଯଜ୍ଞପୁରୁଷ ସେ ଅଟଇ

Couplet 344

ନାନା ପ୍ରକାରେ ଦ୍ରବ୍ୟ ଗୁଣକର୍ମ-ତନ୍ତ୍ରେ ଜାତ ହୋଇଣ

Couplet 345

ଶୁଣ ହେ ସର୍ବ ସଭାଜନଯଜ୍ଞପୁରୁଷ ବିଷ୍ଣୁ ଜାଣ

Couplet 346

ଯେ ହୋମ ଦ୍ରବ୍ୟ କ୍ରିୟା ଗୁଣଅବଘାତାଦି ମନ୍ତ୍ର ପୁଣ

Couplet 347

ଅଙ୍ଗ ସାଧ୍ୟ ଯେ ଉପକାରସଙ୍କଳ୍ପ ପଦାର୍ଥର ସାର

Couplet 348

ଜ୍ୟୋତିଷ୍ଟୋମାଦି ନାମ ଧରିପ୍ରକାଶେ ଯଜ୍ଞରୂପେ ହରି

Couplet 349

ଯଜ୍ଞରେ ଯେବା ଫଳ ହୋଏସେ ଫଳ ତହୁଁ ଭିନ୍ନ ନୋହେ

Couplet 350

ଯେ ଦେହେ ଚେତନା ରୂପରେଅଛନ୍ତି ସକଳ ଶରୀରେ

Couplet 351

ଯେହ୍ନେ ଅନଳ ସମିଧରେଏକ ସେ ନାନାରୂପ ଧରେ

Couplet 352

ସେ ରୂପେ ହରି ଦେହେ ଥାନ୍ତିକର୍ମର ଫଳ ସେ ଭୁଞ୍ଜନ୍ତି

Couplet 353

ସେ ହରି ସର୍ବ-ଗୁରୁ ପରସର୍ବଦେବତା ଅଧୀଶ୍ୱର

Couplet 354

ଯେ ପ୍ରାଣୀ ସେ ପାଦେ ଭଜିଲାସେ ମୋତେ ଅନୁଗ୍ରହ କଲା

Couplet 355

ମୋର ସମ୍ବନ୍ଧୀ ଯେତେ ଜନହରିରେ କର ଆରାଧନ

Couplet 356

ଯେ ଦୃଢ଼ଭକ୍ତିରେ ପୂଜିବମୋତେ ବହୁତ ସୁଖ ଦେବ

Couplet 357

ରାଜକୁଳରେ ଯେତେ ଜନତେଜ ବଳରେ ବଳୀୟାନ

Couplet 358

ବ୍ରାହ୍ମଣ ବୈଷ୍ଣବ କୁଳରେଦ୍ୱେଷ ନ କରିବ ମନରେ

Couplet 359

କ୍ଷମା ତପସ୍ୟା ବିଦ୍ୟାବଳେଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଯେଉଁ ଦ୍ୱିଜକୁଳେ

Couplet 360

ଅପରେ ମହା-ସାଧୁ ଧୀରେବିଷ୍ଣୁଟି ଦେବତା ଯାହାର

Couplet 361

ସେ କୁଳେ ପ୍ରଭୁପଣ କଲେପ୍ରମାଦ ପଡ଼ଇଟି ଭଲେ

Couplet 362

ଯେ ବ୍ରାହ୍ମଣ ବୈଷ୍ଣବ ପାଦେସେବା କରିଣ ଅପ୍ରମାଦେ

Couplet 363

ବିଷ୍ଣୁ ଲଭିଲେ ମହାଲକ୍ଷ୍ମୀଯେ ଯଶ ସଂସାରେ ରହିଛି

Couplet 364

ବ୍ରାହ୍ମଣ ପାଦେ ସେବା କଲେବିଷ୍ଣୁ ସନ୍ତୋଷ ହେବେ ଭଲେ

Couplet 365

ଏଣୁ ସକଳ ପ୍ରାଣୀମାନେମାନ୍ୟ କରିବ ବିପ୍ରଜନେ

Couplet 366

ହରିଭୁଜାଦି ଦେବମାନେତାହାଙ୍କ ମୁଖ ବିପ୍ରଜନେ

Couplet 367

ଏଣୁ ବିପ୍ରଙ୍କୁ ସେବା କଲେଅଶ୍ରମେ ମୋକ୍ଷଲଭେ ଭଲେ

Couplet 368

ବ୍ରାହ୍ମଣ ଦେବଙ୍କର ମୁଖତାଙ୍କ ଭୋଜନେ ଯେଉଁ ସୁଖ

Couplet 369

ସେ ସୁଖ ହରି ଆସ୍ପାଦନ୍ତିଯଜ୍ଞେ ସେ ସୁଖ ନ ପାବନ୍ତି

Couplet 370

ଏଣୁ ବପ୍ରଙ୍କୁ ଭୁଞ୍ଜାଇଲେସକଳ ଯଜ୍ଞଫଳମିଳେ

Couplet 371

ଚେତନା ରହିତ ଅନଳେଆହୁତି ମନ୍ତ୍ରଭାବେ ଦେଲେ

Couplet 372

ହରି ତା କଲେ ହେଁ ଭୋଜନସୁଖ ନ ଲଭନ୍ତି ତେସନ

Couplet 373

ଏଣୁ ଅଗ୍ନିରୁ ଦ୍ୱିଜ ଶ୍ରେଷ୍ଠଯେଣୁ ସେ ବେଦତ‌ତ୍ତ୍ୱେ ନିଷ୍ଠ

Couplet 374

ବ୍ରାହ୍ମର ମୁଖେ ଯେବେ ଦେଇଇନ୍ଦ୍ରାଦି ଦେବ ନାମ କହି

Couplet 375

ବିଷ୍ଣୁପ୍ରୀତିରେ ଦେବ ଯେତେବିଷ୍ଣୁ ତା ପାଇବେ ସାକ୍ଷାତେ

Couplet 376

ଯେ ବେଦେ ଦର୍ପଣ ପରାୟେସକଳ ଧର୍ମ ଦୃଶ୍ୟ ହୋଏ

Couplet 377

ଶ୍ରଦ୍ଧା ତପସ୍ୟା ଶୁଦ୍ଧାଚାରମଉନ ସଂଯମ ପ୍ରକାର

Couplet 378

ସମ୍ପାଦି ଯେଉଁ ଦ୍ୱିଜମାନେଧରନ୍ତି ତାକୁ ହରି ଧ୍ୟାନେ

Couplet 379

ବେଦାର୍ଥ କରନ୍ତି ବିଚାରଯେ ବେଦ ହେତୁ ଏ ସଂସାର

Couplet 380

ବ୍ରାହ୍ମଣ ପାଦଧୁଳି ଶିରେଧରିଣ ଥାଇ ତତପରେ

Couplet 381

ଯେ ପ୍ରାଣୀ ନିତ୍ୟେ ଏହା ବହେପାପ ନ ରହେ ତାର ଦେହେ

Couplet 382

ତାର କଳୁଷ ବେଗେ ନାଶେସକଳ ଗୁଣ ତାର ପାଶେ

Couplet 383

ଏଣୁ ବିପ୍ରଙ୍କ ପାଦରଜେକିରୀଟ-ଅଗ୍ର ମୋର ରାଜେ

Couplet 384

ଯେ ଜନ ଗୋ ବିପ୍ର ଭଜଇତା ପଛେ ସର୍ବଗୁଣ ଥାଇ

Couplet 385

ବିଷ୍ଣୁ ଯେ ତାହାରେ ସନ୍ତୋଷଅଧିକ କିବା ଗୁଣ ଯଶ

Couplet 386

ଗୋ ବିପ୍ର ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ କିଙ୍କରେପ୍ରସନ୍ନ ହୋନ୍ତୁ ମୋରଠାରେ

Couplet 387

ଏମନ୍ତ କହୁଁ ପୃଥୁ ରାୟେପିତୃ-ଦେବ-ଦ୍ୱିଜ ସମୂହେ

Couplet 388

ସକଳେ କଲେ ସାଧୁବାଣୀସେ ସଭାମଧ୍ୟେ ଯେତେ ପ୍ରାଣୀ

Couplet 389

କହନ୍ତି ପୃଥୁଙ୍କ ଅଗ୍ରତେତୁମ୍ଭେ ହେ ଧନ୍ୟ ଧର୍ମମତେ

Couplet 390

ସୁପୁତ୍ରେ ପୁଣ୍ୟଲୋକ ପାଇଏ ବାକ୍ୟ ସତ୍ୟ ଶ୍ରୁତି କହି

Couplet 391

ବ୍ରାହ୍ମଣ-ଶାପ-ଦଣ୍ତଗ୍ରସ୍ତମଲେ ଯେ ବେଣ ତୁମ୍ଭ ତାତ

Couplet 392

ସେ ମହାପାପୀ ହୋଇଥିଲେତୁମ୍ଭ ସକାଶୁ ନିସ୍ତରିଲେ

Couplet 393

ହିରଣ୍ୟକଶିପୁ ଯେ ଥିଲାସେ ବିଷ୍ଣୁ ନିନ୍ଦାରେ ବଢିଲା

Couplet 394

ପ୍ରହ୍ଲାଦ ତାର ସୁତ ହୋଇନରକ ମାର୍ଗୁ ଉଦ୍ଧରଇ

Couplet 395

ତୁ ଏବେ ଚକ୍ରବର୍ତ୍ତୀ ପଣେଏ ମହୀ ପାଳ ଶୁଭକ୍ଷଣେ

Couplet 396

ବହୁ ବତ୍ସର ତୁମ୍ଭ ଆୟୁନିରୁଜ ହୋଇ ତନୁ ରହୁ

Couplet 397

ଗୁଣେ ଅଖଣ୍ତ ଭୋଗ ଭୁଞ୍ଜଭକ୍ତିରେ ହରିପାଦେ ଭଜ

Couplet 398

ବ୍ରହ୍ମଣ୍ୟ-ଦେବ ହରିକଥାତୁମ୍ଭର କୀର୍ତ୍ତନେ ସର୍ବଥା

Couplet 399

ଏଣୁ ଆମ୍ଭର ତୁମ୍ଭେ ନାଥତୁମ୍ଭରେ ହୋଇଲୁ କୃତାର୍ଥ

Couplet 400

ଆମ୍ଭଙ୍କୁ ତୁମ୍ଭେ ନିସ୍ତାରିଲହରିଙ୍କ ମହିମା କହିଲ

Couplet 401

ଅନେକ ପୁଣ୍ୟ କରିଥିଲୁତେଣୁ ତୁମ୍ଭର ପ୍ରଜା ହେଲୁ

Couplet 402

ସେମାନେ ମହତ ଅଟନ୍ତିତାଙ୍କ ଚରିତ ଏହିମତି

Couplet 403

ପ୍ରଜାଙ୍କୁ ଦ୍ୟନ୍ତି ଧର୍ମ ଶିକ୍ଷାଯେଣେ ହୁଅଇ ସର୍ବରକ୍ଷା

Couplet 404

ଆମ୍ଭେ ଅଜ୍ଞାନେ ଭ୍ରମ ଅତିଆମ୍ଭଙ୍କୁ ଦେଲ ଦିବ୍ୟଗତି

Couplet 405

ଏ ଘୋର-ତମୁ ନିସ୍ତାରିଲହରି ଭଜନ ଶିକ୍ଷା ଦେଲ

Couplet 406

ନରକ ମାର୍ଗେ ପଡିଥିଲୁତୋ ଅଙ୍ଗୁ ମୁକତି ହୋଇଲୁ

Couplet 407

ହେ ଶୁଦ୍ଧ-ସ‌ତ୍ତ୍ୱ ପୁଣ୍ୟ-ବ୍ରତତୁମ୍ଭଙ୍କୁ ଆମ୍ଭ ପ୍ରଣମିତ

Couplet 408

ତୁମ୍ଭେ ଯେ ଜଗତ ଈଶ୍ୱରତୁମ୍ଭ ଚରଣେ ନମସ୍କାର

Couplet 409

ଏମନ୍ତେ ପୃଥୁର ଚରଣେପ୍ରଣାମ କଲେ ପ୍ରଜାଗଣେ

Couplet 410

ମୈତ୍ରେୟ ବିଦୁର ସମ୍ବାଦଶୁଣନ୍ତେ ନ ଲାଗେ ପ୍ରମାଦ

Couplet 411

ବୋଲଇ ଦାସ ଜଗନ୍ନାଥଚତୁର୍ଥେ ପୃଥୁର ଚରିତ