Adhyaya 20

Couplet 1

ଏମନ୍ତ ପୃଥୁ ମୁଖ ଚାହିଁଭୟେ ଚରଣେ ଶିର ଦେଇ

Couplet 2

କୋପିତେ ସ୍ଫୁରିତ ବଚନସ୍ୱଭାବେ ଅରୁଣ-ଲୋଚନ

Couplet 3

ବିନୟେ କରି ନାନା ସ୍ତୁତିପୁଣି ବୋଲଇ ବସୁମତୀ

Couplet 4

ଭୋନାଥ କୋପ ଛାଡ ମାତେମୁହିଁ ଶରଣ ଗଲି ତୋତେ

Couplet 5

ଯେ ଆତ୍ମା-କାର୍ଯ୍ୟ ବିଚାରଇସଂସାରୁ ସାର ଆହରଇ

Couplet 6

ଚିତ୍ତେ ନ କଳ୍ପେ ଭିନ୍ନେ-ଭିନ୍ନେପୁଷ୍ପରୁ ମଧୁକର ଯେହ୍ନେ

Couplet 7

ଯେ ଶାନ୍ତ ଇହ ପରଲୋକେସୁଯୋଗୀ ଜନ କହେ ମୁଖେ

Couplet 8

ଉପାୟେ ସେ ଫଳ ଭୁଞ୍ଜନ୍ତିଉଭୟ-ଲୋକେ ନାହିଁ ଭ୍ରାନ୍ତି

Couplet 9

ଏହା ଯେ ନ କରନ୍ତି ଚିତ୍ତେସେ ଯଶ ଲଭିବେ କେମନ୍ତେ

Couplet 10

ବ୍ରହ୍ମା ଯେ ସର୍ବପ୍ରାଣୀ ହିତେଶସ୍ୟ ସାମଗ୍ରୀ କଲା ଯେତେ

Couplet 11

ସେ ସର୍ବ ମୋର ଦେହେ ଥିଲାଏମନ୍ତେ ତୋର ପିତା ମଲା

Couplet 12

ରାଜା ବିଯୋଗେ ସର୍ବ ଧର୍ମଦୁଷ୍ଟେ ନାଶିଲେ ସର୍ବ କର୍ମ

Couplet 13

ଚଉର-ଭୟ ଅରାଜତ୍ୱେଭବିଷ୍ୟ ଯଜ୍ଞରକ୍ଷା ଅର୍ଥେ

Couplet 14

ଯେତେ ଔଷଧି ବୀଜ ଥିଲାଅରାଜା ଯୋଗେ ନାଶ ଗଲା

Couplet 15

କ୍ଷୀଣ ବୀରୁଧ ଦେଖି ମୁହିଁଭକ୍ଷିଲି ଧେନୁରୂପ ହୋଇ

Couplet 16

ଯଦି ମୁଁ ନ କରନ୍ତି ଗ୍ରାସଦୁଷ୍ଟେ କରନ୍ତେ ସର୍ବନାଶ

Couplet 17

ସେ ସର୍ବ ଶସ୍ୟ ରସ ଯେତେକ୍ଷୀରେ ବସନ୍ତି ମୋର ଗାତ୍ରେ

Couplet 18

ତୁ ଏବେ ରକ୍ଷା କର ମୋତେଦୋହନ କର ତୁ ଯୁଗତେ

Couplet 19

କ୍ଷରିବି ସର୍ବ-ଶସ୍ୟ ମୁହିଁପ୍ରାଣୀ-ଜୀବନ ଯେଣେ ରହି

Couplet 20

ମୁଁ ସର୍ବ କାମଧେନୁ ରୂପେକ୍ଷୀର ସ୍ତବିବି ଜନ ମୁଖେ

Couplet 21

ତୁ ଏବେ ମୋତେ ରକ୍ଷାକରଧନୁ-ଆୟୁଧ ପରିହର

Couplet 22

ସୁଷମ କର ମୋର ଗାତ୍ରମୁହିଁ ଯେସନେ ଶସ୍ୟକ୍ଷେତ୍ର

Couplet 23

ସମ ହୋଇଲେ ମୋର ଶରୀରବର୍ଷାରେ ପୂରି କ୍ଷୀରଧାର

Couplet 24

ସରସ ହୋଇ ମୋ ଶରୀରଶସ୍ୟ ଉଠିବ ନିରନ୍ତର

Couplet 25

ହୋଇବ ନାନାରୂପେ ଧାନ୍ୟଜନ୍ତୁଏ ଲଭିବେ ଜୀବନ

Couplet 26

ଏମନ୍ତ ଧରଣୀ ବଚନଶୁଣି ସନ୍ତୋଷ ପୃଥୁମନ

Couplet 27

ମନୁକୁ ବତ୍ସାରୂପ କରିଭାବେ ବୋଲଇ ଦଣ୍ତଧାରୀ

Couplet 28

ତୁ ଏହା ସ୍ତନ ପାନ କରଯେମନ୍ତେ ସଞ୍ଚରଇ କ୍ଷୀର

Couplet 29

ତକ୍ଷଣେ ପୃଥୁର ବଚନେସେ ମନୁ ମୁଖ ଦେଲା ସ୍ତନେ

Couplet 30

ପିବନ୍ତେ ସଞ୍ଚରିଲା କ୍ଷୀରମେଘୁ ଯେସନେ ବୃଷ୍ଟିଧାର

Couplet 31

ଚରଣେ ବାନ୍ଧି ବତ୍ସା ମନୁପୃଥୁ ଦୁହିଁଲା କ୍ଷୀର ସ୍ତନୁ

Couplet 32

କ୍ଷୀରେ ପୂରିଲା ବସୁନ୍ଧରୀଯେସନେ ସିନ୍ଧୁର ଲହରୀ

Couplet 33

ଅନେକ ଅପ୍ରମେୟ ରସଯେଣେ ସକଳ-ଜୀବ ବଶ

Couplet 34

ଗର୍ଭେ ଯେ ଶସ୍ୟବୀଜ ଥିଲାକ୍ଷୀର ସଙ୍ଗତେ ସଞ୍ଚରିଲା

Couplet 35

ଶସ୍ୟ ହୋଇଲା ଅପ୍ରମିତେପ୍ରଜାଏ ନେଲେ ଯେଝାମତେ

Couplet 36

ପୃଥୁ ଦୋହନ ଅନ୍ତେ ଦେବେସର୍ବେ ଦୁହିଁଲେ ଯେଝା ଭାବେ

Couplet 37

ମିଳି ସକଳ ମୁନିଜନେଅତ୍ୟନ୍ତ ହରଷିତ ମନେ

Couplet 38

ବୃହସ୍ପତିଙ୍କି ବତ୍ସା କରିଇନ୍ଦ୍ରିୟ-ପାତ୍ର କରେ ଧରି

Couplet 39

ଦୁହିଁଲେ ପୟ ଛନ୍ଦୋମୟଯେ ଭାବେ ତୁଟଇ ସଂଶୟ

Couplet 40

ପୁଣି ସକଳ ଦେବେ ଧରିଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ବତ୍ସାରୂପ କରି

Couplet 41

ସୁବର୍ଣ୍ଣମୟ ପାତ୍ର ଆଣିଆନନ୍ଦେ ଦୁହିଁଲେ ଧରଣୀ

Couplet 42

ସୋମ ଦୁହିଁଲେ ଯେଝାମତେଅଶେଷ ଯଜ୍ଞ କର୍ମ ଅର୍ଥେ

Couplet 43

ଅମୃତ ବୀର୍ଯ୍ୟ ଓଜ ବଳଦୁହିଁଲେ ପୟ ସୁନିର୍ମଳ

Couplet 44

ଦୈତ୍ୟ-ଦାନବେ ପୁଣ ଧରିପ୍ରହଲ୍ଲାଦକୁ ବତ୍ସା କରି

Couplet 45

ଦୁହିଁଲେ ଲୌହମୟ ପାତ୍ରେସୁରା ଆସବ ଆଦି ଯେତେ

Couplet 46

ଗନ୍ଧର୍ବ ଅପସରା ଗଣେମିଳିଲେ ଯାଇ ତତକ୍ଷଣେ

Couplet 47

କମଳପତ୍ର ପାତ୍ର କରିଦୁହିଁଲେ ଭୂମି ସ୍ତନ ଧରି

Couplet 48

ବିଶ୍ୱାବସୁଙ୍କୁ ବତ୍ସା କଲେସୌନ୍ଦର୍ଯ୍ୟ ମାଧୁର୍ଯ୍ୟ ଦୁହିଁଲେ

Couplet 49

ଶ୍ରାଦ୍ଧଦେବତା ପିତୃଗଣେଶ୍ରଦ୍ଧାରେ କ୍ଷୀର ଜଣେ ଜଣେ

Couplet 50

ଅର୍ଯ୍ୟମା ବତ୍ସା କରି ହସ୍ତେକବ୍ୟ ଦୁହିଁଲେ ଆମପାତ୍ର

Couplet 51

ସିଦ୍ଧେ ମିଳିଲେ ନବରଙ୍ଗେକପିଳ ବତ୍ସା ଘେନି ସଙ୍ଗେ

Couplet 52

ସଙ୍କଳ୍ପମୟ କ୍ଷୀର ଧାରେଦୁହିଁଲେ ଜନ ଉପକାରେ

Couplet 53

ପୁଣି ମିଳିଲେ ବିଦ୍ୟାଧରେଯେ ଯାହା ପାତ୍ରଧରି କରେ

Couplet 54

ଏହୁ ଆକାଶ-ପାତ୍ର ଧରିଖେଚରୀ ବିଦ୍ୟା ଦୁହିଁ କରି

Couplet 55

ଆନନ୍ଦମନେ କ୍ଷୀର ଦୁହିଁବସିଲେ ଯେଝାଭାବ ଯାଇ

Couplet 56

ପୁଣି ମିଳିଲେ ପୁଣ୍ୟଜନେମୟକୁ ବତ୍ସା କଳ୍ପିମନେ

Couplet 57

ମାୟାବୀଗଣ ପୁଣି ଆସିଧରଣୀ ସ୍ତନ ତଳେ ବସି

Couplet 58

ଆନନ୍ଦ ପାତ୍ର କରି ମନସର୍ବେ ଦୁହିଁଲେ ଅନ୍ତର୍ଦ୍ଧାନ

Couplet 59

ମିଳିଲେ ଯକ୍ଷ ରକ୍ଷଗଣେଭୂତ ବେତାଳ ଯାତୁଧାନେ

Couplet 60

କପାଳ ପାତ୍ରକୁ ଧଇଲେରୁଦ୍ରଙ୍କୁ ଆଣି ବତ୍ସା କଲେ

Couplet 61

ରୁଧିର ମଦ୍ୟ ସେ ଦୁହିଁଲେପିଶାଚେ ଆନନ୍ଦ ହୋଇଲେ

Couplet 62

ତକ୍ଷଣେ ସର୍ପଗଣେ ଆସିଧରଣୀ ସ୍ତନ ତଳେ ବସି

Couplet 63

ତକ୍ଷକ-ନାଗ ବତ୍ସା କରିସନ୍ତୋଷ ମନେ ସ୍ତନ ଧରି

Couplet 64

ବିକକୁ ପାତ୍ର କରି ରଙ୍ଗେବିଷ ଦୁହିଁଲେ ଅତି ବେଗେ

Couplet 65

ପଶୁଏ ମିଳି ସ୍ତନ ତଳେବୃଷକୁ ବତ୍ସା କରି ବଳେ

Couplet 66

ତୃଣ ଦୁହିଁଲେ ଯେଝା ସୁଖେତକ୍ଷଣେ ଗ୍ରାସ କରି ମୁଖେ

Couplet 67

ସିଂହ ସହିତେ ପଶୁଗଣେମାଂସ ଦୋହନ କଲେ ବଣେ

Couplet 68

ମାଂସାଶୀ-ଗଣେ ପରେ ଆସିଧରଣୀ ସ୍ତନ ତଳେ ବସି

Couplet 69

ଶରୀର-ପାତ୍ରେ ମାଂସ ଦୁହିଁଆନନ୍ଦ କଲେ ନିଜ ଦେହୀ

Couplet 70

ପକ୍ଷୀଏ-କ୍ଷୀର-ପାନ ଆଶେମିଳେଲେ ଧରଣୀର ପାଶେ

Couplet 71

ଗରୁଡ-ବତ୍ସା କରି ବଳେକୀଟ-ଫଳକୁ ସେ ଦୁହିଁଲେ

Couplet 72

ସକଳ ବୃକ୍ଷେ ଆଗ ସରିବଟବୃକ୍ଷକୁ ବତ୍ସା କରି

Couplet 73

ସନ୍ତୋଷେ ଦୁହିଁ ରସମୟେକ୍ଷୀର ବରଷି ନିଜ ଦେହେ

Couplet 74

ହିମବନ୍ତକୁ ବତ୍ସା କରିଧାତୁ ଦୁହିଁଲେ ସର୍ବ ଗିରି

Couplet 75

ସେ ପୃଥ୍ୱୀ ପୃଥୁ ବଶେ ଥିଲାସକଳେ କାମଦୁଘା ହେଲା

Couplet 76

ଏମନ୍ତେ ପୃଥୁ ଆଦି ସର୍ବେକ୍ଷୀର ଦୁହିଁଲେ ଯେଝାଭାବେ

Couplet 77

ଯେତେକ ମନୁ ଆଦି ଥିଲେସର୍ବେ ଅଭୀଷ୍ଟ ସମ୍ପାଦିଲେ

Couplet 78

ଏମନ୍ତେ ଶୁଣ ହେ ରାଜନଜାଣିଲେ ସର୍ବଜନ ମନ

Couplet 79

ପୃଥୁ ଧରଣୀ ମୁଖ ଚାହିଁଆନନ୍ଦ-ମନେ ବିଚାରଇ

Couplet 80

ଏ ମୋ କାର୍ଯ୍ୟେ ଦୁଃଖ ସହିରୂପ ବହିଲା ଧେନୁ ହୋଇ

Couplet 81

ଯେ ଯାହା ସୁଖେ ପୟ ନେଲେସର୍ବେ ତୋଷିଲା ମହୀ ଭଲେ

Couplet 82

ଏ ଦେହ-ଜୀବଧାରୀ ଯେତେସ୍ଥାବର ଆଦି ନାନା ମତେ

Couplet 83

ସକଳେ ଲଭିଲେ ଜୀବନଦେଖ ଏହାର ଦେହ ଧନ୍ୟ

Couplet 84

ଏ ମୋର ଦୁହିତା ହୋଇବଏଣେ ବଞ୍ଚଲେ ସର୍ବଜୀବ

Couplet 85

ଜୀବଙ୍କ ଜୀବଦାତା ଯେଣୁଏହାର ପୃଥ୍ୱୀ ନାମ ତେଣୁ

Couplet 86

ହୋଇବ ଏ ମୋର ପ୍ରମାଣଯେଣୁ ଏ ସଂସାର ଧାରଣ

Couplet 87

ଏମନ୍ତେ ପୃଥ୍ୱୀନାମ କରିସୁଖେ ପାଳିଲେ ବସୁନ୍ଧରୀ

Couplet 88

ଭୂମିରେ ଉଚ୍ଚ ପ୍ରାୟ ସ୍ଥାନଧନୁ-ହୁଳେ କରି ସମାନ

Couplet 89

ଯଥା-ଯୋଗ୍ୟରେ ପ୍ରାଣୀ ସ୍ଥାନକଳ୍ପିଲା ବେଣର ନନ୍ଦନ

Couplet 90

ଏମନ୍ତେ ପୃଥୁ ହୋଇ ରାଜାସମେ ପାଳିଲେ ଜନପ୍ରଜା

Couplet 91

ଭୂମି ଉପରେ ନାନାଦେଶେସକଳ ସ୍ଥାପିଲେ ହରଷେ

Couplet 92

ଗ୍ରାମାଦି ପୁର ଯେ ପତ୍ତନଘୋଷ-ବ୍ରଜ ଶବର ସ୍ଥାନ

Couplet 93

ଆଖର ଖେ ଯେ ଖର୍ବଟଦୁର୍ଗ ଗ୍ରାମାଦି ଯେ ନିର୍ମିତ

Couplet 94

ସେ ରାଜା ଅତି ସ୍ନେହଭରେସକଳ ଜୀବଙ୍କୁ ନିର୍ଭରେ

Couplet 95

ଜନଙ୍କୁ ପାଳେ ପିତା ପ୍ରାୟେସକଳେ ରହିଲେ ନିର୍ଭୟେ

Couplet 96

ନିଶ୍ଚିନ୍ତେ ରହିଲେ ସକଳେଅଚଳ ଯେସନେ ନିଶ୍ଚଳେ

Couplet 97

ପୃଥୁ-ଚରିତ ସୁଧାବାଣୀଶୁଣି ସଂସାରୁ ତର ପ୍ରାଣୀ

Couplet 98

ଗୋବିନ୍ଦ-ଚରଣେ ମିଳନ୍ତିବିନାଶି ଭବଭୟଭ୍ରାନ୍ତି

Couplet 99

ଏଣୁ ସୁଜନେ ଆଶ୍ରେ କରସଂସାର ସଙ୍କଟୁ ନିସ୍ତର

Couplet 100

ବୋଲଇ ଦାସ ଜଗନ୍ନାଥଭାଷାପ୍ରବନ୍ଧେ ଭାଗବତ