Adhyaya 19

Couplet 1

ଏମନ୍ତେ ପୃଥୁରାଜା ବୋଲେସୂତ ମାଗଧେ ଏକ ତୁଲେ

Couplet 2

ଭବିଷ୍ୟେ କଲେ ଯେତେ ସ୍ତୁତିଶୁଣି ସାନନ୍ଦେ ନରପତି

Couplet 3

ଆତ୍ମାର ଗୁଣ କର୍ମ ଶୁଣିସନ୍ତୋଷ ମନେ ନୃପମଣି

Couplet 4

ବାଞ୍ଛିତ ସର୍ବ ସୁଖ ଦେଲାଅନେକ ମତେ ମାନ୍ୟକଲା

Couplet 5

ବ୍ରାହ୍ମର ଆଦି ଚାରିବର୍ଣ୍ଣେଅତ୍ମାତ୍ୟ ପୁରୋହିତ ଜନେ

Couplet 6

ସକଳ ପ୍ରଜାଜନ ଆଣିସନ୍ତୋଷ କଲା ନୃପମଣି

Couplet 7

କେମନ୍ତେ ଗୋରୁ ରୂପ ଧରିକ୍ଷୀର ସ୍ରବିଲା ବସୁନ୍ଧରୀ

Couplet 8

ସ୍ୱଭାବେ ସେ ବହୁରୂପିଣୀକେ ବା ମହିମା ତାର ଜାଣି

Couplet 9

ସ୍ୱଭାବେ ସେ ଅନନ୍ତ ରୂପୀବିଷମ ରୂପେ ଅଛି ବ୍ୟାପି

Couplet 10

ତାହାକୁ କେମନ୍ତେ ଦୁହିଁଲାଦୋହନେ ବତ୍ସା କେ ହୋଇଲା

Couplet 11

ସ୍ୱଭାବେ ଶରୀର ବିଷମକେବା ତାହାକୁ କଲା ସମ

Couplet 12

କି ଅର୍ଥେ ଅଶ୍ୱମେଧ କଲାଇନ୍ଦ୍ର କିମ୍ପାଇଁ ଅଶ୍ୱ ନେଲା

Couplet 13

ସନତକୁମାରଙ୍କ ମେଳେବ୍ରହ୍ମସମ୍ପାଦି କେତେ କାଳେ

Couplet 14

ତାହାଙ୍କ ତହୁଁ ଜ୍ଞାନପାଇପଶିଲା ନିଜ ତେଜେ ଯାଇ

Couplet 15

ଯେ ବ୍ରହ୍ମ ପରମ-କାରଣଅଶେଷ-ଜୀବ-ପରିତ୍ରାଣ

Couplet 16

କି ଅର୍ଥେ ପ୍ରଭୁ ନରହରିଜଗତେ ପୃଥୁ ରୂପ ଧରି

Couplet 17

ସୁପୁଣ୍ୟ କଥା ବିଚାରିଲେସୁଯଶ ଜଗତେ ରଖିଲେ

Couplet 18

ସେ କଥା କହ ମୁନି ମୋତେମୁଁ ତୋର ସେବକ ଉଚିତେ

Couplet 19

ତହିଁର କହ ପ୍ରତିକାରଭୋମୁନି ନମୁ ତୋ ପୟର

Couplet 20

ବିଷ୍ଣୁର କଥା ପୁଣ୍ୟସାରଯା ଶୁଣି ନିସ୍ତରେ ସଂସାର

Couplet 21

ଯାହାର ନାମ ଗୁଣ ଯଶନିଗମେ କରନ୍ତି ବିଶ୍ୱାସ

Couplet 22

କେମନ୍ତେ ପୃଥୁରୂପେ ହରିଦୋହନ କଲେ ବସୁନ୍ଧରୀ

Couplet 23

ଏମନ୍ତ ବିଦୁର ବଚନେମୈତ୍ରେୟ ଶୁଣି ତୋଷମନୋ

Couplet 24

ପ୍ରଶଂସି ବିଦୁର ବଚନକହେ ପରାଶର ନନ୍ଦନ

Couplet 25

ଶୁଣ ବିଦୁର ଏକମନେପୃଥୁକୁ ମିଳି ବିପ୍ରଜନେ

Couplet 26

ଜନପରଜା ଏକମେଳେଆନନ୍ଦେ ଅଭିଷେକ କଲେ

Couplet 27

ସକଳେ ମିଳି ଏକଦିନେମିଳିଲେ ପୃଥୁ ସନ୍ନିଧାନେ

Couplet 28

ବୋଲନ୍ତି ଶିରେ କର ଦେଇକ୍ଷୁଧାରେ କମ୍ପେ ଆମ୍ଭ ଦେହୀ

Couplet 29

କ୍ଷୁଧାଅନଳ ଦହେ ମନେବୃକ୍ଷ କ୍ରୋଧରେ ଅଗ୍ନି ଯେହ୍ନେ

Couplet 30

ଏଥକୁ କର ତୁ କାରଣତୋପାଦେ ପଶିଲୁ ଶରଣ

Couplet 31

କ୍ଷୁଧା ନ ସହେ ଆମ୍ଭ ଦେହଭୋନାଥ ଅନ୍ନ ଦାନ ଦିଅ

Couplet 32

କ୍ଷୁଧା ହରଇ ଆମ୍ଭ ପ୍ରାଣଭୋଦେବ କର ପରିତ୍ରାଣ

Couplet 33

ଅନ୍ନ ନ ଥିଲେ ପ୍ରଜା ନାହିଁପ୍ରାଣ ନ ଥିଲେ ପିଣ୍ତ କାହିଁ

Couplet 34

ଜୀବ ନ ଥିଲେ ପ୍ରଜା ନାହିଁପ୍ରଜା ନ ଥିଲେ ରାଜା କାହିଁ

Couplet 35

ଏମନ୍ତ ପ୍ରଜାଙ୍କ ରୋଦନଶୁଣିଣ ଛନ୍ନ ପୃଥୁ ମନ

Couplet 36

ବୋଲଇ ଅନ୍ନ କେହରିଲାତୁମ୍ଭଙ୍କୁ ଏତେ ଦୁଃଖ ଦେଲା

Couplet 37

ଶୁଣି ବୋଲନ୍ତି ପ୍ରଜାଜନେଶୁଣ ରାଜନ ସ୍ଥିର ମନେ

Couplet 38

ତୋ ପିତା ଅରାଜକ କାଳେଏ ଭୂମି ଗୋରୁ-ରୂପେ ବଳେ

Couplet 39

ରାତ୍ରେ ସକଳଶସ୍ୟ ଖାଇଦିବସେ ସମୁଦ୍ରେ ଲୁଚଇ

Couplet 40

ଆମ୍ଭର ଶସ୍ୟବୀଜ ବଳେଭକ୍ଷିଲା କ୍ଷୁଧାର ବିକଳେ

Couplet 41

ତାହାକୁ କେବେହେଁ ନ ଦେଖିଏଣୁ ହୋଇଲୁ ଆମ୍ଭେ ଦୁଃଖୀ

Couplet 42

ଭୋ ଦେବ କହିଲୁ ସ୍ୱରୂପଖଣ୍ତ ଏ ଘୋର ଉପତାପ

Couplet 43

ଏମନ୍ତ ପ୍ରଜାବାକ୍ୟ ଶୁଣିପୃଥୁ ବିଚାରେ ମନେ ଗୁଣି

Couplet 44

ଭୂମିକି ମନେ ଧ୍ୟାନ କରିନିଜ କୋଦଣ୍ତ କରେ ଧରି

Couplet 45

ବାଣ ନିବେଶି ଧନୁର୍ଗୁଣେତ୍ରିପୁର ଦାହେ ରୁଦ୍ର ଯେହ୍ନେ

Couplet 46

ଧରଣୀ ପୃଥୁ ତେଜ ଦେଖିଧାଇଁଲା ସମୁଦ୍ର ଉପେକ୍ଷି

Couplet 47

ଭୟେ ଚାହିଁଇ ଦଶଦିଶେମୃଗ ଯେସନେ ବ୍ୟାଧ ତ୍ରାସେ

Couplet 48

ପୃଥୁ ଧାମଇଁ କୋପମନେରୋଷିତ ଅରୁଣ ଲୋଚନେ

Couplet 49

ଶର-ସନ୍ଧାନ ଧନୁକରେଭୂମି କମ୍ପଇ ପାଦଭରେ

Couplet 50

ଯେଣେ ପଳାଏ ବସୁନ୍ଧରୀପୃଥୁ ଧାମଇଁ କୋପକରି

Couplet 51

ଦିଗ-ବିଦିଗ-ଭୂମି ଶୂନ୍ୟେପ୍ରତାପେ ମିଳିଲେ ଗଗନେ

Couplet 52

ପୃଷ୍ଠେ ଚାହାଁନ୍ତେ ପୃଥୁ ଦେଖେକେବା ଅବନୀ ପ୍ରାଣ ରଖେ

Couplet 53

ଦେବୀ ଲଭିଲା ତ୍ରାସ ମନେମୃତ୍ୟୁର ଭୟେ ପ୍ରାଣୀ ଯେହ୍ନେ

Couplet 54

ଚଳି ନ ପାରି ଦୁଃଖମନେମିଳିଲା ପୃଥୁ ସନ୍ନିଧାନେ

Couplet 55

ଭୟେ କମ୍ପଇ ବସୁନ୍ଧରୀପୃଥୁ ଚରଣେ ନମସ୍କାରି

Couplet 56

ନ ଦେଖି ନିଜ ପରିତ୍ରାଣବିନୟେ କହିଲା ବଚନ

Couplet 57

ତୁ ମହାଭାଗ ଧର୍ମବେତ୍ତାଭୂତ-ବତ୍ସଳ-ସର୍ବଜ୍ଞାତା

Couplet 58

ପ୍ରାଣୀ ରକ୍ଷଣେ ଜନ୍ମ ତୋରତୁ ନାଥ ଶରଣ-ସୋଦର

Couplet 59

ମୋହର ହିଂସା ତୁ ନ କରନୁହଇ ଅପରାଧୀ ତୋର

Couplet 60

ଭୋ ରାଜା ଶୁଣ ମୋ ବଚନମୁଁ ନୋହେ ବଧକୁ କାରଣ

Couplet 61

ସ୍ତିରୀ ଗୋବଧ ମୋର ମଲେକେସନେ ସମ୍ପାଦିବୁ ଭଲେ

Couplet 62

ଏକ ମାରଣେ ବେନି ଦୋଷସଂସାରେ ଥିବ ଅପଯଶ

Couplet 63

ସ୍ତ୍ରୀଲୋକ ଅପରାଧ କଲେପଣ୍ତିତେ ନ ଧରନ୍ତି ଭଲେ

Couplet 64

ତୁ ନାଥ କରୁଣା ସାଗରଦୁଃଖୀ ଦରିଦ୍ରଙ୍କ ସୋଦର

Couplet 65

ଦଦରା-ନାବ ପ୍ରାୟେ ମୁହିଁଏ ଭାରା ସହି ନ ପାରଇ

Couplet 66

ମୋହର ମଲେ ଏ ଜଗତେଏ ପ୍ରଜା ରଖିବୁ କେମନ୍ତେ

Couplet 67

ଅଶେଷ-ଜୀବ ଭାରାଭରଧରିଛି ମୋହର ଶରୀର

Couplet 68

ଏମନ୍ତ ଅବନୀ ବଚନେପୃଥୁ କହଇ କୋପମନେ

Couplet 69

ଶୁଣ ଧରଣୀ ମୋ ଉତ୍ତରତୁ ମଲେ ମୋର ନାହିଁ ଡର

Couplet 70

ମୋହର ଆଜ୍ଞା ଭାଙ୍ଗୁ ତୁହିତୋର ମାରଣେ ଦୋଷ ନାହିଁ

Couplet 71

ପିତା ମରଣେ ଅରାଜକେସକଳ ଶସ୍ୟବୀଜ ସୁଖେ

Couplet 72

ଖାଇଲୁ ଗୋରୁ ରୂପ ହୋଇସଂସାରେ ଶସ୍ୟବୀଜ ନାହିଁ

Couplet 73

ଅନ୍ନ ନ ଥିଲେ ପ୍ରଜାଜନକେମନ୍ତେ ରଖିବେ ଜୀବନ

Couplet 74

ପ୍ରଜା ନ ଥିଲେ ରାଜା କାହିଁଏ ଘେନି ତୋତେ ମୁଁ ମାରଇ

Couplet 75

ଦୁଷ୍ଟ-ମାରଣ ରାଜଧର୍ମଏ ତ ସ୍ୱଭାବେ ମୋର କର୍ମ

Couplet 76

ମୁଁ ଯେବେ ନ ମାରିବି ତୋତେପ୍ରଜାଏ ବଞ୍ଚିବେ କେମନ୍ତେ

Couplet 77

ବିଧାତା ସୃଷ୍ଟି କଲା ଯେତେଅନ୍ନ-ଜୀବନ ରକ୍ଷା ଅର୍ଥେ

Couplet 78

ସେ ଶସ୍ୟ ଗୋରୁ ରୂପେ ଖାଇଏବେ ନ ଦେଉ କାହିଁ ପାଇଁ

Couplet 79

ତୁ ମନ୍ଦବୁଦ୍ଧି ଦୁରାଶୟମାୟା ଭିଆଣେ ବହୁ ଦେହ

Couplet 80

ଅବଜ୍ଞା କଲୁ ଯେଣୁ ମୋତେତେଣୁ ଦଣ୍ତିବି ଆଜି ତୋତେ

Couplet 81

ଏ ପ୍ରଜା ପୀଡିତ ଆରତେକ୍ଷୁଧିତ ଅନ୍ନ ଅପ୍ରାପତେ

Couplet 82

ସେ ଦୁଃଖ ନିବାରିବି ମୁହିଁମୋ ବାଣେ ତୋର ମାଂସ ଦେଇ

Couplet 83

ସ୍ତିରୀ ପୁରୁଷ ନପୁଂସକେପୀଡିତ ଯାର ତହୁଁ ଲୋକେ

Couplet 84

ତାହାକୁ ରାଜା ନ ଦଣ୍ତିଲେକେବା ସଂସାରେ ଥିବ ଭଲେ

Couplet 85

ତାର ମାରଣେ ଦୋଷ ନାହିଁସଂସାରେ ଧର୍ମ-କଥା ଏହି

Couplet 86

ତୁ ମାୟା-ଗୋରୁ-ରୂପ ହୋଇସକଳ ଶସ୍ୟବୀଜ ଖାଇ

Couplet 87

ଆବଜ୍ଞା କଲୁ ଯେବେ ମୋତେନିଶ୍ଚେ ଦଣ୍ତିବି ଆଜ ତୋତେ

Couplet 88

ତୋର ଶରୀର ତୀକ୍ଷ୍ଣ-ବାଣେକାଟିବି ତିଳ ପରିମାଣେ

Couplet 89

ବାଣେ ତୋହର ପ୍ରାଣ ହରିମୁଁ ଏବେ ଆତ୍ମଯୋଗ କରି

Couplet 90

ବିସ୍ତାରି ମୋହର ଶରୀରେଏ ପ୍ରଜା ରଖିବି ନିର୍ଭରେ

Couplet 91

ଏମନ୍ତ କହୁଁ ମହାକୋପେପୃଥିବୀ ମିଳିଲା ସମୀପେ

Couplet 92

ଏମନ୍ତ ପୃଥୁ ରୂପ ଚାହିଁଭୟେ କମ୍ପଇ ତାର ଦେହୀ

Couplet 93

ପୃଥୁ ଚରଣେ ଶିର ଦେଇବୋଲଇ ଅଶ୍ରୁମୁଖୀ ହୋଇ

Couplet 94

ନମସ୍ତେ ପରମ-ପୁରୁଷଗୁଣ ପ୍ରକାଶେ ତୋର ଦୃଶ୍ୟ

Couplet 95

ନିଜ ମାୟାରେ ଛନ୍ନ ହୋଇସଂସାର-ହିତେ ବହୁ ଦେହୀ

Couplet 96

ସ୍ୱରୂପେ ଅନୁଭବ ବୃତ୍ତିଦ୍ରବ୍ୟ-କାରକ-କ୍ରିୟା ରୀତି

Couplet 97

ସକଳ କରୁ ମାୟା ଭ୍ରମେଉର୍ମି ଯେସନେ ଜଳଗ୍ରାମେ

Couplet 98

ମାୟା-ରଚନା ମୋତେ କରିବିହରୁ ଆତ୍ମା-ରୂପ ଧରି

Couplet 99

ସର୍ଜି-ପାଳିଣ କରୁ ଅନ୍ତଯେ ସ୍ୱୟଂ ପ୍ରକାଶେ ଜଗତ

Couplet 100

ଏ ସର୍ବତ‌ତ୍ତ୍ୱ ଭେଦ କରିସେ ପୁଣି କରେ ଶସ୍ତ୍ର ଧରି

Couplet 101

ସେ ମୋତେ ମାରିବାର ସଧେଧାମଇଁ ଉଦ୍ୟତ ଆୟୁଧେ

Couplet 102

କେବା ରକ୍ଷଣେ ଅଛି ମୋରତୁ ନାଥ ନ କରୁ ବିଚାର

Couplet 103

ତୁ ନିଜ ମାୟାତର୍କ-ବଳେଜନ୍ତୁଙ୍କୁ ସର୍ଜୁ ଏ ଶୟଳେ

Couplet 104

ତୁ ନାଥ ଧାର୍ମିକର ଗୁରୁକିମ୍ପା ନବୁଝି ମୋତେ ମାରୁ

Couplet 105

ଅନ୍ନ ନ ପାଇ ପ୍ରଜା ଯେବେତୋତେ କହିଲେ ଅନୁଭବେ

Couplet 106

ତୁ ନାଥ ଜଗତ ଈଶ୍ୱରଏତୋତେ ନୋହେ ଅଗୋଚର

Couplet 107

ତୁ ଆଦି-ପଦ୍ମକଳ୍ପ ଆନ୍ତେଶୂକର ରୂପେ ତୋଳି ଦନ୍ତେ

Couplet 108

ମୋତେ ସ୍ଥାପିଲୁ ଜନ ହିତେଏବେ ସହାରିବୁ କେମନ୍ତେ

Couplet 109

ଯେ ଜନ ପ୍ରତିପାଳି ଥାଇସେ ତୋର ବଧ ନ ବାଞ୍ଚଇ

Couplet 110

ମୋହର ପ୍ରାୟ ଯେଉଁ ଜନଈଶ୍ୱର-ମାୟାରେ ମୋହନ

Couplet 111

ତୁମ୍ଭର ଚେଷ୍ଟା ନ ଜାଣଇବାଳୁତ ପ୍ରାୟେକ ଭ୍ରମଇ

Couplet 112

ହେ ବୀର ତୁମ୍ଭେ ଯଶସ୍କରତୁମ୍ଭଙ୍କୁ ମୋର ନମସ୍କାର

Couplet 113

କହିଲି ଏବେ ତୋର ଇଚ୍ଛାଯେମନ୍ତ କର ତୋର ବାଞ୍ଛା

Couplet 114

ତୁ ନାଥ ଜଗତ ଈଶ୍ୱରଏ ମୋତେ ନୋହେଅଗୋଚର

Couplet 115

ପୃଥିବୀ ପୃଥୁର ସମ୍ବାଦଶୁଣନ୍ତେ ଖଣ୍ତଇ ପ୍ରମାଦ

Couplet 116

ଚତୁର୍ଥସ୍କନ୍ଧେ ଭାଗବତେଭାଷାପ୍ରବନ୍ଧେ ଜନହିତେ

Couplet 117

ଶ୍ରୁତି ବଦନେ ଶୁଣି ଭଣିଭବ-ସଂସାରୁ ତରେ ପ୍ରାଣୀ

Couplet 118

ବୋଲଇ ବିପ୍ର ଜଗନ୍ନାଥସୁଜନ-ହିତେ ଭାଗବତ