Skandha 4
Adhyaya 16
Couplet 1
ମୈତ୍ରେୟ ହରଷେ କହନ୍ତିଶୁଣ ବିଦୁର ଶୁଦ୍ଧମତି
Couplet 2
ଭୃଗୁ ଅଙ୍ଗିରା ଆଦି ଯେତେମୁନିଏ ମିଳିଲେ ସମସ୍ତେ
Couplet 3
ଭାଳନ୍ତି ଅତି ମନ ଦୁଃଖେପ୍ରଜା-ରକ୍ଷଣେ ଅରାଜକେ
Couplet 4
ବୋଲନ୍ତି ରାଜ୍ୟେ ନାହି ରାଜାଦୁଷ୍ଟେ ଲୁଟିବେ ଜନ ପ୍ରଜା
Couplet 5
ଏମନ୍ତ ବିଚାରି ସମସ୍ତେବେଣର ଜନନୀ ଅଗ୍ରତେ
Couplet 6
ପ୍ରଜା ରକ୍ଷଣେ ଧର୍ମ କହିସକଳ ଜନେ ରୁଣ୍ତ ହୋଇ
Couplet 7
ବିଚାର କରି ଅତିରେକେବେଣକୁ ରାଜ-ଅଭିଷେକେ
Couplet 8
ନିଜ-ଭୁବନେ କଲେ ରାଜାଯେଣେ ରକ୍ଷିତ ଜନପ୍ରଜା
Couplet 9
ଦସ୍ୟୁ ଯେ ଥିଲେ ଦୁଷ୍ଟପଣେଲୁଟିବେ ବୋଲି ପ୍ରଜାଗଣେ
Couplet 10
ବେଣର ରାଜପଣ କର୍ଣ୍ଣେଶୁଣି ଲୁଚିଲେ ଘୋରବନେ
Couplet 11
ପଶିଲେ ଘୋର-ଗିରିମାର୍ଗେଗରୁଡ ଡରେ ଯେହ୍ନେ ନାଗେ
Couplet 12
ବେଣ ରାଜ୍ୟରେ ରାଜା ହୋଇରାଜା-ସମ୍ପଦେ ଗର୍ବ ବହି
Couplet 13
ସ୍ୱଭାବେ ଦୁଷ୍ଟ-ଦୁରାଚାରନ କରେ ଧର୍ମର ବିଚାର
Couplet 14
ଆତ୍ମାକୁ ସିଦ୍ଧ-ପ୍ରାୟ ମଣେଋଷିଙ୍କ ବଚନ ନ ଶୁଣେ
Couplet 15
ଲଭିଣ ଅଶେଷ ବିଭୂତିମାତିଲା ଯେହ୍ନେ ମତ୍ତହସ୍ତୀ
Couplet 16
କାଞ୍ଚନରଥେ ବିଜେ କରିବୁଲନ୍ତେ କମ୍ପେ ବସୁନ୍ଧରୀ
Couplet 17
ନିତ୍ୟେ ସେ ବିପ୍ରଙ୍କୁ ଅଣାଇବୋଲଇ କୋପଭର ହୋଇ
Couplet 18
ଶୁଣ ହେ ବିପ୍ରେ ମୋର ବାଣୀମୁଁ ଏ ଜଗତେ ନୃପମଣି
Couplet 19
ମୋହର ବଚନ ତୁମ୍ଭରସ୍ୱଭାବେ ପାଳିବା ବେଭାର
Couplet 20
ଦେଖ ମୋହର ବେନଭୂଜଦାଦିଗପାଳଙ୍କ ତେଜ
Couplet 21
ମୁଁ ଯେ ପ୍ରତ୍ୟକ୍ଷେ ଭଗବାନଦେଖ ମୋହର ବର୍ଣ୍ଣଚିହ୍ନ
Couplet 22
ବ୍ରାହ୍ମଣ ଆଦି ଚାରିବର୍ଣ୍ଣପାଶେ ବସାଇ ନୃପରାଣ
Couplet 23
ବିଷ୍ଣୁର ବଚନ ପ୍ରକାଶିମନ ଆନନ୍ଦେ ନୃପବଂଶୀ
Couplet 24
ଆତ୍ମାକୁ ସିଦ୍ଧ ପ୍ରାୟ ମଣିବୋଲଇ ଅସମ୍ଭବ ବାଣୀ
Couplet 25
ଶୁଣ ସକଳ-ପ୍ରଜାଜନେବ୍ରାହ୍ମଣ ଆଦି ଚାରିବବର୍ଣ୍ଣେ
Couplet 26
ମୋ ରାଜ୍ୟେ ଯଜ୍ଞ ନ କରିବପିତୃଦେବତା ନ ପୂଜିବ
Couplet 27
ଦାନ ନ ଦେବ ବିପ୍ରହସ୍ତେତୀର୍ଥେ ନ ଯିବ ପାଦଗତେ
Couplet 28
ଆଗମ ନିଗମ ଏ ନୀତିଯେ ଅବା ଶାସ୍ତ୍ର ମତ ଚିନ୍ତି
Couplet 29
ସଂସାରେ ଧର୍ମ କର୍ମ ଯେତେସକଳ ସମର୍ପିବ ମୋତେ
Couplet 30
ମୋ ତହୁଁ ବଡ ନାହିଁ ଆନମୁଁ ଯେ ପ୍ରତ୍ୟକ୍ଷ ଭଗବାନ
Couplet 31
ମୋହର ଜନ୍ମ କର୍ମ ଗୁଣସର୍ବେ ତା କରସି ବଖାଣ
Couplet 32
ମୋ ନାମ ଜପୁଥିବ ତୁଣ୍ତେମୋତେ ପୂଜିବ ଯଜ୍ଞକୁଣ୍ତେ
Couplet 33
ଯେ ମୋର ବୋଲ ନ କରିବମୋ ରାଜ୍ୟେ ଦଣ୍ତେ ନ ରହିବ
Couplet 34
ଜୀବନ ହରିବି ତାହାରସର୍ବସମ୍ପଦ କରି ଜୂର
Couplet 35
ଏମନ୍ତ ପୁର ରାମ ଦେଶେହସ୍ତୀର କନ୍ଧେ ଭେରୀଘୋଷେ
Couplet 36
ଘୋଷଣ-ବାଜେ ସର୍ବଦେଶେଶୁଣି ସକଳ ଜନ ତ୍ରାସେ
Couplet 37
ବେଣ ଆଜ୍ଞା ଶିରେ କଲେସକଳ ଧର୍ମ ଉପେକ୍ଷିଲେ
Couplet 38
ଜପନ୍ତି ତାର ନାମେ ନିତ୍ୟେଭୟେ ଖଟନ୍ତି ପାଦଗତେ
Couplet 39
ଏମନ୍ତ ରାଜା ଦୁଷ୍ଟପଣଦେଖି ଭାଳନ୍ତି ମୁନିଗଣ
Couplet 40
ବୋଳନ୍ତି ଏକୁ ଆରେ ଚାହିଁଏମନ୍ତ ଶୁଣିଲାତ ନାହିଁ
Couplet 41
ଭୂମିରେ ଯେତେ ରାଜା ଥିଲେଏମନ୍ତ କେବା ପ୍ରଚରିଲେ
Couplet 42
ଯଜ୍ଞ ନ କଲେ ମେଘ ନାହିଁବୃଷ୍ଟି ନୋହିଳେ ଅନ୍ନ ନାହିଁ
Couplet 43
ଏ ପଞ୍ଚଯଜ୍ଞ କ୍ରିୟା ଲୋପେଅଧର୍ମେ ତ୍ରିଭୁବନ କମ୍ପେ
Couplet 44
ଏ ଗୋର ସଙ୍କଟ ପଡିଲାଉଭୟ ଲୋକ ନାଶ ଗଲା
Couplet 45
ଏହାକୁ ଆମ୍ଭେ ରାଜା କଲୁସର୍ପକୁ କ୍ଷୀର ପିଆଇଲୁ
Couplet 46
ସେ ଯେହ୍ନେ ବଢେ ଅତି ଘୋରେକ୍ଷୀରଦାତାର ପ୍ରାଣ ହରେ
Couplet 47
ଆମ୍ଭେ ନ ବୁଝି କର୍ମ କଲୁବେଣକୁ ରାଜପଦ ଦେଲୁ
Couplet 48
ଖଳକୁ ଦେଲୁ ରାଜ୍ୟେ ବାସଆମ୍ଭେ ହୋଇଲୁ ଏବେ ନାଶ
Couplet 49
ସୁନୀଥା ଗର୍ଭୁ ଏ ସମ୍ଭୂତସ୍ୱଭାବେ ଯମସୁତା-ସୁତ
Couplet 50
ଆମ୍ଭେ ଏହାର ପାଶେ ଯିବାଧର୍ମ-ବଚନ ବୁଝାଇବା
Couplet 51
ଏ ଯେବେ ବୋଲ ନ କରିବଅଧର୍ମ ଦୋଷେ ନାଶ ଯିବ
Couplet 52
ଏତେ ବିଚାରି ବିପ୍ରଜନେମିଳିଲେ ବେଣ ସନ୍ନିଧାନେ
Couplet 53
କଲ୍ୟାଣ କରି ବେଦନାଦେବୋଧିଲେ ତାକୁ ସାମବାଦେ
Couplet 54
ହେ ନୃପନାଥ ଶୁଣ ଧୀରେଯାହା କହିବୁ ତୋ ଛାମୁରେ
Couplet 55
ଯେଣେ ହୋଇବ ତୋର ଲାଭଜଗତେ ଯଶ-କୀର୍ତ୍ତି ଥିବ
Couplet 56
ମନ-ବଚନ-ଦେହ ଗତେଯେ ପ୍ରାଣୀ ଥାନ୍ତି ଜନହିତେ
Couplet 57
ଏ ବେନିଲୋକେ ସେ ଜିଣନ୍ତିନ କଲେ ଜୀବନ୍ତେ ମରନ୍ତି
Couplet 58
ପ୍ରଜାଏ ଧର୍ମ ଆଚରିଲେନୃପ ସମ୍ପଦ ବଢେ ଭଲେ
Couplet 59
ସେ ଧର୍ମ ଯେବେ ନାଶ ଯାଇନୃପ ସମ୍ପଦ ଆର କାହିଁ
Couplet 60
ପ୍ରଜାଙ୍କୁ ନିଶ୍ଚିନ୍ତ ଯେ କରେଚୌର୍ଯ୍ୟାଦି ସର୍ବ ଭୟ ହରେ
Couplet 61
ସେ ରାଜାଂଇହପରଲୋକେଆନନ୍ଦ ମନେ ରହେ ସୁଖେ
Couplet 62
ଯେ ରାଜା ରାଜ୍ୟ ପୁର ଦେଶେବିଷ୍ଣୁଙ୍କୁ ପୂଜନ୍ତି ହରଷେ
Couplet 63
ବିଷ୍ଣୁ-ପାଦୋଦକ ନିର୍ମାଲ୍ୟଯେ ସେବେ ସେହି ସେ ଅମୂଲ୍ୟ
Couplet 64
ପ୍ରଜାଏ ନିଜଧର୍ମେ ଥାଇଆଶ୍ରମ-ଧର୍ମ ପ୍ରଚାରଇ
Couplet 65
ରାଜାର ଯଜ୍ଞେ ପୂଜା ପାଇବିଷ୍ଣୁ ସନ୍ତୋଷେ ଦୟା ବହି
Couplet 66
ରାଜା-ପରଜା ସୁଖେ ରହେଏ ଧର୍ମ ଚାରିବେଦ କହେ
Couplet 67
ବିଷ୍ଣୁର ପାଦପଦ୍ମ ତଳେଖଟନ୍ତି ସର୍ବଦିଗପାଳେ
Couplet 68
ସୁଖ ଭୁଞ୍ଜନ୍ତି ସର୍ବକାଳେଏ କଥା ବିଦିତ ଶୟଳେ
Couplet 69
ସେ ସର୍ବ-ଯଜ୍ଞ ମୟ ହରିମନୁ ଦେବତା ଆଦି କରି
Couplet 70
ସେହରି ଯଜ୍ଞେ ହେଲେ ତୋଷସଂସାରେ ରହିବ ତୋ ଯଶ
Couplet 71
ସର୍ବ-ଦେବତା ତାର ଦେହେବସନ୍ତି ଲୋମପନ୍ତି ପ୍ରାୟେ
Couplet 72
ତାହାର ସଞ୍ଚଲା ଜଗତତା ବିନୁ କେହି ନୋହେ ସତ୍ୟ
Couplet 73
ସେ ସର୍ବ-ଦେବମୟ ହରିତାର ଚରଣେ ପୂଜାକରି
Couplet 74
ଲଭିବୁ ସର୍ବ ସୁଖ ଭଲେଆମ୍ଭର ବାକ୍ୟେ ଧର୍ମ କଲେ
Couplet 75
ସେ ହରି ଯେବେ ତୁଷ୍ଟ ହେବକିବା ଅପ୍ରାପ୍ୟ ତୋର ଥିବ
Couplet 76
ସର୍ବ ସମୃଦ୍ଧି ଲାଭ ପାଇଁଲୋକେ ଯେ ହରିଙ୍କୁ ଭଜଇ
Couplet 77
ତୁ ତାଙ୍କ ଅନୁବର୍ତ୍ତୀ ହୋଇଆମ୍ଭ ବଚନ ରଖ ତୁହି
Couplet 78
ସେ ହରି କଳ-ଦେବମୂର୍ତ୍ତିଯଜ୍ଞରେ ବ୍ରାହ୍ମଣେ ପୂଜନ୍ତି
Couplet 79
ତାହାଙ୍କ ପ୍ରତି ତୋ ହେଳଣଉଚିତ ନୁହଇ ରାଜନ
Couplet 80
ଋଷିଙ୍କ ବୋଲ ଶୁଣି କର୍ଣ୍ଣେବେଣ ବୋଲଇ କୋପମନେ
Couplet 81
ତୁମ୍ଭେ ବାଳିଶ ବିପ୍ରଜନବାଳକ ପ୍ରାୟ ତୁମ୍ଭ ଜ୍ଞାନ
Couplet 82
ଅଧର୍ମେ ଧର୍ମ ମାନ୍ୟ କରଏ ନୋହେ ସ୍ୱଧର୍ମ ତୁମ୍ଭର
Couplet 83
ଯୁବତୀ ନିଜ ସ୍ୱାମୀ ଛାଡିଜାର ପୂରୁଷେ ଲୋଭ ବଢି
Couplet 84
ତେମନ୍ତ ପ୍ରାୟେ ତୁମ୍ଭେମାନେମୋ ପାଦ ଛାଡି ଭଜ ଅନ୍ୟେ
Couplet 85
ଏଣୁ ଏ ମୂଢ ପ୍ରାଣୀ ଯେତେବର୍ତ୍ତନ୍ତି ଅଶାସ୍ତ୍ର ବିହିତେ
Couplet 86
ବିଷ୍ଣୁ ସ୍ୱରୂପ ନରପତିତାହାଙ୍କୁ ଅଶାସ୍ତ୍ର ବିହିତେ
Couplet 87
ତାହାଙ୍କ ଧର୍ମଜ୍ଞାନ ନାହିଁଉଭୟ ଲୋକେ ସୁଖ କାହିଁ
Couplet 88
କେ ଯଜ୍ଞପୁରୁଷ ତୁମ୍ଭରଯାର ଚରଣେ ସେବାକର
Couplet 89
ଯୁବତୀ କୁଳ-ଧର୍ମ ଛାଡିଜାରେ ଯେସନେ ସେବା କରି
Couplet 90
ଦେଖ ଏ ନୃପତି ଶରୀରେଦେବେ ବସନ୍ତି ଅଧିକାରେ
Couplet 91
ବିଷ୍ଣୁ ବିରଞ୍ଚି ମହେଶ୍ୱରଇନ୍ଦ୍ର ପବନ ଦିବାକର
Couplet 92
ଯମ ପର୍ଜନ୍ୟ ଧନଦାତାସୋମ ଧରଣୀ ଭସ୍ମକର୍ତ୍ତା
Couplet 93
ଜଳ ବରୁଣ ଆଦି ଯେତେସର୍ବେ ବସନ୍ତି ନୃପଗାତ୍ରେ
Couplet 94
ଯେ ବର ଶାପ ଦ୍ୟନ୍ତି ଲୋକେନୃପ ଶରୀରେ ଏକେ ଏକେ
Couplet 95
ସକଳ-ଦେବ ତେଜଆଣିତେଣୁ ବୋଲାଇ ନୃପମଣି
Couplet 96
ଏଣୁ ଏ ନରପତି ଦେହପ୍ରତ୍ୟକ୍ଷେ ସର୍ବଦେବମୟ
Couplet 97
ଦୁର୍ଲଭ ନୃପତି-ଶରୀରକି ଅବା ଦେବା ପଟାନ୍ତର
Couplet 98
ଏ ଦେହ ମହିମା ନ ଜାଣିଅଧର୍ମ ଧର୍ମ ପରିମାଣି
Couplet 99
ଏଣୁ ତୁମ୍ଭର କର୍ମ ଯେତେସେ ଧର୍ମେ ପୂଜା କର ମୋତେ
Couplet 100
ମୋହର ଅଗ୍ରେ ବଳି କରଏଧର୍ମ ସ୍ୱଧର୍ମ ତୁମ୍ଭର
Couplet 101
ମୁଁ ଯଜ୍ଞଭାଗ ଆଗ ପାଇମୋ ତହୁଁ ଅନ୍ୟ ଦେବ ନାହିଁ
Couplet 102
ଏମନ୍ତ ବିପରୀତ-ଗତିଭଜିଲା ପାପିଷ୍ଠ-ନୃପତି
Couplet 103
ମୁନିଙ୍କ ଅନୁମୟ-ବାଣୀନିଶ୍ଚେ ନ କଲା ନୃପମଣି
Couplet 104
ସ୍ୱଭାବେ ଦୁଷ୍ଟ ଅନର୍ଗଳଆତ୍ମାକୁ କଲା ଅମଙ୍ଗଳ
Couplet 105
ଏମନ୍ତ ମୁନିଙ୍କ ବଚନଅବଜ୍ଞା କଲା ଦିନୁଦିନ
Couplet 106
ଆତ୍ମ-ପଣ୍ତିତ ମନେ କରେମୁନିଙ୍କ ବଚନ ନ ଧରେ
Couplet 107
ମୁନିଏ ଦିନେ ଦିନେ ଆସିଧର୍ମ କହନ୍ତି ପାଶେ ବସି
Couplet 108
କହନ୍ତି ଅନେକ ବିଶ୍ୱାସଦେଖାଇ ଜ୍ଞାନ ଉପଦେଶ
Couplet 109
କେବେହେଁ ନ କଲା ବଚନମୁନିଙ୍କି କଲା ଅପମାନ
Couplet 110
ତାହାର ଅଧର୍ମ ବିଶ୍ୱାସେମୁନିଙ୍କ ମନେ କୋପ ବସେ
Couplet 111
ବୋଲନ୍ତି ଏକୁଆରେ ଚାହିଁଏହା ଜୀବନେ କାର୍ଯ୍ୟ ନାହିଁ
Couplet 112
ଏହାର ଅଧର୍ମ ଆଚାରେପ୍ରଜାଏ ନଶିବେ ସଂସାରେ
Couplet 113
ଅସାଧୁ ବୃତ୍ତି ଏହ ଦେହିନୃପ ଆସନେ ଯୋଗ୍ୟ ନୋହି
Couplet 114
ଯେ ରାଜା ଲଜ୍ଜା ଦୂର କରିନିନ୍ଦଇ ଯଜ୍ଞପତି ହରି
Couplet 115
କେ ଏହା ସହେ ଦେହ ବହିବେଣକୁ ରାଜପଦ ଦେଇ
Couplet 116
ଏମନ୍ତେ ବେଣ ନାଶ ପାଇଁମୁନିଏ ମହାକୋପ ବହି
Couplet 117
ହୁଙ୍କାର କରି ବେଦବାଣେପ୍ରହାର କଲେ ଜଣେ ଜଣେ
Couplet 118
ଅଚ୍ୟୁତ ନିନ୍ଦା ଫଳ ଥିଲାତକ୍ଷଣେ ଦେହୁ ପ୍ରାଣଗଲା
Couplet 119
ବେଣକୁ ନାଶି ବିପ୍ରଜନେଗଲେ ସେ ଯେ ଯାହା ଭୁବନେ
Couplet 120
ସୁନୀଥା ପୁତ୍ରର ମରଣଦେଖି କରଇ ବିଚାରଣ
Couplet 121
ଅବଶ୍ୟ ଏହାର ଶରୀରେପୁତ୍ର ଉପୂଜିବ ସଂସାରେ
Couplet 122
ହୋଇବେ ପ୍ରଜାଜନେ ସୁଖୀଏତେ ବିଚାରି ଅଶ୍ରୁମୁଖୀ
Couplet 123
ତଇଳ-ଦ୍ରୋଣୀ ମଧ୍ୟେ ଥୋଇବେଣର ଶରୀର ପାଳଇ
Couplet 124
ହେନ ସମୟେ ଏକ ଦିନେସରସ୍ୱତୀରେ ବିପ୍ରଜନେ
Couplet 125
ନିଶ୍ଚିନ୍ତେ ପ୍ରାତଃସ୍ନାନ ସାରିହୋମେ ପୂଜିଲେ ନରହରି
Couplet 126
ବିଷ୍ଣୁର କଥାଗୋଷ୍ଠୀ କଲେଏମନ୍ତ ଉତ୍ପାତ ଦେଖିଲେ
Couplet 127
ଶୁଭଇ ମୁଖ ରାବ ଘୋଷଭୟେ କମ୍ପନ୍ତି ଦଶଦିଶ
Couplet 128
ପ୍ରଜାଏ ଭୟର ଆତୁରେପଳାନ୍ତି ବନ ଗିରି ଘୋରେ
Couplet 129
ମୁନି ଚାହାନ୍ତି ଚାରିଦିଗେଧୂଳି ଉଡଇ ବାୟୁ ବେଗେ
Couplet 130
ଦୁଷ୍ଟେ ଧାମନ୍ତି ଶସ୍ତ୍ର ଧରିଡାକନ୍ତି ମାର ମାର କରି
Couplet 131
ତାଙ୍କ ଚରଣ ଧୂଳି ବେଗେଆଚ୍ଛାଦି ଉଡେ ଦଶଦିଗେ
Couplet 132
ଦୁଷ୍ଟେ ଲୁଟନ୍ତି ପ୍ରଜାଧନଅଦ୍ଭୁତେ ଶୁଭେ ଘୋରସ୍ୱନ
Couplet 133
ମୁନିଏ ପ୍ରଜା ଦୁଃଖ ଦେଖିମନେ ହୋଇଲେ ଗୁରୁ ଦୁଃଖୀ
Couplet 134
ବୋଲନ୍ତି କଲୁ ମନ୍ଦ-କୃତ୍ୟପ୍ରଜାଏ ହୋଇଲେ ଅନାଥ
Couplet 135
ଆମ୍ଭେ ତପସ୍ୟା କଥା ଜାଣିରାଜ୍ୟକୁ ରାଜା ସେ କାରେଣୀ
Couplet 136
ରାଜା ନ ଥିଲେ ପ୍ରଜା କାହିଁଏମନ୍ତ ବୋଲି ଦୟାବହି
Couplet 137
ବୋଲନ୍ତି ବ୍ରାହ୍ମଣ-ବେଭାରେସଂସାରେ ପର-ଉପକାରେ
Couplet 138
ସମାନ-ଦୃଷ୍ଟି ଯେ ବ୍ରାହ୍ମଣଶାନ୍ତି ବିବେକ ସୁଲକ୍ଷଣ
Couplet 139
ଯେବେ ସେ ଦୁଃଖୀଙ୍କ କୁଶଳେହେଳାରେ ବିଚାର ନ କରେ
Couplet 140
ତା ଦେଖୁ ତପ ତୁଚ୍ଛ ଯାଏଭଗ୍ନ-ଭଣ୍ତରେ କ୍ଷୀର ପ୍ରାୟେ
Couplet 141
କେବେହେଁ ନୋହେ ସେ ନିରୋଧଏମନ୍ତ ମଣି ଶାସ୍ତ୍ରବାଦ
Couplet 142
ବୋଲନ୍ତି ଅଙ୍ଗରାଜା ବଂଶେରାଜା ଧାର୍ମିକ ବିଷ୍ଣୁଅଂଶେ
Couplet 143
ସେ ରାଜା ଗୋବିନ୍ଦ ଆଶ୍ରୟେପ୍ରଜା ପାଳନେ ସ୍ନେହବହେ
Couplet 144
ତାର ଜୀବନ ଏ ସଂସାରେବର୍ତ୍ତଇ ପର-ଉପକାରେ
Couplet 145
ଏତେ ବିଚାରି ବିପ୍ରବରେଉରୁ ମନ୍ଥିଲେ କୁଶ-ଶରେ
Couplet 146
ବାହୁକ ନାମେ ନର ଅଂଶେଅଦ୍ଭୁତେ ହୋଇଲା ପୁରୁଷେ
Couplet 147
କାକହୁଁ କୃଷ୍ଣ ଅଙ୍ଗ ତାରନାସିକା ହନୁ ଭୟଙ୍କର
Couplet 148
ହସ୍ତ ଚରଣ ଦେହ କୃଶତାମ୍ରର ପ୍ରାୟ ମୁଣ୍ତକେଶ
Couplet 149
ଅରୁଣ ବିରାଜେ ଲୋଚନଭ୍ରୂକୁଟୀ କୁଟିଳ ବଦନ
Couplet 150
ବିପ୍ରଙ୍କ ପାଦେ ଶିର ଦେଇବୋଲଇ କି କରିବି ମୁହିଁ
Couplet 151
ତାର ସ୍ୱରୂପ ଦେଖି ମନେବିଚାର କଲେ ମୁନିଜନେ
Couplet 152
ଦେଖ ଅଦ୍ଭୁତ ଏହା କାୟେରାଜ ଆସନେ ଯୋଗ୍ୟ ନୋହେ
Couplet 153
ଏହାକୁ ଆମ୍ଭେ ରାଜା କଲେସଂସାର ନାଶିବ ଏ ଭଲେ
Couplet 154
ଏମନ୍ତେ ବିପ୍ରେ ବିଚାରିଲେନିଷାଦ ବୋଲି ଆଜ୍ଞାଦେଲେ
Couplet 155
ବୋଇଲେ ବନେ ହୁଅ ରାଜଗିରିକାନନେ ପାଅ ପୂଜା
Couplet 156
ଏମନ୍ତ ମୁନିଙ୍କ ବଚନେସେହୁ ପୁରୁଷ ଚଳେ ବନେ
Couplet 157
ତା ବଂଶ ନିଷାଦ ହୋଇଲେଗିରି କାନନ ଆଶ୍ରେ କଲେ
Couplet 158
ବେଣର ଦେହେ ପାପ ଥିଲାନିଷାଦ ରୂପେ ବନେ ଗଲା
Couplet 159
ବୋଲଇ ଦାସ ଜଗନ୍ନାଥଭାଷା ପ୍ରବନ୍ଧେ ଭାଗବତ