Adhyaya 15

Couplet 1

ମୈତ୍ରେୟ ବାକ୍ୟ ଶୁଣି କର୍ଣ୍ଣେଆନନ୍ଦ ବିଦୁରର ମନେ

Couplet 2

ଧ୍ରୁବ ଯେ ଜନନୀ ସହିତେନିଶ୍ଚଳେ କଳ୍ପ ପରିଯନ୍ତେ

Couplet 3

ବସିଲା ଯାଇ ଧ୍ରୁବପଦେଜ୍ୟୋତିଷ୍କ ଗ୍ରହ ଚକ୍ର ମଧ୍ୟେ

Couplet 4

ମୈତ୍ରେୟ ପାଦେ ଦେଇ କରଆନନ୍ଦେ ପୁଚ୍ଛଇ ବିଦୁର

Couplet 5

ଭୋ ମୁନି ପ୍ରଚେତସମାନେକେବା ସେ କେବଣ ଭୁବନେ

Couplet 6

କେବଣ ବଂଶେ କିବା ଜାତିକାହାର ପୁତ୍ର ସେ ବୋଲାନ୍ତି

Couplet 7

ପୂର୍ବେ ସେ ନାରଦ ବଚନେଯଜ୍ଞ ଆରମ୍ଭି କେଉଁ ବନେ

Couplet 8

ହରିଙ୍କି କ୍ରିୟାଯୋଗେ ପାଇଭବୁ ତରିଲେ ଦଶଭାଇ

Couplet 9

ସେ ଧର୍ମଶୀଳ ପ୍ରଚେତସଯଜ୍ଞେ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କୁ କରି ତୋଷ

Couplet 10

ସେ କଥା କହ ମୁନି ମୋତେସଂସାରୁ ତରିବି ଯେମନ୍ତେ

Couplet 11

ମୈତ୍ରେୟ କହିଲେ ବିଦୁରଶୁଣ ହେ ବୃତ୍ତାନ୍ତ ତାହାର

Couplet 12

ତୁ ଯେ ପ୍ରାର୍ଥନା କଲୁ ମୋତେଶୁଣ ବିଦୁର କହୁ ତୋତେ

Couplet 13

ଧ୍ରୁବର ପୁତ୍ର ଗୁଣଧାମଜ୍ୟେଷ୍ଠ ଉତ୍କଳ ତାର ନାମ

Couplet 14

ତାହାକୁ ଅଧିରାଜ୍ୟେ ସ୍ଥାପେଧ୍ରୁବ ଯେ ଗଲା ବନେ ତପେ

Couplet 15

ସେ ବସି ରାଜାର ଆସନେଉତ୍ତମ ରତ୍ନ-ସିଂହାସନେ

Couplet 16

ଅନେକ ଦିନ ରାଜ୍ୟ କରିସେ ଗୁଣୀ ମନରେ ବିଚାରି

Couplet 17

ପିତାର ଯାତ୍ରା ଶୁଣି କର୍ଣ୍ଣେସୁଖ ନ ଲଭେ ଦୁଃଖ ମନେ

Couplet 18

ସେ ଯେ ସ୍ୱଭାବେ ଆତ୍ମଜ୍ଞାନୀସମଦରଶୀ ବୁଦ୍ଧି ଘେନି

Couplet 19

ଦେଖଇ ସର୍ବଭୂତେ ହରିସ୍ଥାବର ଜଙ୍ଗମାଦି କରି

Couplet 20

ଏକାନ୍ତ ଆତ୍ମବୋଧ-ରସେଗୁଣ-ପ୍ରବାହେ ସେ ନ ମିଶେ

Couplet 21

ନିର୍ଗୁଣ-ମନ-ବୁଦ୍ଧି ତାରନ ଜାଣେ ବାହ୍ୟ ଅଭ୍ୟନ୍ତର

Couplet 22

ଜଡାନ୍ଧ-ବଧିରଙ୍କ ପ୍ରାୟେଭସ୍ମ-ଭୂଷିତ ଶୁଦ୍ଧ ଦେହେ

Couplet 23

ବାଳେ ଧାବନ୍ତି ଯାକୁ ଦେଖିକେ ପାରେ ତାଙ୍କ ଗୁଣ ଲେଖି

Couplet 24

ବୁଲଇ ନାନା-ମାର୍ଗେ ଲୁଚିକେହି ନ ପାରେ ତାକୁ ଲକ୍ଷି

Couplet 25

ଜଡ ଉନ୍ମତ୍ତ ତାକୁ ଜାଣିବନ୍ଧୁ ବାନ୍ଧବ ମନେ ଗୁଣି

Couplet 26

ମନ୍ତ୍ରୀ-ଅମାତ୍ୟଗଣେ ମିଳିରାଜ୍ୟ-ରକ୍ଷଣ ନିତ୍ୟେ ଭାଳି

Couplet 27

ବତ୍ସର ତା ଅନୁଜ ନାମସୁନ୍ଦର ସର୍ବ-ଗୁଣଧାମ

Couplet 28

ତାହାକୁ ସକଳେ ବିଚାରିସ୍ୱରାଜ୍ୟେ ଅଭିଷେକ କରି

Couplet 29

ସ୍ଥାପିଲେ ନୃପତି ଆସନେଏମନ୍ତେ ଗଲା କେତେଦିନେ

Couplet 30

ସ୍ୱର୍ବୀଥି ନାମେ ପତ୍ନୀ ତାରଯୋଷିତଗଣେ ସେ ଗମ୍ଭୀର

Couplet 31

ତାର ଉଦରୁ ସୁତ ଜାତହୋଇଲେ ଗୁଣେ ଅପ୍ରମିତ

Couplet 32

ପୁଷ୍ପାର୍ଣ ତିଗ୍ଧକେତୁ ନାମଈଷ ଉର୍ଜ୍ଜ ଯେ ଅନୁପମ

Couplet 33

ବସୁ ଜୟ ଯେ ଷଟ ସୁତେଗୁଣେ ପ୍ରଖ୍ୟାତ ଏ ଜଗତେ

Couplet 34

ପ୍ରଭା ଦୋଷା ଯେ ବେନି ନାରୀପୁଷ୍ପାର୍ଣ୍ଣ ତୁଲେ ବିଭାକରି

Couplet 35

ସେ ପ୍ରଭା ଗର୍ଭେ ତିନି ସୁତହୋଇଲେ ଜଗତେ ବିଖ୍ୟାତ

Couplet 36

ପ୍ରାତଃ ମଧ୍ୟାହ୍ନ ସାୟଂକାଳସ୍ୱଭାବେ ତେଜ ଅନର୍ଗଳ

Couplet 37

ପ୍ରଦୋଷ ନିଶୀଥ ଯେ ବ୍ୟୁଷ୍ଟଦୋଷା ତନୟ ତିନି ଶ୍ରେଷ୍ଠ

Couplet 38

ବ୍ୟୁଷ୍ଟର ପତ୍ନୀ ପୁଷ୍କରଣୀତା ଗର୍ଭେ ସର୍ବତେଜା ଜନ୍ମି

Couplet 39

ଆକୂତି ଲନ୍ୟା ହେଲା ବିଭାକିବା ଉପମା ତାରେ ଦେବା

Couplet 40

ଚାକ୍ଷୁଷ ମନୁ ତାର ବୀର୍ଯ୍ୟେଜନ୍ମିଳା ଆକୂତିର ଗର୍ଭେ

Couplet 41

ନଡ୍ୱଳା ଚାକ୍ଷୁଷର ନାରୀରୂପେ କମଳା ନୋହେ ସରି

Couplet 42

ତାର ଉଦରେ ବାର ସୁତେଜନ୍ମିଲେ ବିଷ୍ଣୁତେଜ ଯୁତେ

Couplet 43

ନାମ ସେ ପୁରୁ କୁତ୍ସ ତ୍ରିତଦ୍ୟୁମ୍ନ ସତ୍ୟ ତେ ଋତବ୍ରତ

Couplet 44

ଅତିରାତ୍ର ଯେ ଅଗ୍ନିଷ୍ଟୋମଶିବି ଯେ ଉଲୁକ ପ୍ରଦ୍ୟୁମ୍ନ

Couplet 45

ଉଲୁକ ତହୁଁ ଷଟସୁତହୋଇଲେ ମନୁବଂଶେ ଖ୍ୟାତ

Couplet 46

ଅଙ୍ଗ ସୁମନା ଖ୍ୟାତି ତିନିକ୍ରତୁ ଅଙ୍ଗିରା ଗୟ ଘେନି

Couplet 47

ସୁନୀଥା ଯମର ଦୁହିତାଅଙ୍ଗର ଅଟେ ସେ ବନିତା

Couplet 48

ବେଣ ତାହାର ଗର୍ଭୁ ଜାତଶୁଣ ହେ ତାହାର ଚରିତ

Couplet 49

ସେ ପୁଣି ମାତାମହ ଦୋଷେଦୁଷ୍ଟ ହୋଇଲା ମନୁ ବଂଶେ

Couplet 50

ଦୁଃଶୀଳପଣ ଦେଖି ତାରପିତା ଚଳିଲା ଛାଡି ପୁର

Couplet 51

ତାହାର ଦେଖି ଦୁଷ୍ଟପଣକୋପେ ନାଶିଲେ ମୁନିଗଣ

Couplet 52

ପୁଣି ତାହାର ମୃତ-ଗାତ୍ରେବିପ୍ରେ ମନ୍ଥିଲେ ପୁତ୍ର ଅର୍ଥେ

Couplet 53

ଦକ୍ଷିଣ କରେ କୁଶ ବିଡିମନ୍ଥନ କଲେ ବେଦ ପଢି

Couplet 54

ପ୍ରଜା ଅନାଥ ଅରାଜକେଦୁଷ୍ଟେ ପୀଡିଲେ ଅତିରେକେ

Couplet 55

ତା ତହୁଁ ପୃଥୁ ନାମେ ହରିଜନ୍ମିଲେ ରାଜରୂପ ଧରି

Couplet 56

ତା ଶୁଣି ସନ୍ତୋଷେ ବିଦୁରମୁନି ଚରଣେ ଦେଇ କର

Couplet 57

ରୋମ ପୁଲକ ତନୁ ବହିପୁଚ୍ଛଇ କୃତକୃତ୍ୟ ହୋଇ

Couplet 58

ଯେ ଅଙ୍ଗ ସାଧୁ ଶୀଳନିଧିସର୍ବ-ଲକ୍ଷଣ ଶ୍ରେୟ-ବୁଦ୍ଧି

Couplet 59

ବ୍ରାହ୍ମଣ ପ୍ରଜା ରକ୍ଷାକାରୀସେ ସର୍ବଧର୍ମେ ଅଧିକାରୀ

Couplet 60

ତାହାର ବେଣ ନାମେ ସୁତସେ ଦୁଷ୍ଟ ହୋଇଲା କେମନ୍ତ

Couplet 61

ପ୍ରଜାଏ ତାର ଦୁଷ୍ଟପଣେଭୟେ ପଶିଲେ ଘୋରବନେ

Couplet 62

କିମ୍ପା ବ୍ରାହ୍ମଣେ କୋପକଲେତାହାକୁ ବ୍ରହ୍ମଦଣ୍ତ ଦେଲେ

Couplet 63

ସେ ବିପ୍ରବରେ ସର୍ବଜ୍ଞାତାଆଗମ ନିଗମ ବକତା

Couplet 64

ଏଡେ ଅନ୍ୟାୟ କିମ୍ପା କଲେରାଜାଙ୍କୁ କିମ୍ପା ବିନାଶିଲେ

Couplet 65

ରାଜାର ଶରୀରେ ନିଶ୍ଚଳେବସନ୍ତି ଦଶଦିଗପାଳେ

Couplet 66

ଯେ ରାଜା ବିଷ୍ଣୁତେଜ ବହିସ୍ୱଧର୍ମେ ପ୍ରଜାଙ୍କୁ ପାଳଇ

Couplet 67

ସକଳ ରକ୍ଷଣର ଅର୍ଥେତେଣୁ ଭିଆଣ ରାଜମତେ

Couplet 68

ଯମର ସୁତା-ସୁତ ଯେଣୁଦୁଷ୍ଟ ହୋଇଲେ ଅବା ତେଣୁ

Couplet 69

ତ‌ତ୍ତ୍ବଜ୍ଞ ମଧ୍ୟେ ତୁ ଉତ୍ତମସର୍ବଜ୍ଞ ତୁହି ପୁଣ୍ୟଧାମ

Couplet 70

ଏ କଥା କହ ମୁନି ମୋତେସଂଶୟ ନ ରହୁ ମୋ ଚିତ୍ତେ

Couplet 71

ବିଦୁର ତହୁଁ ପ୍ରଶ୍ନ ଶୁଣିମୈତ୍ରେୟ କହେ ମୃଦୁ-ବାଣୀ

Couplet 72

ଶୁଣ ହେ ବେଣ ଦୁଷ୍ଟପଣକହିବା ତାହାର କାରଣ

Couplet 73

ଅଙ୍ଗ ଯେ ଅଶ୍ୱମେଧ କଲାଉତ୍ତମ-ଋଷିଙ୍କି ବରିଲା

Couplet 74

ସକଳେ ମିଳି ବେଦନାଦେଅନଳ ପୂଜିଲେ ସମିଧେ

Couplet 75

ଯଜ୍ଞ-କୁଣ୍ତକୁ ବିପ୍ରେ ଚାହିଁଦେଖିଲେ ଦେବଗଣେ ନାହିଁ

Couplet 76

ଇନ୍ଦ୍ରାଦି ଦଶଦିଗପାଳେସେ ଯଜ୍ଞେ କେହି ନ ମିଳିଲେ

Couplet 77

ଦେଖି ବିସ୍ମୟେ ମୁନିଜନେନିକଟେ ରାଇ ଯଜମାନେ

Couplet 78

ବୋଇଳେ ରାଜା ମୁଖ ଚାହିଁଏ ଯଜ୍ଞ କରୁ କାହିଁ ପାଇଁ

Couplet 79

ଦେବେ ସେ ହବି ନ ଘେନିଲେଆମ୍ଭେ ପଚାରୁ ତେଣୁ ଭଲେ

Couplet 80

ଶୁଣ ରାଜନ ସାବଧାନେକିବା କଳ୍ପିତ ତୋର ମନେ

Couplet 81

ପବିତ୍ର-ଦ୍ରବ୍ୟ ଶ୍ରଦ୍ଧାକରିସକଳ-ନିଗମ ଉଚ୍ଚାରି

Couplet 82

ଆମ୍ଭେ ସକଳେ ଧୃତବ୍ରତତୁମ୍ଭେ-ସ୍ୱଭାବେ ଶୁଦ୍ଧଚେତ

Couplet 83

ମନ୍ତ୍ର ଉଚାରି ଆମ୍ଭେ ତୁଣ୍ତେଆହୁତି ଦେଲୁ ଯଜ୍ଞକୁଣ୍ତେ

Couplet 84

ଦେବେ ନଇଲେ କେଉଁଭାବେତାର ପ୍ରସ୍ତାବ ଶୁଣ ଏବେ

Couplet 85

ସକଳ କର୍ମ ସାକ୍ଷୀ ଦେବେକିମ୍ପା ନଇଲେ ଯଜ୍ଞଭାଗେ

Couplet 86

ଅଙ୍ଗ ଯେ ବିପ୍ର ବାକ୍ୟ ପୁଣିମୁହୂର୍ତ୍ତେ ରହି ମନେ ଗୁଣି

Couplet 87

ସଭାଜନଙ୍କ ମୁଖ ଚାହିଁବୋଲଇ ଶିରେ କର ଦେଇ

Couplet 88

କି ମଦ କର୍ମ ମୋର ଅଛିକେମନ୍ତେ ପାରିବି ମୁଁ ଲକ୍ଷି

Couplet 89

ଦେବେ ନଇଲେ ଯଜ୍ଞଭାଗେକାରଣ କହ ମୋର ଆଗେ

Couplet 90

ଏମନ୍ତ ରାଜା ମୁଖୁ ଶୁଣିସ୍ୱଧର୍ମ ବିପ୍ରେ ପରିମାଣି

Couplet 91

ବୋଇଲେ ରାଜା ମୁଖ ଚାହିଁଏ ଜନ୍ମେ ତୋର ଦୋଷ ନାହିଁ

Couplet 92

ପୂର୍ବ ଅର୍ଜିତ କର୍ମ-ଫଳେସନ୍ତତି ନାହିଁ ତୋର କୋଳେ

Couplet 93

ଅପୁତ୍ର ଦୋଷେ ଦେବଗଣେନଇଲେ ଯଜ୍ଞ-ନିମନ୍ତ୍ରଣେ

Couplet 94

ସଙ୍କଳ୍ପ ପୁତ୍ର-ଅର୍ଥେ କରଯଜ୍ଞପୁରୁଷ ଯଜ୍ଞେ ବର

Couplet 95

ତେବେ ସକଳ ଦେବଗଣତୋ ଯଜ୍ଞେ ହୋଇବେ ବରଣ

Couplet 96

ସେ ବିଷ୍ଣୁ ହବିର୍ଭାଗ ପାଇତୋହର ଯଜ୍ଞେ ତୋଷ ହୋଇ

Couplet 97

ସେ ହରି ପୁତ୍ର ଦେବେ ତୋତେସଂସାରୁ ତରିବୁ ଯେମନ୍ତେ

Couplet 98

ମୈତ୍ରେୟ ଆନନ୍ଦ ଚିତ୍ତରେକହନ୍ତି ଶୁଣ ହେ ବିଦୁରେ

Couplet 99

ଏମନ୍ତ ବିପ୍ରବାକ୍ୟ ଶୁଣିସେ ଅଙ୍ଗରାଜ ମନେ ଗୁଣି

Couplet 100

ଯଜ୍ଞେ ଯଜ୍ଞପୁରୁଷ ତୁଣ୍ତେଆହୁତି ଦେଲେ ହୋମକୁଣ୍ତେ

Couplet 101

ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରି ବିଧିମତେମୁନିଏ ଦେଲେ ଶୁଦ୍ଧଚିତ୍ତେ

Couplet 102

ତକ୍ଷଣେ ହୋମକୁୁଣ୍ତୁ ଜାତହୋଇଲା ପୁରୁଷ ଅଦ୍ଭୁତ

Couplet 103

ହୃଦେ ଲମ୍ବଇ ହେମହାରକଟିରେ ଶୋହେ ପାତାମ୍ବର

Couplet 104

ସୁବର୍ଣ୍ଣ ପାତ୍ର କରେ ଧରିସିଦ୍ଧ ପାୟସ ପୂର୍ଣ୍ଣ କରି

Couplet 105

ତେଜେ ଗଞ୍ଜଇ ସୂର୍ଯ୍ୟକାନ୍ତିତା ଦେଖି ବିପ୍ରେ କଲେ ସ୍ତୁତି

Couplet 106

ଷୋଡଶ-ଉପଚାର ଯୁତେବିପ୍ରେ ପୂଜିଲେ ଜଗନ୍ନାଥେ

Couplet 107

ଯଜ୍ଞପୁରୁଷ ଆଜ୍ଞା ଘେନିବ୍ରାହ୍ମଣେ କଲେ ଜୟଧ୍ୱନି

Couplet 108

ଅମୃତମୟ କ୍ଷୀରି-ପୂର୍ଣ୍ଣରାଜାଙ୍କୁ ଅର୍ପିଲେ ବ୍ରାହ୍ମଣ

Couplet 109

ବିପ୍ର-ବଚନେ କ୍ଷୀରିପାତ୍ରକରେ ଘେନିଲେ ନରନାଥ

Couplet 110

ଆଘ୍ରାଣ କରି ନାସା ଦ୍ୱାରେଦେଲା ସେ ନିଜ ପତ୍ନୀ କରେ

Couplet 111

ରାଣୀ ତା ଘେନିଲା ସନ୍ତୋଷେଗୃହେ ଭୁଞ୍ଜିଲା ମନ ତୋଷେ

Couplet 112

ତକ୍ଷଣେ ପୁଂସବନ ଭାବେପୁତ୍ର ରହିଲା ତାର ଗର୍ଭେ

Couplet 113

ସେ ଗର୍ଭକାଳ ଉପଗତକୁମାର ଜନ୍ମିଲା ଅଦ୍ଭୁତ

Couplet 114

ଦିନକୁ ଦିନ ସେ ବଢିଲାମାତାର ଅଂଶ ନ ଛାଡିଲା

Couplet 115

ସୁନୀଥା ଯମସୁତା ଯେଣୁତା ସୁତ ଅଧାର୍ମିକ ତେଣୁ

Couplet 116

ଅଧର୍ମ-ଅଂଶୁ ଯମ ଜାତଦୌହିତ୍ର ତାର ଅନୁଗତ

Couplet 117

ସ୍ୱଭାବେ ହୋଇ ଅଧାର୍ମିକକ୍ଷତ୍ରିୟ ଭାବେ ଅତିରେକ

Couplet 118

ନିରତେ ଧନୁଶର ଧରିବନେ ମୃଗୟା ନିତ୍ୟେ କରି

Couplet 119

ନିର୍ଦ୍ଦୋଷେ ପଶୁଗଣ ମାରେଦୟା-ବିବେକ ନ ବିଚାରେ

Couplet 120

ତୁଲ୍ୟବୟସୀ ବାଳ-ମେଳେଯେବେ ଖେଳଇ କୁତୂହଳେ

Couplet 121

ତାହାଙ୍କୁ ଦୁଷ୍ଟପଣେ ଦୃଢେଚରଣେ ଚାପି ମୁଣ୍ତ ମୋଡେ

Couplet 122

କାହାର କେଶ ବାସ ଫେଡିକର ଚରଣ ଦୃଢେ ଭିଡି

Couplet 123

ଏମନ୍ତ ତାର ଦୁଷ୍ଟପଣେରାଜାର ଆଗେ ପ୍ରଜାଗଣେ

Couplet 124

ରୋଦନ କରି ଉଚ୍ଚସ୍ୱରେକର-ଅଞ୍ଜଳି ଦେଇ ଶିରେ

Couplet 125

କହନ୍ତି ବେଣ ଦୁଷ୍ଟପଣରୋଦନ କରି ପ୍ରଜାଗଣ

Couplet 126

ଭୋନାଥ ଅନାଥର ପ୍ରାୟେହୋଇଲୁ ସର୍ବ-ପରଜାଏ

Couplet 127

ଏମନ୍ତ ଅଙ୍ଗରାଜା ଶୁଣିଖଳପୁତ୍ରକୁ ଘରେ ଆଣି

Couplet 128

ନାନା-ପ୍ରକାରେ ଧର୍ମ କହିଅନେକ-ପ୍ରକାରେ ବୁଝାଇ

Couplet 129

ଶୁଣନ୍ତେ ନାନା-କୋପ କରେପିତାର ବଚନ ନ ଧରେ

Couplet 130

ଦିନକୁ-ଦିନ ଦୁଷ୍ଟପଣେକୋପ ବହିଲେ ପ୍ରଜାଗଣେ

Couplet 131

ଅଙ୍ଗ ତାହାର କର୍ମ ଦେଖିଭାଳଇ ଅତିଦୁଃଖେ ଦୁଃଖୀ

Couplet 132

ଦେଖ ମୁଁ ବିଷ୍ଣୁ-ପାଦେ ସେବିକୁପୁତ୍ରେ ହେଲି ପରାଭବୀ

Couplet 133

ସବୁରି ସଙ୍ଗେ ନିରନ୍ତରେମହତ-ଦୋରେହା ଆଚରେ

Couplet 134

ପ୍ରାଣୀଙ୍କ ମନେ ବହୁବ୍ୟଥାଏ ଦୁଷ୍ଟ ଦିଅଇ ସର୍ବଥା

Couplet 135

ଏ ପୁତ୍ରେ କାର୍ଯ୍ୟ ଅଛି କିସନାଶଇ ଇହ ପର ଯଶ

Couplet 136

ପୁଣି ସେ ରାଜା ବିଚାରଇସୁପୁତ୍ର ଛାଡି ନ ହୁଅଇ

Couplet 137

କୁପୁତ୍ରେ ମାତ୍ର ଏତେ ଲାଭସ୍ୱଜନଗୃହେ ଛାଡେ ଲୋଭ

Couplet 138

ସୁପୁତ୍ର-କୁପୁତ୍ର ବିଚାରେଚିତ୍ତ ନ ରହେ ତାର ଘରେ

Couplet 139

ରଜନୀ-ଅର୍ଦ୍ଧେ ନୃପବରମନ୍ଦିରୁ ହୋଇଲା ବାହାର

Couplet 140

ବନେ ପଶିଲା ନରପତିକେହି ନ ଜାଣେ ତାର ଗତି

Couplet 141

ତାହାର ପାତ୍ର-ମନ୍ତ୍ରୀଗଣେଅନେକ ଖୋଜି ଘୋରବନେ

Couplet 142

ନ ଦେଖି ଗନରେ ମିଳିଲେଅନେକ ପ୍ରକାରେ ଭାଳିଲେ

Couplet 143

ରୋଦନ କଲେ ଛନ୍ନ ମନେବୋଇଲେ କେଣେ ଗଲେ ଶୂନ୍ୟେ

Couplet 144

ଭାଷା-ପ୍ରବନ୍ଧେ ଭାଗବତବୋଲଇ ବିପ୍ର ଜଗନ୍ନାଥ