Adhyaya 13

Couplet 1

ଏମନ୍ତ ମୁନି ବାକ୍ୟ ଶୁଣିଧ୍ରୁବ ଆନନ୍ଦ-ମନେ ଗୁଣି

Couplet 2

ସୁଜଳେ କରି ଆଚମନଅସ୍ତ୍ର ସୁମରି ନାରାୟଣ

Couplet 3

ସନ୍ଧାନ ଧନୁ-ହୁଳେ କଲାତା ଦେଖି ମାୟା ଭସ୍ମ ହେଲା

Couplet 4

ଗୃହ୍ୟକେ ହୋଇଲେ ଅଦୃଶ୍ୟଦିଶିଲା ଧରଣୀ ଆକାଶ

Couplet 5

ଜ୍ଞାନ-ଉଦୟେ କ୍ଲେଶ ଯେହ୍ନେଦେବେ ଦେଖନ୍ତି ରହି ଶୂନ୍ୟେ

Couplet 6

ଧ୍ରୁବ ଆମଞ୍ଚି ଧନୁର୍ଗୁଣଯୋଚି ସବୁର୍ଣ୍ଣପୁଙ୍ଖ ବାଣ

Couplet 7

ବାଣର ପକ୍ଷ କଳହଂସଦେଖି କମ୍ପିଲେ ଦଶ ଦିଶ

Couplet 8

ସେ ବାଣ ରିପୁବଳେ ପଶିଅନଳ ପ୍ରାୟ ତେଜ ଦିଶି

Couplet 9

ମୟୂର ଯେହ୍ନେ ନାଦ କରିଆନନ୍ଦେ ବନସ୍ତେ ବିହରି

Couplet 10

ଏମନ୍ତ ତୀକ୍ଷ୍ଣ ନାଦ କରିଗୃହ୍ୟକଗଣ ମାୟା ଛେଦି

Couplet 11

ଯକ୍ଷେ କୁପିତ ହୋଇ ଚିତ୍ତେଧାଇଁଲେ ଶସ୍ତ୍ର ଘେନି ହସ୍ତେ

Couplet 12

ଯେସନେ ସର୍ପ ଫଣା ଧରିଗରୁଡ ଧାଏଁ କୋପଭରି

Couplet 13

ତାହାଙ୍କୁ ଦେଖି ରଣକ୍ଷେତ୍ରେନାରାଚ-ଗୁଣ ଧରି ହସ୍ତେ

Couplet 14

ବିନ୍ଧଇ ଗୃହ୍ୟକ ଶରୀରେଭେଦିଲା ବାହୁ-ଉରୁ-ଶିରେ

Couplet 15

ତକ୍ଷଣେ ଗଲେ ଛିନ୍ନ ଭିନ୍ନେସଂଗ୍ରାମେ ଶମନ-ଭୁବନେ

Couplet 16

ଗୃହ୍ୟକବଳ ନାଶ ଦେଖିମନୁ ଯେ ଭୁବନ ଉପେକ୍ଷି

Couplet 17

ଉତ୍ତମ ଚିତ୍ରରଥେ ବସିମିଳିଲେର ମଧ୍ୟେ ଆସି

Couplet 18

ସଙ୍ଗେ ଅଛନ୍ତି ମୁନିଜନେଧ୍ରୁବକୁ ଦେଖି ତୋଷମନେ

Couplet 19

ଗୃହ୍ୟକ ଗଣେ ଦୟା ବହିବୋଲନ୍ତି ଧ୍ରୁବ ମୁଖ ଚାହିଁ

Couplet 20

ଭୋ ବତ୍ସ ଛାଡ ମନୁ ରୋଷଶୁଣ ତୁ ମୋର ଉପଦେଶ

Couplet 21

ଏ ରୋଷ ଘୋରତମ-ଦ୍ୱାରଏ ନୋହେ ଉତ୍ତମ ବେଭାର

Couplet 22

ଯେ ରୋଷବଶେ ଜ୍ଞାନ ହାରିନିର୍ଦ୍ଧୋଷ ପୁଣ୍ୟଜନ ମାରି

Couplet 23

ଏ ଆମ୍ଭ କୁଳଧର୍ମ ନୋହେସାଧୁଙ୍କ ମଧ୍ୟେ ଦୋଷ ବହେ

Couplet 24

ଏକଇ ଜନ ଅପରାଧେଅନେକ ମାରୁ କିମ୍ପା ଯୁଦ୍ଧେ

Couplet 25

ତୁ ଭ୍ରାତୁବଧେ କ୍ରୋଧ ବହିସାଧୁଙ୍କ ମାର୍ଗ ଏ ନୁହଇ

Couplet 26

ବିଷ୍ଣୁର ଭାବ ଯାର ଦେହେପ୍ରାଣୀଙ୍କି ଦୟା ହୃଦେ ବହେ

Couplet 27

ହିଂସା ନ ବହେ ତାର ଚିତ୍ତଏ ହରିଭୃତ୍ୟଙ୍କର ମତ

Couplet 28

ସମତ୍ୱେ ସର୍ବଭୂତେ ଦେଖେତାହାକୁ ନାରାୟଣ ରଖେ

Couplet 29

ହରି ପ୍ରସନ୍ନ ପ୍ରାଣୀ ଦେହେହିଂସ୍ରକ ପ୍ରକୃତି ନ ବହେ

Couplet 30

ନ ଲାଗେ ତ୍ରିଗୁଣ-ବନ୍ଧନଅନ୍ତେ ଲଭଇ ନିରଞ୍ଜନ

Couplet 31

ତୁ ହରି ଭକ୍ତ ଶିରୋମଣିସର୍ବ-ସମ୍ମତେ ପରିମାଣି

Couplet 32

ସାଧୁଜନଙ୍କ ବ୍ରତ କରିକେ ପାରେ ଅଧର୍ମ ଆଚରି

Couplet 33

ଯେ ପ୍ରାଣୀ ଆତ୍ମଭାବେ ସୁଖୀହରିଙ୍କି ସର୍ବଭୂତେ ଦେଖି

Couplet 34

ବିଷ୍ଣୁର ଭକ୍ତି ହୃଦେ ଧରିଦୟା ତିତିକ୍ଷା ଜୀବେ କରି

Couplet 35

ମଇତ୍ର ଭାବେ ଯାର ମନତାହାକୁ ରଖେ ଭଗବାନ

Couplet 36

ହରି-ପ୍ରସନ୍ନେ ପ୍ରାଣୀଙ୍କରପ୍ରବୃତ୍ତି-ବନ୍ଧ ହୋଏ ଦୂର

Couplet 37

ଜୀବ ବନ୍ଧନୁ ମୋକ୍ଷ ହୋଇନିର୍ବାଣ-ପଦେ ପଶେ ଯାଇ

Couplet 38

ଏ ପଞ୍ଚଭୂତେ ଦେହ ବହିସ୍ତିରୀ-ପୁରୁଷ ରୂପ ହୋଇ

Couplet 39

ଏ ବେନି ସଙ୍ଗମର କାଳେରଜର ସଙ୍ଗେ ବୀର୍ଯ୍ୟ ମିଳେ

Couplet 40

ସ୍ତିରୀ ପୁରୁଷ ଦେହ ବହିଇହ ସଂସାରେ ଜନମଇ

Couplet 41

ଏମନ୍ତେ ସୃଷ୍ଟି-ସ୍ଥିତି-ନାଶବିଷ୍ଣୁର ମାୟା ପରକାଶ

Couplet 42

ତହିଁ ନିମିତ୍ତ-ମାତ୍ର ହୋଇପରମ ଜୀବକୁ ଭିଆଇ

Couplet 43

ମାୟାରେ ଭ୍ରମାଏ ଜଗତଲୌହକୁ ଯେହ୍ନେ ଅୟସ୍କାନ୍ତ

Couplet 44

ସେ ହରି କାଳଶକ୍ତି-ରୂପୀନିଜ ମାୟାରେ ବିଶ୍ୱବ୍ୟାପୀ

Couplet 45

ସର୍ବ କରଇ ସର୍ବହରେଅକର୍ତ୍ତାରୂପେ ସେ ବିହରେ

Couplet 46

ପ୍ରବାହେ ଯେହ୍ନେ ବୃକ୍ଷରାଶିଜଳର ବଳେ ଯାନ୍ତି ଭାସି

Couplet 47

ଏମନ୍ତ କାଳ-ଚେଷ୍ଟା ବଳେପ୍ରାଣୀ ଭାସନ୍ତି ଅବହେଳେ

Couplet 48

ସେ କାଳ ଅନାଦି ଅନନ୍ତଅବ୍ୟୟ କରେ ଆଦି ଅନ୍ତ

Couplet 49

ଜନ୍ମେ ଜନଙ୍କୁ ଜନମାଇମରଣେ ଜାହାଙ୍କୁ ମରାଇ

Couplet 50

ସପକ୍ଷ ବିପକ୍ଷ ଏ ଦୁଇତାର ସ୍ୱଭାବେ ନ ଘଟଇ

Couplet 51

ପ୍ରଜାଏ ତାହାର ଆୟତ୍ତେସମେ ବସନ୍ତି ଏ ଜଗତେ

Couplet 52

ଧୂଳି ଯେସନେ ବାୟୁବଳେଉଡି ଭ୍ରମନ୍ତି ଅନ୍ତରାଳେ

Couplet 53

କର୍ମ ଅଧୀନ ପ୍ରାଣୀମାନେତା ପଛେ ଧାମନ୍ତି ତେସନେ

Couplet 54

ଜନ୍ତୁ ଆୟୁଷ ହାନି-ଳାଭଏ ଦୁଇ କାଳର ସ୍ୱଭାବ

Couplet 55

କେହୁ ବୋଲନ୍ତି ଏ ଜଗତଅଟଇ କର୍ମର ଆୟତ୍ତ

Couplet 56

କେ ବୋଲେ ସ୍ୱଭାବ ଏହାରକେ ବୋଲେ କାଳର ସଞ୍ଚାର

Couplet 57

ବାସନା ବୋଲନ୍ତି ଅପରେତା ତ‌ତ୍ତ୍ୱ କେ ବା କହିପାରେ

Couplet 58

ଅପରେ ଦଇବ କେ କହିକେ କହେ କାମରୂପ ହୋଇ

Couplet 59

ଅବିଦ୍ୟା କାମ ସଙ୍ଗେ ଜଡିଘୋର-ଅନ୍ଧାରେ ପ୍ରାଣୀ ପଡି

Couplet 60

ଭ୍ରମନ୍ତି କାଳ-ବାୟୁ ବଳେକଲ୍ଲୋଳ ଯେହ୍ନେ ସିନ୍ଧୁ ଜଳେ

Couplet 61

ଅବ୍ୟକ୍ତ ଅପ୍ରମେୟ ସୀମାକେ ଜାଣିପାରେ ତା ମହିମା

Couplet 62

ଏଣୁ ତୋ ଭ୍ରାତାର ମରଣଗୃହ୍ୟକେ ନୁହଁନ୍ତି କାରଣ

Couplet 63

ଦଇବବଳ ସେ ପ୍ରମାଣଏ କଥା ନିଶ୍ଚୟ ତୁ ଜାଣ

Couplet 64

ସ୍ୱମାୟା ଶକ୍ତିଯୁତେ ସେହିସର୍ଜଇ ପାଳଇ ହରଇ

Couplet 65

ଏଣୁ ସକଳଭୂତଙ୍କରଭୂତ ଭାବନ ଚକ୍ରଧର

Couplet 66

ଏଣୁ ସେ କାଳ ମଧ୍ୟେ ଥାଇଦେବେ ପୂଜନ୍ତି ବଳି ଦେଇ

Couplet 67

ନାସା-ଭେଦିତ ଗାବ ଯେହ୍ନେଭ୍ରମନ୍ତି ଦାମିନୀ ବନ୍ଧନେ

Couplet 68

ଜନନୀ ସପତ୍ନୀ ବଚନେମର୍ମ ଭେଦିଲା ତୋର ମନେ

Couplet 69

ବନେ ପଶିଲୁ ତପ ଆଶେସ୍ୱଭାବେ ପଞ୍ଚମ ବରଷେ

Couplet 70

ବିଷ୍ଣୁ ଆରାଧି ତପବଳେବସିବୁ ଗଗନ-ମଣ୍ତଳେ

Couplet 71

ତ୍ରୈଲୋକ୍ୟ-ଉର୍ଦ୍ଧ୍ୱ-ପଦଗତେବସିବୁ କଳ୍ପ-ପରିଯନ୍ତେ

Couplet 72

ଏ ମାୟାମୟ ମୋହ-ପାଶଛେଦିଲୁ ଭବବନ୍ଧ-ତ୍ରାସ

Couplet 73

ଏ ବର ଯା ତହୁଁ ଲଭିଲୁପ୍ରତ୍ୟକ୍ଷେ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କୁ ଦେଖିଲୁ

Couplet 74

ଚିତ୍ତେ ତାହାଙ୍କୁ ଏବେ ଭଜଏ ଘୋରତମ ବେଗେ ତେଜ

Couplet 75

ସମେ ସକଳ ତାପ କ୍ଷୟଏବେ ତୁ ହୁଅ ଶାନ୍ତକାୟ

Couplet 76

ଯାହାକୁ ଦେଖି ପ୍ରାଣୀ ଡରେସେ ପ୍ରାଣୀ ଜୀବ ଥାଉଁ ମରେ

Couplet 77

ଈଶ୍ୱର-ମିତ୍ର ଏ କୁବେରଏହାକୁ ଅବଜ୍ଞା ନ କର

Couplet 78

ମାରି କୁବେର-ଅନୁବରକଲୁ ତୁ ଅନ୍ୟାୟ ଆଚାର

Couplet 79

ଏବେ ଏହାରେ ପ୍ରୀତି କରସର୍ବ-କୁଶଳ ହେବ ତୋର

Couplet 80

ଏମନ୍ତ ସ୍ୱାୟମ୍ବୁବ-ମନୁପ୍ରବୋଧ କଲେ ପୌତ୍ର ମନ୍ୟୁ

Couplet 81

ଧ୍ରୁବକୁ ଆଲିଙ୍ଗନ କଲେମୁନିଙ୍କ ସଙ୍ଗେ ପୁରେ ଗଲେ

Couplet 82

ସେ ମନୁ ଚରଣାରବିନ୍ଦେସୁଜନେ ନମ ହେ ଆନନ୍ଦେ

Couplet 83

ଚତୁର୍ଥ ସ୍କନ୍ଧ ଭାଗବତହରି-ମହିମା ସୁଚରିତ

Couplet 84

ସୁଜନ-ଜନେ ଏଣେ ରସକହଇ ଜଗନ୍ନାଥ ଦାସ