Skandha 3
Adhyaya 5
Couplet 1
ଶୁଣ ହେ କୁରୁ ନୃପବରଗଙ୍ଗାରତୀରେ ସେ ବିଦୁର
Couplet 2
ସେ ଗଙ୍ଗାତୀରେ ଉପବନେଦୃଢ଼ ନିଶ୍ଚଳେ ଯେଗାସନେ
Couplet 3
ଅଗାଧବୋଧ ବ୍ରହ୍ମଋଷିବୃକ୍ଷର ମୂଳେ ଛନ୍ତି ବସି
Couplet 4
ମୈତ୍ରେୟ ନାମ ତାହାଙ୍କରତେଜେ କି ବିରାଜେ ଭାସ୍କର
Couplet 5
ତାଙ୍କ ସମୀପେ ବେଗେ ଯାଇକପୋଳେ ବେନିକର ଦେଇ
Couplet 6
ଗୋବିନ୍ଦଭାବ ଘେନି ହୃଦେବିଦୁର ପୁଚ୍ଛିଲା ଆନନ୍ଦେ
Couplet 7
ଭୋ ବ୍ରହ୍ମମୁନି ମୋତେ କହଏ ମୋର ମନରେ ସନ୍ଦେହ
Couplet 8
ଏ ଜୀବଲୋକ ସୁଖଅର୍ଥେକର୍ମ ସମ୍ପାଦୁଥାଇ ନିତ୍ୟେ
Couplet 9
କେବେହେଁ ଦୁଃଖ ନ ଚିନ୍ତଇନିଷ୍କାମମାର୍ଗେ ନ ରହଇ
Couplet 10
ସୁଖ ଚିନ୍ତନ୍ତେ ଦୁଃଖଲଭେକହ ଏ କେବଣ ପ୍ରସ୍ତାବେ
Couplet 11
କୃଷ୍ଣ-ବିମୁଖ ଯେତେ ନରକର୍ମ ଅଭାଗ୍ୟ ତାହାଙ୍କର
Couplet 12
ବଞ୍ଚିତ ଗୁରୁଧର୍ମଦୀକ୍ଷାକାହୁଁ ପାଇବେ ସୁଖବାଞ୍ଛା
Couplet 13
କୃଷ୍ଣର ଅନୁଗ୍ରହୀ ଜନେଭୂତ-ଭବିଷ୍ୟ-ବର୍ତ୍ତମାନେ
Couplet 14
ତାଙ୍କ କୁଶଳ ଆଚରନ୍ତିକ୍ଷେମେଣ ସଂସାରେ ଭ୍ରମନ୍ତି
Couplet 15
ହେ ସାଧୁଜନଙ୍କର ସାରକହ ସାଧୁମାର୍ଗ ବିଚାର
Couplet 16
ଯେ ମାର୍ଗେ କୃଷ୍ଣଙ୍କୁ ଆରାଧିପ୍ରାଣୀ ଲଭନ୍ତି ସର୍ବସିଦ୍ଧି
Couplet 17
ସେ ହରି ଭକ୍ତି ଅନୁଗତେବସନ୍ତି ଭକ୍ତ-ହୃଦଗତେ
Couplet 18
ନିର୍ମଳଚିତ୍ତେ ଜ୍ଞାନ କହେଜନ୍ମମରଣ ତାପ ଦହେ
Couplet 19
ସେ ହରି ନାନା-ଅବତାରେସଂସାରେ ଯେତେ କର୍ମକରେ
Couplet 20
ସ୍ୱଭାବେ ତ୍ରୈଲୋକ୍ୟଈଶ୍ୱରବ୍ରହ୍ମା-ଶଙ୍କରେ ଅଗୋଚର
Couplet 21
ସ୍ୱଭାବେ ଚେଷ୍ଟା ଯାର ନାହିଁସେ କିପାଁ ସଂସାର ସର୍ଜଇ
Couplet 22
ବ୍ରହ୍ମାଣ୍ତେ କରେ ନାନାମୂର୍ତ୍ତିଯେ ଜୀବ ଯେମନ୍ତେ ଜୀଅନ୍ତି
Couplet 23
ଜୀବଙ୍କୁ ହୃଦେ ଭରି ଶୋଏକେବଳ ଆତ୍ମମାୟା-ମୋହେ
Couplet 24
ଯୋଗେଶ୍ୱରଙ୍କ ଅଧୀଶ୍ୱରଯେମନ୍ତେ ବହୁତ ପ୍ରକାର
Couplet 25
ବହୁପ୍ରକାରେ ପ୍ରକାଶଇରବି ଯେସନେ ଶୂନ୍ୟେଥାଇ
Couplet 26
କ୍ରୀଡ଼ାବିହାରେ ଏ ଜଗତେଗୋ-ବିପ୍ର-ଦେବ-ରକ୍ଷାଅର୍ଥେ
Couplet 27
କର୍ମ କରଇ ସେ ଯେମନ୍ତେରୂପ ପ୍ରଭେଦ ବହୁମତେ
Couplet 28
ସେ ହରି-ଚରିତ-ଅମୃତଶୁଣି ସନ୍ତୋଷ ନୋହେ ଚିତ୍ତ
Couplet 29
ସେ ଆଦିଲୋକନାଥ ହରିଯେ ଅବା ତତ୍ତ୍ବ ଆଶ୍ରେକରି
Couplet 30
ଲୋକ-ଅଲୋକ-ଲୋକପାଳଅନେକ ଭୁବନମଣ୍ତଳ
Couplet 31
ନାନାପ୍ରକାରେ ଭେଦକରିପ୍ରାଣୀଙ୍କ କର୍ମସୂତ୍ର ଧରି
Couplet 32
ସେ ନାରାୟଣ ଆତ୍ମଯୋନିବିଶ୍ୱସର୍ଜଇ ଯାକୁ ଘେନି
Couplet 33
ଯେମନ୍ତେ ଜୀବମାନଙ୍କରସ୍ୱଭାବକର୍ମ ଯେ ଯାହାର
Couplet 34
ସେ କଥା କହ ମୁନି ମୋତେସଂସାରୁ ତରିବି ଯେମନ୍ତେ
Couplet 35
ପରଅପର କଥା ଯେତେଗୋବିନ୍ଦ-ଚରିତ ସମେତେ
Couplet 36
ବ୍ୟାସଙ୍କ ମୁଖୁ ଅନୁକ୍ଷଣେଶୁଣିଛି ତୃଷିତ-ଶ୍ରବଣେ
Couplet 37
ଅଳପ ସୁଖ ଯା ଲକ୍ଷଣସେ କାହିଁ ହରିବ ମୋ ମନ
Couplet 38
ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ-କଥାମୃତରସପାନରେ ସର୍ବଦା ମୋ ଆଶ
Couplet 39
କୃଷ୍ଣଚରିତ ତୀର୍ଥପଦହରଇ ବିଷୟା-ବିଷାଦ
Couplet 40
ସକଳତୀର୍ଥେ ମୁନିଗଣେଯାର ଚରିତ ଅନୁକ୍ଷଣେ
Couplet 41
ସ୍ତୁତି କରନ୍ତି ଆତ୍ମାଲାଭେକେବଳ ଆତ୍ମଜ୍ଞାନଲୋଭେ
Couplet 42
ସେ କଥା ପଶି କର୍ଣ୍ଣଦ୍ବାରେସୁତୀକ୍ଷ୍ଣ-ଚକ୍ର ଘେନି କରେ
Couplet 43
ଯେ କର୍ମ ଗୃହ-ଧନ୍ଦେ ଥାଇତ୍ରିଗୁଣ-ରଜ୍ଜୁ ଗଳେ ଦେଇ
Couplet 44
ଜନ୍ମମରଣ-ମାର୍ଗେ ଟାଣେସେ କର୍ମ ଛେଦେ ତତକ୍ଷଣେ
Couplet 45
ଏମନ୍ତ କୃଷ୍ଣଗୁଣ ଯେତେକେ ତୃପ୍ତ ଶୁଣି କର୍ଣ୍ଣପଥେ
Couplet 46
ତୁମ୍ଭର ସଖା ମୁନିବ୍ୟାସଭାରତେ କୃଷ୍ଣ ଗୁଣ-ଯଶ
Couplet 47
ଅର୍ଥକାମାଦିଦ୍ୱାରେ କହିଯେଣେ ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣେ ମତିହୋଇ
Couplet 48
ଯାହା ଶୁଣନ୍ତେ କର୍ଣ୍ଣେ ସୁଖମନେ ନ ରହେ କିଛି ଦୁଃଖ
Couplet 49
ଯାହା ଶୁଣନ୍ତେ ନିତିନିତିନିବିଡେ଼ ବଢ଼ଇ ବିରକ୍ତି
Couplet 50
ସେ ହରି କଥନ ଶ୍ରବଣେଯେ ପ୍ରାଣୀ ବାଞ୍ଛେ ଅନୁକ୍ଷଣେ
Couplet 51
ସକଳଦୁଃଖ ହରେ ତାରରବି ଯେସନେ ଅନ୍ଧକାର
Couplet 52
ଯେ ହରି-କଥନେ ବିମୁଖୀତାର ଜୀବନ ସଦା ଦୁଃଖୀ
Couplet 53
ତାର ଆୟୁଷ ଗତି-ସ୍ମୃତିକାଳର ବଳେ ନାଶ ଯାନ୍ତି
Couplet 54
ତାହା ନ ଜାଣି ମୂଢ଼ପଣେବିଅର୍ଥବାଦ ଅନୁକ୍ଷଣେ
Couplet 55
ଏଣୁ ଗୋବିନ୍ଦ କଥା ଯେତେଆଗମ ନିଗମ ଭକତେ
Couplet 56
ସକଳ କଥା ମଧ୍ୟେ ସାରସର୍ବକଲ୍ୟାଣ ସୁଖଘର
Couplet 57
ଉଧରି କହ ବିପ୍ର ମୋତେଏ ଜୀବଆତ୍ମା ମୋକ୍ଷଅର୍ଥେ
Couplet 58
ପୁଷ୍ପରୁ ସାର ମଧୁ ଯେହ୍ନେଉଦ୍ଧରି ମଧୁକର ଆଣେ
Couplet 59
ଚିତ୍ତ-ସନ୍ତୋଷେ ପାନ କରେନିର୍ମଳଭାବେ ଦିନ ହରେ
Couplet 60
ସୃଷ୍ଟି-ପାଳନ-ସଂହାରଣେଯେ ହରି ଆତ୍ମାମାୟା-ଗୁଣେ
Couplet 61
ଅଶେଷ ଶରୀରେ ବିହରେଅତିମାନୁଷ କର୍ମକରେ
Couplet 62
ନାନା ପ୍ରକାର ଶକ୍ତି ଧରେଯେମନ୍ତେ ସଂସାରେ ବିହରେ
Couplet 63
ସେ ହରି ଗୁଣକର୍ମ ଯେତେଭୋ ମୁନି କହ ମୋ ଅଗ୍ରତେ
Couplet 64
ଏମନ୍ତ ବିଦୁରର ବାଣୀଆନନ୍ଦେ ମଇତ୍ରେୟ ଶୁଣି
Couplet 65
ଏ ଜୀବ ନିସ୍ତରେ ଯେମନ୍ତେକହନ୍ତି ବିଦୁର ଅଗ୍ରତେ
Couplet 66
ବିଦୁର ସାଧୁ ତୋ ବଚନଯେଣେ ତରିବେ ଦୁଃଖୀଜନ
Couplet 67
ଯେ କଥା ହରି-ପାରାୟଣବିସ୍ତାରି ପୁଚ୍ଛୁ ତୁ କାରଣ
Couplet 68
ବ୍ୟାସଙ୍କ ବୀର୍ଯ୍ୟେ ତୁ ସ୍ୱଭାବେଜନ୍ମ ଲଭିଲୁ ହରିଭାବେ
Couplet 69
ମାଣ୍ତବ୍ୟ ତହୁଁ ଶାପ ପାଇତୁ ଯମ ଶୂଦ୍ରରୂପ ବହି
Couplet 70
ବ୍ୟାସ କନିଷ୍ଠଭ୍ରାତା କ୍ଷେତ୍ରେଯୋଜନଗନ୍ଧା ଅନୁମତେ
Couplet 71
ଶୁଦ୍ରାର ଗର୍ଭେ ତୋର ଜାତତେଣୁ ତୁ ବ୍ୟାସଙ୍କର ସୁତ
Couplet 72
ସେ ବିପ୍ରଶାପ ମୋକ୍ଷଅର୍ଥେହରି ଭଜିଲୁ ଅବିରତେ
Couplet 73
ସେ ହରି ପ୍ରାଣତ୍ୟାଗ କାଳେବନେ ପିପ୍ପଳ ବୃକ୍ଷମୂଳେ
Couplet 74
ତୋହର ଅର୍ଥେ ମୋତେ ଜ୍ଞାନକହିଲେ ଦେବକୀନନ୍ଦନ
Couplet 75
ସେ ଜ୍ଞାନ ତୋତେ ମୁଁ କହିବିଶୁଣନ୍ତା-ପ୍ରାଣୀ ନିସ୍ତାରିବି
Couplet 76
ସେ ହରି ଯୋଗମାୟା ବଳେଲୀଲାବିହାର ଏ ଶୟଳେ
Couplet 77
ବିଶ୍ୱ ସର୍ଜଇ ପାଳି ହରେଯେ ଯୁଗେ ଯେବା କର୍ମକରେ
Couplet 78
ନାନାପ୍ରକାର ଲୀଳା କରେଇଚ୍ଛା ଏ ସଂସାରେ ବିହରେ
Couplet 79
ସୃଷ୍ଟିର କାଳେ ଭଗବାନଆତ୍ମାକୁ ଆତ୍ମାଜ୍ଞାନେ ଧ୍ୟାନ
Couplet 80
କରିଣ ଦେଖେ ଏତଜ୍ୟୋତିସେ ପୁଣି ଆତ୍ମଜ୍ଞାନେ ସ୍ଥିତି
Couplet 81
ଅଶେଷ ଶକ୍ତି ତାର ଦେହେନିଦ୍ରିତ ପ୍ରାୟେ ସୁଖେ ରହେ
Couplet 82
ସେ ଶକ୍ତି ଜ୍ଞାନବଳେ ସ୍ମରିତକ୍ଷଣେ ମାୟାରୂପ ଧରି
Couplet 83
ସତ-ଅସତ-ଆତ୍ମା ତାରଯେ ଭାବେ ନିର୍ମିତ ସଂସାର
Couplet 84
ସେ ମାୟାମଧ୍ୟେ କାଳ ରୂପେତ୍ରିଗୁଣ ଗୁଣମୟେ କଳ୍ପେ
Couplet 85
ପୁରୁଷରୂପେ ବୀର୍ଯ୍ୟ ଥୋଇସେ ବୀର୍ଯ୍ୟେ ସ୍ୱୟଂ ପ୍ରକାଶଇ
Couplet 86
ଅବ୍ୟକ୍ତ ମଧ୍ୟୁ କାଳବଳେମହତ ଉଦୟ ନିଶ୍ଚଳେ
Couplet 87
ବିଲୀନଆତ୍ମା ଦେହଗତଯେ ବୀର୍ଯ୍ୟେ ଏ ବିଶ୍ୱ ବ୍ୟକତ
Couplet 88
ଯହୁଁ ସକଳ ପରକାଶେଅନ୍ଧାର ଯେହ୍ନେ ରବି-ତ୍ରାସେ
Couplet 89
ସେ ଅଂଶ ଗୁଣ କାଳବଶେଆତ୍ମାରୁ ସଂସାର ପ୍ରକାଶେ
Couplet 90
ଆତ୍ମାରୁ ଆତ୍ମାଗୁଣ ବଳେଲହରୀ ଯେହ୍ନେ ସିନ୍ଧୁଜଳେ
Couplet 91
ସେ ପୁଣି ଈଶ୍ୱରର ଇଚ୍ଛାଯହୁଁ ଉପୁଜେ ସୃଷ୍ଟିଦୀକ୍ଷା
Couplet 92
ଯେସନେ ରୋପିତ ଅଙ୍କୁରଧରଇ ବୃକ୍ଷର ଆକାର
Couplet 93
ସେ ରୂପେ ବିଶ୍ୱର ପ୍ରକାଶନିଜଦେହରୁ କରେ ଈଶ
Couplet 94
ସେ ଅଂଶ-ଗୁଣ-କାଳ-ଆତ୍ମାବିକୃତ କରି ନିଜ ଆତ୍ମା
Couplet 95
ତାର ବିକାରୁ ଅହଙ୍କାରତକ୍ଷଣେ ହୋଇଲା ବାହାର
Couplet 96
କାର୍ଯ୍ୟ କାରଣ କର୍ତ୍ତା ଦେହଭୂତ ଇନ୍ଦ୍ରିୟ ମନୋମୟ
Couplet 97
ସାତ୍ତ୍ବିକ ରାଜସ ତାମସଏ ତିନିରୂପେ ତା ପ୍ରକାଶ
Couplet 98
ସେ ପୁଣି ବିଷ୍ଣୁ-ମାୟାବଳେଜଳବୁଦ୍ବୁଦ ଯେହ୍ନେ ଜଳେ
Couplet 99
ମନ ଉପୁଜିଲା ତକ୍ଷଣଇନ୍ଦ୍ରିୟ ଦେବତାଏ ପୁଣ
Couplet 100
ତୈଜସୁ ହେଲେ ଇନ୍ଦ୍ରିଗଣେଯେ ଜ୍ଞାନ ପରମ କାରଣେ
Couplet 101
ତମୁ ଉପୁଜିଲା ଶବଦସ୍ପରଶ ରୂପ-ରସ-ଗନ୍ଧ
Couplet 102
ଏ ପଞ୍ଚ ସୂକ୍ଷ୍ମଗୁଣେ ମିଶିଶବଦୁ ଗଗନ ପ୍ରକାଶି
Couplet 103
ସେ କାଳମାୟା ଅଂଶଯୋଗେବିଷ୍ଣୁର ଦୃଷ୍ଟିର ସଂଯୋଗେ
Couplet 104
ତହୁଁ ସ୍ପରଶ-ଗୁଣ ହୋଇସ୍ପର୍ଶୁ ପବନ ପ୍ରକାଶଇ
Couplet 105
ତାହାର ତହିଁ ବେନିଗୁଣଶବଦ ସ୍ପରଶ ଲକ୍ଷଣ
Couplet 106
ସେ ପୁଣି କାଳେ ବିକାରିତଜ୍ୟୋତି ତାହାର ତହୁଁ ଜାତ
Couplet 107
ସେ ଜ୍ୟୋତି ମଧ୍ୟେ ରୂପ ଥୋଇଶବ୍ଦ-ସ୍ପରଶ-ରୂପମୟୀ
Couplet 108
ଜ୍ୟୋତିବିକାରେ ରସୁଁ ଆପଶବ୍ଦ-ସ୍ପରଶ-ରସ-ରୂପ
Couplet 109
ଏ ଚାରିଗୁଣ ଜଳେ ଥୋଇଭୂମି ଉପୁଜେ ଗନ୍ଧ ଲଇ
Couplet 110
ଏମନ୍ତେ ସୃଷ୍ଟିର ସଞ୍ଚାରମହତଆଦିତତ୍ତ୍ବଙ୍କର
Couplet 111
ଅଧିଦେବତା ଅଧିକାରଯେ ଅଂଶ ଅଟନ୍ତି ବିଷ୍ଣୁର
Couplet 112
ସେ ତତ୍ତ୍ବମାନଙ୍କ ଈଶ୍ୱରଚେତନା-ବିକ୍ଷେପ-ବିଚାର
Couplet 113
ଏ ତିନିଗୁଣଙ୍କୁ ସେ ଧରିବ୍ରହ୍ମାଣ୍ତ ସୃଜିଣ ନ ପାରି
Couplet 114
କରଅଞ୍ଜଳି ଶିରେ ଦେଇଭାବେ ବୋଲନ୍ତି ବିଷ୍ଣୁ ଚାହିଁ
Couplet 115
ଭୋ ଦେବ ନମୁଁ ତୋ ପୟରପ୍ରପନ୍ନଜନ ଦୁଃଖ ହର
Couplet 116
ଯେ ପାଦପଦ୍ମ ଆଶ୍ରେ କରିସଂସାରୁ ତରନ୍ତି ସଂସାରୀ
Couplet 117
ହେ ଧାତା ତୋର ମାୟାବଳେଅଶେଷଜନ୍ତୁ ଏ ଶୟଳେ
Couplet 118
କରନ୍ତି ତାପତ୍ରୟେ ଭ୍ରମଏଣୁ ଲଭନ୍ତି ପ୍ରାଣୀ ଶ୍ରମ
Couplet 119
ତୋ ପାଦପଦ୍ମ ଛାୟାତଳେଯେ ପ୍ରାଣୀ ରହନ୍ତି ନିଶ୍ଚଳେ
Couplet 120
ସେ ପ୍ରାଣୀ ସଂସାରୁ ତରନ୍ତିକେବେ ହେଁ ଭ୍ରମେ ନ ପଡ଼ନ୍ତି
Couplet 121
ଏଣୁ ତୋ ପାଦ ସେବାଅର୍ଥେଆମ୍ଭେ ରହିବୁ ଏ ଜଗତେ
Couplet 122
ତୋ ମୁଖପଦ୍ମ ଛାୟା ପ୍ରାୟଯେମନ୍ତେ ପକ୍ଷୀଙ୍କ ଆଶ୍ରୟ
Couplet 123
ନିଶ୍ଚିନ୍ତ ପ୍ରାୟେ ଘୋରବନେଆଶ୍ରେ କରନ୍ତି ମୁନିଜନେ
Couplet 124
ସେ ପାଦ ଛୁଇଁ ତୀର୍ଥବରଗଙ୍ଗା ଯେ ସ୍ୱଭାବେ ନିର୍ମଳ
Couplet 125
ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଅଘମରଷଣସେ ପାଦେ ପଶିଲୁ ଶରଣ
Couplet 126
ଏଣୁ ଯେ ତୋହର ଚରଣେହୃଦେ ଭାବନ୍ତି ଅନୁକ୍ଷଣେ
Couplet 127
ଜ୍ଞାନ-ବୈରାଗ୍ୟବଳେ ଚିନ୍ତିଯେ ପାଦ ହୃଦେ ଆରୋପନ୍ତି
Couplet 128
ସେ ପାଦେ ପଶିଲୁ ଶରଣପ୍ରସନ୍ନ ହୁଅ ନାରାୟଣ
Couplet 129
ସୃଷ୍ଟି-ସ୍ଥିତି-ସଂହାର ଅର୍ଥେତୋ ଅବତାର ଏ ଜଗତେ
Couplet 130
ସେ ରୂପ ଗୁଣ ଯେ ଚିନ୍ତନ୍ତିଏ ଘୋରସଂସାରୁ ତରନ୍ତି
Couplet 131
ଭୋ ନାଥ ଗୃହ-ଅନ୍ଧକୂପେପ୍ରାଣୀ ପଡ଼ନ୍ତି ମୋହକଳ୍ପେ
Couplet 132
ମୁହିଁ ମୋହର ବୋଲି ଭାଷିହୃଦେ ବାନ୍ଧନ୍ତି ମୋହଫାଶି
Couplet 133
ସେ ଦୃଢ଼-ବନ୍ଧନ ବିଷାଦହେଳେ ଖଣ୍ତଇ ତୋର ପାଦ
Couplet 134
ତୋ ପାଦପଦ୍ମେ ଜଗନ୍ନାଥନିରତେ ରହୁ ଆମ୍ଭ ଚିତ୍ତ
Couplet 135
ଅଶାନ୍ତ ଇନ୍ଦ୍ରିଗଣ ମେଳେହୃଦୟ ନ ରହେ ନିଶ୍ଚଳେ
Couplet 136
ଆତ୍ମାର ପଥ ନ ଦେଖନ୍ତିଯେ କଳ୍ପେ ସମ୍ପଦ-ବିଭୂତି
Couplet 137
ତୋ କଥା ସୁଧା ରସପାନପ୍ରବୋଧ-ଭକ୍ତି-ଦିବ୍ୟଜ୍ଞାନ
Couplet 138
ବୈରାଗ୍ୟସାର ସେ ଲଭନ୍ତିନିର୍ଭୟେ ବିଷ୍ଣୁ ଲୋକେ ଯାନ୍ତି
Couplet 139
ଅପରେ ଯେତେ ମୁନିକୁଳେଆତ୍ମା-ସମାଧି-ଯୋଗବଳେ
Couplet 140
ଘୋର ପ୍ରକୃତି-ମୁଖୁ ତରିତୋ ପଦ-କମଳ ଆବୋରି
Couplet 141
ତୋର ସେବାରେ ଭ୍ରମ ତୁଟେଅଶେଷ-ବାୟାବନ୍ଧ ଫିଟେ
Couplet 142
ଲୋକ ସର୍ଜିବା ଅର୍ଥେ ତୁହିଆମ୍ଭଙ୍କୁ ଆପଣେ ଭିଆଇ
Couplet 143
ତ୍ରିଗୁଣ-ଭେଦଭାବ ଦେଇଆମ୍ଭଙ୍କୁ ସର୍ଜୁ ନାଥ ତୁହି
Couplet 144
ଆମ୍ଭେ ବିଯୁକ୍ତଭାବେ ଥାନ୍ତେତୋ ସୃଷ୍ଟି କରିବୁ କେମନ୍ତେ
Couplet 145
ଯେମନ୍ତେ ଯଥାକାଳେ ବଳିତୋ ପାଦେ ଦେଇ ବନମାଳୀ
Couplet 146
ଥୋକାଏ ପାଇ ତୋଷଚିତ୍ତେତୋ ପାଦେ ସେବୁଁ ଅବିରତେ
Couplet 147
ତୁ କୂଟସ୍ଥିତ ଆଦି ହରିମାୟା-ପୁରୁଷ ରୂପ ଧରି
Couplet 148
ଅବିଦ୍ୟା ଗୁଣ-କର୍ମ-ବଳେତୋ ଶକ୍ତିଗର୍ଭେ ତୁ ନିଶ୍ଚଳେ
Couplet 149
ଅମୋଘ-ବୀର୍ଯ୍ୟ ନାଥ ଥୋଇସୃଷ୍ଟି ସର୍ଜନା କରୁ ତୁହି
Couplet 150
ତୋହର ତହୁଁ ଆମ୍ଭେ ଜାତସତ୍ୟ ପ୍ରମୁଖ ଜଗନ୍ନାଥ
Couplet 151
ତୋ ଆଜ୍ଞା ଶିରେ ଘେନି ଭାବେକହ କି କରିବଇଁ ଏବେ
Couplet 152
ଆମ୍ଭଙ୍କୁ ଦିବ୍ୟଚକ୍ଷୁ ଦେଇତୋର ବ୍ୟାପାରେ ରଖ ତୁହି
Couplet 153
ଏମନ୍ତ ଦେବଙ୍କ ବଚନଶୁଣି ସନ୍ତୋଷ ଭଗବାନ
Couplet 154
ସେ ହରିଚରଣେ ବିଶ୍ୱାସଭଣଇ ଜଗନ୍ନାଥ ଦାସ