Adhyaya 4

Couplet 1

ଉଦ୍ଧବ କହେ ଅଶ୍ରୁମୁଖେସେ ଯଦୁବଂଶ ରାତ୍ରିମୁଖେ

Couplet 2

ବାରୁଣୀମଦ୍ୟ କଲେ ପାନତେଣୁ ହୋଇଲେ ହତଜ୍ଞାନ

Couplet 3

ମର୍ମଭେଦନ କଟୁବାକ୍ୟେକନ୍ଦଳ କଲେ ଏକେ ଏକେ

Couplet 4

ମନ ହରିଲା ମଦ୍ୟଦୋଷଭୋଳେ ହୋଇଲେ ବୁଦ୍ଧିଭ୍ରଂଶ

Couplet 5

ରଜନୀ ମଧ୍ୟେ ଯଦୁବଳେକନ୍ଦଳଯୁଦ୍ଧେ ନାଶ ଗଲେ

Couplet 6

ତକ୍ଷଣେ ଆତ୍ମମାୟାଗତିବିଚାରି ପ୍ରଭୁ ଯଦୁପତି

Couplet 7

ମିଳିଲେ ସରସ୍ୱତୀକୂଳେବନେ ଅଶ୍ୱତଥ୍‌-ତରୁମୂଳେ

Couplet 8

ସ୍ୱକୁଳ ନାଶ ଇଚ୍ଛା କରିଦ୍ୱାରକା ଥିଲାବେଳେ ହରି

Couplet 9

ମୋତେ ବୋଇଲେ ଶିଷ୍ୟଧର୍ମେଚଳ ତୁ ବଦରିକାଶ୍ରମେ

Couplet 10

ତକ୍ଷଣେ କୃଷ୍ଣ ଆଜ୍ଞା ପାଇପଦକମଳେ ମନ ଥୋଇ

Couplet 11

ନ କରି ତୀର୍ଥକୁ ଗମନଚାହିଁଲି ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ-ବଦନ

Couplet 12

ତା’ର ଗମନ ପଛେ ମୁହିଁଗଲି ତାହାର ଭାବ ବହି

Couplet 13

ସେ ପ୍ରିୟମତି ନରହରିଖୋଜନ୍ତେ ତା’କୁ ଅନୁସରି

Couplet 14

ଦେଖିଲି ସରସ୍ୱତୀତୀରେଏକାନ୍ତ-ଆସନ ସଧୀରେ

Couplet 15

ଶ୍ୟାମସୁନ୍ଦର ତନୁ ବର୍ଣ୍ଣପ୍ରଶାନ୍ତ-ଅରୁଣଲୋଚନ

Couplet 16

ଚତୁରଭୁଜେ ଶସ୍ତ୍ର ଶୋହେପୀତବସନ ମନମୋହେ

Couplet 17

ଦକ୍ଷିଣପାଦ ବାମଜଙ୍ଘେବାଳ-ଅଶ୍ୱତଥ୍‌ ପୃଷ୍ଠଭାଗେ

Couplet 18

ଏବେ ହୋ କୁରୁବୀର ଶୁଣମୈତ୍ରେୟ ମିଳିଲେ ସେ ସ୍ଥାନ

Couplet 19

ବ୍ୟାସମୁନିଙ୍କ ସଖା ହୋ’ନ୍ତିଆନନ୍ଦେ ଭୁବନେ ଭ୍ରମନ୍ତି

Couplet 20

ତକ୍ଷଣେ କୃଷ୍ଣପାଶେ ଯାଇପଦେ ନମିଲେ ଶିରଦେଇ

Couplet 21

ମୁହିଁ ଶୁଣଇ ଅନୁରାଗେଯେବା ବୋଇଲେ କୃଷ୍ଣଭାବେ

Couplet 22

ଉଦ୍ଧବ ଶୁଣ ମୋ’ ବଚନମୁହିଁ ଜାଣିଲି ତୋ’ର ମନ

Couplet 23

ଦୁର୍ଲ୍ଲଭ-ଜ୍ଞାନ ଦେବି ତୋତେସଂସାରୁ ତରିବୁ ଯେମନ୍ତେ

Couplet 24

ପୂର୍ବେ ବ୍ରହ୍ମାର ଯଜ୍ଞକାଳେସକଳ-ବସୁଙ୍କର ମେଳେ

Couplet 25

କଳ୍ପିଲୁ ଯୋଗେ ଇଷ୍ଟସିଦ୍ଧିମୋ’ର ଚରଣ ଧ୍ୟାନେ ବନ୍ଦି

Couplet 26

ଏ ଯୋଗ ସର୍ବ ପୂର୍ବେସିଦ୍ଧିଯେଣୁ ମୋ’ ଅନୁଗ୍ରହ-ବିଧି

Couplet 27

ତେଣୁ ଲଭିଲୁ ମୋତେ ହେଳେନିଜ ଭୁବନେ ଯିବାବେଳେ

Couplet 28

ବିଷୟରସ ଭୋଗଚିନ୍ତିଯେ ପ୍ରାଣୀ ସ୍ୱଧର୍ମ ଛାଡ଼ନ୍ତି

Couplet 29

ଭକ୍ତିବୈରାଗ୍ୟ ଯା’ର ନାହିଁସେ ବା ଲଭିବ ମୋତେ କାହିଁ

Couplet 30

ଯେ ଜ୍ଞାନ ବ୍ରହ୍ମାର ସମୀପେମୁହିଁ କହିଲି ପଦ୍ମକଳ୍ପେ

Couplet 31

ପରମ-ଜ୍ଞାନର ମହିମାକେ ଚିନ୍ତିପାରେ ଆଦିସୀମା

Couplet 32

ଏଣୁ ପଣ୍ତିତେ ମୁନିଜନେଦୃଢେ଼ ବିଚାରି ଅନୁମାନେ

Couplet 33

ଏ ଭାଗବତ-ଧର୍ମ ଚିନ୍ତିଏ ଭବଜଳୁ ତରିଯା’ନ୍ତି

Couplet 34

ସେ ଆଦିପୁରୁଷ ବଚନଶୁଣି ଆନନ୍ଦ ମୋର ମନ

Couplet 35

ତା’ ଅନୁଗ୍ରହ ପ୍ରତିକ୍ଷଣେକଳ୍ପିଲି ତାହାର ସ୍ମରଣେ

Couplet 36

କୃଷ୍ଣସ୍ନେହରେ ମୋରଦେହୀରୋମପୁଲକେ ଅଶ୍ରୁ ବହି

Couplet 37

କରଯୁଗଳ ଶିରେ ଦେଇକହିଲି ତାହାଙ୍କୁ ବିନୋୟି

Couplet 38

ଭୋ ନାଥ ତୋ’ର ପଦ୍ମପାଦେଯେ ପ୍ରାଣୀ ଭଜନ୍ତି ଆନନ୍ଦେ

Couplet 39

ତାହାଙ୍କୁ ସର୍ବ-ପୁରୁଷାର୍ଥଯେ ଧର୍ମ-କାମ-ମୋକ୍ଷ-ଅର୍ଥ

Couplet 40

ଦୁର୍ଲଭ ନୋହେ ଲଭିବାରେନିଶ୍ଚୟ ମୋହର ବିଚାରେ

Couplet 41

ମୋହର ତେଣେ ଆଶାନାହିଁକେବଳ ତୋ’ ପାଦ ଭଜଇ

Couplet 42

ସ୍ୱଭାବେ ଜନ୍ମ ଯା’ର ନାହିଁକର୍ମର ଚେଷ୍ଟା ତା’ର କାହିଁ

Couplet 43

ସ୍ୱଭାବେ କାଳରୂପ ତୋ’ରଜ୍ଞାନବିଜ୍ଞାନେ ଅଗୋଚର

Couplet 44

ତୋ’ର ମହିମା ଆତ୍ମାରତିଯୋଗୀଏ ନ ପାରନ୍ତି ଚିନ୍ତି

Couplet 45

ତୁ ପୁଣି ଶତ୍ରୁଭୟ ପାଇସମୁଦ୍ରେ ଦୁର୍ଗକୁ ଭିଆଇ

Couplet 46

ପଳାଇ ରହିଲୁ ଆନନ୍ଦେଅନେକ ନାରୀଗଣ ମଧ୍ୟେ

Couplet 47

ମନ୍ତ୍ରଣା ଅର୍ଥେ ମୋତେ ରାଇଆଦରେ ସମୀପେ ବସାଇ

Couplet 48

ସ୍ୱଭାବେ ଅକୁଣ୍ଠିତ-ବୁଦ୍ଧିଅଖଣ୍ତ-ଆତ୍ମଜ୍ଞାନନିଧି

Couplet 49

ସଂଶୟେ ବୁଦ୍ଧି ହୁଏ କ୍ଷୀଣଦେଖିଣ ତୋ’ର ଆଚରଣ

Couplet 50

ସର୍ବଜ୍ଞପଣ ଯା’ର ତହିଁସେ କିପାଁ ମୋତେ ପଚାରଇ

Couplet 51

ଏଣୁ ମୋ ମନ ଖେଦ ପାଇତୋ’ ମାୟା ଗହନେ ଭ୍ରମଇଁ

Couplet 52

ଯେ ଆତ୍ମାଜ୍ଞାନ ତୁ ଏକାନ୍ତେକହିଲୁ ବ୍ରହ୍ମାର ଅଗ୍ରତେ

Couplet 53

ମୁଁ ଯେବେ ଶୁଣିବାରେ କ୍ଷମକହ ହେ ପୁରୁଷଉତ୍ତମ

Couplet 54

ଯେ ଜ୍ଞାନମାର୍ଗେ ତୋତେ ସେବିଏ ମାୟାସଂସାରୁ ତରିବି

Couplet 55

ଏମନ୍ତ ପଚାରନ୍ତେ ମୁହିଁସେ କୃଷ୍ଣ ମୋତେ ଦୟାବହି

Couplet 56

ଆତ୍ମାର ତତ୍ତ୍ବ ନିତ୍ୟଜ୍ଞାନକହିଲେ କମଳଲୋଚନ

Couplet 57

ସେ ତୀର୍ଥପାଦ ଜଗନ୍ନାଥମୋହର ଭାବେ ଆରାଧିତ

Couplet 58

ସେ ହରିମୁଖୁ ଜ୍ଞାନ ପାଇତା’ ପାଦପଦ୍ମେ ଶିରଦେଇ

Couplet 59

ସେ ଦେବଦେବ ଭଗବାନତାହାଙ୍କୁ କରି ପ୍ରଦକ୍ଷିଣ

Couplet 60

ତା’ର ବିଚ୍ଛେଦେ ଆତ୍ମା ମୋ’ରକ୍ଷଣେ ଏ ଦେହେ ନୋହେ ସ୍ଥିର

Couplet 61

ତା’ର ବିରହ ଆତ୍ମାତୁଲେତକ୍ଷଣେ ଅଇଲି ଏ ସ୍ଥଳେ

Couplet 62

ତା’ର ବିଯୋଗ ଆର୍ତ୍ତିଯୁତେଯିବି ମୁଁ ତା’ର ପ୍ରିୟତୀର୍ଥେ

Couplet 63

ନାମ ତା’ ବଦରିକାଶ୍ରମଯହିଁରେ ନରନାରାୟଣ

Couplet 64

ଏ ନରଲୋକେ ଶୁଭ ଅର୍ଥେତପ ଆରାଧି ଦୃଢ଼ଚିତ୍ତେ

Couplet 65

ଅଛନ୍ତି ନରନାରାୟଣଶୁକ ବୋଲନ୍ତି ରାୟ ଶୁଣ

Couplet 66

ସୁହୃଦ-ବନ୍ଧୁ-ବଧ ବାଣୀଉଦ୍ଧବ ମୁଖୁ ତାହା ଶୁଣି

Couplet 67

ଦୁଃସହ-ଦୁଃଖ ତା’ ମନରଜ୍ଞାନେ ସଂହରିଲା ବିଦୁର

Couplet 68

କହି ଉଦ୍ଧବ ଚଳିଯା’ନ୍ତେବିଦୁର ପଡେ଼ ପାଦଗତେ

Couplet 69

ପୁଣି ବିଶ୍ୱାସ ତା’ଙ୍କୁ କରିବୋଲେ ଚରଣ ଶିରେ ଧରି

Couplet 70

ଉଦ୍ଧବ ଶୁଣ ମୋ’ ବଚନତୋ’ର ଠାକୁର ଭଗବାନ

Couplet 71

ସେ ଜ୍ଞାନ କହିଛନ୍ତି ଯେତେଉଦ୍ଧବ କହ ମୋ’ ଅଗ୍ରତେ

Couplet 72

ଯେ ଜ୍ଞାନ ଧ୍ୟାନ ସୁଖ ଭୋଳେପଶିବି ତା’ ପାଦକମଳେ

Couplet 73

ଏମନ୍ତେ ବିଦୁରର ବାଣୀଉଦ୍ଧବ ବୋଲେ ତାହା ଶୁଣି

Couplet 74

ଶୁଣ ବିଦୁର ମୋ’ ବଚନସେ ଯୋଗେଶ୍ୱର ଭଗବାନ

Couplet 75

ଜୀବନ ଛାଡ଼ିବାର କାଳେମୈତ୍ରେୟ ମୁନିଙ୍କି ନିଶ୍ଚଳେ

Couplet 76

ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ-ଜ୍ଞାନ ତା’ଙ୍କୁ ଦେଲେନିଜ ଭୁବନେ ବିଜେ କଲେ

Couplet 77

ତୁ ଏବେ ଚଳ ତା’ଙ୍କ ପାଶନିର୍ମଳ-ଭକ୍ତି-ଉପଦେଶ

Couplet 78

ସେ ତୋତେ ଦେବେ ଦିବ୍ୟଜ୍ଞାନଏମନ୍ତ କହି ବେନିଜନ

Couplet 79

ପୁଲିନେ ବଞ୍ଚିଲେ ରଜନୀନିଶ୍ଚଳେ କୃଷ୍ଣଭାବଘେନି

Couplet 80

କୃଷ୍ଣ-ଚରଣ-ଧ୍ୟାନ ବଳେବନ୍ଧୁ-ବିଯୋଗ ପାଶୋରିଲେ

Couplet 81

ଏମନ୍ତେ ପାହିଲା ରଜନୀକୃଷ୍ଣଭକତିଭାବ ଘେନି

Couplet 82

ଉଦ୍ଧବ ଗଲା ତୋଷମନେମିଳିଲା ବଦରିକାଶ୍ରମେ

Couplet 83

ପରୀକ୍ଷ କହେ ଶୁକେ ଚାହିଁଭାବେ ଚରଣେ ଶିର ଦେଇ

Couplet 84

ଭୋ ମୁନି ଅସମ୍ଭବ ବାଣୀମୁହିଁ ତୁମ୍ଭର ମୁଖୁ ଶୁଣି

Couplet 85

ସଂଶୟ ରହିଲା ମୋ’ ମନେପୁଚ୍ଛଇ ତୁମ୍ଭ ସନ୍ନିଧାନେ

Couplet 86

ବ୍ରାହ୍ମଣଶାପେ ଯଦୁବଳେନଶିଲେ ରଣେ ମଦ୍ୟଭୋଳେ

Couplet 87

ରଥ କୁଞ୍ଜର ଯୂଥପତିକେବେ ହେଁ ରଣେ ନ ଘୁଞ୍ଚନ୍ତି

Couplet 88

ଯୂଥପତିଙ୍କ ମଧ୍ୟେ ମୁଖ୍ୟଉଦ୍ଧବ ଅଟଇ ପ୍ରତ୍ୟକ୍ଷ

Couplet 89

ଏ ବଡ଼ ସଂଶୟ ମୋ’ ଚିତ୍ତେଉଦ୍ଧବ ବଞ୍ଚିଲା କେମନ୍ତେ

Couplet 90

ଯହିଁ ଗୋବିନ୍ଦ ଦେହ ଗଲାଏ ବା କେମନ୍ତେ ଉବୁରିଲା

Couplet 91

ଶୁଣି କହନ୍ତି ଶୁକମୁନିଆନନ୍ଦେ କୃଷ୍ଣଭାବ ଘେନି

Couplet 92

ବ୍ରାହ୍ମଣ-ଶାପ ବଡ଼ଦୋଷନିଶ୍ଚେ ଦହିବ ଯଦୁବଂଶ

Couplet 93

ଏମନ୍ତ ଜାଣି ଭାବଗ୍ରାହୀନିକଟେ ଉଦ୍ଧବ ବସାଇ

Couplet 94

ଆତ୍ମମରଣ ପରିମାଣିମନେ ଚିନ୍ତିଲେ ଚକ୍ରପାଣି

Couplet 95

ଏ ମୋର ତତ୍ତ୍ବଜ୍ଞାନ ଯେତେମୁଁ ଗଲେ ଯିବ ମୋ’ ସଙ୍ଗତେ

Couplet 96

ଏ ଜ୍ଞାନ ଦେଲେ ମୁଁ ଉଦ୍ଧବେପ୍ରାଣୀ ତରିବେ ଏହିଭାବେ

Couplet 97

ଏମନ୍ତେ ମନେ ବିଚାରିଲେଉଦ୍ଧବେ ତତ୍ତ୍ବଜ୍ଞାନ ଦେଲେ

Couplet 98

ବୋଇଲେ ସାଧ ଜ୍ଞାନବ୍ରହ୍ମଏ ଯେ ଉଦ୍ଧବ ମୋର ସମ

Couplet 99

ଏ ଜ୍ଞାନ ପ୍ରାଣୀଙ୍କି ବୁଝାଉଏଣୁ ଏ ନରଲୋକେ ରହୁ

Couplet 100

ଉଦ୍ଧବ କହିବ ଯେମନ୍ତେପ୍ରାଣୀଏ ଯିବେ ସେହିପଥେ

Couplet 101

ଏଣୁ ତ୍ରିଲୋକଗୁରୁ-ହରିଜ୍ଞାନେ ଉଦ୍ଧବକୁ ଉଦ୍ଧରି

Couplet 102

ତେଣୁ ଗୋବିନ୍ଦ ବୋଲେ ଗଲାବଦ୍ରିକାଆଶ୍ରମେ ମିଳିଲା

Couplet 103

ସମାଧି କରି ଘୋରବନେପୂଜିଲା ଗୋବିନ୍ଦ-ଚରଣେ

Couplet 104

ଏମନ୍ତେ ଉଦ୍ଧବର ବାଣୀବିଦୁର ସାବଧାନେ ଶୁଣି

Couplet 105

କୃଷ୍ଣର ଲୀଳା ଅବତାରଯେ ଗୁଣଗାଥା କର୍ମ ତା’ର

Couplet 106

ଶରୀର ଛାଡ଼ିଲେ ଯେମନ୍ତେଏ ସର୍ବକଥା ସ୍ମରି ଚିତ୍ତେ

Couplet 107

କୃଷ୍ଣର ସ୍ନେହେ ଦେଇମନଚଳନ୍ତେ କରଇ ରୋଦନ

Couplet 108

କେତେ ହେଁ ଦିନ ବନେ ଗଲାକାଳିନ୍ଦୀତଟରେ ମିଳିଲା

Couplet 109

ତହୁଁ ଚଳିଲା ଗଙ୍ଗାତୀରେମୈତ୍ରେୟ-ମୁନି-ଅନୁସରେ

Couplet 110

କହଇ ବିପ୍ର ଜଗନ୍ନାଥତୃତୀୟସ୍କନ୍ଧେ ଭାଗବତ

Couplet 111

ବିଦୁର-ଉଦ୍ଧବ-ସମ୍ବାଦଶୁଣନ୍ତେ ନ ଲାଗେ ପ୍ରମାଦ

Couplet 112

ସୁଜନେ ଏଣେ ଦିନ ବଞ୍ଚକୃଷ୍ଣ-ଭକତି ହୃଦେ ସଞ୍ଚ