Skandha 3
Adhyaya 19
Couplet 1
ଏମନ୍ତ ବ୍ରହ୍ମାର ବଚନଶୁଣି ସନ୍ତୋଷ ଭଗବାନ
Couplet 2
ଅମୃତ ପ୍ରାୟ ଶୁଣି କର୍ଣ୍ଣେଅସୁରବଧେ ସାବଧାନେ
Couplet 3
ଦକ୍ଷିଣକରେ ଗଦାଧରିହୁଁକାର ନାଦେ ଦଇତ୍ୟାରି
Couplet 4
ନିର୍ଭୟ ଦେଖି ତା ନିକଟେପ୍ରହାର କଲେ କର୍ଣ୍ଣତଟେ
Couplet 5
ତକ୍ଷଣେ ଦୈତ୍ୟ ଗଦାବଳେଗଦା ପଡ଼ିଲା ହସ୍ତୁ ତଳେ
Couplet 6
ବିଷ୍ଣୁଙ୍କୁ ହିରଣ୍ୟାକ୍ଷ ଚାହିଁକ୍ଷତ୍ରିୟଧର୍ମ ବିଚାରଇ
Couplet 7
ଆୟୁଧ ନାହିଁ ଏହା ହସ୍ତେଏହାକୁ ମାରିବି କେମନ୍ତେ
Couplet 8
ଏମନ୍ତେ ବିଚାରୁ ଅସୁରଶୂନ୍ୟେ ଶୁଭିଲା ହାହାକାର
Couplet 9
ତା ଶୁଣି ପ୍ରଭୁ ଗଦାଧରସମ୍ଭ୍ରମେ ତୋଳି ବେନିକର
Couplet 10
ବୋଲନ୍ତି ଦେବଗଣେ ଚାହିଁଭୟ ନ କର ତୁମ୍ଭେ କେହି
Couplet 11
ଏମନ୍ତେ କହି ଦେବରାଜଉର୍ଦ୍ଧ୍ୱେ ତୋଳିଲେ ଦକ୍ଷଭୁଜ
Couplet 12
ନିଜ ଆୟୁଧେ କଲେ ମନତକ୍ଷଣେ ଜାଣି ସୁଦର୍ଶନ
Couplet 13
ବେଗେ ଧାଇଁଲା ଶୂନ୍ୟେ ବ୍ୟାପିତେଜ ବିରାଜେ ବିଶ୍ୱରୂପୀ
Couplet 14
ମିଳିଲା ବିଷ୍ଣୁକରେ ଯାଇତା ଦିତିପୁତ୍ର ନ ଜାଣଇ
Couplet 15
ଦେବେ ଦେଖନ୍ତି ଶୂନ୍ୟପଥେଚକ୍ରକୁ ଚାହିଁ ବିଷ୍ଣୁହସ୍ତେ
Couplet 16
କହନ୍ତି ବିଚିତ୍ର ବଚନଭୋ ଦେବ ହେଉ ତୋ କଲ୍ୟାଣ
Couplet 17
ଭୋ ନାଥ ତୋର ଦ୍ୱାରପାଳଏ ଦୁଷ୍ଟ ତେଜେ ଅନର୍ଗଳ
Couplet 18
ଏହାର ପ୍ରାଣ ବେଗେ ହରଆମ୍ଭଙ୍କୁ ସଙ୍କଟୁ ଉଦ୍ଧର
Couplet 19
ଦେବଙ୍କ ବାକ୍ୟ କର୍ଣ୍ଣେ ଶୁଣିକୋପେ ଧାଇଁଲା ବୀରମଣି
Couplet 20
ସମୀପେ ଦେଖି ଚକ୍ରପାଣିଓଷ୍ଠ କାମୋଡ଼େ ପୁଣପୁଣି
Couplet 21
ନିଃଶ୍ୱାସ ଖରତର ବହେକୋପେ କମ୍ପଇ ତାର କାୟେ
Couplet 22
କରାଳ ଦିଶେ ତା ବଦନନୟନୁ ପ୍ରକାଶେ ଦହନ
Couplet 23
ଦହିଲା ପ୍ରାୟ ଦଶଦିଶେବେଗେ ଧାଇଁଲା ମହାରୋଷେ
Couplet 24
ଡାକଇ ପୂରିଲା ତୋ କାଳମୋ ଗଦାପ୍ରହାର ସମ୍ଭାଳ
Couplet 25
ଏମନ୍ତ ବୋଲି କୋପଭରେପିଟିଲା ବିଷ୍ଣୁର ଉପରେ
Couplet 26
ପବନବତ ଜଗନ୍ନାଥପାଦେ ହରିଲେ ଗଦାଘାତ
Couplet 27
ଦୈତ୍ୟକୁ ବୋଲନ୍ତି ଉତ୍ତରଯେବେ ଜିଣିବା ଇଚ୍ଛା ତୋର
Couplet 28
ଉତ୍ତମ ଶସ୍ତ୍ର ଧରି ହସ୍ତେପ୍ରହାର କର ତୁହି ମୋତେ
Couplet 29
ଏମନ୍ତ ଶୁଣିଣ ବଚନକୋପେ କମ୍ପଇ ଅପଘନ
Couplet 30
ଗୋବିନ୍ଦ ଶିରେ ଗଦାଘାତପଡ଼ି ଶୁଭିଲା ବଜ୍ରାଘାତ
Couplet 31
ଶବଦେ ଭୁବନ କମ୍ପିଲାତକ୍ଷଣେ ଭୂମିରେ ପଡ଼ିଲା
Couplet 32
ଭାଜିଲା ଶତେଖଣ୍ତ ହୋଇଦେବେ ଦେଖନ୍ତି ଶୂନ୍ୟେ ରହି
Couplet 33
ଗଦା ଯାଚିଲେ ନାରାୟଣଅସୁର ନ ନେଲା ତା ପୁଣ
Couplet 34
ଗଦା ବିଭଙ୍ଗେ କୋପଭରେତୀକ୍ଷ୍ଣ ତ୍ରିଶୂଳ ଧରି କରେ
Couplet 35
ଅନଳ ପ୍ରାୟ ଶୂଳ ଜଳେଦେଖି କମ୍ପିଲେ ଦିଗପାଳେ
Couplet 36
ଯଜ୍ଞ-ସ୍ୱରୂପୀ ବିଷ୍ଣୁ ଦେହେବ୍ରାହ୍ମଣେ ଅଭିଚାର ପ୍ରାୟେ
Couplet 37
ଉଚ୍ଚେ ଧଇଲା ଶୂଳ ତୋଳିପିଟିଲା ନେଇ ମହାବଳୀ
Couplet 38
ତା ଦେଖି ପ୍ରଭୁ ଜଗନ୍ନାଥସୁତୀକ୍ଷ୍ଣ ଚକ୍ର ଘେନି ହସ୍ତ
Couplet 39
ସେ ଶୂଳ ଗଗନେ ପ୍ରକାଶେଜ୍ୱଳନ୍ତ ଅଗ୍ନିପ୍ରାୟ ଦିଶେ
Couplet 40
ଶୂଳ ଛେଦିଲେ ମହାଶୂନ୍ୟେଗରୁଡ଼ ପକ୍ଷ ଇନ୍ଦ୍ର ଯେହ୍ନେ
Couplet 41
ତ୍ରିଶୂଳ ଭଗ୍ନ ଦେଖି ରୋଷେବେଗେ ମିଳିଲା ବିଷ୍ଣୁପାଶେ
Couplet 42
ମୁଷ୍ଟି ଉଞ୍ଚାଇ ବଜ୍ର ପ୍ରାୟେପ୍ରହାରେ ଯଜ୍ଞରୂପୀ ଦେହେ
Couplet 43
ମାୟାବୀ ହିରଣ୍ୟାକ୍ଷ ବୀରଶରୀର କଲା ଯେ ଅନ୍ତର
Couplet 44
କେହି ନ ଦେଖେ କେଣେ ଗଲାଅଦ୍ଭୁତ ଶବଦ ଶୁଭିଲା
Couplet 45
ତାର ପ୍ରହାରେ ପଦ୍ମମୁଖସହଜେ ନୋହିଲେ ବିମୁଖ
Couplet 46
ଗଜକୁ ପୁଷ୍ପମଣ୍ତା ଯେହ୍ନେପ୍ରହାରେ ଦୁଃଖ ନାହିଁ ମନେ
Couplet 47
ପୁଣି କ୍ଷଣକେ ମହାରୋଷେଅସୁର ମିଳି ବିଷ୍ଣୁ ପାଶେ
Couplet 48
ମାୟା ସର୍ଜିଲା ଅପ୍ରମିତେଶ୍ରୀମାୟାଧରଙ୍କ ଅଗ୍ରତେ
Couplet 49
ସେ ମାୟା ଦେଖି ଦେବଗଣେହସ୍ତ ଆଚ୍ଛାଦିଲେ ନୟନେ
Couplet 50
ଶରୀର କମ୍ପେ ମହାଭୟେମଣିଲେ ପ୍ରଳୟର ପ୍ରାୟେ
Couplet 51
ପ୍ରଚଣ୍ତ-ବାତ ବହେ ଖରେଶୂନ୍ୟୁ ପାଷାଣ ବୃଷ୍ଟି କରେ
Couplet 52
ପାଂଶୁ ପୂରିଲା ଦଶଦିଶେନିଷ୍ଠୁର ତମ ଯେ ପ୍ରକାଶେ
Couplet 53
ଘୋର ଗର୍ଜନ ମାୟା ମେଘେବିଜୁଳି ଲୁଚିଲେ ଦଶଦିଗେ
Couplet 54
ବିଷମ ମେଘର ଆଚ୍ଛନ୍ନେଶୂନ୍ୟେ ଲୁଚିଲେ ଜ୍ୟୋତିର୍ଗଣେ
Couplet 55
ପୂଯ ପୁରୀଷ ମୂତ୍ର ଅସ୍ଥିରୁଧିର ସଙ୍ଗେ ବରଷନ୍ତି
Couplet 56
ପର୍ବତ ପ୍ରାୟ ଦେହ କରିରାକ୍ଷସୀ ନାନା ଶସ୍ତ୍ର ଧରି
Couplet 57
ଧାମନ୍ତି ଅତି ମହାରୋଷେକଟୀ ବିବସ୍ତ୍ର ମୁକ୍ତ କେଶେ
Couplet 58
ହସ୍ତେ ବିରାଜେ ତୀକ୍ଷ୍ଣ ଶୂଳଶୁଭଇ ମୁଖ ରାବ ଗୋଳ
Couplet 59
ପ୍ରଳୟ-କାଳ ପ୍ରାୟ ମଣିଅଦ୍ଭୁତେ କମ୍ପଇ ଧରଣୀ
Couplet 60
ଯକ୍ଷ ରାକ୍ଷସ ପନ୍ତି-ପନ୍ତିରଥ ତୁରଙ୍ଗ ନର ହସ୍ତୀ
Couplet 61
କୁତ୍ସିତ ବାକ୍ୟେ ରାବ ଶୁଭେଶୂନ୍ୟେ କମ୍ପନ୍ତି ସର୍ବଦେବେ
Couplet 62
ଏମନ୍ତ ମାୟା ଦେଖି ହରିନିଶ୍ଚୟ ଜାଣିଲେ ଆସୁରୀ
Couplet 63
ମାୟାବୀ ଦର୍ପ ବିନାଶନେକୋପ ବସିଲା ବିଷ୍ଣୁମନେ
Couplet 64
ସୁଦରଶନ ଧରି କରେହରି ଧାଇଁଲେ ଧାତିକାରେ
Couplet 65
ତକ୍ଷଣେ କଶ୍ୟପ-ଭୁବନେଭୟ ପଶିଲା ଦିତିମନେ
Couplet 66
ହୃଦୟ କମ୍ପଇ କାତରେବାକ୍ୟ ନ ସ୍ଫୁରେ କମ୍ପ-ଜ୍ୱରେ
Couplet 67
ସ୍ୱାମୀର ବଚନ ସୁମରେସ୍ତନୁ ରୁଧିର ଧାରା ଝରେ
Couplet 68
ଚକ୍ରର ତେଜେ ମାୟା ଗଲାରବି କିରଣ ପ୍ରକାଶିଲା
Couplet 69
କ୍ଷେପି ଅସୁର ମହାକୋପେମିଳିଲା ବିଷ୍ଣୁର ସମୀପେ
Couplet 70
ରୋଷେ ଅରୁଣ ଦିଶେ ଦୃଷ୍ଟିଉର୍ଦ୍ଧ୍ୱେ ତୋଳିଲା ବେନି ମୁଷ୍ଟି
Couplet 71
ଗୋବିନ୍ଦ ହୃଦେ ପ୍ରହାରିଲାଶବଦେ ଭୁବନ କମ୍ପିଲା
Couplet 72
ମୁଷ୍ଟି ବାଜିଲା ବଜ୍ର ପ୍ରାୟେଦେଖି କୋପିଲେ ଦେବରାୟେ
Couplet 73
କର ପ୍ରସାରି କର୍ଣ୍ଣମୂଳେଗୋବିନ୍ଦ ପ୍ରହାରିଲେ ବଳେ
Couplet 74
ପୂର୍ବେ ଯେସନେ ସୁରରାୟେବିଶ୍ୱକର୍ମାର ପୁତ୍ର ଦେହେ
Couplet 75
ଯଜ୍ଞ-ବରାହ ଅବହେଳେପାଦ ପ୍ରହାରେ କର୍ଣ୍ଣମୂଳେ
Couplet 76
କେବଳ ଏକ ପଦାଘାତେଘୂର୍ଣ୍ଣିତ ଲୋଚନ ସହିତେ
Couplet 77
ତା ହସ୍ତପାଦ ହେଲା ଶୀର୍ଣ୍ଣହୋଇଲା ଶରୀର ବିବର୍ଣ୍ଣ
Couplet 78
ମୁଷ୍ଟି ପ୍ରହାରେ ମୁଣ୍ତ ଫାଟିପଡ଼ିଲା ମହୀତଳେ ଲୋଟି
Couplet 79
ବୃକ୍ଷ ଯେସନେ ବାୟୁ ବଳେଉପୁଡ଼ି ପଡ଼ଇ ଭୂତଳେ
Couplet 80
ତେସନେ ଭୂମିତଳେ ପଡ଼ିଦଶନେ ଅଧର କାମୋଡ଼ି
Couplet 81
ସେ ନାଦ କଲା ଘୋରତରପ୍ରାଣ ଛାଡ଼ିଲା ମହାବୀର
Couplet 82
ଅସୁର ମୃତ୍ୟୁ ଦେବେ ଦେଖିମିଳିଲେ ଗଗନ ଉପେକ୍ଷି
Couplet 83
ଦେଖିଲେ ଅସୁର ବଦନଭ୍ରୂକୁଟୀ କୁଟୀଳ ନୟନ
Couplet 84
ବିଧାତା ଆଦି ସୁରବୃନ୍ଦକରନ୍ତି ଜୟ ଜୟ ନାଦ
Couplet 85
ବୋଲନ୍ତି ଧନ୍ୟ ଏ ଅସୁରବିଷ୍ଣୁର ହସ୍ତେ ଗଲା ମାର
Couplet 86
ଏମନ୍ତେ କେ ଲଭେ ମରଣଲଭିଲା ବିଷ୍ଣୁର ଚରଣ
Couplet 87
ଯେ ପାଦ ଅର୍ଥେ ଯୋଗୀଜନନିର୍ଜନେ ଯୋଗ କରେ ଧ୍ୟାନ
Couplet 88
ସେ ପଦାଘାତେ ଏ ଅସୁରତେଜିଲା ନିଜ କଳେବର
Couplet 89
ଧନ୍ୟ ଜୀବନଟି ଏହାରବ୍ରାହ୍ମଣ ଶାପୁଁ ହେଲା ପାର
Couplet 90
ପୁଣି ହୋଇବ ଜନ୍ମଦୁଇଏମନ୍ତ ବୋଲି ବିଷ୍ଣୁ ଚାହିଁ
Couplet 91
ବ୍ରହ୍ମାଦିଦେବେ କରଯୋଡ଼ିସ୍ତୁତି କରନ୍ତି ପାଦେ ପଡ଼ି
Couplet 92
ନମୋ ଅଖିଳ ଯଜ୍ଞ-ତନ୍ତୁତୋ ଅବତାର ଭକ୍ତ ହେତୁ
Couplet 93
ନିର୍ମଳ ସତ୍ତ୍ବ ମୂର୍ତ୍ତି ଧରିସଂସାର ପାଳୁ ନରହରି
Couplet 94
ଆମ୍ଭର ଭାଗ୍ୟେ ଭଗବାନଏ ଦୁଷ୍ଟ କଲୁ ତୁ ନିଧନ
Couplet 95
ତୋର ପ୍ରସନ୍ନେ ଜଗନ୍ନାଥଆମ୍ଭେ ଯେ ହୋଇଲୁ ନିଶ୍ଚିନ୍ତ
Couplet 96
ତୋର ସଂସାର ପାଳ ଏବେଏମନ୍ତ କହି ସର୍ବଦେବେ
Couplet 97
ଆନନ୍ଦେ ଗଲେ ନିଜ ପୁରସୁମନେ ଶୁଣ ହେ ବିଦୁର
Couplet 98
ଏମନ୍ତେ ହିରଣ୍ୟାକ୍ଷ ମାରିଯଜ୍ଞବରାହ ରୂପ ଧରି
Couplet 99
ନିଜ ଭୁବନେ ହରି ଗଲେଉତ୍ସବ ପରମ ମଙ୍ଗଳେ
Couplet 100
ବ୍ରହ୍ମାଦି ଦେବେ କଲେ ସ୍ତୁତିନିଜ ଭୁବନେ ଲକ୍ଷ୍ମୀପତି
Couplet 101
ଭକ୍ତ ଉଦ୍ଧରି ମହାତୋଷେମିଳିଲେ କମଳିନୀ ପାଶେ
Couplet 102
ତୁ ଯାହା ପଚାରିଲୁ ମୋତେପ୍ରସନ୍ନେ କହିଲି ମୁଁ ତୋତେ
Couplet 103
ବିଷ୍ଣୁର ଲୀଳା ଅବତାରହିରଣ୍ୟାକ୍ଷର ଯେ ଉଦ୍ଧାର
Couplet 104
ଏମନ୍ତେ ମଇତ୍ରେୟ ବାଣୀବିଦୁର ସାବଧାନେ ଶୁଣି
Couplet 105
ପରମାନନ୍ଦ ସେ ଲଭିଲାକାନନେ ପରାଶର-ବଳା
Couplet 106
ଅନ୍ୟ ଯେ ପୁଣ୍ୟଶ୍ଳୋକ ଜନେନାନାପ୍ରକାରେ ଏ ଭୁବନେ
Couplet 107
ତାହାଙ୍କ ଯଶ କର୍ଣ୍ଣେ ଶୁଣିଭବସାଗରୁ ତରେ ପ୍ରାଣୀ
Couplet 108
କୃଷ୍ଣର ଗୁଣ-ଅବତାରକର୍ଣ୍ଣେ ଅମୃତ-ରସ-ଧାର
Couplet 109
ଶୁଣି ସୁଜନେ କର୍ଣ୍ଣଦ୍ବାରେକିପାଁ ନ ତରିବେ ସଂସାରେ
Couplet 110
ବନସ୍ତ ଗଜ ଜଳେ ପଶିକରିଣୀ-ପଲ ମଧ୍ୟେ ମିଶି
Couplet 111
ଜଳେ ଚରନ୍ତେ ପଦ୍ମବନେକୁମ୍ଭୀର ଗ୍ରାସିଲା ଚରଣେ
Couplet 112
ଚରଣ ନ ପାରିଲା ଆଣିଅନେକ ହସ୍ତୀ ତାକୁ ପୁଣି
Couplet 113
ଧଇଲେ ଉଦ୍ଧରିବା ବଳେତିଳେ ହେଁ ଟାଲି ନ ପାରିଲ
Couplet 114
ନ ପାରି ହୋଇଲେ ବିଷାଦଚିତ୍ତେ ଚିନ୍ତିଲେ ବିଷ୍ଣୁପଦ
Couplet 115
ହସ୍ତୀଗଣଙ୍କ ଆର୍ତ୍ତନାଦଶୁଣି ସଦୟ ସେ ମୁକୁନ୍ଦ
Couplet 116
ତକ୍ଷଣେ ପ୍ରଭୁ ଚକ୍ରପାଣିଗଜ ରଖିଲେ ଗ୍ରାହା ହାଣି
Couplet 117
ତାର ଚରଣେ ମୁନିବୃନ୍ଦେନାନା ପ୍ରକାର ଯୋଗ ସାଧ୍ୟେ
Couplet 118
ଅଭୟପଦେ ସେ ପଶନ୍ତିସେ ଅନ୍ୟଭାବ ନ ଚିନ୍ତନ୍ତି
Couplet 119
ଯେ ଜନ ଦେଇ ମନପ୍ରାଣସୁଖେ ଆରାଧେ ତା ଚରଣ
Couplet 120
ହିରଣ୍ୟାକ୍ଷର ବଧ ତତ୍ତ୍ବଅମୀୟ ରସ ଭାଗବତ
Couplet 121
ନିଜ ଭକତ ଉଦ୍ଧାରିଣଶୂକର ରୂପେ ନାରାୟଣ
Couplet 122
ଧରଣୀ ଉଦ୍ଧରିଲେ ଦନ୍ତେକ୍ରୀଡ଼ା ବିହାର ଏ ଜଗତେ
Couplet 123
ଏ କଥା ଶ୍ରବଣ କୀର୍ତ୍ତନକରି ବଞ୍ଚନ୍ତି ଯେଉଁ ଜନ
Couplet 124
ବ୍ରାହ୍ମଣ ବଧ କରିଥିଲେଦୋଷ ନ ଲାଗେ ତାକୁ ଭଲେ
Couplet 125
ଏ ପୁଣ୍ୟଯଶ ହରିକଥାଧନ ଆୟୁଷ ମୋକ୍ଷଦାତା
Couplet 126
ପ୍ରାଣ ଇନ୍ଦ୍ରିୟ ସୁଖ ବଢ଼େଦୁର୍ଗତି ରିଷ୍ଟ ବାଧା ଛାଡ଼େ
Couplet 127
ସୁଜନ ସଙ୍ଗେ ଯେବେ ମିଶେଅନ୍ତେ ଗୋବିନ୍ଦ ପାଦେ ପଶେ
Couplet 128
ଏ କଥା ଶୁଣି ସାଧୁଜନେବଞ୍ଚିବ ଶ୍ରବଣ କୀର୍ତ୍ତନେ
Couplet 129
ତୃତୀୟସ୍କନ୍ଧେ ଭାଗବତମୈତ୍ରେୟ ବିଦୁର ଚରିତ
Couplet 130
ଯେତେ କହିଲେ ହରିବାଣୀଶୁଣି ସଂସାରୁ ତର ପ୍ରାଣୀ
Couplet 131
ଭାଷା ପ୍ରବନ୍ଧେ ଭାଗବତକହିଲା ଦାସ ଜଗନ୍ନାଥ