Skandha 3
Adhyaya 14
Couplet 1
ମୈତ୍ରେୟ ବାଣି ଶୁଣି କର୍ଣ୍ଣେତୋଷ ନୋହିଲା ତାର ମନେ
Couplet 2
କୃଷ୍ଣ ଶୂକରରୂପ କଥାଅମୃତ ରସମୟ ଗାଥା
Couplet 3
ଆନନ୍ଦେ ଶିରେ କର ଦେଇପୁଣି ବିଦୁର ପଚାରଇ
Couplet 4
ଯଜ୍ଞବରାହ ରୂପ ହରିଦନ୍ତାଗ୍ରେ ଧରଣୀ ଉଦ୍ଧରି
Couplet 5
ଜଳୁ ଆସନ୍ତେ ଊର୍ଦ୍ଧ୍ୱଗତେଆଦି ଅସୁର ତା ଅଗ୍ରତେ
Couplet 6
ମିଳିଲା ଗଦା କରେ ଧରିତା ଦେହ ଦଶନେ ବିଦାରି
Couplet 7
ଏ କଥା ଶୁଣି ତୁମ୍ଭ ମୁଖେଏବେ ପଚାରେ ମନସୁଖେ
Couplet 8
ସେ ଦୈତ୍ୟ ତେଜେ ଅନର୍ଗଳାକି ହେତୁ ଗଦାଯୁଦ୍ଧ କଲା
Couplet 9
ତାହାର ଜନ୍ମ କର୍ମ ଯେତେବିସ୍ତାରି କହ ମୁନି ମୋତେ
Couplet 10
ପରମ କୁତୂହଳ ବାଣୀଜୀବ ନିସ୍ତରେ ଯାହା ଶୁଣି
Couplet 11
ତୁ ଧନ୍ୟ ଧନ୍ୟ କୁରୁବୀରଏ ସାଧୁ ପ୍ରଶ୍ନ ଯେ ତୋହର
Couplet 12
ହରି-ଚରିତ ଗୁର କଥାଅମୃତ ରସମୟ-ଗାଥା
Couplet 13
ଯାହା ଶୁଣନ୍ତେ ମୃତ୍ୟୁପାଶସୁତୀକ୍ଷ୍ ଣ ଚକ୍ରେ ହୋଏ ନାଶ
Couplet 14
ସେ ସ୍ୱାୟମ୍ଭୁବ ମୁନି ସୁତଉତ୍ତାନପାଦ-ସୁତ ଖ୍ୟାତ
Couplet 15
ତପର ବଳେ ସେ ପ୍ରଚଣ୍ତେଚରଣ ଦେଇ ମୃତ୍ୟୁମୁଣ୍ତେ
Couplet 16
ସ୍ୱଭାବେ ତେଜେ ଅନର୍ଗଳାପରମପଦେ ସେ ପଶିଲା
Couplet 17
ତୁ ଯେବେ ପଚାରିଲୁ ମୋତେବିଦୁର ଶୁଣ ଏକଚିତ୍ତେ
Couplet 18
ପ୍ରସ୍ତାବେ ଇତିହାସ ବାଣୀଦେବଙ୍କ ସଭାମଧ୍ୟେ ଶୁଣି
Couplet 19
ଦେବ ସମୀପେ ଦେବଦେବବ୍ରହ୍ମା କହିଲେ ଯେ ପ୍ରସ୍ତାବ
Couplet 20
ଜାଣଇ ଏଥିର କାରଣକହିବି ଏକଚିତ୍ତେ ଶୁଣ
Couplet 21
ଦକ୍ଷ ଦୁହିତା ଦିତି ନାମାକଶ୍ୟପ ଋଷିଙ୍କର ବାମା
Couplet 22
ସେ ଏକଦିନେ ସନ୍ଧ୍ୟାକାଳେଏକା ପଶିଲା ଯଜ୍ଞଶାଳେ
Couplet 23
ମିଳିଲା ନିଜ ପତି ପାଶେକାମେ ପୀଡ଼ିତ ରତି ଆଶେ
Couplet 24
ସେ ମହାଋଷି ଯଜ୍ଞଘରେମନ୍ତ୍ରେ ଆହୁତି ଘୃତଧାରେ
Couplet 25
ଯଜ୍ଞପୁରୁଷ ପ୍ରୀତି ଅର୍ଥେଅସ୍ତ ପର୍ବତେ ସୂର୍ଯ୍ୟ ଯାନ୍ତେ
Couplet 26
ହବିରେ ଅଗ୍ନିକି ପୂଜନକରନ୍ତି ହୋଇ ତୋଷମନ
Couplet 27
ନିବିଡ଼ ସନ୍ଧ୍ୟା ଆଗମନେମିଳିଲା ସ୍ୱାମୀ ସନ୍ନିଧାନେ
Couplet 28
ସମାଧିସ୍ଥିତ ସ୍ୱାମୀ ପାଶେକାମ ପୀଡ଼ିତା ଦିତି ବସେ
Couplet 29
କରଅଞ୍ଜଳି ଶିରେ ଦେଇବୋଲେ କଶ୍ୟପ ମୁଖ ଚାହିଁ
Couplet 30
ଭୋ ନାଥ ଶୁଣ ତପୋଧନଅନଙ୍ଗ ଘେନି ଶରାସନ
Couplet 31
ତା ପଞ୍ଚବାଣେ ମୋର ମନେଦହଇ ତୁମ୍ଭର ବିହୁନେ
Couplet 32
କଦଳୀବନ ଯେହ୍ନେ ଗଜଦନ୍ତେ ବିଦାରେ ମହାତେଜ
Couplet 33
ସମୃଦ୍ଧି ଦେଖି ସପତ୍ନୀରମୋ ମନ ଦଗ୍ଧ ନିରନ୍ତର
Couplet 34
ତୁ ପ୍ରଜାପତିଙ୍କ ଈଶ୍ୱରସର୍ବ କଳ୍ପନା ସୁଖଘର
Couplet 35
ଏବେ ମୋଠାରେ ଅନୁଗ୍ରହକରି ସକଳ ସୁଖ ଦିଅ
Couplet 36
ଯାହାକୁ ସ୍ୱାମୀ ହୋଏ ତୋଷସଂସାରେ ରହେ ତାର ଯଶ
Couplet 37
ଆପଣା ରୂପେ ପ୍ରତ୍ରଜାତହୁଅଇ ଯାର ଗର୍ଭଗତ
Couplet 38
ଆମ୍ଭର ଗର୍ଭେ ପୁତ୍ରହେଲେତୋ ଯଶ ବିସ୍ତାରିବ ଭଲେ
Couplet 39
ମୋ ପିତା ଦକ୍ଷ ପ୍ରଜାପତିପ୍ରଜା ସର୍ଜନେ ତାର ମତି
Couplet 40
ଆମ୍ଭର ଗର୍ଭେ ପୁତ୍ର ଯେତେଧର୍ମେ ପାଳିବେ ଏ ଜଗତେ
Couplet 41
ଏ କଥା ମନେ ବିଚାରିଲାଯତ୍ନେ ଆମ୍ଭଙ୍କୁ ପଚାରିଲା
Couplet 42
ସମ୍ମତି ଦେଖିଣ ଆମ୍ଭରତେଣୁ ବରିଲା ତୋତେ ବର
Couplet 43
ଆମ୍ଭେ ଯେ ଭଗ୍ନୀ ତ୍ରୟୋଦଶତୁମ୍ଭର ଚରଣେ ବିଶ୍ୱାସ
Couplet 44
ଆମ୍ଭର ରୂପ ଶୀଳ ଗୁଣତୁମ୍ଭେ ତ ପ୍ରତ୍ୟକ୍ଷ ପ୍ରମାଣ
Couplet 45
ଭୋ ନାଥ ନଳିନଲୋଚନଏବେ ତୁ କର ମୋ ବଚନ
Couplet 46
ମୋ ସଙ୍ଗେ କର ଏବେ ରତିସୌଭାଗ୍ୟେ ହେଉ ମୋ ସନ୍ତତି
Couplet 47
ଏମନ୍ତେ ଶୁଣି ତା ବଚନକଶ୍ୟପ ହୋଇ ଦୁଃଖ ମନ
Couplet 48
ଚାହିଁଲେ ଦିତିର ବଦନଅନଙ୍ଗବାଣେ ଛନଛନ
Couplet 49
ଦେଖି ତାହାର ଦୁଷ୍ଟଚିତ୍ତକହନ୍ତି ମରୀଚିଙ୍କ ସୁତ
Couplet 50
ଶୁଣ ସୁନ୍ଦରି ମୋ ବଚନମୁହିଁ ଜାଣଇ ତୋର ମନ
Couplet 51
ଏ ସନ୍ଧ୍ୟାକାଳେ ମୋର ପାଶେତୁ ଯେ ମିଳିଲୁ ରତି ଆଶେ
Couplet 52
ଏ ଧର୍ମ-ପ୍ରମାଣ ସ୍ୱଭାବକେ ତାହା ଅନ୍ୟଥା କରିବ
Couplet 53
ଏଣୁ ତୋହର ପ୍ରିୟଯେତେକରିବି ତୋହର ଆୟତ୍ତେ
Couplet 54
ସଂସାର ସ୍ୱଭାବଟି ଏହିଯେ ଧର୍ମକର୍ମେ ରହେ ଗୃହୀ
Couplet 55
ସର୍ବ ଆଶ୍ରମ ମଧ୍ୟେ ସାରପୁତ୍ର କଳତ୍ର ଘେନି ଘର
Couplet 56
ଏଣୁ ହୁଅଇ ଦୁଃଖ ପାରବୋଇତେ ଯେହ୍ନେ ପାରାବାର
Couplet 57
ଆତ୍ମାର ଅର୍ଦ୍ଧସମ ନାରୀଅନ୍ୟଥା କେବା ତାହା କରି
Couplet 58
ତାହାର ତହିଁ ଗୃହଭାରଦେଇ ନିଶ୍ଚିନ୍ତେ ଥାଇ ନର
Couplet 59
ଯାହାର ଆଶ୍ରେ ପ୍ରାଣୀ ଥାଇଇନ୍ଦ୍ରିୟ-ଶତ୍ରୁକୁ ଜିଣଇ
Couplet 60
ଏଣୁ ତୁମ୍ଭର ଉପକାରଶୁଝା ଯେ ନ ଯିବ ଆମ୍ଭର
Couplet 61
ଏ କଥା କେ କରିବ ଆନଯାହା ସଞ୍ଚିଲେ ଭଗବାନ
Couplet 62
ଏବେ ତୁ ଧୀର ଆତ୍ମମନେମୁହୂର୍ତ୍ତେ ରହ ମୋ ବଚନେ
Couplet 63
ଦେଖ ଏ ଭୟଙ୍କର ବେଳାପ୍ରେତ-ପିଶାଚଗଣ ମେଳା
Couplet 64
ଭୂତ-ବେତାଳ ଘେନି ସଙ୍ଗେରମନ୍ତି ଭୂତପତି ରଙ୍ଗେ
Couplet 65
ଦେଖ ଏ ଘୋର-ସନ୍ଧ୍ୟାକାଳେଘୋର ଶବଦ ଗଣମେଳେ
Couplet 66
ଶ୍ମଶାନ-ଧୂଳିରେ ଧୂସରଜଟାକଳାପେ ଭୟଙ୍କର
Couplet 67
ଭସ୍ମଲେପନ ସର୍ବଅଙ୍ଗେଭୂତାଦିଗଣ ଘେନି ସଙ୍ଗେ
Couplet 68
ବୃଷଭେ ବସି ଭୂତପତିଦେଖଇ ସର୍ବଜନ ଗତି
Couplet 69
ତୋହର ଦେବର ସ୍ୱଭାବେମୁହୂର୍ତ୍ତେ ରହ ସଖି ଏବେ
Couplet 70
ପର ଅପର ଯାର ନାହିଁବନ୍ଦନ ନିନ୍ଦନ ବା କାହିଁ
Couplet 71
ଆମ୍ଭେ ସକଳେ ଯା ଚରଣେସେବୁ ସୁବ୍ରତ ଆଚରଣେ
Couplet 72
ତାର ପ୍ରସାଦ ଶେଷଭୋଗଭୁଞ୍ଜୁ ଅତୁଲ୍ୟ ସଉଭାଗ୍ୟ
Couplet 73
ଯାର ନିର୍ମଳ ଗୁଣ ଚିନ୍ତିମାୟା-ପଟଳେ ସର୍ବ ଯତି
Couplet 74
ଚିନ୍ତନ୍ତି ନିର୍ଲେପ ଶରୀରଅଚିନ୍ତ୍ୟ ଗୁଣ ଯେ ଗଭୀର
Couplet 75
ନିର୍ମଳଚେତା ମୁନିଗଣେଧ୍ୟାନେ ଚିନ୍ତନ୍ତି ଯା ଚରଣେ
Couplet 76
ତପ ସାଧନେ ଯୋଗେ ଚିନ୍ତିଅଶେଷ ସମ୍ପଦ ଲଭନ୍ତି
Couplet 77
ପିଶାଚ-ମାର୍ଗ ଦେଖି ତାରସୁଜନେ କରନ୍ତି ବିଚାର
Couplet 78
ଊଣା ଅଧିକେ ଯାର ନାହିଁପିଶାଚ-ଚେଷ୍ଟାରେ ଭ୍ରମଇ
Couplet 79
ତାଙ୍କୁ ଯେ ଦୁର୍ଭଗା ହସନ୍ତିସେ ତା ମହିମା ନ ଜାଣନ୍ତି
Couplet 80
ବ୍ରହ୍ମାଦି ଦେବେ ଯା କିଙ୍କରଯା ମାୟାବଳେ ଏ ସଂସାର
Couplet 81
ସୃଷ୍ଟି ପାଳନ ସଂହାରଣଯେ ବିଶ୍ୱ ପରମ-କାରଣ
Couplet 82
ପିଶାଚଚେଷ୍ଟା ତାର ଦେଖିସାଧବ ଜନେ ହୋନ୍ତି ଦୁଃଖୀ
Couplet 83
ଚରିତ ବିଡ଼ମ୍ବନ ତାରଦେବ ମାନବେ ଅଗୋଚର
Couplet 84
ଇନ୍ଦ୍ରିୟଗଣ ସେ ଦିତିରକାମରେ ହୋଇଲା ଅସ୍ଥିର
Couplet 85
ଏମନ୍ତେ ସ୍ୱାମୀ ବାକ୍ୟ ଶୁଣିସ୍ୱଭାବେ ଉନ୍ମତ୍ତ ତରୁଣୀ
Couplet 86
ମଦନବାଣେ ଭୋଳ ଚିତ୍ତବେଗେ ଧଇଲା ସ୍ୱାମୀ ହସ୍ତ
Couplet 87
ବସ୍ତ୍ର କରଷି ବାମକରେକଟାକ୍ଷେ ଚାହେଁ କାମଭରେ
Couplet 88
ବୃଷଳୀ ପ୍ରାୟେ ଲଜ୍ଜା ଛାଡ଼ିରମଣରସେ ଚିତ୍ତ ବଢ଼ି
Couplet 89
ପତ୍ନୀ ନିର୍ବନ୍ଧ ମୁନି ଦେଖିଧର୍ମ ବିଷୟେ ମନେ ଦୁଃଖୀ
Couplet 90
ଦଇବ ରୂପ ଯେ ଈଶ୍ୱରତାହାଙ୍କୁ କରି ନମସ୍କାର
Couplet 91
ଏକାନ୍ତେ ଯାଇ ତାର ସଙ୍ଗେମେଳ ହୋଇଲେ ରତିରଙ୍ଗେ
Couplet 92
ପତ୍ନୀ ରମଣରସ ସାରିତକ୍ଷଣେ ଆଚମନ କରି
Couplet 93
କର ଚରଣ ଧୋଇ ଜଳେଆସନେ ବସିଲେ ନିଶ୍ଚଳେ
Couplet 94
ଗାୟତ୍ରୀମନ୍ତ୍ର ପ୍ରାଣାୟାମକରି ଚିନ୍ତିଲେ ବିଷ୍ଣୁନାମ
Couplet 95
ନିର୍ମଳ ଜ୍ୟୋତିରୂପେ ମନନିବେଶି ହୋଇଲେ ମଉନ
Couplet 96
ତକ୍ଷଣେ ଉଠି ଦିତି ବେଗେବସ୍ତ୍ର ଆଚ୍ଛାଦି ସର୍ବଅଙ୍ଗେ
Couplet 97
ସଲ୍ଲଜ୍ଜେ ଅଧୋମୁଖେ ରହିକହେ କଶ୍ୟପ ମୁଖ ଚାହିଁ
Couplet 98
ଭୋ ନାଥ ଶୁଣ ମୋ ବଚନମୋହର କର୍ମଫଳ ହୀନ
Couplet 99
ଯେ ଗର୍ଭ ହୋଇବ ମୋହରଯେମନ୍ତେ ନାଶ ନୋହେ ତାର
Couplet 100
ଅବଜ୍ଞା କରି ଭୂତପତିମୁଁ ଯେ ଆଚରିଲି ଅନୀତି
Couplet 101
ଭୋ ରୁଦ୍ର ନମୁଁ ତୋ ଚରଣେତୋର ବିହାର ଭୂତଗଣେ
Couplet 102
ହେ ଶିବ ଶିବ ଦଣ୍ତଧରଉଦ୍ଦଣ୍ତ ଦଣ୍ତ ତୋର କର
Couplet 103
ତୁ ଉଗ୍ର ଭୀମ ଉମାପତିତୋ ଅନୁଗ୍ରହେ ନାହିଁ ଭୀତି
Couplet 104
ଅପ୍ରାଧ ନାଶେ ତୋର ଦୟାତାକୁ ନ ଲାଗେ ବିଷ୍ଣୁମାୟା
Couplet 105
ତୁ ଉଗ୍ରରୂପ କ୍ଷମାକରନମୋ ନମସ୍ତେ ତୋ ପୟର
Couplet 106
ସଂହାରେ କ୍ରୋଧ ରୂପ ତୋରତୋ ପଦେ ମୋର ନମସ୍କାର
Couplet 107
ଗର୍ଭ ମୋ ରଖ ହେ ଗୋସାଇଁପ୍ରସନ୍ନ ହୁଅ ଦୟା ବହି
Couplet 108
ହେ ପ୍ରଭୁ ଦେବ ଭଗବାନଆମ୍ଭଙ୍କୁ ହୋଇବା ପ୍ରସନ୍ନ
Couplet 109
ମୁଁ ଯେ ସ୍ୱଭାବେ ସ୍ତିରୀଜାତିନମୋ ନମସ୍ତେ ସତୀପତି
Couplet 110
ପତ୍ନୀ-ସ୍ୱଭାବ ଭଲେ ଜାଣବିଚାରି ହୁଅ ତୁ ପ୍ରସନ୍ନ
Couplet 111
ଗର୍ଭ ଆଶିଷେ ମନ ଦେଇକମ୍ପେ କଶ୍ୟପ ମୁଖ ଚାହିଁ
Couplet 112
ତକ୍ଷଣେ ଧ୍ୟାନ ବେଗେମୁନି କହନ୍ତି ପତ୍ନୀ ଆଗେ
Couplet 113
ଭୋ ସଖି ଶୁଣ ଶୁଦ୍ଧଚିତ୍ତେଏ କର୍ମ ତୋହର ଆୟତ୍ତେ
Couplet 114
ମୁହୂର୍ତ୍ତ ଦୋଷ ଭୟଙ୍କରଦେବହେଳନ କର୍ମ ତୋର
Couplet 115
ଏ ଦୋଷୁ ତୋର ଗର୍ଭଗତେଜନ୍ମ ହୋଇବେ ବେନିସୁତେ
Couplet 116
ଦୁଷ୍ଟ ହୋଇବେ ଏ ଶୟଳେତପ ସାଧନ କର୍ମଫଳେ
Couplet 117
ଏ ତିନିପୁର ରାଜାଗଣେବିକଳେ ଖଟିବେ ଚରଣେ
Couplet 118
ଧନଜୀବନ ସେ ହରିବେପ୍ରାଣୀଙ୍କି ଦୁଃଖଶୋକ ଦେବେ
Couplet 119
ନିର୍ଦ୍ଦୋଷ ପ୍ରାଣୀଙ୍କି ମାରଣେପର ରମଣୀ କରଷଣେ
Couplet 120
ଏ ଆଦି ଯେତେ ପାପକର୍ମେବଳେ କରିବେ ମତିଭ୍ରମେ
Couplet 121
ମହତଜନେ କୋପ ଜାତକରିବେ ସେହି ବେନିଭ୍ରାତ
Couplet 122
ତାହାଙ୍କ ଦେଖି ଦୁଷ୍ଟକର୍ମକୋପିବେ ଶ୍ରୀପୁରୁଷୋତ୍ତମ
Couplet 123
ଏ ମହୀତଳେ ଦେହ ବହିବିଷ୍ଣୁ ମାରିବେ ବେନିଭାଇ
Couplet 124
ଇନ୍ଦ୍ର ଯେସନେ ଦେହ ଧରିଘୋର ପର୍ବତ ଦର୍ପ ହରି
Couplet 125
ଏମନ୍ତେ କଶ୍ୟପ ବଚନବିଷାଦ ଶୁଣି ଦିତି ମନ
Couplet 126
ସ୍ୱାମୀ ଚରଣ ତଳେ ପଡ଼ିବୋଲଇ ବେନିକର ଯୋଡ଼ି
Couplet 127
ଭୋ ନାଥ ମୋର ପୁତ୍ର ଯେବେସଂସାରେ ଦୁଷ୍ଟକର୍ମ ଭାବେ
Couplet 128
ବିଷ୍ଣୁର ହସ୍ତେ ଯିବେ ନାଶଏଣେ ମୋହର ନାହିଁ ତ୍ରାସ
Couplet 129
ତହିଁକି ମୋର ଭୟ ନାହିଁବ୍ରାହ୍ମଣ କୋପେ ମୁଁ ଡରଇ
Couplet 130
ବ୍ରାହ୍ମଣ କୋପେ ଯେ ମରନ୍ତିପ୍ରାଣୀଙ୍କ ବଧ ଆଚରନ୍ତି
Couplet 131
ତାହାଙ୍କ ନାହିଁ ସୁଖ ଲେଶନରକେ ହୁଅନ୍ତି ପ୍ରବେଶ
Couplet 132
କର୍ମର ବଳେ ଯେତେ ଯୋନିଜନ୍ମ ଲଭନ୍ତି ଦେହ ଘେନି
Couplet 133
ଅଶେଷ ଦୁଃଖ ଫଳ ଭୋଗେଭୁଞ୍ଜନ୍ତି ଜୀବନ ସଂଯୋଗେ
Couplet 134
ଏମନ୍ତେ ଦିତିର ବଚନଶୁଣି କଶ୍ୟପ ତପୋଧନ
Couplet 135
ବୋଲନ୍ତି ଦିତି ମୁଖ ଚାହିଁଭୋ ସଖି ଶୁଣ ମନଦେଇ
Couplet 136
ଯେ ଅପରାଧ ତୋର କୃତତେଣୁ ଯେ ଶୋକ ଅନୁତାପ
Couplet 137
ଯେ ଭଲମନ୍ଦର ବିଚାରତକ୍ଷଣେ ହୋଇଲା ତୋହର
Couplet 138
ଯେ ଭାବ ହେଲା ହରିଠାରେଯେବା ଆଦର ତୋର ମୋରେ
Couplet 139
ଏଣୁ ତୋହର ବେନିପୁତ୍ରେଯନ୍ତ୍ରିତ ନିଜ କର୍ମସୂତ୍ରେ
Couplet 140
ବିଷ୍ଣୁର ହସ୍ତେ ପ୍ରାଣ ଦେଇଶାପୁ ତରିବେ ବେନିଭାଇ
Couplet 141
ତାହାଙ୍କ ପୁତ୍ରଙ୍କର ମଧ୍ୟେବିଷ୍ଣୁ ଭକତି ଅନୁବାଦେ
Couplet 142
ହୋଇବ ବିଷ୍ଣୁଭକ୍ତ ସାରଅତୁଲ୍ୟ ଗୁଣ ସୁବିଚାର
Couplet 143
ତାହାର ଯଶ ଇହଲୋକେବିଷ୍ଣୁଭକତ ମନସୁଖେ
Couplet 144
ଶୁଣି ଶ୍ରବଣେ ନିରନ୍ତରତରିବେ ଏ ଭବସାଗର
Couplet 145
ତାର ସ୍ୱଭାବ ପାଇବାରେଯୋଗୀଏ ସାଧିବେ ସଂସାରେ
Couplet 146
ହୋଇବ ହୃଦୟ ନିର୍ମଳଅଗ୍ନିରେ ଯେହ୍ନେ ହେମ-ମଳ
Couplet 147
ଯେ ହରି ସର୍ବଘଟେ ପୂରିସେ ହରି ତାରେ ଦୟାକରି
Couplet 148
ତାର ପ୍ରସନ୍ନେ ଏ ସଂସାରଯେଣୁ ତା ନାହିଁ ନିଜ ଘର
Couplet 149
ସେ ମହାଭାଗବତ ପୁଣିତା ଯଶ ଗାଇ ତରେ ପ୍ରାଣୀ
Couplet 150
ମହାତ୍ମା ମହତେ ମହତଭକତି ବଳେ ଶୋଧି ଚିତ୍ତ
Couplet 151
ବିଷ୍ଣୁ ଭକତି ଅତିରେକେଅନ୍ତେ ମିଳିବ ବିଷ୍ଣୁଲୋକେ
Couplet 152
ପର ସମ୍ପଦେ ସେ ସୁଖିତଦୁଃଖରେ ହୋଇବ ଦୁଃଖିତ
Couplet 153
ହରିବ ଜନଶୋକରାଶିନିଦାଘ-ତାପ ଯେହ୍ନେ ଶଶୀ
Couplet 154
ଦେଖିବ ତୋ ପୁତ୍ର ନନ୍ଦନଅନ୍ତର ବାହ୍ୟେ ଭଗବାନ
Couplet 155
ସୁନ୍ଦର-ବର-ସୁକୁମାରକର୍ଣ୍ଣେ କୁଣ୍ତଳ ହୃଦେ ହାର
Couplet 156
ପୌତ୍ରର ଗୁଣମାନ ଶୁଣିବୈଷ୍ଣବ-ଗୁଣେ ଶିରୋମଣି
Couplet 157
ସଂସାର କରିବ ପବିତ୍ରଶୁଣି ଆନନ୍ଦ ଦିତି ଚିତ୍ତ
Couplet 158
ଅନ୍ତର ଆତ୍ମା ଅତିତୋଷେସ୍ୱାମୀଙ୍କି ନମିଲା ହରଷେ
Couplet 159
ଦିତି-କଶ୍ୟପର ସମ୍ବାଦଶୁଣ ସୁଜନେ ଜ୍ଞାନଭେଦ
Couplet 160
ତୃତୀୟସ୍କନ୍ଧ ଭାଗବତକହିଲା ଦାସ ଜଗନ୍ନାଥ