Skandha 3
Adhyaya 1
Couplet 1
ଶୌନକ ଆଦି ମୁନିଜନେଆନନ୍ଦେ ସୂତ ସନ୍ନିଧାନେ
Couplet 2
ବିଦୁର କଥା ମନେ ଚିନ୍ତିବିଶ୍ୱାସଭାବେ ପଚାରନ୍ତି
Couplet 3
ହେ ସୂତ ତୁମ୍ଭର ବଚନଶୁଣି ସନ୍ତୋଷ ଆମ୍ଭମନ
Couplet 4
ମହାତ୍ମା ବିଦୁରର ବାଣୀଆମ୍ଭେ ତୁମ୍ଭର ମୁଖୁଁ ଶୁଣି
Couplet 5
ହେଳେ ଛାଡ଼ିବୁ ଭବବ୍ୟଥାବିସ୍ତାରି କହ ତାର କଥା
Couplet 6
ସର୍ବସମ୍ପଦ ଛାଡ଼ି ବନେକିପାଁ ପଶିଲା ଦୁଃଖ ମନେ
Couplet 7
ଅନେକତୀର୍ଥେ ଦେଇ ମନପୃଥିବୀ କଲା ପର୍ଯ୍ୟଟନ
Couplet 8
ମୈତ୍ରେୟ ମୁନି ସଙ୍ଗେ ତାରଏକାନ୍ତେ ଅଧ୍ୟାତ୍ମ-ବିଚାର
Couplet 9
କାହିଁ ବା ନଦୀ-ତୀର ବନେସାନନ୍ଦେ ବସି ବେନିଜନେ
Couplet 10
ସନ୍ତୋଷେ ବିଦୁରର ଆଗେମୈତ୍ରେୟ ମୁନି ଅନୁରାଗେ
Couplet 11
କହିଲେ ତତ୍ତ୍ୱସାର ବାଣୀଯା ଶୁଣି ଭବୁ ତରେ ପ୍ରାଣୀ
Couplet 12
ସେ କଥା କହ ମୁନିବରବିଦୁର ବିଷ୍ଣୁ ଭକ୍ତସାର
Couplet 13
ସେ ବନ୍ଧୁତ୍ୟାଗୀ କିବା ଅର୍ଥେପୁଣି ମିଳିଲା ଇନ୍ଦ୍ରପ୍ରସ୍ଥେ
Couplet 14
ଏମନ୍ତ ମୁନିଙ୍କର ବାଣୀସୂତ ସନ୍ତୋଷମନେ ଶୁଣି
Couplet 15
କହନ୍ତି ଶୌନକଙ୍କ ଆଗେକୃଷ୍ଣର ଭାବ ଅନୁରାଗେ
Couplet 16
ଶୁଣ ହେ ମୁନିଗଣ ତୋଷେଏ କଥା ଶୁକମୁନି ପାଶେ
Couplet 17
ଆନନ୍ଦେ ଅଭିମନ୍ୟୁ-ସୁତପୁଚ୍ଛିଲା ବିଦୁରଚରିତ
Couplet 18
ସେ ମୁନି କହିଲେ ଯେମନ୍ତେସେ କଥା ଶୁଣ ଏକଚିତ୍ତେ
Couplet 19
ଶୁକ ବୋଲନ୍ତି ଭାବଭରିଶୁଣ ପରୀକ୍ଷ ଦଣ୍ଡଧାରୀ
Couplet 20
ସେ ଧୃତରାଷ୍ଟ୍ର ଯେତେବେଳେନିଷ୍ଠୁର ହୀନ ବୁଦ୍ଧିବଳେ
Couplet 21
ଅଧର୍ମେ ଧନ ସେ ସଞ୍ଚଇନିଜ ସୁତଙ୍କୁ ଭୋଗ ଦେଇ
Couplet 22
ପଣ୍ତୁସୁତଙ୍କୁ ଦେଖେ ଭିନ୍ନେନିନ୍ଦଇ ନିଷ୍ଠୁର-ବଚନେ
Couplet 23
ବାଳକେ ପିତୃହୀନ ହୋଇମାତାର ସଙ୍ଗେ ଦୁଃଖ ସହି
Couplet 24
ହସ୍ତିନାପୁରେ ତାଙ୍କ ଘରେବଞ୍ଚନ୍ତି ଅତି ଅବେଭାରେ
Couplet 25
ତାହାଙ୍କ ମରଣ ଇଚ୍ଛଇଭୀମକୁ ବିଷଲଡ଼ୁ ଦେଇ
Couplet 26
ଜତୁର ଘରେ ଅଗ୍ନି ଦେଲାସେବେଳେ ଗୋବିନ୍ଦ ରଖିଲା
Couplet 27
ପୁଣି ସଭାର ତଳେ ଆଣିପଞ୍ଚପାଣ୍ତବଙ୍କ ରମଣୀ
Couplet 28
କେଶ ଆକର୍ଷି ବାହୁବଳେବିବସ୍ତ୍ର କଲେ ସଭାତଳେ
Couplet 29
କୁଚ କୁଙ୍କୁମ ବହେ ଉରେଅଧୋବଦନ ଅଶ୍ରୁଧାରେ
Couplet 30
ବଧୂର ଦୁଃଖ ସେ ଶୁଣିଲାପୁତ୍ରଙ୍କୁ ବାରଣ ନ କଲା
Couplet 31
ମାୟା କପଟପାଶା କରିଦ୍ୟୁତଖେଳାଇ ଧନହରି
Couplet 32
ଛଳେ ହରିଲା ତାଙ୍କ ଦେଶକାନନେ ଦ୍ୱାଦଶବରଷ
Couplet 33
ଅଜ୍ଞାତେ ଅଧିକ ବରଷେବିରାଟ ରାଜ୍ୟେ ମତ୍ସ୍ୟଦେଶେ
Couplet 34
ତହିଁ ବଞ୍ଚିଲେ ଦୁଃଖ-ସୁଖେବନକଷଣ ଅତିରେକେ
Couplet 35
ପୁଣି ମିଳିଲେ ରାଜ୍ୟେ ଆସିବିଶ୍ୱାସେ ରାଜା ପାଶେ ବସି
Couplet 36
ଜୀବିକା ଅର୍ଥେ କିଛି ଧନମାଗିଲେ ନ ଦେଲା ରାଜନ
Couplet 37
ପୁଣି କୃଷ୍ଣଙ୍କୁ କରି ଦୂତଗ୍ରାମ ମାଗିଲେ ପଣ୍ତୁସୁତ
Couplet 38
କୃଷ୍ଣର ବୋଲ ସେ ନ କଲାସୂଚୀ ଅଗ୍ରତେ ସେ ନ ଦେଲା
Couplet 39
କୃଷ୍ଣଙ୍କୁ କରି ଅପମାନଲୋଭେ ହୋଇଲା ହତଜ୍ଞାନ
Couplet 40
ବିଦୁର ଆଣି ଏକାନ୍ତରେବିଚାର କଲା ଅନ୍ତଃପୁରେ
Couplet 41
ପାଣ୍ତବ ମାରି ନାନାମତେରାଜା ହୋଇବ ସେ ନିଶ୍ଚିନ୍ତେ
Couplet 42
ଶୁଣି ବିଦୁର କରଯୋଡ଼ିବୋଲଇ ରାଜାପାଦେ ପଡ଼ି
Couplet 43
ଅସହ୍ୟ ଅପରାଧ ତୋରକେତେ ସହିଛି ଯୁଧିଷ୍ଠିର
Couplet 44
ତାହାଙ୍କୁ ଅର୍ଦ୍ଧରାଜ୍ୟ ଦେଇପୁତ୍ରଙ୍କ ତୁଲେ ଭୁଞ୍ଜ ମହୀ
Couplet 45
ନୋହିଲେ ସୁଖ ନାହିଁ ତୋରସେ ବିଷ୍ଣୁତେଜେ ବଳୀୟାର
Couplet 46
ଶ୍ରୀହରି ତାଙ୍କୁ ସଙ୍ଗେ ଘେନିଉଶ୍ୱାସ କରିବେ ମେଦିନୀ
Couplet 47
ସେ ହରି ଥାଇ ନିଜପୁରେପାଣ୍ତବବଂଶ ପକ୍ଷ ଧରେ
Couplet 48
ସେ ଭଗବାନ ଦଇତ୍ୟାରୀଦେବ ବ୍ରାହ୍ମଣ ସଙ୍ଗେ ଧରି
Couplet 49
ସେ କୃଷ୍ଣ ଆସି ତୋର ପୁରେମିଳିଲେ ବାନ୍ଧବ-ବେଭାରେ
Couplet 50
ତାଙ୍କୁ ଇତର ପ୍ରାୟ ମଣିଜ୍ଞାନ ହାରିଲୁ ନୃପମଣି
Couplet 51
ତାର ମହିମା ତୁ ନ ଜାଣୁମନୁଷ୍ୟ ପ୍ରାୟ ପରିମାଣୁ
Couplet 52
ଏ ପୁତ୍ର ଆସି ତୋର ପୁରୀବସିଲା ଦୋଷରୂପ ଧରି
Couplet 53
ତାକୁ ତୁ ପୁତ୍ରପ୍ରାୟ ମଣୁକୁଳ କୁଶଳ ନ ପ୍ରମାଣୁ
Couplet 54
ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣେ ଭକତି ନ କରିତୁହି ହୋଇଲୁ ହତଶିରୀ
Couplet 55
କୁଳ-କୁଶଳେ ଯେବେ ମନତେଜ ଅଶୁଭ ଦୁର୍ଯ୍ୟୋଧନ
Couplet 56
ଏମନ୍ତ ବିଦୁରର ବାଣୀସକ୍ରୋଧ ଦୁର୍ଯ୍ୟୋଧନ ଶୁଣି
Couplet 57
ସଙ୍ଗେ ଅଛନ୍ତି ତିନିଜଣକର୍ଣ୍ଣ ଶକୁନି ଦୁଃଶାସନ
Couplet 58
ବୋଲଇ ସ୍ଫୁରିତ ଅଧରେଆକର୍ଷି ଦୁଃଶାସନ କରେ
Couplet 59
ଏ ଦାସୀପୁତ୍ର ମୋର ଘରେବସଇ ବାନ୍ଧବ-ବେଭାରେ
Couplet 60
ଏ ମୋର ନିତ୍ୟେ ଅନ୍ନ ଖାଇପଣ୍ତୁପୁତ୍ରଙ୍କ ହିତେ ଥାଇ
Couplet 61
କୃଷ୍ଣଙ୍କୁ ଘେନି ଭାଳେ ନିତ୍ୟେମୋର ବିନାଶ ଚିତ୍ତେ ଚିନ୍ତେ
Couplet 62
ଏମନ୍ତ କୁଟିଳ ଲୋକକୁକେ ଅବା ଡାକିଲା ଏଠାକୁ
Couplet 63
ଏମନ୍ତ ବୋଲି ବିଚାରିଲାକୋପେ ଅନେକ ଗାଳିଦେଲା
Couplet 64
ଦଶନେ କାମୋଡ଼ି ଅଧରବୋଲେ ଭଣ୍ତାର କର ଜୂର
Couplet 65
ଏହାକୁ ଦଣ୍ତେ ହେଁ ନ ଥୁଅରାଜ୍ୟୁ ବାହାର କରିଦିଅ
Couplet 66
ଏମନ୍ତ ତାର ବାକ୍ୟ ଶୁଣିବଜ୍ର ପଡ଼ିଲା ପ୍ରାୟ ମଣି
Couplet 67
ମରମ-ଉଚ୍ଚାଟ ବଚନଶୁଣି ହୋଇଲା ହତଜ୍ଞାନ
Couplet 68
ଜ୍ୟେଷ୍ଠଭ୍ରାତାର ତୁଲେ ଥିଲାରାଜା ହିଁ ଆଶ୍ୱାସ ନ କଲା
Couplet 69
ତକ୍ଷଣେ ଉଠି ସେ ବିଦୁରଚିତ୍ତେ ଚିନ୍ତଇ ଚକ୍ରଧର
Couplet 70
ବିଷ୍ଣୁର ମାୟା ବିଚାରିଲାତକ୍ଷଣେ ବନସ୍ତେ ପଶିଲା
Couplet 71
ସମ୍ପଦ ତୁଚ୍ଛପ୍ରାୟ ମଣିମନେ ଚିନ୍ତଇ ଚକ୍ରପାଣି
Couplet 72
ହସ୍ତିନା ନଗରୁ ବାହାରତୀର୍ଥଗମନେ ଆଗୁସାର
Couplet 73
ମିଳିଲା ଯାଇ ଘୋରବନେଭ୍ରମଇ ଋଷି-ବିପ୍ରସ୍ଥାନେ
Couplet 74
ମନେ ଚିନ୍ତଇ ତୀର୍ଥଗତିହରିଭକତ ଯହିଁ ଥାନ୍ତି
Couplet 75
ନିରାଶ କରି ଆତ୍ମମନଗ୍ରାମ ପାଟଣା ଉପବନ
Couplet 76
ସୁପୁଣ୍ୟଗିରି-କୁଞ୍ଜଦେଶେଭ୍ରମଇ ତୀର୍ଥ ଅଭିଳାଷେ
Couplet 77
ପୁଣ୍ୟସରିତ ପୁଣ୍ୟସରନିରତେ ଭ୍ରମଇ ବିଦୁର
Couplet 78
ଅନନ୍ତ ସିଦ୍ଧଲିଙ୍ଗେ ଯହିଁଶୁଦ୍ଧ ପବିତ୍ର ପୁଣ୍ୟଭୂଇଁ
Couplet 79
ଏମନ୍ତେ ଅବଧୂତ ବେଶେବିଦୁର ଭ୍ରମେ ପୁଣ୍ୟଦେଶେ
Couplet 80
ହରିତୋଷଣ ବ୍ରତ ଯେତେତୀର୍ଥେ ସେବଇ ଅବିରତେ
Couplet 81
ଏମନ୍ତେ ଭାରତବରଷେକାଳେ ମିଳିଲା ସେ ପ୍ରଭାସେ
Couplet 82
ତହିଁ ଶୁଣିଲା ସାଧୁବାଣୀପାଣ୍ତବେ କୁରୁବଳ ଜିଣି
Couplet 83
କୃଷ୍ଣ ସାରଥିପଣେ ବରିଅନେକ ଅକ୍ଷୌହିଣୀ ମାରି
Couplet 84
ଗୋବିନ୍ଦ ଘେନି ତୀର୍ଥଜଳେମଙ୍ଗଳ ଶୁଭ ଅନୁକୂଳେ
Couplet 85
କରାଇ ଅଭିଷେକ ପୂଜାଏକାଙ୍ଗଚକ୍ରେ କଲେ ରାଜା
Couplet 86
ସର୍ବେ ନଶିଲେ କୁରୁବଳେଯେସନେ ବେଣୁ ଦାବାନଳେ
Couplet 87
କୁଟୁମ୍ବବଧେ ଶୋକକରିସ୍ୱଜନ ବାନ୍ଧବ ସୁମରି
Couplet 88
ମଉନ ହୋଇ ଅଶ୍ରୁକଣ୍ଠେମିଳିଲା ସରସ୍ୱତୀତଟେ
Couplet 89
ଯାହାର ତୀରେ ଏକାଦଶତୀର୍ଥେ ବସନ୍ତି ପୁଣ୍ୟଯଶ
Couplet 90
ତ୍ରିତ ଉଶନା ମନୁ ନାମପୃଥୁ ଅନଳ ଯେ ପବନ
Couplet 91
ସୁଦାସ ଗାବ ଗୁହ ଯମଅସିତ ଏକାଦଶ ନାମ
Couplet 92
ଏତେ ମନ୍ଦିର ବିଷ୍ଣୁ ଅର୍ଥେତୀରେ ସଞ୍ଚିଲେ ଯେଝାମତେ
Couplet 93
ଋଷି ଦେବତା ଆଦି ଯେତେତୀର୍ଥେ ସେବନ୍ତି ଦୃଢ଼ଚିତ୍ତେ
Couplet 94
ପ୍ରତ୍ୟଙ୍ଗମୁଖ୍ୟାଙ୍କିତ ଘରଦିଶନ୍ତି ଅତି ମନୋହର
Couplet 95
ଯେ ପୁର ଦରଶନ ମାତ୍ରେବିଷ୍ଣୁସ୍ମରଣ ପଶେ ଗାତ୍ରେ
Couplet 96
ଏମନ୍ତ ସରସ୍ୱତୀତୀର୍ଥଦେଖି ବିଦୁର କୃତକୃତ୍ୟ
Couplet 97
ତହୁଁ ଚଳିଲା ତୋଷମନେସୌରାଷ୍ଟ୍ର ସୌବୀର ବିପିନେ
Couplet 98
କୁରୁ ଜାଙ୍ଗଳ ମତ୍ସ୍ୟଦେଶଜିଣି ଯମୁନା ପରବେଶ
Couplet 99
କାଳିନ୍ଦୀତୀରେ ବୃନ୍ଦାବନଯହିଁ ବିରାଜେ ଗୋବର୍ଦ୍ଧନ
Couplet 100
ସେ ବନେ ବୁଲେ ଏକେ ଏକେନିଶ୍ଚଳେ ଉଦ୍ଧବଙ୍କୁ ଦେଖେ
Couplet 101
ହରି-ଭକତଙ୍କର ସାରତପ ଆଚରି ମହାଘୋର
Couplet 102
ଆସନ ନିଶ୍ଚଳ ସମାଧିଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ-ଚରଣେ ଆରାଧି
Couplet 103
ଏକାନ୍ତେ ଅଛି ବୃକ୍ଷମୂଳେବିଦୁର ଦେଖେ ବେନିଡୋଳେ
Couplet 104
ସେ ବାସୁଦେବ ଅନୁଚରକି ଅବା ଦେବା ପଟାନ୍ତର
Couplet 105
ଦେବଗୁରୁଙ୍କ ଶିଷ୍ୟ ସ୍ନେହେସ୍ୱଭାବେ ମନ୍ତ୍ରୀବୁଦ୍ଧି ବହେ
Couplet 106
ଏମନ୍ତେ ମିଳି ବେନିଜନନିବିଡେ଼ କଲେ ଆଲିଙ୍ଗନ
Couplet 107
ବିଦୁର ଉଦ୍ଧବକୁ ଚାହିଁବନ୍ଧୁବାନ୍ଧବ ସ୍ନେହ ବହି
Couplet 108
ରୋମହରଷେ ଶୁଦ୍ଧଚେତାପୁଚ୍ଛଇ କୃଷ୍ଣର ବାରତା
Couplet 109
କୃଷ୍ଣପୁତ୍ରଙ୍କୁ ଆଦି କରିଏକ ଆରେକ ନାମ ଧରି
Couplet 110
ଶୁଣ ଉଦ୍ଧବ ମୋ ବଚନମୁଁ ଯେ ପୁଚ୍ଛଇ ବନ୍ଧୁଜନ
Couplet 111
ଯେ ହରି ପୁରୁଷ-ପୁରାଣଅନାଦି-ପରମ-କାରଣ
Couplet 112
ଧରଣୀଭାରା ନାଶ ଅର୍ଥେମନୁଷ୍ୟ ଦେହେ ଏ ଜଗତେ
Couplet 113
ରାମ ଗୋବିନ୍ଦ ରୂପ ଧରିଯାଦବବଂଶେ ଅବତରି
Couplet 114
ଅଛନ୍ତି ବସୁଦେବ ଘରେଆନନ୍ଦେ ବେନି ସହୋଦରେ
Couplet 115
ଆମ୍ଭର ବଂଶେ ଅଧିଦେବଦେବକୀ ତୁଲେ ବସୁଦେବ
Couplet 116
ସୁଖେ କି ଛନ୍ତି ନିଜପୁରେବନ୍ଧୁ-ସୁହୃଦ-ଭାବଭରେ
Couplet 117
ପ୍ରଦ୍ୟୁମ୍ନ ଅଛଇ ନା ଭଲେଆନନ୍ଦେ ଜନନୀର ତୁଲେ
Couplet 118
ରୁକ୍ମିଣୀ ପୂର୍ବ-ତପଫଳେପୁତ୍ର ପ୍ରଦ୍ୟୁମ୍ନ କଲା କୋଳେ
Couplet 119
ଭୋଜାଦି ସାତବଂଶ ରାଜାଗୋବିନ୍ଦ ଯାକୁ କଲେ ପୂଜା
Couplet 120
ଛାଡ଼ି ଆପଣା ନୃପାସନରାଜ୍ୟେ ସ୍ଥାପିଲେ ଉଗ୍ରସେନ
Couplet 121
ତୀର୍ଥଉଦକ ସିଞ୍ଚି ଶିରେସେ ସୁଖେ ଅଛିଟି କି ପୁରେ
Couplet 122
ଭଲେ କି ଜାମ୍ବବତୀସୁତଯେ ରଥୀ ମଧ୍ୟେ ମହାରଥ
Couplet 123
କୃଷ୍ଣର ସଦୃଶ ଯେ ହୋଇପୂର୍ବେ ଅମ୍ବିକା ଗର୍ଭେ ଥାଇ
Couplet 124
ଯାହାକୁ ଜାମ୍ବବତୀ ଦେବୀପାଇଲା ନାନାବ୍ରତ ସେବି
Couplet 125
କ୍ଷେମେ କି ଅଛି ଯୁଯୁଧାନଯାହାକୁ ସନ୍ତୋଷ ଅର୍ଜୁନ
Couplet 126
ରହସ୍ୟ-ଧନୁର୍ବେଦ ଦେଲାଯେ ପୁଣି ହୃଷ୍ଣ ଆରାଧିଲା
Couplet 127
ସୁଖେ ହୋଇଲା ଗତି ତାରଯେ ଯୋଗୀଜନେ ଅଗୋଚର
Couplet 128
ଶ୍ୱଫଳ୍କ ସୁତ ଯଶସ୍କରଶୁଭେ କି ଅଛଇ ଅକ୍ରୂର
Couplet 129
କଂସ ଆଦେଶେ ଗୋପପୁରେଲଭିଲା କୃଷ୍ଣରେଣୁ ଶିରେ
Couplet 130
ଭଲେ କି ଅଛଇ ଦେବକୀଯେ ଗର୍ଭେ ଧଇଲା ହରିଙ୍କି
Couplet 131
ଅଶେଷ ମନୋରଥ ବୋଧଭଲେ କି ଅଛି ଅନିରୁଦ୍ଧ
Couplet 132
ଯାର ମହିମା ଶବ୍ଦଯୋନିତୁରୀୟତତ୍ତ୍ୱ ସଙ୍ଗେ ମାନି
Couplet 133
ସତ୍ୟଭାମାର ସୁତ ଯେତେଭଲେ କି ଅଛନ୍ତି ସମସ୍ତେ
Couplet 134
ଗଦର କହ ଭଲ କଥାଯେ ଅନ୍ୟ ଯାଦବ ବାରତା
Couplet 135
ଏକାନ୍ତେ କୃଷ୍ଣର ପୟରେସେବନ୍ତି ସବୁ ପରକାରେ
Couplet 136
ଧର୍ମେ କି ଅଛି ଯୁଧିଷ୍ଠିରଯେ ଧର୍ମେ ରଖିଲା ସଂସାର
Couplet 137
ଯାହାର ବାହୁପ୍ରାୟ ହୋଇକୃଷ୍ଣ ଅର୍ଜୁନ ବେନି ଥାଇ
Couplet 138
ଭୀମର କହ ଭଲ କଥାଯେ ଭୀମ ଅତି ବଳବନ୍ତା
Couplet 139
ଯାର ଚରଣ-ଘାତ କୋପେଦୁର୍ଜୟ-ରଣଭୂମି କମ୍ପେ
Couplet 140
ଅର୍ଜୁନ ଅଛିଟି କି ଭଲେନିରତେ ଗୋବିନ୍ଦର ତୁଲେ
Couplet 141
ଗାଣ୍ତୀବଧନୁ କରେ ଧରିରଣେ ତୋଷିଲା ଶୂଳଧାରୀ
Couplet 142
ନକୁଳ ସହଦେବ ବେନିକୁଶଳ କହ ପରିମାଣି
Couplet 143
ଅଶ୍ୱିନୀ ନାସିକା-ବିବରେଜନ୍ମ ହୋଇଲେ ଯେ ଶରୀରେ
Couplet 144
କେ କହୁ ତାଙ୍କ ଗୁଣଗ୍ରାମଦେବଙ୍କ ବ୍ୟାଧି ହରେ ନାମ
Couplet 145
ତାହାଙ୍କ ବୀର୍ଯ୍ୟୁ ଜାତ ହୋଇସୁନ୍ଦର ରୂପେ ଜନ ମୋହି
Couplet 146
ପାବ-ଚକ୍ଷୁ ସେ ବୋଲାନ୍ତିକହ କୁଶଳେ କି ଅଛନ୍ତି
Couplet 147
ଦେଖ ଏ କୁନ୍ତୀ ଗର୍ଭଅର୍ଥେସ୍ୱାମୀକୁ ଚିନ୍ତେ ଅବିରତେ
Couplet 148
ସ୍ୱ-ସ୍ୱାମୀ ବିନୁ ସୁତ ଲଭେଯା ନାମ ଚଉଦିଗେ ଶୁଭେ
Couplet 149
ତାହାଙ୍କୁ ଛାଡ଼ି ଭୋଗ ବିନେରହିଲା ପୁତ୍ରସ୍ନେହ ମନେ
Couplet 150
ଶୁଣ ଉଦ୍ଧବ ସାଧୁ ଧୀରଧୃତରାଷ୍ଟ୍ରର ଯେ ବେଭାର
Couplet 151
ସେ ପିତୃହୀନ ପଞ୍ଚପୁତ୍ରେତାଙ୍କ ମରଣ ଚିତ୍ତେ ଚିନ୍ତେ
Couplet 152
ପୁତ୍ରଙ୍କ ତୁଲେ ତା ବିଚାରମୁଁ ପ୍ରିୟ ସୁହୃଦ ତାହାର
Couplet 153
ପୁରୁ ବାହାର କରିଦେଲାଚିତ୍ତେ ତା ଦୟା ନ ବସିଲା
Couplet 154
ଏଣୁ ପଡ଼ିବ ତମଘୋରଜୀବନେ ଚିନ୍ତା ତାକୁ ମୋର
Couplet 155
ଯେ କୃଷ୍ଣ ପରମ-ମଙ୍ଗଳଆନନ୍ଦମାନଙ୍କର ମୂଳ
Couplet 156
ସେ ହରି ମନୁଷ୍ୟ-ଶରୀରେସାକ୍ଷାତେ ସଂସାରେ ବିହରେ
Couplet 157
ତାର ପ୍ରସାଦୁ ତା ମାହାତ୍ମ୍ୟଜାଣି ଛାଡ଼ିଲି ସର୍ବ ଭ୍ରମ
Couplet 158
ତାର ଚରଣ ଧ୍ୟାନ କରିମୁଁ ଏବେ କାନନେ ବିହରି
Couplet 159
ଦେଖ ଉଦ୍ଧବ ତା ମହିମାକେ କହିପାରେ ଗୁଣସୀମା
Couplet 160
ଯେ ଯେତେ ଥିଲେ ମହୀପାଳେଅନେକ ଅକ୍ଷୌହିଣୀ ମେଳେ
Couplet 161
ତାହାଙ୍କୁ ମାୟାରେ ସଂହାରିହେଳେ ତ୍ରିଭୁବନ ଉଦ୍ଧରି
Couplet 162
ପ୍ରପନ୍ନଜନ ଦୁଃଖ ନାଶଅର୍ଥେ କ୍ଷଣକେ ପୀତବାସ
Couplet 163
ପାରନ୍ତି କୁରୁଙ୍କୁ ସଂହାରିସହିଲେ ଦୋଷ କ୍ଷମା କରି
Couplet 164
ସେ ଗୁଣାତୀତ ଅଜ ହରିଖଳନାଶନେ ଅବତରି
Couplet 165
ଅଖିଳଲୋକଙ୍କୁ କୁଶଳେଯେ ଦେହବନ୍ତ ଯଦୁକୁଳେ
Couplet 166
ଯାହାର ଆଜ୍ଞାରେ ସଂସାରତୀର୍ଥର ପ୍ରାୟେ କୀର୍ତ୍ତି ଯାର
Couplet 167
ସେ ହରି ଶୁଭକଥା ମୋତେକହ ଉଦ୍ଧବ ଶୁଦ୍ଧଚିତ୍ତେ
Couplet 168
ଏମନ୍ତେ ବିଦୁରର ବାଣୀଉଦ୍ଧବ ମନେ ପରିମାଣି
Couplet 169
ଚିତ୍ତେ ଚିନ୍ତିଲା ନାରାୟଣସୁଜନେ ଏକମନେ ଶୁଣ
Couplet 170
ହରିଚରିତ ସୁଧାରସକହିଲା ଜଗନ୍ନାଥ ଦାସ