Skandha 2
Adhyaya 7
Couplet 1
ଶୁଣ ନାରଦ ମୁନିବରଭବିଷ୍ୟ ଲୀଳା ଅବତାର
Couplet 2
ଅଶେଷଜନଙ୍କର ହିତେଶୁଣ କହିବା ତୋ ଅଗ୍ରତେ
Couplet 3
ପଦ୍ମକଳ୍ପର ଅନ୍ତେ ହରିଶୂକରରୂପେ ଅବତରି
Couplet 4
ସେ ସର୍ବ ଯଜ୍ଞମୟ ଗାତ୍ରେଧରଣୀ ଉଦ୍ଧରିବା ଅର୍ଥେ
Couplet 5
ଆଦିଅସୁର ଅବତାରପ୍ରଚଣ୍ତ ହିରଣ୍ୟାକ୍ଷ ବୀର
Couplet 6
ତାହାକୁ ମହାର୍ଣ୍ଣବ-ଜଳେଦନ୍ତେ ବିଦାରିଲେ ପାତାଳେ
Couplet 7
ବଜ୍ରେ ଯେସନେ ବଜ୍ରଧରହେଳେ ବିଦାରେ ମହୀଧର
Couplet 8
ସେ ପୁଣି ରୁଚିଋଷି ଘରେଜନ୍ମିଲେ ଆକୂତି ଉଦରେ
Couplet 9
ସେ ଯଜ୍ଞରୂପ ନରହରିଦକ୍ଷିଣା ଗର୍ଭେ ବିଜେକରି
Couplet 10
ସର୍ବଦେବଙ୍କୁ ଜାତ କଲେତ୍ରୈଲୋକ୍ୟ-ଭୟ ନିବାରିଲେ
Couplet 11
ମନୁ ଯେ ବ୍ରହ୍ମାର ନନ୍ଦନହରଷେ ଦେଲେ ହରି ନାମ
Couplet 12
କର୍ଦ୍ଦମଋଷି ଗୃହେ ପୂର୍ବେଜନ୍ମିଲେ ଦେବହୂତି ଗର୍ଭେ
Couplet 13
ତାଙ୍କ ସଙ୍ଗତେ ନବନାରୀଜନ୍ମିଲେ ଦିବ୍ୟରୂପ ଧରି
Couplet 14
ସେ ଜନ୍ମେ ଜନନୀର ଦୁଃଖଦେଖି ସଦୟ ପଦ୍ମମୁଖ
Couplet 15
ଆତ୍ମାର ଗତି ମାତାଆଗେକହିଲେ ତତ୍ତ୍ୱ-ଅନୁରାଗେ
Couplet 16
ସେ ତତ୍ତ୍ବେ ଆତ୍ମା-ଗୁଣ-ଦୋଷସେ ଦେବହୂତି କଲେ ନାଶ
Couplet 17
ତାହାଙ୍କୁ ମାୟାରୁ ଉଦ୍ଧରିକପିଳରୂପେ ତପ କରି
Couplet 18
ଅତ୍ରିର ତପ ଦେଖି ତୋଷେତକ୍ଷଣେ ମିଳି ତାର ପାଶେ
Couplet 19
ବୋଇଲେ ତୋତେ ଦେଲି ବରହୋଇବି ତୋହର କୁମର
Couplet 20
ଦତ୍ତ-ବଚନେ ଦତ୍ତ ନାମସୁନ୍ଦରେ ସମ ନୋହେ କାମ
Couplet 21
ଧରଣୀ ପର୍ଯ୍ୟଟନ କଲେଅନେକ ତପ ଆଚରିଲେ
Couplet 22
ହୈହୟ ଯଦୁ ଆଦି ରାଜାଯାର ଚରଣେ କରି ପୂଜା
Couplet 23
ଯୋଗ-ସମାଧି ସମ୍ପାଦିଲେଜନ୍ମ-ମରଣୁ ନିସ୍ତରିଲେ
Couplet 24
ସୃଷ୍ଟି-ସୃଜନେ ମନ କରିଆଦ୍ୟେ ମୁଁ ତପ ଯେ ଆଚରି
Couplet 25
ତପର ବଳେ ଭଗବାନଜାତ ହୋଇଲେ ଚତୁଃସନ
Couplet 26
ଯେ ଯୋଗ ପୂର୍ବକାଳେ ଥିଲାକଳ୍ପ-ପ୍ରଳୟେ ନାଶ ଗଲା
Couplet 27
ତାହା ଉଦ୍ଧରି ଯୋଗବଳେଧର୍ମ ରଖିଲେ ମହୀତଳେ
Couplet 28
ଦକ୍ଷକୁମାରୀ ଗର୍ଭେ ହରିଧର୍ମର ବୀର୍ଯ୍ୟେ ଅବତରି
Couplet 29
ସେ ଦକ୍ଷକନ୍ୟା ମୂର୍ତ୍ତି ନାମସର୍ବସୁନ୍ଦର ଅନୁପମ
Couplet 30
ତାର ଉଦରୁ ପୂର୍ବକଳ୍ପେଜନ୍ମିଲେ ନାରାୟଣ ରୂପେ
Couplet 31
ନର ସ୍ୱରୂପ ନର ନାମସର୍ବସୁନ୍ଦର ପୁଣ୍ୟଧାମ
Couplet 32
ନିଶ୍ଚଳ ତପ ଯୋଗଧ୍ୟାନେବସିଲେ ବଦରିକାଶ୍ରମେ
Couplet 33
ଅତି ଦୁଃସହ ତପ ଘୋରେଇନ୍ଦ୍ର କମ୍ପିଲା ସ୍ୱର୍ଗପୁରେ
Couplet 34
ତକ୍ଷଣେ ଅପସରା ଗଣେମିଳିଲେ ବଦରିକା ବନେ
Couplet 35
ଦିବ୍ୟ ସୁବେଶେ ନାନାରଙ୍ଗେଆସି ମିଳିଲେ ତପଭଙ୍ଗେ
Couplet 36
ଡୋଳେ ଉର୍ବଶୀ ରୂପ ଦେଖିଲାଜେ ହୋଇଲେ ଅଧୋମୁଖୀ
Couplet 37
କୋପନୟନେ ମୁନିଜନକାମକୁ କରନ୍ତି ଦହନ
Couplet 38
କୋପକୁ ନ ପାରନ୍ତି ଦହିକୋପ ପ୍ରବେଶ ଯହିଁ ନାହିଁ
Couplet 39
କାହୁଁ କରିବେ ତପ ନାଶବାହୁଡ଼ି ହୋଇଲେ ନିରାଶ
Couplet 40
ଉତ୍ତାନପାଦ ରାଜା କୋଳେଧ୍ରୁବବାଳକ ରସଭୋଳେ
Couplet 41
ବସିବ ବୋଲି ବିଚାରିଲାମାତା-ସପତ୍ନୀ ଝିଙ୍ଗାସିଲା
Couplet 42
ସେ ନିଜ ଜନନୀ ବଚନେଅରଣ୍ୟେ ଗଲା ଦୁଃଖମନେ
Couplet 43
ଅତି କଠୋର ତପ କଲାତାକୁ ଯେ ଧ୍ରୁବପଦ ଦେଲା
Couplet 44
ମୁନିଏ ଉର୍ଦ୍ଧ୍ୱେ ତଳେ ଥାଇଧ୍ରୁବ ତପସ୍ୟାଫଳ ଚାହିଁ
Couplet 45
ସ୍ତୁତି କରନ୍ତି ତାର ତପେଜନନୀ ଦେଖି ତା ସମୀପେ
Couplet 46
ବେଣ ଯେ ସତ୍ୟଯୁଗେ ରାଜାଅଧର୍ମେ ପାଳେ ଜନପ୍ରଜା
Couplet 47
ହରିଙ୍କି ନ ସ୍ଥାପନ୍ତେ ଭଲେବ୍ରାହ୍ମଣେ ଶାପେ ନାଶ କଲେ
Couplet 48
ରାଜା-ମାରଣେ ଅରାଜକେପ୍ରଜା ଦୁଃଖିତ ଅତିରେକେ
Couplet 49
ତା ଦେଖି ଦ୍ୱିଜେ ସ୍ତୁତି କରିତକ୍ଷଣେ ପୃଥୁରୂପ ଧରି
Couplet 50
ହରି ଜନ୍ମିଲେ ରାଜକୁଳେଭୂମିକି ଦୁହିଁ ବାହୁବଳେ
Couplet 51
ପ୍ରଜାଙ୍କୁ ଶସ୍ୟବୀଜ ଦେଲେଅନ୍ନସଙ୍କଟୁ ଉଦ୍ଧରିଲେ
Couplet 52
ନାଭିର ବୀର୍ଯ୍ୟେ ସେ ଋଷଭସୁଦେବୀ ଉଦରେ ସମ୍ଭବ
Couplet 53
କପଟେ ଜଡ଼ରୂପ ଧରିସକଳ ଯୋଗ ସାଧ୍ୟ କରି
Couplet 54
ପରମହଂସ ମୁନିଗଣେନମନ୍ତି ଯାହାର ଚରଣେ
Couplet 55
ସେ ସ୍ୱଚ୍ଛ ଶାନ୍ତ ଅନୁଗତଅଶେଷସଙ୍ଗରୁ ବିମୁକ୍ତ
Couplet 56
ପୁଣି ମୋହର ଯଜ୍ଞକାଳେମନ୍ତ୍ରେ ଉପୁଜିଲା ଅନଳେ
Couplet 57
ନର-ଶରୀର ଅଶ୍ୱଶିରସୁବର୍ଣ୍ଣବର୍ଣ୍ଣ ଜଟାଭାର
Couplet 58
ସକଳ ବେଦ ଯଜ୍ଞମୟଅଖିଳ-ଆତ୍ମା ନିଜ ଦେହ
Couplet 59
ତାର ନିଃଶ୍ୱାସୁ ବେଦ ତିନିଜନ୍ମିଲେ କର୍ମକାଣ୍ତ ଘେନି
Couplet 60
ଯୁଗାନ୍ତକାଳେ ମହାଜଳେରାଜାର ତର୍ପଣର କାଳେ
Couplet 61
ରାଜା ତାରଣେ ଦଇତାରିମିଳିଲେ ମତ୍ସ୍ୟରୂପ ଧରି
Couplet 62
ଯୁଗ-ବିପ୍ଳବେ ବେଦରାଶିଥିଲା ଯେ ମହାଜଳେ ପଶି
Couplet 63
ସେ ବେଦ ସଲିଳୁ ଉଦ୍ଧରିମନୁକୁ ଦେଲେ ନରହରି
Couplet 64
ବାସବ-ସମ୍ପଦ ଉଦ୍ଧାରେକ୍ଷୀରସମୁଦ୍ର ମନ୍ଥିବାରେ
Couplet 65
ମିଳି ସକଳ ଦେବାସୁରସମୁଦ୍ରେ ସ୍ଥାପିଲେ ମନ୍ଦର
Couplet 66
ଅଗାଧଜଳେ ମଧୁହାରୀମିଳିଲେ କୂର୍ମରୂପ ଧରି
Couplet 67
ପୃଷ୍ଠେ ବହିଲେ ଗିରିବରମନ୍ଥନ କଲେ ଦେବାସୁର
Couplet 68
ଗିରି-ଘର୍ଷଣ କଣ୍ତୁ-ସୁଖେନିଦ୍ରାନୟନ ଅଧୋମୁଖେ
Couplet 69
ଦେବଙ୍କ ଭୟ ନାଶିବାରେସେ ନରସିଂହ ରୂପ ଧରେ
Couplet 70
ଭ୍ରମାଇ ଭ୍ରୂକୁଟୀ-କୁଟୀଳଦନ୍ତ-ଶ୍ରୀମୁଖ ବିକରାଳ
Couplet 71
ଗଦା ବୁଲାଇ ଅତି ବେଗେଦୈତ୍ୟ ମିଳିଲା ଆସି ଆଗେ
Couplet 72
ତକ୍ଷଣେ ଉରୁ ମଧ୍ୟେ ଧରିନଖାଗ୍ରେ ହିରଣ୍ୟ ବିଦାରି
Couplet 73
ମହାଦୈତ୍ୟକୁ ସଂହାରିଲେସଂସାର ସଙ୍କଟୁ ତାରିଲେ
Couplet 74
ଅଗାଧ-ସରୋବର ମଧ୍ୟେକୁମ୍ଭୀର ଗଜରାଜ ପାଦେ
Couplet 75
ଧଇଲା ଅତି ଦୃଢ଼ବଳେହସ୍ତୀର ଚରଣ ନିଶ୍ଚଳେ
Couplet 76
ଚଳି ନ ପାରି ଯୂଥପତିଆରତେ ସୁମରେ ଶ୍ରୀପତି
Couplet 77
ହସ୍ତେ କମଳ ଉଚ୍ଚେ ତୋଳିନୟନୁ ଅଶ୍ରୁଜଳ ଗଳି
Couplet 78
ଆଦିପୁରୁଷ ଲୋକନାଥତୀର୍ଥ-ପବିତ୍ର ତୋ ଚରିତ
Couplet 79
ଶ୍ରବଣ-ମଙ୍ଗଳ ତୋ ନାମପୁଣ୍ୟପୁରୁଷ ଗୁଣଧାମ
Couplet 80
ସେ ହରି ସ୍ତୁତି ଶୁଣି କର୍ଣ୍ଣେଗଜବିକଳ ଯୋଗଧ୍ୟାନେ
Couplet 81
ମରଣକାଳେ ସୁମରିଲାବିଷ୍ଣୁର ସମାଧି ଭାଜିଲା
Couplet 82
ତାର ମହିମା ଅପ୍ରମେୟନିମିତ୍ତେ ବହେ ନାନାଦେହ
Couplet 83
ଦକ୍ଷିଣଭୁଜେ ଚକ୍ର ଧରିଗରୁଡ଼-ସ୍କନ୍ଧେ ବିଜେ କରି
Couplet 84
ଚକ୍ର ପ୍ରହାରେ ନକ୍ର ମାରିହସ୍ତୀର ହସ୍ତ ହସ୍ତେ ଧରି
Couplet 85
ଜଳୁ ଉଦ୍ଧରି ନାରାୟଣଅନ୍ତର ହୋଇଲେ ତକ୍ଷଣ
Couplet 86
ଅଦିତି-ପୁତ୍ରଙ୍କର ସାନଗୁଣରେ ଜ୍ୟେଷ୍ଠ ସେ ବାମନ
Couplet 87
ତ୍ରିପାଦେ ତିନିଲୋକ ଜିଣିସେ ଅଧିଯଜ୍ଞ ନାମ ଭଣି
Couplet 88
ଯେ ଧର୍ମମାର୍ଗେ ନିତ୍ୟେ ଥାନ୍ତିଯାଚଞ୍ଜା ବିନା ତା ସମ୍ପତ୍ତି
Couplet 89
ଈଶ୍ୱର ଆଦିତନୁ ଧରିକେହି ନ ପାରେ ତାହା ହରି
Couplet 90
ସେ ବଳି ଦୃଢ଼ ସତ୍ୟ ମନେକୃଷ୍ଣଚରଣ ଆରାଧନେ
Couplet 91
ମନ୍ତ୍ରୀର ବୋଲ ନ ଶୁଣିଲାତ୍ରିପାଦ-ଭୂମି ଦାନ ଦେଲା
Couplet 92
ବିଷ୍ଣୁର ପାଦରଜେ ଇଚ୍ଛାଇନ୍ଦ୍ରାଦି ପଦେ ନାହିଁ ବାଞ୍ଛା
Couplet 93
ସର୍ବ-ସମ୍ପଦ ଆତ୍ମା ତୁଲେଅର୍ପିଲା ବିଷ୍ଣୁ-ପାଦମୂଳେ
Couplet 94
ତୁ ଯେ ନାରଦ ତାରଅଂଶେଶରୀର ବହୁ ମୋର ବଂଶେ
Couplet 95
ତୁମ୍ଭଙ୍କୁ ଭକ୍ତି ହଂସରୂପେକହିଲା ଭକ୍ତ-ତୋଷ ଅର୍ଥେ
Couplet 96
ତହୁଁ ଲଭିଲୁ ଦିବ୍ୟଜ୍ଞାନଯେ ଯୋଗୀଗଣେ ବିଦ୍ୟମାନ
Couplet 97
ଯେ ଜ୍ଞାନେ କୃଷ୍ଣର ଚରଣସୁଖେଣ ପଶନ୍ତି ଶରଣ
Couplet 98
ସେ ମନ୍ୱନ୍ତରେ ମନୁବଂଶେସ୍ୱତେଜେ ଚକ୍ରବର୍ତ୍ତୀ ଅଂଶେ
Couplet 99
ଦୁଷ୍ଟରାଜାଙ୍କୁ ଦଶଦିଗେଜିଣି ସ୍ଥାପିଲା ସାଧୁମାର୍ଗେ
Couplet 100
ତ୍ରିଲୋକ ପରେ ସତ୍ୟଲୋକେକୀର୍ତ୍ତି ବିସ୍ତାରି କଉତୁକେ
Couplet 101
ସେ ଧନ୍ୱନ୍ତରୀ ରୂପ ଧରିବ୍ରହ୍ମାଣ୍ତ ମଧ୍ୟେ ଅବତରି
Couplet 102
ହରିଲା ପ୍ରାଣୀଙ୍କର ବ୍ୟାଧିଭିଆଇ ମନ୍ତ୍ର-ମଉଷଧି
Couplet 103
ଯଜ୍ଞେ ସ୍ୱଭାଗ ଭୋଗକଲାପ୍ରାଣୀଙ୍କି ଆୟୁର୍ବେଦ ଦେଲା
Couplet 104
ବ୍ରାହ୍ମଣବଧ ଦେଖି କୋପେସେ ପୁଣି ପର୍ଶୁରାମ ରୂପେ
Couplet 105
ପରଶୁ ଦକ୍ଷଭୁଜେ ଧରିଅବନୀ ପର୍ଯ୍ୟଟନ କରି
Couplet 106
କ୍ଷତ୍ରିୟ-ରୁଧିର ତର୍ପଣେତୋଷିଲା ନିଜ ପିତୃଗଣେ
Couplet 107
ମୋର ବଚନେ ଦଇତାରିଈକ୍ଷ୍ୱାକୁବଂଶେ ଅବତରି
Couplet 108
ପିତା ବଚନେ ଗଲା ବନସ୍ୱପତ୍ନୀ ସହିତେ ଲକ୍ଷ୍ମଣ
Couplet 109
ସୀତା ରାବଣ ନେଲା ହରିସେ କୋପେ ତାର ବଂଶ ମାରି
Couplet 110
ବିଭୀଷଣଙ୍କୁ ଲଙ୍କା ଦେଲେଦେବଙ୍କ ଭୟ ନିବାରିଲେ
Couplet 111
ତ୍ରିପୁରବଧେ ଯେହ୍ନେ ହରସେ ରୂପେ ତେଜ ରଘୁବୀର
Couplet 112
ସେ ତେଜେ ଉରଗ ମକରନକ୍ରସମୂହ ଥରହର
Couplet 113
ଜଳଧି ତାରେ ଭୟକରିତାହାର ନିଜରୂପ ଧରି
Couplet 114
ଚରଣେ ଶରଣ ପଶିଲାଲଙ୍କାଗମନେ ମାର୍ଗ ଦେଲା
Couplet 115
ଦିଗବିଜୟେ ଲଙ୍କାପତିଅଇରାବତ ନାମେ ହସ୍ତୀ
Couplet 116
ତାହାର ସଙ୍ଗେ ବାଦ କରିଉରସ୍ପରଶେ ଦନ୍ତ ଚୂରି
Couplet 117
ଦେଖି ଭାଜିଲା ଗଜଶ୍ରେଷ୍ଠରାବଣ ସଙ୍ଗେ କାହିଁ ହଟ
Couplet 118
ସେହି ରାବଣଦର୍ପ ରଣେଶ୍ରୀରାମ ସଂହାରିଲେ ବାଣେ
Couplet 119
ଭୂମିର ଭାରା ନିବାରଣେକ୍ଷୀରସମୁଦ୍ରେ ଦେବଗଣେ
Couplet 120
ଈଶ୍ୱର ସଙ୍ଗେ ଦେବବଳେନମିଲେ ଚରଣକମଳେ
Couplet 121
ଅନେକ ମତେ ସ୍ତୁତି ଭଣିବିଷ୍ଣୁ ସନ୍ତୋଷ ତାହାଣୁଣି
Couplet 122
ସନ୍ତୋଷେ ଶୁକ୍ଳକୃଷ୍ଣକେଶଜଂଘୁ ଉପାଡ଼ି ହୃଷୀକେଶ
Couplet 123
ସେ ବେନିରୋମ ମହୀତଳେଜନ୍ମି ଅସୁର ସଂହାରିଲେ
Couplet 124
ହରିଲେ ଅବନୀର ଭାରମହାମହିମା ଚକ୍ରଧର
Couplet 125
ତିନିଦିବସେ ନାରାୟଣଶୋଷିଲେ ପୂତନାର ପ୍ରାଣ
Couplet 126
ମାସକେ ନନ୍ଦଗୃହେ ହରିପାଦେ ଶକଟା ଚୂର କରି
Couplet 127
ଦଧିମନ୍ଥନ କାଳେ ଧରିରୋଳେ ବାନ୍ଧିଲା ନନ୍ଦନାରୀ
Couplet 128
ସେ ରୋଳ ସଙ୍ଗେ ନନ୍ଦବଳାବେନିଅର୍ଜୁନ ମଧ୍ୟେଗଲା
Couplet 129
ଅତି ଉତ୍ସର୍ଗ ବେନିବୃକ୍ଷେଉପୁଡ଼ି ପଡ଼ିଲେ ପ୍ରତ୍ୟକ୍ଷେ
Couplet 130
ସେ ପୁଣି ଗୋବତ୍ସ ରକ୍ଷଣେକାଳିନ୍ଦୀତଟେ ବୃନ୍ଦାବନେ
Couplet 131
ବତ୍ସା-ବାଳକ ବିଷଜଳେପଶିଲେ ତୃଷାର ବିକଳେ
Couplet 132
ସକଳେ କଲେ ଜଳପାନତକ୍ଷଣେ ହାରିଲେ ଜୀବନ
Couplet 133
ଅଦ୍ଭୁତ ଦେଖି ଭାବଗ୍ରାହୀଅମୃତନୟନେ ଅନାଇ
Couplet 134
ତାହାଙ୍କୁ ଜୀବଦାନ ଦେଲେସେ ଜଳେ ସର୍ପକୁ ଦେଖିଲେ
Couplet 135
ଜିହା ଚଞ୍ଚଳ ବିଷ ବଳେବିହାର କାଳିନ୍ଦୀର ଜଳେ
Couplet 136
ଦୂରେ ନିବେଶି ନାଗବଳଅମୃତ କଲେ ବିଷଜଳ
Couplet 137
ଜନ୍ତୁଙ୍କୁ କରାଇଲେ ପାନଅଦ୍ଭୁତଗତି ଭଗବାନ
Couplet 138
ଅମ୍ବିକାବନେ ଗୋପଜନେଶୟନେ ନିଶିଅର୍ଦ୍ଧମାନେ
Couplet 139
ଅଗ୍ନି ବେଢ଼ିଲା ବେଗେ ଆସିପ୍ରଳୟାନଳ ପ୍ରାୟ ଦିଶି
Couplet 140
ଅନଳ ଦେଖି ନନ୍ଦବଳାବଦନ ଲୁଚାଅ-ବୋଇଲା
Couplet 141
ଡରେ ଲୁଚାଇଲେ ମଦନଗୋବିନ୍ଦ କଲେ ଅଗ୍ନିପାନ
Couplet 142
ବାନ୍ଧିବା ପାଇଁ ଡୋର ଆଣିଯେତେ ଯୋଖିଲା ନନ୍ଦରାଣୀ
Couplet 143
ବାନ୍ଧି ନ ପାରେ ନନ୍ଦନାରୀମହାମହିମ ନରହରି
Couplet 144
ମାତାର କୋଳେ ବସିଥିଲାଜୃମ୍ଭଣେ ମୁଖ ବିସ୍ତାରିଲା
Couplet 145
ଗୋପୀ ଚାହିଁଲେ ତା ବଦନଉଦରେ ଅଶେଷ-ଭୁବନ
Couplet 146
ଐଶ୍ୱର୍ଯ୍ୟଲୀଳା ତାର ଦେହୀଦେଖି ଶଙ୍କିତମନ ହୋଇ
Couplet 147
ବରୁଣପୁରୁ ଦଇତାରିନନ୍ଦକୁ ବନ୍ଦୀମୋକ୍ଷ କରି
Couplet 148
ବରୁଣପୁରୁ ଯେତେବଳେନନ୍ଦକୁ ଆଣିଲେ ଗୋକୁଳେ
Couplet 149
ଗୋପାଳେ ବରୁଣଭୁବନଦେଖିବେ ବୋଲି କଲେ ମନ
Couplet 150
ତାହାଙ୍କୁ ନିଦ୍ରାକାଳେ ନେଇବରୁଣଭୁବନ ଦେଖାଇ
Couplet 151
ପୁଣି ମାୟାରେ ଭଗବାନଦେଖାଇ ଆପଣା ଭୁବନ
Couplet 152
ସେ ପୁଣି ବଳଦେବ ସଙ୍ଗେବନେ ଖେଳନ୍ତି ନାନାରଙ୍ଗେ
Couplet 153
ବ୍ୟୋମଅସୁର ମାୟା କଲାଗୋପାଳପୁଅଙ୍କୁ ହରିଲା
Couplet 154
ଗିରିକ୍ରୋଟରେ ନେଇ ଥୋଇଦ୍ୱାରରୁନ୍ଧିଲା ଶିଳା ଦେଇ
Couplet 155
ତାହା ଜାଣିଲେ ଚକ୍ରପାଣିବନ୍ଦୀରୁ ଗୋପସୁତ ଆଣି
Couplet 156
ଅସୁରଜୀବନ ହରିଲେପୁଣି ଅଦ୍ଭୁତକର୍ମ କଲେ
Couplet 157
ଗୋପାଳେ ନନ୍ଦଗୋପ ମେଳେଇନ୍ଦ୍ର-ଉତ୍ସବ-ଯଜ୍ଞ କାଳେ
Couplet 158
ଗୋବିନ୍ଦ ବୋଲେ ଯଜ୍ଞ ଭାଞ୍ଜିପର୍ବତ-ଗୋବର୍ଦ୍ଧନ ପୂଜି
Couplet 159
ମେଘ-ପବନ ଘେନି ସଙ୍ଗେଇନ୍ଦ୍ର ମିଳିଲା ଗୋପେ ବେଗେ
Couplet 160
ଇନ୍ଦ୍ରବରଷେ କୋପ କରିପ୍ରଳୟକାଳେ ଯେହ୍ନେ ବାରି
Couplet 161
ତା ଦେଖି କୃଷ୍ଣ ଦୟାଚିତ୍ତେଗୋରୁଗୋପାଳ ରକ୍ଷାଅର୍ଥେ
Couplet 162
ସପତ-ବରଷ-କୁମରହସ୍ତେ ଉପାଡ଼ି ଗିରିବର
Couplet 163
ଛତ୍ର ପରାଏ ବାମକରେତୋଳିଲା ଅଙ୍ଗୁଳି ଅଗ୍ରରେ
Couplet 164
ସପତଦିନ ବରଷିଲାକୃଷ୍ଣର କରେ ଗିରି ଥିଲା
Couplet 165
ଭୟେ ଚିନ୍ତିଣ ସୁରରାୟେଶରଣଗଲା କୃଷ୍ଣପାୟେ
Couplet 166
ଆସି ସୁରଭୀ ଘେନି ସଙ୍ଗେପୂଜିଲା କୃଷ୍ଣପାଦଯୁଗେ
Couplet 167
ଗୋବିନ୍ଦ ନାମ ଦେଇଗଲାସନ୍ତୋଷେ ପୁରେ ପ୍ରବେଶିଲା
Couplet 168
ପୁଣି ଶରଦଋତୁ କାଳେଗୋବିନ୍ଦ ଯୋଗମାୟା ବଳେ
Couplet 169
ରାତ୍ରେ ଶଶାଙ୍କରଶ୍ମିଜାଳେରାସଉତ୍ସବ ଗୋପୀମେଳେ
Couplet 170
ମଧୁର-ବେଣୁନାଦ-ଗୀତେମନମୋହିଲେ ବାମା ଯେତେ
Couplet 171
ଅନଙ୍ଗମୋହେ ବ୍ରଜନାରୀଗୋବିନ୍ଦ ସଙ୍ଗେ କ୍ରୀଡ଼ା କରି
Couplet 172
ଶୁଣି କୃଷ୍ଣର ବେଣୁସ୍ୱନମିଳିଲା କୁବେରନନ୍ଦନ
Couplet 173
ଗୋପୀଙ୍କି ହରିବାର ଆଶେଲୁଚି ବସିଲା ବନଦେଶେ
Couplet 174
ତାହାକୁ ଧରି ବେଣୁଧରକରପ୍ରହାରେ ଛେଦିଶିର
Couplet 175
ମଣି ହରିଲେ ତାର ଶିରୁଅଶେଷଜନପିତାଗୁରୁ
Couplet 176
ପ୍ରଳମ୍ବା ଖର ବକାସୁରକେଶୀ ଧେନୁକା ଷଣ୍ଢାବୀର
Couplet 177
ମୁଷ୍ଟିକମଲ୍ଲ କୁବଳୟାକଂସ ଯବନ ଘୋରମାୟା
Couplet 178
ନାରକା ସାଲ୍ୱ ପୁଣ୍ତରୀକକପି ବଲ୍ୱଳ ଦନ୍ତବକ୍ର
Couplet 179
ସପତଷଣ୍ଢ ବିଦୂରଥସମ୍ବର ରୁକ୍ମିଣୀର ଭ୍ରାତ
Couplet 180
କାମ୍ବୋଜ ମତ୍ସ୍ୟ କୁରୁବୀରେସୃଞ୍ଜୟ କେକୟ ଅପରେ
Couplet 181
ଏହାଙ୍କୁ ସଂଗ୍ରାମେ ନିବାରିଭୀମ ଅର୍ଜୁନ ସଙ୍ଗେ କରି
Couplet 182
ପରମପଦେ ଦେଲେ ସ୍ଥାନମାୟା-ମନୁଷ୍ୟ-ଭଗବାନ
Couplet 183
କଳିପ୍ରବେଶ କାଳବଳେପ୍ରାଣୀଏ ଚେତନା-ଚଞ୍ଚଳେ
Couplet 184
ଭାରତୀ ନ ପାରନ୍ତି ଧରିଅଳ୍ପଆୟୁଷ ଦେଖି ହରି
Couplet 185
ଜନ୍ମିଲେ ବ୍ୟାସ ରୂପ ଧରିଅଶେଷ-ଶ୍ରୁତିଶାସ୍ତ୍ର କରି
Couplet 186
ବେଦଦ୍ରୁମକୁ ଶାଖା କଲେଏକୁ ଅନେକ ବୁଦ୍ଧିବଳେ
Couplet 187
ଅସୁରେ ରହି ବେଦମାର୍ଗେମାୟାଭିମାନେ କଳିଯୁଗେ
Couplet 188
ମୟଦଇତର ସଙ୍ଗତେଦୃଶ୍ୟ-ଅଦୃଶ୍ୟ ବେନିପଥେ
Couplet 189
ସେକଥା ଜାଣି ଜଗନ୍ନାଥେବୁଦ୍ଧାବତାରେ ଜନହିତେ
Couplet 190
କପଟ-ମାୟା-ମୋହବଶେପାଷାଣ୍ତମାର୍ଗ ଉପଦେଶେ
Couplet 191
ଅନେକ ଦୁର୍ଗତି ହରିବେସୁଜନଜନଙ୍କୁ ରଖିବେ
Couplet 192
ପୁଣି ଏ କଳିଯୁଗ ଅନ୍ତେସୁଧୁଜନଙ୍କ ଗୃହଗତେ
Couplet 193
କୃଷ୍ଣ-ସ୍ମରଣ-ଗୁଣଗାଥାନୋହିବ ଯେବେ ହରିକଥା
Couplet 194
ଦ୍ୱିଜେ ପାଷଣ୍ତ ଆଚରିବେସେ ପଞ୍ଚଯଜ୍ଞ ନ କରିବେ
Couplet 195
ରାଜା ହୋଇବେ ଶୂଦ୍ରଜନେପ୍ରଜା ପୀଡ଼ିବେ କର-ଧନେ
Couplet 196
ଯେ ସ୍ୱାହା ସ୍ୱଧା ବଷଟ୍ କାରଛାଡ଼ି କରିବେ ଦୁରାଚାର
Couplet 197
ଏ କର୍ମ ଦେଖି କଳ୍କୀ ରୂପେଅଶ୍ୱ ଆରୋହି ମହାକୋପେ
Couplet 198
ଖଡ଼୍ଗ ଉଭାରି ବେନିହସ୍ତେଶେଷେ ସ୍ଥାପିବେ ଧର୍ମପଥେ
Couplet 199
ସର୍ଜନେ ମୁହିଁ ଋଷି ନବପ୍ରଜାପତିଏ ତପଭାବ
Couplet 200
ସ୍ଥିତିରେ ଧର୍ମ ମନୁଗଣଯଜ୍ଞସ୍ୱରୂପ ବିଷ୍ଣୁ ପଣ
Couplet 201
ଅମରଗଣ ରାଜାଗଣସଂହାରେ ଅଧର୍ମ କାରଣ
Couplet 202
ଯେ ହର ହରେ ତିନିପୁରଉରଗ ଆଦି ଯେ ଅସୁର
Couplet 203
ଅନନ୍ତ ଶକ୍ତି ଦାମୋଦରଏ ସର୍ବ ବିଭୂତି ତାହାର
Couplet 204
ଯେଣୁ ସେ ମାୟାରୂପ ଧରେକଳ୍ପକଳ୍ପାନ୍ତେ ସୃଷ୍ଟି କରେ
Couplet 205
ଯେ ବିଷ୍ଣୁ-ନାଭି-ଜାତ-ପାଦଆବୋରି ଭୁବନ ଚଉଦ
Couplet 206
ଯା ବେଗେ ପ୍ରକୃତି କମ୍ପିଲାନିଜ ବିକ୍ରମେ ଯେ ଧଇଲା
Couplet 207
ସେ ବିଷ୍ଣୁ-ମହିମା ସଂସାରେକେ ଗଣି ସଂଖ୍ୟା କରିପାରେ
Couplet 208
ଯେ କବି ଭୂମି ରେଣୁ ଗଣିସେ କି ପାରିବ ପରିମାଣି
Couplet 209
ତାହାର ମାୟାବଳ ଗତିତା ଅନ୍ତ କେହି ନ ଜାଣନ୍ତି
Couplet 210
ତୋର ଅଗ୍ରଜ ମୁନି ଶାନ୍ତସେ କାହିଁ ଜାଣିବେ ତଦନ୍ତ
Couplet 211
ବ୍ରହ୍ମା ଶଙ୍କର ନ ପ୍ରମାଣେଅପରେ କେବା ତାହା ଜାଣେ
Couplet 212
ବାସୁକି ଅୟୁତବଦନେସମର୍ଥ ନୋହେ ଗୁଣଗାନେ
Couplet 213
ଯାହାରେ ହରି ଦୟାକରେସେ ଯେବେ ନିଷ୍କପଟେ ଧରେ
Couplet 214
ଦୁସ୍ତର-ମାୟା ସେ ତରନ୍ତିଦୁଃଖେ ସଙ୍କଟେ ନ ପଡ଼ନ୍ତି
Couplet 215
ଶ୍ୱାନ-ଶୃଗାଳ-ଭକ୍ଷ ଦେହେଏ ମୋର ବୋଲି ଜ୍ଞାନ ନୋହେ
Couplet 216
ଏବେ ନାରଦ ଶୁଣ ଧୀରେଯେବା ତରିଲେ ମାୟାଘୋରେ
Couplet 217
ତା ମାୟା ଚିତ୍ତେ ଜାଣି ଭଲେଯେ ଏ ସଂସାରୁ ତରିଗଲେ
Couplet 218
ମୁହିଁ ଜାଣଇ ମାୟା ତାରତୁମ୍ଭେ ସନକାଦି ଶଙ୍କର
Couplet 219
ପ୍ରହ୍ଲାଦ ଜାଣେ ଅନ୍ତର୍ଗତେମନୁ ଯେ କୁଟୁମ୍ବ ସହିତେ
Couplet 220
ପ୍ରାଚୀନବାର୍ହି ଋଭୁ ଅଙ୍ଗଧ୍ରୁବ ଈକ୍ଷ୍ୱାକୁ ମୁଚୁକୁନ୍ଦ
Couplet 221
ବିଦେହ ସୌମ୍ୟସୁତ ଗାଧିରଘୁ ଅମ୍ବରୀଶ ସୁବୁଦ୍ଧି
Couplet 222
ଗୟ ନହୁଷ ଆଦି ଯେତେଶୁଣ ନାରଦ କହୁଁ ତୋତେ
Couplet 223
ମାନ୍ଧାତାଳର୍କ ଶତଧନୁରନ୍ତିଦେବ ଯେ ଗଙ୍ଗାସୂନୁ
Couplet 224
ଅମୂର୍ତ୍ତରୟ ଯେ ସୌଭରିଦିଲୀପ ଉତ୍ତଙ୍କ ଯେ ବଳୀ
Couplet 225
ଶିବି ଦେବଳ ପିପ୍ ପଲାଦସାରସ୍ୱତ ସଙ୍ଗେ ଉଦ୍ଧବ
Couplet 226
ଯେ ପରାଶର ଭୂରିଷେଣରାବଣଭ୍ରାତ ହନୁମାନ
Couplet 227
ଶୁକ ଯେ ଉପଇନ୍ଦ୍ର ଦତ୍ତବିଦୁର ଆର୍ଷ୍ଟିଷେଣ ପାର୍ଥ
Couplet 228
ବ୍ରାହ୍ମଣ ଶ୍ରୁତଦେବ ତୁଲେବିଷ୍ଣୁମାୟାରୁ ତରିଗଲେ
Couplet 229
ହୂଣ ଯବନ ଶୂଦ୍ର ସ୍ତିରୀଶବର ତୁଲେ ଗଲେ ତରି
Couplet 230
କୃଷ୍ଣର ରୂପେ ମନ ଯାରକିବା କହିବା ଗତି ତାର
Couplet 231
ଅଦ୍ଭୁତକର୍ମ ଯେ ତାହାରଯେ ଭାବେ ନାହିଁ ପରାପର
Couplet 232
ତା ଭକ୍ତିଶିକ୍ଷା ଅଟେ ଯାରସେହୁ ତରନ୍ତି ମାୟାଘୋର
Couplet 233
ନିତ୍ୟ ପ୍ରଶାନ୍ତ ସେ ନିର୍ଭୟପ୍ରବୋଧ ମାତ୍ର ଯାର ଦେହ
Couplet 234
ସେ ଶୁଦ୍ଧ ସର୍ବଘଟେ ସମରୂପ-ଅରୂପ ପରଧାମ
Couplet 235
ଶବ୍ଦ ନ ପାରେ ଯାହା କହିଅନେକ କ୍ରିୟାଯୋଗ ବହି
Couplet 236
ଯାର ସମ୍ମୁଖେ ଭଗବତୀଲାଜେ ପଳାଇ ଶିରପୋତି
Couplet 237
ଯେ ବ୍ରହ୍ମଜ୍ଞାନୀ ମୁନିଗଣେଯାହା ସ୍ମରନ୍ତି ଅନୁକ୍ଷଣେ
Couplet 238
ନିଜସ୍ୱରୂପ ତାର ଚିନ୍ତିପରମପୁରୁଷ ବୋଲାନ୍ତି
Couplet 239
ଅଜରାମର ଯେ ବିଶୋକନାହିଁ ଯାହାର ରୂପରେଖ
Couplet 240
ଯାହାର ମନ ଦୃଢ଼ଚିେତ୍ତେକୃଷ୍ଣବିଷୟେ ଅବିରତେ
Couplet 241
ଭାବି ଛାଡ଼ଇ ସର୍ବତାପଇନ୍ଦ୍ର ନ ଖୋଳେ ଯେହ୍ନେ କୂପ
Couplet 242
ସେ ହରି କଇବଲ୍ୟନାଥଭାବ ସ୍ୱଭାବ ଏ ଜଗତ
Couplet 243
କରାଏ ସର୍ବଦେହେ ବସିଶମାଦି ସ୍ୱଭାବ ପ୍ରକାଶି
Couplet 244
ଦେହ-ବିଯୋଗ କାଳେ ଦେହୀଗଗନପ୍ରାୟେ ଶୂନ୍ୟେ ରହି
Couplet 245
ତେଣେ ତାହାର ସଙ୍ଗ ନାହିଁଜନମ ମୃତ୍ୟୁ ତାର କାହିଁ
Couplet 246
ହେ ପୁତ୍ର କହିଲି ମୁଁ ତୋତେହରିମହିମା ଭାବି ଚିତ୍ତେ
Couplet 247
ସତ ଅସତ ରୂପ ସେହିଅଶେଷ ମାୟାରୂପ ବହି
Couplet 248
କରଇ ଆତ୍ମା ଖେଳାଲୀଳାତାର ଚରିତ ଭବଭେଳା
Couplet 249
ଏ ଭାଗବତଧର୍ମ ଯେତେଗୋବିନ୍ଦ କହିଥିଲେ ମୋତେ
Couplet 250
ଏ ସର୍ବ ସଂଗ୍ରହର ମୂଳଅଶେଷ ଧର୍ମ ଯଜ୍ଞଫଳ
Couplet 251
ଲୀଳା ବିସ୍ତାରି କହ ମୁଖେସୁଜନଜନଙ୍କର ସୁଖେ
Couplet 252
ଯେମନ୍ତେ ପ୍ରାଣୀଙ୍କର ଚିତ୍ତେକୃଷ୍ଣବିଷୟ ଅବିରତେ
Couplet 253
ଯେମନ୍ତେ ନାଶେ ଶୋକମୋହଇତି ସଙ୍କଳ୍ପି ତାତ କହ
Couplet 254
ବର୍ଣ୍ଣିଲି ଈଶ୍ୱରର ମାୟାଯେ ଶୁଣେ ତରେ ତାର କାୟା
Couplet 255
ମାୟା ନ ଲାଗେ ତାର ଚିତ୍ତେଯେ ମୁଖେ ଗୁଣେ ଅବିରତେ
Couplet 256
ଏମନ୍ତ ଭାଗବତବାଣୀନାରଦ ବ୍ରହ୍ମାମୁଖୁ ଶୁଣି
Couplet 257
ମନଆନନ୍ଦେ କୃତକୃତ୍ୟକହଇ ଦାସ ଜଗନ୍ନାଥ