Skandha 12
Adhyaya 6
Couplet 1
ସୂତ ପୌରାଣିକ କହନ୍ତିଶୌନକ ଆଦି ମୁନି ପ୍ରତି
Couplet 2
ନୈମିଷାରଣ୍ୟେ ସର୍ବେ ମିଳିଶୁଣନ୍ତି ବାସୁଦେବ କେଳି
Couplet 3
ଶୁକଙ୍କ ତହୁଁ ତତ୍ତ୍ୱବାଣୀପରୀକ୍ଷ ବିଷ୍ଣୁରତ ଶୁଣି
Couplet 4
ନମିଲା ଶୁକମୁନି ପାଦେରୋମପୁଲକ ଗଦଗଦେ
Couplet 5
ଅଞ୍ଜଳି କରି ତତକ୍ଷଣକହଇ ଏମନ୍ତ ବଚନ
Couplet 6
ହେ ବ୍ୟାସସୁତ ଜ୍ଞାନଧୀରଜଗତ ଆତ୍ମାରୂପ ତୋ'ର
Couplet 7
ସମଦରଶୀ ଭାବ ବହୁଏଣୁ ସଂସାରେ ଭେଦ ନୋହୁ
Couplet 8
ଏମନ୍ତ କହିଣ ଚରଣେପ୍ରଣାମ କଲା ତତ୍କ୍ଷଣେ
Couplet 9
ଅଦ୍ଭୂତ କଥା ତୁମ୍ଭ ବାଣୀଏଣୁ ସଂସାର ମିଥ୍ୟା ଜାଣି
Couplet 10
ମରଣେ ଭୟ କିଛି ନାହିଁଅଜ୍ଞାନୀଜନ ସେ ମରଇ
Couplet 11
ତୁମ୍ଭର କୃପା ହେଲା ଯେଣୁନାହିଁ ମୋ ଜନ୍ମମୃତ୍ୟୁ ତେଣୁ
Couplet 12
ତୁମ୍ଭେ ଯେ ବାସୁଦେବରୂପୀସର୍ବଜ୍ଞ ଯେଣୁ ବିଶ୍ୱବ୍ୟାପୀ
Couplet 13
ପ୍ରାଣୀ ସଂସାରତାପେ ଥାଇଆତ୍ମାରେ ବାସୁଦେବ ବହି
Couplet 14
ଯାହାକୁ ଅନୁଗ୍ରହ କରେସେ ପ୍ରାଣୀ ଏ ସଂସାରୁ ତରେ
Couplet 15
ପୁରାଣ ଭାଗବତ ଗୀତାଉତ୍ତମ ଶ୍ଳୋକ ଯେଉଁ କଥା
Couplet 16
କହି କୃତାର୍ଥ ମୋତେ କଲବିଷ୍ଣୁମାୟାରୁ ଉଦ୍ଧରିଲ
Couplet 17
ତୁମ୍ଭଙ୍କୁ ମୋର ନମସ୍କାରପରମଦୟାଳୁ ଈଶ୍ୱର
Couplet 18
ତୁମ୍ଭେ ଯେ ଅଚ୍ୟୁତ ଭକତସଂସାରେ ପ୍ରାଣୀ ମୋହଗ୍ରସ୍ତ
Couplet 19
ତୁମ୍ଭଙ୍କୁ ମୋର ନମସ୍କାରପରମଦୟାଳୁ ଈଶ୍ୱର
Couplet 20
ଏହି ପୁରାଣ ଭାଗବତଉତ୍ତମ ଶ୍ଳୋକର ଚରିତ
Couplet 21
ସାକ୍ଷାତେ ଶ୍ରୀମଧୁସୂଦନତା'ଙ୍କୁ କରାଇଲ ଦର୍ଶନ
Couplet 22
ଏଣୁ ମୁଁ ବିଶୁଦ୍ଧ ହୋଇଲିଭଗବାନଗୁଣ ଶୁଣିଲି
Couplet 23
ହେ ଶୁକଦେବ ଭଗବାନତକ୍ଷକ ଆଦି ମୃତ୍ୟୁମାନ
Couplet 24
ତହିଁ ମୋହର ଭୟ ନାହିଁବ୍ରହ୍ମନିର୍ବାଣ ଜାଣିଲଇଁ
Couplet 25
ଅବ୍ୟୟ ଅବିନାଶୀ ବ୍ରହ୍ମଦର୍ଶନେ ଛଡ଼ାଇଲ ଭ୍ରମ
Couplet 26
ଏବେ ଯେ ମୋତେ ଆଜ୍ଞା ଦିଅବ୍ରହ୍ମରେ ଲାଗିବ ମୋ' ଲୟ
Couplet 27
ବସୁ ଅଛଇ ଯୋଗାସନେମଉନବ୍ରତ ଆତ୍ମଜ୍ଞାନେ
Couplet 28
ଅଧୋକ୍ଷଜ ବିଷ୍ଣୁର ଲୟେକାମନା ଛାଡ଼ିଲି ବିଷୟେ
Couplet 29
ଅଷ୍ଟାଙ୍ଗଯୋଗ ଧାରଣାରେଷଡ଼ଚକ୍ର ଭେଦି ଆତ୍ମାରେ
Couplet 30
ପରମଆତ୍ମାରେ ମିଶାଇସସ୍ରକମଳ ମଧ୍ୟେ ନେଇ
Couplet 31
ପ୍ରାଣକୁ ତହିଁ ନିବେଶିବିମାୟା ବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡ ଜିଣିଯିବି
Couplet 32
ତକ୍ଷକ ବ୍ରାହ୍ମଣ ଶାପରେଭସ୍ମ କରିବ ମୋ' ଶରୀରେ
Couplet 33
ଜ୍ଞାନ ବିଜ୍ଞାନ ଦେଇ ମୋ'ରହେଳେ ଅଜ୍ଞାନ କଲ ଦୂର
Couplet 34
ପରମ ବାସୁଦେବ ପଦଲଭି ଯା ହୋଇବି ଆନନ୍ଦ
Couplet 35
ସେ ମାର୍ଗ ମୋତେ ଦେଖାଇଲବିଷ୍ଣୁ ଶରୀରେ ନିଯୋଜିଲ
Couplet 36
ଏବେ ମୁଁ ସେ ମାର୍ଗେ ପଶିବିଧ୍ୟାନେର ମୁକତି ଲଭିବି
Couplet 37
ଏ ଭାବେ ଅନେକ ପ୍ରକାରେବିନୋୟି ଶୁକ ଚରଣରେ
Couplet 38
ସୂତ କହନ୍ତି ମୁନି ଶୁଣପରୀକ୍ଷେ କହେ ବାଦରାଣ
Couplet 39
ବିଷ୍ଣୁ ଭକତିରେ ନିମଜ୍ଜିମୁକତ ହୁଅ ପାପ ତେଜି
Couplet 40
ଆମ୍ଭର ଆଶୀର୍ବାଦୁଁ କରିଅନ୍ତେ ତୁ ଲଭ ବିଷ୍ଣୁପୁରୀ
Couplet 41
ଏମନ୍ତ କହି ଶୁକମୁନିହରଷେ କଲେ କୃଷ୍ଣଧ୍ୱନି
Couplet 42
ରାଜାର ପୂଜାବିଧି ପାଇଶୁକ ହରଷମନ ହୋଇ
Couplet 43
ସକଳ ମହାଋଷି ସଙ୍ଗେବଦ୍ରିକାଶ୍ରମେ ଗଲେ ବେଗେ
Couplet 44
ପରୀକ୍ଷ ରାଜା ଯୋଗଧ୍ୟାନେବସିଲେ ନିଶ୍ଚଳ ଆସନେ
Couplet 45
ଆତ୍ମାରେ ଆତ୍ମା ନିଯୋଜିଣଅଷ୍ଟାଙ୍ଗ ଯୋଗରେ ଧାରଣ
Couplet 46
ପରମବ୍ରହ୍ମ ସ୍ୱରୂପରେପବନ-ସଂଯମ ଧ୍ୟାନରେ
Couplet 47
ବୃକ୍ଷର ପ୍ରାୟେ ଅଚେଷ୍ଟିତନିଶ୍ଚଳଭାବେ ରହେ ଚିତ୍ତ
Couplet 48
ହସ୍ତିନାନଗର ବାହାରେଗଙ୍ଗା ପୂର୍ବଦିଗ-ଭାଗରେ
Couplet 49
ବାଲୁକାବେଦୀର ଉପରେକୁଶ ଆସନ କରି ଧୀରେ
Couplet 50
ଉତ୍ତର ଅଭିମୁଖେ ବସିବ୍ରହ୍ମରେ ଲୟକୁ ନିବେଶି
Couplet 51
ଆତ୍ମାକୁ ବ୍ରହ୍ମରନ୍ଧ୍ରେ ନେଇସୁଷୁମ୍ନା ରନ୍ଧ୍ରରେ ରୁନ୍ଧାଇ
Couplet 52
ଷଡ଼ଚକ୍ର ଭେଦି ଭୂମଧ୍ୟେପରମ ଆତ୍ମା ଭାବ ଭେଦେ
Couplet 53
ବିଷୟ ସଙ୍ଗ କରି ଦୂରବିଚାର ନାହିଁ ବାହ୍ୟାନ୍ତର
Couplet 54
ଏକାକ୍ଷର ବ୍ରହ୍ମେ ପ୍ରବେଶିଯାତନା ଶରୀର ବିନାଶି
Couplet 55
ପରମପଦକୁ ଲଭିଲେବିଷ୍ଣୁ ଅଙ୍ଗରେ ଲୀନ ହେଲେ
Couplet 56
ଶମୀକ ଋଷିଙ୍କ ନନ୍ଦନତାଙ୍କର ଶୃଙ୍ଗୀଋଷି ନାମ
Couplet 57
ପୂର୍ବେ ସପ୍ତଦିନ ଆଗରେକୋପେ ଶାପ ଦେଲା ରାଜାରେ
Couplet 58
ଅନୀତି ରାଜା ହୋଇ କଲାଋଷି ଗଳାରେ ସର୍ପ ଦେଲା
Couplet 59
ଆଜୁଁ ସପତଦିନ ଅନ୍ତେତକ୍ଷକ ଭକ୍ଷୁ ଭସ୍ମୀଭୂତେ
Couplet 60
ଏମନ୍ତ ସେ ତକ୍ଷକ ଜାଣିରାଜାଙ୍କୁ ଦଂଶିବ ସେ ପୁଣି
Couplet 61
ମାୟା ବ୍ରାହ୍ମଣ ରୂପେ ଛନ୍ନପଥରେ କରଇ ଗମନ
Couplet 62
ଏମନ୍ତ ସମୟରେ ପୁଣକାଶ୍ୟପ ନାମକେ ବ୍ରାହ୍ମଣ
Couplet 63
କଶ୍ୟପ ଧନ୍ୱନ୍ତରୀ ନାମବିଷ୍ଣୁବୈଦ୍ୟ ମଧ୍ୟେ ଉତ୍ତମ
Couplet 64
ରାଜାର ମୃତ୍ୟୁକଥା ଶୁଣିବ୍ରାହ୍ମଣ ରୂପ ଧରି ପୁଣି
Couplet 65
ଆସନ୍ତେ ବାଟେ ଭେଟ ହୋଇତକ୍ଷକ ଧନ୍ୱନ୍ତରୀ ଦୁଇ
Couplet 66
ତକ୍ଷକ ପଚାରିଲା ପୁଣକି ଅର୍ଥେ କରୁଛ ଗମନ
Couplet 67
କହିଲେ ଆମ୍ଭେ ଧନ୍ୱନ୍ତରୀଯାଉଛୁ ପରୀକ୍ଷେ ନିସ୍ତାରି
Couplet 68
ତକ୍ଷକ ବ୍ରହ୍ମଶାପେ ଦଂଶିରାଜା ହୋଇବ ଭସ୍ମରାଶି
Couplet 69
ତାହାକୁ ଆତ୍ମେ ଜୀଆଇବୁଯଶ ଧନ ଧର୍ମ ପାଇବୁ
Couplet 70
ଏମନ୍ତ ଶୁଣି ତାଙ୍କ ବାଣୀତକ୍ଷକ ବୋଲେ ତତକ୍ଷଣି
Couplet 71
ଯାହାକୁ ତକ୍ଷକ ଭକ୍ଷିବଜଗତେ କେ ତାକୁ ରଖିବ
Couplet 72
ଅଘୋର ବିଷମୁଖ ତାରଦଂଶିଲେ ନ ବର୍ତ୍ତନ୍ତି ନର
Couplet 73
କାଳକୂଟ ବିଷ ତାହାରଘାତେ ଭସ୍ମ ମେରୁ ସ୍ଥାବର
Couplet 74
ତା ଶୁଣି ଧନ୍ୱନ୍ତରୀ କହିତକ୍ଷକ ଗୁଚ୍ଛମାତ୍ର ହୋଇ
Couplet 75
ଦଂଶିଲେ ନିର୍ବିଷ କରିବୁକିଞ୍ଚିତେ ରାଜାକୁ ରଖିବୁ
Couplet 76
ଶୁଣି ତକ୍ଷକ କୋପ ବହିବୋଲଇ ଧନ୍ୱନ୍ତରୀ ଚାହିଁ
Couplet 77
ଆମ୍ଭେ ତକ୍ଷକ ନାଗ ନାମଦଂଶିଲେ କେବା ନୋହେ ଭସ୍ମ
Couplet 78
ଜୀଆଇ ତୁମେ ଯେବେ ପାରପରୀକ୍ଷା ଏହିଠାରେ କର
Couplet 79
ଏମନ୍ତ କହି ସେ ତକ୍ଷକଆଗରେ ଥିଲା ଯେ ବୃକ୍ଷେକ
Couplet 80
ତହିଁ ଉପରେ ଏକଜଣକାଷ୍ଠ ଯେ ଭାଙ୍ଗୁଥିଲା ପୁଣ
Couplet 81
ଏ ଦୁଇ ବିପ୍ରେ ନ ଦେଖିଲେଏହାଙ୍କୁ ଦେଖି ସେ ଲୁଚିଲେ
Couplet 82
ଏମନ୍ତେ ତକ୍ଷକ ଯେ ଅହିବଟବୃକ୍ଷକୁ ସେ ଦଂଶଇ
Couplet 83
ତକ୍ଷଣେ ଭସ୍ମ ହୋଇଗଲାଯେଉଁ ମନୁଷ୍ୟ ତହିଁ ଥିଲା
Couplet 84
ସେ ଭସ୍ମ ଧନ୍ୱନ୍ତରୀ ପୁଣକଲେ ସେ ଏକଠାବେ ପୁଣ
Couplet 85
ଜଳ ସିଞ୍ଚିଲେ ତତ୍କ୍ଷଣମୃତ ସଞ୍ଜୀବନୀ ମନ୍ତ୍ରେଣ
Couplet 86
ବୃକ୍ଷ ଅଙ୍କୁର ହୋଏ ପୁଣିକ୍ରମେ ସେ ଦ୍ରୁମଭାବ ଘେନି
Couplet 87
ସେହିଭାବେ ବୃକ୍ଷ ହୋଇଲାମନୁଷ୍ୟ ଆଦି ଦୃଶ୍ୟ ହେଲା
Couplet 88
ତା' ଦେଖି ତକ୍ଷକ କହିଲେନିଶ୍ଚେ ଜୀଇବ ତୁମ୍ଭ ବୋଲେ
Couplet 89
ତୁମ୍ଭେ ତ ମହତ ପୁରୁଷଯଶ ମୋ' ନ କର ବିନାଶ
Couplet 90
ମହତ ଲୋକଙ୍କର ଭାବପର ଯଶରେ ନିତ୍ୟେ ଥିବ
Couplet 91
ଆପଣା ଯଶ ନ କରଇପରର ହିତେ କ୍ଳେଶ ପାଇ
Couplet 92
ପ୍ରାପତ ରାଜାଠାରୁ ଧନମୋଠାରୁ ନିଅସି ଦ୍ୱିଗୁଣ
Couplet 93
ଏମନ୍ତ ଶୁଣି ଧନ୍ୱନ୍ତରୀମନରେ ବିଚାର ସେ କରି
Couplet 94
ରାଜାର ଆୟୁଷ ତ ନାହିଁଜାଣଇ ଯୋଗବଳେ ମୁହିଁ
Couplet 95
ତାହାର ଜୀଇଁବାକୁ ନାହିଁଶୁକ ପ୍ରସନ୍ନ ଭାବ ବହି
Couplet 96
ବିରାଜ ହୋଇ ଗଙ୍ଗାତୀରେଯୋଗାରୂଢ ତତ୍ତ୍ୱଜ୍ଞାନରେ
Couplet 97
ଆତ୍ମାକୁ ପରମ ଆତ୍ମାରେପ୍ରବେଶ କରି ବ୍ରହ୍ମଦ୍ୱାରେ
Couplet 98
ଯୋଗାଗ୍ନିରେ ଦଗ୍ଧ ହୋଇବସେ ତ ବ୍ରହ୍ମରେ ଲୀନ ହେବ
Couplet 99
ପିଣ୍ଡରେ ତକ୍ଷକ ଦଂଶିବଆମ୍ଭର ଯଶ ତ ନୋହିବ
Couplet 100
ଆମ୍ଭେ ଯେ ଏହାଠାରୁ ପୁଣଛାଡ଼ିଣ ଯିବା କିପାଁ ଧନ
Couplet 101
ଏମନ୍ତ ବିଚାରି ଭିଷକବୋଇଲେ ଶୁଣ ହେ ତକ୍ଷକ
Couplet 102
ତୋ' ଯଶ କିପାଇଁ ନାଶିବୁପାଇଲେ ଧନ ବାହୁଡ଼ିବୁ
Couplet 103
ତକ୍ଷକ ତା'ଙ୍କୁ ଧନ ଦେଲେବାହୁଡ଼ି ଧନ୍ୱନ୍ତରୀ ଗଲେ
Couplet 104
ତକ୍ଷକ ବ୍ରାହ୍ମଣ ରୂପେଣଗଲେ ସେ ରାଜା ସନ୍ମିଧାନ
Couplet 105
ଫଳ-ପୁଷ୍ପ ଘେନି ଭେଟିଲେଫଳେ ତକ୍ଷକ କୃମି ହେଲେ
Couplet 106
ଏମନ୍ତେ କୃମିରୂପେ ପୁଣଦଂଶିଲେ ରାଜାର ଚରଣ
Couplet 107
ସେ କାମରୂପୀ ନାଗବିଷରାଜାଶରୀର କଲା ନାଶ
Couplet 108
ତକ୍ଷଣେ ଭସ୍ମ ହୋଇଗଲେସକଳ ପ୍ରାଣୀ ତା' ଦେଖିଲେ
Couplet 109
ହାହାକାର ଶବ୍ଦ ଶୁଭିଲାଶବଦେ ପୃଥିବୀ ପୂରିଲା
Couplet 110
ଆକାଶେ ଦେବତା ଅସୁରମନୁଷ୍ୟ ଆଦି ନାନାଚର
Couplet 111
ସମସ୍ତେ ବିସ୍ମୟ ହୋଇଲେତକ୍ଷକେ କେହି ନ ଦେଖିଲେ
Couplet 112
ରାଜାମୁକତି ଦେଖି ଦେବେଦୁନ୍ଦୁଭିନାଦ କଲେ ଭାବେ
Couplet 113
ଗନ୍ଧର୍ବ ଅପସରା ନୃତ୍ୟସାଧୁଶବଦେ କଲେ ଗୀତ
Couplet 114
ଦେବେ ଯେ ପୁଷ୍ପବୃଷ୍ଟି କଲେଆନନ୍ଦେ ସ୍ୱର୍ଗକୁ ସେ ଗଲେ
Couplet 115
ପରୀକ୍ଷସୁତ ଜନ୍ମେଜୟେସେ ପୁଣି ରାଜ୍ୟେ ରାଜା ହୋଏ
Couplet 116
ପିତୃ-କ୍ରିୟା-କର୍ମ ସାରିଲେରାଜତେଜେ ଭୂମି ପାଳିଲେ
Couplet 117
ସେ କିଛିଦିନର ଅନ୍ତରେନୃପତି ଶୁଣିଲେ ସଭାରେ
Couplet 118
ଉତ୍ତଙ୍ଗଋଷି ସେ କହିଲେତକ୍ଷକ ରାଜାଙ୍କୁ ଦଂଶିଲେ
Couplet 119
ବ୍ରାହ୍ମଣ ଶାପେଣ ତକ୍ଷକରାଜାଙ୍କୁ କଲା ଭସ୍ମାନ୍ତକ
Couplet 120
ଧନ୍ୱଂତ୍ରୀ ଜୀଆଁଇବା ପାଇଁଆସୁ ଯେ ଥିଲେ ବିପ୍ର ହୋଇ
Couplet 121
ତକ୍ଷକ ତା'ଙ୍କୁ ଧନ ଦେଲେବାଟରୁ ଧନ୍ୱନ୍ତରୀ ଗଲେ
Couplet 122
ଏମନ୍ତ ବାରତା ପ୍ରମାଣକହିଲେ ପାତ୍ର ମନ୍ତ୍ରୀଗଣ
Couplet 123
ଶୁଣିଛୁ ଏମନ୍ତ ପ୍ରକାରନ ଜାଣୁ ଧନ୍ୱଂତ୍ରୀ ଯିବାର
Couplet 124
ଏମନ୍ତେ ରାଜାଲୋକ ଯାଇପଚାରିଲେ ସନ୍ଦେଶ ପାଇ
Couplet 125
ତହିଁ ଯେ କାଷ୍ଠ ଭାଙ୍ଗୁଥିଲାବୃକ୍ଷ ସଙ୍ଗତେ ଭସ୍ମ ହେଲା
Couplet 126
ଧନ୍ୱଂତ୍ରୀ ମନ୍ତ୍ରବଳେ ବୃକ୍ଷଯେମନ୍ତେ ହୋଇଲା ପ୍ରତ୍ୟକ୍ଷ
Couplet 127
ତକ୍ଷକ ଧନ ତା'କୁ ଦେଲାଯେମନ୍ତ ବଚନ କହିଲା
Couplet 128
ଏ ସର୍ବ ବାରତା ସଂକ୍ଷେପେକହିଲେ ରାଜାର ସମୀପେ
Couplet 129
ଶୁଣି ଜନ୍ମେଜୟ ରାଜନତକ୍ଷକଠାରେ କ୍ରୋଧମନ
Couplet 130
ସମସ୍ତ ଋଷିଗଣ ଚାହିଁତକ୍ଷକ କଥା ପଚାରଇ
Couplet 131
ସେ ମୋର ପିତାର ବଇରୀତା'କୁ କେମନ୍ତେ ସାଧ୍ୟ କରି
Couplet 132
ଉତ୍ତଙ୍ଗ ଋଷି ଯେ କହିଲେତକ୍ଷକ ତାହାଙ୍କୁ ଦଂଶିଲେ
Couplet 133
ସର୍ପଯଜ୍ଞ କର ଆରମ୍ଭବଇରୀ ନାଶ ହେବ ତୁମ୍ଭ
Couplet 134
ଯେମନ୍ତେ ସର୍ପଯଜ୍ଞ ରୀତିସମସ୍ତ କହିଲେ ସେ ଯତି
Couplet 135
ଏମନ୍ତେ ସର୍ପଯଜ୍ଞ କଲେଅନେକ ସର୍ପ ଦଗଧିଲେ
Couplet 136
ଯଜ୍ଞକୁଣ୍ଡରେ ପଡ଼ି ନାଶତକ୍ଷକ ରହେ ଅବଶେଷ
Couplet 137
ସର୍ପକୁଳ ଦଗଧ ଦେଖିନାଗଲୋକକୁ ସେ ଉପେକ୍ଷି
Couplet 138
ଦେବଲୋକେ ଇନ୍ଦ୍ରେ ଶରଣପଶିଲା ମହାଭୟେ ପୁଣ
Couplet 139
ଆଚାର୍ଯ୍ୟେ ଏମନ୍ତ କହିଲେତକ୍ଷକ ଯଜ୍ଞକୁ ନ ଇଲେ
Couplet 140
ତା' ଶୁଣି ରାଜନ ବୋଲଇଅଧର୍ମ ସର୍ପ ନ ଆସଇ
Couplet 141
ଏ କୁଣ୍ଡେ ଭସ୍ମ ତ ନୋହିଲାକିମର୍ଥେ ଏମନ୍ତ ହୋଇଲା
Couplet 142
ତା' ଶୁଣି ବ୍ରାହ୍ମଣେ କହନ୍ତିନାଗଲୋକରେ ସେ ନାହାଁନ୍ତି
Couplet 143
ଇନ୍ଦ୍ରରେ ଶରଣ ପଶିଲେଇନ୍ଦ୍ରଯୋଗବଳେ ରଖିଲେ
Couplet 144
ତେଣୁ ଅଗ୍ନିରେ ନ ପଡ଼ଇଏମନ୍ତ ଶୁଣି ରାଜା କହି
Couplet 145
ଶୁଣ ବ୍ରାହ୍ମଣେ ମନଦେଇଯେ ଅର୍ଥେ ଯଜ୍ଞ ମୁଁ କରଇ
Couplet 146
ତକ୍ଷକ ମୋ' ପିତା ବଇରୀତାହାର ଅର୍ଥେ ଯଜ୍ଞ କରି
Couplet 147
ଇନ୍ଦ୍ର ଯେବେ ତା'କୁ ରଖିଲାମୋ' ପିତା ଶତ୍ରୁ ସେ ହୋଇଲା
Couplet 148
ଇନ୍ଦ୍ର ତକ୍ଷକ ଏହି ଦ୍ୱୟଅଗ୍ନିରେ ମନ୍ତ୍ରବଳେ ଦିଅ
Couplet 149
ଏମନ୍ତ ଶୁଣି ବିପ୍ରଜନେମନ୍ତ୍ରଯୁକ୍ତ କରି ବିଧାନେ
Couplet 150
ଘୃତ ଶ୍ରୁବମାନ ଘେନିଲେମନ୍ତ୍ରରେ ଆହୁତି ତୋଳିଲେ
Couplet 151
ଇନ୍ଦ୍ର ତକ୍ଷକ ଦୁହେଁ ଆସିକୁଣ୍ଡରେ ହୁଅନ୍ତୁ ବିନାଶି
Couplet 152
ଇନ୍ଦ୍ର ସମେତ ମରୁଦ୍ଗଣସତ୍ତ୍ୱରେ ଟଳିଲା ଆସନ
Couplet 153
ବିମାନ ସମେତ ଖସିଲେମର୍ତ୍ତ୍ୟ ଭୂମିକି ଦୃଷ୍ଟି ଦେଲେ
Couplet 154
ଅଗ୍ନିରେ ଘୃତ ଯେବେ ଦେବେନିଶ୍ଚୟେ ଅଗ୍ନିରେ ପଡ଼ିବେ
Couplet 155
ତା'ଦେଖି ଇନ୍ଦ୍ର ସଭୟରେଗୁରୁଙ୍କୁ ମନେ ସୁମରିଲେ
Couplet 156
ଅଙ୍ଗିରା ଋଷିଙ୍କର ସୁତଯେ ବୃହସ୍ପତି ନାମେ ଖ୍ୟାତ
Couplet 157
ତକ୍ଷକ ଇନ୍ଦ୍ର ଉପକାରେରାଜାଙ୍କ ଛାମୁରେ ମିଳିଲେ
Couplet 158
ତା' ଜାଣି ଆସ୍ତିକ ଯେ ମୁନିମିଳିଲେ ଯଜ୍ଞସ୍ଥାନେ ପୁଣି
Couplet 159
ଜରତ୍କାରୁ ଋଷିଙ୍କ ସୁତବୃହସ୍ପତି ସମାନେ ଖ୍ୟାତ
Couplet 160
ଆସ୍ତିକ ରାଜାର ଛାମୁରେମିଳି ତକ୍ଷକ ଉପକାରେ
Couplet 161
ନାଗମାନଙ୍କର ଭଗ୍ନୀଜସେ କହେ ଶୁଣ ମହାରାଜ
Couplet 162
ସର୍ପେ ଯେ ମୋ'ର ମାତୃକୁଳଏହାଙ୍କୁ ଦଗ୍ଧକୁ ନ କର
Couplet 163
ଏମନ୍ତେ ବୃହସ୍ପତି ଥିଲେରାଜାଙ୍କୁ ବଚନ କହିଲେ
Couplet 164
ତକ୍ଷକ ଏଥେ ନ ମରିବଅମୃତ ଭକ୍ଷିଛି ଜୀଇଁବ
Couplet 165
ତେଣୁ ଅଜରାମର କାୟକୋପ ସଂହର ନରରାୟ
Couplet 166
ତୁ ବୋଲୁ ପିତାକୁ ମାଇଲାଏହାଙ୍କୁ ମୁଁ ମାଇଲେ ଭଲା
Couplet 167
କେହି କାହାକୁ ନ ମାରଇକାହାରେ କେହି ନ ଜୀଆଁଇ
Couplet 168
ଶୁଣ ରାଜନ ମନଦେଇଜନ୍ମମରଣ କର୍ମେ ହୋଇ
Couplet 169
ଯେ ଯାହା ଅର୍ଜଇ ଭୁଞ୍ଜଇବ୍ରହ୍ମାଶଙ୍କରେ ଆନ ନୋହିଁ
Couplet 170
କେ କାର ସୁଖଦୁଃଖଦାତାଯେମନ୍ତେ ଲେଖିଛି ବିଧାତା
Couplet 171
ସର୍ପାଗ୍ନି ଚୌର ଜଳ କ୍ଷୁଧାବ୍ୟାଧି ତୃଷ୍ଣାଦି ଯେତେ ବାଧା
Couplet 172
ପ୍ରାଣୀ ଏମାନ ଭୋଗ କରେଆପଣା ଅର୍ଜିତ କର୍ମରେ
Couplet 173
ଜନ୍ମମରଣ ଏହିଭାବେଈଶ୍ୱର ସଂଯୋଗ ବିଯୋଗେ
Couplet 174
ତୋ ପିତା ପରୀକ୍ଷିତ ବୀରସେ ବ୍ରହ୍ମଋଷିର ଶାପର
Couplet 175
ଅଦୋଷେ ଋଷିଗଳେ ନେଇମୃତ ସର୍ପକୁ ଗୁଡ଼ିଆଇ
Couplet 176
ସେ ଦୋଷେ ଋଷି ଶାପ ଦେଲେତକ୍ଷକ ବିଷେ ଭସ୍ମ ହେଲେ
Couplet 177
ସେ ଶୁକବେଦଠାରୁ ପୁଣଶୁଣି ଭାଗବତ ପୁରାଣ
Couplet 178
ଶରୀର ଯୋଗାଗ୍ନିରେ ଦହିପ୍ରାଣକୁ ବ୍ରହ୍ମରେ ମିଶାଇ
Couplet 179
ତକ୍ଷକ ଦଂଶେ ଯେତେବେଳେଦେହେ ଜୀବ ନାହିଁ ସେକାଳେ
Couplet 180
ତକ୍ଷକେ କିଛି ଦୋଷ ନାହିଁସର୍ପହତ୍ୟା କରୁ କିପାଇଁ
Couplet 181
ନିର୍ଦ୍ଦୋଷ ସର୍ପେ ଗଲେ ମା'ରସର୍ପଯଜ୍ଞ ନିବର୍ତ୍ତ କର
Couplet 182
କଶ୍ୟପ ଋଷିଙ୍କ ବନିତାକଦ୍ରୂ ଯେ ନାଗଙ୍କର ମାତା
Couplet 183
ଅଦିତି ସଙ୍ଗେ କଥାଛଳେଏ ପୁତ୍ରେ ତା' ବୋଲ ନ କଲେ
Couplet 184
କହିଲେ ଦୁହେଁ ଆମ୍ଭମାତକେହ୍ନେ ଜିଂଘାସିବୁ ତାହାନ୍ତ
Couplet 185
ଏ ଘେନି କଦ୍ରୁ ଶାପଦେଲେଏଣୁ ଏ ଯଜ୍ଞେ ନାଶ ଗଲେ
Couplet 186
ଏମନ୍ତେ ବୃହସ୍ପତି ବାଣୀସନ୍ତୋଷ ନରନାଥ ଶୁଣି
Couplet 187
ସର୍ପଯଜ୍ଞ ନିବର୍ତ୍ତ କଲେଗୁରୁଙ୍କୁ ପୂଜାରେ ତୋଷିଲେ
Couplet 188
ଆସ୍ତିକ ଋଷିଙ୍କି ସେ ଆଣିନାଗଙ୍କୁ ସମର୍ପିଲେ ପୁଣି
Couplet 189
ତୋଷେ ଆସ୍ତିକ ଋଷି ଗଲେଇନ୍ଦ୍ର ରଖି ଗୁରୁ ଚଳିଲେ
Couplet 190
ବର ଦେଲେ ଆସ୍ତି ଯୁକତେମୋ' ନାମ ଧରିବ ଯେ ନିତ୍ୟେ
Couplet 191
ତାହାକୁ ସର୍ପବାଧା ନାହିଁଏମନ୍ତ କହି ତୋଷ ହୋଇ
Couplet 192
ଏ ଯେ ବିଷ୍ଣୁମାୟା ଜଗତତମ ମାୟାରେ ବିମୋହିତ
Couplet 193
ପ୍ରାଣୀଙ୍କ ଉତ୍ପତ୍ତି ପ୍ରଳୟଏ ମାୟାଭିଆଣ ଆଶ୍ରୟ
Couplet 194
ଏ ବିଷ୍ଣୁଆତ୍ମା ସର୍ବମୟୀଦମ୍ଭ ମାୟା କପଟ ବହି
Couplet 195
ଅହଙ୍କାର ବୁଦ୍ଧି ବିଚାରେଯା' ନାମ ନୁହଇ ଗୋଚରେ
Couplet 196
ତ୍ରିଗୁଣ ବାସନା ହିଁ ନାହିଁମନ ବଚନେ ଭେଦ ନୋହି
Couplet 197
ଶବ୍ଦ ସ୍ପରଶ ରସ ଗନ୍ଧରୂପ ଏ ପଞ୍ଚ ନୋହେ ଭେଦ
Couplet 198
ସେ ବିଷ୍ଣୁ ନିର୍ମଳେ ସେବିଲେପ୍ରାଣୀ ନିର୍ମଳ ହୋଏ ଭଲେ
Couplet 199
ଏ ମାୟା ବନ୍ଧନୁ ତରଇପରମପଦକୁ ଲଭଇ
Couplet 200
ବଇକୁଣ୍ଠ ପରମଧାମଯାହାର ପରେ ନାହିଁ ସ୍ଥାନ
Couplet 201
ସେ ଜନ ସଂସାରୁ ତରିବେଜନ୍ମମୃତ୍ୟୁରୁ ନିସ୍ତରିବେ
Couplet 202
ସଂସାର ବନ୍ଧନ ଛାଡ଼ନ୍ତିନିରତେ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କୁ ଚିନ୍ତନ୍ତି
Couplet 203
ଦୁରାତ୍ମାପଣ ଦୂରକରିଜଗତ ମଣେ ନରହରି
Couplet 204
ଆତ୍ମା ସମବୁଦ୍ଧି ଭାବରେଏକ ଭାବରେ ନାମ ସ୍ମରେ
Couplet 205
ସେ ବିଷ୍ଣୁପଦେ ଲୀନ ହୋନ୍ତିପରମପଦକୁ ଲଭନ୍ତି
Couplet 206
ଯେ ପ୍ରାଣୀ ବିଚାରନ୍ତି ଚିତ୍ତଏ ସର୍ବ ମୋହର ଅର୍ଜିତ
Couplet 207
ଅର୍ଜିଲି ନାନା କଷ୍ଟ ପାଇସୁସ୍ଥିରେ ବିଳସିବି ମୁହିଁ
Couplet 208
ସେମାନେ ଦୁର୍ଜନ ବୋଲାନ୍ତିଆପଣା ଆତ୍ମା ନ ଚିହ୍ନନ୍ତି
Couplet 209
ମାୟାଜାଲରେ ଭ୍ରମୁଥା'ନ୍ତିଈଶ୍ୱରଭାବ ନ ଜାଣନ୍ତି
Couplet 210
ଏ ଦେହ ଘର ଧନ ସୁତଦାରା ବୃତ୍ତି ନାନାଦି ମତ
Couplet 211
ଏଥିରୁ ବିରତ ହୋଇବଅପବାଦକୁ ସହିଥିବ
Couplet 212
ଅମାନ୍ୟ କାହିଁ ନ କରିବଦେହକୁ ମିଥ୍ୟା ଯେ ମଣିବ
Couplet 213
କାହାରି ସଙ୍ଗତେ ବଇରନ କରି ସାଧୁପଣେ ଧୀର
Couplet 214
ଯେ ଭଗବାନ ବାସୁଦେବତେବେ ସେ ତାହାଙ୍କୁ ପାଇବ
Couplet 215
ଅସାଧ୍ୟଜ୍ଞାନ ଯେ ଈଶ୍ୱରକୃଷ୍ଣସ୍ୱରୂପୀ ନିରାକାର
Couplet 216
ତାହାଙ୍କୁ କରେ ନମସ୍କାରନିରତେ ଥାଉ ସେ ମନର
Couplet 217
ତା'ର ପଦାରବିନ୍ଦ ଧ୍ୟାନପୁରାଣ ସଂହିତା ଅଭିନ୍ନ
Couplet 218
ପଢି ଶୁଣିଲେ ମୁକ୍ତି ହୋଇଏଥିରେ ସଂଶୟ ନ ଥାଇ
Couplet 219
ସେ ବ୍ୟାସଋଷି ଶୁକଦେବବିଷ୍ଣୁସ୍ୱରୂପୀ ବାସୁଦେବ
Couplet 220
ତାହାଙ୍କୁ ମୋର ନମସ୍କାରମହିମା ନ ଜାଣେ ଶଙ୍କର
Couplet 221
ତୁମ୍ଭ ଚରଣେ ଆଶ୍ରେ କରିମୁଁ ଥାଇ ଚିତ୍ତେ ଅନୁସରି
Couplet 222
ତୁମ୍ଭେ ଯେ ମହତପୁରୁଷମୋହର ନ ଘେନିବା ଦୋଷ
Couplet 223
କହଇ ଜଗନ୍ନାଥ ଦ୍ୱିଜସୁଜନେ ହରିପାଦେ ଭଜ