Skandha 12
Adhyaya 3
Couplet 1
ଶୁକ କହନ୍ତି ତୋଷମନଶୁଣ ହେ ପରୀକ୍ଷ ରାଜନ
Couplet 2
ଏ କଳିଯୁଗରେ ପୃଥ୍ୱୀରେଅଛନ୍ତି ଯେତେ ରାଜା ବୀରେ
Couplet 3
ଏକ ଆରେକ ହିଂସା ବହିଜିଣିବା ଅର୍ଥେ ଦଣ୍ଡବାହି
Couplet 4
ସଇନିମାନଙ୍କୁ ସାଜିଣରାଜ୍ୟ ଜିଣନ୍ତି କରି ରଣ
Couplet 5
ମୁହିଁ ଘେନିବି ବଳେ ଜିଣିଏମନ୍ତ ଭାବେ ଗର୍ବେ ଭଣି
Couplet 6
ଯେ ଭୂମି ମୋ' ଭାଗେ ହୋଇବପୁତ୍ର ପୌତ୍ରାଦି କାଳେ ଥିବ
Couplet 7
ଏମନ୍ତ ବୋଲି ସୈନ୍ୟ ଘେନିତା' ଦେଖି ହସଇ ମେଦିନୀ
Couplet 8
ଦେଖ ବିଧାତା କାଳଗତିସ୍ୱଭାବେ କଳିଯୁଗ ରୀତି
Couplet 9
ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ କଥାମାନ ଦେଖଏ ରାଜାମାନେ ଯେ ମୁରୂଖ
Couplet 10
ମୃତ୍ୟୁଦେବତା ଖେଳଘରମଞ୍ଚେ ଜନମ ଏହାଙ୍କର
Couplet 11
ମୋତେ ଜିଣିବେ ଲୋଡ଼ୁଛନ୍ତିକେ କେତେ ଗଲେଣି ଏ ପୃଥ୍ୱୀ
Couplet 12
ରାଜାମାନଙ୍କର ଯେ ମନ୍ତ୍ରୀସୁଜ୍ଞାନ ବୁଦ୍ଧି ନ କହନ୍ତି
Couplet 13
ପଣ୍ଡିତମାନେ ଯେତେ ଛନ୍ତିଅର୍ଥଶାସ୍ତ୍ରବାଦେ ଭ୍ରମନ୍ତି
Couplet 14
ଏହି ବିଚାର ବ୍ୟର୍ଥ ପ୍ରାୟଯେଣୁ ଶରୀର ମିଥ୍ୟାମୟ
Couplet 15
ତେଣୁ ଏ ଫେନ ପ୍ରାୟେ ଦେହକ୍ଷଣକେ ଛାଡେ଼ ସର୍ବମୋହ
Couplet 16
ଏ ଦେହେ ବିଶ୍ୱାସ କରନ୍ତିଷଡ଼ଅଇରି ଦେହେ ଛନ୍ତି
Couplet 17
କାମାଦି ଏକାଦଶ ଇନ୍ଦ୍ରିଅବିଦ୍ୟା କୁହୁକରେ ବନ୍ଦୀ
Couplet 18
ଏହାଙ୍କୁ ଜିଣିତ ନାହାଁନ୍ତିମନରେ ବିଚାରୁଅଛନ୍ତି
Couplet 19
ପ୍ରଥମେ ଯାଇ ଶତ୍ରୁଘରେଘେନିବା ରାଜ୍ୟ ଗଡ଼ ଖରେ
Couplet 20
ଜିଣିଣ ସେ ପୁରଜନଙ୍କୁବଶ କରିବା ପୁରୋଧାଙ୍କୁ
Couplet 21
ମନ୍ତ୍ରୀ ଯେ ଅମାତ୍ୟମାନଙ୍କୁଆବର ନଗର ଲୋକଙ୍କୁ
Couplet 22
ଅର୍ଥ ବଚନେ ବଶ ତା'ଙ୍କୁଏମନ୍ତେ ଜିଣିବା ରାଜାଙ୍କୁ
Couplet 23
ଶତ୍ରୁଙ୍କୁ ମାରିଣ ସେ ରାଜ୍ୟଆମେ ହୋଇବା ତହିଁ ରାଜ
Couplet 24
ଉତ୍ତମ ରାଜ୍ୟ ଏହୁ ସୀମାଭୋଗ କରି ରହୁ ମହିମା
Couplet 25
କ୍ରମରେ ପୃଥିବୀ ଜିଣିମାସମୁଦ୍ରଅନ୍ତ ଯା'ର ସୀମା
Couplet 26
ଏ ଆଶା ହୃଦୟରେ ବାନ୍ଧିହିଂସା ସ୍ୱଭାବେ ହୋଏ ବନ୍ଦୀ
Couplet 27
ନିକଟ ଶିରପରେ ମୃତ୍ୟୁତାହା ନ ଜାଣେ ମତ୍ତ ହେତୁ
Couplet 28
ଲୋଭ ଯେ ଗ୍ରାସିଛି ମନକୁଭୟ ନାହିଁ ପାପପୁଣ୍ୟକୁ
Couplet 29
ସମୁଦ୍ର ଯାଏ ପୃଥ୍ୱୀ ଜିଣିଅତି ତାମସ-ଲୋଭେ ପୁଣି
Couplet 30
ବୋଇତେ ଚଢି ବଣିଜାରେପଶନ୍ତି ସମୁଦ୍ର ଭିତରେ
Couplet 31
ଏତେ ପ୍ରଭାବେ ମୋତେ ଜିଣିକି ଭୋଗ କରେ ସେ ଧରଣୀ
Couplet 32
ମୋତେ ତ ନେଇ ନ ପାରନ୍ତିବ୍ୟର୍ଥକର୍ମରେ ସେ ଭ୍ରମନ୍ତି
Couplet 33
ଯେବେ ଆପଣା ଆତ୍ମା ଜାଣେଭଜେ ବାସୁଦେବ ଚରଣେ
Couplet 34
ତେବେ ସେ ମୁକ୍ତିଫଳ ପାଇସକଳ ପାପୁଁ ମୁକ୍ତ ହୋଇ
Couplet 35
ଯେ ରଜାମାନେ ପୂର୍ବେ ଜିଣିମୁଁ ଭୋଗ କରିବି ଧରଣୀ
Couplet 36
ଭୋଗ କରିବେ ପୁତ୍ର ନାତିଏମନ୍ତ ମନେ ଥିଲେ ଚିନ୍ତି
Couplet 37
ମନୁବଂଶୀୟ ରାଜାଗଣତାହାଙ୍କ ପୁତ୍ରପୌତ୍ରମାନ
Couplet 38
ସେମାନେ ମୋତେ ଛାଡ଼ିଗଲେଏ ଲୋକେ ପ୍ରତ୍ୟକ୍ଷେ ଦେଖିଲେ
Couplet 39
ଏବେ ଏ କଳିଯୁଗ ପ୍ରାଣୀଅଳ୍ପ ଆୟୁଷ ପରିମାଣି
Couplet 40
ଅଳପବୁଦ୍ଧି ଦୁଷ୍ଟମତିମୋତେ ଜିଣିମା ଲୋଡ଼ୁଛନ୍ତି
Couplet 41
ମୋର ନିମନ୍ତେ ପିତାପୁତ୍ରଭ୍ରାତା ଆଦି ଜ୍ଞାତି ମାନନ୍ତ
Couplet 42
ଇଷ୍ଟ ମିତ୍ର ବନ୍ଧୁ ସ୍ୱଜନେବାଦ ବିଗ୍ରହ ଚିନ୍ତି ମନେ
Couplet 43
ତାମସେ ପ୍ରାଣୀ ଦୁଃଖ ନେଇଅସାଧୁ ବୁଦ୍ଧି ଥା'ନ୍ତି ଧ୍ୟାୟି
Couplet 44
ଏ ରାଜାମାନେ ମମତ୍ୱରେପଡ଼ି ତ୍ରିଗୁଣ ବନ୍ଧନରେ
Couplet 45
ଏ ସର୍ବ ଭୂମି ଯେ ମୋହରରେ ମୂର୍ଖ ନୁହଇ ତୋହର
Couplet 46
ମୂର୍ଖପଣରେ ଏହା ଭାଷିଅନ୍ୟୋନ୍ୟେ ହୁଅନ୍ତି ବିନାଶି
Couplet 47
ମୋର ନିମନ୍ତେ କରି ବାଦଅର୍ଜନ୍ତି ହରାନ୍ତି ସମ୍ପଦ
Couplet 48
ସତ୍ୟଯୁଗାଦି ଯେତେ ରାଜାଯେସନେ ପାଳୁଥିଲେ ପ୍ରଜା
Couplet 49
ପୃଥୁ ପୁରୁରବା ଯେ ଗାଧିସହସ୍ରାର୍ଜ୍ଜୁନ ନହୁଷାଦି
Couplet 50
ମାନ୍ଧାତା ଶ୍ରୀରାମ ସଗରଖଟ୍ୱାଙ୍ଗରାଜା ଧୁନ୍ଧୁମାର
Couplet 51
ରଘୁ ତୃଣବିନ୍ଦୁ ଯଯାତିଶାନ୍ତନୁ ଭରତ ଶର୍ଯାତି
Couplet 52
ନୈଷଧ ଭଗୀରଥରାୟକକୁତ୍ଥ ନୃଗ କୁବଳୟ
Couplet 53
ହିରଣ୍ୟକଶିପୁ ସମ୍ବରରାବଣ ହିରଣ୍ୟାକ୍ଷ ବୀର
Couplet 54
ବୃତ୍ତ ନମୁଚି ଯେ ତାରକାଆବର ଅସୁର ନାରକା
Couplet 55
ଏ ଆଦି ଯେତେ ରାଜା ଥିଲେଅନ୍ୟ ଦାନବ ମହୀପାଳେ
Couplet 56
ସମସ୍ତେ ସର୍ବବିଜ୍ଞ ବୀରମହିମା ଶୁଣିଛ ତା'ଙ୍କର
Couplet 57
ସମର୍ଥ ସର୍ବଜ୍ଞ ଅଟନ୍ତିବଳେ ସର୍ବତେଜା ବୋଲାନ୍ତି
Couplet 58
ଏମାନେ ଆଶା ମମତାରେମୃତ୍ୟୁର ବଶ ଯେ ହୋଇଲେ
Couplet 59
ଏ ମୋତେ ନେଇ ନ ପାରିଲେକଥାମାତ୍ରକ ରୁହାଇଲେ
Couplet 60
ଯେ ଯାହା ଅର୍ଜିତ କର୍ମରେଭୋଗ ଦୁଃଖ ସୁଖ ମାର୍ଗରେ
Couplet 61
ଗୁଣ-କର୍ମେ ହୋଇ ବନ୍ଧନଜାଣି ନ ପାରି ରାତ୍ରଦିନ
Couplet 62
କାଳବଶରେ ଅକୃତାର୍ଥଲୋଭେ ନ ସଞ୍ଚି ପରମାର୍ଥ
Couplet 63
କୃଷ୍ଣ ପଦାରବିନ୍ଦ ଛାଡ଼ିପତିତମାର୍ଗେ ଚିତ୍ତ ବଢି
Couplet 64
କୃଷ୍ଣଙ୍କୁ ନ ଜାଣିଲେ ଯେଣୁଯାତନା ଜନ୍ମମୃତ୍ୟୁ ତେଣୁ
Couplet 65
ଏମନ୍ତ ଭାଷି ମହୀ ହସିବିଷ୍ଣୁଲୀଳାକୁ ପରଶଂସି
Couplet 66
ଶୁକ କହନ୍ତି ପରୀକ୍ଷିତଏମନ୍ତ ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ଚରିତ
Couplet 67
ଏ ଯେଉଁ କଳିଯୁଗ ରୀତିକହିଲୁ ନୃପକୁଳ ଖ୍ୟାତି
Couplet 68
ଏ ଯେ ଉଦୟ-ଅସ୍ତ ପ୍ରାୟେସଂସାର ମାୟାଜାଲ ମୋହେ
Couplet 69
ଜ୍ଞାନ ବୈରାଗ୍ୟ ଅନୁଭବବିଭୂତି ପରମାର୍ଥ ଭାବ
Couplet 70
ଏମାନ ନାହିଁ ଏହାଙ୍କରଏଣୁ ଅଧର୍ମେ ପରିଚାର
Couplet 71
ଏ କଳିଯୁଗ ଗତି ଜାଣପ୍ରସଙ୍ଗେ କହିଲୁ ପୁରାଣ
Couplet 72
ଉତ୍ତମ ଶ୍ଳୋକ ବାସୁଦେବତାହାଙ୍କୁ ଯେ ପ୍ରାଣୀ ଭଜିବ
Couplet 73
ନାମ ଗାୟନ ଗୁଣବାଦନାଶଇ ସକଳ ପ୍ରମାଦ
Couplet 74
ଅଶୁଭମାନ ନାଶ କରେନିତ୍ୟେ ଯେ ତା' ନାମ ସୁମରେ
Couplet 75
ଶୁଣି ଶୁଣାଇ ଯେବେ ମଜ୍ଜେକୃଷ୍ଣ ପଦାରବିନ୍ଦ ଭଜେ
Couplet 76
ନିର୍ମଳ-ଭକ୍ତି ବାଞ୍ଛା କରିଅନ୍ତେ ସେ ଲଭେ ବିଷ୍ଣୁପୁରୀ
Couplet 77
ପୁଣି ପରୀକ୍ଷିତ ପଚାରିଶୁକ ଚରଣ ଶିରେ ଧରି
Couplet 78
ହେ ଭଗବାନ ଆତ୍ମାରୂପୀକଳି ଘୋଟିବ ତମ ବ୍ୟାପୀ
Couplet 79
ଏ ଯୁଗେ ପ୍ରାଣୀଙ୍କ ନିସ୍ତାରହୋଇବ ଯେବଣ ପ୍ରକାର
Couplet 80
ମୃତ୍ୟୁକୁ କେମନ୍ତେ ଜିଣିବେଏହା ସଂକ୍ଷେପି କହ ଏବେ
Couplet 81
ଯୁଗ ଧର୍ମ ଯୁଗ ନିର୍ଣ୍ଣୟକଳ୍ପର ପ୍ରଳୟ ବିଷୟ
Couplet 82
ଈଶ୍ୱରରୂପୀ ଯେଉଁ କାଳକହ ତା' ଗତି ଅନ୍ତରାଳ
Couplet 83
ଶୁକ ହୋଇଣ ତୋଷମନକହନ୍ତି ଯୁଗଧର୍ମମାନ
Couplet 84
ସତ୍ୟ ଯୁଗର ଧର୍ମ ଶୁଣଥିଲା ଯେ ଚାରିପାଦ ପୁଣ୍ୟ
Couplet 85
ସେ ଯୁଗେ ପ୍ରାଣୀମାନେ ପୁଣଚାରିପାଦେ ଧର୍ମ କରିଣ
Couplet 86
ସତ୍ୟ ତପସ୍ୟା ଦୟା ଦାନଧର୍ମର ଏ ଚାରିଚରଣ
Couplet 87
ସେ ଯୁଗେ ପ୍ରାଣୀ ଦୟାଶୀଳସନ୍ତୋଷ ସତ୍ୟ କ୍ଷମା ଧୀର
Couplet 88
ଶାନ୍ତ ତପସ୍ୱୀ ଆତ୍ମାରାମସମଦରଶୀ ସାଧୁ ସମ
Couplet 89
ତ୍ରେତାରେ ଧର୍ମ ତିନିପାଦସତ୍ୟ ପାଦକ ହୋଏ ଛେଦ
Couplet 90
ଅଧର୍ମ ଏହାକୁ ନାଶଇଯାହାର ଚାରିପାଦ କହି
Couplet 91
ମିଥ୍ୟା ହିଂସା ଯେ ଅସନ୍ତୋଷବିଗ୍ରହ ଏ ଚାରି ପ୍ରକାଶ
Couplet 92
ସେ କାଳେ ପ୍ରାଣୀମାନେ ପୁଣକ୍ରିୟା ତପୋନିଷ୍ଠା ଯୋଗେଣ
Couplet 93
ଅହିଂସ ଅଲମ୍ପଟ ହୋନ୍ତିଧର୍ମାର୍ଥ କାମ ସେ ସାଧନ୍ତି
Couplet 94
ଋକ ଯଜୁ ଯେ ସାମ ତିନିଏ ତିନି ଯଜ୍ଞରେ ଅଗ୍ରଣୀ
Couplet 95
ବ୍ରାହ୍ମଣ ଆଦି ବର୍ଣ୍ଣମାନଉତ୍ତମ ମଧ୍ୟ କନିଷ୍ଠେଣ
Couplet 96
ଏ ଭାବେ ଏ ଯୁଗ ଚଳଇତିନିପାଦେ ଧର୍ମ ରହଇ
Couplet 97
ଦ୍ୱାପରେ ଧର୍ମ ଦୁଇପାଦକ୍ରମେ ଦ୍ୱିପାଦ ହୋଏ ଛେଦ
Couplet 98
ତପ ସତ୍ୟ ଦୟା ଦାନରୁତୁଟଇ ଯୁଗ ଅନୁସାରୁ
Couplet 99
ହିଂସା ଅସନ୍ତୋଷ ବଇରମିଥ୍ୟା ଲକ୍ଷଣ ଅଧର୍ମର
Couplet 100
ଏହାଙ୍କ ସକାଶରୁ ପୁଣଧର୍ମ ତୁଟଇ ଏ କ୍ରମେଣ
Couplet 101
ଏ ଯୁଗେ ପ୍ରାଣୀମାନେ ପୁଣଯଶସ୍ୱୀ ଶୀଳରେ ନିପୁଣ
Couplet 102
ସର୍ବଦା ସେ ବେଦ ପଢନ୍ତିବିପ୍ରେ ବିଷ୍ଣୁସେବା କରନ୍ତି
Couplet 103
ଧନ କୁଟୁମ୍ବେ ହୃଷ୍ଟମତିବ୍ରାହ୍ମଣ କ୍ଷତ୍ରିୟେ ବଢନ୍ତି
Couplet 104
କଳିଯୁଗରେ ଧର୍ମ ପୁଣରହଇ ଏକଇ ଚରଣ
Couplet 105
ଅଧର୍ମ ହେତୁ କରି ପୁଣତିନିପାଦ ହୁଅଇ ଛିନ୍ନ
Couplet 106
ସତ୍ୟ ତପ ଦୟା ଯେ ଯାଇକେବଳ ଦାନମାତ୍ର ରହି
Couplet 107
ଯୁଗାନ୍ତେ ସେହୁ ନାଶଯିବଏକାନ୍ତେ ତମ ଆଚ୍ଛାଦିବ
Couplet 108
ଏ ଯୁଗେ ଯେତେ ଲୋକମାନେନିର୍ଦ୍ଦୟ ଦୁରାଚାର ମନେ
Couplet 109
କରି ଅକାରଣେ ବଇରୀଅଭାଗ୍ୟବନ୍ତ ହତଶିରୀ
Couplet 110
ଅତ୍ୟନ୍ତ ଲୋଭୀ ଜନେ ହେବେଶୂଦ୍ରେ ଯେ ବହୁତ ବଢିବେ
Couplet 111
ସତ୍ତ୍ୱ ରଜ ତମ ତ୍ରିଗୁଣପୁରୁଷେ ଥାଇ ଅନୁକ୍ଷଣ
Couplet 112
କାଳର ବଳେ ଗୁଣ ଦୋଷହୁଅଇ ଅଳପ ବିଶେଷ
Couplet 113
ବଢଇ ସତ୍ତ୍ୱଗୁଣ ଯେବେମନ ବୁଦ୍ଧି ଇନ୍ଦ୍ରିୟ ତେବେ
Couplet 114
ଜ୍ଞାନ-ତପରେ ରତ ହୋଇଶ୍ରୀବାସୁଦେବଙ୍କୁ ଭଜଇ
Couplet 115
ତାଙ୍କ ପଦାରବିନ୍ଦେ ଭକ୍ତିଉଦୟ ହୋଇଲେ ମୁକତି
Couplet 116
ଭକତି କୃଷ୍ଣପାଦେ ଜାଣସତ୍ୟଯୁଗର ଏ ଲକ୍ଷଣ
Couplet 117
ଯେବେ କାମ୍ୟକର୍ମ ଯଶରେବୁଦ୍ଧି ବଢେ ରଜୋଗୁଣରେ
Couplet 118
ତ୍ରେତାଯୁଗର ଚିହ୍ନ ଏହିଯଜ୍ଞରେ ପଶୁବଧ ଯହିଁ
Couplet 119
ତହୁଁ ସ୍ୱର୍ଗାଦିଭୋଗ ପା'ନ୍ତିସେ ପୁଣି ହୋ'ନ୍ତି ଗତାଗତି
Couplet 120
ବୁଦ୍ଧିମନ୍ତ ପ୍ରାଣୀ ତା' ଜାଣିନିଷ୍କାମେ ଭଜେ ଚକ୍ରପାଣି
Couplet 121
ଯେବେ ଦ୍ୱାପର ଯୁଗ ହୋଇରଜ ତମ ଗୁଣ ବଢଇ
Couplet 122
ଲୋଭ ଅସନ୍ତୋଷାଭିମାନଦମ୍ଭ-ମତ୍ସର-କାମ୍ୟକର୍ମ
Couplet 123
ଏମାନେ ଅଧିକ ବଢନ୍ତିଦୟା ଦାନ ଦୂରେ ରହନ୍ତି
Couplet 124
ଅଧର୍ମ ତିନି ଯେ ଚରଣବଢଇ ଏମନ୍ତ ଭାବେଣ
Couplet 125
ହିଂସା ଯେ ମିଥ୍ୟା ଅସନ୍ତୋଷଦ୍ୱାପର ଲକ୍ଷଣ ବିଶେଷ
Couplet 126
ଯେବେ ସେ କଳିଯୁଗ ହୋଇଏକା ତମୋଗୁଣ ବଢଇ
Couplet 127
ପ୍ରାଣୀମାନଙ୍କର ଯେ ପୁଣଅଳସ ମାୟା ମିଥ୍ୟା ଗୁଣ
Couplet 128
ବିଷାଦ ନିଦ୍ରା ହିଂସା ଶୋକବଢାଏ ମାୟାମୋହ ଦୁଃଖ
Couplet 129
ଏତେ ଗୁଣରେ କଳି ହୋଇସେ କଳି ତାମସ ବୋଲାଇ
Couplet 130
ପ୍ରାଣୀଏ ହୋ'ନ୍ତି ମନ୍ଦମତିଅଳପ-ଭାଗ୍ୟେ ସେ ଜୀଅନ୍ତି
Couplet 131
ବହୁତ ଭକ୍ଷନ୍ତି ଆହାରକାମୀ ହୁଅନ୍ତି ମୂଢନର
Couplet 132
କୁଟୁମ୍ବୀ ଜୀବିକାବିହୀନଦରିଦ୍ର ହୋଇ ବଞ୍ଚେ ଦିନ
Couplet 133
କୁଳସ୍ତ୍ରୀ ହୋଇ ଦୋଚାରୁଣୀଅସତୀ ପଣେ ସାହସିନୀ
Couplet 134
ଦେବ ବ୍ରାହ୍ମଣ ଗୁରୁ ସ୍ୱାମୀଶାଶୁ ଶ୍ୱଶୁରଙ୍କୁ ନ ଗଣି
Couplet 135
ରାଜ୍ୟରେ ଖଣ୍ଟ ପ୍ରବର୍ତ୍ତିବେବେଦକୁ ପାଷଣ୍ଡେ ଦୂଷିବେ
Couplet 136
ପ୍ରଜା ସର୍ବସ୍ୱ ରାଜା ନେବେତା'ଙ୍କୁ ବହୁତ କଷ୍ଟ ଦେବେ
Couplet 137
ବ୍ରାହ୍ମଣେ ଜିହ୍ୱା-ଇନ୍ଦ୍ରିବଶହୋଇଣ କର୍ମେ ଯିବେ ନାଶ
Couplet 138
କ୍ରୟ ବିକ୍ରୟ ବେଦ କରିବ୍ରତୀ ନୋହିବେ ବ୍ରହ୍ମଚାରୀ
Couplet 139
ସନ୍ୟାସୀ ହେବେ ଅନାଚାରୀକୁଟୁମ୍ବ ଘେନି ଗୃହକରି
Couplet 140
ଲୋଭେ ବୈଶ୍ୟବୃତ୍ତି କରିବେଭେକ ଧରି ନାମ ବହିବେ
Couplet 141
ଯେତେ ବାନପ୍ରସ୍ଥ ତପସ୍ୱୀଅଜ୍ଞାନେ ହେବେ ଗ୍ରାମବାସୀ
Couplet 142
ସ୍ତିରୀ ପୁରୁଷେ ଅସୁନ୍ଦରବିରୂପ ବିକଟ ଶରୀର
Couplet 143
ସହଜେ ସ୍ତିରୀମାନେ ପୁଣବହୁତ କରିବେ ଭୋଜନ
Couplet 144
ହୋଇବେ ଅତ୍ୟନ୍ତ ନିର୍ଲ୍ଳଜବିସ୍ତାର ହୋଇବେ ତନୁଜ
Couplet 145
ନିରତେ କହି କଟୁବାଣୀଶାଶୁଶ୍ୱଶୁରଙ୍କୁ ନ ଗଣି
Couplet 146
ସ୍ୱାମୀ ଗୁରୁଜନ ନ ମାନିଚଉର୍ଯ୍ୟ ମାୟା ସାହସିନୀ
Couplet 147
ପାପିଷ୍ଠବୁଦ୍ଧି ମତ୍ତଗର୍ବେବ୍ୟଭିଚାରିଣୀ ଏ ସ୍ୱଭାବେ
Couplet 148
ମନୁଷ୍ୟମାନେ ସାନସାନକେହି ବା ହୋଇବେ ବାମନ
Couplet 149
ମନୁଷ୍ୟ ମନ୍ଦଗତି ହୋଇକ୍ଷୁଦ୍ର ବ୍ୟାଧିରେ ପୀଡ଼ା ପାଇ
Couplet 150
କ୍ରୟ ବିକ୍ରୟ ବ୍ୟବହାରେକୂଟ କପଟ ବଣିଜାରେ
Couplet 151
ବ୍ୟାଧ ଆଚାର ଆଚରିବେମୃଗ ମତ୍ସ୍ୟ ବଧ କରିବେ
Couplet 152
ଛନ୍ଦ କରି ଜୀବ ମାରିବେପ୍ରାଣୀଙ୍କି ହିଂସାରେ ନାଶିବେ
Couplet 153
ବିନା ବିପଦେ ସର୍ବଜନେଆପଣା ବୃତ୍ତି ଛାଡ଼ି ଅନ୍ୟେ
Couplet 154
ନିନ୍ଦିତ ଜୀବିକା କରିବେପତିତ କର୍ମ ଆଚରିବେ
Couplet 155
ସ୍ୱାମୀ ନିର୍ଦ୍ଧନ ହେବ ଯେବେସେବକେ ତାକୁ ଛାଡ଼ିଯିବେ
Couplet 156
ସେବକେ ଅସମର୍ଥ ଦେଖିସ୍ୱାମୀଏ ତାହାଙ୍କୁ ଉପେକ୍ଷି
Couplet 157
ଉତ୍ତମ ଗାଈ ବୃଦ୍ଧା ହେଲେନ ପାଳି ଛାଡ଼ିଦେବେ ଭଲେ
Couplet 158
ପିତା ମାତା ଭ୍ରାତା ବାନ୍ଧବମିତ୍ର ସୁହୃଦଗୁଣ ଭାବ
Couplet 159
ସକଳ ସଙ୍ଗ ତ୍ୟାଗ କରିଶ୍ୱଶୁର ଶାଳକେ ପଚାରି
Couplet 160
ଶୀଳ ଅଚାର ନ କରିବେସ୍ତିରୀଙ୍କ ବଶେ ଦିନ ନେବେ
Couplet 161
କେ କାହା ପିତା କେହୁ ମାତଆପଣା କର୍ମେ ଆତଯାତ
Couplet 162
ଏମନ୍ତ ବିଚାରିବେ ମନେରହି ଶ୍ୱଶୁର ସନ୍ନିଧାନେ
Couplet 163
ତପସ୍ୱୀ ଶୂଦ୍ରମାନେ ହେବେଦାନପ୍ରତିଗ୍ରହ କରିବେ
Couplet 164
ସେମାନେ ଉଚ୍ଚସ୍ଥାନେ ଥିବେଧର୍ମାଦି ନ୍ୟାୟ ସେ କହିବେ
Couplet 165
ସଂସାରେ ଗୁରୁ ବୋଲାଇବେସକଳେ ସେ ବୋଲ ପାଳିବେ
Couplet 166
ପ୍ରଜାଏ କରପୀଡ଼ା ପାଇଦୁର୍ଭିକ୍ଷେ କଷ୍ଟି ହେବେ ସେହି
Couplet 167
ମନ ଉଦ୍ବେଗ କରିବେଅନ୍ନବସ୍ତ୍ରାଦି ନ ପାଇବେ
Couplet 168
ଦେବେ ବରଷା ନ ବରଷିଏ ରୂପେ ନଷ୍ଟ ଯିବ କୃଷି
Couplet 169
ଅକାଳେ ବରଷିବ ଜଳଏ ଘେନି ନ ଫଳିବ ଫଳ
Couplet 170
ପ୍ରାଣୀଏ ସ୍ଥାନଭ୍ରଷ୍ଟ ହୋଇଦେଶ ଭାଜିଣ ଶୂନ୍ୟ ହୋଇ
Couplet 171
ଅନ୍ନ ପାଣି ବସ୍ତ୍ର ଭୋଜନସ୍ନାନ ଭୂଷଣ ଆୟେମାନ
Couplet 172
ନ ମିଳି ହୋଇବେ ଦାରୁଣପିଶାଚ ସ୍ୱରୂପ ଧାରଣ
Couplet 173
ବୋଡ଼ିକ ନିମନ୍ତେ ମରିବେଅତି ତମେ ଯେ ଗ୍ରସ୍ତହେବେ
Couplet 174
ଆପଣା ପ୍ରିୟଲୋକ ମାରିଐହିକ ସୁଖ ମଣେ ଶିରୀ
Couplet 175
ତାତ ଜନନୀ ବୃଦ୍ଧକାଳେତା'ଙ୍କୁ ନ ପୋଷେ ମତ୍ତଭୋଳେ
Couplet 176
ଛାଡ଼ି ସାଧବୀ ପତିବ୍ରତାହୋଇବେ ମତ୍ତ ଅନ୍ୟେ ଭର୍ତ୍ତା
Couplet 177
ପୁରୁଷେ ବେଶ୍ୟାଙ୍କୁ ଭଜିବେଲମ୍ପଟେ ନାରୀଙ୍କି ଛାଡ଼ିବେ
Couplet 178
କୁଳସ୍ତ୍ରୀମାନେ ଏହିମତେନାଶିବେ କୁଟୁମ୍ବ ସହିତେ
Couplet 179
ଇନ୍ଦ୍ରି ଲାଳସେ ପେଟ ପୋଷିରହିବେ ହୋଇ ଦାସଦାସୀ
Couplet 180
କଳିର ତମ ଆଚ୍ଛାଦନେବିଷ୍ଣୁଙ୍କୁ ନ ଭଜିବେ ଜନେ
Couplet 181
ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ପାଦପଦ୍ମରସକେହି ଯେ ନ କରିବେ ଆଶ
Couplet 182
ପାଷଣ୍ଡଚିତ୍ତେ ବୁଦ୍ଧିଭେଦେନ ଭଜେ ଚରଣାରବିନ୍ଦେ
Couplet 183
ଯେ ନାମ ପତିତପାବନମହାବିପତ୍ତି ବିନାଶନ
Couplet 184
ମରଣକାଳେ ଯେଉଁ ନାମଧଇଲେ ନ ଦଣ୍ଡଇ ଯମ
Couplet 185
ଅତି ଆତୁରେ ବିବଶରେପତନ ସ୍ଖଳନ କାଳରେ
Couplet 186
ଯେ ନାମ ଗ୍ରହଣ ମାତ୍ରେଣକର୍ମବନ୍ଧୁ ମୁକ୍ତ ହୋଇଣ
Couplet 187
ବୈକୁଣ୍ଠପଦକୁ ଲଭଇଯେ ସୁଖ ତିନିଲୋକେ ନାହିଁ
Couplet 188
ତା'ଙ୍କୁ ନ ଭଜେ ମୂଢପ୍ରାଣୀମାୟାକୁ ସତ୍ୟପ୍ରାୟ ମଣି
Couplet 189
ଏ କଳିଯୁଗେ ପାପ ଯେତେପ୍ରାଣୀ ସଞ୍ଚଇ ମାୟାଗ୍ରସ୍ତେ
Couplet 190
ନାମ ମାତ୍ରକେ ପାପ ନାଶେଅନ୍ତେ ବୈକୁଣ୍ଠପୁରେ ବସେ
Couplet 191
ଯେ ନାମ ଶ୍ରବଣ କୀର୍ତ୍ତନପୂଜା-ଆଚରଣ ଧିଆନ
Couplet 192
ହୃଦ-କମଳ ମଧ୍ୟେ ଥାଇଅଶେଷ ପାପକୁ ଦହଇ
Couplet 193
ଅନନ୍ତ କୋଟି ଯେ କଳ୍ମଷସ୍ମରଣେ କରେ ତାହା ନାଶ
Couplet 194
ଏ କଳିଯୁଗେ ଏକା ସାରଭଜନ ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ପୟର
Couplet 195
ଏ ବିନୁ ଆନଗତି ନାହିଁଭଜ ସୁଜନେ ମନ ଦେଇ
Couplet 196
ସୁବର୍ଣ୍ଣ ଅଗ୍ନିରେ ଦହିଲେତାହାର ମଳ ହରେ ଭଲେ
Couplet 197
ଏ ରୂପେ ପଶି କୃଷ୍ଣଦେହେପାପ ଯେ ନାଶନ୍ତି ପ୍ରାଣୀଏ
Couplet 198
ବିଦ୍ୟା ତପସ୍ୟା ପ୍ରାଣାୟାମମିତ୍ରତା ତୀର୍ଥଜଳେ ସ୍ନାନ
Couplet 199
ବ୍ରତ ଆରମ୍ଭ ଯଜ୍ଞଦାନଦେବତା ପୂଜା ନାନାକର୍ମ
Couplet 200
ଏଥେ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଶୁଦ୍ଧ ହୋଇଆତ୍ମା ଉଦ୍ଧରି ନ ପାରଇ
Couplet 201
ଏ ସର୍ବଫଳେ ଅଧିକାରୀପାପପୁଣ୍ୟକୁ ଭୋଗକରି
Couplet 202
ବାସୁଦେବ ଭଜନ ବିନୁଉଦ୍ଧରି ନ ପାରଇ ତନୁ
Couplet 203
ଭୂତ ଭବିଷ୍ୟ ବର୍ତ୍ତମାନବିଧାନେ ହୁଅ ସାବଧାନ
Couplet 204
ମାନସେ ବାଞ୍ଛା ଯେ କରିଣନିରନ୍ତରେ କରେ ଭଜନ
Couplet 205
କାଳେ ମରଣ ନିକଟରେକୃଷ୍ଣର ନାମ ଯେ ଉଚ୍ଚାରେ
Couplet 206
ତେବେ ସେ ପରାଗତି ପାଇନିଦାନେ ନାମ ଉଚ୍ଚାରଇ
Couplet 207
ଏବେ ତୁ ଶୁଣ ହେ ରାଜନହୃଦୟେ ଗୋବିନ୍ଦ ଚରଣ
Couplet 208
ଧରି ମରଣ ନିକଟରେସେ ନାମ ମୁଖରେ ଉଚ୍ଚାର
Couplet 209
ଏଣେ ତୁ ସାବଧାନ ହୁଅଅନ୍ତେ ପରମଗତି ପାଅ
Couplet 210
ତୁମେ ଯେ ରାଜଋଷି ଯେଣୁତା'ଙ୍କ ଚରଣେ ଭଜ ତେଣୁ
Couplet 211
ଅନେକ ଜନ୍ମେ ଭାଗ୍ୟେ ଥାଇଲୟ ଲଗାଅ ତା'ଙ୍କ ତହିଁ
Couplet 212
ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ଚରଣାରବିନ୍ଦେମନକୁ ନିବେଶ ଆନନ୍ଦେ
Couplet 213
ସାଯୁଜ୍ୟ-ମୁକ୍ତିକି ପାଇବକଳି କଳୁଷ ନାଶ ଯିବ
Couplet 214
ଯେ ଜନ ଭଜେ ବିଷ୍ଣୁପାଦଲଭେ ସାଯୁଜ୍ୟ ମୁକ୍ତିପଦ
Couplet 215
ସେ ବିଷ୍ଣୁଅଙ୍ଗେ ଲୀନ ହୋନ୍ତିସେ ବିନା ନାହିଁ ଅନ୍ୟଗତି
Couplet 216
ସେ ବାସୁଦେବ ସର୍ବମୟସର୍ବାତ୍ମା ସର୍ବଜନାଶ୍ରୟ
Couplet 217
ସେ ବାସୁଦେବର ମହିମାସକଳଗୁଣ ପୁଣ୍ୟସୀମା
Couplet 218
ଶୁଣ ପରୀକ୍ଷ ନୃପବରଏ କଳିଦୋଷର ସାଗର
Couplet 219
ଏ କଳିଯୁଗର ମହିମାଅଛଇ ଏକା ଗୁଣସୀମା
Couplet 220
ସେ ବାସୁଦେବ ନାମ ଶୁଣିବୈକୁଣ୍ଠ ଲଭେ ହେଳେ ପ୍ରାଣୀ
Couplet 221
ସତ୍ୟଯୁଗର ଧ୍ୟାନଫଳତ୍ରେତାରେ ଯଜ୍ଞାଦି ସକଳ
Couplet 222
ଦ୍ୱାପରେ ପୂଜାର ବିଧାନକଳିରେ ନାମ ସଂକୀର୍ତ୍ତନ
Couplet 223
ଏମନ୍ତ ମହିମା ଯାହାରସୁଜନେ ଭଜ ସେ ପୟର
Couplet 224
ମୁହିଁ ଯେ ପାପିଷ୍ଠ ଅଧମମୋହର ଦୋଷ ନ ଘେନିମ
Couplet 225
କହଇ ଜଗନ୍ନାଥ ଦାସତ୍ରାହି କରିବେ ପୀତବାସ