Skandha 11
Adhyaya 9
Couplet 1
ଆନନ୍ଦେ କହେ ଅବଧୂତଶୁଣ ହେ ଯଦୁ ନୃପନାଥ
Couplet 2
ସକଳ ସ୍ଥାନେ ମହୀ ଭ୍ରମେମୁଁ ଥାଇ ଅଜଗର ଧର୍ମେ
Couplet 3
ସ୍ୱର୍ଗ ନରକ ବେନିବାଣୀଏହା ମୁଁ ଏକଧର୍ମେ ଜାଣି
Couplet 4
ଏଣୁ ମୋ' ଦୁଃଖ ସୁଖ ଏକସମ ମଣଇ ସର୍ବଲୋକ
Couplet 5
ଆହାରେ ଭଲ ମନ୍ଦ ନାହିଁଯେ ସ୍ଥାନେ ଯେମନ୍ତ ମିଳଇ
Couplet 6
ସନ୍ତୋଷ କରଇ ଆହାରଏଣେ ବିଚାର ନାହିଁ ମୋର
Couplet 7
ଅଳପ ବହୁତ ସନ୍ତୋଷନ ମିଳେ କରେ ଉପବାସ
Couplet 8
କର୍ମ କଷଣ ଦେହ ସହେଅରଣ୍ୟେ ଅଜଗର ପ୍ରାୟେ
Couplet 9
ସମ ମଣଇ ଦୁଃଖସୁଖଅନ୍ତରେ ନୋହଇ ବିମୁଖ
Couplet 10
ଦେହ ଇନ୍ଦ୍ରିୟବଳ ଥାଇଉଦ୍ୟମ କିଛି ନ କରଇ
Couplet 11
ଏ ଧର୍ମ ଅଜଗରେ ଚାହିଁଶିଖିଲି ଗୁରୁଶିକ୍ଷା ପାଇ
Couplet 12
ଏଣୁ ପ୍ରସନ୍ନ ଚିତ୍ତ ମୋରସ୍ୱଭାବେ ନିର୍ମଳ ଶରୀର
Couplet 13
କେ ଜାଣିପାରେ ମୋ' ଅନ୍ତରଗଭୀର ଯେସନେ ସାଗର
Couplet 14
ବରଷା ସମୟରେ ନଦୀସମୂହେ ବହନ୍ତି ଆଚ୍ଛାଦି
Couplet 15
ସେ ଯେହ୍ନେ ମିଳନ୍ତି ଜଳଧିତେଣେ ସେ ନୁହଁଇ ନା ବୃଦ୍ଧି
Couplet 16
ଗ୍ରୀଷମେ ନୋହେ ହାନି ତା'ରସର୍ବଦା ସମ ସେହୁ ନୀର
Couplet 17
ସ୍ନେହ ବିଶୁଦ୍ଧଭାବ ଧରେପୂର୍ବସ୍ୱଗୁଣ ଦୋଷ ହରେ
Couplet 18
ଏ ଭାବେ ଥାନ୍ତି ଯେତେ ପ୍ରାଣୀସଂସାର ପାରନ୍ତି ଏ ଜିଣି
Couplet 19
ସେ ରୂପେ ଜାଣ ମୁହିଁ ମନେହାନି ବୃଦ୍ଧି ଭାବ ନ ଘେନେ
Couplet 20
ତେଣୁ ମୁଁ ନାରାୟଣ ପରନାହିଁ ବିଷୟ ଆଶା ମୋର
Couplet 21
ଏହା ସମୁଦ୍ର ଶିକ୍ଷା ପାଇସାଧଇ ଶିଷ୍ୟଭାବ ବହି
Couplet 22
ବିଷ୍ଣୁର ମାୟା ମୋହକଳ୍ପକପଟେ ହୋଇ ନାରୀରୂପ
Couplet 23
ଜଗମୋହିନୀ ବିଷ୍ଣୁମାୟାଘନେ ଯେସନେ ବିଦ୍ୟୁଛାୟା
Couplet 24
ସେ ରୂପେ ନ କରିବ ସଙ୍ଗଅନଳେ ଯେସନେ ପତଙ୍ଗ
Couplet 25
ସଂଯୋଗେ କରେ ପ୍ରାଣ ନାଶଏଣୁ ନୋହିବ ତା' ବିଶ୍ୱାସ
Couplet 26
ପତଙ୍ଗ ତହୁଁ ଏହା ଜାଣିଗୁରୁବଚନ ପରିମାଣି
Couplet 27
ସ୍ତିରୀ ସଙ୍ଗମ କରି ଦୂରେନିଶ୍ଚିନ୍ତେ ଭ୍ରମଇଁ ସଂସାରେ
Couplet 28
କାଷ୍ଠପିତୁଳି ନାରୀ ରୂପେଥୋଇବ ଯତିଙ୍କ ସମୀପେ
Couplet 29
ଯତିଏ ତା'ର ରୂପ ଚାହିଁଚରଣ ଅଗ୍ରେ ଯେବେ ଛୁଇଁ
Couplet 30
ମନ ମଥଇ ତାହାଙ୍କରଯେଣୁ ମନ୍ମଥ ସୁଖଘର
Couplet 31
ଜଳେ ପାଷାଣ ପ୍ରାୟ ମଜ୍ଜେଗଜବନ୍ଧନ ଯେହ୍ନେ ଗଜେ
Couplet 32
ଏଣୁ କୁଞ୍ଜରଭାବ ମଣିଗୁରୁବଚନ ପରିମାଣି
Couplet 33
ସଙ୍ଗ ନ କରି ସ୍ତିରୀ ମେଳେନିର୍ଭୟେ ବୁଲଇ ଶୟଳେ
Couplet 34
ଏଣୁ କାମିନୀ ସଙ୍ଗ ତେଜିଜ୍ଞାନେ ବୁଲଇ ଚକ୍ଷୁ ବୁଜି
Couplet 35
ଏବେ ହୋ ଶୁଣ ନୃପବରଗୁରୁ ମୋହର ମଧୁକର
Couplet 36
ଅଳପ ଅଳ୍ପ ଗ୍ରାସ କରିଯାବତ ଦେହ ମାତ୍ର ଧରି
Couplet 37
ଆହୁରି ତା'ର ଉପଦେଶପାଇ ମୋ' ମନ ହେଲା ତୋଷ
Couplet 38
ସେ ସର୍ବ ପୁଷ୍ପେ ବସୁଥାଇକେବଳ ମାତ୍ର ସାରଗ୍ରାହୀ
Couplet 39
ମୁହିଁ ସକଳଗ୍ରନ୍ଥ ମାନବିଚାର କରି ହାଦେ ପୁଣ
Couplet 40
ଯେ ସର୍ବସାର ଆତ୍ମାହିତେସେ କଥା ଘେନୁଥାଇ ଚିତ୍ତେ
Couplet 41
ଯେବା ମିଳଇ ଭିକ୍ଷା ଅନ୍ନରାତ୍ରରେ କରଇ ଭୋଜନ
Couplet 42
ଗତ ଆଗତକୁ ନ ପାଞ୍ଚେପାଣି ଉଦରପାତ୍ରେ ସଞ୍ଚେ
Couplet 43
ଧନେ ମୋ' ନାହିଁ ପ୍ରୟୋଜନଏଣୁ ଦରିଦ୍ର ମୋ ଜୀବନ
Couplet 44
ଧନ ଅର୍ଜନେ ଯାର ଆଶନିରତେ ଦୁଃଖଶୋକେ ପ୍ରାସ
Couplet 45
ନ କରି ଆତ୍ମଭୋଗ ଦାନଧନ ସଞ୍ଚଇ ରାତ୍ରଦିନ
Couplet 46
ନିରତେ କରଇ ସଞ୍ଚୟପାପୀ କୃପଣ ଦୁରାଶୟ
Couplet 47
ତାହାର ଧନ ହରେ ଆନେମଧୁ ସଞ୍ଚଇ ମାଛି ଯେହ୍ନେ
Couplet 48
ନ ଦେଇ ନ ଖାଇ ସଞ୍ଚଇତାହାର ମୁଖେ ଅଗ୍ନି ଦେଇ
Couplet 49
ମଧୁ ଭକ୍ଷଇ ନେଇ ଆନତେଣୁ ସେ ମୋ' ଗୁରୁ ରାଜନ
Couplet 50
କମଳ ମଧ୍ୟେ ଭୃଙ୍ଗ ଯେହ୍ନେମତ୍ତ ହୋଇଣ ମଧୁପାନେ
Couplet 51
ପ୍ରଲୋଭେ ନ ପାରଇ ଛାଡ଼ିପଦ୍ମ ମୁଦ୍ରିତେ ବନ୍ଦୀ ପଡ଼ି
Couplet 52
ଏ ଘେନି ଇନ୍ଦ୍ରିୟ ଲାଳସେଯେ ପ୍ରାଣୀ ଜଡ଼େ ସ୍ନେହବଶେ
Couplet 53
ଯେହ୍ନେ ଭ୍ରମର ନାନା ପୁଷ୍ପଚୁମ୍ବି ଘେନଇ ମଧୁରସ
Couplet 54
ବେଦାଦି ଶାସ୍ତ୍ରମାନ ଖୋଜିଘେନିବ ତତ୍ତ୍ୱସାର ହେଜି
Couplet 55
କେବଳ ମାତ୍ର ପ୍ରାଣରକ୍ଷାକରିବ ସ୍ତୋକ ସ୍ତୋକ ଭିକ୍ଷା
Couplet 56
ମୁହିଁ ତାହାର ମାର୍ଗ ଚାହିଁବୁଲଇ ଗୁରୁଶିକ୍ଷା ପାଇ
Couplet 57
ଏଣୁ ଭ୍ରମର ଗୁରୁ ମୋରଏ ଅନୁଭବ ମୋ' ବିଚାର
Couplet 58
ଶୁଣ ସୁଚିତ୍ତେ ନୃପବରମଧୁହାରୀ ଯେ ଗୁରୁମୋର
Couplet 59
ମଧୁମକ୍ଷିକା ପୁଷ୍ପସାରନେଇ ରଖଇ ନିଜଘର
Couplet 60
ବିନା ଉଦ୍ୟମେ ମଧୁହାରୀଭୁଞ୍ଜଇ ବଳେ ତାହା କରି
Couplet 61
ଏ ରୂପେ ଗୃହୀ ଦୁଃଖ ପାଇଅନ୍ନ ବ୍ୟଞ୍ଜନ ରଖେ ନେଇ
Couplet 62
ଅତିଥି ଆସି ଭୁଞ୍ଜେ ତାହାଏମନ୍ତେ ମୋ ଗୁରୁ ମଧୁହା
Couplet 63
ଯେ ଥିବ ବନଚର ମତେଚିତ୍ତ ନ ଦେବ ଗ୍ରାମ୍ୟଗୀତେ
Couplet 64
ନିରତେ ଜ୍ଞାନେ ଥିବ ମନଯୋଗ ସଂଯୋଗେ ଅବଧାନ
Couplet 65
ଲୁବ୍ଧକ ଗୀତ ଶୁଣି କର୍ଣ୍ଣେଯେସନେ ମୃଗ ମରେ ବନେ
Couplet 66
ଏଣୁ ନ ଶୁଣି ଗ୍ରାମ୍ୟଗୀତବୁଲଇ ଜ୍ଞାନେ ଦେଇ ଚିତ୍ତ
Couplet 67
ସୁଗୀତ ବାଦ୍ୟ ନୃତ୍ୟରଙ୍ଗେଅରଣ୍ୟେ ବେଶ୍ୟାଗଣ ସଙ୍ଗେ
Couplet 68
ଚିତ୍ତେ ତାହାଙ୍କ ଭାବ ଘେନିକାନନେ ଋଷିଶୃଙ୍ଗ ମୁନି
Couplet 69
ବନ୍ଦୀ ହୋଇଲେ କାମପାଶେଶ୍ରବଣ ଇନ୍ଦ୍ରିୟ ଲାଳସେ
Couplet 70
ଏଣୁ ମୁଁ ମୃଗ ଗୁରୁ କରିଭ୍ରମଇ ଆଶା ଦୂର କରି
Couplet 71
ଜିହ୍ୱା ମଧୁର ରସ ପାଇଲାଳସେ ଛାଡ଼ି ନ ପାରଇ
Couplet 72
ନିରତେ ଲୋଡ଼େ ଲୋଭ ମନେମୀନ ବଡ଼ସୀ ଥୋପେ ଯେହ୍ନେ
Couplet 73
ଜିହ୍ୱାକୁ ବର୍ଜି ଇନ୍ଦ୍ରିଗଣହେଳେ ତ ଜିଣିପାରେ ମନ
Couplet 74
ଏ ବୋଲ ବୁଝି ଯେଉଁ ପ୍ରାଣୀଯୋଗେ ଜିହ୍ୱାକୁ ପାରେ ଜିଣି
Couplet 75
ହେଳେ ଜିଣଇ ଇନ୍ଦ୍ରିଗଣସେ ପ୍ରାଣୀ ନିଶ୍ଚେ ନାରାୟଣ
Couplet 76
ତେଣୁ ସେ ମୀନ ଗୁରୁ ମୋରଏବେ ହୋ ଶୁଣ ନୃପବର
Couplet 77
ପୂର୍ବେ ଯେ ବିଦେହ ନଗରେପିଙ୍ଗଳାବେଶ୍ୟା ଥିଲା ଘରେ
Couplet 78
ତାହାର ଧର୍ମ ମୁଁ ଆଚରିବୁଲଇ ଗୁରୁଶିକ୍ଷା କରି
Couplet 79
ଶୁଣ ନୃପତି ସାବଧାନେପିଙ୍ଗଳା ବେଶ୍ୟା ଏକଦିନେ
Couplet 80
ଧନୀ ପୁରୁଷ ଏକ ମେଳେସଙ୍କେତ କଲା କାମଭୋଳେ
Couplet 81
ସଲ୍ଲଜେ ଯାଇ ତା'ର ପାଶବୋଲଇ ମୋର ଘରେ ଆସ
Couplet 82
ଆନ ପୁରୁଷେ କାର୍ଯ୍ୟ ନାହିଁତୋ' ସଙ୍ଗେ ବିହରିବି ମୁହିଁ
Couplet 83
ବହୁତ ଧନ ଦେବ ମୋତେଏମନ୍ତ ଭାଳି ଲୋଭଚିତ୍ତେ
Couplet 84
ଧନେ ବ୍ୟାକୁଳ ତା'ର ଚିତ୍ତଏମନ୍ତେ ରବି ହେଲା ଅସ୍ତ
Couplet 85
ସୁବେଶ କଲା ନିଜ ଦେହୀବସ୍ତ୍ର ଭୂଷଣ ଗନ୍ଧ ଦେଇ
Couplet 86
ଅତି ସୁନ୍ଦର ତନୁ ବେଶେଦ୍ୱାରେ ବସିଲା ତା'ର ଆଶେ
Couplet 87
ତିମିର ପ୍ରକାଶିଲା ନିଶିତାହାର ଦ୍ୱାରେ ଲୋକେ ଆସି
Couplet 88
ଅଳପ ଧନ ଦେଲେ ଆଣିସମ୍ମତ ନ କଲା ତରୁଣୀ
Couplet 89
ସୁଦେଶେ ତନୁ ଥିଲା ସାଜିନିରାଶେ ସର୍ବେ ଗଲେ ଭାଜି
Couplet 90
ରଜନୀ ଦଶଦଣ୍ତ ଗଲାଏମନ୍ତେ ତିନ୍ତଇ ପିଙ୍ଗଳା
Couplet 91
ନିଶ୍ଚୟ ଧମବନ୍ତ କେହିପ୍ରବେଶ ହେବେ ମୋର ତହିଁ
Couplet 92
ଘରୁ ବାହାରି ଦ୍ୱାରେ ମିଳିପଥକୁ ଚାହଁଇ ନିରୋଳି
Couplet 93
ପଥେ ଯେ ଆତଯାତ ଜନେତାହାଙ୍କୁ ନିରେଖେ ନୟନେ
Couplet 94
ପୁଣି ଶୁଣଇ ବାକ୍ୟ ଯେଣେଧନୀ ଅଇଲା ପ୍ରାୟ ମଣେ
Couplet 95
ମିଳଇ ପୁଣି ନିଜ ଦ୍ୱାରେକ୍ଷଣ କ୍ଷଣକେ ପଶେ ଘରେ
Couplet 96
ଏମନ୍ତେ ଧନର ଉଚ୍ଚାଟେଊନ୍ନିଦ୍ରେ ବୁଲେ ଛଟପଟେ
Couplet 97
ପୁଣି ଭାଳଇ ଦୁଃଖମନେଧନିକ ନଇଲା କେସନେ
Couplet 98
ସଙ୍କେତ କଲା ମୋର ସଙ୍ଗେଧନେ ସୁରତ ସୁଖ ରଙ୍ଗେ
Couplet 99
ଏବେ ସେ ନଇଲା କିମ୍ପାଇକିବା କାରଣ ତା'ର ହୋଇ
Couplet 100
ଏମନ୍ତେ ମନ ତା'ରେ ଦେଇଭାଳଇ ନିଜଦ୍ୱାରେ ରହି
Couplet 101
ପୁଣି ପଶଇ ଯାଇ ଘରେବେଗେ ମିଳଇ ଆସି ଦ୍ୱାରେ
Couplet 102
ଘରେ ବାହାରେ ପୁଣ ପୁଣଅସ୍ଥିରେ କରଇ ଭ୍ରମଣ
Couplet 103
ରଜନୀ ଅର୍ଦ୍ଧେ ଭୋଗ ଗଲାଧନିକେ ନ ଦେଖି ପିଙ୍ଗଳା
Couplet 104
ନିଃଶ୍ୱାସ ଛାଡ଼ି ଉଚ୍ଚସ୍ୱରେଦୁଃଖେ ବସିଲା ନିଜ ଦ୍ୱାରେ
Couplet 105
ଦେଖ ତାହାର ପୂର୍ବଭାଗ୍ୟଚିତ୍ତେ ଉପୁଜିଲା ବୈରାଗ୍ୟ
Couplet 106
ତେଣୁ ସେ କଲା ମନସ୍ଥିରଅନ୍ତରେ କରଇ ବିଚାର
Couplet 107
ଦେଖ ମୋହର ମୋହଜାଲଅଜ୍ଞାନେ ଗଲା ଏତେ କାଳ
Couplet 108
ସର୍ବ ନାଶିଲି ଧନ ଲୋଭେନାରୀ ସ୍ୱଭାବେ କାମଭାବେ
Couplet 109
ଅସାଧୁ ପୁରୁଷଙ୍କ ମେଳେକାନ୍ତର ଭାବେ କାମଭୋଳେ
Couplet 110
ରମିଲି ଧନେ ଦେଇ ମନଧିକ ଏ ମୋହର ଜୀବନ
Couplet 111
ନିକଟେ ଅଛି ମୋର ଭର୍ତ୍ତାସର୍ବ ସମ୍ପଦ ସୁଖଦାତା
Couplet 112
ଅନାଥ ନାଥ ଜନହିତାମୁକତି ଗତିର ବିଧାତା
Couplet 113
ଯେ ନିତ୍ୟ ପୁରୁଷ ରତନତାହାଙ୍କ ଦୂରେ ଥୋଇ ମନ
Couplet 114
ରମିଲି କୁପୁରୁଷ ସଙ୍ଗେଅଜ୍ଞାନ ମୋହ ରତିରଙ୍ଗେ
Couplet 115
ବୁଦ୍ଧି ମୋହର ଦୁଷ୍ଟ ଅତିବିପାକଫଳେ ହୀନଗତି
Couplet 116
ବଞ୍ଚିଲି କୁପୁରୁଷ ମେଳେପୂର୍ବ ପାତକ କର୍ମଫଳେ
Couplet 117
ଏ କାୟା ଘରେ ବାସ ମୋରନିରତେ ବହେ ନବଦ୍ୱାର
Couplet 118
ଏହା ମଧ୍ୟରେ ମଳମୂତ୍ରସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ କଫ ବାତ ପିତ୍ତ
Couplet 119
ଦୁର୍ଗନ୍ଧ କୃମି ଲାଳ ନାଡ଼ିଅଶେଷ ରୋଗେ ଛନ୍ତି ବେଢ଼ି
Couplet 120
ଅସ୍ଥି ପଞ୍ଚରା ଚାରିପାଶେଛାଉଣି ନଖ ରୋମ କେଶେ
Couplet 121
ଶିରା ଶିକୁଳି ଗଣ୍ଠି କ୍ଷେପିଚର୍ମ ରୁଧିର ମାଂସ ଲେପି
Couplet 122
ଏମନ୍ତ ଘରେ ମୋତେ ଥୋଇଯେ ଗୁରୁ ଗଲା ଶିକ୍ଷା ଦେଇ
Couplet 123
ସେ ଗୁରୁ ବାକ୍ୟ ନ ପ୍ରମାଣିଏ ଘରେ ମୁହିଁ ଦୋଚାରୁଣୀ
Couplet 124
ବିଦେହ ନଗରେ ମୁଁ ଥାଇମୋ ପରି ମୂଢ଼ କେହି ନାହିଁ
Couplet 125
ଆତ୍ମାକୁ ଦିଅନ୍ତି ଯେ ହରିତା' ତହୁଁ ଆନ ଇଚ୍ଛା କରି
Couplet 126
ମୋ ପ୍ରାଣନାଥ ଅଛି ପାଶେମୁହିଁ ନ ଦେଖେ ମୋହବଶେ
Couplet 127
ସେ ନାଥ ସର୍ବଜୀବାଅତ୍ମାନିର୍ଲେପ ନିର୍ଗୁଣ ମହାତ୍ମା
Couplet 128
ପ୍ରିୟ ଆନନ୍ଦ ଇଷ୍ଟଦାତାଘରେ ମୁଁ ଛାଡ଼ି ନିଜ ଭର୍ତ୍ତା
Couplet 129
ହୀନ ପୁରୁଷ ସଙ୍ଗେ ରମିମୁହିଁ ହୋଇଲି ପଥଶ୍ରମୀ
Couplet 130
ନିଷ୍ଫଳ ମୋହର ଜୀବନଅଜ୍ଞାନେ ଗଲା ଏତେ ଦିନ
Couplet 131
ଏ ଦେହେ ବସେ ନାରାୟଣସେ ହରି ଛାଡ଼ି ମୂଢ଼ପଣ
Couplet 132
ଯେ ଦେହେ ବସେ ଅଛି ନାନା ରୋଗତା ସଙ୍ଗେ କଲି ରତିରଙ୍ଗ
Couplet 133
ମର୍ତ୍ତ୍ୟମଣ୍ତଳେ ଦେହ ବହିଦେବତା ହୋଇଲେ ମରଇ
Couplet 134
ଯାବତ ଅଛି ମୋହପାଶତାବତ କରେ ଜ୍ଞାନ ନାଶ
Couplet 135
ଯାବତ ଗୋବିନ୍ଦ ଚରଣଏ ଜୀବ ନ ପଶେ ଶରଣ
Couplet 136
ତାବତ ନୋହେ ଆତ୍ମା ସୁଖୀନିରତେ ତାପତ୍ରୟେ ଦୁଃଖୀ
Couplet 137
ଏମନ୍ତେ ମନେ ବିଚାରଇଆନନ୍ଦେ ଶିରେ କର ଦେଇ
Couplet 138
ବୋଲଇ ଧନ୍ୟ ଆଜ ଦିନମୋତେ ପ୍ରସନ୍ନ ଭଗବାନ
Couplet 139
ଧନ୍ୟ ମୋହର ପିତାମାତତେଣୁ ବୈରାଗ୍ୟଜ୍ଞାନ ଜାତ
Couplet 140
ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ଅଭୟ ଚରଣଆଜ ମୁଁ ପଶିବି ଶରଣ
Couplet 141
ସକଳ ଆଶା ଦୂର କରିଭାବେ ସେବିବି ନରହରି
Couplet 142
ଏକାନ୍ତେ ଭ୍ରମି ବନେ ବନେରମିବି ଅଭୟ ଚରଣେ
Couplet 143
କଷ୍ଟେ ରଖିବି ଏ ଶରୀରଜଳ ପବନ ମୋ' ଆହାର
Couplet 144
ଜନ୍ତୁଏ ଭବକୂପେ ପଡ଼ିକୃଷ୍ଣଭକତି ଦୂରେ ଏଡ଼ି
Couplet 145
ମୋହରେ ମଜ୍ଜିଏ ସଂସାରେପଡ଼ନ୍ତି ଦୁଃଖ ମହାଘୋରେ
Couplet 146
ବିଷୟ ଯାହାର ଲୋଚନହରଇ ଆତ୍ମା ବୁଦ୍ଧିମନ
Couplet 147
ଏ ମାୟା କାଳସର୍ପ ରୂପେଜନ୍ତୁଙ୍କୁ ଗ୍ରାସେ ଭବକୂପେ
Couplet 148
ଏହାଙ୍କୁ ପରିତ୍ରାଣ ଦାନଗୋବିନ୍ଦ ବିନୁ ନାହିଁ ଆନ
Couplet 149
ନିଷ୍କାମଜନ ଏ ସଂସାରେଆତ୍ମାକୁ ଆପଣେ ଉଦ୍ଧରେ
Couplet 150
ଏମନ୍ତ ମନେ ମନେ ଚିନ୍ତିରଜନୀ ହୁଅନ୍ତେ ପାହାନ୍ତି
Couplet 151
ନିଶ୍ଚଳ ଚିତ୍ତେ ସାବଧାନେପିଙ୍ଗଳା ଗଲା ଘୋରବନେ
Couplet 152
ପରମସୁଖ ବଇରାଗ୍ୟଆଶା ପରମଦୁଃଖ ଯୋଗ
Couplet 153
ଏଣୁ ସକଳ ଆଶା ତେଜିକୃଷ୍ଣଚରଣ ଦୃଢ଼େ ଭଜି
Couplet 154
ପିଙ୍ଗଳା ଭ୍ରମି ଘୋରବନେପଶିଲା ଶ୍ରୀହରିଚରଣେ
Couplet 155
ଏଣୁ ପିଙ୍ଗଳା ଗୁରୁ ମୋରଶୁଣ ହେ ଯଦୁନୃପବର
Couplet 156
ସକଳ ସଙ୍ଗ କରି ଦୂରନିରାଶେ ଭ୍ରମଇ ସଂସାର
Couplet 157
ବୋଲଇ ଦାସ ଜଗନ୍ନାଥଯେତେ କହିଲେ ଅବଧୂତ
Couplet 158
ଶ୍ରୀଏକାଦଶ ଭାଗବତେଗୀତେ କହିଲି ଜନହିତେ
Couplet 159
ଅଳପ ହୀନବୁଦ୍ଧି ମୋରଏଣୁ ମୁଁ ଅଜ୍ଞାନ ପାମର
Couplet 160
ନ ଜାଣି ସମୁଦ୍ରର ଗତିହସ୍ତେ ମନ୍ଥଇ ମୂଢ଼ମତି
Couplet 161
ସେବଇ ସୁଜନ ପୟରଏ ଦୋଷ କ୍ଷମାକର ମୋର
Couplet 162
ସୁଜନେ ମୋର ପ୍ରାଣବନ୍ଧୁଏଣୁ ତରିବି ଭବସିନ୍ଧୁ