Skandha 11
Adhyaya 10
Couplet 1
ଶୁଣ ହେ ଯଦୁନୃପବରଯେ ଅବା ଅନୁଭବ ମୋର
Couplet 2
ଗୁରୁବଚନ ମୋର ଯେତେସବୁ କହିବି ତୋ' ଅଗ୍ରତେ
Couplet 3
ଏ ଯେତେ ଦ୍ରବ୍ୟ ପରିଗ୍ରହସର୍ବ ତୁ ଜାଣ ଦୁଃଖମୟ
Couplet 4
ଏ ଘେନି ଜ୍ଞାନୀ ଅକିଞ୍ଚନେନିଶ୍ଚିନ୍ତେ ରହେ ସୁଖମନେ
Couplet 5
ପକ୍ଷୀଙ୍କ ମଧ୍ୟେ ବଳୀୟାରସ୍ୱଭାବେ ପ୍ରଚଣ୍ତ କୁରର
Couplet 6
ନିତ୍ୟେ ମାରଇ ନାନାପକ୍ଷୀଜୀବନ ପୋଷେ ମାଂସ ଭକ୍ଷି
Couplet 7
ତା'ର ମହିମା ଜନେ ଶୁଣିବନ୍ଦୀ କରନ୍ତି ଘରେ ଆଣି
Couplet 8
ସେ ପୁଣି ନିତ୍ୟେ ପକ୍ଷୀ ମାରେମାଂସ ଭକ୍ଷଇ ନେଇ ପରେ
Couplet 9
କେନଳ ଶ୍ରମ ମାତ୍ର ସାରନ କରେ ଉଚିତ ଆହାର
Couplet 10
ମୁହିଁ ତାହାର ଦୁଃଖ ଚାହିଁବୁଲଇ ଗୁରୁଶିକ୍ଷା ପାଇ
Couplet 11
ନ କରି ବସ୍ତୁ ପରିଗ୍ରହଏକା ଭ୍ରମଇଁ ଶୂନ୍ୟ ଦେହ
Couplet 12
ନାହିଁ ମୋ' ମାନ ଅଭିମାନଗୃହ କଳତ୍ର ପୁତ୍ର ଧନ
Couplet 13
ଆତ୍ମାରେ ରମଇଁ ମୁକ୍ଷ ନିତ୍ୟେନିଶ୍ଚିନ୍ତେ ଭ୍ରମଇଁ ଜଗତେ
Couplet 14
ପରମାନନ୍ଦ ରସ ପାଇନିରତେ ସଂସାରେ ଭ୍ରମଇ
Couplet 15
ବାଳକ ତହୁଁ ଏହା ଶିଖିନୁହଇଁ ନାନା ଦୁଃଖେ ଦୁଃଖୀ
Couplet 16
କେବଳ ଆହାର ବେଭାରେକ୍ରୀଡ଼ା କରଇ ସର୍ବଦ୍ୱାରେ
Couplet 17
କିଛି ହିଁ ଚିନ୍ତା ନାହିଁ ତା'ରଏଣୁ ବାଳକ ଗୁରୁମୋର
Couplet 18
ଏବେ ହୋ ଶୁଣ ମନସ୍ଥିରେପୂର୍ବେ ଯେ ଅବନ୍ତୀ ନଗରେ
Couplet 19
ସୁସାଧୁ ସୁନ୍ଦର ଶରୀରେକନ୍ୟାଏ ଥିଲା ବିପ୍ରଘରେ
Couplet 20
ସେ କନ୍ୟା ବିଭାଅର୍ଥେ ବରିବିପ୍ର ମିଳିଲେ ପାଞ୍ଚଚାରି
Couplet 21
କନ୍ୟାର ପିତା ସଙ୍ଗମେଳେବିବାହ ପ୍ରସ୍ତାବ ନିରୋଳେ
Couplet 22
ବିଚାର କରି କନ୍ୟା ମାତାନିକଟେ ବସାଇ ଦୁହିତା
Couplet 23
ବୋଲଇ କରି ମୁଖ ଚାହିଁତଣ୍ତୁଳ ଅର୍ଥେ ଧାନ ଦେଇ
Couplet 24
ବେଗେ ତୁ କୁଟ ରୋଳେ ଭରିତା' ଶୁଣି ବ୍ରାହ୍ମଣ କୁମାରୀ
Couplet 25
ରୋଳେ ମୁଷଳ ଏକକରିକୁଟଇ ବେନିକରେ ଧରି
Couplet 26
ଭୁଜେ ତା ବଳୟକଙ୍କଣକୁଟନ୍ତେ ବାଜେ ରୁଣଝୁଣ
Couplet 27
ଶୁଣି କୁମାରୀ ଲଜ୍ଜା ପାଇଅଧେ କଙ୍କଣ ହସ୍ତୁ ଫେଇ
Couplet 28
ପୁଣି କୁଟନ୍ତେ ଧୀରେ ଧୀରେହସ୍ତକଙ୍କଣ ନାଦ କରେ
Couplet 29
କୁମାରୀ ମନେ ବିଚାରଇସଙ୍ଗ ଗହଳେ ଗୋଳ ହୋଇ
Couplet 30
ଏମନ୍ତ ବିଚାରି ବିବେକେପୁଣି ଫେଇଲା ରଖି ଏକେ
Couplet 31
ବେନି କଙ୍କଣ ବେନିକରେକୁଟନ୍ତେ ଶବଦ ନ କରେ
Couplet 32
ଅନେକ ଲୋକ ଯହିଁ ମିଳିଅବଶ୍ୟ ଉପୁଜଇ କଳି
Couplet 33
ତେଣୁ କୁମାରୀ ଅନୁରାଗେଗୁରୁ ବଚନ ଶିକ୍ଷାଭାଗେ
Couplet 34
ଏକାନ୍ତେ ଭ୍ରମୁଥାଇ ମୁହିଁକେବେହେଁ ସଙ୍ଗ ନ କରଇ
Couplet 35
ଅଭ୍ୟାସେ ଜିଣି ମୁଁ ପବନନିରୋଧି ଏ ଚଞ୍ଚଳମନ
Couplet 36
ବୈରାଗ୍ୟ ଯୋଗ ଅଭ୍ୟାସନେବୁଲଇ ଆତ୍ମ ସଂଯମନେ
Couplet 37
ଏକାଗ୍ର କରି ଦୃଢ଼ ମନହରିର ପାଦେ ନିବେଦନ
Couplet 38
ତେଣୁ ନିଶ୍ଚଳ ମୋର ଧ୍ୟାନବଞ୍ଚଇ ଦୁଃଖ ସୁଖେ ଦିନ
Couplet 39
ସ୍ୱଭାବେ ରଜୋଗୁଣ ଛାଡ଼ିସତ୍ତ୍ୱ ସଂଯୋଗେ ତମ ଏଡ଼ି
Couplet 40
ସତ୍ତ୍ୱକୁ ଜିଣି ସତ୍ତ୍ୱଗୁଣେନିର୍ବାଣ ପରମକାରଣେ
Couplet 41
ନିଶ୍ଚଳେ ଥାଇ ଆତ୍ମଧ୍ୟାନେବାହ୍ୟ ଅନ୍ତର ନ ପ୍ରମାଣେ
Couplet 42
ଯେସନେ ଶରକାରୀ ପଥେଶର ବିନ୍ଧଇ ହେଟ ମାଥେ
Couplet 43
ତାର ନିକଟେ ରାଜା ଗଲାସେ ତାହା ଜାଣି ନ ପାରିଲା
Couplet 44
ତେଣୁ ତାହାର ତହୁଁ ଦେଖିମୁଁ ଏବେ ଗୁରୁଶିକ୍ଷା ଶିଖି
Couplet 45
ଏକା ମୁଁ ଭ୍ରମଇଁ ସଂସାରମୋହର କାହିଁ ନାହିଁ ଘର
Couplet 46
ଏଣୁ ମୁଁ ସାବଧାନ ଚିତ୍ତଅଲକ୍ଷ୍ୟ ଗତି ମୋର ନିତ୍ୟ
Couplet 47
ଅଳ୍ପ ଭାଷଣ ମୁନି ପ୍ରାୟେମୁହିଁ ରହଇ ସ୍ଥିର ଦେହେ
Couplet 48
ବିଫଳ ଅନିତ୍ୟ ଦେହରଗୃହ ଆରମ୍ଭ ଦୁଃଖ ଘୋର
Couplet 49
ଏ ଘେନି ଗୃହାରମ୍ଭ ଛାଡ଼ିଦେହର ରକ୍ଷା ମାତ୍ର ଲୋଡ଼ି
Couplet 50
ପିତୃ ଅତିଥି ସେବା ଅର୍ଥେଆଚାରେ ଥିବ ଲୋକମତେ
Couplet 51
ଆତ୍ମା କାରଣେ ବ୍ୟର୍ଥ ଘରକେବେହେଁ ନ କରି ତତ୍ପର
Couplet 52
ଶରୀର ରଖଇ ନିରୋଳେସର୍ପ ଯେସନେ ନାନା ବିଳେ
Couplet 53
ଏଣୁ ମୁଁ ସର୍ପଦୀକ୍ଷା ଧରିଗୃହସ୍ଥ ଆଶ୍ରମ ନ କରି
Couplet 54
ଥୟ ନ କରି ଏକସ୍ଥାନବଞ୍ଚଇ ନାନାତୀର୍ଥେ ଦିନ
Couplet 55
ଦେଖ ଏ ବିଷ୍ଣୁ ମାୟା କରିଜଗତ ସର୍ଜଇ ମୁରାରି
Couplet 56
କାଳରୂପେ ପୁଣି ସଂହାରେଆତ୍ମାସୁଖେ ରହେ ନିରୋଳେ
Couplet 57
ସ୍ୱଭାବେ ବୋଲାଇ ଈଶ୍ୱରସେ ହରି ସର୍ବଶକ୍ତିଧର
Couplet 58
ପ୍ରକୃତି ପୁରୁଷ ଅନ୍ତରସ୍ୱଭାବେ ନାହିଁ ପରାପର
Couplet 59
ଉପାଧି ବର୍ଜିତ ଈଶ୍ୱରଫେନ ବିନାଶେ ଯେହ୍ନେ ନୀର
Couplet 60
ସୃଷ୍ଟି ଇଚ୍ଛଇ ଯେତେବେଳେସୃଜଇ ମାୟା ଯୋଗବଳେ
Couplet 61
ତ୍ରିଗୁଣମୟୀ ବିଷ୍ଣୁମାୟାବେଦବେଦାନ୍ତ କହେ ଯାହା
Couplet 62
ସେ ମାୟା ନାନା ମୂର୍ତ୍ତି ଧରିବ୍ରହ୍ମାଣ୍ତ ମଧ୍ୟେ ଅଛି ପୂରି
Couplet 63
ସେ ମାୟାବଳେ ନାରାୟଣଜଗତ କରେ ପୁଣ ପୁଣ
Couplet 64
ତା' ମଧ୍ୟେ ଜୀବରୂପ ଧରିବିହରେ ନାନାକ୍ରୀଡ଼ା କରି
Couplet 65
ଯେସନେ କୀଟ ଊର୍ଣ୍ଣନାଭନିଜ ବଦନୁ ସୂତ୍ରଭାବ
Couplet 66
ଜାଲ ନିର୍ମାଇ ରାତ୍ରମୁଖେମଧ୍ୟେ ବିହରେ ମନସୁଖେ
Couplet 67
ଏକାନ୍ତେ ରାତ୍ରେ କ୍ରୀଡ଼ା କରେସୂର୍ଯ୍ୟ ଉଦୟେ ତା' ସଂହରେ
Couplet 68
ଏ ରୂପେ ସୃଷ୍ଟିଲୀଳା କରିସଂସାର ଖେଳେ ନରହରି
Couplet 69
ଏବେ ହୋ ଶୁଣ ନରପତିସଂସାରେ ଜୀବଆତ୍ମା ଗତି
Couplet 70
ଦେହ ବିଯୋଗ କାଳେ ଜନ୍ତୁମନେ ଚିନ୍ତଇ ଯେତେ ହେତୁ
Couplet 71
ଏକାନ୍ତ ସ୍ନେହ ଦ୍ୱେଷ ଭୟେନିଶ୍ଚୟଧ୍ୟାନ ଯହିଁ ରହେ
Couplet 72
ଜନ୍ମଇ ସେହି ରୂପ ଧରିଯେସନେ କୀଟ ପେଷସ୍କାରୀ
Couplet 73
କୀଟ ଆଣଇ ନାନାରୂପେନିଜ ଭୁବନେ ନେଇ ସ୍ଥାପେ
Couplet 74
ସେ କୀଟ ପ୍ରାଣ ଯିବାବେଳେତାହାକୁ ଦେଖିଥାଇ ଡ଼ୋଳେ
Couplet 75
ଭୟେ ଚିନ୍ତଇ ତାର ରୂପଜନ୍ମଇଁ ଘେନି ସେ ସ୍ୱରୂପ
Couplet 76
ମୋହର ମନ ସେହିମତେକୃଷ୍ଣ ଚରଣେ ଅବିରତେ
Couplet 77
ନିଶ୍ଚଳେ ସ୍ଥାପି ସାବଧାନେବୁଲଇ ମହୀ ପର୍ଯ୍ୟଟନେ
Couplet 78
ଏମନ୍ତେ ମୋର ଗୁରୁ ଯେତେତାହାଙ୍କୁ ଉପଦେଶ ମତେ
Couplet 79
କାୟ ବଚନ ମନେ ଧରିଭ୍ରମଇଁ ଅବନୀ ବିହରି
Couplet 80
ଆତ୍ମାର ଗୁରୁ ମୁଁ ଆପଣେତେଣୁ ଧରଇ ତା'କୁ ମନେ
Couplet 81
ଦେହର ଜନ୍ମ-ମୃତ୍ୟୁ ଦୁଇବିଷ୍ଣୁମାୟାରେ ପ୍ରବର୍ତ୍ତଇ
Couplet 82
ଏ ଭାବ ବୁଝି ମୋର ମତିଏ ଦେହେ ନ କରେ ପୀରତି
Couplet 83
ଅନେକ ଜନ୍ମ କର୍ମଭାଗ୍ୟେମୋହର ଜ୍ଞାନ ବଇରାଗ୍ୟେ
Couplet 84
ଉଦାସୀ ମତେ ଦେହେ ଥାଇଗୁରୁଙ୍କ ଉପଦେଶ ଧ୍ୟାୟି
Couplet 85
ପୁତ୍ର କଳତ୍ର ପଶୁ ଦାସେଏହାଙ୍କୁ ପୋଷି ଦେହ ଆଶେ
Couplet 86
ଶରୀର ସଙ୍ଗେ ସେ ରମନ୍ତିମରଣେ କେହି ନ ଗଛନ୍ତି
Couplet 87
ନିୟତ କର୍ମ ସଙ୍ଗ କରିଅନ୍ଧ ଯେସନେ ଯଷ୍ଟି ଧରି
Couplet 88
ବୃକ୍ଷଙ୍କ ଧର୍ମ ପ୍ରାୟ ଦେହୀଜନ୍ମିଲେ ଅବଶ୍ୟ ମରଇ
Couplet 89
ଏଣୁ ଅନିତ୍ୟ ଦେହେ ମୁହିଁକେବେହେଁ ବିଶ୍ୱାସ ନ ଯାଇ
Couplet 90
ଇନ୍ଦ୍ରିୟେ ଏହାକୁ ଆବୋରିଭୁଞ୍ଜନ୍ତି ଜଣେ ଜଣେ କରି
Couplet 91
ଶ୍ମଶାନେ ମୃତପିଣ୍ତ ଯେହ୍ନେଶ୍ୱାନ ଶୃଗାଳଙ୍କ ବଦନେ
Couplet 92
ରସ ଲାଳସେ ଜିହ୍ୱା ଧରେଆହାର ଅର୍ଥେ ଭ୍ରମ କରେ
Couplet 93
ନିଜ ସ୍ୱଭାବେ ଷଡ଼ରସେଭ୍ରମଇଁ ନାନା ଦେଶେ ଦେଶେ
Couplet 94
ତୃଷାର ବେଳେ କେବେ ପୁଣିମାଗଇ ସୁଶୀତଳ ପାଣି
Couplet 95
ନ ପାଇ କରେ ବହୁ ପ୍ରାସଏମନ୍ତେ ପ୍ରାଣୀ ଯାଏ ନାଶ
Couplet 96
ଇନ୍ଦ୍ରି ଧରଇ ପୁଣ ବଳେଭ୍ରମଇଁ ମଇଥୁନ ଫଳେ
Couplet 97
ଅମୃତ ପ୍ରାୟ ଯୋନି ଦିଶେଏଣୁ ଭ୍ରମଇଁ କାମବଶେ
Couplet 98
ଶୀତ ତପତ ଚର୍ମ ଧରେଅଗ୍ନି ପବନେ ଆଶ୍ରେ କରେ
Couplet 99
କ୍ଷୁଧା ଅନଳେ ଦହେ ପେଟଆତ୍ମାକୁ କରେ ଛଟପଟ
Couplet 100
ଯାବତ ନ ପୂରେ ଉଦରତାବତ ଜ୍ଞାନ କାହିଁ ଆର
Couplet 101
ଶ୍ରବଣ ଧରେ ପୁଣ ପୁଣିସ୍ତୁତି ନିନ୍ଦନ ବାକ୍ୟ ଶୁଣି
Couplet 102
ନାସିକା ଧରେ ଗନ୍ଧ ଆଶେଏଣୁ ଭ୍ରମଇଁ ସୁଖବାସେ
Couplet 103
ଚକ୍ଷୁ ଧରଇ କର୍ମରାଶିବେଷ୍ଟିତ ହୁଏ କାଳପାଶି
Couplet 104
ବହୁତ ସପତଣୀ ଯେହ୍ନେସ୍ୱାମୀ ମାରନ୍ତି ଅପମାନେ
Couplet 105
ଜୀବର ଅଳପ ଶକତିଶତେ ଯୁବତୀ ଏକପତି
Couplet 106
କାମିନୀଗଣେ ବନ୍ଦୀ ହୋଇସେ ଯେହ୍ନେ ଅଳପେ ମରଇ
Couplet 107
ଏଣୁ ଏ ସାଧାରଣ ଦେହେଜ୍ଞାନୀଙ୍କ ଜ୍ଞାନ ବସ୍ତୁ ନୋହେ
Couplet 108
ଏ ଦେହ ପଡ଼େ ମାୟାଜଡ଼େନିଜ ନିସ୍ତାରପଥ ହୁଡ଼େ
Couplet 109
ଯେତେ ଏ ସୃଷ୍ଟିରେ ରଚନାକୀଟହୁଁ ବ୍ରହ୍ମାଦି କଳ୍ପନା
Couplet 110
ଆତ୍ମକ୍ରୀଡ଼ନେ ନରହରିପୂର୍ବେ ଅନେକ ସୃଷ୍ଟିକରି
Couplet 111
ସଂସାରେ ଖେଳି ନାନାମତେସନ୍ତୋଷ ନ ଲଭିଲା ଚିତ୍ତେ
Couplet 112
ଏଣୁ ମାନବ ସୃଷ୍ଟି କଲାଯହିଁ ବିଶ୍ରାମ ସର୍ବଲୀଳା
Couplet 113
ମନୁଷ୍ୟ ଦେହେ ଦିବ୍ୟଜ୍ଞାନଦେଖି ସନ୍ତୋଷ ଭଗବାନ
Couplet 114
ବ୍ରହ୍ମାଦି ସକଳ ଶରୀରସ୍ୱଭାବେ ଅସତ୍ୟ ସଂସାର
Couplet 115
ଭ୍ରମିଣ କୋଟି ଯୋନି ଭ୍ରମେବିପାକ ଅବଶେଷ କର୍ମେ
Couplet 116
କେବଳ ଶୁଭକର୍ମ ଭାଗ୍ୟେନିଶ୍ଚେ ଗୋବିନ୍ଦ ଅନୁରାଗେ
Couplet 117
ଦୁର୍ଲ୍ଲଭ ମନୁଷ୍ୟ ଶରୀରେଜନ୍ମ ଲଭଇ ମର୍ତ୍ତ୍ୟପୁରେ
Couplet 118
ସ୍ୱଭାବେ ଅନିତ୍ୟ ସଂସାରଦୁର୍ଲ୍ଲଭ ନର କଳେବର
Couplet 119
ସେ ଦେହ ଲଭି ମହୀତଳେଅନେକ ଶୁଭକର୍ମ ଫଳେ
Couplet 120
ଭାଗ୍ୟେ ଦୁର୍ଲ୍ଲଭ ଦେହ ପାଇଯାହାର ଜ୍ଞାନ ପ୍ରକାଶଇ
Couplet 121
ଜଗତ ଦେଖେ ବିଷ୍ଣୁମୟେସେ ନ ପଡ଼ଇ ମାୟାମୋହେ
Couplet 122
ମନୁଷ୍ୟ ମୁଣ୍ତେ ମୃତ୍ୟୁ ବସେଆତ୍ମାକୁ ଅନୁକ୍ଷଣେ ଗ୍ରାସେ
Couplet 123
ଯାବତ ମୃତ୍ୟୁ ଅଛି ଦୂରେସୁନ୍ଦର ଯୁବା କଳେବରେ
Couplet 124
ସାଧିବ ସକଳ ଶକତିଯେଣେ ଜନ୍ମିବ ବିଷ୍ଣୁଭକ୍ତି
Couplet 125
ଏ ଜୀବ ବନ୍ଦୀ କର୍ମପାଶେସାଧିବ ବନ୍ଧନ ଉଶ୍ୱାସେ
Couplet 126
ଏ ରୂପେ ହୃଦୟ ନିର୍ବେଦେଆତ୍ମାକୁ ଈଶ୍ୱର ଅଭେଦେ
Couplet 127
ଦେଖିବ ଜ୍ଞାନଚକ୍ଷୁ ଦ୍ୱାରେଦୁର୍ଲ୍ଲଭ ମନୁଷ୍ୟ ଶରୀରେ
Couplet 128
ସକଳ ସଙ୍ଗ ପରିହରିଏଣୁ ମୁଁ ଏହି ରୂପ ଧରି
Couplet 129
ହୃଦରୁ ତେଜି ଅହଙ୍କାରଆନନ୍ଦେ ଭ୍ରମଇ ସଂସାର
Couplet 130
ଏମନ୍ତ କହି ଅବଧୂତଶାନ୍ତ ଗଭୀର ଗୁଣଯୁତ
Couplet 131
ଶୁଣି ସାନନ୍ଦ ଯଦୁରାଜାତା'ର ଚରଣେ କଲା ପୂଜା
Couplet 132
ରାଜାକୁ କହି ସାବଧାନେବ୍ରାହ୍ମଣ ଗଲା ଅନ୍ତର୍ଦ୍ଧାନେ
Couplet 133
ବିଚାରି ତାହାର ବଚନେରାଜା ପଶିଲା ଘୋରବନେ
Couplet 134
ସକଳ ସଙ୍ଗ ଦୂରେ ତେଜିଧ୍ୟାନେ ଗୋବିନ୍ଦପାଦ ଭଜି
Couplet 135
ଯୋଗେ ବିନାଶି କଳେବରଲଭିଲା କୃଷ୍ଣର ପୟର
Couplet 136
ଉଦ୍ଧବ କୃଷ୍ଣର ସମ୍ବାଦଶୁଣନ୍ତେ ଖଣ୍ତଇ ପ୍ରମାଦ
Couplet 137
ପରୀକ୍ଷେ ଶୁକମୁନି କହେସୃଜନେ ଏଣେ କର ଲୟେ
Couplet 138
ଏ ଚଉବିଂଶ ଗୁରୁବାଣୀଉଦ୍ଧବେ କହେ ଚକ୍ରପାଣି
Couplet 139
ସେ କଥା ପରମ ଆନନ୍ଦେସଂକ୍ଷେପେ ଏକାଦଶସ୍କନ୍ଧେ
Couplet 140
ପ୍ରାକୃତବନ୍ଧେ ଭାଗବତସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀଙ୍କର ହିତ
Couplet 141
କହଇ ଦାସ ଜଗନ୍ନାଥକୃଷ୍ଣ ଚରଣେ ଦେଇ ଚିତ୍ତ