Adhyaya 5

Couplet 1

ଏମନ୍ତେ କର୍ମଯୋଗ ଶୁଣିରାଜା ବୋଲଇ ମନେ ଗୁଣି

Couplet 2

ନିର୍ଗୁଣ ନିରଞ୍ଜନ ହରିଧରଣୀ ତଳେ ଦେହ ଧରି

Couplet 3

ଯେ କର୍ମ କଲେ ତି୍ରଭୁବନେଯେ ଅବତାର ଯେଉଁ ସ୍ଥାନେ

Couplet 4

ସେ କଥା କହ ମୁନିଗଣସନ୍ତୋଷ ନୋହେ ମୋର ମନ

Couplet 5

ଏମନ୍ତ ରାଜା ସାଧୁକଥାଶୁଣି ଦ୍ରୁମିଳ ଶୁଦ୍ଧଚେତା

Couplet 6

ରୋମପୁଲକ କଲା ତନୁଅଶ୍ରୁ ଗଳଇ ତା ନୟନୁ

Couplet 7

ବୋଲଇ ଶୁଣ ନରନାଥଅଶେଷ କୃଷ୍ଣର ଚରିତ

Couplet 8

କେ ତାହା ଅନୁମାନ କରିମୁଖେ କହିବ ଚିତ୍ତେ ଧରି

Couplet 9

ବାଳକ ସମ ବୁଦ୍ଧିହୀନଜଗତେ ଅଛି କେବା ଜନ

Couplet 10

ପଣ୍ଡିତପଣେ ଗର୍ବ କରିହୃଦରେ ଅହଙ୍କାର ଭରି

Couplet 11

କଥନେ କୃଷ୍ଣଗୁଣ ବଳେକେ ଅଛି ଭୁବନମଣ୍ଡଳେ

Couplet 12

ମୃତ୍ତିକା ଖଣ୍ଡ ଚୂର୍ଣ୍ଣ କରିକେ ଗଣିପାରେ ମନେ ଧରି

Couplet 13

ସେ କାହିଁ କୃଷ୍ଣର ମହିମାମୁଖେ କହିବ ଗୁଣସୀମା

Couplet 14

ବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡ ରଚି ପଞ୍ଚଭୂତେଅଂଶେ ତାହାର ମଧ୍ୟଗତେ

Couplet 15

ଆଦି ଅନନ୍ତ ନରହରିପଶେ ବିରାଟ ରୂପ ଧରି

Couplet 16

ତିନିଭୁବନ ଦେହେ ଧରେସୃଷ୍ଟି ପାଳନ ଅନ୍ତ କରେ

Couplet 17

ଇନ୍ଦି୍ରୟମାନଙ୍କର ଅର୍ଥଯାହାର ଜ୍ଞାନେ ଆତଯାତ

Couplet 18

ଦେହ ଇନ୍ଦି୍ରୟ କି୍ରୟା ଶକ୍ତିଯା'ର ନିଃଶ୍ୱାସୁ ପ୍ରକାଶନ୍ତି

Couplet 19

ପ୍ରଥମେ ରଜୋଗୁଣ ଧରିବିଧାତା ରୂପେ ଅବତରି

Couplet 20

ସୃଷ୍ଟି କରଇ ନାନାମତେବିଧି ବିଧାନ ଦେବତତ୍ତେ୍ୱ

Couplet 21

ପାଳଇ ଯଜ୍ଞପତି ରୂପେଜୀବ ଖେଳଇ ମୋହକଳ୍ପେ

Couplet 22

ଈଶ୍ୱର ରୂପେ ତମୋଗୁଣେଦହଇ ସୃଷ୍ଟି ସଂହାରଣେ

Couplet 23

ଏ ଗୁଣମୟ ନିରାକାରଏଣୁ ତୃତୀୟ ରୂପ ତା’ର

Couplet 24

ପୂର୍ବେ ଯେ ଦକ୍ଷପ୍ରଜାପତିତା'ର କୁମାରୀ ନାମ ମୂର୍ତ୍ତି

Couplet 25

ଧର୍ମର ପତ୍ନୀ ସେ ଯୁକତେବିଷ୍ଣୁ ତାହାର ଗର୍ଭେଗତେ

Couplet 26

ଅରୂପ ହୋଇ ରୂପ ରାଶିସେ ନର ନାରାୟଣ ଋଷି

Couplet 27

ତପ ଆରାଧି ଘୋର ବନେବସିଲେ ବଦରିକାଶ୍ରମେ

Couplet 28

କଳ୍ପେ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ତପ କରିମନ ପବନ ହୃଦେ ଧରି

Couplet 29

ଦେଖି ତାହାଙ୍କ ତପ ଘୋରସ୍ୱର୍ଗେ କମ୍ପିଲା ସୁନାସୀର

Couplet 30

କରଇ ମନରେ ବିଚାରନିଶ୍ଚେ ଘେନିବ ମୋର ପୁର

Couplet 31

ମୋ' ପଦ ହରିବ ଏ ବଳେଏମନ୍ତ ଭାଳି ସେ ବିକଳେ

Couplet 32

ବିଚାରି ଦେବଙ୍କ ସଙ୍ଗତେତପ ସମାଧି ବିଘ୍ନ ଅର୍ଥେ

Couplet 33

ଉପାୟ କଲା ଶଚୀପତିଯେଣୁ ସ୍ୱଭାବେ ମନ୍ଦମତି

Couplet 34

କନ୍ଦର୍ପେ ରାଇ ପୁରନ୍ଦରବୋଇଲେ ଚଳ ମଞ୍ଚପୁର

Couplet 35

ବସନ୍ତ ପବନକୁ ଚାହିଁବୋଲଇ ସଙ୍ଗେ ଚଳ ତୁହି

Couplet 36

ତୁ ତ ସ୍ୱଭାବେ ଶୀତ ମନ୍ଦଘେନିଣ ଅପସରା ବୃନ୍ଦ

Couplet 37

କୋକିଳ ଧ୍ୱନି ଗୀତସ୍ୱନେନୃତ୍ୟ କରିବ ବିଦ୍ୟମାନେ

Couplet 38

ନାନାପ୍ରକାରେ ମନ ହରିତପ ସମାଧି ଭଗ୍ନ କରି

Couplet 39

ବହନ ଆସ ସ୍ୱର୍ଗସ୍ଥାନେଏମନ୍ତ ଇନ୍ଦ୍ରର ବଚନେ

Couplet 40

ମଧୁର ଧ୍ୱନି ଗୀତସ୍ୱନେମିଳିଲେ ବଦରିକା ସ୍ଥାନେ

Couplet 41

ବସନ୍ତେ ପୁଷ୍ପିତ କାନନଦେଖନ୍ତେ ହରେ ପ୍ରାଣୀ ମନ

Couplet 42

କନ୍ଦର୍ପ ନାରାୟଣେ ଚାହିଁ ପୁଷ୍ପକୋଦଣ୍ଡେ ଗୁଣ ଦେଇ

Couplet 43

ପଞ୍ଚନାରାଚ ଅତି ତମେବିନ୍ଧିଲା ବିଷ୍ଣୁର ମରମେ

Couplet 44

ଲଳିତ ବହଇ ବସନ୍ତଗାନ୍ଧାର ରାଗେ ଶୁଭେ ଗୀତ

Couplet 45

ଦେଖିଣ ତାହାଙ୍କ ଉପାୟଧ୍ୟାନେ ଜାଣିଲେ ଦେବାରାୟ

Couplet 46

ଇନ୍ଦ୍ର ଯେ ଭୟକରି ଚିତ୍ତେମୋର ସମାଧି ବିଘ୍ନ ଅର୍ଥେ

Couplet 47

ଏହାଙ୍କୁ ପେଷି ଉଦ୍ବେଗେମନ ବିଷାଦେ ଅଛି ସ୍ୱର୍ଗେ

Couplet 48

ଏତେ ବିଚାରି ନାରାୟଣବୋଇଲେ ଇନ୍ଦ୍ରଗଣେ ଶୁଣ

Couplet 49

ରଙ୍ଗ ଅଧରେ ମନ୍ଦ ହସିତାହାଙ୍କୁ ବୋଲନ୍ତି ଆଶ୍ୱାସି

Couplet 50

ଭୟ ନ କର ତୁମ୍ଭେ ଚିତ୍ତେଉପାୟ କର ନାନାମତେ

Couplet 51

ମୋହର ତପ ଭଗ୍ନକରଇନ୍ଦ୍ରକୁ ଯେବେ ତୁମ୍ଭ ଡ଼ର

Couplet 52

ଆଜ ତୁମ୍ଭର ଆଗମନଧନ୍ୟ ମଙ୍ଗଳ ମୋର ସ୍ଥାନ

Couplet 53

ଏମନ୍ତେ କହି ଭଗବାନତକ୍ଷଣେ ହୋଇଲେ ମଉନ

Couplet 54

ତା' ଶୁଣି ଇନ୍ଦ୍ରଗଣ ଡ଼ରେନମିଲେ ବିଷ୍ଣୁର ପ୍ରୟରେ

Couplet 55

ଭୟେ କମ୍ପନ୍ତି ମୁଖ ଚାହିଁବୋଲନ୍ତି ଶୁଣ ଭାବଗ୍ରାହୀ

Couplet 56

ଏ ଯେ ବିଚିତ୍ର ନୋହେ ତୋ’ରତୁ ଧର୍ମଦେବ ନିରାକାର

Couplet 57

ନିର୍ଗୁଣ ନିର୍ବିକଳ୍ପ ଦେହୀପ୍ରକୃତି ତୋତେ ନ ଜାଣଇ

Couplet 58

ତୋହର ଅଭୟ ଚରଣେସେବନ୍ତି ଆତ୍ମଜ୍ଞାନୀ ଜନେ

Couplet 59

ଯୋଗୀଙ୍କ ହୃଦୟ କମଳେତୋହର ଆସନ ନିଶ୍ଚଳେ

Couplet 60

ତୋ'ର ଚରଣେ ଯେ ସେବନ୍ତିଦେବେ ତାହାଙ୍କୁ ବିଘ୍ନ ଚିନ୍ତି

Couplet 61

ବୋଲନ୍ତି ଯଜ୍ଞ ତପ ତ୍ୟାଗୀଏ କିମ୍ପା ହେବ ମୋକ୍ଷଭାଗୀ

Couplet 62

ଏଣୁ ଡ଼ରନ୍ତି ଦେବଗଣକରନ୍ତି ବିଘ୍ନ ଆଚରଣ

Couplet 63

ଯେ ଅନ୍ୟ ଦେବତା ଭଜନ୍ତିସେ ତାଙ୍କ ବିଘ୍ନ ନ କରନ୍ତି

Couplet 64

ସମସ୍ତେ ମିଳି ଅଗ୍ନିକୁଣ୍ଡେଘୃତ ସମିଧ ଖାଇ ତୁଣ୍ଡେ

Couplet 65

ଯଜ୍ଞ ଭୋଜନେ ସୁଖ ପା’ନ୍ତିତେଣୁ ସେ ବିଘ୍ନ ନ କରନ୍ତି

Couplet 66

ଯେ ତୁମ୍ଭ ଚରଣେ ସେବନ୍ତିସକଳ ଧର୍ମ ସେ ଜାଣନ୍ତି

Couplet 67

ଏକାନ୍ତ ଚିତ୍ତେ ସୁଖେ ଥାଇଅନ୍ୟ ଦେବଙ୍କୁ ନ ଗଣଇ

Couplet 68

ତେଣୁ ସେ ଦେବେ କୋପଭରେବିଘ୍ନ ଆଚରନ୍ତି ତାହାରେ

Couplet 69

ଯେ ତୁମ୍ଭ ଚରଣେ କିଙ୍କରତାହାଙ୍କୁ ତୁମ୍ଭେ ଦୟାକର

Couplet 70

ବିଘ୍ନ ତାହାଙ୍କ ପାଦ ନମେଅନ୍ୟ ସଂସାରେ ଯାଇ ଭ୍ରମେ

Couplet 71

କ୍ଷୁଧା ପିପାସା ଶୀତ ଜ୍ୱରଦୁର୍ଜୟ ଶୋକ ଭୟଙ୍କର

Couplet 72

ମନ୍ଦପବନ କାମ ଭୋଗେଥାଉଁ ନିରତେ ପ୍ରାଣୀ ସଙ୍ଗେ

Couplet 73

ବିଘ୍ନ ଆଚରୁ ଶତ୍ରୁପଣେଯେ ଧର୍ମ କରେ ଅନୁକ୍ଷଣେ

Couplet 74

ଯେ ଘୋର ତପ ଆଚରନ୍ତିତାହାଙ୍କୁ ଆମ୍ଭେ ବିଘ୍ନ ଚିନ୍ତି

Couplet 75

କଠୋର ତପ କରୁ ନାଶସେ ହୋନ୍ତି କାମ କ୍ରୋଧେ ବଶ

Couplet 76

ଛାଡ଼ନ୍ତି ତପ-ଧର୍ମ-ଲୟେପଡ଼ନ୍ତି ବିଷ୍ଣୁମାୟା ମୋହେ

Couplet 77

ଆମ୍ଭର ମହିମା ଏମନ୍ତଯେ ପ୍ରାଣୀ ତୁମ୍ଭର ଭକତ

Couplet 78

ତାହାଙ୍କୁ ଦେଖି ଆମ୍ଭେ ଡ଼ରୁସେ ପ୍ରାଣୀ ତରନ୍ତି ସଂସାରୁ

Couplet 79

ବାଛୁରୀ ଖୋଜେ ଜଳ ଥିଲେତାହା ଯେସନେ ଲଂଘି ହେଳେ

Couplet 80

ଏମନ୍ତ କହୁ ଇନ୍ଦ୍ରଗଣେବିଷ୍ଣୁ ସମୀପେ ତତକ୍ଷଣେ

Couplet 81

ଅଦ୍ଭୂତ ନାରୀ ରୂପରାଶିବିଜୁଳି ଯେହ୍ନେ ମେଘୁ ଖସି

Couplet 82

ସେବନ୍ତି ନାରାୟଣ ପାଶେତା' ଦେଖି ଇନ୍ଦ୍ରଗଣ ତ୍ରାସେ

Couplet 83

କମ୍ପନ୍ତି ଜୀବନ ବିକଳେନୟନ ବୁଜି ବେନି କରେ

Couplet 84

ସେ ରୂପରାଶି ଦେହଗନ୍ଧେଆଘ୍ରାଣ କରି ନାସାରନ୍ଧ୍ରେ

Couplet 85

ହରିଲା ତାହାଙ୍କର ମନରୂପକୁ ଚାହିଁ ହତଜ୍ଞାନ

Couplet 86

ମୋହେ ପଡ଼ିଲେ ମହୀତଳେକନ୍ୟାଙ୍କ ରୂପଗନ୍ଧ ବଳେ

Couplet 87

ତା' ଦେଖି ପ୍ରଭୁ ବ୍ରହ୍ମରାଶିରଙ୍ଗ ଅଧରେ ମନ୍ଦ ହସି

Couplet 88

ବୋଲନ୍ତି ଦେବଗଣ ଚାହିଁଭୟ ନ କର ତୁମ୍ଭେ କେହି

Couplet 89

ମୋର ନିକଟେ କନ୍ୟା ଯେତେଅଛନ୍ତି ସେବା ଅନୁମତେ

Couplet 90

ତାହାଙ୍କ ପାଦେ ସେବାକରକନ୍ୟା ଗୋଟିଏ ମାଗ ବର

Couplet 91

ସେ ଯେବେ ଦେବେ ଏକନାରୀତା' ଘେନି ଚଳ ସ୍ୱର୍ଗପୁରୀ

Couplet 92

ସେ ହେଉ ସ୍ୱର୍ଗେ ଅଳଙ୍କାରରୂପେଣ ମୋହୁ ସୁନାସୀର

Couplet 93

ତକ୍ଷଣେ ଆଜ୍ଞା ଶିରେ ଧରିକନ୍ୟାଙ୍କ ପାଦେ ସେବା କରି

Couplet 94

କନ୍ୟାଏ ଲଭି ତା'ଙ୍କ ମଧ୍ୟେସ୍ୱର୍ଗେ ଚଳିଲେ ଅପ୍ରମାଦେ

Couplet 95

ଉର୍ବଶୀ ନାମ ସେ ବୋଲାଇଅପ୍ସରା ମଧ୍ୟେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ସେହି

Couplet 96

ଇନ୍ଦ୍ର ସମୀପେ ଦେଲେ ନେଇନମିଲେ ଶିରେ କର ଦେଇ

Couplet 97

ଦେଖି ସାନନ୍ଦ ପୁରନ୍ଦରରୂପେ ମୋହିଲା ସ୍ୱର୍ଗପୁର

Couplet 98

ସଭାରେ ଦେବଙ୍କ ଅଗ୍ରତକହିଲେ ସକଳ ବୃତ୍ତାନ୍ତ

Couplet 99

ଇନ୍ଦ୍ର ସଭୟେ ତାହା ଶୁଣିଜାଣିଲେ ନିଶ୍ଚେ ଚକ୍ରପାଣି

Couplet 100

ବିସ୍ମୟ ହୋଇ ଇନ୍ଦ୍ର ମନେବୋଧିଲା ହୃଦୟ ଯତନେ

Couplet 101

ଏବେ ହୋ ଶୁଣ ନୃପବରବିଷ୍ଣୁର କଳା ଅବତାର

Couplet 102

ପରମହଂସ ରୂପ ହୋଇଅଶେଷ ଜ୍ଞାନମୟ ଦେହୀ

Couplet 103

ଜଗତ ମଙ୍ଗଳ ନିମିତ୍ତେକହିଲେ ଆତ୍ମଜ୍ଞାନ ଯେତେ

Couplet 104

ଯେ ଅବା କଲେ ଏ ଜଗତେଏବେ ହୋ ଶୁଣ ଏକଚିତ୍ତେ

Couplet 105

ତୃତୀୟେ ଦତ୍ତାତ୍ରେୟ ହୋଇଜ୍ଞାନ ମଙ୍ଗଳ ପୁଣ୍ୟଦେହୀ

Couplet 106

ବ୍ରହ୍ମା ମନରୁ ଅବତରିଚତୁଃସନଙ୍କ ରୂପଧରି

Couplet 107

ପୁଣି ଋଷଭ ଅବତାରଆମ୍ଭେ ହୋ ତାହାଙ୍କ କୁମର

Couplet 108

ସେ ପୁଣି ହୟଗ୍ରୀବ ହେଲେସେ ରୂପେ ବେଦ ଉଦ୍ଧରିଲେ

Couplet 109

ମଧୁ କୈଟଭ ସଂହାରିଲେବ୍ରହ୍ମାଙ୍କୁ ସଙ୍କଟୁ ତାରିଲେ

Couplet 110

ପଞ୍ଚମେ ମୀନରୂପ ହୋଇଧରଣୀ ନାବ-ଶୃଙ୍ଗେ ବହି

Couplet 111

ପ୍ରଳୟ ଜଳେ ଶଙ୍ଖା ମାରିସେ ରୂପେ ନିଗମ ଉଦ୍ଧାରି

Couplet 112

ପ୍ରଳୟ ବୃଷ୍ଟିଜଳେ ଭାସିଭୂମି ପାତାଳେ ଥିଲା ପଶି

Couplet 113

ଶୂକର ରୂପ ଧରି ହରିଭୂମି ତୋଳିଲେ ଦନ୍ତୋପରି

Couplet 114

ଆଦି ଅସୁର ହିରଣ୍ୟାକ୍ଷତାହାକୁ ନାଶିଲେ ପ୍ରତ୍ୟକ୍ଷ

Couplet 115

ଇନ୍ଦ୍ର ସମ୍ପଦ ଲାଭ ଅର୍ଥେଦେବ ଦାନବ ଅନୁମତେ

Couplet 116

ଗଭୀର କ୍ଷୀରସିନ୍ଧୁ ମଧ୍ୟେମନ୍ଦର ଆଣି ସୁର-ସିଦ୍ଧେ

Couplet 117

ଜଳେ ପକାନ୍ତେ ମହାଗିରିହରି ତା କୂର୍ମରୂପେ ଧରି

Couplet 118

ଅମୃତ ଆଦି ନାନା ଦ୍ରବ୍ୟଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଦେଲେ ହରି ସର୍ବ

Couplet 119

ଗଜ କୁମ୍ଭୀର ଯୁଦ୍ଧ କାଳେସେ ହରି ରୂପ ଅନ୍ତରାଳେ

Couplet 120

ଚକ୍ରେ କୁମ୍ଭୀର ମୁଣ୍ଡ ହାଣିଗଜ ଉଦ୍ଧରି ଚକ୍ରପାଣି

Couplet 121

କଶ୍ୟପ ଯଜ୍ଞେ ଋଷିମେଳାଷାଠିସହସ୍ର ବାଳଖିଲ୍ୟା

Couplet 122

ନିତ୍ୟେ ଚାଲନ୍ତି ବନଦାଣ୍ଡେକାଷ୍ଟ ବହନ୍ତି କନ୍ଧେ ମୁଣ୍ଡେ

Couplet 123

ଦିନେକ ଘେନି ଏକଡ଼ାଳେଷାଠିସହସ୍ର ଏକମେଳେ

Couplet 124

ବହି ଆଣନ୍ତେ ବାହୁବଳେପଡ଼ିଲେ ଗୋଷ୍ପଦସଲିଳେ

Couplet 125

ସମସ୍ତେ ହୋଇ ଏକମୁଖଡ଼ାକନ୍ତି ନାରାୟଣ ରଖ

Couplet 126

ଦେଖିଣ ତାହାଙ୍କ ବିକଳଦୟାସାଗର ଆଦିମୂଳ

Couplet 127

ତକ୍ଷଣେ ଦିବ୍ୟରୂପ ଧରିବିପ୍ରଙ୍କୁ ସଙ୍କଟୁ ଉଦ୍ଧରି

Couplet 128

ଦେବ ଅସୁର ଯୁଦ୍ଧକାଳେବାସବ ନିଜ ଭୁଜବଳେ

Couplet 129

ବଜ୍ରେ ଛେଦିଲା ବୃତ୍ରକନ୍ଧତେଣୁ ଲଭିଲା ବ୍ରହ୍ମବଧ

Couplet 130

ବିଚାରି କଲା ମନେ ଦୁଃଖଡ଼ାକିଲା ନାରାୟଣ ରଖ

Couplet 131

ତକ୍ଷଣେ ଧର୍ମରୂପ ଧରିଇନ୍ଦ୍ରକୁ ସଂଙ୍କଟୁ ଉଦ୍ଧରି

Couplet 132

ଆଦିଅସୁର ପଦ୍ମକଳ୍ପେନାଶିଲେ ନରସିଂହ ରୂପେ

Couplet 133

ଦୟାସାଗର ଦାମୋଦରଆନନ୍ଦ କଲେ ତିନିପୁର

Couplet 134

ଦେବଙ୍କ ଛଳେ ଦୈତ୍ୟ ମାରିପୃଥ୍ୱୀ ପାଳଇ ନରହରି

Couplet 135

ଅଦ୍ଭୂତ ବାମନ ଶରୀରେମିଳିଲେ ବଳି ଯଜ୍ଞଘରେ

Couplet 136

ସେ ରୂପେ ମୋହି ତା'ର ମନଦାନେ ହରିଲେ ତି୍ରଭୁବନ

Couplet 137

ପାଦେ ତାହାର ଶିର ଚାପିପାତାଳପୁରେ ନେଇ ସ୍ଥାପି

Couplet 138

ଇନ୍ଦ୍ରର ମନ କଲେ ଶୁଭସୁଖେ ସେ ଭୁଞ୍ଜଇ ଦୁର୍ଲ୍ଲଭ

Couplet 139

ସେ ପୁଣି ଭୃଗୁବଂଶେ ହରିପରଶୁରାମ ରୂପ ଧରି

Couplet 140

ଏକବିଂଶତି ବାର କୋପେଅବନୀ ଭ୍ରମି ବିଶ୍ୱରୂପେ

Couplet 141

କ୍ଷତି୍ରୟକୁଳ ସଂହରଣକଲେ ଅନାଦି ନାରାୟଣ

Couplet 142

ରାବଣ ରାମ ରୂପେ ମାରିଜାନକୀ ସଙ୍କଟୁ ଉଦ୍ଧରି

Couplet 143

ଧରଣୀ ମଧ୍ୟେ ଯଶ ଥୋଇସଂସାର ତରେ ଯାହା ଗାଇ

Couplet 144

ପୁଣି ଅନନ୍ତ ଅବତାରେହଳ-ମୂଷଳ ଧରି କରେ

Couplet 145

ଘୋର-ଦାନବ ଦର୍ପ ହରିସୁଖେ ସ୍ଥାପିଲେ ବସୁନ୍ଧରୀ

Couplet 146

ପ୍ରବୋଧ-ବୁଦ୍ଧ ଅବତାରେଜ୍ଞାନ ବିସ୍ତାରେ ଏ ସଂସାରେ

Couplet 147

ଅଶ୍ୱ ଆରୋହି କଳ୍ପୀ ରୂପେମ୍ଳେଛ ସଂହାରେ ମହାକୋପେ

Couplet 148

ଏମନ୍ତେ ନାନାରୂପ ଧରେସେ ହରି ସଂସାରେ ବିହରେ

Couplet 149

କେ ତା'ର ଗୁଣ କର୍ମ ସୁଖେସଂଖ୍ୟା କରିବ ସପ୍ତଲୋକେ

Couplet 150

ଯେ ଅବା କହିଲି ସଂକ୍ଷେପେଭୋ ରାଜା ତୋହର ସମୀପେ

Couplet 151

ନାରଦ ବସୁଦେବ ମେଳେଶୁକ-ପରୀକ୍ଷ ଗଙ୍ଗାକୂଳେ

Couplet 152

ଏମନ୍ତ ପ୍ରଶ୍ନ ଏକାଦଶକହିଲା ଜଗନ୍ନାଥ ଦାସ

Couplet 153

ଶ୍ରୀଭାଗବତ ଧର୍ମକଥାଶୁଣି ଛାଡ଼ିବ ମନୁବ୍ୟଥା