Adhyaya 29

Couplet 1

କହନ୍ତି ପ୍ରଭୁ ଭଗବାନଉଦ୍ଧବ ସ୍ଥିର କର ମନ

Couplet 2

ଏ ମାୟା-ନିର୍ମିତ ସଂସାରେପ୍ରାଣୀ ସକଳ କର୍ମ କରେ

Couplet 3

ନିଜ ସ୍ୱଭାବେ ଅଲଘିଂତଏ ଘେନି ଯେ ହୋଏ ପଣ୍ଡିତ

Couplet 4

ନିନ୍ଦା-ପ୍ରଶଂସା ନ କରନ୍ତିସାକ୍ଷୀଙ୍କ ପ୍ରାୟ ସେ ଦେଖନ୍ତି

Couplet 5

ଏଣୁ ସାଧବ-ପ୍ରାଣୀଙ୍କରସଂସାରେ ନାହିଁ ନିଜ ପର

Couplet 6

ସକଳ ଜନ୍ତୁ ଏକଭାବପ୍ରକୃତି-ପୁରୁଷ ସମ୍ଭବ

Couplet 7

ଯେ ଧର୍ମ ସ୍ୱଭାବ ଆଚାରନିନ୍ଦା-ପ୍ରଶଂସା ତାହାଙ୍କର

Couplet 8

ଯେ କରେ ଜ୍ଞାନଭ୍ରଷ୍ଟ ପଣେନିଷ୍ଠୁର ଅସତ୍ୟ-ଭାଷଣେ

Couplet 9

ଅଜ୍ଞାନେ କଳ୍ପେ ନାନାଅଙ୍ଗଜୀବନ୍ତେ ନୋହେ ନିଦ୍ରାଭଙ୍ଗ

Couplet 10

ଏଣୁ ହୋ ପର ଗୁଣ-ଦୋଷବିଚାର ନ କରି ବିଶେଷ

Couplet 11

ଉଦ୍ଧବ ଶୁଣୁ ଯେତେ କର୍ଣ୍ଣେଯେ ଅବା ଦେଖୁ ତୁ ନୟନେ

Couplet 12

ଯେ କିଛି ଉଚ୍ଚାରୁ ବଦନେଯେ ଅବା ଚିନ୍ତୁ ମନେ ଧ୍ୟାନେ

Couplet 13

ଯେ ଅବା ଭଲ-ମନ୍ଦ ଜନେନ୍ୟାୟ-ବିଚାର ଅନୁମାନେ

Couplet 14

ଏ ସର୍ବ ସତ୍ୟ ନୋହେ କିଛିକେବଳ ମାୟା ମାତ୍ର ଲକ୍ଷ୍ୟି

Couplet 15

ଆଭାସ ଛାୟା ପ୍ରତିସ୍ୱନଅବସ୍ତୁଠାରେ ବସ୍ତୁଜ୍ଞାନ

Couplet 16

ଭୟ-ମୋହକୁ ଜନମାନ୍ତିତେସନେ ଦେହ ଆଦି ଭ୍ରାନ୍ତି

Couplet 17

ଏଣୁ ହୋ ମିଥ୍ୟା-ଜ୍ଞାନ ଲାଭେଏ ଜୀବ ଜନ୍ମମୃତ୍ୟୁ ଲଭେ

Couplet 18

ତୁ ଅବା ବୋଲିବୁ ଏମନ୍ତେଏ ସର୍ବ ସତ୍ୟ ଶ୍ରୁତିପଥେ

Couplet 19

ଦେବ ବଚନେ ଅନୁମାନେସତ୍ୟ ନ କହେ ଆତ୍ମାବିନେ

Couplet 20

ଏ ଆତ୍ମା ହର୍ତ୍ତାକର୍ତ୍ତା ଦାତାଆତ୍ମା ଈଶ୍ୱର ପିତାମାତା

Couplet 21

ସୃଷ୍ଟି ପାଳନ ସଂହାରଣଏ ସର୍ବ ଆତ୍ମାର ଭିଆଣ

Couplet 22

ଏଣୁ ଅଶେଷ ଚରାଚରେଆତ୍ମା ହୁଁ ସତ୍ୟ ନାହିଁ ପରେ

Couplet 23

ପ୍ରକୃତି ନିର୍ମିତ ସଂସାରଏଣୁ ଏ ତ୍ରିବିଧ ପ୍ରକାର

Couplet 24

ଆତ୍ମାର ସଙ୍ଗ ନାହିଁ ଏଣେଏମନ୍ତ ବିଚାରିଣ ମନେ

Couplet 25

ସକଳ ବୁଝି ଦୃଢଚିତ୍ତେଏ ଭ୍ରମ ଛାଡ଼ନ୍ତି ପଣ୍ଡିତେ

Couplet 26

ଏଣୁ ଏ ନିଜ ପର ଜ୍ଞାନନ କରି ନିନ୍ଦନ ସ୍ତବନ

Couplet 27

କେବଳ ଜ୍ଞାନ ଅନୁମାନେଥିବ ଭାସ୍କର ଯେହ୍ନେ ଶୂନ୍ୟେ

Couplet 28

ଆପଣେ କର ଅନୁମାନପ୍ରତ୍ୟକ୍ଷେ ଦେଖିଣ ନୟନ

Couplet 29

ଯେ ଅବା ବେଦର ବିଧାନସୁମରି ମୋହର ବଚନ

Couplet 30

ଯେ ଆଦି ମଧ୍ୟ ଅବସାନଅସତ୍ୟ ଦେଖି ତ୍ରିଭୁବନ

Couplet 31

ଏଣୁ ଅଶେଷ ଶଙ୍କା ତେଜିପଣ୍ଡିତ ରହେ ଜ୍ଞାନ ବୁଝି

Couplet 32

ଏମନ୍ତ କୃଷ୍ଣମୁଖୁଁ ଶୁଣିଉଦ୍ଧବ କହେ ମଞ୍ଜୁବାଣୀ

Couplet 33

ମନ ସଂଶୟେ କରଯୋଡ଼ିକହେ ଗୋବିନ୍ଦ ପାଦେ ପଡ଼ି

Couplet 34

ଶୁଣ ହେ ପ୍ରଭୁ ମାୟାଧରଏ ଯେବେ ଅସତ୍ୟ ସଂସାର

Couplet 35

ନିର୍ଗୁଣ ନିର୍ବିକାର ଜୀବସର୍ବ ବ୍ୟାପକ ସଦାଶିବ

Couplet 36

ଏ ପଞ୍ଚଭୂତ କଳେବରନିର୍ମିତ କ୍ଷଣିକ ଭଙ୍ଗୁର

Couplet 37

ଜନ୍ମ ମରଣ ଅନୁସରିକେ ପୁଣ ସଂସାରେ ସଂସାରୀ

Couplet 38

କହ ହେ ପ୍ରଭୁ ବିଶ୍ୱେଶ୍ୱରଏ ମୋର ଭ୍ରମ ଯାଉ ଦୂର

Couplet 39

ଆତ୍ମା ନିର୍ଗୁଣ ନିରଞ୍ଜନନିତ୍ୟ ସାତ୍ତ୍ୱିକମୟ ବ୍ରହ୍ମ

Couplet 40

ଏ ଆତ୍ମା ସର୍ବଭୂତେ ବସେଆଦିତ୍ୟ ଯେସନେ ଆକାଶେ

Couplet 41

ଇନ୍ଧନ ମଧ୍ୟେ ଅଗ୍ନି ଯେହ୍ନେଜଳନ୍ତେ ଦେଖି ଅନୁମାନେ

Couplet 42

ଆତ୍ମା ପ୍ରକାଶ ଏହିମତେପ୍ରତ୍ୟକ୍ଷେ ଦେଖି ଏ ଜଗତେ

Couplet 43

ସ୍ୱଭାବେ ଆତ୍ମା ସର୍ବପୂର୍ଣ୍ଣସାକ୍ଷୀ-ସ୍ୱରୂପ ନିରଞ୍ଜନ

Couplet 44

ସେ ଯେବେ ରହେ ନିଜପୁରେଜନ୍ମ ମରଣ କେ ସଞ୍ଚରେ

Couplet 45

ଆତ୍ମା ଅଖଣ୍ଡ-ନିରଞ୍ଜନସ୍ୱଭାବେ ଦେହ ଅଚେତନ

Couplet 46

ଏଣୁ ଏ ସଂସାର କାହାରନିଶ୍ଚୟ କହ ଦାମୋଦର

Couplet 47

ଉଦ୍ଧବ ବାକ୍ୟ ଶୁଣି ହସିକହନ୍ତି ପ୍ରଭୁ ବ୍ରହ୍ମରାଶି

Couplet 48

ଯାବତ ଦେହେ ଅହଙ୍କାରଇନ୍ଦ୍ରିୟ ପ୍ରାଣରେ ସଂଚାର

Couplet 49

ତାବତ ଜୀବ ସଞ୍ଚରଇଯେଣୁ ଏହାଙ୍କ ସଙ୍ଗେ ଥାଇ

Couplet 50

ଆତ୍ମା ସ୍ୱଭାବେ ନିରଞ୍ଜନନ ଦେଖି ସଂସାର-ଘଟନ

Couplet 51

ଏହାଙ୍କ ସଙ୍ଗେ ମୂଢପଣେସଂସାରେ ଭ୍ରମେ ଅକାରଣେ

Couplet 52

ଜାଗ୍ରତ ପୁରୁଷ ଯେସନବିଷୟ କରେ ନିତ୍ୟେ ଧ୍ୟାନ

Couplet 53

ଶୟନ କାଳେ ସେ ସ୍ୱପନେଦେଖେ ବିବିଧ ଅର୍ଥ ଯେହ୍ନେ

Couplet 54

ଶୟନେ ସ୍ୱପ୍ନ ଯେବେ ଦେଖେଅସତ୍ୟ ସତ୍ୟ କରି ଲେଖେ

Couplet 55

ସେ ପୁଣି ନିଦ୍ରା ଅବସାନେସକଳ ମିଥ୍ୟା କରି ମଣେ

Couplet 56

ଏ ଘେନି ଲୋଭ ଭୟ କ୍ରୋଧହରଷ ବିରସ ପ୍ରମାଦ

Couplet 57

ଏ ଆଦି ବିବିଧ ପ୍ରକାରେସର୍ବ ସମ୍ଭବ ଅହଙ୍କାରେ

Couplet 58

ଜନମ-ମୃତ୍ୟୁ ଆଦି ଯେତେଆତ୍ମାର ନୋହେ କଦାଚିତେ

Couplet 59

ଦେହ ଇନ୍ଦ୍ରିୟ ମନ ପ୍ରାଣଏଣେ ଯାହାର ଅଭିମାନ

Couplet 60

ସେ ଜୀବ ରୂପେ ସୂକ୍ଷ୍ମ ଦେହେତ୍ରିଗୁଣେ ଜନମୃତ୍ୟୁ ବହେ

Couplet 61

କାଳର ବଳେ ଏ ସଂସାରେଭ୍ରମେ ତ୍ରିଗୁଣ-ଅହଙ୍କାରେ

Couplet 62

ଏ ଅହଙ୍କାର ବନ୍ଧ କହିନିବୃତ୍ତି ମୁକତି ବୋଲାଇ

Couplet 63

ମୂଳ ଏହାର ଅପ୍ରକାଶବିବିଧ ରୂପେ ହୋଏ ଦୃଶ୍ୟ

Couplet 64

ମନ-ବଚନ-ଦେହ-ପ୍ରାଣେପ୍ରକାଶ ହୋଏ ନାନା କର୍ମେ

Couplet 65

ଯେ' ପାରେ ଗୁରୁ ଆଶ୍ରେ କରିଜ୍ଞାନ-ଖଡ଼ଗ କରେ ଧରି

Couplet 66

ନିବୃତ୍ତି କରି ବୁଦ୍ଧିମାନତେଜଇ ସେ ଦୃଢ-ବନ୍ଧନ

Couplet 67

ତୃଷା ବର୍ଜିତ ନିର୍ବିକାରେଆନନ୍ଦେ ଭ୍ରମଇଁ ସଂସାରେ

Couplet 68

ବେଦ ତପସ୍ୟା ପ୍ରତ୍ୟକ୍ଷରେଗୁରୁବଚନ ତର୍କଦ୍ୱାରେ

Couplet 69

ବିଚାରି ଜାଣିବ ନିରୋଳେଯେ ଥାଇ ଆଦି ଅନ୍ତଃକାଳେ

Couplet 70

ଈଶ୍ୱର ସର୍ବହେତୁ ସେହିମଧ୍ୟେ ସେ ଜଗତ ବୋଲାଇ

Couplet 71

ଏଣେ ବିବେକ ଯା'ର ହୋଇଜାଣିବ ଜ୍ଞାନୀ ସେ ଅଟଇ

Couplet 72

ସୁବର୍ଣ୍ଣେ ନାନା ଦ୍ରବ୍ୟ ଯେହ୍ନେଧରଇ ନାନା ରୂପ ଭିନ୍ନେ

Couplet 73

ରୂପ ବିନାଶେ ସେ ସୁବର୍ଣ୍ଣଏ ଭାବେ ଜଗତ ଅଭିନ୍ନ

Couplet 74

ମୋହର ତହୁଁ ସମ୍ଭବଇକାଳେ ପ୍ରବେଶ ମୋ'ର ତହିଁ

Couplet 75

ଜାଗ୍ରତ-ସ୍ୱପ୍ନ-ସୁଷୁପ୍ତିରେକି ଅବା ସମାଧି ବିଧିରେ

Couplet 76

କାର୍ଯ୍ୟକାରଣ କର୍ତ୍ତା ରୂପେଜଗତ ମଧ୍ୟେ ଯେହୁ ବ୍ୟାପେ

Couplet 77

ପରମବ୍ରହ୍ମ ସତ୍ୟ ସେହିଉଦ୍ଧବ ସାକ୍ଷୀରୂପେ ଥାଇ

Couplet 78

ଆଗେ ନ ଥିଲା ପଛେ ନାହିଁମଧ୍ୟରେ ନାମମାତ୍ର ଥାଇ

Couplet 79

କର୍ତ୍ତା କାରଣୁଁ ସମ୍ଭବଇଭିନ୍ନ ନାମରେ ପ୍ରକାଶଇ

Couplet 80

ଉଦ୍ଧବ ଅସତ୍ୟ ସେ ଜାଣକର୍ତ୍ତା କାରଣୁ ନୋହେ ଭିନ୍ନ

Couplet 81

ରାଜସ ବିକାର ଜଗତସର୍ଜନା ଅଟେ ପଞ୍ଚଭୂତ

Couplet 82

ବ୍ରହ୍ମା ଅଟନ୍ତି ସ୍ୱୟଂଜ୍ୟୋତିଏଣୁ ସେ ନିଜେ ପ୍ରକାଶନ୍ତି

Couplet 83

ଇନ୍ଦ୍ରିୟ ଅର୍ଥ ଆତ୍ମା ମନଏ ଆଦି ନୋହେ ବିଦ୍ୟମାନ

Couplet 84

ତଥାପି ବ୍ରହ୍ମମୟ ଏହିଯେଣୁ ପ୍ରକାଶ ତା'ର ହୋଇ

Couplet 85

ଏ ରୂପେ ବ୍ରହ୍ମ ବିବେକରେଗୁରୁବଚନ ଧରି ଶିରେ

Couplet 86

ଜାଣିଣ ବ୍ରହ୍ମକୁ ସାକ୍ଷାତେଇନ୍ଦ୍ରିୟ ଭୋଗ ଛାଡ଼ି ଚିତ୍ତେ

Couplet 87

ଦେହାତ୍ମଭାବ ପରିହରିବ୍ରହ୍ମ ଆନନ୍ଦେ ମୋଦଭରି

Couplet 88

ଆତ୍ମସନ୍ଦେହ ତେଜି ଦୂରେଆନନ୍ଦେ ଭ୍ରମିବ ସଂସାରେ

Couplet 89

ଦେହ ଇନ୍ଦ୍ରିୟ ଦେହୀ ପ୍ରାଣପବନ ଜଳ ହୁତାଶନ

Couplet 90

କ୍ଷିତି ଗଗନ ଅହଂକୃତିବୁଦ୍ଧି ତନମାତ୍ରା ପ୍ରକୃତି

Couplet 91

ଏ କେହି ଆତ୍ମା ନୋହେ ଜାଣଅନ୍ନବିକାର ଏ ପ୍ରମାଣ

Couplet 92

ଏଣେ ବିବେକ ଅଟେ ଯା'ରସେ ପ୍ରାଣୀ ଜ୍ଞାନବନ୍ତ ନର

Couplet 93

ମୋ'ର ସ୍ୱରୂପ ହୃଦେ ଯା'ରପ୍ରକାଶ ହୋଏ ନିରନ୍ତର

Couplet 94

ତାହାର ଇନ୍ଦ୍ରିୟ ସକଳେଆୟତ୍ତ ହେଲେ ବା ନ ହେଲେ

Couplet 95

ତହିଁରେ ତାର ଗୁଣଦୋଷକି ଅବା ହୋଇବ ପ୍ରକାଶ

Couplet 96

ମେଘ ଢାଙ୍କଇ କିବା ନାହିଁରବିର ହାନି ଲାଭ କାହିଁ

Couplet 97

ଆକାଶେ ଯେହ୍ନେ ଅଗ୍ନି ଜଳେପବନ ସେ ଆକାଶେ ଚଳେ

Couplet 98

ଧୂଳିରେ ଧୂସର ଦିଶଇକି ଅବା ଜଳ ବରଷଇ

Couplet 99

କି ଅବା ଷଡ଼ଋତୁ ଗୁଣଉଷ୍ଣ ଶୀତଳ ଆଦି ପୁଣ

Couplet 100

ଆକାଶେ ଗତାଗତ ହୋନ୍ତିଯେହ୍ନେ ଆକାଶେ ନ ଲାଗନ୍ତି

Couplet 101

ତେହ୍ନେ ତ୍ରିଗୁଣ ଅହଙ୍କାରଯେବା ସଂସାର ବ୍ୟବହାର

Couplet 102

ଏଣେ ମୋହର ସଙ୍ଗ ନାହିଁଅକ୍ଷୟ ପରଂବ୍ରହ୍ମ ମୁହିଁ

Couplet 103

ତଥାପି ଯାବତ ମୋ'ଠାରେସୁଦୃଢ ଭକ୍ତିଯୋଗ ବଳେ

Couplet 104

ରାଜସ-ରୂପ-ମନ-ମୂଳନିବୃତ୍ତ ନୁହଁନ୍ତି ସକଳ

Couplet 105

ତାବତ ମାୟାଗୁଣ ସଙ୍ଗବିଷୟ କର ପରିତ୍ୟାଗ

Couplet 106

ଯେସନେ ଦେହେ ବ୍ୟାଧିଶେଷଅପଥ୍ୟେ ବଢଇ ବିଶେଷ

Couplet 107

ତେସନେ ବିଷୟର ସଙ୍ଗକୁଯୋଗୀ ଯୋଗ କରେ ଭଙ୍ଗ

Couplet 108

ଯେ ଯୋଗୀ ଯୋଗମାର୍ଗେ ଥା'ନ୍ତିଦେବେ ତାହାଙ୍କ ବିଘ୍ନ ଚିନ୍ତି

Couplet 109

କପଟେ ମନୁଷ୍ୟ ରୂପରେତାହାଙ୍କୁ ଯୋଗଭ୍ରଷ୍ଟ କରେ

Couplet 110

ସେ ପୁଣି ପାଇ ଦେହାନ୍ତରପ୍ରାକ୍ତନ ବଳେ ବାରମ୍ବାର

Couplet 111

ଯୋଗ ଅଭ୍ୟାସେ ହୋଇ ରତନୁହଇ କେବେ କର୍ମତନ୍ତ୍ର

Couplet 112

କର୍ମର ବଳେ ଜନ୍ମ ମୃତ୍ୟୁକର୍ମେ ସଂସାରେ ପଡେ଼ ଜନ୍ତୁ

Couplet 113

ଯେବେ ତା ଜ୍ଞାନ ଉଦେ ହୋଇପୁଣି ସଂସାରେ ନ ପଡ଼ଇ

Couplet 114

ଛାଡ଼ଇ ଦେହାଦିର ଧର୍ମଅଖଣ୍ଡ ସୁଖରେ ନିମଗ୍ନ

Couplet 115

ଆସନ ଶୟନ ଗମନମଳ ମୂତ୍ରାଦି ବିସର୍ଜନ

Couplet 116

ଦର୍ଶନ ସ୍ପର୍ଶନ ଭୋଜନଏ ଦେହ ସ୍ୱାଭାବିକ ଧର୍ମ

Couplet 117

ଏଣେ ତା ଦୃଷ୍ଟି ହିଁ ନ ଥାଇଆତ୍ମା ପ୍ରକାଶ ଯା'ର ହୋଇ

Couplet 118

ଅସତ୍ୟ ଇନ୍ଦ୍ରିୟଙ୍କ ଅର୍ଥଯେବେ ହୁଅଇ ଚିତ୍ତେ ଜାତ

Couplet 119

ସ୍ୱପନେ ନାନାକାର ଯେହ୍ନେଛାଡ଼ଇ ଅନୁମାନେ ତେହ୍ନେ

Couplet 120

ଆତ୍ମା ବାହାରେ ଆନ ସତ୍ୟନ ମଣେ ଯେ ଜନ ପଣ୍ଡିତ

Couplet 121

ଆତ୍ମାର ବନ୍ଧନ ମୁକତିଅଜ୍ଞାନ ବଳରୁ ପ୍ରତୀତି

Couplet 122

ଅଜ୍ଞାନ ନିବର୍ତ୍ତିଲେ ଜ୍ଞାନେଆତ୍ମାକୁ ନିର୍ବିକାର ଜାଣେ

Couplet 123

ସୂର୍ଯ୍ୟ ଉଦୟେ ତମ ନାଶେଜଗତ ସ୍ୱରୂପେ ପ୍ରକାଶେ

Couplet 124

ନ ଥାଏ କିଛି ତା' ବିକାରକେବଳ ପ୍ରକାଶ ମାତର

Couplet 125

ତେସନେ ମୋର କୃପାଦୃଷ୍ଟିଖଣ୍ଡଇ ସକଳ ଅରିଷ୍ଟି

Couplet 126

ଅଜ୍ଞାନ ତମ ଯାଏ ଦୂରଦିଶଇ ଆତ୍ମା ନିର୍ବିକାର

Couplet 127

ଏ ଆତ୍ମା ସ୍ୱୟଂ ଜ୍ୟୋତିଷ୍ମନ୍ତଅଜ ଅପ୍ରମେୟ ଅନନ୍ତ

Couplet 128

ଯେ ଦେଶକାଳ-ପରିଚ୍ଛିନ୍ନନାହିଁ ଯା' କ୍ଷୟବୃଦ୍ଧିମାନ

Couplet 129

ଏକ ଦ୍ୱିତୀୟ ନାହିଁ ଯା'ରମନ ବଚନେ ଅଗୋଚର

Couplet 130

ତା'ର ଚାଳନେ ବାକ୍ୟ ପ୍ରାଣସଂସାରେ ସଂଚରନ୍ତି ଜନ

Couplet 131

ଯେ ଏକଆତ୍ମା ବ୍ରହ୍ମରୂପତା'ଠାରେ କରନ୍ତି ବିକଳ୍ପ

Couplet 132

ଯେତେ ଏ ବିକଳ୍ପ ସଞ୍ଚାରଆତ୍ମା ଆଶ୍ରୟ ଏହାଙ୍କର

Couplet 133

ରଜତ ଭ୍ରମ ପ୍ରାଣୀ ମନେକାହୁଁ ହୋଇବ ଶୁକ୍ତି ବିନେ

Couplet 134

ଏଣୁ ଏ ଆତ୍ମା ସତ୍ୟଧାମବିକଳ୍ପ ମନର ଯେ ଭ୍ରମ

Couplet 135

ନାମ ରୂପ ଯେ ପଞ୍ଚଭୂତଏଣେ ଯେ ଶରୀର ନିର୍ମିତ

Couplet 136

ତାହାକୁ ସତ୍ୟ ମନେକରିବେଦାନ୍ତ ତତ୍ତ୍ୱ ନ ବିଚାରି

Couplet 137

ପଣ୍ଡିତ ପଣେ ଅହଙ୍କାରେବିଅର୍ଥେ ଅର୍ଥବାଦ କରେ

Couplet 138

ଅପକ୍ୱଯୋଗ-ଯୋଗୀଙ୍କରଯେ ବିଘ୍ନ ଶରୀରୁ ବାହାର

Couplet 139

ସେ ବିଘ୍ନ ଯେଣେ ନାଶ ଯାଇସେ ବିଧି ଶୁଣ ମୁଁ କହଇ

Couplet 140

ଶୀତ ତପତି ଦେହକ୍ଳେଶଯେ ଅବା ବାତ ଆଦି ଦୋଷ

Couplet 141

ନାଶିବ ଯୋଗ-ଧାରଣାରେଯେ ପ୍ରଣାୟାମ ଆସନରେ

Couplet 142

ତପରେ ତାପ ମନ୍ତ୍ରେ ଗ୍ରହଔଷଧେ ସର୍ପ ଆଦି ଭୟ

Couplet 143

ଏମନ୍ତେ ବିଘ୍ନକୁ ନିବାରିଯୋଗ ସାଧିବ ଯତ୍ନ କରି

Couplet 144

ମୋ ଧ୍ୟାନ ନାମ ସଙ୍କୀର୍ତ୍ତନେନାଶିବ କାମ ଆଦି ବିଘ୍ନେ

Couplet 145

ଭକ୍ତ-ଯୋଗୀଙ୍କ ସେବା ଭାବେନାଶିବ ମାନ-ମଦ-ଦମ୍ଭେ

Couplet 146

କେ ଅବା ଏ ସବୁ ଉପାୟେଦୃଢ କରିଣ ଯୁବା ଦେହେ

Couplet 147

ପ୍ରବେଶ ପରକାୟ ଆଦିଯୋଗେ ସାଧନ୍ତି ସର୍ବସିଦ୍ଧି

Couplet 148

ଫଳର ପ୍ରାୟେ ଏ ଶରୀରବୃକ୍ଷର ପ୍ରାୟ ଆତ୍ମା ଚିର

Couplet 149

ଏଣୁ ପଣ୍ଡିତମାନଙ୍କରଦେହରେ ନ ଥାଇ ଆଦର

Couplet 150

ଦେହର ବିଘ୍ନନାଶ ଅର୍ଥେକେ ଅବା ସାଧଇ ନିରତେ

Couplet 151

ଯେ ଅବା ବୁଦ୍ଧିମନ୍ତ ଜନେନ କରି ଶ୍ରଦ୍ଧା ଦେହଧର୍ମେ

Couplet 152

ଏ ଯୋଗେ ନ ବଳାଇ ଚିତ୍ତଶରଣ ମୋ'ର ପାଦଗତ

Couplet 153

ମୋ'ର ଆଶ୍ରୟ ହୋଇ ଯୋଗୀଯୋଗସାଧନେ ଯେବେ ଲାଗି

Couplet 154

ବିଘ୍ନ ତାହାକୁ ନ ଲାଗଇପରମ ଆନନ୍ଦେ ରମଇ

Couplet 155

ଏ ରୂପେ ଜ୍ଞାନଯୋଗ ହରିଉଦ୍ଧବେ କହିଲେ ବିସ୍ତାରି

Couplet 156

ଚିତ୍ତେ ଯେ ଥିଲା ଅହଙ୍କାରଗୋବିନ୍ଦ ତାହା କଲେ ଦୂର

Couplet 157

ପରମଜ୍ଞାନ-ଉପଦେଶେଗୋବିନ୍ଦ ଖଣ୍ଡିଲେ ବିଶେଷେ

Couplet 158

ସଂସାରଭାବ ଭାବଗ୍ରାହୀଅଜ୍ଞାନ-କଳ୍ପିତ ବୁଝାଇ

Couplet 159

ଉଦ୍ଧବ ଚିତ୍ତେ ମୋହପାଶିଜ୍ଞାନ ଖଡ଼ଗେ ତାହା ନାଶି

Couplet 160

ଜ୍ଞାନ ବୁଝାଇ ଭାବବଶେଭକତିଯୋଗ କହି ଶେଷେ

Couplet 161

କୃଷ୍ଣଚରିତ ଭାଗବତକହଇ ଦାସ ଜଗନ୍ନାଥ

Couplet 162

ସଂସାାରଜନେ ଏହା ଶୁଣିତରିବେ ଭବତରଙ୍ଗିଣୀ