Adhyaya 27

Couplet 1

ଉଦ୍ଧବେ ଚାହିଁ ହୃଷୀକେଶକହନ୍ତି ନାନା ଉପଦେଶ

Couplet 2

ଅନେକ ଜନ୍ମ ତପଫଳେମନୁଷ୍ୟଜନ୍ମ ମହୀତଳେ

Couplet 3

ଯାହାର ଦିବ୍ୟଜ୍ଞାନ ସ୍ପୁରେମୋର ମହିମା ସେ ସୁମରେ

Couplet 4

ମନ ନିବେଶି ମୋ' ପୟରେବିଷୟ-ସୁଖ ନ ବିଚାରେ

Couplet 5

ପରମାନନ୍ଦ ସୁଖ ପାଇସେ ପ୍ରାଣୀ ରହେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହୋଇ

Couplet 6

ଏ ଗୁଣମୟ ନର ଅଙ୍ଗକେବେହେଁ ନୋହେ ତା'ର ସଙ୍ଗ

Couplet 7

ଅବିଦ୍ୟା-ବନ୍ଧ ନ ଲାଗଇତାହାର ସ୍ମୃତିଭଙ୍ଗ ନାହିଁ

Couplet 8

ଯେ ପ୍ରାଣୀ ଶରଣ ମୋହରମୁହିଁ ତାହାର ସୁଖଘର

Couplet 9

ଅସାଧୁ ସଙ୍ଗେ ନ ରମନ୍ତିଏଣୁ ଏ ସଂସାରୁ ତରନ୍ତି

Couplet 10

ଯେ ଶିଶ୍ନୋଦର ପରାୟଣଅସାଧୁମତି ଯେ ଦୁର୍ଜନ

Couplet 11

ତା' ସଙ୍ଗେ ଯେହୁ ସଙ୍ଗ ହୋଇସେ ନିଶ୍ଚେ ନରକେ ପଡ଼ଇ

Couplet 12

ଅନ୍ଧକୁ ହୋଇ ଅନୁଗତଅନ୍ଧ ଯେସନେ ପଡେ଼ ଖାତ

Couplet 13

ଏଣୁ ଦୁର୍ଜନ ସଙ୍ଗଦୋଷକରେ ସକଳ ଜ୍ଞାନଧ୍ୱଂସ

Couplet 14

ଥିଲା ଯେ ବୁଧଗ୍ରହ-ସୁତସେ ପୁରୁରବା ନରନାଥ

Couplet 15

ଉର୍ବଶୀ ବିରହେ ସେ ବୀରସକାମେ ତେଜିଲା ନଗର

Couplet 16

ଉନ୍ମତ୍ତ-ଉଲଗ୍ନ-ଶରୀରେଭ୍ରମିଲା ଦେଶ-ବନ-ଘୋରେ

Couplet 17

କାନ୍ଦଇ ଉର୍ବଶୀ ନ ପାଇକ୍ଷଣକ୍ଷଣକେ ଛନ୍ନ ହୋଇ

Couplet 18

ଉର୍ବଶୀଠାରେ ଚିତ୍ତ ଦେଇଏମନ୍ତେ କେତେକାଳ ଯାଇ

Couplet 19

ପୁଣ ଗନ୍ଧର୍ବ ସେବାଫଳେରମିଲା ଉର୍ବଶୀର ମେଳେ

Couplet 20

କାମ-ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣେ ଭୋଗକଲାରାତ୍ରିଦିବସ ନ ଜାଣିଲା

Couplet 21

ଏମନ୍ତ ରାତ୍ରଦିନ ଭାଳେନୟନୁ ଅଶ୍ରୁଜଳ ଗଳେ

Couplet 22

ଏମନ୍ତେ କେତେଦିନ ଗଲାହୃଦରେ ଜ୍ଞାନ ପ୍ରସରିଲା

Couplet 23

ଏମନ୍ତେ ରାତ୍ରେ ଏକଦିନେରାଜା ବିଚାରୁଅଛି ମନେ

Couplet 24

ଦେଖ ମୋହର କର୍ମଫଳଉର୍ବଶୀ ସଙ୍ଗେ ଏତେ କାଳ

Couplet 25

ବିବିଧରଙ୍ଗେ କରି ଖେଳାକେତେ ରଜନୀ ଦିନ ଗଲା

Couplet 26

ଏମନ୍ତେ ବିବିଧ ବିନୋଦତା' ସଙ୍ଗେ ବଳିଲା ମୋ' ସଧ

Couplet 27

ସ୍ୱଭାବେ ଏକସଙ୍ଗେ ଗଲାକ୍ଷଣକେ ତେଜି ନ ପାରିଲା

Couplet 28

ନିଶି-ଦିବସ ଏକକରିଏକାନ୍ତେ କେତେଦିନ ହରି

Couplet 29

ଦେଖ ଚଞ୍ଚଳ ମୋ'ର ଚିତ୍ତକାମିନୀ-କାମେ ବିମୋହିତ

Couplet 30

ଯୁବତୀ ସଙ୍ଗେ କରି ଖେଳାବିଅର୍ଥେ ଆୟୁଷ ମୋ' ଗଲା

Couplet 31

ବଞ୍ଚିତ ହୋଇଲି ଜଗତେଧର୍ମାର୍ଥକାମ ଅପ୍ରପାତେ

Couplet 32

ନ ଦେଖି ଆଦିତ୍ୟର ଗତିଅଜ୍ଞାନେ ଗଲା ଦିବାରାତି

Couplet 33

ନାରୀ ସଙ୍ଗମେ ଗଲା କାଳଧିକ ମୋ' ଜୀବନ ନିଷ୍ଫଳ

Couplet 34

ଦେଖ ମୁଁ ନୃପଶିରୋମଣିମୋ' ପ୍ରାଣ ଜିଣିଲା ତରୁଣୀ

Couplet 35

ଏ ନର-କଳେବର ପାଇମୁଁ କ୍ରୀଡ଼ାମୃଗ ପ୍ରାୟେ ହୋଇ

Couplet 36

ଉର୍ବଶୀ-ବିଯୋଗେ ବିକଳଅଜ୍ଞାନେ ନାଶିଲି ସକଳ

Couplet 37

ଧନ-ସମ୍ପଦ ମୋର କେଣେଗଲା ନ ଦେଖେ ଅନ୍ଧପଣେ

Couplet 38

ନୟନେ ନ ଦେଖିଲି ତାହାଉନ୍ମତ୍ତ-ମାୟାରେ ଉତ୍ସାହା

Couplet 39

ସେ ମାନ ମୋର କେଣେ ଗଲାମାୟା-ପଟଳ ଆକର୍ଷିଲା

Couplet 40

ଏକାନ୍ତେ ଭ୍ରମଇ ଜଗତେଉଲଗ୍ନ ବେଶେ ଉନମତ୍ତେ

Couplet 41

ଉର୍ବଶୀ ପଥେ ଯାଉଁ ଚଳିମୋ' ମୁଣ୍ଡେ ତା'ର ପଦଧୂଳି

Couplet 42

ଲମ୍ପଟ ଉନ୍ମତ୍ତ ମୋ ବେଶମୋ' ମୁଣ୍ଡେ ମୁକୁଳିତ କେଶ

Couplet 43

ଦେଖ ନିର୍ଦ୍ଦୟା ତା ହୃଦୟେଲେଉଟି କେବେହେଁ ନ ଚାହେଁ

Couplet 44

ଯେ ଅବା ନାରୀବଶ ହୋନ୍ତିକିବା ତାହାଙ୍କ ତେଜ ମତି

Couplet 45

ଯେସନେ ଗଧ କାମଭୋଳେଗଧୁଣୀ ପାଶେ ଯାଇ ମିଳେ

Couplet 46

ସେ ତାକୁ ଚରଣେ ତାଡ଼ଇନିର୍ଲ୍ଲଜ ସେ ତା' ନ ଜାଣଇ

Couplet 47

ଏ ପାପଚିତ୍ତ ନିରୋଧନେଉପାୟ ନ ଦିଶେ ମୋ ମନେ

Couplet 48

ବିଦ୍ୟା ତପସ୍ୟା ଶାସ୍ତ୍ର ଦାନଏକାନ୍ତ ନିବାସ ମଉନ

Couplet 49

ଏଣେ ତା' ପ୍ରୟୋଜନ କିସଯା' ମନ ନାରୀ କଲା ବଶ

Couplet 50

ଏଣୁ ଜୀବନ ମୋ'ର ଧିକନିଷ୍ଫଳ ମୋ' ଜ୍ଞାନ-ବିବେକ

Couplet 51

ମୁହିଁ ଯେ ପ୍ରଭୁପଣ ପାଇଗୋରୁ-ଗର୍ଦ୍ଦଭ ପ୍ରାୟ ହୋଇ

Couplet 52

କି ତପବିଦ୍ୟା ତା' ସାଧନକଟାକ୍ଷେ ମୋହିଲା ମୋ' ମନ

Couplet 53

ସର୍ବ ନିଷ୍ଫଳ ନାରୀ ସଙ୍ଗେବଞ୍ଚିତ ହେଲି ନରଅଙ୍ଗେ

Couplet 54

ଉର୍ବଶୀ ସଙ୍ଗେ ଏତେଦିନବଞ୍ଚିଲି ଧିକ ମୋ' ଜୀବନ

Couplet 55

ମୋତେ ନ ଛାଡେ଼ କାମଜ୍ୱରମୁଁ ରୋଗୀ ପାପିଷ୍ଠ ପାମର

Couplet 56

ନାରୀ ସଙ୍ଗମେ ଯା'ର ମନମୋହେ ହୁଅଇ ହତଜ୍ଞାନ

Couplet 57

ତା'ର ଜୀବନ ଉଦ୍ଧାରଣେକେ ପାରେ ବିନା ନାରାୟଣେ

Couplet 58

ଜ୍ଞାନ-ଆଧାର ଭଗବାନଗୁଣ-ରଞ୍ଜନ ପୂର୍ଣ୍ଣକାମ

Couplet 59

ମୋ'ର ଜୀବନ ପରିତ୍ରାଣେକୃଷ୍ଣ ହୁଁ ଅନ୍ୟ ନାହିଁ ଜଣେ

Couplet 60

ଇନ୍ଦ୍ରିୟମାନଙ୍କୁ ନ ଜିତିମୁଁ ମୂଢ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଦୁର୍ମତି

Couplet 61

ଉର୍ବଶୀ ଉଚିତ ବଚନଯେଣୁ ନ ବୁଝି ହେଲି ଭ୍ରମ

Couplet 62

ତାହାର କିସ ଅବା ଦୋଷମୋ'ର ଅଜ୍ଞାନେ ମୁହିଁ ନାଶ

Couplet 63

ଏ ଦେହେ କିବା କାର୍ଯ୍ୟ ଅଛିଦୁର୍ଗନ୍ଧ ମଳିନ ଅଶୁଚି

Couplet 64

ରୁଧିର ମାଂସ ମଳ ମୂତ୍ରଅନ୍ତ୍ର ଜଡ଼ିତ ଶିରା ସୂତ୍ର

Couplet 65

ଅଙ୍ଗ ନିର୍ମିତ ଅସ୍ଥି-ଚର୍ମେଏ ନରଦେହେ ପାଇ କର୍ମେ

Couplet 66

ଏ ସର୍ବ ଅମେଧ୍ୟ-ମନ୍ଦିରଅନିତ୍ୟ ନର-କଳେବର

Couplet 67

ଏହାକୁ ନିତ୍ୟ ପ୍ରାୟ ମଣିଯେ ପ୍ରାଣୀ ରମନ୍ତି ତରୁଣୀ

Couplet 68

ସେ କୀଟ କୃମି ସଙ୍ଗେ ସଙ୍ଗଯେ ସତ୍ୟ ମଣେ ନାରୀ ଅଙ୍ଗ

Couplet 69

ଏ ବୋଲ ବୁଝି ସ୍ତିରୀ ସଙ୍ଗେପଣ୍ଡିତ ନୋହେ ମତିଭଙ୍ଗେ

Couplet 70

ବିଷୟ-ସଙ୍ଗ ଇନ୍ଦ୍ରିମେଳେମନ-ବିକ୍ଷେପ ରସଭୋଳେ

Couplet 71

ନିତ୍ୟେ ସେବନ୍ତି ଅନୁସଙ୍ଗେଯେସନେ ଜଳଧି-ତରଙ୍ଗେ

Couplet 72

ବଢଇ ରସଲୋଭେ ଚିତ୍ତକେବେହେଁ ନୁହଇ ଆୟତ୍ତ

Couplet 73

ନ ଦେଖେ ନ ଶୁଣଇ ଯେବେମନ ନିଶ୍ଚଳ ହୋଏ ତେବେ

Couplet 74

ମନ-ନିଶ୍ଚଳେ ଇନ୍ଦ୍ରିଗଣବଳେ ଯେ ହୁଅନ୍ତି ସଂଯମ

Couplet 75

ତେଣୁ ସ୍ତ୍ରୀସଙ୍ଗ ପରିହାରେଇନ୍ଦ୍ରିୟଗଣଙ୍କୁ ନିବାରେ

Couplet 76

ଶ୍ରବଣେ ଶୁଣି ସ୍ତ୍ରିରୀରୂପଚିତ୍ତେ ଜଡ଼ଇ କାମକଳ୍ପ

Couplet 77

ଏଣୁ କାମିନୀ ସଙ୍ଗଦୋଷେପଣ୍ଡିତଜନ ମନ ତ୍ରାସେ

Couplet 78

ଏତେ ବିଚାରି ନୃପବରଚଞ୍ଚଳଚିତ୍ତ କଲା ସ୍ଥିର

Couplet 79

ଉର୍ବଶୀ ସଙ୍ଗ ଦୂରକରିମୋର ଚରଣ ହୃଦେ ଧରି

Couplet 80

ଭକତିଯୋଗେ ଧରି ମନମୋ' ପାଦେ କଲା ଆରାଧନ

Couplet 81

ଚିତ୍ତେ ଯେ ଥିଲା ମୋହପାଶମୋ' ଧ୍ୟାନେ କଲା ସର୍ବନାଶ

Couplet 82

ମୋ ନାମ ଜପି ଶୁଦ୍ଧମନେଅନ୍ତେ ପଶିଲା ମୋ' ଭୁବନେ

Couplet 83

ତୁ ଏବେ ଦୃଢଚିତ୍ତେ ବୁଝିନାରୀ-ସଙ୍ଗମ ଦୂରେ ତେଜି

Couplet 84

ସାଧୁ-ସଙ୍ଗମେ ପ୍ରୀତି କରମୋ' ଭାବେ ଆନନ୍ଦେ ବିହର

Couplet 85

ସାଧୁସଙ୍ଗମେ ଜ୍ଞାନ ବଢେକର୍ମ-ବାସନା-ବନ୍ଧ ଛିଡେ଼

Couplet 86

ସ୍ୱଭାବେ ସାଧୁଜନ ଯେତେସମାନ ଦେଖନ୍ତି ଜଗତେ

Couplet 87

ତାହାଙ୍କ ଚିତ୍ତ ନିରପେକ୍ଷମିତ୍ର-ଅଇରି ବେନିପକ୍ଷ

Couplet 88

ଚିତ୍ତ ନିବେଶି ମୋ' ଚରଣସ୍ୱଭାବେ ଶାନ୍ତ-ପରାୟଣ

Couplet 89

ନିଦ୍ୱର୍ନ୍ଦ ନିଷ୍କାମ ନିର୍ମୋହସ୍ୱଭାବେ ନାହିଁ ପରିଗ୍ରହ

Couplet 90

ଏହାଙ୍କ ସଙ୍ଗେ ସଙ୍ଗ କରମୋ'ର ଭକତି ହୃଦେ ଧର

Couplet 91

ମୋ'ର ପବିତ୍ର ଯଶ ଗୁଣନିତ୍ୟେ ତାହାଙ୍କ ମୁଖୁଁ ଶୁଣ

Couplet 92

ମୋ' ନାମ ପଶି କର୍ଣ୍ଣଦ୍ୱାରେହୃଦୁ ଅଶେଷ ପାପ ହରେ

Couplet 93

ସାଧୁଙ୍କ ମୁଖୁଁ ସାଧୁବାଣୀଦୁର୍ଗତି ଖଣ୍ଡେ ତାହା ଶୁଣି

Couplet 94

ସାଧୁଜନଙ୍କ ସଭାମଧ୍ୟେମୋ' ନାମ-ଗୁଣ ଅନୁବାଦେ

Couplet 95

ନିତ୍ୟେ କହନ୍ତି ମୋ'ର କଥାମୋ' ପୁଣ୍ୟ ଯଶଗୁଣଗାଥା

Couplet 96

ଆନନ୍ଦେ ଶୁଣି କର୍ଣ୍ଣଦ୍ୱାରେବଦନେ ଗାବନ୍ତି ସୁସ୍ୱରେ

Couplet 97

ନୟନୁ ଅଶ୍ରୁଜଳ ଝରେରୋମ ପୁଲକ କଳେବରେ

Couplet 98

ଚିତ୍ତ ମୋହର ପାଦଗତେପୀରତି କରେ ଶ୍ରଦ୍ଧାଚିତ୍ତେ

Couplet 99

ନାନା କଷଣେ ନିର୍ବିବାଦେଭକତି ଲଭେ ମୋ'ର ପାଦେ

Couplet 100

ଲଭଇ ବ୍ରହ୍ମ ଅନୁଭବଆନନ୍ଦ-ସ୍ୱରୂପ-ସ୍ୱଭାବ

Couplet 101

ନିର୍ଗୁଣ ଆତ୍ମା ଯେ ସ୍ୱରୂପନିର୍ମଳ ଅନନ୍ତ ଅରୂପ

Couplet 102

ମୋର ଭକତି ଦୃଢମନେଯାର ଉପୁଜେ ଅକିଞ୍ଚନେ

Couplet 103

କି ଅବଶେଷ ତା'ର ମନେକର୍ମ-କରଣେ ତ୍ରିଭୁବନେ

Couplet 104

ସଂସାରବନ୍ଧ ତା'ର ନାହିଁଜନ୍ମ-ମରଣୁଁ ନିସ୍ତରଇ

Couplet 105

ଅଗ୍ନି ସେବନେ ଯେହ୍ନେ ଶୀତତେମନ୍ତ ସାଧୁଙ୍କ ସଙ୍ଗତ

Couplet 106

କର୍ମ-ବାସନା ନାଶକରେନ ପୁଣ ପଡ଼ଇ ସଂସାରେ

Couplet 107

ଏବେ ତୁ ମନ ସ୍ଥିର କରଚିତ୍ତ ନିବେଶି ମୋ ପୟର

Couplet 108

ଦେଖ ଏ ସଂସାର-ସାଗରଅତି ଉତ୍କଟ ଭୟଙ୍କର

Couplet 109

କର୍ମ-ବାସନା-ରଜ୍ଜୁ ବନ୍ଦୀଜୀବ ସଞ୍ଚରେ ନିରବଧି

Couplet 110

ପୁଣି ଉଠଇ ପୁଣ ବୁଡେ଼ନିଗମ ପଥ ନିତ୍ୟେ ହୁଡେ଼

Couplet 111

ଏ ଘୋର ସଂସାର-ତରଙ୍ଗନିସ୍ତାର-ହେତୁ ସାଧୁସଙ୍ଗ

Couplet 112

ସାଧୁ-ସଙ୍ଗମ-ନାବେ ବସିନିସ୍ତରେ ଘୋର ଜଳରାଶି

Couplet 113

ସକଳ ଜୀବର ଜୀବନଯେହ୍ନେ ସଂସାରେ ଲେଖି ଅନ୍ନ

Couplet 114

ଆରତ-ଜନ-ପ୍ରାଣୀଙ୍କରଠାକୁର ମୁହିଁ ଜୀବନର

Couplet 115

ଧାର୍ମିକ ପ୍ରାଣୀଙ୍କର ମନଯେହ୍ନେ ଭରସା କରେ ଧର୍ମ

Couplet 116

ସନ୍ଥ-ଚରଣ ସେହିମତେନିସ୍ତାର ହେତୁ ଏ ଜଗତେ

Couplet 117

ଘୋର-ରଜନୀ ଅନ୍ଧକାରଯେହ୍ନେ ହରଇ ଦିବାକର

Couplet 118

ଜ୍ଞାନ-ଚକ୍ଷୁକୁ ଦେଇ ସନ୍ଥଅଜ୍ଞାନ-ତମ କରେ ହତ

Couplet 119

ସୁଜନଜନର ଏ ଭାବଉଦ୍ଧବେ କହିଲେ ମାଧବ

Couplet 120

ସେ ପୁରୁରବା ଦଣ୍ଡଧାରୀଉର୍ବଶୀ ସଙ୍ଗ ପରିହରି

Couplet 121

ସାଧୁସଙ୍ଗମ ହେତୁ କରିଘୋର ସଂସାରୁ ଗଲା ତରି

Couplet 122

ଏଣୁ ଯେ ସୁଜନ ସଙ୍ଗତେକ୍ଷଣେ ନିମିଷେ ଏ ଜଗତେ

Couplet 123

ବସେ ସକଳ ପରିହରିସେ ପ୍ରାଣୀ ଭବୁ ଯାଏ ତରି

Couplet 124

ବୋଲଇ ଦାସ ଜଗନ୍ନାଥଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ-ଉଦ୍ଧବ ଚରିତ

Couplet 125

ଶୁଣନ୍ତେ ଖଣ୍ଡେ ଭବ-ବ୍ୟାଧିସୁଜନେ ଶୁଣ ନିରବଧି

Couplet 126

ହରି-ଭକତିର ମହିମାକେ କହିପାରେ ଗୁଣସୀମା

Couplet 127

ଭକତି-ଯୋଗ-ଅବଧାନେସଂସାରୁ ତର ବୁଧଜନେ

Couplet 128

ହରିଙ୍କ ଗୁଣ-କର୍ମମାନହରଇ ପାପ କୋଟିଜନ୍ମ