Adhyaya 24

Couplet 1

ଦୟାସାଗର ଚକ୍ରପାଣିଉଦ୍ଧବ ମୁଖୁଁ ପ୍ରଶ୍ନ ଶୁଣି

Couplet 2

ବୋଲନ୍ତି ସତ୍ୟ ତୋ ବଚନଏମନ୍ତ ଅଛି କେବା ଜନ

Couplet 3

କେ ଚିତ୍ତ ଧରି ପାରେ ସ୍ଥିରେଦୁର୍ଜନ ବଚନ ପ୍ରହାରେ

Couplet 4

ଯେ ପାରେ ଏତେ ଦୁଃଖ ସହିସେ ପ୍ରାଣୀ ତ୍ରିଭୁବନେ ନାହିଁ

Couplet 5

ସମରେ ରିପୁବାଣ ଘାଏଯେବେ ରୁଧିର ବହେ ଦେହେ

Couplet 6

ସେ ଦୁଃଖ ମନେ ନ ଧରନ୍ତିଯେ କ୍ଷତ୍ରିବୃତ୍ତି ଆଚରନ୍ତି

Couplet 7

ଦୁର୍ଜନ-କୁବଚନ-ବାଣମର୍ମ ବିଦାରେ ତତକ୍ଷଣ

Couplet 8

ଏବେ ତୁ ଶୁଣ ହୋ ବିଶ୍ୱାସେଯେ ପୁରାତନ ଇତିହାସେ

Couplet 9

ତୁ ଯେଣୁ ମୋହର ବିଶ୍ୱାସତେଣୁ ମୁଁ କରିବି ପ୍ରକାଶ

Couplet 10

ପୂର୍ବେ ହୋ ଅବନ୍ତୀ ନଗରେଥିଲା ଦୁର୍ଜନ ବିପ୍ରବରେ

Couplet 11

ଦମ୍ଭ ଆଚରି କାମୀ ଲୋଭୀନିରତେ କ୍ରୋଧେ ପରାଭବୀ

Couplet 12

କୁତ୍ସିତ ବୁଦ୍ଧି ତା'ର ମନନାନା ପ୍ରକାରେ ସଞ୍ଚେ ଧନ

Couplet 13

କୃଷି ବାଣିଜ୍ୟ କର୍ମକରେବନ୍ଧକ ଧାର ଉପହାରେ

Couplet 14

ଜ୍ଞାତି ଅତିଥି ବନ୍ଧୁ ଯେତେତା'ଙ୍କୁ ନ ସେବେ କଦାଚିତ୍ତେ

Couplet 15

ମଧୁର ବାକ୍ୟ ଶୁଦ୍ଧଚିତ୍ତେତିଳେ ନ ରହେ ପରହିତେ

Couplet 16

କନ୍ଦଳ ଦୁଷ୍ଟ ବ୍ୟବହାରଦୁଃଶୀଳମତି ଦୁରାଚାର

Couplet 17

ସୁତ ବନିତା ଦାସଦାସୀଏହାଙ୍କୁ ନ ପୋଷେ ଆଶ୍ୱାସି

Couplet 18

ଆପଣେ ନ ଭକ୍ଷଇ ଭଲେପ୍ରାଣୀଙ୍କି ନ ଦିଏ ମାଗିଲେ

Couplet 19

ଯକ୍ଷର ପ୍ରାୟେ ସଞ୍ଚେ ଧନଧନେ ଆକୁଳ ନିତ୍ୟେ ମନ

Couplet 20

ସେ ବିପ୍ର ବଞ୍ଚିତ ଜୀବନଏମନ୍ତେ ଗଲା କେତେ ଦିନ

Couplet 21

ଅନ୍ନ ନ ପାଇ ଦାରାସୁତକ୍ରୋଧିତ ଇଷ୍ଟବନ୍ଧୁ ମିତ୍ର

Couplet 22

ନ କରି ଯଜ୍ଞ-ଧର୍ମ କର୍ମଧନ ରକ୍ଷଣେ ତା'ର ମନ

Couplet 23

ଧର୍ମକୁ କରି ଅନାଦରନାଶିଲା ପୂର୍ବପୁଣ୍ୟ ତା'ର

Couplet 24

ପୁତ୍ର କାମିନୀ ପରିବାରଯେ ଅବା ଦାସଦାସୀ ତା'ର

Couplet 25

ସକଳେ ଭାଳି ଏକଚିତ୍ତେଧନ ହରିଲେ ତା' ଗୁପତେ

Couplet 26

ଅନଳେ ଗଲା କିଛି ପୋଡ଼ିବଣିଜନାବ ଜଳେ ବୁଡ଼ି

Couplet 27

ଚଉର୍ଯ୍ୟେ କିଛି ଧନ ଗଲାରାଜା ହିଁ କିଛି ବହି ନେଲା

Couplet 28

ସଞ୍ଚିତ ଧନ ଯେତେ ଥିଲାଏମନ୍ତେ ନାନାମତେ ଗଲା

Couplet 29

ନିର୍ଦ୍ଧନ ଦେଖି ଦାରାସୁତେବନ୍ଧୁବାନ୍ଧବ ତା'ର ଯେତେ

Couplet 30

ଦାସୀ ସେବକ ପରିଜନେଛାଡ଼ି ଚଳିଲେ ଅନ୍ୟସ୍ଥାନେ

Couplet 31

ଏମନ୍ତେ ବିପ୍ର ଦୁଃଖଚିତ୍ତେରାତ୍ର ଦିବସ ଭାଳେ ନିତ୍ୟେ

Couplet 32

ବିକଳ ଚିତ୍ତେ ଦୁଃଖେ କାନ୍ଦେନିର୍ଦ୍ଧନ ବାନ୍ଧବ ବିଚ୍ଛେଦେ

Couplet 33

ଏମନ୍ତେ ଚିନ୍ତା-ଶୋକଭରେପଡ଼ିଲା ତୀବ୍ର-ତାପଜ୍ୱରେ

Couplet 34

ଭାଳଇ ଅତି ଭୟଚିତ୍ତେମୁଁ ଏବେ ବଞ୍ଚିବି କେମନ୍ତେ

Couplet 35

ଏମନ୍ତେ ଭାଳୁ ଭାଳୁ ଦିନେବୈରାଗ୍ୟ ଉପୁଜିଲା ମନେ

Couplet 36

ବୋଲଇ ଆତ୍ମା ଅନୁସରିବିଫଳେ ଅଛି - ଦେହ ଧରି

Couplet 37

ଧିକ୍ ଜୀବନ ଜନ୍ମ ମୋରନିନ୍ଦିତ ବିପ୍ର କଳେବର

Couplet 38

ଆପଣା ଦୋଷେ ମୁଁ ବିନାଶହେଳେ ସକଳ କଲି ନାଶ

Couplet 39

ଆପଣା ହସ୍ତେ ମନସୁଖେଅନଳ ଦେଲି ନିଜ ମୁଖେ

Couplet 40

ମୋହର ନିଜ-କର୍ମ-ପାକେବଞ୍ଚିତ ହେଲି ନରଲୋକେ

Couplet 41

ପୁତ୍ର କଳତ୍ର ପରିବାରବନ୍ଧୁବାନ୍ଧବ ଯେତେ ମୋ'ର

Couplet 42

ଏହାଙ୍କୁ ଦୁଃଖ ଦେଇ ଚିତ୍ତେଧନ ସଞ୍ଚିଲି ମୁଁ ନିରତେ

Couplet 43

ତେଜିଲି ଧର୍ମ-କର୍ମ-ଭୋଗସକଳ ସୁଖେ ମୋ' ବିଯୋଗ

Couplet 44

ଧନେ ମୁଁ ହୋଇଲି ନିରାଶଉଭୟଲୋକ କଲି ନାଶ

Couplet 45

ଦୁଃଖେ ସଞ୍ଚିତ ଯେତେ ଧନସେ ନୋହେ ସୁଖେ ପ୍ରୟୋଜନ

Couplet 46

ବଞ୍ଚିତ ହୋଇ ଇହଲୋକେଅନ୍ତେ ମୁଁ ପଡ଼ିବି ନରକେ

Couplet 47

କୁଷ୍ଠ ଯେସନେ ରୂପ ନାଶେଲୋଭ ତେମନ୍ତ ଗୁଣ ଯଶେ

Couplet 48

ଅର୍ଜନ ସାଧନ ସଞ୍ଚୟଧନ ସେ ସର୍ବଦୁଃଖମୟ

Couplet 49

ଚଉର୍ଯ୍ୟ ହିଂସା ମିଥ୍ୟା ଦମ୍ଭଭେଦ ବଇର ମଦ ଗର୍ବ

Couplet 50

କ୍ରୋଧ କୁଟିଳ ଅବିଶ୍ୱାସସ୍ପର୍ଦ୍ଧା ବ୍ୟସନ ଯେ ବିଶେଷ

Couplet 51

ଏ ପଞ୍ଚଦଶ ଦୋଷ ଧନେଏଣୁ ପଣ୍ଡିତ ସାଧୁଜନେ

Couplet 52

ଧନ-ସଞ୍ଚୟ ଦୂର କରିନିୟତ-କର୍ମକୁ ଆବୋରି

Couplet 53

ଧୀରେ ରହନ୍ତି ସମଚିତ୍ତେଧନ୍ୟ ଜୀବନ ଏ ଜଗତେ

Couplet 54

ଧନର ଦୋଷ ଆର ଯେତେକହିବା ଶୁଣ ଏକଚିତ୍ତେ

Couplet 55

ତାତ ଜନନୀ ଭ୍ରାତା ସୁତସୁହୃଦ ବାନ୍ଧବ କଳତ୍ର

Couplet 56

ଏହାଙ୍କୁ ଦେଖି ରିପୁ ପ୍ରାୟେଧନ ସଞ୍ଚଇ ନିତ୍ୟେ ଧ୍ୟାୟେ

Couplet 57

ଭେଦ ଉପୁଜେ ବନ୍ଧୁମେଳେଧନ-ସଞ୍ଚୟନ ବ୍ୟାକୁଳେ

Couplet 58

ବିଚ୍ଛେଦ କରେ ଦାରା ସୁତକଦର୍ଯ୍ୟ ବୋଲନ୍ତି ଜଗତ

Couplet 59

ଧନ ଏ ସକଳ କାରଣକୃପଣେ ମର୍ଯ୍ୟାଦା ଲଂଘନ

Couplet 60

ଅଳପ ଧନର କାରଣେବଇରି ବଢେ ଅନୁକ୍ଷଣେ

Couplet 61

ସ୍ୱଜନ ବନ୍ଧୁ କୁଳଭେଦେକନ୍ଦଳ ବାଦ ଅନୁବାଦେ

Couplet 62

ମନୁଷ୍ୟ-ଦେହେ ଜନ୍ମ ହୋଇବ୍ରାହ୍ମଣ ତନୁ ମୁହିଁ ପାଇ

Couplet 63

ସ୍ୱର୍ଗେ ବାଞ୍ଛନ୍ତି ସୁରଗଣେମନୁଷ୍ୟ ଜନ୍ମ ଅନୁକ୍ଷଣେ

Couplet 64

ମୁଁ ଏ ଦୁର୍ଲ୍ଲଭ ଜନ୍ମ ଲଭିନିୟତ-କର୍ମେ ପରାଭବୀ

Couplet 65

ଏ ଜନ୍ମ କଲି ଅନାଦରଧନ ସଞ୍ଚୟ ଧିକ ମୋର

Couplet 66

ମନୁଷ୍ୟ-ଦେହ ଭୂମିଭାଗେସାଧଇ ସ୍ୱର୍ଗ ଅପବର୍ଗେ

Couplet 67

ସେ ଦେହ ଅନର୍ଥର ଘରଧନ ସାଧଇ କେବା ନର

Couplet 68

ଦେବତା-ଋଷି-ପିତୃଗଣେସେବା ନ କଲି ମୂଢପଣେ

Couplet 69

ଯକ୍ଷର ପ୍ରାୟେ ସଞ୍ଚି ଧନଲଂଘିଲି ବନ୍ଧୁ ଗୁରୁଜନ

Couplet 70

ସ୍ୱଭାବେ ବୟସ ସରିଲାଏ ଜନ୍ମ ବିଅର୍ଥ ହୋଇଲା

Couplet 71

ଜାଣଇଁ ଅନିତ୍ୟ ଜଗତଈଶ୍ୱରମାୟାରେ ମୋହିତ

Couplet 72

ଏ ଧନ ଅର୍ଥେ କୁପଣ୍ଡିତବ୍ୟର୍ଥ-ବ୍ୟାକୁଳେ ଲୋଭଗ୍ରସ୍ଥ

Couplet 73

ଏଣୁ କି କାର୍ଯ୍ୟ ଧନଧାନ୍ୟେଭାଳଇ ବ୍ୟର୍ଥ ପ୍ରୟୋଜନେ

Couplet 74

ମରଣ ମୁଖେ ଏବେ ପଡ଼ିଭାଳଇ ନିଜପଥ ହୁଡ଼ି

Couplet 75

ଏବେ ଜାଣିଲି ମୋର ଭାଗ୍ୟଗୋବିନ୍ଦ କଲେ ଅନୁରାଗ

Couplet 76

ଏ ମୋର ପୂର୍ବ ପୁଣ୍ୟ ଯଶତେଜିଲି ଧନ ଜନ ଆଶ

Couplet 77

ଚଞ୍ଚଳମନ ହୃଦେ ରୁନ୍ଧିଏବେ ସାଧିବି ସର୍ବସିଦ୍ଧି

Couplet 78

ହରି ଚରଣେ ଦେଇ ମତିଖଣ୍ଡିବି ଅଶେଷ ଦୁର୍ଗତି

Couplet 79

ପୂର୍ବେ ଖଟ୍ୱାଙ୍ଗ ନୃପବରକରି ଦେବଙ୍କ ଉପକାର

Couplet 80

ପୁଣି ସେ ଆସି ମହୀତଳେନିମିଷ ମାତ୍ର ପୁଣ୍ୟଫଳେ

Couplet 81

ଭାବେ ଆରାଧି ଚକ୍ରଧରଭବସାଗରୁ ହେଲା ପାର

Couplet 82

ଏବେ ମୁଁ ସର୍ବ ଆଶା ଛେଦିନାନା ପ୍ରକାରେ ତପ ସାଧି

Couplet 83

ସଂସାରୁ ତରିବି ଯେମନ୍ତେଏମନ୍ତ ଭାଳି ଦୃଢଚିତ୍ତେ

Couplet 84

ନିଶ୍ଚଳ ଶାନ୍ତ-ଦାନ୍ତ-ଚିତ୍ତେତପସ୍ୱୀଜନଙ୍କର ମତେ

Couplet 85

ପୃଥିବୀ କରି ପର୍ଯ୍ୟଟନଗିରି ଦୁର୍ଗମ ଘୋରବନ

Couplet 86

ଗୁପତେ ଅବଧୂତ ବେଶେବୁଲଇ ପୁର-ଗ୍ରାମ-ଦେଶେ

Couplet 87

ସ୍ୱଭାବେ ଦିଶେ କୁଘଟନବୃଦ୍ଧ ଭିକ୍ଷୁକ ସେ ବ୍ରାହ୍ମଣ

Couplet 88

ଗ୍ରାମେ ବୁଲଇ ଭିକ୍ଷା ଆଶେମଳିନ ଅବଧୂତ ବେଶେ

Couplet 89

ଅତି ପ୍ରପଞ୍ଚ ଅତି କ୍ଷୀଣଦିଶଇ ଜାତିବର୍ଣ୍ଣହୀନ

Couplet 90

ଗୁପତ ଦେଖି ତା'ର ଚିହ୍ନଲୋକେ କରନ୍ତି ଅପମାନ

Couplet 91

ତାହାକୁ ଦୁଷ୍ଟଗଣେ ବେଢିକେ ଧାଇଁ ପିଟେ ମୁଣ୍ଡେ ବାଡ଼ି

Couplet 92

କେ ଦଣ୍ଡ-କମଣ୍ଡଳୁ ବଳେଘେନି ପଳାନ୍ତି କୁତୂହଳେ

Couplet 93

କେ ଯଜ୍ଞସୂତ୍ର କନ୍ଧୁଁ ଫେଡେ଼କେ ପୃଷ୍ଠେ ମାରନ୍ତି ଚାପୋଡେ଼

Couplet 94

କେ କନ୍ଥା ଦୂରକରି ବଳେଭୟେ ପଳାନ୍ତି ଏକମେଳେ

Couplet 95

ପୁଣି ରହନ୍ତି ଦୂରେ ଯାଇନାନା ଭର୍ତ୍ସନେ ଗାଳି ଦେଇ

Couplet 96

କେ ହସି କରତାଳି ଦେଇଗୁପତେ ତା'ର ପଛେ ରହି

Couplet 97

ଭିକ୍ଷା ମାଗିଲେ ଅନ୍ନପାଣିତା'କୁ ଦିଅନ୍ତି ଲୋକେ ଆଣି

Couplet 98

ଯେବେ ଭୁଞ୍ଜଇ ଜଳତୀରେକେ ମୂତେ ଭିକ୍ଷାର ଉପରେ

Couplet 99

କେ ମୁଖେ ଅଧୋବାୟୁ ଛାଡେ଼କେ ହସି କରେ କର ତାଡେ଼

Couplet 100

କେ ମାରି ଆନକୁ ଦେଖାଇହସନ୍ତି ତା'ର ମୁଖ ଚାହିଁ

Couplet 101

ତର୍ଜନ ଗର୍ଜନ କେ କରେକେ ରଜ୍ଜୁ ବାନ୍ଧନ୍ତି ପୟରେ

Couplet 102

କେ ଅବା ପୂର୍ବେ ତା'କୁ ଚିହ୍ନିକହନ୍ତି ପାଞ୍ଚସାତ ଘେନି

Couplet 103

ଏହାର ନାଶ ଗଲା ଧନକୋପେ ଛାଡ଼ିଲେ ବନ୍ଧୁଜନ

Couplet 104

ଦେଖ କପଟେ କ୍ଷୀଣବେଶଜଗତେ ବୋଲାଇ ସନ୍ନ୍ୟାସ

Couplet 105

ଦେଖ ବୁଲଇ ଅଧୋମୁଖେଚକ୍ଷୁମଳିନ ସର୍ବଦେଖେ

Couplet 106

ରାତ୍ରେ ପଶିବ ଘରେଘରେଚୋରି କରିବ ଅଭ୍ୟନ୍ତରେ

Couplet 107

ଏହାକୁ ମାରି କର ଦୂରଦଣ୍ଡେ ନ ଥାଉ ଆମ୍ଭପୁର

Couplet 108

ଦେଖ ମଉନ ମୁଖେ ଚାହେଁଜଳେ ମୀନକୁ ବକ ପ୍ରାୟେ

Couplet 109

ଆଜ କରିବ ଜାଣ ଚୋରିଦୂର କରାଅ ୟାକୁ ମାରି

Couplet 110

ଏମନ୍ତେ ଦୁଷ୍ଟଗଣେ ମିଳିହସନ୍ତି ଦେଇ କରତାଳି

Couplet 111

ଭୟେ କରାଇ ତାକୁ ତ୍ରାସକରନ୍ତି ହାସ ପରିହାସ

Couplet 112

ଏମନ୍ତେ ସର୍ବ ବାକ୍ୟ ଶୁଣେପରମାନନ୍ଦ ମନେ ଗୁଣେ

Couplet 113

କେବେହେଁ ନୋହେ ମନେ ଦୁଃଖୀପୂର୍ବ ଅର୍ଜିତ କର୍ମ ଲକ୍ଷ୍ୟି

Couplet 114

ଯେ ଅବା ଯେତେବେଳେ ହୋଏଗୋରୁଙ୍କ ପ୍ରାୟେ ସର୍ବ ସହେ

Couplet 115

ଅଦୃଷ୍ଟ ମାନି କହେ କଥାକେ ଅଛି ଦୁଃଖସୁଖଦାତା

Couplet 116

ଗ୍ରହ ଦେବତା କାଳଧର୍ମଆତ୍ମା କି ଅବା କେହି ଜନ

Couplet 117

ନୁହଁନ୍ତି ସୁଖଦୁଃଖଦାତାମନଟି ପରମକରତା

Couplet 118

ଜନ୍ମମରଣ ବେନିପଥେଯେ ମନ ଭ୍ରମାଏ ନିରତେ

Couplet 119

ମନ ସେ ତ୍ରିଗୁଣ ସୃଜଇତ୍ରିଗୁଣେ କର୍ମ ସଞ୍ଚରଇ

Couplet 120

କର୍ମେ ତ୍ରିଲୋକ ଦେହପାଇତୀର୍ଯ୍ୟକ ନର ଦେବ ହୋଇ

Couplet 121

ଏଣୁ ମନର ଏ ସଂସାରସଂସାରୁ ବିଲଗ ଈଶ୍ୱର

Couplet 122

ଈଶ୍ୱର ବସେ ସାକ୍ଷୀରୂପେକର୍ମ କରାଇ ନାନାରୂପେ

Couplet 123

କର୍ମରେ ସଙ୍ଗ ନାହିଁ ତା'ରଜ୍ଞାନରେ ଚେଷ୍ଟା ଯେଣୁ ତା'ର

Couplet 124

ମନ ତାହାର ସଙ୍ଗେ ମିଶେଲିଙ୍ଗ-ଶରୀରେ ଜୀବ ବସେ

Couplet 125

କର୍ମ କରଇ ଗୁଣବଳେସଂସାରେ ବନ୍ଧନ ନିଶ୍ଚଳେ

Couplet 126

ଏଣୁ ଏ ମନର ସଂଯମପରମଜ୍ଞାନର କାରଣ

Couplet 127

ଦାନ ସ୍ୱଧର୍ମ ଯେ ନିୟମସୁବ୍ରତ କର୍ମ କିବା ଯମ

Couplet 128

ଏ ସର୍ବ ମନର ସଂଯମମନ ସଂଯମ ପରଜ୍ଞାନ

Couplet 129

ମନ ସଂଯମ ଅଟେ ଯା'ରକି କାର୍ଯ୍ୟ ଦାନାଦିରେ ତା'ର

Couplet 130

ମନ ଆୟତ୍ତ ଯା'ର ନୋହିଦାନାଦି କର୍ମେ କିବା ହୋଇ

Couplet 131

ଏଣୁ ଯେ ମନ ବଶକରେସର୍ବ ଇନ୍ଦ୍ରିୟ ସେ ସଂହରେ

Couplet 132

ମନର ବଶ ଯେବା ହୋଇଇନ୍ଦ୍ରିୟ ଅର୍ଥେ ସେ ଭ୍ରମଇଁ

Couplet 133

ଯୋଗୀଏ ଯୋଗବଳ ଧରିବଳେ ଇନ୍ଦ୍ରିୟ ବଶ କରି

Couplet 134

ମନ ଅବଶେ ଯୋଗଭ୍ରଷ୍ଟଏଣୁ ଏ ମନ ଅଟେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ

Couplet 135

ଯେ ତାକୁ ବଶ କରିପାରେସର୍ବ ଇନ୍ଦ୍ରିୟ ଜୟ କରେ

Couplet 136

ଦୁର୍ଜୟ ଶତ୍ରୁ ଅଟେ ମନତା'କୁ ନ ଜିଣି ଯେବା ଜନ

Couplet 137

ଉଦାସୀ ମିତ୍ର ଶତ୍ରୁ ଆନବିଚାରେ ମୂଢ ସେହୁ ଜନ

Couplet 138

ମନ କଳ୍ପିତ ଦେହ ପାଇମୁହିଁ ମୋହର ଚିତ୍ତେ ଧ୍ୟାୟି

Couplet 139

ଅନ୍ୟୋନ୍ୟ ଶତ୍ରୁ ମିତ୍ର ଚିନ୍ତିଅପାର ସଂସାରେ ଭ୍ରମନ୍ତି

Couplet 140

ଯେ ପ୍ରାଣୀ ଆତ୍ମାକୁ ନ ଜାଣେସେ ରିପୁମିତ୍ର ପରିମାଣେ

Couplet 141

ମାୟା ସଂସାରେ ଜ୍ଞାନହାରିଜୀବକୁ ଜୀବ ହିଂସା କରି

Couplet 142

ସ୍ୱଭାବେ ଜୀବ ନିର୍ବିକାରଦୋଷ ଅଦୋଷ ନାହିଁ ତା'ର

Couplet 143

ଆପଣା ହସ୍ତେ ଜିହ୍ୱା ଛେଦିକେ ତା'ର ଅଛି ପ୍ରତିବାଦୀ

Couplet 144

ଦେବତା ବଶେ ସର୍ବଭୂତେଇନ୍ଦ୍ରିୟ ଅଭେଦେ ନିଶ୍ଚିନ୍ତେ

Couplet 145

କୋପଇ ଏକ ଅଙ୍ଗେ ଥାଇଆରକ ଅଙ୍ଗେ ପ୍ରହାରଇ

Couplet 146

ଏ ଦୁଃଖ ସୁଖ ବିଚାରିଲେଲାଗଇ ନାହିଁ ଆତ୍ମାତୁଲେ

Couplet 147

ଯେବେ ବୋଲିବା ଗ୍ରହଦୋଷେପ୍ରାଣୀ ବନ୍ଧନ ଗୁଣପାଶେ

Couplet 148

ଏ ଅନୁମାନ ସତ୍ୟ ନୋହେଗ୍ରହ କି ମାରେ ଗ୍ରହ ଦେହେ

Couplet 149

ଏ ଦୁଃଖସୁଖ ହେତୁ କର୍ମବିଚାରି କଲେ ତୁଟେ ଭ୍ରମ

Couplet 150

ସ୍ୱଭାବେ ଦେହ ଜଡ଼ମୟସଞ୍ଚିତ ମୃତ୍ତିକାର ପ୍ରାୟ

Couplet 151

ଆତ୍ମା ପରମହଂସ ପକ୍ଷେନିତ୍ୟେ ବସଇ ନାନାବୃକ୍ଷେ

Couplet 152

ଏ ଆତ୍ମା ବ୍ରହ୍ମ ସୂକ୍ଷ୍ମସାରନିର୍ମଳ ନିତ୍ୟ ନିରାକାର

Couplet 153

ଏଣୁ ଏ ଦୁଃଖସୁଖ ପାଇଏ ଅନୁମାନ ନ ଘଟଇ

Couplet 154

ଯେବେ ବୋଲିବା ନ୍ୟାୟେ ଅଛିକାଳହିଁ ଦୁଃଖସୁଖ ଲେଖି

Couplet 155

ଫଳଇ ଦେହେ ଯଥାକାଳେବୃଦ୍ଧ ତରୁଣ କିବା ବାଳେ

Couplet 156

ତେବେ ଆତ୍ମାର କିବା ଦୋଷସ୍ୱଭାବେ ଆତ୍ମା ବିଷ୍ଣୁଅଂଶ

Couplet 157

ଏଣୁ ଦୁଃଖସୁଖ ବିଚାରେନ ଘଟେ ନିଜ କିବା ପରେ

Couplet 158

ଯେଣୁ ଏ ଅନିତ୍ୟ ସଂସାରେପ୍ରାଣୀ ବନ୍ଧନ ଅହଙ୍କାରେ

Couplet 159

ଏଣୁ ଏ ମାନ ଅପମାନନ ଘେନେ ଆତ୍ମଜ୍ଞାନୀ ଜନ

Couplet 160

ଶତ୍ରୁ ବାନ୍ଧବ ନିିଜ ପରଏ ଦୁଃଖ ସୁଖ ଭ୍ରମ ମୋର

Couplet 161

ବୁଲଇ ମାୟାଭ୍ରମ ଜଡେ଼ଏଣୁ ସଂସାର ପ୍ରାଣୀ ପଡେ଼

Couplet 162

ପୂର୍ବେ ଯେ ମହାଋଷିଗଣେପରମ ଆତ୍ମନିଷ୍ଠାଜ୍ଞାନେ

Couplet 163

ତରିଲେ ଏ ଘୋରସଂସାରମୁଁ ଏବେ କରି ସେ ବିଚାର

Couplet 164

ଗୋବିନ୍ଦପାଦେ ସେବା କରିଘୋରସଂସାରୁ ଯିବି ତରି

Couplet 165

ଏତେ ବିଚାରି ବିପ୍ରମନେଚିତ୍ତ ନିରୋଧି ଯୋଗଧ୍ୟାନେ

Couplet 166

ହରିଚରଣ କଲା ସାରତେଜିଲା ମାନ ଅହଙ୍କାର

Couplet 167

ନିର୍ମଳ ଚିତ୍ତ ମୋ' ଚରଣେବୁଲେ ଅବନୀ ପର୍ଯ୍ୟଟନେ

Couplet 168

ମୋର ଚରଣାମ୍ବୁଜ ବିନେକିଛି ନ ଜାଣେ ରାତ୍ରଦିନେ

Couplet 169

ଫିଟିଲା ଅଶେଷ ବନ୍ଧନମୋହର ପାଦେ ଦେଇ ମନ

Couplet 170

ଉଦ୍ଧବ ଏହା ମନେ ଧରସର୍ବ ସଂଶୟ ପରିହର

Couplet 171

ନିର୍ମଳ ଚିତ୍ତ ମୋର ପାଦେସମର୍ପି ରହ ତୁ ଆନନ୍ଦେ

Couplet 172

ଏ ଭିକ୍ଷୁଗୀତା ଇତିହାସେତୋ ଆଗେ କହିଲି ବିଶ୍ୱାସେ

Couplet 173

ଏ ଗୁଣମୟ ବ୍ରହ୍ମଜ୍ଞାନଯେ କରେ ଶ୍ରବଣ ପଠନ

Couplet 174

ଅଶେଷ ଦୋଷ ତା'ର ହରେନ ପଡେ଼ ଭବପଙ୍କ-ଘୋରେ

Couplet 175

ହରଇ କାମ-କ୍ରୋଧ-ଦୋଷନ ଲାଗେ ଦୁଃଖ ଶୋକ ପ୍ରାସ

Couplet 176

ଉଦ୍ଧବେ କହେ ନାରାୟଣସୁଜନେ ସାବଧାନ ଶୁଣ

Couplet 177

ପରମଭାଗବତବାଣୀଶୁକ ଯା' ଶ୍ରୀମୁଖେ ବଖାଣି

Couplet 178

କହଇ ଦାସ ଜଗନ୍ନାଥଶ୍ରୀଏକାଦଶେ ଭାଗବତ