Adhyaya 23

Couplet 1

ଉଦ୍ଧବ ଶିରେ ଦେଇ କରବୋଲଇ ଶୁଣ ଦାମୋଦର

Couplet 2

ବେଦ-ବିଚାର-ତତ୍ତ୍ୱ ଜାଣିଯେବେ ସଂସାରୁ ତରେ ପ୍ରାଣୀ

Couplet 3

ସେ ତତ୍ତ୍ୱ ଏକ ଅବା କେତେକହ କେଶବ ମୋ' ଅଗ୍ରତେ

Couplet 4

ତ୍ରି ନବ ଏକାଦଶ ପଞ୍ଚଶୁଣିଛି ତୁମ୍ଭେ କହିଅଛ

Couplet 5

ନାନା ପ୍ରକାରେ ମୁନିଗଣେକହନ୍ତି ତତ୍ତ୍ୱ-ବିଚାରଣେ

Couplet 6

କେ ଷଟ ସପ୍ତ ଚାରି ଭଣେକେ ଏକାଦଶ ପରମାଣେ

Couplet 7

କେ ପଞ୍ଚବିଂଶ ଷଡ଼ବିଂଶକେହୁ କହନ୍ତି ସପ୍ତଦଶ

Couplet 8

କାହାର ମତେ ତ୍ରୟୋଦଶକେ ଅବା ନବ, କେ ଷୋଡ଼ଶ

Couplet 9

ଏ ସର୍ବ ସତ୍ୟ ଅବା କେତେପ୍ରସ୍ତାବେ ପୁଚ୍ଛିଲଇଁ ତୋତେ

Couplet 10

ଏମନ୍ତେ ଉଦ୍ଧବ ବଚନଯେ ତା'ର ଚିତ୍ତଗତ ଭ୍ରମ

Couplet 11

ଶୁଣି କହନ୍ତି ଚକ୍ରପାଣିଶୁଣ ହୋ ମୁନିଗଣ-ବାଣୀ

Couplet 12

ମୁନି କହନ୍ତି ସର୍ବସ୍ଥାନେଯେ ଅବା ଯେତେ ଅନୁମାନେ

Couplet 13

କେବେ ହେଁ ନୋହେ ଦୁର୍ଘଟନସେ ସତ୍ୟ ଏ ତିନିଭୁବନ

Couplet 14

ସଂସାରେ ମୁନିଗଣ ଚିତ୍ତମୋ'ର ମାୟାରେ ବିମୋହିତ

Couplet 15

ନାନା ପ୍ରକାରେ ତର୍କବଳେତତ୍ତ୍ୱ ବଖାଣନ୍ତି ଶୟଳେ

Couplet 16

କୁତର୍କ ବିବାଦ ପ୍ରକାରେତତ୍ତ୍ୱ ବିଚାରନ୍ତି ସଂସାରେ

Couplet 17

ଏଣୁ ବଚନ ଏହାଙ୍କରବୁଝ ତୁ ଅନେକ ପ୍ରକାର

Couplet 18

ମୁଁ ଯାହା କହିଅଛି ତୋତେସଂସାରେ ତତ୍ତ୍ୱ ମାତ୍ର ଏତେ

Couplet 19

ମୁନିଏ ବିବାଦେ ଏମନ୍ତେତର୍କ କରନ୍ତି ଯେଝାମତେ

Couplet 20

ଶୁଣ ଉଦ୍ଧବ ସାଧୁ ଧୀରଏ ତତ୍ତ୍ୱମାନଙ୍କ ବିଚାର

Couplet 21

ଅନ୍ୟୋନ୍ୟେ ପ୍ରବେଶ ସେ ହୋଇକାର୍ଯ୍ୟ କାରଣ ରୂପେ ଥାଇ

Couplet 22

ସେ ପରସ୍ପରେ ମିଶାମିଶିଘଟ ମୃତ୍ତିକା ପ୍ରାୟ ଦିଶି

Couplet 23

ଜାଣିଲେ ଏକରୂପ ସେହିବିକଳ୍ପେ ନାନାରୂପ ହୋଇ

Couplet 24

ଯେ ପୂର୍ବାପର ତତ୍ତ୍ୱଙ୍କରଊଣା ଅଧିକେ ଯେ ବିଚାର

Couplet 25

ପଣ୍ତିତଗଣେ ବାଦ ଚିନ୍ତିଯେତେ ବା କହିଣ ଅଛନ୍ତି

Couplet 26

ମୁନିବଚନ ସୁଘଟନତେଣୁ ସେ ନୁହଇ ଖଣ୍ତନ

Couplet 27

ସ୍ୱଭାବେ ମୋରେ ମାୟା ଘେନିଯୁକ୍ତି କରନ୍ତି ତୋତେ ମୁନି

Couplet 28

ତାଙ୍କ ବଚନ ମହୀତଳେମୁହିଁ ସ୍ଥାପଇ ସୁନିଶ୍ଚଳେ

Couplet 29

ଏଣୁ ଯେ ତତ୍ତ୍ୱଜ୍ଞ ପୁରୁଷଦିଅନ୍ତି ଜ୍ଞାନ ଉପଦେଶ

Couplet 30

ଈଶ୍ୱର ପୁରୁଷଙ୍କ ଗାତ୍ରେବିଚ୍ଛେଦ ନାହିଁ ତିଳମାତ୍ରେ

Couplet 31

ବିକଳ୍ପ କଳ୍ପନା ଗୋଚରେଜୀବ ପରମ ଭେଦ କରେ

Couplet 32

ଯୁକ୍ତି କରନ୍ତି ଶ୍ରୁତିଭେଦେପଣ୍ତିତ ସ୍ୱଭାବ ବିବାଦେ

Couplet 33

ତଥାପି ତାହାଙ୍କ ବଚନମୁହିଁ ଯେ କରଇ ସ୍ଥାପନ

Couplet 34

ପ୍ରକୃତି ଭେଦ ତିନିଗୁଣତତ୍ତ୍ୱରେ ନୁହଁନ୍ତି ଗଣନ

Couplet 35

କାଳ ସ୍ୱଭାବ ଯେ ଈଶ୍ୱରତ୍ରିଗୁଣୁଁ ଅଟନ୍ତି ସେ ପର

Couplet 36

ତାହାର ସର୍ବଶକ୍ତି ଭାବେତା ତହୁଁ ତ୍ରିଗୁଣ ସମ୍ଭବେ

Couplet 37

ତେଣୁ ଏ ସଂସାରେ ଭକତଯେ ସୂତ୍ର ନାମ ମହତ୍ତତ୍ତ୍ୱ

Couplet 38

ପୁରୁଷ ପ୍ରକୃତି ମହତଅହଙ୍କାର ନଭ ମରୁତ

Couplet 39

ତେଜ ସହିତେ ଅପେ କ୍ଷିତିଏ ନବତତ୍ତ୍ୱରେ ଗଣତି

Couplet 40

ଚକ୍ଷୁ ନାସିକା ଚମ କର୍ଣ୍ଣଜିହ୍ୱା ଇନ୍ଦ୍ରିୟ ପଞ୍ଚଜ୍ଞାନ

Couplet 41

ବଚନ ଗୁଦ ପାଦ ପାଣିଉପସ୍ଥ ପଞ୍ଚକର୍ମ ଘେନି

Couplet 42

ଉଭୟକର୍ତ୍ତା ମନ ମିଶିଏ ରୂପେ ଏକାଦଶ ଭାଷି

Couplet 43

ଶବ୍ଦ ସ୍ପରଶ ରୂପ ରସଗନ୍ଧ ଏ ପାଞ୍ଚ ପରକାଶ

Couplet 44

ଜ୍ଞାନ ଇନ୍ଦ୍ରିୟର ଏ ଅର୍ଥଏମନ୍ତେ ପଞ୍ଚବିଂଶ ତତ୍ତ୍ୱ

Couplet 45

ଜୀବ ପରମ ଭେଦ କଲେଷଡ଼ବିଂଶତି ହୋଏ ଭଲେ

Couplet 46

କାର୍ଯ୍ୟକାରଣରୂପୀ ଯେହିପ୍ରକୃତି ବୋଲି ତା'କୁ କହି

Couplet 47

ପୁରୁଷ ଅବ୍ୟକ୍ତ ଅଟଇକେବଳ ଦୃଷ୍ଟି ମାତ୍ର ଦେଇ

Couplet 48

ସେ ଦୃଷ୍ଟିଯୋଗେ ହୋଇ ଜାତମହତ ଆଦି ସର୍ବସତ୍ତ୍ୱ

Couplet 49

ପ୍ରକୃତି ବଳେ ହୋଇ ରୁଣ୍ତସୃଜନ୍ତି ଅଶେଷ ବ୍ରହ୍ମାଣ୍ତ

Couplet 50

ଜୀବ-ପରମ ପଞ୍ଚଭୂତକେ ବୋଲେ ଏହା ସପ୍ତତତ୍ତ୍ୱ

Couplet 51

ଜୀବ-ପରମ ଏକ ମାନିକେହି ବା ଷଡ଼ତତ୍ତ୍ୱ ଗଣି

Couplet 52

ତେଜ ଆବର ଜନ ଅନ୍ନଆତ୍ମାରୁ ଏ ଯେ ଉତପନ୍ନ

Couplet 53

ଏ ତହୁଁ ଆନ ସବୁ ଜାତଏଣୁ କେ ବୋଲେ ଏହା ଚାରିତତ୍ତ୍ୱ

Couplet 54

କର୍ମ ଇନ୍ଦ୍ରିୟ ପଞ୍ଚଭୂତେଆବର ପଞ୍ଚତନମାତ୍ରେ

Couplet 55

ମନ ପରମ ଆତ୍ମା ଘେନିକେ ସପ୍ତଦଶ ତତ୍ତ୍ୱ ଭଣି

Couplet 56

ମନ ଆତ୍ମାକୁ ଏକ ମାନିକେହୁ ଷୋଡ଼ଶ ତତ୍ତ୍ୱ ଗଣି

Couplet 57

କର୍ମ ଇନ୍ଦ୍ରିୟ ପଞ୍ଚଭୂତଜୀବ ପରମ ମନସ୍ତତ୍ତ୍ୱ

Couplet 58

ଏ ରୂପେ ତ୍ରୟୋଦଶ ତତ୍ତ୍ୱକେହି ବା ବୋଲନ୍ତି ଏମନ୍ତ

Couplet 59

ଜୀବ ପରମ ମନ ତିନିଏକଇ ଆତ୍ମା କେହୁ ମାନି

Couplet 60

ପଞ୍ଚଇନ୍ଦ୍ରିୟ ପଞ୍ଚଭୂତକେ ବୋଲେ ଏକାଦଶ ତତ୍ତ୍ୱ

Couplet 61

ମନ ବୁଦ୍ଧି ଯେ ଅହଙ୍କାରପଞ୍ଚମହାଭୂତ ଆବର

Couplet 62

ପୁରୁଷ ଘେନି କେହୁ ମୁନିନବତତ୍ତ୍ୱ ଯେ ପରିମାଣି

Couplet 63

ଏମନ୍ତ ମୁନିଙ୍କ ବଚନେଯେ ତତ୍ତ୍ୱ ଘଟେ ଅନୁମାନେ

Couplet 64

ଶାସ୍ତ୍ର ବିଚାରନ୍ତି ସଂସାରେଏମନ୍ତେ ଅନେକ ପ୍ରକାରେ

Couplet 65

ନ୍ୟାୟ ବଚନ ଯୁକ୍ତି ମୂଳକର୍ଣ୍ଣେ ଶୁଣନ୍ତେ କୁତୂହଳ

Couplet 66

ପଣ୍ତିତମାନଙ୍କ ବଚନକେବେହେଁ ନୋହେ ଦୁର୍ଘଟନ

Couplet 67

ଏମନ୍ତ ଗୁଣମୟବାଣୀଉଦ୍ଧବ କୃଷ୍ଣମୁଖୁଁ ଶୁଣି

Couplet 68

ପୁଣି ସଂଶୟ କରି ମନେପୁଚ୍ଛଇ କୃଷ୍ଣ ସନ୍ନିଧାନେ

Couplet 69

ପ୍ରକୃତି ପୁରୁଷ ସ୍ୱଭାବେଏକୁ ଆରେକ ଭିନ୍ନ ଯେବେ

Couplet 70

ଆଶ୍ରେ କରନ୍ତି ଅନ୍ୟୋଅନ୍ୟେନିତ୍ୟେ ବସନ୍ତି ଏକସ୍ଥାନେ

Couplet 71

ପ୍ରକୃତି ପୁରୁଷର ଦେହେବସଇ ଜୀବନର ପ୍ରାୟେ

Couplet 72

ପ୍ରକୃତି ପୁରୁଷ ନ ଛାଡ଼େଏଣୁ ନ ଥା'ନ୍ତି ଏକ ଜଡ଼େ

Couplet 73

କେମନ୍ତେ ଦେହୁଁ ଆତ୍ମା ଭିନ୍ନସମ୍ଭବୁ ନାହିଁ ମୋର ମନ

Couplet 74

ଏ ଚିତ୍ତ ସଂଶୟ ମୋହରଛେଦ ହେ କମଳାର ବର

Couplet 75

ଗୋବିନ୍ଦ କମଳଲୋଚନପରମପୁରୁଷ ଉତ୍ତମ

Couplet 76

ତୋ'ର ମାୟାରେ ଜୀବ ଯେତେମୋହେ ଯନ୍ତ୍ରିତ ଏ ଜଗତେ

Couplet 77

ଯାହାକୁ ହେଉ ତୁ ସଦୟଜ୍ଞାନ ତା ହୃଦରୁ ଉଦୟ

Couplet 78

ତୁ ଆତ୍ମା ସର୍ବଜୀବଗତିତୁ ଗୁରୁ ଜ୍ଞାନଗମ୍ୟ ମତି

Couplet 79

ତୁ ଜାଣୁ ତୋ'ର ମାୟାଗତିଅପରେ ତାହା ନ ଜାଣନ୍ତି

Couplet 80

ଏମନ୍ତ ଶୁଣି ତା' ବଚନକହନ୍ତି ଦେବକୀନନ୍ଦନ

Couplet 81

ପୁରୁଷ ପ୍ରକୃତି ତ୍ରିଗୁଣସଂଯୋଗ ବିଯୋଗ କାରଣ

Couplet 82

ପୁରୁଷ ବିନା ପ୍ରକୃତିରପ୍ରକାଶ ନୁହଇ ଗୋଚର

Couplet 83

ରବି ବିହୀନେ ଚକ୍ଷୁ ଯେହ୍ନେତେମନ୍ତେ ପୁରୁଷ ବିହୀନେ

Couplet 84

ରବି ଯେସନେ ସ୍ୱପ୍ରକାଶଉଦ୍ଧବ ତେମନ୍ତ ପୁରୁଷ

Couplet 85

ପୁରୁଷ-ପ୍ରକୃତି ଏ ଭିନ୍ନଏକ ବିହୀନେ ଅନ୍ଧ ଆନ

Couplet 86

ମୋର ବିମୁଖ ପ୍ରାଣୀଙ୍କରଏ କଥା ନୁହଇ ଗୋଚର

Couplet 87

ସକଳ ଗୁଣ-ଭେଦ ଯେତେବିସ୍ତାରି କହିଅଛି ତୋତେ

Couplet 88

ତୁ ତାହା ଚିତ୍ତେ ଭଲେ ସ୍ମରଶୁଣି ଉଦ୍ଧବ ଯୋଡ଼ିକର

Couplet 89

ବୋଲଇ ବିନୟ ବଚନଭୋ ନାଥ କର ଅବଧାନ

Couplet 90

ତୋ'ର ବିମୁଖ ଯେତେ ପ୍ରାଣୀତାହାଙ୍କୁ ନିଜକର୍ମ ଆଣି

Couplet 91

ନାନା ଯୋନିରେ ଜାତ କରେତେଣୁ ଶରୀର ପ୍ରାଣୀ ଧରେ

Couplet 92

ଭ୍ରମନ୍ତି ନିଜ କର୍ମପଥେଦୁଃଖ-ଦୁରିତ ଭୋଗ ଅର୍ଥେ

Couplet 93

ଶରୀର ଧରନ୍ତି କେମନ୍ତେଛାଡ଼ନ୍ତି ନିଜ କର୍ମ ଅନ୍ତେ

Couplet 94

ନାନ ବିପାକେ ଭୁଞ୍ଜେ କର୍ମଗତ-ଆଗତ ପଥଶ୍ରମ

Couplet 95

ଭୋ ନାଥ ଭକତବତ୍ସଳକରୁଣାସିନ୍ଧୁ ଆଦିମୂଳ

Couplet 96

ନମୋ ଗୋବିନ୍ଦ ଦାମୋଦରକହ ସଂଶୟ ଯାଉ ମୋର

Couplet 97

ଉଦ୍ଧବ ବାକ୍ୟେ ଜଗନ୍ନାଥଜୀବର ଗତି ପରମାର୍ଥ

Couplet 98

କହନ୍ତି ଉଦ୍ଧବକୁ ଚାହିଁଶୁଣ ହୋ ଏକଚିତ୍ତେ ତୁହି

Couplet 99

ମନଟି କର୍ମମୟ ହୋଇନାନାପ୍ରକାରେ ସୃଜେ ମହୀ

Couplet 100

ପ୍ରାଣୀ ଜୀବନ ଅନ୍ତଃକାଳେମନ ଇନ୍ଦ୍ରିୟ ପଞ୍ଚମେଳେ

Couplet 101

ପ୍ରାଣ ସଙ୍ଗତେ ଯାହା ଭାବେସେ ଅନୁସାରେ ଜନ୍ମ ଲଭେ

Couplet 102

ଏ ଆତ୍ମା ମନ ପଛେ ପଛେସ୍ୱଭାବେ ବୁଲଇ ପ୍ରତ୍ୟକ୍ଷେ

Couplet 103

ଏଣୁ ସେ ମନ ଥାଏ ଯହିଁଏ ଜୀବ ଆତ୍ମା ମିଳେ ତହିଁ

Couplet 104

ଏ ଆତ୍ମା ଅହଙ୍କାରେ ବନ୍ଦୀଅଦୃଷ୍ଟବଶ ନିରବଧି

Couplet 105

ଏଣୁ ଏ ନାନା ମନୋରଥେବିଷୟ ଧ୍ୟାନ ଅବିରତେ

Couplet 106

ବେଦବଚନେ କର୍ମ କରେଶୋକ-ହରଷେ ସେ ବିହରେ

Couplet 107

ଧ୍ୟାନେ ଚିନ୍ତଇ ସ୍ୱର୍ଗବାସଦେବତ୍ୱ ଇନ୍ଦ୍ରପଦେ ଆଶ

Couplet 108

ଭୂମିରେ ଚିନ୍ତେ ରାଜପଦନାନାପ୍ରକାରେ ଭୋଗେ ସଧ

Couplet 109

ଏମନ୍ତ ଚିନ୍ତଇ ନିରତେମନ ଭ୍ରମାଇଁ ନାନାପଥେ

Couplet 110

ଏମନ୍ତେ ମନ ଯହିଁ ରହେଜ୍ଞାନ ହରଇ ପୂର୍ବଦେହେ

Couplet 111

ମନ-ବାସନା ଜୀବ ସଙ୍ଗେକର୍ମ ମିଳଇ ତା'ର ଆଗେ

Couplet 112

ସେ ପରଦେହେ ଯେବେ ପଶେଏକାନ୍ତେ ମନ ତହିଁ ମିଶେ

Couplet 113

ଆତ୍ମା ସଙ୍ଗତେ ରହେ ସ୍ଥିରେପୂର୍ବଶରୀର ସେ ପାସୋରେ

Couplet 114

ଲଭଇ ନୂଆଦେହେ ସଙ୍ଗତେବେ ପାସୋରେ ପୂର୍ବଅଙ୍ଗ

Couplet 115

ଜୀବ ସଙ୍ଗତେ ଚଳେ ପ୍ରାଣଏମନ୍ତେ ଲଭଇ ମରଣ

Couplet 116

ପୂର୍ବଶରୀର ପରିତ୍ୟାଗିନୂତନ ଦେହେ ଅନୁରାଗୀ

Couplet 117

ସେ ଦେହେ ରହେ ଆତ୍ମାଭାବେପ୍ରାଚୀନ ପ୍ରକୃତି ସ୍ୱଭାବେ

Couplet 118

ଜୀବର ଜନ୍ମ ଏ ପ୍ରକାରେଶରୀରୁ ଶରୀର ସଞ୍ଚରେ

Couplet 119

ଏ ଜୀବ ସପ୍ନ ମନୋରଥେଯେ ରୂପେ ଭ୍ରମୁଥାଇ ନିତ୍ୟେ

Couplet 120

ନିଦ୍ରା ଅବସାନେ ସଚେତେଯେ ରୂପେ ପାସୋରଇ ଚିତ୍ତେ

Couplet 121

ସେହି ପ୍ରକାରେ ପୂର୍ବଦେହୀପାସୋରେ ପରତନୁ ପାଇ

Couplet 122

ଏ ଆତ୍ମା ନିର୍ମଳ ସ୍ୱଭାବେମନର ବଶ ହୋଏ ଯେବେ

Couplet 123

ଉତ୍ତମ ମଧ୍ୟମ ଅଧମଗତି ଲଭଇ କରି କର୍ମ

Couplet 124

କୁପୁତ୍ର-ବଶେ ସାଧୁଜନେଲଭନ୍ତି ମନ୍ଦଗତି ଯେହ୍ନେ

Couplet 125

ଏ ଦେହ ଜନ୍ମ ମୃତ୍ୟୁ ଦୁଇକ୍ଷଣକୁ କ୍ଷଣ ନିତ୍ୟେ ପାଇ

Couplet 126

କାଳର ଅତି ସୂକ୍ଷ୍ମଗତିଏଣୁ ନ ପାରେ କେହି ଚିନ୍ତି

Couplet 127

ଜନ୍ମ-ମରଣ ବେନି ମତବିଚାରେ ନୁହନ୍ତି ଏ ସତ୍ୟ

Couplet 128

ଜନ୍ମାଦି ମରଣ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତେଜୀବର ଭ୍ରମ ବୋଲି ଏତେ

Couplet 129

ଏ ବେନିମାର୍ଗ ଅନୁସରିଉଦ୍ଧବେ କହିଲେ ମୁରାରି

Couplet 130

ଯେସନେ ଦୀପର ଅନଳବୃକ୍ଷର ଫଳ ସ୍ରୋତଜଳ

Couplet 131

ବୟସ ଅବସ୍ଥା ବିକାରଏ ରୂପେ ସର୍ବ ପ୍ରାଣୀଙ୍କର

Couplet 132

ଅଗ୍ନିରେ ଦୀପ ବୁଦ୍ଧି କରିନଦୀରେ ଜଳକୁ ଆବୋରି

Couplet 133

ବୋଲନ୍ତି କ୍ଷୟ-ବୃଦ୍ଧି ଦୁଇଜଳର ଅଗ୍ନିର ହୁଅଇ

Couplet 134

ସେ ରୂପେ ଆତ୍ମା ଦେହେ ମାନିଜନ୍ମ ମରଣ ଅଭିମାନୀ

Couplet 135

ମର୍ତ୍ତ୍ୟେ ମନୁଷ୍ୟ ଦେହ ବହିଦେବତା ହୋଇଲେ ମରଇ

Couplet 136

ଯେସନେ ଅଗ୍ନି ଦାରୁ ସଙ୍ଗହୁଅଇ ସଂଯୋଗ ବିଯୋଗ

Couplet 137

ଜନ୍ମମରଣ ତା'କୁ ମାନିଏ ରୂପେ କହନ୍ତି ଅଜ୍ଞାନୀ

Couplet 138

ଗର୍ଭେ ପ୍ରବେଶ ଜନ୍ମ ବୁଦ୍ଧିବାଳୁତ ପଞ୍ଚମ ଅବଧି

Couplet 139

କୁମାର ଅବସ୍ଥା ଷୋଡ଼ଶଯୌବନ ଚାଳିଶ ବରଷ

Couplet 140

ମଧ୍ୟମ ବୟସ ଷାଠିଏଜରା ମରଣ ନବ ହୋଏ

Couplet 141

ଏ ମନୋରଥମୟ ଦେହଯେ ଉଚ୍ଚନୀଚ ଗୁଣମୟ

Couplet 142

ଅବସ୍ଥା ଭେଦେ ଜନ୍ମମୃତ୍ୟୁବିବେକ ଜ୍ଞାନ ଜାଣି ହେତୁ

Couplet 143

ଛାଡ଼ିଲେ ଦେହ ଆତ୍ମାଭାବମଣଇ ଆତ୍ମାକୁ ବିଲଗ

Couplet 144

ଦେହରୁ ଦେହ ହୋଇ ଜାତହୁଅଇ ପିତାପୁତ୍ର ମତ

Couplet 145

ଆତ୍ମାର ଜନ୍ମମୃତ୍ୟୁ ନାହିଁଦେହରୁ ବିଲକ୍ଷଣ ସେହି

Couplet 146

ଯେସନେ ବୀଜୁଁ ବୃକ୍ଷ ଜାତସେ ବୀଜ ପୁଣି ବୃକ୍ଷେସ୍ଥିତ

Couplet 147

ବିପାକେ ଜନ୍ମମୃତ୍ୟୁ ନାହିଁବୀଜର ଜନ୍ମମୃତ୍ୟୁ କାହିଁ

Couplet 148

ବୃକ୍ଷରୁ ବୀଜ ବିଲକ୍ଷଣସେ ରୂପେ ଦେହୁଁ ଆତ୍ମା ଭିନ୍ନ

Couplet 149

ମାୟା ଶରୀରେ ଅପଣ୍ତିତଆତ୍ମାକୁ କରଇ ସଂଯୁତ

Couplet 150

ତତ୍ତ୍ୱ ବିଷୟେ ମୂଢପଣେସଂସାରେ ସତ୍ୟ ବୋଲି ମଣେ

Couplet 151

ସତ୍ତ୍ୱଗୁଣରୁ ଋଷିଦେବରଜରୁ ଅସୁର ମାନବ

Couplet 152

ତମୁଁ ତୀର୍ଯ୍ୟକ ଭୂତ ଜାତକର୍ମ ଭ୍ରମଣ ତିନିମତ

Couplet 153

ଯେସନେ ନୃତ୍ୟ ଗୀତ ତାନଦେଖି ଶିଶୁର ହୋଏ ମନ

Couplet 154

ତାହାର ପ୍ରାୟ ନାଚେ ଗାଏସେ ରୂପେ ଆତ୍ମା ଥାଇ ଦେହେ

Couplet 155

ବୃକ୍ଷ ପର୍ବତ ଛାୟା ଯେହ୍ନେନିଶ୍ଚଳ ଜଳ ଅକମ୍ପନେ

Couplet 156

ଜଳ ଚଞ୍ଚଳେ ଯେହ୍ନେ ଚଳେନିର୍ଣ୍ଣୟ ହୋନ୍ତି ଏ ଶୟଳେ

Couplet 157

ଭ୍ରମିଲେ ନେତ୍ର ପ୍ରାଣୀଙ୍କରଭ୍ରମଇଁ ଯେହ୍ନେ ଭୂମଣ୍ତଳ

Couplet 158

ସ୍ୱପ୍ନେ ଅନର୍ଥ ଦେଖି ଯେତେଜନ୍ମ ମରଣ ଏହିମତେ

Couplet 159

କେବେହେଁ ନୁହଁଇ ଏ ସତ୍ୟଏ ମୋର ମାୟା ବିକଳ୍ପିତ

Couplet 160

ଏଣୁ ତୁ ଭ୍ରମ ପରିହରଚଞ୍ଚଳ ଚିତ୍ତ ସ୍ଥିର କର

Couplet 161

ଏଣୁଏ ଲୋକଧର୍ମ ଯେତେମିଥ୍ୟା ବିଚାରି ଘେନ ଚିତ୍ତେ

Couplet 162

ଯେ ଅବା ସ୍ତୁତି ଅପମାନଏ ବେନି ଚିତ୍ତେ ତୁ ନ ଘେନ

Couplet 163

କେ ଅବା କରେ ଅଧିକ୍ଷେପକେ ଅବା ଅପମାନ ଲେପ

Couplet 164

କେ ଅବା କରେ ଅଭିମାନଉର୍ତ୍ସନ ତର୍ଜନ ତାଡ଼ନ

Couplet 165

କେ ଅବା କରେ ନିନ୍ଦା ସ୍ତୁତିକେ ଉପହାସେ ବା ହସନ୍ତି

Couplet 166

କେ ଅବା ବଳେ ଧନ ନାଶେକେ ମାରେ କେବା ବାନ୍ଧେ ରୋଷେ

Couplet 167

ଭୋଜନପାତ୍ରେ ଧୂଳି ଦ୍ୟନ୍ତିକେ ବଳେ ତୋଳି କଚାଡ଼ନ୍ତି

Couplet 168

ତଥାପି ଧୀର ମହାଶୟନିଷ୍କାମ ଗଭୀର ହୃଦୟ

Couplet 169

ଯେ ପ୍ରାଣୀ ନିନ୍ଦାସ୍ତୁତି ସହେଅଦୃଷ୍ଟ ମାନି ସ୍ଥିର ରହେ

Couplet 170

ଈଶ୍ୱରନିଷ୍ଠ ତତପରେଆତ୍ମାକୁ ଆପଣେ ଉଦ୍ଧରେ

Couplet 171

ଉଦ୍ଧବ କୃଷ୍ଣମୁଖୁଁ ଶୁଣିବୋଲଇ ଶୁଣ ଚକ୍ରପାଣି

Couplet 172

ଏ ବଡ଼ ସଂଶୟ ମୋ' ଚିତ୍ତଏମନ୍ତେ କେ ଅଛି ଜଗତେ

Couplet 173

କେ ପାରେ ଏତେ ଦୁଃଖ ସହିମର୍ତ୍ତ୍ୟେ ମନୁଷ୍ୟ ଦେହବହି

Couplet 174

ଯାହାର ମର୍ମ ଅଭ୍ୟନ୍ତରଭେଦଇ କୁବଚନ ଶର

Couplet 175

ସେ ଚିତ୍ତ ନିବାରିବ କାହିଁଏମନ୍ତ ପ୍ରାଣୀ ନ ଦେଖଇ

Couplet 176

ଯେ ଅବା ସର୍ବଶାସ୍ତ୍ରମତେଯୋଗ ଅଭ୍ୟାସି ଦୃଢଚିତ୍ତେ

Couplet 177

ସେହି ଭ୍ରମଇ ଏ ଜଗତେନିନ୍ଦା ସ୍ତବନ ବେନିପଥେ

Couplet 178

ସ୍ତୁତି-ନିନ୍ଦନ ଯେ ପ୍ରକାରଯେ ଦୁଷ୍ଟ ବଚନ ପ୍ରହାର

Couplet 179

ଯେବା ଅଛନ୍ତି ସାଧୁଜନେତୋ ପାଦ ସୁଧାରସ ପାନେ

Couplet 180

ଚିତ୍ତ ଆନନ୍ଦେ ଭୋଳ ମତିଏ କର୍ମ ସେ ଅବା ସହନ୍ତି

Couplet 181

ଏ ବଡ଼ ଭ୍ରମ ମୋର ଚିତ୍ତେଭୋ ନାଥ ସହିବି କେମନ୍ତେ

Couplet 182

ଉଦ୍ଧବ କହେ କୃଷ୍ଣ ପାଶେସୁଜନେ ମଜ୍ଜ ଏହି ରସେ

Couplet 183

ବୋଲଇ ଦାସ ଜଗନ୍ନାଥପ୍ରାକୃତବନ୍ଧେ ଭାଗବତ