Skandha 11
Adhyaya 2
Couplet 1
ଶୁଣ ପରିକ୍ଷ ମନସ୍ଥିରେଅଦ୍ଭୂତ ଦ୍ୱାରକା ନଗରେ
Couplet 2
ଗୋବିନ୍ଦ ଭୂଜଦଣ୍ଡବଳେଯାଦବେ ଥା'ନ୍ତି ସୁଖଭୋଳେ
Couplet 3
ଯହିଁ ନାରଦ ଥା'ନ୍ତି ନିତିକୃଷ୍ଣଭକତି ହୃଦେ ଚିନ୍ତି
Couplet 4
ମର୍ତ୍ତ୍ୟେ ମନୁଷ୍ୟ ଦେହ ଧରିକେ କୃଷ୍ଣଭାବ ପରିହରି
Couplet 5
ବାସବ ଆଦି ଦେବଗଣଯା'କୁ ସେବନ୍ତି ଅନୁକ୍ଷଣ
Couplet 6
ଭବ ବିରଞ୍ଚି ଯା'ର ପାଦେସେବନ୍ତି ନିତ୍ୟେ ଅପ୍ରମାଦେ
Couplet 7
ନାରଦମୁନି ଏକଦିନେଗଲେ ବସୁଦେବ ଭୁବନେ
Couplet 8
ନାରଦ ଆଗମନ ଭାବଦେଖି ମିଳିଲେ ବସୁଦେବ
Couplet 9
ପବିତ୍ର ଜଳେ ପାଦଧୋଇଆସନେ ବସାଇଲେ ନେଇ
Couplet 10
ଚରଣେ କରି ନମସ୍କାରଭାବେ ବୋଇଲେ ଯଦୁବୀର
Couplet 11
ଧନ୍ୟ ଜୀବନ ଆଜ ମୋରଦେଖିଲି ଚରଣ ତୁମ୍ଭର
Couplet 12
ତୁମ୍ଭେ ଯେ ଲୋକ-ପରିତ୍ରାଣେବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡେ ବୁଲ ଅନୁକ୍ଷଣେ
Couplet 13
ପିତାମାତାଙ୍କ ଆଗମନପୁତ୍ରଙ୍କୁ କଲ୍ୟାଣ ଯେସନ
Couplet 14
ବିଷ୍ଣୁ-ଭକତଜନ ଦେଖିନିର୍ମଳ ହୋଏ ଚର୍ମ ଆଖି
Couplet 15
ଜନ୍ତୁଙ୍କୁ ଦେବଙ୍କ ଚରିତସାଧଇ ଦୁଃଖ ସୁଖ ଅର୍ଥ
Couplet 16
ତୁମ୍ଭର ପ୍ରାୟ ସାଧୁ ଯେତେକେବଳ ପ୍ରାଣୀ ସୁଖ ଅର୍ଥେ
Couplet 17
ସାଧବେ ବିଷ୍ଣୁଭାବେ ଥା'ନ୍ତିଏଣୁ ପ୍ରାଣୀଙ୍କ ହିତ ଚିନ୍ତି
Couplet 18
ଦେବଙ୍କ ଚରିତ ପ୍ରମାଦକରଇ ହରଷ ବିଷାଦ
Couplet 19
ମନୁଷ୍ୟେ ସୁଖଭୋଗ ଚିନ୍ତିକେ ଅବା ଦେବଙ୍କୁ ପୂଜନ୍ତି
Couplet 20
ଦେବେ ତାହାଙ୍କ ଉପକାରେଭଜନ୍ତି ଭକ୍ତି ଅନୁସାରେ
Couplet 21
ସ୍ୱଭାବେ ଦେବେ ଛାୟାବତବସନ୍ତି କର୍ମର ଆୟତ୍ତ
Couplet 22
ତେଣୁ ସେ କର୍ମ ଅନୁସାରେପ୍ରାଣୀଙ୍କି ତୋଷୁଥା'ନ୍ତି ବରେ
Couplet 23
ସେ କର୍ମଫଳ ଅନୁମତେପ୍ରାଣୀ ଭୁଞ୍ଜନ୍ତି ଏ ଜଗତେ
Couplet 24
ବିଷ୍ଣୁ ଭକତ ପ୍ରାଣୀଙ୍କରଜଗତେ ନାହିଁ ଆତ୍ମାପର
Couplet 25
ଦୟା କରନ୍ତି ସର୍ବଲୋକେଦିନ ହରନ୍ତି ଦୁଃଖସୁଖେ
Couplet 26
ଆଜ ମୁଁ ଦେଖି ତୁମ୍ଭପଦଲଭିଲି ସକଳ ସମ୍ପଦ
Couplet 27
ତଥାପି ବୈଷ୍ଣବର ଧର୍ମବିଷ୍ଣୁ ପ୍ରସନ୍ନେ ଯେତେ କର୍ମ
Couplet 28
ତାହା ଶୁଣିତେ ମୋର ଇଚ୍ଛାପୁଚ୍ଛଇ କହ ଧର୍ମଦୀକ୍ଷା
Couplet 29
ଯେ ଧର୍ମ କଥନ ଶ୍ରବଣସକଳ ଭୟ ନିବାରଣ
Couplet 30
ପୂର୍ବେ ମୁଂ ତପଯୋଗବଳେସେବିଲି ବିଷ୍ଣୁ ପାଦ ମୂଳେ
Couplet 31
ବିଷ୍ଣୁ ଯାଚିଲେ ମୋତେ ବରମୋର ଅଦୃଷ୍ଟ ବଳୀୟାର
Couplet 32
ମୋକ୍ଷ ନ ମାଗି ପୁତ୍ରକାମେପଡ଼ିଲି ମାୟା ମୋହ ଭ୍ରମେ
Couplet 33
ଏବେ ଉପାୟ ତୁମ୍ଭେ କରଯେମନ୍ତେ ତୁଟେ ଭ୍ରମ ମୋର
Couplet 34
ବସୁଦେବର ବାକ୍ୟ ଶୁଣିମନଆନନ୍ଦେ ବ୍ରହ୍ମମୁନି
Couplet 35
ବୋଲନ୍ତି ଶୁଣ ଯଦୁବୀରଧନ୍ୟ ବଚନ ଏ ତୋହର
Couplet 36
ତୋ ଚିତ୍ତ ଭାଗବତଧର୍ମେକଳ୍ପିଲା ପୂର୍ବ ପୁଣ୍ୟକର୍ମେ
Couplet 37
ଶୁଣ ସେ ଧର୍ମର ମହିମାକେ କହିପାରେ ଗୁଣ ସୀମା
Couplet 38
ଯେବେ ଶ୍ରବଣେ ଏହା ଶୁଣିମନ ବଚନେ ପରିମାଣି
Couplet 39
ଯଦ୍ୟପି ଦେବ-ବିଶ୍ୱଦ୍ରୋହୀଅନ୍ୟ ପତିତ ଯେବେ ହୋଇ
Couplet 40
ସେ ଧର୍ମେ ଯେବେ ମନ ପଶେସର୍ବ କଳୁଷ ବେଗେ ନାଶେ
Couplet 41
ଧନ୍ୟ ଯାଦବ ତୋ' ଜୀବନକୃଷ୍ଣରେ ନିବେଶିଲୁ ମନ
Couplet 42
କୃଷ୍ଣର ଶ୍ରବଣ କୀର୍ତ୍ତନଅଶେଷ ଦୁରିତ ଦହନ
Couplet 43
କହିବା ଶୁଣ ସାବଧାନେଯେ ଇତିହାସ ପୁରାତନେ
Couplet 44
ପୂର୍ବେ ଯେ ବିଦେହମଣ୍ଡଳେନିମି ରାଜାର ଯଜ୍ଞକାଳେ
Couplet 45
ଦିବ୍ୟ ପୁରୁଷ ନବଋଷିମିଳିଲେ ଯଜ୍ଞଶାଳେ ଆସି
Couplet 46
ସେ ନବଋଷି ମହାଜନଶୁଣ ହେ ତାହାଙ୍କ ବିଧାନ
Couplet 47
ବ୍ରହ୍ମାର ଶରୀରୁ ସମ୍ଭବଯେ ମନୁ ନାମ ସ୍ୱାୟମ୍ଭୁବ
Couplet 48
ତା'ର ତନୟ ପ୍ରିୟବ୍ରତସୁଗୁଣ ସାଧୁ ଶୁଚିବନ୍ତ
Couplet 49
ପ୍ରିୟବ୍ରତର ସୁତ ଯେହିଆଗ୍ନୀଧ୍ର ବୋଲି ନାମ ହୋଇ
Couplet 50
ଆଗ୍ନୀଧ୍ରସୁତ ନାଭି ନାମସୁନ୍ଦର ସର୍ବଗୁଣଧାମ
Couplet 51
ଋଷଭ ତାହାର କୁମରସେ ବିଷ୍ଣୁଅଂଶେ ଅବତାର
Couplet 52
ତା'ର ମହିମା ଗୁଣ ଯେତେଅନ୍ତ କେ କରୁ ତ୍ରିଜଗତେ
Couplet 53
ଅଶେଷ ମହିମା ଯାହାରଭରତ ତାହାର କୁମର
Couplet 54
ଶତେକ ପୁତ୍ରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ସେହିଅପରେ ଊନଶତ ଭାଇ
Couplet 55
ସକଳେ ବେଦବିଦ୍ୟା ସାରପବିତ୍ରମୟ କଳେବର
Couplet 56
ଭରତ ଥାଇ ପୁଣ୍ୟକର୍ମେଭାରତ ଭୂମି ଯା'ର ନାମେ
Couplet 57
ଭୁବନେ ରାଜଭୋଗ ଭୁଞ୍ଜିବନେ ପଶିଲା ରାଜ୍ୟ ତେଜି
Couplet 58
ତପେ ତୋଷିଲା ଭାବଗ୍ରାହୀଜାତିସ୍ମର ସେ ଜନ୍ମୁ ହୋଇ
Couplet 59
ଏମନ୍ତେ ତିନିଜନ୍ମ ଅନ୍ତେପଶିଲା ବିଷ୍ଣୁପାଦଗତେ
Couplet 60
ଅଶେଷଦୁଃଖ ନାଶ ଗଲାଜନ୍ମ ମରଣୁଁ ନିସ୍ତରିଲା
Couplet 61
ଆର ଯେ ଊନଶତ ଭାଇତା'ଙ୍କ ମହିମା ଶୁଣ ତୁହି
Couplet 62
ତାହାଙ୍କ ମଧ୍ୟେ ନବସୁତସାଧୁ ସୁଗୁଣ ବଳବନ୍ତ
Couplet 63
ହୋଇଲେ ନବଦ୍ୱୀପେ ରାଜାସୁଖେ ପାଳିଲେ ଜନପ୍ରଜା
Couplet 64
ଏକ ଅଧିକେ ଅଶୀ ସୁତେବେଦ ଅଭ୍ୟାସି ଦୃଢଚିତ୍ତେ
Couplet 65
ତପେ ଆରାଧି ନାରାୟଣଜଗତେ ହୋଇଲେ ବ୍ରାହ୍ମଣ
Couplet 66
ଶେଷ ଯେ ନବସୁତ ଥିଲେନିର୍ଗୁଣ ଯୋଗ ଅଭ୍ୟାସିଲେ
Couplet 67
ସେ ଆତ୍ମାଜ୍ଞାନୀ ସାଧୁ ଧୀରଜଟା ବିଭୂତି ଦିଗମ୍ବର
Couplet 68
ମିତ୍ର ଅଇରି ପକ୍ଷ ସମଶୁଣ ହେ ତାହାଙ୍କର ନାମ
Couplet 69
ସେ କବି ହରି ଅନ୍ତରୀକ୍ଷଏ ତିନି ଜ୍ଞାନେ ଧ୍ୟାନେ ଦକ୍ଷ
Couplet 70
ପ୍ରବୁଦ୍ଧ ଯେ ପିପ୍ପଳାୟନଷଷ୍ଠରେ ଆବିର୍ହୋତ୍ର ନାମ
Couplet 71
ଦ୍ରୁମିଳ ଚମସ ଏ ଦୁଇକରଭାଜନ ନବଭାଇ
Couplet 72
ଏମନ୍ତେ ନବ ସହୋଦରେଆନନ୍ଦେ ଭ୍ରମନ୍ତି ସଂସାରେ
Couplet 73
ତାହାଙ୍କ ମନ କୃଷ୍ଣଦେହେକପଟ ତେଜି ଏକସ୍ନେହେ
Couplet 74
ଦେଖନ୍ତି ସର୍ବଜୀବ ଦେହେଏକା ଗୋବିନ୍ଦ ଆନ ନୋହେ
Couplet 75
ପରମଆତ୍ମା ଭାବେ ମଜ୍ଜିଏକା ଗୋବିନ୍ଦ ପାଦେ ଭଜି
Couplet 76
ସେ ଅବ୍ୟାହତ ଇଷ୍ଟଗତିଏମନ୍ତେ ନବବିପ୍ରେ ଥା'ନ୍ତି
Couplet 77
ସିଦ୍ଧ ଗନ୍ଧର୍ବ ସୁରମେଳେଯକ୍ଷକିନ୍ନର ରସାତଳେ
Couplet 78
ଶିବ ସୁରଭିପୁରେ ଥା'ନ୍ତିବ୍ରହ୍ମାର ଭୁବନେ ମିଳନ୍ତି
Couplet 79
ଏ ଆଦି ନାନା ଦେଶ ପୁରେଭ୍ରମନ୍ତି ନବସହୋଦରେ
Couplet 80
ସେ ନବମୁନି ଏକଦିନେମିଳିଲେ ନିମି ଯଜ୍ଞସ୍ଥାନେ
Couplet 81
ତାହାଙ୍କୁ ଯଜ୍ଞଶାଳେ ଦେଖିଜନକ ଆସନ ଉପେକ୍ଷି
Couplet 82
ଦେଖିଲେ ଦିବ୍ୟତେଜୋମୟେରବିଶଶାଙ୍କ ସମ ନୋହେ
Couplet 83
ଅଗ୍ନି ଯେ କୁଣ୍ଡମଧ୍ୟେ ଥିଲେବିପ୍ରଙ୍କ ସଙ୍ଗତେ ଉଠିଲେ
Couplet 84
ଜାଣିଲେ ବିଦେହରାଜନଏ ସର୍ବେ କୃଷ୍ଣପରାୟଣ
Couplet 85
ଆନନ୍ଦମନେ ନୃପବରପୂଜିଲେ ମୁନିଙ୍କ ପୟର
Couplet 86
ପ୍ରଣାମ କରି ତା'ଙ୍କ ପାଦେଆସନେ ବସାଇ ଆନନ୍ଦେ
Couplet 87
ଦେଖଇ ରୂପ ତାହାଙ୍କରଯେସନେ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ କୁମର
Couplet 88
କରଯୁଗଳ ଶିରେ ଦେଇବୋଲଇ ନିସ୍ତରିଲି ମୁହିଁ
Couplet 89
ତୁମ୍ଭ ଚରଣଯୁଗ ଦେଖିନିର୍ମଳ କଲି ଚର୍ମଆଖି
Couplet 90
ତୁମ୍ଭେ ଯେ ନବ ବିପ୍ରବରନିଶ୍ଚୟେ କୃଷ୍ଣ ଅନୁଚର
Couplet 91
ସଂସାରେ ତୁମ୍ଭର ଭ୍ରମଣଅଶେଷ ଲୋକ ପରିତ୍ରାଣ
Couplet 92
ଏ ଯେ ମନୁଷ୍ୟ କଳେବରଦୁର୍ଲ୍ଲଭ କ୍ଷଣିକ ଭଙ୍ଗୁର
Couplet 93
ତଥାପି ମନୁଷ୍ୟ ଶରୀରେଯେ ଭଜେ ଗୋବିନ୍ଦ ପୟରେ
Couplet 94
ତାହାଙ୍କୁ ଦେଖନ୍ତି ଯେ ପ୍ରାଣୀତରନ୍ତି ଭବତରଙ୍ଗିଣୀ
Couplet 95
କ୍ଷଣେ ନିମିଷେ ଲବେ ଲେଶେଯେବେ ସେ ସାଧୁଜନ ପାଶେ
Couplet 96
ଚିତ୍ତେ ଚିନ୍ତଇ କୃଷ୍ଣଭାବତାହାକୁ ବୋଲି ନିଧିଲାଭ
Couplet 97
ସେ ଲାଭ ତୁମ୍ଭର ବଚନମୁଁ ଯେବେ ଶୁଣିତେ ଭାଜନ
Couplet 98
ଯେ ଧର୍ମ ଆଚରଣେ ପ୍ରାଣୀନିଶ୍ଚେ ଲଭନ୍ତି ଚକ୍ରପାଣି
Couplet 99
ସେ ହରି ତା'ଙ୍କ ବଶେ ଥାଇଏ ମାୟା ତା'ଙ୍କୁ ନ ଲାଗଇ
Couplet 100
ଏମନ୍ତେ ନିମିବାକ୍ୟ ଶୁଣିବୋଲନ୍ତି ନବମହାମୁନି
Couplet 101
ଶୁଣ ହେ ରାଜା ଏକ ଚିତ୍ତେଯାହା କହିଲେ ଭାଗବତେ
Couplet 102
କବି ବୋଲନ୍ତି ରାୟେ ଶୁଣଯେ ଭାଗବତ ଧର୍ମ ଗୁଣ
Couplet 103
ନାନା ପ୍ରକାରେ ହରିପାଦେଯାହାର ଚିତ୍ତ ଅପ୍ରମାଦେ
Couplet 104
ଭଜଇ ଜାଣି ବିଷ୍ଣୁମାୟାସେ ହରି ତା'ରେ କରେ ଦୟା
Couplet 105
ବିଷ୍ଣୁର ଅଭୟ ଚରଣମଙ୍ଗଳ କୁଶଳ କାରଣ
Couplet 106
ଅଶେଷ ଦୁଃଖ ନାଶକରେଯେ ନିତ୍ୟେ କୃଷ୍ଣନାମ ଧରେ
Couplet 107
ଦେହ ସମ୍ପଦ ଦାରା ସୁତଏଣେ ମୋହିତ ଯା'ର ଚିତ୍ତ
Couplet 108
କାମ ସଙ୍କଳ୍ପ ଦିନେ ଦିନେବଢ଼ଇ ବିଷୟ-ଚିନ୍ତନେ
Couplet 109
ମାୟାରେ ମନ ଆଗୋଚରେଭ୍ରମଇ ଅଶେଷ ପ୍ରକାରେ
Couplet 110
କୃଷ୍ଣର ଅଭୟ ଚରଣଅଶେଷ ଦୁଃଖ ନିବାରଣ
Couplet 111
ହରି ଚରଣ ଲାଭ ଅର୍ଥେନାନା ଉପାୟ ଶାସ୍ତ୍ରଗତେ
Couplet 112
ଯାହା କହିଲେ ଚକ୍ରଧରସେ ଭାଗବତ ଧର୍ମସାର
Couplet 113
ଭାବେ ଅଭାବେ ମନେ ଗୁଣିମୂର୍ଖ ହିଁ ତରେ ଯାହା ଶୁଣି
Couplet 114
ଏଣେ ଯେ ଚିନ୍ତେ କୃଷ୍ଣପାଦତାହାକୁ ନ ଲାଗେ ପ୍ରମାଦ
Couplet 115
ହୃଦେ ଗୋବିନ୍ଦପାଦ ଧ୍ୟାୟିନୟନ ବୁଜି ଯେବେ ଧାଇଁ
Couplet 116
ପଥ ନ ଜାଣି ଯେବେ ହୁଡ଼େସେ ପ୍ରାଣୀ କେବେହେଁ ନ ପଡ଼େ
Couplet 117
ବେଦବଚନ ଧର୍ମଶାସ୍ତ୍ରଏ ବେନି ବିପ୍ରଙ୍କର ନେତ୍ର
Couplet 118
ଏକ ନ ଥିଲେ କାଣ ହୋଇଦୁଇ ଆଭାବେ ଅନ୍ଧ ସେହି
Couplet 119
ଏମନ୍ତ ବିପ୍ର ଯେବେ ଚିତ୍ତେକୃଷ୍ଣଙ୍କୁ ଭଜେ ଅବିରତେ
Couplet 120
ତାହାର ଅମଙ୍ଗଳ ନାହିଁସକଳ ପାପୁ ସେ ତରଇ
Couplet 121
ଏ ଧର୍ମ ଭାଗବତ ମତଈଶ୍ବର ବଚନ ନିର୍ମିତ
Couplet 122
ଏହା ଯେ ନ କରନ୍ତି ପ୍ରାଣୀଧର୍ମ-ସଂଶୟ ମନେ ଗୁଣି
Couplet 123
କେବେ ହେଁ ନାହିଁ ସୁଖଲେଶଉଭୟ ଲୋକେ ସେ ନିରାଶ
Couplet 124
ମନ ବଚନ ଦେହ ଚିତ୍ତଅବା ଇନ୍ଦ୍ରିୟ ବୁଦ୍ଧିକୃତ
Couplet 125
କିବା ସ୍ୱଭାବ ଅନୁସାରେଯେ କର୍ମ କରି ଏ ସଂସାରେ
Couplet 126
ତା' ନାରାୟଣେ ସମର୍ପିବଜୀବର ସ୍ୱଧର୍ମ ଏ ଭାବ
Couplet 127
ଏ ଭାଗବତ ଧର୍ମ ଗୁଣଈଶ୍ୱର ବଚନ ପ୍ରମାଣ
Couplet 128
ଏଣେ ସକଳ ଜ୍ଞାନ ପାଇଅଜ୍ଞାନତମ ନାଶ ଯାଇ
Couplet 129
ଶୁଣ ବିଦେହ ମହୀପତିଯେ ହରିଭାବ ନ ଜାଣନ୍ତି
Couplet 130
ନାନା ପ୍ରକାରେ ତପ କରେସେ ପ୍ରାଣୀ ସଂସାରୁ ନ ତରେ
Couplet 131
ହରି ବିମୁଖ ପ୍ରାଣୀ ଯେତେସେ ଥା'ନ୍ତି ପଶୁଙ୍କ ସଙ୍ଗତେ
Couplet 132
ତାହାଙ୍କ ମୋହେ ବିଷ୍ଣୁମାୟାବିଷୟା ରସେ ବଢ଼େ ସ୍ପୃହା
Couplet 133
ଦେହକୁ ବସ୍ତୁପ୍ରାୟ ମଣେବଇରୀ ମିତ୍ର ପରିମାଣେ
Couplet 134
ଭ୍ରମଇଁ ଶୋକ ମୋହ ପଥେଅଜ୍ଞାନ ବୁଦ୍ଧି ଭ୍ରମ ଗ୍ରସ୍ତେ
Couplet 135
ତେଣୁ ସଂସାର ମୋହେ ଜଡିଦୁଃଖ ସଙ୍କଟେ ଥା'ନ୍ତି ପଡ଼ି
Couplet 136
ଯା'ର ମାୟାରେ ଏତେ ଗତିତା' ଭାବ ବୁଧଜନେ ଚିନ୍ତି
Couplet 137
କୃଷ୍ଣ ଭଜନ୍ତି ଏକମନେନିର୍ମଳ ଧ୍ୟାନେ ଆତ୍ମାଜ୍ଞାନେ
Couplet 138
ଗୁରୁଙ୍କୁ ଇଷ୍ଟଦେବ ଭାବେମନେ ଚିନ୍ତନ୍ତି ଜ୍ଞାନଲାଭେ
Couplet 139
ଜୀବ ଅଜ୍ଞାନଭାବ ଦେଖଦୁଃଖକୁ ମଣେ ମହାସୁଖ
Couplet 140
ଯେସନେ ସ୍ୱପ୍ନ ମନୋରଥେଭ୍ରମଇଁ ନିଦ୍ରାର ଆୟତ୍ତେ
Couplet 141
ମଣଇଁ ସତ୍ୟପ୍ରାୟ ତାହାମନ ବିଳାସ ମାତ୍ର ମାୟା
Couplet 142
ଏ ମନ କୃଷ୍ଣପାଦେ ଦେଲେଏ ମାୟା ନ ଲାଗଇ ଭଲେ
Couplet 143
ଦୁର୍ଗମ ପଥ ଏ ଭଜନଭୟେ ଭାଜିଲେ ଯୋଗୀଜନ
Couplet 144
ଏବେ କହିବା ଶୁଣ ରାୟସେ ହରି ଭଜନ ଉପାୟ
Couplet 145
କୃଷ୍ଣର ଜନ୍ମକର୍ମ ଯେତେନାନା ଚରିତ ଏ ଜଗତେ
Couplet 146
ଶ୍ରବଣ ସ୍ମରଣ କୀର୍ତ୍ତନତାରଇ ଅଶେଷ ଭୁବନ
Couplet 147
ସେ ନାମଭାବେ ଚିତ୍ତ ଜଡିହୃଦରୁ ଲାଜଭୟ ଏଡି
Couplet 148
କାମାଦି ସଙ୍ଗ ଦୂର କରିଏ ଘୋର ସଂସାରେ ବିହରି
Couplet 149
ଉଚ୍ଚେ ଡ଼ାକିବ କୃଷ୍ଣ ନାମଶୁଭିବ ସକଳ ଶ୍ରବଣ
Couplet 150
ଆନନ୍ଦେ ତୋଳି ବେନିକରକଷ୍ଠ ଗର୍ଜନ ଉଚ୍ଚସ୍ୱର
Couplet 151
ଉନ୍ମତ୍ତ ପ୍ରାୟ ନୃତ୍ୟ କରେଲୋଭ ବେଭାର ପରିହାରେ
Couplet 152
ଗଗନ ସମୀରଣ ଜ୍ୟୋତିଯେ ଅବା ସଲିଳ ଧରିତ୍ରୀ
Couplet 153
ନଦୀ ସାଗର ତରୁଗଣପର୍ବତ ସ୍ଥାବର ଜଙ୍ଗମ
Couplet 154
ଜନ୍ତୁଙ୍କ ବାହ୍ୟ ଅଭ୍ୟନ୍ତରଏ ସର୍ବ କୃଷ୍ଣର ଶରୀର
Couplet 155
ନିଶ୍ଚୟ ଜାଣି ଏକଚିତ୍ତେପ୍ରଣାମ କରୁଥିବ ନିତ୍ୟେ
Couplet 156
ଅମୃତ ବିନୟ ବଚନକହି ତୋଷିବ ପ୍ରାଣୀମନ
Couplet 157
ଏ ଭାବେ ଲଭି କୃଷ୍ଣପାଦହରିବ ବିଷୟା ବିଷାଦ
Couplet 158
ଶୁଣ ରାଜନ ପୁଣ୍ୟଦେହାତୁ ଅବା ପଚାରିବୁ ଏହା
Couplet 159
ଯୋଗୀଏ ଯୋଗତପବଳେଭ୍ରମନ୍ତି ଭାରତ ମଣ୍ଡଳେ
Couplet 160
ନିର୍ମଳ ଜ୍ଞାନେ ହୃଦଗତେଯାହା ଚିନ୍ତନ୍ତି ଏକଚିତ୍ତେ
Couplet 161
ଅନେକ ଜନେ ଯାହା ସାଧିବହୁ ଦୁର୍ଲ୍ଲଭ ଯେଉଁ ସିଦ୍ଧି
Couplet 162
ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ନାମର କୀର୍ତ୍ତନେକେମନ୍ତେ ଲଭେ ଏକ ଜନ୍ମେ
Couplet 163
ଶୁଣ ହେ ରାଜା ମନ ଦେଇଉତ୍ତମ ଶିଷ୍ୟେ ଏହା କହି
Couplet 164
ଯେ ଭକ୍ତିଯୋଗ ପ୍ରାଣୀଙ୍କରଶ୍ରବଣ କୀର୍ତ୍ତନ ଗୋଚର
Couplet 165
ଏଣୁ ସେ ତତ୍ତ୍ୱଜ୍ଞାନ ସ୍ପୁରେବିଷୟ ରସ ନ ସୁମରେ
Couplet 166
ଏ ତିନି ଏକକାଳେ ହୋଇପରମ ପ୍ରେମକୁ ଲଭଇ
Couplet 167
ବଢଇ ଦିନେ ଦିନେ ଜ୍ଞାନଜନ୍ତୁଙ୍କୁ ଭୋଜନ ଯେସନ
Couplet 168
ଅନ୍ନ ଭୋଜନେ ପ୍ରତିଗ୍ରାସକ୍ଷୁଧା ପିପାସା କରେ ନାଶ
Couplet 169
ସନ୍ତୋଷେ ତୁଷ୍ଟି ପୁଷ୍ଟି ଲଭେସୁଖ ଉଦୟ ହୁଏ ତେବେ
Couplet 170
କୃଷ୍ଣ ଭଜନ ଏହିମତେଜ୍ଞାନୀ ସାଧନ୍ତି ଏ ଜଗତେ
Couplet 171
ଜନ୍ମଇଁ ବିଷୟ ବୈରାଗ୍ୟମାୟା ଜଡ଼ିତ ସୁଖ ତ୍ୟାଗ
Couplet 172
ଅଜ୍ଞାନ ହରେ ଦିବ୍ୟଜ୍ଞାନଏ ଅନୁଭବ ଅଭ୍ୟାସନେ
Couplet 173
ଆନନ୍ଦ ରସ ପାଇ ନିତିଚିତ୍ତେ ପ୍ରବେଶ ହୋଏ ଶାନ୍ତି
Couplet 174
ଶାନ୍ତି ଭଜଇ ସୁଖଭରେତ୍ରିଗୁଣ ତାପୁଁ ସେ ନିସ୍ତରେ
Couplet 175
ଏମନ୍ତେ କବିର ବଚନଜନକ ଶୁଣି ତୋଷମନ
Couplet 176
ସୁଖ ସଙ୍କଳ୍ପେ କୃତକୃତ୍ୟବୋଲଇ ଦାସ ଜଗନ୍ନାଥ
Couplet 177
ପୁରାଣ କହିଲଇଁ ଗୀତେସୁଜନ ଜନଙ୍କର ହିତେ