Adhyaya 1

Couplet 1

ନମଇଁ ନୃସିଂହ ଚରଣଅନାଦି ପରମ କାରଣ

Couplet 2

ନୀଳଜୀମୂତ କଳେବରଦେବମାନବେ ଅଗୋଚର

Couplet 3

ମାୟା ସଂସାରେ ଯାର ଖେଳାଯା' ନାମ ଭବଜଳେ ଭେଳା

Couplet 4

କରୁଣା କଟାକ୍ଷ ପ୍ରକାଶେଭକତଜନ ଦୁଃଖ ନାଶେ

Couplet 5

ସେ ପାଦେ ଶରଣ ମୋହରହେଳେ ତରିବି ତମଘୋର

Couplet 6

ସେ ହରି ଚରିତ ପ୍ରକାଶମୁକ୍ତି ଲକ୍ଷଣ ଏକାଦଶ

Couplet 7

ଏ ଭାଗବତ ଧର୍ମ କଥାହେଳେ ଖଣ୍ଡଇ ଭବବ୍ୟଥା

Couplet 8

ନାରଦ ବସୁଦେବ ବାଣୀନିମି ରାଜନେ ନବମୁନି

Couplet 9

ଉଦ୍ଧବ ନିସ୍ତାରଣ ବାଣୀଯାହା କହିଲେ ଚକ୍ରପାଣି

Couplet 10

ସେ କଥା ପ୍ରାକୃତେ ପ୍ରକାଶଆରମ୍ଭେ ଜଗନ୍ନାଥ ଦାସ

Couplet 11

ବ୍ୟାସନନ୍ଦନ ମୁଖୁଁ ଶୁଣିନିର୍ମଳ ଭାଗବତ ବାଣୀ

Couplet 12

ସାଧୁସଙ୍ଗମେ ଗଙ୍ଗାତୀରେଶୁକ ଚରଣ ଧରି କରେ

Couplet 13

ଆନନ୍ଦେ କରି ଅଶ୍ରୁପାତବୋଇଲେ ଅଭିମନ୍ୟୁ ସୁତ

Couplet 14

ଭୋ ମୁନି ନମେ ତୋ' ପୟରେମୋତେ ଉଦ୍ଧର ଏ ସଂସାରେ

Couplet 15

କହ ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ଗୁଣମାନପୁଣି କି କଲେ ଭଗବାନ

Couplet 16

କହନ୍ତି ବ୍ୟାସଙ୍କ ତନୁଜଶୁଣ ପରୀକ୍ଷ ମହାରାଜ

Couplet 17

ଦେବଙ୍କ ବ୍ୟାକୁଳେ ମୁରାରିଅବନୀ ତଳେ ଅବତରି

Couplet 18

ଅଂଶେ ମନ୍ୟୁଷରୂପ ଧରିଯାଦବ ତୁଲେ ରାମହରି

Couplet 19

ଦୁଷ୍ଟ ଦନୁଜଗଣ ମାରିଅବନୀଭାରା ହେଳେ ହରି

Couplet 20

କୁରୁ ପାଣ୍ଡବ ମଧ୍ୟେ ହରିମାୟା କନ୍ଦଳେ ଭେଦ କରି

Couplet 21

କପଟ ପଶା ବନବାସଆକର୍ଷି ଦ୍ରୌପଦୀର କେଶ

Couplet 22

ଭୀମକୁ ବିଷଲଡୁ ଦେଇଜତୁର ଘରେ ଅଗ୍ନି ଦାହି

Couplet 23

ଏ ଆଦି ଯେତେ କଷ୍ଟମାନପାଣ୍ଡବେ ଦେଲା ଦୁର୍ଯ୍ୟୋଧନ

Couplet 24

ସେ ଅପମାନେ କ୍ରୋଧ ବହିସଙ୍ଗତେ ଘେନି ପାଞ୍ଚଭାଇ

Couplet 25

ନିମିତ୍ତ କରି ତା'ଙ୍କୁ ହରିଅନେକ ଅକ୍ଷୌହିଣ ମାରି

Couplet 26

ଭାରା ନିବାରି ଭଗବାନଅନ୍ତେ ଚଳିଲେ ନିଜ ସ୍ଥାନ

Couplet 27

ଯାଦବେ କୃଷ୍ଣ ଭୁଜବଳେଅଜେୟ ଏ ମହୀମଣ୍ଡଳେ

Couplet 28

ତାହାଙ୍କୁ ସଙ୍ଗେ ଘେନି କରିଦୁଷ୍ଟରାଜାଙ୍କ ପ୍ରାଣ ହରି

Couplet 29

ମନରେ କରନ୍ତି ବିଚାରଯାବତ ଛନ୍ତି ଯଦୁବୀର

Couplet 30

ତାବତ ପୃଥିବୀର ଭାରଉଶ୍ୱାସ କାହିଁ ଅଛି ଆର

Couplet 31

ଦେବତା ଆଦି ନାଗ ନରଏଣେ ଏ ନୁହଁନ୍ତି ସଂହାର

Couplet 32

ମୋର ବିଭବ ମୋର ହସ୍ତେନାଶିବା ନୁହଇ ଉଚିତେ

Couplet 33

କଳି ଭିଆଇ ନିଜବଂଶେସଂହାରି ବିଶ୍ରମିବି ଶେଷେ

Couplet 34

ବନୁ ଅନଳ ଜାତ ହୋଇଯେହ୍ନେ ଲିଭଇ ବନ ଦହି

Couplet 35

ଶୁଣ ରାଜନ ପରିକ୍ଷିତଏମନ୍ତ ବିଚାରି ଅଚ୍ୟୁତ

Couplet 36

ନିମିତ୍ତ ବିପ୍ରଶାପ କରିକନ୍ଦଳେ ନିଜବଂଶ ମାରି

Couplet 37

ଲାବଣ୍ୟରୂପେ ଜନ ମୋହିପ୍ରାଣୀ ନୟନେ ସୁଖ ଦେଇ

Couplet 38

ସେ ରୂପ କରି ଅନ୍ତର୍ଦ୍ଧାନହରିଲେ ପ୍ରାଣୀଙ୍କର ମନ

Couplet 39

କୃଷ୍ଣ କୋମଳ ମଞ୍ଜୁବାଣୀଯେ ଅବା କର୍ଣ୍ଣେ ଥିଲେ ଶୁଣି

Couplet 40

ତେଣେ ତାହାଙ୍କ ମନ ହରିଅନ୍ତର ହୋଇଲେ ମୁରାରି

Couplet 41

କୃଷ୍ଣର ପାଦପଦ୍ମ ଚିହ୍ନସୁନ୍ଦର ମନ୍ଥର ଗମନ

Couplet 42

ସେ ପାଦପଦ୍ମେ ଦେଇ ମନଯେ ଅବା ଦେଖିଥିଲେ ଜନ

Couplet 43

ସେ ରୂପେ ତା'ଙ୍କ ମନ ହରିନିଜ ଭୁବନେ ବିଜେ କରି

Couplet 44

କୃଷ୍ଣର ଯଶ ଗୁଣ ଯେତେସଂସାରେ ଶୁଣି ଗୁଣି ଚିତ୍ତେ

Couplet 45

ପ୍ରାଣୀ ହୋଇବେ ଭବୁ ପାରଏମନ୍ତ ମହିମା ଯାହାର

Couplet 46

ସେ ରୂପ କଲେ ଅନ୍ତର୍ଦ୍ଧାନହରି ଚଳିଲେ ନିଜ ସ୍ଥାନ

Couplet 47

ଶୁକ ଚରଣତଳେ ପଡିକହେ ପରୀକ୍ଷ କରଯୋଡି

Couplet 48

ଅଖଣ୍ଡ ନିଜବଂଶ କୋପେକିମ୍ବା ହରିଲେ ବିପ୍ରଶାପେ

Couplet 49

ଯେ ଯଦୁବଂଶ ମହୀତଳେକ୍ଷୟ ନୁହଁନ୍ତି ରିପୁବଳେ

Couplet 50

ଯାହାର ସ୍ନେହ ଅନୁବନ୍ଧେଈଶ୍ୱର ଖେଳଇ ଆନନ୍ଦେ

Couplet 51

ଯାଦବେ ବିପ୍ର ଗୁରୁପାଦେସେବନ୍ତି ବେଦବିଧି ବାଦେ

Couplet 52

ସେ ବ୍ରହ୍ମଶାପ ନରହରିହେଳେ ପାରଇ ଆନ କରି

Couplet 53

ସର୍ବ ସମ୍ପଦ ନିଜପୁରୀମାୟାର ବଳେ ଭେଦ କରି

Couplet 54

କିମ୍ପା ଗୋବିନ୍ଦ ସଂହାରିଲେନିଜ ଭୁବନେ ବିଜେ କଲେ

Couplet 55

ଯାଦବେ ଏକଆତ୍ମା ହୋଇକିପାଁ କନ୍ଦଳ କଲେ ସେହି

Couplet 56

କି ଶାପ କି ଅବା କାରଣଏ ସର୍ବ ମୋହର ପ୍ରଶନ

Couplet 57

ଭୋ ମୁନି କହ ତୋଷମନେଏମନ୍ତ ରାଜାର ବଚନେ

Couplet 58

ବୋଲନ୍ତି ବ୍ୟାସମୁନି ସୁତଶୁଣ ହୋ କୃଷ୍ଣର ଚରିତ

Couplet 59

ଜନମୋହନ ମାୟାଧରପ୍ରକାଶି ନର କଳେବର

Couplet 60

ନାନା ବିଚିତ୍ରକର୍ମ କରିକନ୍ଦଳେ ନିଜବଂଶ ମାରି

Couplet 61

କାହାର ସାଧ୍ୟ ଏ ବେଭାରଶୁଣ ସୁମନେ ନୃପବର

Couplet 62

କଳି କଳୁଷ ନିବାରଣସଂସାରେ ସ୍ଥାପି ଯଶଗୁଣ

Couplet 63

ଏବେ ଗୋବିନ୍ଦ କଲେ ଯେତେକହିବା ଶୁଣ ଏକଚିତ୍ତେ

Couplet 64

ଯାଦବବଂଶ ନାଶ ଅର୍ଥେଗୋବିନ୍ଦ ବିଚାରିଲେ ଚିତ୍ତେ

Couplet 65

ବିପ୍ରେ ଯେ ଥିଲେ ନିଜ ଦେଶେକୃଷ୍ଣର ଦରଶନ ଆଶେ

Couplet 66

ବିଶ୍ୱାମିତ୍ରଙ୍କୁ ଆଗ କରିଅସିତ କଣ୍ୱ ବ୍ରହ୍ମଚାରୀ

Couplet 67

ବଶିଷ୍ଠ ନାରଦ ବିଶେଷିଭୃଗୁ ଅଙ୍ଗିରା ଅତ୍ରିଋଷି

Couplet 68

ଦୁର୍ବାସା କଶ୍ୟପଙ୍କୁ ଘେନିଶ୍ରୀବାମଦେବ ମହାମୁନି

Couplet 69

ଶ୍ରମେ ଚାଲନ୍ତି ବନପଥେମିଳିଲେ ପିଣ୍ଡାରକ ତୀର୍ଥେ

Couplet 70

ଏଣେ ଯେ କୃଷ୍ଣର କୁମରେଆନନ୍ଦେ ସମୁଦ୍ରର ତୀରେ

Couplet 71

ସକଳେ ଏକସ୍ଥାନେ ମିଳିରଙ୍ଗେ କରନ୍ତି ନାନାକେଳି

Couplet 72

ଶାମ୍ବକୁ ନାରୀବେଶ କରିଅନେକ ଅଳଙ୍କାର ଭରି

Couplet 73

ପ୍ରସବ ଗର୍ଭ ପ୍ରାୟ କରିଉଦରେ ଲୌହପାତ୍ର ଭରି

Couplet 74

ଚାଲଇ ଚରଣ ମନ୍ଥରେଶ୍ରମେ ଘୂମିତ କଳେବରେ

Couplet 75

ମୁନିଙ୍କି ଦେଖି ଲଜ୍ଜା ପାଇଅନ୍ତରେ ଅଧୋମୁଖ ହୋଇ

Couplet 76

ରହିଲା ଲତା ଅଭ୍ୟନ୍ତରେଏମନ୍ତେ କୃଷ୍ଣର କୁମରେ

Couplet 77

ମୁନିଙ୍କ ପାଶେ ଯାଇ ଧୀରେକର ଅଞ୍ଜଳି ଦେଇ ଶିରେ

Couplet 78

କୋମଳ ମଧୁର ବଚନେବୋଲନ୍ତି ଶୁଣ ବିପ୍ରଜନେ

Couplet 79

ଯାଦବ କୁଳବଧୂ ଏହିଅନେକ ଦିନୁ ଗର୍ଭ ବହି

Couplet 80

ପ୍ରସବ ନୋହେ କି କାରଣେପୁଛିଲୁ ତୁମ୍ଭର ଚରଣେ

Couplet 81

ଚଳି ନ ପାରେ ଶ୍ରମଭାଗେଲାଜେ ନ କହେ ତୁମ୍ଭ ଆଗେ

Couplet 82

ତୁମ୍ଭେ ସର୍ବଜ୍ଞ ମୁନିବରକି ଅଛି ଗର୍ଭରେ ଏହାର

Couplet 83

ପୁତ୍ର ଦୁହିତା କିବା ଜାତମାୟା ନ କରି କହ ସତ

Couplet 84

ଶୁଣି ସେ କପଟ ବଚନକୋପେ ବୋଲନ୍ତି ମୁନିଜନ

Couplet 85

ଏ ନାରୀ ଗର୍ଭବାସ ବାଣୀଆମ୍ଭେ ଜାଣିଲୁ ପରିମାଣି

Couplet 86

ଏହାର ଗର୍ଭ ହେବ କାଳନିଷ୍ଠୁର ଲୌହର ମୂଷଳ

Couplet 87

ଆଜ ଏ ଗର୍ଭ ପ୍ରସବିବତୁମ୍ଭର ବଂଶ ବିନାଶିବ

Couplet 88

କୁଳ ସମୂଳେ କରି ନାଶଭୂମିରେ ଯେତେ ଯଦୁବଂଶ

Couplet 89

ଏମନ୍ତ କହି ଗଲେ ମୁନିକୃଷ୍ଣ କୁମରେ ତାହା ଶୁଣି

Couplet 90

ବଜ୍ର ପଡ଼ିଲା ଯେହ୍ନେ ମୁଣ୍ଡେଶାମ୍ବକୁ ଘେନି ରାଜଦାଣ୍ଡେ

Couplet 91

ତକ୍ଷଣେ ଲୌହପାତ୍ର ଫେଇପେଟ ଖୋଜନ୍ତି ହସ୍ତ ଦେଇ

Couplet 92

କର୍କଶ ପିଙ୍ଗଳ ପିଚ୍ଛିଳଦେଖିଲେ ଲୌହର ମୂଷଳ

Couplet 93

ଗର୍ଭୁ ପଡ଼ିଲା ବଜ୍ର ପ୍ରାୟେଦେଖି କମ୍ପିଲେ କୃଷ୍ଣପୋଏ

Couplet 94

ଲୌହମୂଷଳ ତେଜଭରେଚକ୍ଷୁ ବୁଜିଲେ ବେନିକରେ

Couplet 95

ବୋଲନ୍ତି କଲୁ ମନ୍ଦକର୍ମକିବା ବୋଲିବେ କୃଷ୍ଣରାମ

Couplet 96

ଏମନ୍ତେ ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣର ସୁତେଲୌହମୂଷକ ଘେନି ହସ୍ତେ

Couplet 97

ଉଗ୍ରସେନର ସଭାତଳେମିଳିଲେ ହୃଦୟ ବ୍ୟାକୁଳେ

Couplet 98

ଲୌହମୂଷଳ ତଳେ ଥୋଇବୋଲନ୍ତି ସଭାମୁଖ ଚାହିଁ

Couplet 99

ଆମ୍ଭେ ଯେ କ୍ରୀଡ଼ା କଉତୁକେଖେଳନ୍ତେ ତୀର୍ଥ ପିଣ୍ଡାରକେ

Couplet 100

ଶାମ୍ବକୁ ନାରୀବେଶ କରିଉଦରେ ଲୌହପାତ୍ର ଭରି

Couplet 101

ମୁନିଙ୍କି ପଚାରିଲୁ ଭାବେଏ ଗର୍ଭ ପ୍ରସବ ପ୍ରସ୍ତାବେ

Couplet 102

ଶୁଣି କୋପିଲେ ମୁନିଜନେବନ-ଗହନ-ପଥ ଶ୍ରମେ

Couplet 103

ବୋଇଲେ ଗର୍ଭେ ଅଛି କାଳନିଷ୍ଠୁର ଲୌହର ମୂଷଳ

Couplet 104

ଭୂମିରେ ଯଦୁବଂଶ ଯେତେଏ ଲୌହେ ମରିବେ ସମସ୍ତେ

Couplet 105

ନିର୍ମୂଳ କରି ଯଦୁକୁଳଏ ଜାତ ଲୌହର ମୂଷଳ

Couplet 106

ତକ୍ଷଣେ ଗର୍ଭ ଫେଇ ଦେଖିଭୟେ ବୁଜିଲୁ ବେନିଆଖି

Couplet 107

ଏମନ୍ତେ କହି ସଭାମଧ୍ୟେକୁମରେ ବସିଲେ ବିଷାଦେ

Couplet 108

ଶୁଣି ସକଳ ଗୁରୁଜନେକହଇ ଦୁଃଖଦ ବଦନେ

Couplet 109

ନିଷ୍ଠୁର ବ୍ରହ୍ମ କୋପାନଳଦହଇ ଭୂବନମଣ୍ଡଳ

Couplet 110

ଅନ୍ୟଥା କେ ତାହା କରିବବ୍ରହ୍ମାଶଙ୍କର ବାସୁଦେବ

Couplet 111

ଶୁଣି ବିଷାଦ ସଭାଜନବଦନୁ ନ ସ୍ପୁରେ ବଚନ

Couplet 112

ତା' ଦେଖି ରାଜା ଉଗ୍ରସେନଭୃତ୍ୟଙ୍କୁ ବୋଲନ୍ତି ବଚନ

Couplet 113

ଏ ଲୌହ ଗିରିଶିଖେ ନେଇଘଷ ସମୁଦ୍ରଜଳ ଦେଇ

Couplet 114

ନିଃଶେଷ କରି ଲୌହ ଘଷଯେମନ୍ତେ ନ ରହଇ ଶେଷ

Couplet 115

ତକ୍ଷଣେ ରାଜା ଆଜ୍ଞା ପାଇମୂଷଳ ଘେନି ବେଗେ ଯାଇ

Couplet 116

ପର୍ବତେ ସମୁଦ୍ରର ଜଳେଲୌହ ଘଷିଲେ ଭୁଜବଳେ

Couplet 117

ଘଷନ୍ତେ ଲୌହଚୂର୍ଣ୍ଣ ଶିଳେପଡ଼ଇ ସମୁଦ୍ର ଉଲ୍ଲୋଳେ

Couplet 118

ଅନେକ ଦିନ ଘଷି ରୋଷେଅଳପ ରହେ ଅବଶେଷେ

Couplet 119

ଅଙ୍ଗୁଳି ଛିଡ଼ି ଘରଷଣେନିଷ୍ଠୁରେ ନିଃଶେଷ କରଣେ

Couplet 120

ନ ପାରି ପକାଇଲେ ଜଳେଘୋର ଗଭୀର ମୀନମେଳେ

Couplet 121

ଲୌହ ପଡ଼ନ୍ତେ ଘୋର ପାଣିଆହାର ପ୍ରାୟ ତାହା ମଣି

Couplet 122

ମୀନ ଗିଳିଲା ଅତି ବେଗେସେ ମୀନ ମତ୍ସ୍ୟଗଣ ସଙ୍ଗେ

Couplet 123

ଚରନ୍ତେ ସମୁଦ୍ରର ଜଳେଜାଲେ ପଡ଼ିଲା ରାତ୍ରକାଳେ

Couplet 124

ଧୀବରେ ମୀନ ନେଇ ଏକାଜାରାଶବରେ ଦେଲା ଦେଖା

Couplet 125

ମୀନ କାଟନ୍ତେ ତା'ର ଘରେଲୌହ ଦେଖିଲା ତା' ଉଦରେ

Couplet 126

କର୍କଶ ପିଙ୍ଗଳ ପ୍ରଚଣ୍ଡଜଳଇ ଯେହ୍ନେ ମାରତଣ୍ଡ

Couplet 127

ଦେଖି ଶବର ତୋଷ ହୋଇନାରାଚଫଳ କଲା ନେଇ

Couplet 128

ବାଣର ମୁନେ ତୀକ୍ଷ୍‌ଣଫଳତେଜେ କି ଗଞ୍ଜଇ ଅନଳ

Couplet 129

ଯେ ଲୌହଚୂର୍ଣ୍ଣ ପଡ଼ିଜଳେଭାସିଲା ସମୁଦ୍ର ଉଲ୍ଲୋଳେ

Couplet 130

ତୀରେ ଲାଗନ୍ତେ ଲୌହଚୂର୍ଣ୍ଣଜନ୍ମିଲା ଏରକାର ବନ

Couplet 131

ତୀକ୍ଷ୍‌ଣ ତ୍ରିଶିର ସେ ସ୍ୱଭାବେଯେଣେ ଯାଦବେ ନାଶଯିବେ

Couplet 132

ସେ କାଳରୂପୀ ଭଗବାନଜାଣଇଁ ସକଳ ବିଧାନ

Couplet 133

ଖେଳଇ ମାୟାମୟ କଳ୍ପେସେ ପ୍ରଭୁ ଡ଼ରେ ବ୍ରହ୍ମଶାପେ

Couplet 134

କୁଳବିନାଶ ହେତୁ କରିଅବନୀଭାରା ହେଳେ ହରି

Couplet 135

ନିଜ ଭୁବନେ ଅବଧାନନିର୍ଲେପ ପ୍ରଭୁ ଭଗବାନ

Couplet 136

ବୋଲଇ ଦାସ ଜଗନ୍ନାଥଶ୍ରୀଏକାଦଶ ଭାଗବତ

Couplet 137

ଜାହ୍ନବୀତୀରେ ରାଜା ଆଗେଶୁକ କହିଲେ ସାଧୁସଙ୍ଗେ

Couplet 138

ପୁରାଣ ଭାଗବତ ବାଣୀସୁଜନେ ତର ଏହା ଶୁଣି