Adhyaya 82

Couplet 1

ଶୁକ କହନ୍ତି ରାଜା ଆଗେକୃଷ୍ଣନନ୍ଦନ ଅତିବେଗେ

Couplet 2

ତୃଷିତେ ରଥୁଁ ଅବତରିସନ୍ତୋଷେ ଜଳପାନ କରି

Couplet 3

କର-ଚରଣ- କଳେବରେଜଳ ସିଞ୍ଚିଲା ସୁଖଭରେ

Couplet 4

କବଚ ଭରି କଳେବରେଧନୁ ଧଇଲା ବାମକରେ

Couplet 5

ମୀନକେତନେ ବିଜେ କଲାସାରଥୀ ମୁଖକୁ ଚାହିଁଲା

Couplet 6

ବୋଲେ ସାରଥୀ ମୁଖ ଚାହିଁବେଗେ ତୁ ଚଳ ରଥ ବାହି

Couplet 7

ଦ୍ୟୁମାନ ମୁଖେ ରଥ କରତା ତୁଲେ ସମର ମୋହର

Couplet 8

ଶୁଣି ଦାରୁକସୁତ ବେଗେମିଳିଲା ଦ୍ୟୁମାନର ଲାଗେ

Couplet 9

ଅସୁରମାୟା ଅପ୍ରମିତଅସୁରବଳ କରେ ହତ

Couplet 10

ରୁକ୍ମିଣୀସୁତ ଦେଖି ରୋଷେହୁଙ୍କାର କରି ଗୁଣ ଘୋଷେ

Couplet 11

ସନ୍ଧାନ କଲା ଅଷ୍ଟଶରକେ କହୁ ମହିମା ତାହାର

Couplet 12

ରଥ ତୁରକ ଚାରିବାଣେଛିଡି ପଡିଲେ ଘୋରରଣେ

Couplet 13

ସାରଥୀ ଏକବାଣେ ମଲାବେନି ନାରାଚେ ଧ୍ୱଜ ଗଲା

Couplet 14

ଏକା ନାରାଚେ ଛେଦି ଶିରବିମାନ କଲା ଶତେ ଚୁର

Couplet 15

ଗଦ ସାତ୍ୟକି ଶାମ୍ବ ଆଦିତୀକ୍ଷ୍ମ ନାରାଚ ବେଗେ ବିନ୍ଧି

Couplet 16

ଶାଲ୍ୱସଇନି କଲେ ନାଶନାରାଚେ ନ ଦିଶେ ଆକାଶ

Couplet 17

ଶିର ଛିଡିଲା ଭୁଜବଳେପଡିଲା ବାରାନିଧି ଜଳେ

Couplet 18

ଏମନ୍ତେ ଶାଲ୍ୱ ଯଦୁବୀରେଋଣ ବଢିଲା ଏକୁଆରେ

Couplet 19

ଯୁଦ୍ଧ କରନ୍ତେ କୃଷ୍ଣବାଳାତ୍ରିନବରାତ୍ର ହେଲେ ଗଲା

Couplet 20

ଏବେ ହୋ ଶୁଣ ପରୀକ୍ଷିତଇନ୍ଦ୍ରପ୍ରସ୍ଥରେ ଯଦୁନାଥ

Couplet 21

ଥିଲେ ରାଜୁସିଯଜ୍ଞକାଳେଚକ୍ରେ ସଂହାରି ଶିଶୁପାଳେ

Couplet 22

ତାହାର ଭ୍ରାତ ଶାଲ୍ୱବୀରଯଦୁଙ୍କ ସଙ୍ଗତେ ସମର

Couplet 23

ତାହା ଜାଣିଲେ ଭାବଗ୍ରାହୀଏମନ୍ତେ ଇନ୍ଦ୍ରପ୍ରସ୍ଥେ ଥାଇ

Couplet 24

ଦ୍ୱାରକାଯିବା ସଜ ହୋଇପଣ୍ତୁନନ୍ଦ ଆଗେ କହି

Couplet 25

ଗୁରୁ ବୃଦ୍ଧଙ୍କୁ ଆଜ୍ଞା ମାଗିପିତୃଭଗିନୀପାଦେ ଲାଗି

Couplet 26

ମୁନିଙ୍କି କରି ନମସ୍କାରଗୋବିନ୍ଦ ହୋଇଲେ ବାହାର

Couplet 27

ଦେଖିଲେ ଅନ୍ଧକାର ଦିଶନିର୍ଘାତେ କମ୍ପଇ ଆକାଶ

Couplet 28

ଭୂମି ଗଗନ ଅନ୍ତରୀକ୍ଷେଉତ୍ପାତ ଦିଶଇ ପ୍ରତ୍ୟକ୍ଷେ

Couplet 29

ଘୋର ନିର୍ଘାତ ରିଷ୍ଟ ଚାହିଁମନେ ଭାଳନ୍ତି ଭାବଗ୍ରାହୀ

Couplet 30

ଧର୍ମନନ୍ଦନପୁରେ ମୁହିଁନିଶ୍ଚିନ୍ତେ ଅଛି ଭାବବହି

Couplet 31

ବନ୍ଧୁବାନ୍ଧବ ମୋର ସଙ୍ଗେସୁଖେ ବଞ୍ଚନ୍ତି ନାନାରଙ୍ଗେ

Couplet 32

ଦୁଷ୍ଟସ୍ୱଭାବେ ମହାବଳମୁଁ ଯେ ନାଶିଲି ଶିଶୁପାଳ

Couplet 33

ତାହାର ପକ୍ଷ ରାଜା ଯେତେସକଳ ମିଳି କୋପଚିତ୍ତେ

Couplet 34

ନିଶ୍ଚେ ନାଶିଲେ ମୋର ପୁରତେଣୁ ଏ ରିଷ୍ଟ ମହାଘୋର

Couplet 35

ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ଏମନ୍ତ ବିଚାରିବେଗେ ମିଳିଲେ ନିଜପୁରୀ

Couplet 36

ଦେଖିଲେ ପ୍ରଜାଙ୍କ କଷଣପୁତ୍ରେ କରନ୍ତି ଘୋରରଣ

Couplet 37

ନିଜ କୁଟୁମ୍ବ ରକ୍ଷା କରିପୁରେ ରହିଲେ ହଳଧାରୀ

Couplet 38

ରାମଙ୍କୁ ରଖି ନିଜପୁରେଗୋବିନ୍ଦ ସାଜିଲେ ସମରେ

Couplet 39

ଦାରୁକେ ରାଇ ବନମାଳୀବୋଲନ୍ତି ବେନିଭୂଜ ତୋଳି

Couplet 40

ତୁ ଯେବେ ସାରଥୀ ମୋହରଶାଲ୍ୱ ନିକଟେ ରଥ କରି

Couplet 41

ଚିତ୍ତେ ନ କର ତୁହି ହ୍ରାସଜାଣ ତୁ ଶାଲ୍ୱ ଗଲା ନାଶ

Couplet 42

ଏମନ୍ତେ କୃଷ୍ଣଆଜ୍ଞା ପାଇଦାରୁକ ବେଗେ ରଥ ବାହି

Couplet 43

ଗରୁଡ ବସେ ରଥ ଶିଖେସ୍ୱର୍ଗେ ଦେଖନ୍ତି ବୃନ୍ଦାରକେ

Couplet 44

ଉଭୟବଳ ମଧ୍ୟେ ରଥଶାଲ୍ୱ ଦେଖିଲା ଯଦୁନାଥ

Couplet 45

ସ୍ୱଭାବେ ହୀନବଳ- ପ୍ରାଣମାୟା ପ୍ରକାଶେ ଗରୁଟାଣ

Couplet 46

ଦେଖି ଦାରୁକ ଦାମୋଦରକୋପେ ଗର୍ଜଇ ମହାବୀର

Couplet 47

ଶକ୍ତିଏ ଥିଲା ତାର ହସ୍ତେକୋପେ ବୁଲାଇ ଶୂନ୍ୟପଥେ

Couplet 48

ରବିକିରଣ ପ୍ରାୟ ଦିଶିକୃଷ୍ଣ ଉପରେ ଦେଲା ପେଷି

Couplet 49

ଶକ୍ତିଶବଦେ ଦିଗ ପୁରଦେଖି ଗୋବିନ୍ଦ ଧନୁ ଧରି

Couplet 50

ତୀକ୍ଷ୍ନ ନାଚାଚେ ଦାମୋଦରଶକତି କଲେ ଶତେ ଚୁର

Couplet 51

ଆକାଶେ ଭ୍ରମେ ମାୟାରଥଶାଲ୍ୱ ସେ ବିମାନେ ଗୁପତ

Couplet 52

ଦେହ ନ ଦିଶେ ଅନ୍ଧକାରେଚାହିଁ ଗୋବିନ୍ଦ କୋପଭରେ

Couplet 53

ଶର ବରଷେ ଯଦୁନାଥଗଗନେ ଯେହ୍ନେ ଛାୟାକାନ୍ତ

Couplet 54

ତାପଇ ନିଜ ରଶ୍ମିଜାଳେକୃଷ୍ଣନାରାଚ ଅନ୍ତରାଳେ

Couplet 55

ନିମିଷମାତ୍ରେ କୋଟି କୋଟିବିଷ୍ଣୁନାରାଚ ଶୁନ୍ୟେ ଘୋଟି

Couplet 56

ଦେଖି ଚକିତ ମହାବୀରଲ୍ୟୈହ ଧନୁଏ ଧରି କର

Couplet 57

ମାୟା ପ୍ରକାଶି ଗରୁଟାଣକୋପେ ବିନ୍ଧିଲା ତୀକ୍ଷ୍ମବାଣ

Couplet 58

ତକ୍ଷଣେ କୃଷ୍ଣବାମ ମୁଷ୍ଟିଧନୁସହିତେ ଗଲା ଫୁଟି

Couplet 59

ହସ୍ତୁ ପଡିଲା ଧନୁ ତଳେଦେଖି ଚକିତ ଦିଗପାଳେ

Couplet 60

କରନ୍ତି ହାହାକାରା ବାଣୀଶାଲ୍ୱ ବୋଲଇ ତାହା ଶୁଣି

Couplet 61

ରେ ମୂଢ ଶୁଣ ମୋର ବାଣୀମୋ ମିତ ବରିଲା ରୁକ୍ମିଣୀ

Couplet 62

ମଙ୍ଗଳ ଶୁଭଲଗ୍ନ ବେଳେସେ କନ୍ୟା ନେଇଅଛୁ ବଳେ

Couplet 63

ସଭାର ମଧ୍ୟେ ଅବିଶ୍ୱାସଶିଶୁପାଳକୁ କଲୁ ନାଶ

Couplet 64

ଏବେ ପଡିଲୁ ମୋର ମୁଖେସମର କର ଆତ୍ମା ସୁଖେ

Couplet 65

ଦେଖ ମୋ ନାରାଚ ପ୍ରଚଣ୍ତଏଥେ କାଟିବି ତୋର ମୁଣ୍ତ

Couplet 66

ଅଜେୟ ବୋଲାଉ ଜଗତେଆଜ ପଡିଲୁ ମୋ ଅଗ୍ରତେ

Couplet 67

ଏମନ୍ତ ତାର ବାକ୍ୟ ଶୁଣିହସି ବୋଲନ୍ତି ଚକ୍ରପାଣି

Couplet 68

ଶୁଣ ମୋ ଶାଲ୍ୱ ମହାବୀରଏ କଥା ଉଚିତ ତୋହର

Couplet 69

ତୋ ପଞ୍ଚପ୍ରାଣ କଣ୍ଠତଟେଯମକୁ ନ ଦେଖୁ ନିକଟେ

Couplet 70

ମରଣକାଳେ ଯେହ୍ନେ ପ୍ରାଣୀଗୁରୁଗଉରବ ନ ଗଣି

Couplet 71

ପ୍ରଳାପ କରେ ରୋଗତାପେକୃତାନ୍ତ ସେବକ ସମୀପେ

Couplet 72

ଯେ ଯାହା ବୀରପଣ ବଳେଲୋକେ ଦେଖନ୍ତି ଯୁଦ୍ଧକାଳେ

Couplet 73

ଆତ୍ମପ୍ରଶଂସା ଯେ କରନ୍ତିସେ ପ୍ରାଣୀ ନରକେ ପଡନ୍ତି

Couplet 74

ଏମନ୍ତ କହୁଁ କହୁଁ ହରିଦକ୍ଷିଣଭୂଜେ ଗଦା କରି

Couplet 75

ଉଠି ତାହାର ରଥ ଦଣ୍ତେଗଦା ପ୍ରହାର କଲେ ମୁଣ୍ତେ

Couplet 76

ଶବଦ ଶୁଭେ ମହାଘୋରବଦନୁ ଗଳାଇ ରୁଧିର

Couplet 77

ଦେଖନ୍ତି ପ୍ରଭୁ ଭଗବାନଶାଲ୍ୱ ହୋଇଲା ଅନ୍ତର୍ଦ୍ଧାନ

Couplet 78

କୃଷ୍ଣ ଚାହାନ୍ତି ଦଶଦିଶେବିଷମମାୟା ପରକାଶେ

Couplet 79

ଏମନ୍ତେ ଗଲା ଦଣ୍ତଚାରିମାୟାପୁରୁଷ ରୂପ ଧରି

Couplet 80

ବେଗେ ମିଳିଲା କୃଷ୍ଣପାଶେଚରଣେ ନମଇଁ ବିଶ୍ୱାସେ

Couplet 81

ବୋଲଇ ଶିରେ ଦେଇ ହସ୍ତଦେବକୀଦେବୀର ମୁଁ ଦୂତ

Couplet 82

କଣ୍ଠକୁଣ୍ଠିତେ ବାକ୍ୟ କହେବେନି ଲୋଚନୁ ଅଶ୍ରୁ ବହେ

Couplet 83

ହେ କୃଷ୍ଣ କୃଷ୍ଣ ମହାଭୁଜମହାପୁରୁଷ ବିଶ୍ୱତେଜ

Couplet 84

ଆଜ ରଜନୀ ଅର୍ଦ୍ଧନିଶିଶାଲ୍ୱ ଦ୍ୱାରକାପୁରେ ପଶି

Couplet 85

ଯୁଦ୍ଧେ ଯାଦବବଳ ମାରିବସୁଦେବଙ୍କୁ ନେଲା ଧରି

Couplet 86

ପୁରେ କାନ୍ଦନ୍ତି ବଧୁଜନେପଶୁଙ୍କୁ ପଶୁମାର ଯେହ୍ନେ

Couplet 87

ପିତୃବତ୍ସଳ ନାଥ ତୁହିକହିଲି ମୋର ଦୋଷ ନାହିଁ

Couplet 88

ଏମନ୍ତେ ଦୂତବାକ୍ୟ ଶୁଣିମନୁଷ୍ୟ - ମୋହେ ଚକ୍ରପାଣି

Couplet 89

ପିତାର ସ୍ନେହପାଶେ ଗ୍ରସ୍ତବିଭ୍ରମଚିତ୍ତେ ମୋହଗତ

Couplet 90

ଇତରଜନ ପ୍ରାୟ ଭାଳିମନେ ଚିନ୍ତିଲେ ବନମାଳୀ

Couplet 91

ଏ ତ ବିଷମ ବିପରୀତଦେବକୀ ପେଷିଛନ୍ତି ଦୂତ

Couplet 92

ଯହିଁ ରକ୍ଷକ ହଳଧରଦେବଦାନବେ ଅଗୋଚର

Couplet 93

ତାହାଙ୍କୁ ଜିଣିଲା କେମନ୍ତେବିହି ହୋଇଲା ବାମ ମୋତେ

Couplet 94

ଏ ଶାଲ୍ୱ କୀଟ ପ୍ରାୟ ମୋତେରାମଙ୍କୁ ଜିଣିଲା କେମନ୍ତେ

Couplet 95

ଏତେ ବିଚାରି ନରହରିଭାଳନ୍ତି ହସ୍ତେ ଗଦା ଧରି

Couplet 96

ଦିଗେ ଦିଶନ୍ତି ଧୂମମେୟଭୂମି ପ୍ରଚଣ୍ତ ଘୋରବାୟେ

Couplet 97

ଦେଖନ୍ତି ପ୍ରଭୁ ଭଗବାନଗଗନେ ପ୍ରକାଶେ ବିମାନ

Couplet 98

ରବିକିରଣ ପ୍ରାୟ ଦିଶେଶାଲ୍ୱ ମିଳିଲା କୃଷ୍ଣ ପାଶେ

Couplet 99

ବସୁଦେବର କେଶ ଧରିଝିଙ୍କଇ ଘୋରନାଦ କରି

Couplet 100

କୃଷ୍ଣଙ୍କୁ ଚାହିଁ ମହାରୋଷେବୋଲଇ ବଚନ ପରୁଷେ

Couplet 101

ଦେଖ ଏ ତୋ ପିତା ଅଧମଯାହାର ବୀର୍ଯ୍ୟେ ତୁ ଜନମ

Couplet 102

ଏହାର ଅର୍ଥେ ଦେହ ବହୁଶ୍ରୀବାସୁଦେବ ତୁ ବୋଲାଉ

Couplet 103

ତୁ ଯେବେ ବୋଲାଉ ସମର୍ଥଆଜ ମରୁଣୁ ରତ ତାତ

Couplet 104

ଏମନ୍ତେ କରଇ ଭର୍ତ୍ସନଦୁଃସହ ନିଷ୍ଠୁର ବଚନ

Couplet 105

ଆକର୍ଷି ବସୁଦେବ ଆଣିତୀକ୍ଷ୍ମ ଖଡଗେ ଶିର ହାଣି

Couplet 106

କୃଷ୍ଣ କୋଳକୁ ଫିଙ୍ଗି ଦେଲାବିମାନେ ଗଗନେ ପଶିଲା

Couplet 107

ପିତାବଦନ ଦେଖି ହରିମୁହୂର୍ତ୍ତେ ମାତ୍ର ଶୋକ କରି

Couplet 108

ସ୍ୱଜନ ଅନୁଷଙ୍ଗ ଦୋଷେନିଜ ପ୍ରକୃତି ମାୟା ଗ୍ରାସେ

Couplet 109

ଶୁଦ୍ଧ ସ୍ୱଭାବେ ନିରଞ୍ଜନସ୍ୱୟଂ ପ୍ରକାଶ ଠୁଳ ଶୂନ୍ୟ

Couplet 110

ଜଗତପତି ଜ୍ଞାନଗୁରୁକେବା ମହିମା ଅନ୍ତଃ କରୁ

Couplet 111

ତକ୍ଷଣେ ପ୍ରଭୁ ଭଗବାନନିଜ ସ୍ୱଭାବେ ଅବଧାନ

Couplet 112

ଜ୍ଞାନପ୍ରକାଶେ ମାୟା ନାଶସୁଜ୍ଞାନ ଗୋବିନ୍ଦେ ପ୍ରକାଶ

Couplet 113

ଜାଣିଲେ ମୟ-ମାୟାବଳେଶାଲ୍ୱ ଯୁଝଇ ମୋର ତୁଲେ

Couplet 114

ଏମନ୍ତ ଭାଳି କୃଷ୍ଣ ଚାହିଁଦେଖିଲେ ରଥେ କେହି ନାହିଁ

Couplet 115

ନ ଦିଶେ ପିତା ଛିନ୍ନଶିରଦୂତ ହିଁ ହୋଇଲା ଅନ୍ତର

Couplet 116

ସ୍ୱପ୍ନେ ଯେସନେ ନିଦ୍ରାବୋଧେଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ଚାହାନ୍ତି ଆନନ୍ଦେ

Couplet 117

ଘୋର ଅନ୍ଧାରେ ମୟଯାନଗଗନେ ଦେଖି ଭଗବାନ

Couplet 118

ରିପୁମାରଣେ ସାବଧାନଶୁଣ ହୋ ପରୀକ୍ଷ ରାଜନ

Couplet 119

ବେଦବଚନେ ଋଷିଗଣେପୂଜନ୍ତି ଯାହାର ଚରଣେ

Couplet 120

ସ୍ମରଣ କରି ନାମ ହୃଦେତରନ୍ତି ସଂସାର ପ୍ରମାଦେ

Couplet 121

ତାହାର କାହିଁ ଶୋକ ମୋହଅଜ୍ଞାନେ ଜାତ ସ୍ନେହଭୟ

Couplet 122

ଲୀଳା ପ୍ରକାରେ ଅନୁମାନେଅବିଦ୍ୟା ବିରୋଧ ବଚନେ

Couplet 123

ଅଖଣ୍ତ ବିଜ୍ଞାନ ଯାହାରଜ୍ଞାନ ଅଜ୍ଞାନର ଈଶ୍ୱର

Couplet 124

ଯା ପାଦପଦ୍ମ ସେବା ଫଳେନିର୍ମଳଆତ୍ମା ଜ୍ଞାନବଳେ

Couplet 125

ଅଜ୍ଞାନ ଅବିଦ୍ୟା ନାଶନ୍ତିଜନ୍ମ ମରଣେ ନାହିଁ ଭ୍ରାନ୍ତି

Couplet 126

ଲଭନ୍ତି ଆତ୍ମାନନ୍ଦ ହରିସକଳ ବିଷାଦ ପାସୋରି

Couplet 127

ଯାର ସେବକ ଏ ଜଗତେମୋହ ନଯାନ୍ତି ମାୟାଗ୍ରସ୍ତେ

Couplet 128

ତାହାର ମାୟାମୋହ କାହିଁଏବେ ହୋ ଶୁଣ ମନଦେଇ

Couplet 129

ଶାଲ୍ୱ ଗଗନପଥେ ଥାଇକୃଷ୍ଣଙ୍କୁ ବାଣ ବରଷଇ

Couplet 130

ଦେଖି ତାହାର ରଥ ଶୁନ୍ୟେଗୋବିନ୍ଦ ତୀକ୍ଷ୍ମବାଣ ମୁନେ

Couplet 131

ତାହାର ଶସ୍ତ୍ର କଲେ ନାଶତମ ଯେସନେ ରବିତ୍ରାସ

Couplet 132

ଚର୍ମ ଖଡଗ ଧନୁଦଣ୍ତତକ୍ଷଣେ କଲେ ଖଣ୍ତ ଖଣ୍ତ

Couplet 133

ତାହାର ଶିରୋମଣି ହରିଗଦା ପ୍ରହାରେ ରଥ ଚୁରି

Couplet 134

ଗୋବିନ୍ଦ ହସ୍ତେ ଗଦା ବେଗେମାୟାବିମାନ ଶୂନ୍ୟମାର୍ଗେ

Couplet 135

ଭାଙ୍ଗି ହୋଇଲା ଶତେଖଣ୍ତଶବଦ ଶୁଭଇ ପ୍ରଚଣ୍ତ

Couplet 136

ଆକାଶେ ଦେଖନ୍ତି ବିବୁଧେବୁଡିଲା ସିନ୍ଧୁଜଳ ମଧ୍ୟେ

Couplet 137

ବିମାନୁଁ ପଡି ଅନ୍ତରାଳେଶାଲ୍ୱ ମିଳିଲା ମହୀତଳେ

Couplet 138

ଦକ୍ଷିଣକରେ ଗଦା ଘେନିଧାମନ୍ତେ କମ୍ପଇ ମେଦିନୀ

Couplet 139

ଦେଖି ଗୋବିନ୍ଦ ଆଗସରିଅଭେଦ ବାଣ କରେ ଧରି

Couplet 140

ଗଦା ସହିତେ ତାର କରଦୁରୁ ଛେଦିଲେ ଦାମୋଦର

Couplet 141

ଶାଲ୍ୱର ପ୍ରାଣ ନାଶିବାରେସୁଦରଶନ ଧରି କରେ

Couplet 142

ପ୍ରଳୟରବି ପ୍ରାୟ ତେଜେଶୋହେ ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ଦକ୍ଷଭୁଜେ

Couplet 143

ଯାହାର ତେଜେ କମ୍ପେ ମହୀକି ପଟାନ୍ତର ଦେବି ମୁହିଁ

Couplet 144

ଉଦୟଗିରି ସୂର୍ଯ୍ୟଯୋଗେଯେହ୍ନେ ବିରାଜେ ପୂର୍ବଦିଗେ

Couplet 145

ଚକ୍ର ପ୍ରହାରି ଦାମୋଦରଦୁରୁ ଛେଦିଲେ ତାର ଶିର

Couplet 146

ଶିର ପଡିଲା ମହୀତଳେବିରାଜେ କିରୀଟ କୁଣ୍ତଳେ

Couplet 147

ବାସବ ବଜ୍ରେ ବୃତ୍ତ୍ର ଯେହ୍ନେହାହା ଶବଦ କଲେ ଶୂନ୍ୟେ

Couplet 148

ଶାଲ୍ୱ ଜୀବନ ତେଜରାଶିତକ୍ଷଣେ କୃଷ୍ଣଦେହେ ପଶି

Couplet 149

ବିଜୁଳି ଯେହ୍ନେ ନୀଳମେଘେଦେବେ ଦେଖନ୍ତି ଶୂନ୍ୟମାର୍ଗେ

Couplet 150

ଏମନ୍ତେ ଶାଲ୍ୱ ନାଶ ଗଲାଅବନୀ ଉଶ୍ୱାସ ହୋଇଲା

Couplet 151

ବାଜଇ ଦୁନ୍ଦୁଭି ଶବଦନାଚନ୍ତି ଅପସରାବୃନ୍ଦ

Couplet 152

ତାହାର ସଖା ଦନ୍ତବକ୍ରଗୋବିନ୍ଦେ ହୋଇ ରିପୁଚକ୍ର

Couplet 153

ମିଳିଲା ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ଅଗ୍ରତହୃଦେ ସୁମରି ଭାତୃହତ

Couplet 154

କହଇ ବିପ୍ର ଜଗନ୍ନାଥକୃଷ୍ଣଚରିତ ଭାଗବତ

Couplet 155

ଭାରା ହରଣେ କୃଷ୍ଣ କଥାଶୁଣନ୍ତେ ହରେ ଭବବ୍ୟଥା