Adhyaya 67

Couplet 1

ଶୁଣ ପରୀକ୍ଷ ଦଣ୍ତଧରଶୋଣିତପୁରେ ମହାବୀର

Couplet 2

ଦନୁଜବଳୀର କୁମରନାମ ତାହାର ବାଣାସୁର

Couplet 3

ଶତେ କୁମର ମଧ୍ୟେ ଶ୍ରେଷ୍ଠତାମସ ଭାବେ ମହାଦୁଷ୍ଟ

Couplet 4

ତପେ ସେ ଈଶ୍ୱରଙ୍କୁ ଧ୍ୟାୟିବରେ ସହସ୍ରଭୁଜ ପାଇ

Couplet 5

ସେହୁ ସହସ୍ରଭୁଜ ବଳେଯୁଦ୍ଧେ ଭ୍ରମିଲା ମହୀତଳେ

Couplet 6

ଦେଖି ତାହାର ଭୁଜ ତେଜଯୁଦ୍ଧେ ହାରିଲେ ସର୍ବରାଜ

Couplet 7

ଯୁଦ୍ଧ ନ ପାଇ ମନସ୍ତାପେମିଳିଲା ଈଶ୍ୱର ସମୀପେ

Couplet 8

ମର୍ଦ୍ଦଳ ପଞ୍ଚଶତ କନ୍ଧେଦିବ୍ୟତାଣ୍ତବ ଅନୁବନ୍ଧେ

Couplet 9

ତୋଷିଲା ଭବାନୀଶଙ୍କରପ୍ରସନ୍ନ ହୋଇ ଶୂଳଧର

Couplet 10

ବୋଇଲେ ବର ମାଗ ତୁହିତୋତେ ପ୍ରସନ୍ନ ହେଲି ମୁହିଁ

Couplet 11

ସେ ବୋଲେ ହୁଅ ମୋର ଦ୍ୱାରୀହେଉ ବୋଇଲେ ଶୂଳଧାରୀ

Couplet 12

ଦିନେ ସମ୍ଭ୍ରମେ ମହାବୀରରତ୍ନମୁକୁଟ ଅଛି ଶିର

Couplet 13

ସେ ଶିରେ ହରପାଦେ ପଡ଼ିବୋଲଇ ବେନିକର ଯୋଡ଼ି

Couplet 14

ନମଇଁ ତୁମ୍ଭର ଚରଣଅନିଦା ପରମକାରଣ

Couplet 15

ତୁ ନାଥ ସର୍ବଲୋକଗୁରୁଭକତଜନେ ଦୟା କରୁ

Couplet 16

ଅପୂର୍ଣ୍ଣକାମ ଯେତେ ଜନତମ୍ଭେ ତାହାଙ୍କ କଳ୍ପଦ୍ରୁମ

Couplet 17

ସର୍ବସମ୍ପଦ ପାର ଦେଇଭକତ ଯେମନ୍ତ ଲୋଡ଼ଇ

Couplet 18

ସହସ୍ରେ ଦେଲୁ ମୋତେ କରକେବଳ ଭାର ଏ ମୋହର

Couplet 19

କି ପ୍ରୟୋଜନ ଭୁଜ ବହିସଂଗ୍ରାମେ ସୁଖ ମୋର ନାହିଁ

Couplet 20

ସମର ଆଶେ ତିନିଲୋକେତୁଲେ ଖୋଜିଲି ଏକେ ଏକେ

Couplet 21

ମୋ ଆଗେ ନ ମିଳିଲେ କେହିତୁ ମାତ୍ର ଅଛୁ ଶେଷ ହୋଇ

Couplet 22

ଏ ମୋର ଭୁଜକଣ୍ତୁ ବଳେଭ୍ରମିଲି ଅବନୀମଣ୍ତଳେ

Couplet 23

ଅଇରାବତ ଆଦିନାଗେଯେ ଛନ୍ତି ଅଷ୍ଟଦିଗଭାଗେ

Couplet 24

ତାହାଙ୍କ ତୁଲେ ମୁଁ ଆନନ୍ଦେସମର କରିବାର ସଧେ

Couplet 25

ପର୍ବତେ ପିଟିଲି ମୁଁ କରତକ୍ଷଣେ ଗିରି ହେଲା ଚୂର

Couplet 26

ଦେଖି ମୋହର ଭୁଜତେଜଭୟେ ଭାଜିଲେ ସୁରରାଜ

Couplet 27

ଏମନ୍ତ ଶୁଣି ତା ବଚନକୋପନୟନେ ତ୍ରିଲୋଚନ

Couplet 28

ବୋଇଲେ ଶୁଣ ବାଣାସୁରରଥେ ଯେ ଧ୍ୱଜ ଅଛି ତୋର

Couplet 29

ସେ ଧ୍ୱଜ ରଥୁଁ ଯେତେବେଳେଛିଡି ପଡ଼ିବ ମହୀତଳେ

Couplet 30

ଏ ଭୁଜ ଗର୍ବ ନାଶିବାରେରିପୁ ମିଳିବ ତୋ ନଗରେ

Couplet 31

ସେ ବେଳେ ତାର ତୁଲେ ରଣକରିବୁ ଶୁଣ ମୂଢ଼ ବାଣ

Couplet 32

ଏମନ୍ତ ହରବାକ୍ୟ ଶୁଣିଆନନ୍ଦମନେ ବୀରମଣି

Couplet 33

ନିତ୍ୟେ ଚିନ୍ତଇ ହରକଥାକେମନ୍ତେ ଯିବ ଭୁଜବ୍ୟଥା

Couplet 34

ଚିନ୍ତଇ ନିଜ ବୀର୍ଯ୍ୟ ନାଶକୁମତିକୁଳ କାଳପାଶ

Couplet 35

ଶୁଣ ରାଜନ ଚିତ୍ରକଥାଊଷା ନାମରେ ତା ଦୁହିତା

Couplet 36

ଅତି ସୁନ୍ଦର ରୂପରାଶିକି ଅବା କହିବା ପ୍ରଶଂସି

Couplet 37

ତାହାର କନ୍ୟାକାଳ ଜାଣିନିରୋଧେ କଲା ଦୈତମଣି

Couplet 38

ଅତି ଦୁର୍ଗମପୁର କରିନିରୋଧେ ଜଗାଇ ପାହାରୀ

Couplet 39

ଦେବମାନବେ ଅଗୋଚରଏମନ୍ତ କରି କନ୍ୟାପୁର

Couplet 40

ଉତ୍ତମକୁଳେ ବର ବରିବିବାହ ଦେବଇଁ କୁମାରୀ

Couplet 41

ଏମନ୍ତେ ରଖି ଯତ୍ନକରିଏବେ ହୋ ଶୁଣ ଦଣ୍ତଧାରୀ

Couplet 42

ସେ କନ୍ୟା ସେ ପୁରରେ ଥାଇହରପାର୍ବତୀ ଆରାଧଇ

Couplet 43

ଅନେକମତେ କଲା ସେବାପ୍ରସନ୍ନ ହେଲେ ଶିବଶିବା

Couplet 44

ତପେ ଆରାଧି ଶାକମ୍ବରୀବରପାଇଲା ଉଷାନାରୀ

Couplet 45

ଦେବୀ ବୋଇଲେ ମାଗ ବରଉଷା ଯୋଡ଼ିଲା ବେନିକର

Couplet 46

ଭୋ ଦେବି ହେଲୁ ଯେ ପ୍ରସନ୍ନଜାଣୁ ତ ସ୍ତିରୀଙ୍କର ମନ

Couplet 47

ଯୁବାଅବସ୍ଥା ହେଲା ମୋରମନେ ପାଇଲି ଚିନ୍ତା ଘୋର

Couplet 48

କରିବାରୁ ମୁଁ ଆରାଧନମୋତେ ହୋଇଲୁ ପରସନ୍ନ

Couplet 49

ମୋର ସମାନେ ବର ଦେବସଂସାରେ କଥା ରହିଥିବ

Couplet 50

ଉଷାବଚନେ ମହାମାୟୀବୋଲନ୍ତି ହରଷିତ ହୋଇ

Couplet 51

ସ୍ୱପନେ ଯାହା ସଙ୍ଗେ ତୁହିରାତ୍ରେ ରମିବୁ ତୋଷ ହୋଇ

Couplet 52

ସେ ତୋର ହେବ ପ୍ରାଣନାଥଆମ୍ଭେ କହିଲୁ ତୋତେ ସତ୍ୟ

Couplet 53

କହି ସେ ହେଲେ ଅନ୍ତର୍ଦ୍ଧାନହରଷ ହେଲା ଉଷା ମନ

Couplet 54

ସେ କନ୍ୟା ରାତ୍ରେ ନିଦ୍ରାକାଳେସ୍ୱପ୍ନେ ରମିଲା କାନ୍ତକୋଳେ

Couplet 55

ପ୍ରଦ୍ୟୁମ୍ନସୁତ ସଙ୍ଗେ ରମିପ୍ରଳାପେ କଲା ଶୋକଧ୍ୱନି

Couplet 56

ହେ କାନ୍ତ କାହିଁ ଗଲ ଛାଡ଼ିଶୋକସାଗରେ ମୋତେ ଏଡ଼ି

Couplet 57

ନ ଦେଖି ଛାଡ଼ିବି ଜୀବନଦେଖାଅ ସୁନ୍ଦରବଦନ

Couplet 58

ଏମନ୍ତ ନିଦ୍ରାଭୋଳ-ବାଣୀଉଠିଲେ ସଖୀଜନେ ଶୁଣି

Couplet 59

ସଚେତ କରିଣ ବହନବସାଇ କହନ୍ତି ବଚନ

Couplet 60

ବାଣାସୁରର ମନ୍ତ୍ରୀବରକୁମ୍ଭାଣ୍ତ ବୋଲି ନାମ ତାର

Couplet 61

ତାର କୁମାରୀ ଚିତ୍ରଲେଖାକନ୍ୟାର ତୁଲେ ଥିଲା ଏକା

Couplet 62

ଅନ୍ତରେ ଅଛନ୍ତି କାମିନୀସେ ବୋଲେ କନ୍ୟା କୋଳେ ଘେନି

Couplet 63

ଶୁଣ ସୁନ୍ଦରି ମୋର ବାଣୀତୋର ପିଅର ନୃପବର

Couplet 64

ବିଭା ନ ଦେଲା ତୋତେ ବରେଥୋଇଲା ବନ୍ଦୀପ୍ରାୟ ଘରେ

Couplet 65

ତୋହର କାନ୍ତସଙ୍ଗ ନାହିଁପ୍ରଳାପ କଲୁ କାହିଁପାଇ

Couplet 66

ଏ ତ ନୁହଁଇ ଭଲ ଚିହ୍ନଶୁଣିବେ ଦ୍ୱାରପାଳଗଣ

Couplet 67

କହିବେ ତୋର ପିତା ଆଗେକଷ୍ଟ ହୋଇବ ମୋର ଭାଗେ

Couplet 68

ତାର ବଚନ କର୍ଣ୍ଣେ ଶୁଣିଉଷା ଭାଷଇ ମଞ୍ଜୁବାଣୀ

Couplet 69

ସ୍ୱପନେ ଦେଖିଲି ପୁରୁଷଅତିସୁନ୍ଦର ତାର ବେଶ

Couplet 70

ଶ୍ୟାମଳ କମଳଲୋଚନସୁନ୍ଦର ଶଶାଙ୍କ-ବଦନ

Couplet 71

ପୀତବସନ ପରିଧାନଯୁବତୀଜନଙ୍କୁ ମଦନ

Couplet 72

ନିବିଡେ଼ ଦେଇ ଆଲିଙ୍ଗନସେ ମୋର ଚୁମ୍ବିଲା ବଦନ

Couplet 73

ଶୋକସାଗରେ ମୋତେ ଥୋଇତକ୍ଷଣେ ଗଲା ସେ ପଳାଇ

Couplet 74

ମୁଁ ତାର ନ ଦେଖି ବଦନନିଶ୍ଚୟେ ଛାଡ଼ିବି ଜୀବନ

Couplet 75

ଏମନ୍ତ କନ୍ୟାବୋଲ ଶୁଣିସେ ଚିତ୍ରଲେଖା ମନେ ଗୁଣି

Couplet 76

ହରଷେ ଧରି କନ୍ୟା କରବୋଇଲା ଚିତ୍ତ ସ୍ଥିର କର

Couplet 77

ମୋହର ସିଦ୍ଧବିଦ୍ୟା ଅଛିପ୍ରତ୍ୟକ୍ଷେ ଦେଖ କମଳାକ୍ଷି

Couplet 78

ଲେଖି ଆଣିବି ତିନିପୁରପୁରୁଷ ଯେତେକ ସୁନ୍ଦର

Couplet 79

ଚିତ୍ରେ ଦେଖିଣ ସର୍ବଜନତୋହର କାନ୍ତ ଭଲେ ଚିହ୍ନ

Couplet 80

ତାହାକୁ ଦେବି ତୋତେ ଆଣିଶୋକ ନକର ସୁଲକ୍ଷଣି

Couplet 81

ଏମନ୍ତ କହି ଚନ୍ଦ୍ରମୁଖୀଚିତ୍ରେ ତ୍ରିଲୋକଜନ ଲେଖି

Couplet 82

ଦେବ ଗନ୍ଧର୍ବ ସିଦ୍ଧଗଣଗୁହ୍ୟକ କିନ୍ନର ଚାରଣ

Couplet 83

ଅସୁର ବିଦ୍ୟାଧର ଯକ୍ଷଦାନବ ମାନବ ପ୍ରତ୍ୟକ୍ଷ

Couplet 84

ମନୁଷ୍ୟ ମଧ୍ୟେ ବୃଷ୍ଣିବଂଶେଦେବେ ଉପୁଜିଛନ୍ତି ଅଂଶେ

Couplet 85

ବସୁଦେବଙ୍କୁ ପଟେ ଲେଖିଦେଖ ଗୋ ବୋଲେ ଚନ୍ଦ୍ରମୁଖୀ

Couplet 86

ପୁଣି ଲେଖିଲା କୃଷ୍ଣରାମରୂପ ଯାହାଙ୍କ ଅନୁପମ

Couplet 87

ପ୍ରଦ୍ୟୁମ୍ନ କୃଷ୍ଣପାଶେ ଲେଖିତା ଦେଖି ଉଷା ଅଧୋମୁଖୀ

Couplet 88

ପ୍ରଦ୍ୟୁମ୍ନପୁତ୍ର ଅନିରୁଦ୍ଧଲେଖନ୍ତେ ଉଷା କଲା ସଧ

Couplet 89

ସକାମ ଦୃଷ୍ଟିରେ ସେ ଦେଖିଲାଜେ ହୋଇଲା ଅଧୋମୁଖୀ

Couplet 90

ବୋଲଇ ଚିତ୍ରଲେଖା ଚାହିଁଭୋ ସଖି ସେ ପୁରୁଷ ଏହି

Couplet 91

ଆନନ୍ଦେ ହରଷ ବଦନସଖୀ ଜାଣିଲା ତାର ମନ

Couplet 92

ତାର ଲୀଳାରେ ସୁଖ ପାଇବିଳାପ କରୁ ଛନ୍ନ ହୋଇ

Couplet 93

ଚିତ୍ରଲେଖାର କଥା ଶୁଣିପାଦେ ପଡ଼ିଲା ଉଷା ପୁଣି

Couplet 94

ଭୋ ସଖି ଶୁଣ ଚିତ୍ରଲେଖାତାହାକୁ ଆଣି ମୋତେ ଦେଖା

Couplet 95

ନୋହିଲେ ଛାଡ଼ିବିଟି ପ୍ରାଣତୋ କଷ୍ଟ ହେବ ଅକାରଣ

Couplet 96

ଉଷାର ଦେଖିଣ ବିକଳବୋଲଇ କିଛି ହିଁ ନ ଭାଳ

Couplet 97

ମହାହରଷେ ବଞ୍ଚ ଆଜଆଣି ମୁଁ ଦେବି ବୀରରାଜ

Couplet 98

ସିଦ୍ଧଯୋଗିନୀ ଯୋଗବଳେଗମିଲା ଗଗନମଣ୍ତଳେ

Couplet 99

ଏମନ୍ତେ ପ୍ରକାଶିଲା ନିଶିବେଗେ ଦ୍ୱାରକାପୁରେ ପଶି

Couplet 100

ଅନିରୁଦ୍ଧର ନିଦ୍ରାକାଳେହରିଲା ଯୋଗମାୟା ବଳେ

Couplet 101

ଶଯ୍ୟା ସହିତେ ଶୂନ୍ୟପଥେଘେନିଣ ଚଳିଲା ତୁରିତେ

Couplet 102

ଗଗନମାର୍ଗେ ଅତି ଖରେପ୍ରବେଶି ଶୋଣିତନଗରେ

Couplet 103

ଉଷା ଶୟନେ ଦରଶନକରାଇ ତୋଷ କଲା ମନ

Couplet 104

ଉଷା ପୂଜିଲା ବୀରପାଦଛାଡ଼ିଲା ମନର ବିଷାଦ

Couplet 105

ସୁନ୍ଦରବର ଦେଖି ହସିରମିଲା ହୃଦୟ ବିଶ୍ୱାସି

Couplet 106

ଏକାନ୍ତପୁର ମଧ୍ୟେ ଥାଇଯହିଁ ପୁରୁଷ ଦୃଷ୍ଟି ନାହିଁ

Couplet 107

ପୁଷ୍ପ ଚନ୍ଦନ ଧୂପ ଦୀପଆସନ ଭୋଜନ ସମୀପ

Couplet 108

ଏକବସନ ବେନିଦେହେସେବା ସୁବାକ୍ୟେ ମନ ମୋହେ

Couplet 109

ପୂଜିତ କୃଷ୍ଣସୁତ ବଳାରତିପଣ୍ତିତ କାମକଳା

Couplet 110

ଗୁପତେ କନ୍ୟାପୁରେ ଥାଇଅଧିକ ସ୍ନେହଭାବ କହି

Couplet 111

ରାତ୍ର-ଦିବାସ ନ ଜାଣିଲାଏମନ୍ତେ କେତେଦିନ ଗଲା

Couplet 112

ଉଷାର ପ୍ରିୟପ୍ରେମ ଲୋଭେଯନ୍ତ୍ରିତ ଇନ୍ଦ୍ରିୟ ସ୍ୱଭାବେ

Couplet 113

କୁମର ପ୍ରେମପ୍ରିୟ ଭରେରହିଲା ବୀର ଅନ୍ତଃପୁରେ

Couplet 114

ଏମନ୍ତେ ଶୁଣ ମହୀପତିକନ୍ୟାର ଦେଖି ହୃଷ୍ଟମତି

Couplet 115

ଯଦୁକୁମର ସଙ୍ଗେ ରମିଚିହ୍ନ ଦିଶଇ ରତିଶ୍ରମୀ

Couplet 116

କନ୍ୟା-ଦୂଷଣ ଚିହ୍ନମାନଦେଖି ଡରିଲେ ଦ୍ୱାରୀଗଣ

Couplet 117

ତକ୍ଷଣେ ନୃପନାଥ ଆଗେକହିଲେ କରଯୋଡ଼ି ବେଗେ

Couplet 118

ଶୁଣ ରାଜନ ଚୂଡ଼ାମଣିଦେଖିଲୁ ତୋହର ଦୁଲଣୀ

Couplet 119

କୁଳଦୂଷଣ କନ୍ୟାଗୁଣରାଜନ ସାବଧାନେ ଶୁଣ

Couplet 120

କନ୍ୟାର ଦ୍ୱାରେ ଆମ୍ଭେ ଥାଇଦଣ୍ତେ ହେଁ ଅବକାଶ ନାହିଁ

Couplet 121

ଶଶୀ-ତପନ ଶୂନ୍ୟେ ଯାନ୍ତିକନ୍ୟାର ରୂପ ନ ଦେଖନ୍ତି

Couplet 122

ପୁରୁଷ ଦୃଷ୍ଟି ଯହିଁ ନାହିଁତପନତେଜ ନ ଲାଗଇ

Couplet 123

ପରେ ଦୂଷିତା କନ୍ୟା ଦେଖିଅଇଲୁ ଭୁବନ ଉପେକ୍ଷି

Couplet 124

ଯେ ତୋର ଇଚ୍ଛା ଏବେ କରଏଥକୁ ସାକ୍ଷୀ ଦିବାକାର

Couplet 125

ଆମ୍ଭେ ଜାଣିବୁ ଅବା କାହିଁକହିଲୁ ଆମ୍ଭ ଦୋଷ ନାହିଁ

Couplet 126

ଶୁଣି ଚକିତ ନୃପବରକାତରେ କମ୍ପଇ ଶରୀର

Couplet 127

ପୁଣି ନ ଚଳଇ ଚରଣଦୁଃସହ ଦୁହିତାକଷଣ

Couplet 128

ବାଣ-କୋଦଣ୍ତ ଧରି କରେବେଗେ ମିଳିଲା କନ୍ୟାପୁରେ

Couplet 129

ଦେଖିଲା ମଦନତନୁଜଆଜାନୁଲମ୍ବେ ବେନିଭୁଜ

Couplet 130

ପୀତବସନ ହୃଦେ ହାରଅଶେଷ ଭୁବନ ସୁନ୍ଦର

Couplet 131

ଶ୍ୟାମସୁନ୍ଦର ପଦ୍ମନେତ୍ରଅଳକା-କପୋଳ ବିଚିତ୍ର

Couplet 132

କର୍ଣ୍ଣେ କୁଣ୍ତଳ ବେନି ଶୋହେସୁନ୍ଦରରୂପ ଜନ ମୋହେ

Couplet 133

ଅଧରେ ଶୋହେ ମନ୍ଦହାସସୁଚିତ୍ତେ ବସି କନ୍ୟା ପାଶ

Couplet 134

ଅକ୍ଷ ଖେଳଇ ପ୍ରିୟା ସଙ୍ଗେକୁଚକୁଙ୍କୁମ ସର୍ବଅଙ୍ଗେ

Couplet 135

ମଲ୍ଲିକା ପୁଷ୍ପମାଳ ହୃଦେଆନ୍ଦୋଳେ ବେନିଭୁଜ ମଧ୍ୟେ

Couplet 136

ଏମନ୍ତେ କନ୍ୟାର ସମୀପେଦେଖି ଦାନବ ମହାକୋପେ

Couplet 137

ଚକିତେ ଚଉଦିଗ ଚାହିଁକମ୍ପେ କୋଦଣ୍ତ ଗୁଣ ଦେଇ

Couplet 138

ଅନେକ ବୀର ତାର ସଙ୍ଗେଦ୍ୱାର ରୁନ୍ଧିଲେ ଚାରିଦିଗେ

Couplet 139

ଦେଖି ତାହାର ସୈନ୍ୟବଳସମ୍ଭ୍ରମେ ପ୍ରଦ୍ୟୁମ୍ନ ଦୁଲାଳ

Couplet 140

କରେ ପରିଘ ଶସ୍ତ୍ର ଧରିଉଠିଲା ଘୋରନାଦ କରି

Couplet 141

କନ୍ୟାର ଆଗେ ହୋଇ ଉଭାକୃତାନ୍ତ ପ୍ରାୟ ଦିଶେ ଶୋଭା

Couplet 142

ଧରିବା ଆଶେ ଚଉଦିଗେବୀରେ ଯେ ଥିଲେ ଦ୍ୱାରଲାଗେ

Couplet 143

ପରିଘ ପ୍ରହାରେ ବିନାଶିସିଂହ ଯେସନେ ପଶୁଗ୍ରାସି

Couplet 144

ପରିଘଘାତେ ବଜ୍ର ପ୍ରାୟେଜୀବନ ନଶିଲେ ଥୋକାଏ

Couplet 145

କାହାର ଭୁଜ ଉର ଛିଡ଼ିପଳାଇଗଲେ ରଣ ଛାଡ଼ି

Couplet 146

ଦେଖିଣ ଅନିରୁଦ୍ଧ ରଣଭାଜିଲେ ଅସୁର ସଇନ୍ୟ

Couplet 147

ବାଣା ଯୁଝଇ ଅତି ରୋଷେବାଣେ ତାହାର ବାଣ ନାଶେ

Couplet 148

ଶସ୍ତ୍ରରେ ନ ପାରିଲା ଜିଣିମନେ ବିଚାରେ ନୃପମଣି

Couplet 149

ଦେଖିଣ ଅନିରୁଦ୍ଧ ଗତିନାଗପାଶରେ ମହାରଥୀ

Couplet 150

ବଳିନନ୍ଦନ ବେଗେ ବାନ୍ଧେବନ୍ଧନ ଦେଖି ଉଷା କାନ୍ଦେ

Couplet 151

ଦେଖଇ ବିପ୍ର ଜଗନ୍ନାଥନାଗବନ୍ଧନେ କାମସୁତ

Couplet 152

ସୁଜନେ ସାବଧାନେ ଶୁଣକୃଷ୍ଣ ନାଶିବେ ଏ କଷଣ