Adhyaya 59

Couplet 1

ନମଇଁ ନୃସିଂହ ଚରଣଅନାଦି ପରମ କାରଣ

Couplet 2

କହନ୍ତି ବ୍ୟାସଙ୍କର ଶିଷଶୁଣ ରାଜନ ମନତୋଷ

Couplet 3

ରୁକ୍ମିଣୀ ଘେନି ଭଗବାନରଙ୍ଗେ ରମିଲେ କେତେଦିନ

Couplet 4

ଏମନ୍ତେ ବିଧାତାର ବଶେକନ୍ଦର୍ପ ନାରାୟଣ ଅଂଶେ

Couplet 5

ଜାତ ହୋଇଲା ଦେହ ବହିଶୁଣ ରାଜନ ମନଦେଇ

Couplet 6

ପୂର୍ବେ ଦେବଙ୍କ କାର୍ଯ୍ୟେ ଗଲାଈଶ୍ୱର ତପ ଭଗ୍ନ କଲା

Couplet 7

ଘୋର ସମାଧି ଭଗ୍ନକାଳେକଠୋର-ନୟନ-ଅନଳେ

Couplet 8

ଶରୀର କଲା ଭସ୍ମଯୋଗତେଣୁ ସେ ବୋଲାଇ ଅନଙ୍ଗ

Couplet 9

କୃଷ୍ଣର ବୀର୍ଯ୍ୟେ ଜାତ ହୋଇପୁଣି ପାଇଲା ନିଜ ଦେହୀ

Couplet 10

ତାହାର ପତ୍ନୀ ନାମ ରତିମାୟା ସଂଯୋଗେ ମାୟାବତୀ

Couplet 11

କାମଦେବର ଭସ୍ମକାଳେଶମ୍ବର ନେଲା ତାକୁ ବଳେ

Couplet 12

ଅସୁର ଘରେ କାମସତୀମାୟା ମୋହିଲା ମାୟାବତୀ

Couplet 13

ନିତ୍ୟେ କନ୍ୟାଏ ଜାତକରେଶମ୍ବର ଭୋଗ କରେ ତାରେ

Couplet 14

ଦିନ ହରଇ ତହିଁ ଥାଇଏକଥା ନ ଜାଣନ୍ତି କେହି

Couplet 15

ଏମନ୍ତେ ଶୁଣ ନରନାଥଶମ୍ବରପୁରେ ବ୍ରହ୍ମାସୁତ

Couplet 16

ରାେତ୍ରେ ମିଳିଲେ ତାର ପାଶେକହନ୍ତି ସୁହୃଦ ବିଶ୍ୱାସେ

Couplet 17

ବୋଲନ୍ତି ଅସୁରକୁ ଚାହିଁନିଶ୍ଚିତେ ଅଛୁ କାହିଁପାଇଁ

Couplet 18

କନ୍ଦର୍ପ ତୋହର ବଇରୀଆଜ ଜନ୍ମିଲା ଯଦୁପୁରୀ

Couplet 19

ରୁକ୍ମିଣୀ ଗର୍ଭେ କୃଷ୍ଣବୀର୍ଯ୍ୟେଜାତ ହୋଇଲା ମହାତେଜେ

Couplet 20

ତୁ ଯାଇ ବେଗେ କର ନାଶସେ ତୋର ମରଣେ ବିଶ୍ୱାସ

Couplet 21

କହି ଚଳିଲେ ଶୂନ୍ୟପଥେଅସୁର ମାରିବାର ଅର୍ଥେ

Couplet 22

ନାରଦବଚନେ ଅସୁରପଶିଲା ଦ୍ୱାରକା ନଗର

Couplet 23

କୃଷ୍ଣର ଅନ୍ତଃପୁରେ ଯାଇଯହିଁ ରୁକ୍ମିଣୀଛନ୍ତି ଶୋଇ

Couplet 24

ପଶିଲା ମାୟାରୂପ ଧରିସୂତିକା ଘରୁ ପୁତ୍ର ହରି

Couplet 25

ଗଗନମାର୍ଗେ ଘେନିଯାନ୍ତେଦୈତ୍ୟ ଭାଳଇ ହୃଦଗତେ

Couplet 26

ଏ ଯେବେ ମୋହର ବଇରୀମୁଁ କିମ୍ପା ଅଛି କୋଳେ ଧରି

Couplet 27

ଏମନ୍ତ ମନେ ବିଚାରିଲାସମୁଦ୍ର ମଧ୍ୟେ ପକାଇଲା

Couplet 28

ଆହାର ପ୍ରାୟ ପାଇ ଭାବତକ୍ଷଣେ ଗିଳିଲା ରାଘବ

Couplet 29

କୃଷ୍ଣର ବଳବୀର୍ଯ୍ୟ ଯୋଗେଭସ୍ମ ନୋହିଲା ମୀନଗର୍ଭେ

Couplet 30

ରାଘମ ମତ୍ସ୍ୟଗଣ ମେଳେପଡ଼ିଲା କୈବର୍ତ୍ତ ଜାଲରେ

Couplet 31

ଧୀବରଗଣେ ତାହା ପାଇଶମ୍ବର ଆଗେ ଦେଲେ ନେଇ

Couplet 32

ଅସୁର ମୀନ ଦେଖି ହସିସେବକେ ବୋଲଇ ବିଶ୍ୱାସି

Couplet 33

ସୂପକାରଙ୍କ ପାଶେ ଦିଅରନ୍ଧନ କର ବୋଲି କୁହ

Couplet 34

ତକ୍ଷଣେ ମୀନ ଘେନି କରେସେବକେ ମିଳିଲେ ଭିତରେ

Couplet 35

ମୀନ କାଟନ୍ତେ ସୂପକାରେବାଳକ ଦେଖିଲେ ଉଦରେ

Couplet 36

ତକ୍ଷଣେ ପୁତ୍ର କୋଳେ ଲଇଁଶମ୍ବର ଆଗେ ଦେଲେ ନେଇ

Couplet 37

ଦେଖି ସାନନ୍ଦ ମହାସୁରବୋଲଇ ଶୁଣ ସୂପକାର

Couplet 38

ଦଇବେ ମୋର ପୁତ୍ର ନାହିଁରତି ସମୀପେ ଦିଅ ନେଇ

Couplet 39

ଏ ମୋର ହୋଇବ କୁମରତକ୍ଷଣେ ଗଲେ ସୂପକାର

Couplet 40

ରତିର କୋଳେ ନେଇ ଦେଲେଭୋ ମାତ ପାଳ ଏହା ଭଲେ

Couplet 41

ଦେଖି ସାନନ୍ଦ ମାୟାବତୀପୁତ୍ରପାଳନେ ଦେଲା ମତି

Couplet 42

ଦିନକୁ ଦିନ କୃଷ୍ଣବୀର୍ଯ୍ୟବଢଇ ଅପ୍ରମିତ ତେଜ

Couplet 43

ଏମନ୍ତେ ଗଲା କେତେ ଦିନମିଳିଲେ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ନନ୍ଦନ

Couplet 44

ଅସୁର ଅନ୍ତଃପୁରେ ପଶିରତିକି କହନ୍ତି ବିଶ୍ୱାସି

Couplet 45

ଆଦିକାରଣ କଥା କହିବୋଇଲେ ତୋର ସ୍ୱାମୀ ଏହି

Couplet 46

ଅନଙ୍ଗ କୃଷ୍ଣବୀର୍ଯ୍ୟେ ଜାତସୂତିକା ଘରୁ ଏ ଦଇତ

Couplet 47

ହରି ଆଣନ୍ତେ ବାହୁବଳେପଥେ କ୍ଷେପିଲା ସିନ୍ଧୁଜଳେ

Couplet 48

ଆହାର ପ୍ରାୟ ମଣି ମୀନଗିଳିଲା କୃଷ୍ଣର ନନ୍ଦନ

Couplet 49

ବନ୍ଦୀ ପଡ଼ିଲା ମହାଜାଲେଦଇବ ଦେଲା ତୋତେ ଭଲେ

Couplet 50

ଏହାକୁ ପାଳ ଚିତ୍ତ ଦେଇଶମ୍ବର ସଂହାରିବ ଏହି

Couplet 51

ବିମାନେ ତୋତେ କୋଳ କରିଗମିବ ଦ୍ୱାରକା ନଗରୀ

Couplet 52

ଲଭିବୁ ତୋର ନିଜ କାନ୍ତକହି ଚଳିଲେ ବ୍ରହ୍ମାସୁତ

Couplet 53

ସେ କାମନାରୀ ମାୟାବତୀସ୍ୱାମୀ ସଙ୍ଗମ ମନେ ଚିନ୍ତି

Couplet 54

ଅସୁର ବୋଲେ ପାକଶାଳେବସଇ ସୂପକାର ମେଳେ

Couplet 55

ରନ୍ଧନ କରି ଷଡ଼ରସଅସୁର ମନ କରେ ତୋଷ

Couplet 56

ଏମନ୍ତେ ଶୁଣ ନରନାଥଦିନକୁ ଦିନ କୃଷ୍ଣସୁତ

Couplet 57

ଶୁକଳ ପକ୍ଷେ ଚନ୍ଦ୍ର ଯେହ୍ନେତେଜେ ବଢ଼ଇ ଦିନେ ଦିନେ

Couplet 58

ନିଜ ସ୍ୱାମୀଙ୍କି ଶିଶୁ ଦେଖିସ୍ନେହେ ପାଳଇ ଶଶୀମୁଖୀ

Couplet 59

ଅଳପଦିନେ ଯୁବା ଦେହଦେଖି କାମିନୀ ଗଲେ ମୋହ

Couplet 60

ଭସ୍ମଅଙ୍କୁର ସେ ମଦନବିଶେଷେ କୃଷ୍ଣର ନନ୍ଦନ

Couplet 61

ଲୋଚନେ ଦିଶେ ପଦ୍ମତେଜଲମ୍ବ ସୁନ୍ଦର ବେନିଭୁଜ

Couplet 62

ଅତି ସୁନ୍ଦର ରୂପ ଦେଖିଅଳପ ହାସେ ଶଶୀମୁଖୀ

Couplet 63

କଟାକ୍ଷ ନୟନେ ଅନାଇଁଭାବେ କାମିନୀ ପ୍ରାୟ ହୋଇ

Couplet 64

ମିଳିଲା କୃଷ୍ଣସୁତ ପାଶେସକାମେ ରତିରଙ୍ଗ ଆଶେ

Couplet 65

ଦେଖି ତାହାର ବିପରୀତଭୟେ ଉଠିଲା କୃଷ୍ଣସୁତ

Couplet 66

ସଂଭ୍ରମେ ତାର ମୁଖ ଚାହିଁବୋଲଇ ଶିରେ କରଦେଇ

Couplet 67

ତୁହି ମୋହର ନିଜ ମାତଏବେ ଦେଖିଲି ବିପରୀତ

Couplet 68

ମାତାର ସ୍ନେହ ଦୂର କରିକାମିନୀଭାବକୁ ଆଚରି

Couplet 69

କହ କେବଣ ଏହୁ କୃତ୍ୟଭୟେ ବୋଲଇ କୃଷ୍ଣସୁତ

Couplet 70

ଶୁଣି ଭାଷଇ ମାୟାବତୀତୁ ନାଥ ମୋର ନିଜ ପତି

Couplet 71

ରୁଦ୍ରନୟନେ ଭସ୍ମ ହୋଇଅନଙ୍ଗ ନାମ ବହୁ ତୁହି

Couplet 72

କେତେହେଁ କାଳେ ନିଜତେଜଜାତ ହୋଇଲୁ କୃଷ୍ଣବୀର୍ଯ୍ୟେ

Couplet 73

ନାରଦମୁଖୁଁ ତୋର ବାଣୀନିଜ ମରଣ ତଥ୍ୟ ଶୁଣି

Couplet 74

ମାୟା-ଅସୁର ବେଗେ ଗଲାଦ୍ୱାରକା ନବରେ ମିଳିଲା

Couplet 75

ସୂତିକାଘରୁ ତୋତେ ଆଣିଆତ୍ମବଇରୀ ପ୍ରାୟ ମଣି

Couplet 76

ଲବଣଜଳେ ପକାଇଲାତୋତେ ଯେ ମୀନ ଗିଳିଥିଲା

Couplet 77

ସେ ମୀନ ଅସୁର ନିକଟେଧୀବର ଆଣିଦେଲା ଭେଟେ

Couplet 78

ସୁଆର ଆଣି ପାକଶାଳେଶସ୍ତ୍ରେ ଛେଦିଲା ଯେତେବେଳେ

Couplet 79

ମୀନ ଉଦରୁ ତୋତେ ପାଇପାଳଇ ସ୍ନେହଭରେ ମୁହିଁ

Couplet 80

ନାରଦ କହିଗଲେ ଏବେତେଣୁ ସେବଇ ପତ୍ନୀଭାବେ

Couplet 81

ମୋହର ନିଜ ନାମ ରତିଦଇବ ମିଳାଇଲା ପତି

Couplet 82

ମାୟାରେ ବଞ୍ଚାଇ ଅସୁରବସଇ ଶମ୍ବରର ପୁର

Couplet 83

ଦୁର୍ଜୟ ରିପୁ ଏ ତୋହରଏହାର ପ୍ରାଣ ବେଗେ ହର

Couplet 84

ଅନେକ ମାୟାଶସ୍ତ୍ର ଜାଣେଦେବେ ଡରନ୍ତି ଏହା ଜାଣେ

Couplet 85

ମୋହର ମାୟା ଅଛି ଯେତେଶମ୍ବର ନ ଜାଣଇ ତେତେ

Couplet 86

ମାୟାମୋହନ ଶସ୍ତ୍ର ଭେଦିବେଗେ ଏହାର ଶିର ଛେଦି

Couplet 87

ବିମାନେ ବସି ନାଥ ଏବେଚାଲ ଦ୍ୱାରକା ଯିବା ବେଗେ

Couplet 88

ତୋର ଜନନୀ ଚନ୍ଦ୍ରମୁଖୀରୁକ୍ମିଣୀଦେବୀ ବଡ଼ ଦୁଃଖୀ

Couplet 89

ଉଦରେ ବସି ଦଶମାସପ୍ରସବି ହୋଇଲେ ନିରାଶ

Couplet 90

କୁରରୀ ପ୍ରାୟେ ପୁତ୍ର ଶୋକେଦିନ ବଞ୍ଚଇ ଅତିଦୁଃଖେ

Couplet 91

ଆକୁଳେ ପୁତ୍ର ଶୋକେ ଦେହିମୃତବତ୍ସିକା ଯେହ୍ନେ ଗାଈ

Couplet 92

ଏମନ୍ତ କହି ତାର ପାଶେମୋହ୍ନ ବିଦ୍ୟା ଦେଲା ତୋଷେ

Couplet 93

ସକଳ ମାୟା ଯେଣେ ଜିଣିସ୍ୱାମୀଙ୍କି କହିଲା ତରୁଣୀ

Couplet 94

କୃଷ୍ଣନନ୍ଦନ ଶୁଣି ତାହାଅଭ୍ୟାସ କଲା ସର୍ବମାୟା

Couplet 95

ଏମନ୍ତେ ପାହିଲା ରଜନୀକନ୍ଦର୍ପ କରେ ଗଦା ଘେନି

Couplet 96

ଶମ୍ବର ସଭାତଳେ ମିଳିଯୁଦ୍ଧେ ଡାକଇ ମହାବଳୀ

Couplet 97

ଅନେକ ନିନ୍ଦାବାକ୍ୟ ମତକହନ୍ତେ କଳି କଲା ଦୈତ୍ୟ

Couplet 98

ଅତିନିନ୍ଦିତ କଥା ଶୁଣିବେଗେ ଉଠିଲା ଶିର ଶୁଣି

Couplet 99

ଶମ୍ବର କହେ ବଳଦର୍ପେଯଷ୍ଟି ପ୍ରହାରେ ଯେହ୍ନେ ସର୍ପେ

Couplet 100

ବଜ୍ରସମାନ ଗଦା କରଶମ୍ବର ହୋଇଲା ବାହାର

Couplet 101

ରୋଷେ ଲୋଚନ ତମ୍ବାପ୍ରାୟେପିଟିଲା ପ୍ରଦ୍ୟୁମ୍ନର ଦେହେ

Couplet 102

କୋପେ ଛାଡ଼ିଲା ଘୋରରଡ଼ିଯେସନେ ବଜ୍ର ଘଡ଼ଘଡ଼ି

Couplet 103

କୃଷ୍ଣନନ୍ଦନ ଗଦା ବେଗେକୋପେ ବୁଲାଇ ଦଶଦିଗେ

Couplet 104

ଶମ୍ବର ଗଦା କଲା ଚୂରକୋପେ ଡାକିଲା ମହାବୀର

Couplet 105

କନ୍ଦର୍ପ କରେ ଗଦା ଦେଖିଅସୁର ସମର ଉପେକ୍ଷି

Couplet 106

ଗଗନମାର୍ଗେ ଆଶ୍ରେ କରିଅନେକ ମାୟାଶସ୍ତ୍ର ଧରି

Couplet 107

ଶର ବରଷା ମହାଘୋରକଲାକ ମାୟାବୀ ଅସୁର

Couplet 108

ବାଣ ବରଷେ ପୀଡା ପାଇକନ୍ଦର୍ପ ଚଉଦିଗେ ଚାହିଁ

Couplet 109

ନିଜ ମୋହିନୀମାୟା ସତ୍ତ୍ୱଶମ୍ବରମାୟା କଲା ହତ

Couplet 110

ପୁଣି ଅସୁର ଶୂନ୍ୟଦେହାପ୍ରକାଶ କଲା ନାନାମାୟା

Couplet 111

ପିଶାଚ ଗନ୍ଧର୍ବ ଗୁହ୍ୟକରାକ୍ଷସ ଉରଗ ଶୋଷକ

Couplet 112

ଶତସହସ୍ର ଅପ୍ରମିତଯୁଦ୍ଧେ ପ୍ରକାଶିଲା ଦଇତ୍ୟ

Couplet 113

ସକଳମାୟା କୃଷ୍ଣସୁତନିଜ ମାୟାରେ କଲା ହତ

Couplet 114

ନିଜ ଖଡ଼ଗ କରେ ଧରିପ୍ରଦ୍ୟୁମ୍ନ ଗଗନେ ସଞ୍ଚରି

Couplet 115

ଶମ୍ବର ଶିର ବାମକରେଧରି କାଟିଲା କୋପଭରେ

Couplet 116

ମୁଣ୍ତ ପଡ଼ିଲା ଭୂମିତଳେସୁନ୍ଦର କିରୀଟ କୁଣ୍ତଳେ

Couplet 117

ତମ୍ବାର ପ୍ରାୟ ଦାଢ଼ି ମୁଖେଦେଖନ୍ତି ସ୍ୱର୍ଗେ ଦେବଲୋକେ

Couplet 118

ଆନନ୍ଦେ କୁସୁମ ବରଷିକାମର ବିକ୍ରମ ପ୍ରଶଂସି

Couplet 119

ଶମ୍ବର ମାରି କୃଷ୍ଣବଳାସୁବର୍ଣ୍ଣରଥେ ବିଜେ କଲା

Couplet 120

କୋଳେ ବସାଇ ମାୟାବତୀବେଗେ ଚଳିଲା ଦ୍ୱାରାବତୀ

Couplet 121

ଗଗନମାର୍ଗେ କୃର୍ଷ୍ଣପୁରେବିମାନ ପଶିଲା ଭିତରେ

Couplet 122

ବିଜୁଳି ସଙ୍ଗେ ମେଘ ଯେହ୍ନେଦେଖି ଚକିତ ସର୍ବଜନେ

Couplet 123

କୃଷ୍ଣର ପୁରେ ଯେତେ ନାରୀରୁକ୍ମିଣୀ ଆଦି ମନୋହାରୀ

Couplet 124

ଅପୂର୍ବ କୃଷ୍ଣର ନନ୍ଦନଦିଶନ୍ତି ଅତି ଶୋଭାବନ

Couplet 125

ନୀଳଜୀମୂତ ପ୍ରାୟ ଦେହୀପୀତବସନ ବିରାଜଇ

Couplet 126

ପଦ୍ମଲୋଚନ ଦୀର୍ଘବାହୁବୋଲନ୍ତି ଅଇଲା ଏ କାହୁଁ

Couplet 127

ଅଳପ ହାସେ ମୁଖ ଶୋହେରୂପେ କାମିନୀ ମନମୋହେ

Couplet 128

ନୀଳକୁନ୍ତଳ ଭୃଙ୍ଗ ତେଜେସୁନ୍ଦର ମୁଖପଦ୍ମ ସାଜେ

Couplet 129

କୃଷ୍ଣର ପ୍ରାୟ ତାକୁ ମଣିସଂଭ୍ରମେ ଲୁଚିଲେ ତରୁଣୀ

Couplet 130

ପୁଣି କ୍ଷଣକେ ସ୍ଥିର ଚାହିଁଜାଣିଲେ କୃଷ୍ଣ ଏ ନୁହେଇ

Couplet 131

ପୁଣି ମିଳିଲେ ତାର ପାଶେନିଶ୍ଚୟ ଜାଣିବାର ଆଶେ

Couplet 132

ଆନନ୍ଦେ ତାର ମୁଖ ଚାହିଁମଦନେ ମନ ନ ଚଳଇ

Couplet 133

କାମିନୀରତ୍ନ ତାର କୋଳେଦେଖି ଭାଲନ୍ତି କାମଭୋଳେ

Couplet 134

ରୁକ୍ମିଣୀ ସୁତକୁ ଅନାଇବିତର୍କମନେ ବିଚାରଇ

Couplet 135

ପ୍ରସବକାଳେ ମୋ କୁମରଶୟନସ୍ଥାନୁ ନେଲା ଚୋର

Couplet 136

ପୁତ୍ର ସୁମରି ଦୁଃଖମନେକ୍ଷୀର ସ୍ରବଇ ବେନିସ୍ତନେ

Couplet 137

କାହୁଁ ଅଇଲା ଏ କୁମରମନୁଷ୍ୟ ରତ୍ନ କଳେବର

Couplet 138

କୃଷ୍ଣର ଚିହ୍ନ ଏହା ଦେହେଦିଶଇ ଇନ୍ଦ୍ରନୀଳ ପ୍ରାୟେ

Couplet 139

କାହାର ଗର୍ଭେ ଏହୁ ଥିଲାଅପୂର୍ବ କାହୁଁ ଏ ଅଇଲା

Couplet 140

ଯୁବତୀରତ୍ନ ଅଛି କୋଳେଲଭିଲା ପୂର୍ବ ପୁଣ୍ୟଫଳେ

Couplet 141

ମୋର ବାଳକ ନାଶ ଗଲାସୂତିକା ଘରୁ କେ ହରିଲା

Couplet 142

ଜୀବନେ ଥିଲେ ଯହିଁ ତହିଁଏହାର ତୁଲେ ସମ ହୋଇ

Couplet 143

ଏ ଯେ ସକଳ ଚିହ୍ନ ବହିକୃଷ୍ଣର ପ୍ରାୟେକ ଦିଶଇ

Couplet 144

ଆକୃତି ବୟ ବପୁ ଯେହ୍ନେସୁନ୍ଦର ହାସ ବିଲୋକନେ

Couplet 145

ସେ ପୁତ୍ର ଅବା ହୋଇ ଏବେଯାହା ଧଇଲି ମୁହିଁ ଗର୍ଭେ

Couplet 146

ମୋ ଚିତ୍ତେ ସ୍ନେହ ଏହା ଚାହିଁବାମନୟନ ମୋ ସ୍ପୁରଇ

Couplet 147

ପୁଲକେ କମ୍ପେ ବାମଭୁଜଏହାର ଅଙ୍ଗେ କୃଷ୍ଣତେଜ

Couplet 148

ରୁକ୍ମିଣୀ ଏମନ୍ତ ବିଚାରିବିଜୟ କଲେ ନରହରି

Couplet 149

ଦେବକୀ ବସୁଦେବ ସଙ୍ଗେକୃଷ୍ଣ ମିଳିଲେ ସୁତ ଆଗେ

Couplet 150

ଗୋବିନ୍ଦ ତାହା ସର୍ବ ଜାଣିକୁମର ଦେଖି ହେଲେ ତୁନି

Couplet 151

ଏମନ୍ତେ ଶୁଣ ନରନାଥବ୍ରହ୍ମାନନ୍ଦନ ଉପଗତ

Couplet 152

ଦେଖିଣ ସଂଶୟ ବିଷାଦସକଳ କହିଲେ ନାରଦ

Couplet 153

ଶୁଣି ନାରଦ ମୁଖୁଁ ବାଣୀଗୋବିନ୍ଦ ଯେତେକ ତରୁଣୀ

Couplet 154

ତରୁଣ ବାଳ ବୃଦ୍ଧ ସଙ୍ଗେଉତ୍ସବ କଲେ ନାନା ରଙ୍ଗେ

Couplet 155

ଦେଖ ରୁକ୍ମିଣୀ ପୁଣ୍ୟ ରାଶିଯମଭୁବନୁ ପୁତ୍ର ଆସି

Couplet 156

ମୋହିଲା ଦ୍ୱାରକା ଭୁବନବାଳ ତରୁଣ ବୃଦ୍ଧଜନ

Couplet 157

କୋଳେ କାମିନୀ ସୁକୁମାରୀରୂପେ ଭୁବନେ ନାହିଁ ସରି

Couplet 158

ଦେବକୀଦେବୀ ବସୁଦେବଥିଲେ ଯେ ଶ୍ରୀରାମ ମାଧବ

Couplet 159

ଯଦୁନଗରେ ନାରୀ ଯେତେମିଳିଲେ ଦୁର୍ବାଙ୍କୁର ହସ୍ତେ

Couplet 160

ଅକ୍ଷତ ଦେଇ ପୁତ୍ର ଶିରେମଙ୍ଗଳ କଲେ ଉଚ୍ଚସ୍ୱରେ

Couplet 161

ରୁକ୍ମିଣୀ ଘେନି ପୁତ୍ର କୋଳେଚୁମ୍ବନ ଦେଲେ ସୁଖଭୋଳେ

Couplet 162

ସଙ୍ଗେ ସକଳ ପରିବାରୀଆନନ୍ଦେ କୋଳେ ବଧୂ ଧରି

Couplet 163

ଯଦୁନଗରେ ଯେତେ ଜନଶୁଣି ସାନନ୍ଦ କଲେ ମନ

Couplet 164

ରୁକ୍ମିଣୀଦେବୀ ଭାଗ୍ୟ ଦେଖମରଣୁ ଅଇଲା ବାଳକ

Couplet 165

ଶୁକ କହନ୍ତି ଶୁଣ ନୃପମାତାଏ ଦେଖି ପୁତ୍ରରୂପ

Couplet 166

କୃଷ୍ଣର ପ୍ରାୟ ମଣି ତାହାଆନନ୍ଦେ ବଳିଲା ଉତ୍ସାହା

Couplet 167

ସ୍ୱଭାବେ କାମ କୃଷ୍ଣପ୍ରାୟେସର୍ବଲକ୍ଷଣ ଅଛି ଦେହେ

Couplet 168

ଅନ୍ୟ ଭୁବନେ ନାରୀ ଯେତେତାହାକୁ ଦେଖି ଦୃଷ୍ଟିପଥେ

Couplet 169

କାମେ ହୋଇଲେ ଉନମତ୍ତଚିତ୍ର ନୋହଇ ଏହୁ କଥା

Couplet 170

ବୋଲଇ ଦାସ ଜଗନ୍ନାଥରୁକ୍ମିଣୀ ତନୟ ପ୍ରାପତ

Couplet 171

ସୁଜନେ ଶୁଣ ଶ୍ରୁତିପଥେସଂସାରୁ ତରିବ ଯେମନ୍ତେ