Skandha 10
Adhyaya 58
Couplet 1
କହନ୍ତି ଶୁକ ରାଜା ଆଗେଏମନ୍ତ ବୋଲି ଚାରିଦିଗେ
Couplet 2
ଯେ ଯାହା ବାହାନ ଆବୋରିଅଙ୍ଗେ ସକଳେ ସ୍ନେହା ଭରି
Couplet 3
ସବୁ ସଇନ୍ୟ କରି ଆଗେଧାଇଁଲେ ଶସ୍ତ୍ର ଘେନି ବେଗେ
Couplet 4
ବୋଲନ୍ତି ମାର ମାର ବାଣୀଯାଦବବଳ ତାହା ଶୁଣି
Couplet 5
ଥିଲେ ଯେ ରାମ କୃଷ୍ଣ ପାଖେଆବୋରି ରହିଲେ ସମ୍ମୁଖେ
Couplet 6
କୋପେ କରନ୍ତି ଗୁଣଘୋଷଶବଦେ କମ୍ପେ ଦଶଦିଶ
Couplet 7
ଅଶ୍ୱ କୁଞ୍ଜର ରଥେ ଥାଇନିଜ କୋଦଣ୍ତ ଗୁଣ ଦେଇ
Couplet 8
ଶର ବିନ୍ଧନ୍ତି ମେଘ ପ୍ରାୟେପଡ଼ଇ ଯାଦବଙ୍କ ଦେହେ
Couplet 9
ଗିରିଶିଖରେ ଘୋଟି ଘନେବୃଷ୍ଟି କରନ୍ତି ଯେହ୍ନେ ବନେ
Couplet 10
ଯାଦବବଳେ ବାଣ ସୃଷ୍ଟିଦେଖି ରୁକ୍ମିଣୀ ଭୟଦୃଷ୍ଟି
Couplet 11
ଲଜ୍ଜାରେ ଜଡ଼ିତ ନୟନଚାହିଁଲା କୃଷ୍ଣର ବଦନ
Couplet 12
ବାଣବରଷଣେ ଅନାଇଁକମ୍ପଇ କୃଷ୍ଣକୋଳେ ଥାଇ
Couplet 13
ହାସବଦନେ ଭାଗଗ୍ରାହୀବୋଲନ୍ତି କନ୍ୟାମୁଖ ଚାହିଁ
Couplet 14
କିମ୍ପା ସୁନ୍ଦରୀ ପାଉ ତ୍ରାସହେଳେ ତୋ ରିପୁ ଯିବେ ନାଶ
Couplet 15
ମୋହର ବଳ ଦେଖ ଏବେଅକ୍ଷୟ ଅଟନ୍ତି ଯାଦବେ
Couplet 16
ଏମନ୍ତ ବୋଲୁ ବୋଲୁ ଭାବେସଂଗ୍ରାମେ ଧାଇଁଲେ ଯାଦବେ
Couplet 17
ଗଦ ସଙ୍କରଷଣ ଆଦିଯାଦବବଳେ ଏ ପ୍ରସିଦ୍ଧି
Couplet 18
କରିଣ ବାଣବୃଷ୍ଟି ଘୋରଦିବସ କଲେ ଅନ୍ଧକାର
Couplet 19
ରଥକୁଞ୍ଜର ଅଶ୍ୱ ତୁଲେତୀକ୍ଷ୍ମ ନାରାଚେ ସଂହାରିଲେ
Couplet 20
ରିପୁଙ୍କ ଶିର କୋଟି କୋଟିଛିଡ଼ି ପଡ଼ିଲେ ମହୀ ଘୋଟି
Couplet 21
କନ୍ଧ ସହିତେ ମୁଣ୍ତମାଳଲୋଟନ୍ତି କିରୀଟ କୁଣ୍ତଳ
Couplet 22
ଗଦା ଖଡ଼ଗ ବାଣ ହସ୍ତେଛିଡ଼ି ପଡ଼ିଲେ ମହୀଗତେ
Couplet 23
ହସ୍ତ ହୃଦୟ ଜାନୁ ଛିଡ଼ିପଡ଼ିଣେ ରଣଭୂମି ମାଡ଼ି
Couplet 24
ତୁରଙ୍ଗ ଅଶ୍ୱତର ନାଗଉଷ୍ଟ୍ର ଗର୍ଦ୍ଦଭ ଶିର ଭାଗ
Couplet 25
ମନୁଷ୍ୟ ଶିର ସଙ୍ଗେ ପଡ଼ିଭଲେ ନ ଦିଶେ ବସୁନ୍ଧରୀ
Couplet 26
ଦେଖି ଯାଦବବଳେ ତେଜରଣେ ଭାଜିଲେ ସର୍ବରାଜା
Couplet 27
ମାଗଧ ଆଦି ସର୍ବବୀରେମିଳିଲେ ବିଦର୍ଭ ନଗରେ
Couplet 28
ଦେଖିଲେ ଛାୟାବେଦୀ ମଧ୍ୟେବର ବସିଛି କନ୍ୟା ସଧେ
Couplet 29
ଦାରାହରଣ ଶୋକ ଦୁଃଖେଧୂଳି ପଡ଼ିଲା ପ୍ରାୟ ମୁଖେ
Couplet 30
ଲଜ୍ଜାରେ ଶୁଖିଲା ଅଧରସୁନ୍ଦରପଣ ହେଲା ଦୂର
Couplet 31
ଛାଡ଼ିଲା ବିବାହର ଆଶଲାଜେ ନ ଚାହେଁ ଦଶଦିଶ
Couplet 32
ବଚନ ନ ସ୍ପୁରଇ ମୁଖେରାଜାଏ ବସି କର ପାଖେ
Couplet 33
ବୋଲନ୍ତି ଶୁଣ ନରରାୟମନେ ନ କର ଦୁଃଖ ଭୟ
Couplet 34
ବିମନ ଛାଡ଼ ବେଗେ ତୁହିଶୁଣ ତୁ ଯାହା ଆମ୍ଭେ କହି
Couplet 35
ଅର୍ଜିଲା କର୍ମ ଭୁଞ୍ଜେ ଦେହୀଏହାର ପ୍ରିୟାପ୍ରିୟ ନାହିଁ
Couplet 36
ଏ ଦେହୀ ଈଶ୍ୱର ଆୟତ୍ତସ୍ୱକର୍ମ ପଥେ ଆତଯାତ
Couplet 37
କାଷ୍ଠପିତୁଳୀ ହସ୍ତେ ନେଇକୁହୁକୀ ଯେମନ୍ତ ନଚାଇ
Couplet 38
ପ୍ରତିମା ନାଚେ ସେହିମତସେ ଯେହ୍ନେ କୁହୁକୀ ଆୟତ୍ତ
Couplet 39
ଈଶ୍ୱର ଆୟତ୍ତ ଏ ଦେହୀଏହାର ଦୁଃଖ ସୁଖ ନାହିଁ
Couplet 40
ଜରା କହଇ ସାଧୁବାଣୀବିଧାତା ଗତିକୁ ନ ଜାଣି
Couplet 41
ଶୁଣ ମୋହର କର୍ମବାଣୀବଳ ଦେଇଣ ଅକ୍ଷୌହିଣୀ
Couplet 42
ସପତଦଶ ବାର ହାରିବେଳେ ଜିଣିଲି ରାମ ହରି
Couplet 43
ଏହା ମୁଁ ଅନୁଭବ କରିଜୟ ଅଜୟ ନ ବିଚାରି
Couplet 44
ହରଷ ଶୋକେ ନାହିଁ ଇଚ୍ଛାନିଜ କରମଫଳ ଦୀକ୍ଷା
Couplet 45
ଜୀବଟି କର୍ମେ ଆତଯାତକାଳର କ୍ରୀଡ଼ା ଏ ଜଗତ
Couplet 46
ଦେଖ ଏ କାଳର ମହିଁମାଆମ୍ଭେ ସକଳେ ବୀର ସିନା
Couplet 47
ହାରିଲୁ ନିଜ କର୍ମ ବଳେଯାଦବେ ଜିଣିଲେ ସମରେ
Couplet 48
ରିପୁଙ୍କ କାଳ ବଳୀୟାରଅଯଶ ଆମ୍ଭ କର୍ମ ଫଳ
Couplet 49
ଆମ୍ଭର ପୁଣ୍ୟଯଶ କାଳେରିପୁ ଜିଣିବା ଅବହେଳେ
Couplet 50
ଏମନ୍ତ ପ୍ରବୋଧ-ବଚନେହରଷ କଲା ତାର ମନେ
Couplet 51
ନିଜ ନଗରେ ତାକୁ ନେଇଅନେକ ପ୍ରବୋଧନ କହି
Couplet 52
ରାଜାଏ ଦୁଃଖ ଶୋକ ମନେମିଳିଲେ ଯେ ଯାହା ଭୁବନେ
Couplet 53
ରୁକ୍ମି ଯେ କୃଷ୍ଣର ବଇରୀଶିଶୁପାଳକୁ ଥିଲା ବରି
Couplet 54
କନ୍ୟା ଗୋବିନ୍ଦ ହରି ନେଲେଶତ୍ରୁଙ୍କ ଗର୍ବ ନାଶ କଲେ
Couplet 55
ମାଗଧ ଆଦି ମହୀପାଳେଯେ ଯାହା ଗୃହେ ଯିବାବେଳେ
Couplet 56
ସମସ୍ତ ରାଜା ମଧ୍ୟେ ଥାଇପ୍ରତିଜ୍ଞା କଲା ଗର୍ବ ବହି
Couplet 57
ଅଭେଦ ସ୍ନେହା ଦେହେ ଘେନିପିତାର ବଳ ଅକ୍ଷୌହିଣୀ
Couplet 58
ସଙ୍ଗତେ ଘେନି ମହାବୀରରାଜାଙ୍କୁ ବୋଲଇ ଉତ୍ତର
Couplet 59
ତୁମ୍ଭେତ ହୋଇଲ ନିରେଖମୋର ମହିମା ଆଜ ଦେଖ
Couplet 60
ସମରେ ରାମକୃଷ୍ଣ ମାରିବନ୍ଦୀରୁ ରୁକ୍ମିଣୀ ଉଦ୍ଧରି
Couplet 61
ଆଜ ଆଣିବି ବାହୁବଳେଯଶ ମୋ ଥିବ ମହୀତଳେ
Couplet 62
ଏହା ମୁଁ କରି ନ ପାରିଲେବାହୁଡ଼ି ନ ଆସିବି ଭଲେ
Couplet 63
ସତ୍ୟବଚନ ଏ ମୋହରନଗରୁ ହୋଇଲା ବାହାର
Couplet 64
ରଥେ ବସିଲା ବେଗେ ଯାଇବୋଲେ ସାରଥି ମୁଖ ଚାହିଁ
Couplet 65
ରଥ ତୁ ବାହା ବେଗେ କରିଯହିଁ ଅଛନ୍ତି ରାମହରି
Couplet 66
ରାମ-ଗୋବିନ୍ଦ ଯୁଦ୍ଧେ ମାରିରୁକ୍ମିଣୀ ଆଣିବି ଉଦ୍ଧରି
Couplet 67
ତୀକ୍ଷ୍ଣ ନାରାଚ ଦେଖ ମୋରହେଳେ ଜିଣିବି ଯଦୁବଳ
Couplet 68
ଗୋପାଳେ ବଳେ ବଳୀୟାରଆଜ କରିବି ଗର୍ବ ଚୂର
Couplet 69
ବଳେ ହରିଲା ମୋ ବହେଣୀଆଜ ଆଣିବି ଶିର ହାଣି
Couplet 70
ମୋତେ ଦେଖାଏ ବଳ-ଗର୍ବଅଜାତି ଗଉଡ଼ ସ୍ୱଭାବ
Couplet 71
ଏମନ୍ତ ଗର୍ବ ମନେ ବହିହରିମହିମା ନ ଜାଣଇ
Couplet 72
ବେଗେ ଧାଇଁଲା ଏକା ରଥେଡ଼ାକଇ ରହ ରହ ପଥେ
Couplet 73
ଗୁଣେ ବସାଇ ତିନିବାଣଶ୍ରବଣ ଯାଏଁ ଟାଣି ଗୁଣ
Couplet 74
ବିନ୍ଧିଲା ଗୋବିନ୍ଦ ଉପରେଡ଼ାକଇ କୁତ୍ସିତ ବେଭାରେ
Couplet 75
ଯାଦବ-କୁଳପାଂଶୁ ତୁହିମୋର ସଂଗ୍ରାମେ ଯିବୁ କାହିଁ
Couplet 76
କ୍ଷଣେକ ରହ ରଣ ମଧ୍ୟେରୁକ୍ମିଣୀ ହରିଲୁ ଯେ ସଧେ
Couplet 77
କାକ ଯେସନେ ମାୟା କରିଯଜ୍ଞର ଚରୁ ନିଏ ହରି
Couplet 78
ମନ୍ଦ ମାୟାବୀ କୂଟଯୋଦ୍ଧିଗୋପାଳେ ହୀନ ଦୁଷ୍ଟବୁଦ୍ଧି
Couplet 79
ଆଜ ଜିଣିବି ତୋତେ ହାଣିଯାବଦ ନ ଛାଡ଼ୁ ରୁକ୍ମିଣୀ
Couplet 80
ଶୁଣି ହସିଲେ ଦାମୋଦରସାରଙ୍ଗଧନୁ ଧରି କର
Couplet 81
ଈଷିତେ ଷଡ଼ବାଣ ବିନ୍ଧିତାହାର ହସ୍ତୁ ଧନୁ ଛେଦି
Couplet 82
ପୁଣ ବିନ୍ଧିଲେ ଅଷ୍ଟବାଣଲୀଳା ମାତ୍ରକେ ନାରାୟଣ
Couplet 83
ରଥର ଚାରି ଅଶ୍ୱ ହାଣିପୁଣି ବିନ୍ଧିଲେ ବାଣ ତିନି
Couplet 84
ରଥସାରଥୀ ମୁଣ୍ତ କାଟିତିନି ନାରାଚେ ଧ୍ୱଜ ଲୋଟି
Couplet 85
ଦେଖିଣ ରୁକ୍ମୀ ବହି ମନ୍ୟୁହସ୍ତେ ଘେନିଲା ଆର ଧନୁ
Couplet 86
ସେ ଧନୁ କାଟିଲେ ମୁରାରିଗୁଣ ଟଙ୍କାରନାଦ କରି
Couplet 87
ପୁଣ ଘେନିଲା ଆନ ଧନୁତାହା ଛେଦିଲେ ଦେବ କାହ୍ନୁ
Couplet 88
ପରିଘ ଖଡ଼୍ଗ ଶୂଳ ଚର୍ମଶକ୍ତି ତୋମର ତୀକ୍ଷ୍ଣ ମୁନ
Couplet 89
ଯେତେ ଆୟୁଧ କରେ ଧରିସବୁ ଛେଦିଲେ ନରହରି
Couplet 90
ତକ୍ଷଣେ ରଥୁଁ ଓହ୍ଲାଇଲାକୋପେ ଖଡ଼ଗ ହସ୍ତେ ନେଲା
Couplet 91
କୃଷ୍ଣଙ୍କୁ ମାରିବାର ଆଶେଡେ଼ଇଁ ଉଠିଲା ନନ୍ଦିଘୋଷେ
Couplet 92
ଗୋପେ ଗର୍ଜଇ କୃଷ୍ଣ ପାଖେପବନ ଯେସନେ ପାବକେ
Couplet 93
ଦେଖି ଗୋବିନ୍ଦ ବେଗେ ଉଠିତିଳ ପ୍ରମାଣେ ଶସ୍ତ୍ର କାଟି
Couplet 94
କୋପେ ଉଞ୍ଚାଇ ଅସିବରକେଶ ଧଇଲେ ସେ ରୁକ୍ମିର
Couplet 95
କୃଷ୍ଣର କୋପମୁଖ ଦେଖିଭୟେ କମ୍ପଇ ଶଶୀମୁଖୀ
Couplet 96
ଭାଇର ପ୍ରାଣନାଶ ଜାଣିଚରଣେ ପଡ଼ିଲା ରୁକ୍ମିଣୀ
Couplet 97
କାତରେ କରଇ କାରୁଣ୍ୟଭୋ ନାଥ ଯୋଗେଶ୍ୱର ଶୁଣ
Couplet 98
ଅନନ୍ତ ମହିମା ତୋହରଦୋଷ ଉପେକ୍ଷ ଦେବ ତାର
Couplet 99
ଜଗତପ୍ତି ନାରାୟଣମୁଁ ତୁମ୍ଭ ଚରଣେ ଶରଣ
Couplet 100
ନ ମାର ମୋର ଜ୍ୟେଷ୍ଠଭ୍ରାତପରମାନନ୍ଦ ଜଗନ୍ନାଥ
Couplet 101
ଶୁକ ବୋଲନ୍ତି ଶୁଣ ରାୟେଦୟା ବସିଲା କୃଷ୍ଣଦେହେ
Couplet 102
ଚାହିଁଲେ ରୁକ୍ମିଣୀ ଶରୀରଭୟେ କମ୍ପଇ ଥରହର
Couplet 103
ଶୋକେ ଶୁଖିଲା ଦେବୀ ଓଷ୍ଠବାକ୍ୟ ନ ସ୍ପୁରେ ରୁନ୍ଧି କଣ୍ଠ
Couplet 104
କାତରେ ହେମକଣ୍ଠୀମାଳପଡ଼ିଲା କୃଷ୍ଣପାଦତଳେ
Couplet 105
ରୁକ୍ମିଣୀ ଉଠି କରଯୋଡ଼ିପୁଣି କୃଷ୍ଣର ପାଦେ ପଡ଼ି
Couplet 106
ଅଶେଷ ବ୍ରହ୍ମାଣ୍ତ ଠାକୁରରଖିବା ଜୀବନ ଏହାର
Couplet 107
ଏମନ୍ତ ଦେଖି କନ୍ୟାଦୁଃଖକରୁଣା କଲେ ପଦ୍ମମୁଖ
Couplet 108
ଆକର୍ଷି ଧରି ତାର କରବସ୍ତ୍ରେ ବାନ୍ଧିଲେ ଦାମୋଦର
Couplet 109
ବିମାନ ଖମ୍ବେ ନେଇ ବାନ୍ଧିବେନିଚରଣ ତାର ଛନ୍ଦି
Couplet 110
ତୀକ୍ଷ୍ଣ ନାରାଚେ ହୃଷୀକେଶବିରୂପ କଲେ ତାର ବେଶ
Couplet 111
ସାତପ୍ରକାରେ କେଶ ଧରିକୋପେ କାଟିଲେ ଦେବହରି
Couplet 112
ସଙ୍ଗତେ ଯଦୁବଳ ଥିଲେରୁକ୍ମୀର ସୈନ୍ୟଙ୍କୁ ବେଢିଲେ
Couplet 113
ତକ୍ଷଣେ ସର୍ବ କଲେ ନାଶଅଳପ ରହେ ଅବଶେଷ
Couplet 114
ନଳିନୀବନେ ଗଜେ ପଶିକ୍ଷଣକେ ଯାନ୍ତି ଯେହ୍ନେ ଧ୍ୱଂସି
Couplet 115
ସୈନ୍ୟ ହୋଇଲେ ବଳ କ୍ଷୀଣରୁକ୍ମି ଯେ ପଡ଼ିଲା ବନ୍ଧନ
Couplet 116
ରଥ ନିକଟେ ରାମ ଯାଇବୋଲନ୍ତି କୃଷ୍ଣମୁଖ ଚାହିଁ
Couplet 117
ବନ୍ଧନ ଫେଡ଼ାଇ ବହନଚାହିଁଲେ ରୁକ୍ମୀର ବଦନ
Couplet 118
ବିରୂପ ଦେଖି ତାର ଦେହୀରାମ ବୋଲନ୍ତି କୃଷ୍ଣେ ଚାହିଁ
Couplet 119
ହେ କୃଷ୍ଣ କଲୁ ଦୁଷ୍ଟପଣଆପଣା ବନ୍ଧୁରେ କଷଣ
Couplet 120
ଅସାଧୁ କର୍ମ ଏ ତୋହରନିନ୍ଦା କରିବେ ତିନିପୁର
Couplet 121
ବିରୂପ କଲୁ କେଶ-ବେଶନାଶିଲୁ ସୁହୃଦ ବିଶ୍ୱାସ
Couplet 122
ନ ଜାଣି କଲୁ ଏଡେ଼ କାର୍ଯ୍ୟମରଣୁଁ ଅଧିକ ଏ ଲାଜ
Couplet 123
ଏମନ୍ତ କହି ବଳରାମଚାହିଁଲେ ରୁକ୍ମିଣୀ ବଦନ
Couplet 124
ବୋଲନ୍ତି ରେବତୀରମଣକୋମଳ ମଧୁର ବଚନ
Couplet 125
ଜ୍ୟେଷ୍ଠଭ୍ରାତର ରୂପ ଦେଖିକିମ୍ପାଇ ମନେ ହୁଅ ଦୁଃଖୀ
Couplet 126
ଆତ୍ମାକୁ ନିନ୍ଦିତ ନ କରଦଇବ ବଳ ବଳୀୟାର
Couplet 127
କର୍ମ ସେ ସୁଖ ଦୁଃଖ ଦେଇପୁରୁଷ ଅବଶ୍ୟ ଭୁଞ୍ଜଇ
Couplet 128
କୃଷ୍ଣଙ୍କୁ ଚାହିଁ ହଳଧରକହନ୍ତି ସଂସାର ବେଭାର
Couplet 129
ମରଣତୁଲ୍ୟ ଦୋଷ ଯେବେବନ୍ଧୁ କରଇ ମୂଢଭାବେ
Couplet 130
ତାହାକୁ ନ କରିବ ନାଶଆପଣା ଦୋଷେ ତା ଅଯଶ
Couplet 131
ତାହାର ଲାଜେ ସେ ମରଇପୁଣି କହନ୍ତି କନ୍ୟା ଚାହିଁ
Couplet 132
କ୍ଷତ୍ରିୟ ଧର୍ମର ଏ ଗତିଯାହା ସଂଚିଲା ପ୍ରଜାପତି
Couplet 133
ଅତି ଦାରୁଣ ତମଘୋରେଭାଇକି ଭାଇ ବଳେ ମାରେ
Couplet 134
ପୁଣି ଗୋବିନ୍ଦ ମୁଖ ଚାହିଁକହନ୍ତି ସ୍ୱଧର୍ମ ଦେଖାଇ
Couplet 135
ରାଜ୍ୟଧରଣୀ ବିତ୍ତ ଆଶେମାନ ସମ୍ପଦ ତେଜେ ବଶେ
Couplet 136
ଆପଣା ଅର୍ଥେ ମତ୍ତ ହୋଇପ୍ରାଣୀ ପୀଡ଼ନ୍ତି ଗର୍ବ ବହି
Couplet 137
ତୋର ବିଷମବୁଦ୍ଧି ଚିତ୍ତେମୁହିଁ ଦେଖିଲି ସର୍ବମତେ
Couplet 138
ରୁକ୍ମିଣୀମୁଖ ଚାହିଁ ପୁଣିବୋଲନ୍ତି ପ୍ରଭୁ ହଳପାଣି
Couplet 139
ଶତ୍ରୁର ଅମଙ୍ଗଳ ଦେଖିଆପଣା ଚିତ୍ତେ ହେଉ ସୁଖୀ
Couplet 140
ସୁହୃଦ ସ୍ନେହେ ମୂର୍ଖ ପଣୁଭଲକୁ ମନ୍ଦ ପ୍ରାୟ ମଣୁ
Couplet 141
ତାର ଉଚିତ ଦଣ୍ତ ଦେଖିଆପଣା ମନେ ହେଉ ଦୁଃଖୀ
Couplet 142
ଦଇବ ମାୟାବଳେ ଜନଆତ୍ମାରେ କଳ୍ପଇ ଅଜ୍ଞାନ
Couplet 143
ଆତ୍ମାରେ ଭେଦ ସେ କରନ୍ତିଉଦାସୀ ଶତ୍ରୁ ମିତ୍ର ହୋନ୍ତି
Couplet 144
ସକଳ ଦେହେ ଆତ୍ମା ଏକଅଜ୍ଞାନୀଜନଙ୍କୁ ଅନେକ
Couplet 145
ଯେହ୍ନେ ଗଗନ ଆର ଜ୍ୟୋତିଅନେକ ମତେ ଦୃଶ୍ୟ ହୋନ୍ତି
Couplet 146
ଜନ୍ମ ମରଣ ପଥେ ଦେହୀଦ୍ରବ୍ୟ ଇନ୍ଦ୍ରିୟ ଗୁଣ ବହି
Couplet 147
ଆତ୍ମା ଯେ ମୋହଜଡ଼ ହୋଇଜନ୍ମମରଣେ ଭ୍ରମୁ ଥାଇ
Couplet 148
ଆତ୍ମା ନିର୍ଗୁଣ ନିରଞ୍ଜନସଂଯୋଗ ବିଯୋଗୁଁ ଏ ଭିନ୍ନ
Couplet 149
ଆଦି କାରଣ ଆତ୍ମା ଯେଣୁଦୃଷ୍ଟି ରୂପକୁ ଯେହ୍ନେ ଭାନୁ
Couplet 150
ଜନ୍ମ ବିକାର ଷଡ଼ଗୁଣଏ ଆଦି ପିଣ୍ତର କାରଣ
Couplet 151
ଆତ୍ମାର ବିକାର ନୁହନ୍ତିକଳାରେ ଚନ୍ଦ୍ର ଯେହ୍ନେ ଥାନ୍ତି
Couplet 152
ଅମାନିଶାରେ କଳାହୀନବିଚାରେ ଶଶାଙ୍କ ନିର୍ଗୁଣ
Couplet 153
ଶୟନେ ପୁରୁଷ ଯେସନଦେଖନ୍ତି ବିଷୟ ସ୍ୱପନ
Couplet 154
ବାସନାବଳେ ଅନୁଭବକରି ଲଭନ୍ତି ଯେହ୍ନେ ଭୋଗ
Couplet 155
ଏଣୁ ଅଜ୍ଞାନୁ ଶୋକ ଜାତଆତ୍ମା ସେ ଶୋକ ମୋହଗ୍ରସ୍ତ
Couplet 156
ଏ ମାୟା ତତ୍ତ୍ୱଜ୍ଞାନେ ହରିନିର୍ମଳଜ୍ଞାନ ଚିତ୍ତେ ଧରି
Couplet 157
ସଂସାର ଭ୍ରମପ୍ରାୟ ଦେଖିଶୋକ ସଂହର ଚନ୍ଦ୍ରମୁଖି
Couplet 158
ଏମନ୍ତେ ଶ୍ରୀରାମର ବାଣୀଆଦରେ ଶୁଣିଲା ରୁକ୍ମିଣୀ
Couplet 159
ବିମନ ଛାଡ଼ି ଜ୍ଞାନ ପାଇଶୋକ ଛାଡ଼ିଲା ରାମେ ଚାହିଁ
Couplet 160
କହନ୍ତି ଶୁକମୁନି ତୋଷେରୁକ୍ମୀ ଯେ ଥିଲା ନନ୍ଦିଘୋଷେ
Couplet 161
କେବଳ ଅବଶେଷ ପ୍ରାଣରଥୁଁ ଓହ୍ଲାଇଲା ରୁକ୍ମଣ
Couplet 162
ବିଶେଷେ ହତବଳ ସର୍ବହରି ଗଞ୍ଜିଲେ ତାର ଗର୍ବ
Couplet 163
ସଙ୍କଳ୍ପ-ଭଙ୍ଗେ ପଳାଇଲାକୁଣ୍ତୀନଗରେ ନ ପଶିଲା
Couplet 164
ହରିଙ୍କି ମାରିଯିବା ବେଳେପ୍ରତିଜ୍ଞା କରିଥିଲା ବଳେ
Couplet 165
ଆଜ ଗୋବିନ୍ଦମୁଣ୍ତ ହାଣିଆଣି ନ ପାରିଲେ ରୁକ୍ମିଣୀ
Couplet 166
କୁଣ୍ତୀନଗରେ ନ ପଶିବିଜୀବନ୍ତେ ଯେତେକାଳ ଥିବି
Couplet 167
ଏମନ୍ତେ ପଶି ଘୋରବନେବୃକ୍ଷ କଟାଇ କୋପମନେ
Couplet 168
ବସାଇଲା ସେ ବହୁଗ୍ରାମନଗର ଭୋଜକଟ ନାମ
Couplet 169
ତହିଁ ରହିଲା ବାସକରିକୃଷ୍ଣ ବଇର ମନେ ଧରି
Couplet 170
ରୁକ୍ମିଣୀ ଘେନି ଭଗବାନପ୍ରବେଶ ଦ୍ୱାରକାଭୁବନ
Couplet 171
ସମରେ ଜିଣି ସର୍ବରାଜାଯାଦବେ କଲେ ପାଦପୂଜା
Couplet 172
ସ୍ତୁତି କରନ୍ତି ସୁରନରଆନନ୍ଦ ଦ୍ୱାରାବତୀପୁର
Couplet 173
ଗୋବିନ୍ଦ ବିଭାର ଉତ୍ସବେପୁରମଣ୍ତିଲେ ନାନାଭାବେ
Couplet 174
ଉତ୍ସବ କଲେ ସର୍ବପୁରେବାଦ୍ୟ ବଜାଇ ପଞ୍ଚସ୍ୱରେ
Couplet 175
ଦ୍ୱାରକାପୁର ନରନାରୀବିବିଧ ଅଳଙ୍କାର ଭରି
Couplet 176
କୃଷ୍ଣ ବିବାହେ ଉନମତ୍ତକାମିନୀ କଲେ ନୃତ୍ୟଗୀତ
Couplet 177
ମଙ୍ଗଳ ଦ୍ୱାରକାନଗରକି ଅବା ଦେବା ପଟାନ୍ତର
Couplet 178
ଧ୍ୱଜ ତୋରଣ ରତ୍ନମାଳପୂର୍ଣ୍ଣକଳସ ସୁମଙ୍ଗଳ
Couplet 179
ଅଗୁରୁ ଧୂପ ଦୀପାବଳୀପଥେ ସିଂଚନ୍ତି ଗନ୍ଧ ଗୋଳି
Couplet 180
ମାର୍ଜନା କରି ଦାଣ୍ତ କକ୍ଷଦ୍ୱାରେ ରୋପିଲେ ରମ୍ଭାବୃକ୍ଷ
Couplet 181
ବନ୍ଧୁବେଭାରେ ରାଜାଗଣେଆସି ମିଳିଲେ ଜଣେ ଜଣେ
Couplet 182
କୁରୁ ସୃଞ୍ଜୟ ଆଦି ରାଜବିଦର୍ଭ ଯଦୁ କୁନ୍ତି ଭୋଜ
Couplet 183
ଆରୋହି ଘୋଟକ-ବାରଣେପ୍ରବେଶ ଦ୍ୱାରକାଭୁବନେ
Couplet 184
ହସ୍ତୀଙ୍କ ମଦଜଳେ ମହୀବରଷାକାଳ ପ୍ରାୟ ହୋଇ
Couplet 185
ଏକ ଆରେକ ମତ୍ତ ହୋଇଆନନ୍ଦ କେ ପାରିବ କହି
Couplet 186
ମଙ୍ଗଳ କର୍ମମାନ କଲେଗୁରୁଦେବତା ଆରାଧିଲେ
Couplet 187
ରୁକ୍ମିଣୀହରଣର ବାଣୀଭରତଖଣ୍ତ ରାଜା ଶୁଣି
Couplet 188
ରାଜକୁମାରୀ ଯେତେ ଛନ୍ତିଭଲେ ପାଇଲେ ମନେ ଭ୍ରାନ୍ତି
Couplet 189
ଦ୍ୱାରକାପୁରେ ଯେତେ ନରକେ କହୁ ତପ ତାହାଙ୍କର
Couplet 190
ଆନନ୍ଦ କଲେ ପୁରେ ପୁରେନୟନେ ଦେଖି କନ୍ୟାବରେ
Couplet 191
ଲକ୍ଷ୍ମୀମାଧବ ବିଭାକାଳେବାନ୍ଧବେ ଯଉତୁକ ଦେଲେ
Couplet 192
ସେ ବରକନ୍ୟା ପାଦଗତନମଇଁ ଦାସ ଜଗନ୍ନାଥ