Skandha 10
Adhyaya 48
Couplet 1
କହନ୍ତି ବ୍ୟାସଙ୍କ କୁମରଶୁଣ ପରୀକ୍ଷ ନୃପବର
Couplet 2
ଜଗତବନ୍ଧୁ ଜନାର୍ଦ୍ଦନମୋହିଲେ ପିତାମାତା ମନ
Couplet 3
ରାମର ମୁଖକୁ ଚାହିଁଲେବିଷ୍ଣୁର ମାୟା ପ୍ରକାଶିଲେ
Couplet 4
ଅଶେଷ ଜୀବଜନ୍ତୁ ଦେହେବିଶ୍ୱ ସଂସାରେ ମାୟାମୋହେ
Couplet 5
ତାତ ଜନନୀ ପାଦତଳେରାମଗୋବିନ୍ଦ ଏକମେଳେ
Couplet 6
ପଡ଼ନ୍ତି ପୁଣ ପୁଣ ପାଦେକହନ୍ତି ଶୋକ ଗଦଗଦେ
Couplet 7
ହେ ତାତ ମାତ ଶୁଣ ମୋରଦଇବବଳ ବଳୀୟାର
Couplet 8
କଂସର ଡ଼ରେ ବେନିଭାଇଏତେ ଦିବସ ଗୋପେ ଥାଇ
Couplet 9
ବାଳକକାଳେ ମାତା କୋଳେସୁତେ ବସନ୍ତି ସୁଖ ଭୋଳେ
Couplet 10
ସେ ସୁଖ ନୋହିଲା ଆମ୍ଭରକର୍ମର ଫଳ ବଳୀୟାର
Couplet 11
ତାତ ଜନନୀ ଉପକାରସୁଝିବ କେବଣ କୁମର
Couplet 12
ଗର୍ଭେ ବହନ୍ତି ଦୁଃଖ ସହିପୁଣି ପାଳନ୍ତି କ୍ଷୀର ଦେଇ
Couplet 13
ସର୍ବ ସମ୍ପଦ ପୁଣ ଦେଇତାହାଙ୍କ ପୋଷଣେ ଜୀଅଇ
Couplet 14
ତାହାଙ୍କ ପ୍ରତି ଉପକାରେଶତଜନମେ କେହୁ ପାରେ
Couplet 15
ସେ ତାତ ଜନନୀ ପୋଷଣେସମର୍ଥ ନୁହନ୍ତି ଯେ ଜନେ
Couplet 16
ତାହାଙ୍କ ଜୀବନର ଅନ୍ତେବେଗେ ମିଳନ୍ତି ଯମଦୂତେ
Couplet 17
କର-ଚରଣ ବାନ୍ଧି କୋପେନିଅନ୍ତି ଯମର ସମୀପେ
Couplet 18
ନିରାଶ ପଥେ ସେ ବିକଳେକାନ୍ଦଇ କ୍ଷୁଧାର ଆକୁଳେ
Couplet 19
ତା'ର ବିକଳ ଦେଖି ପଥେକୋପେ ବୋଲନ୍ତି ଯମଦୂତେ
Couplet 20
ପିତାମାତାଙ୍କୁ ଦୁଃଖ ଦେଇଜୀବନ ପୋଷିଲୁ ଯେ ତୁହି
Couplet 21
ଯେ ଅବା ପୁଣ୍ୟ ଥିଲା ତୋ'ରସେ ପାପେ ହୋଇଲା ଅନ୍ତର
Couplet 22
ଏବେ ଖାଇବୁ ଆଉ କିସଏମନ୍ତ ବୋଲି ତା'ର ମାଂସ
Couplet 23
କାଟି ତାହାର ମୁଖେ ଦ୍ୟନ୍ତିନିର୍ଦ୍ଦୟେ ଯଷ୍ଟି ପ୍ରହାରନ୍ତି
Couplet 24
ଭୋ ତାତ ଶୁଣ ଏକଚିତ୍ତେବିପ୍ରେ କହନ୍ତି ବେଦମତେ
Couplet 25
ତାତ ଜନନୀ ବୃଦ୍ଧକାଳେନିଜ ଭାରିଜା ଶିଶୁମେଳେ
Couplet 26
ଗୋରୁ ବ୍ରାହ୍ମଣ ଗୁରୁଜନଏହାଙ୍କୁ ନ ଦେଇ ଭୋଜନ
Couplet 27
ଯେ ପ୍ରାଣୀ ଆତ୍ମାକୁ ପୋଷନ୍ତିଜୀବନ ଥାଉଁ ସେ ମରନ୍ତି
Couplet 28
କଂସର ଡରେ ଗୋପେ ଥାଇଦୁଃଖେ ବଢ଼ିଲୁ ବେନିଭାଇ
Couplet 29
ତୁମ୍ଭ ସେବାରେ ନାହିଁ ମନନିଷ୍ଫଳେ ଗଲା ଏତେ ଦିନ
Couplet 30
ସେ ଦୋଷ କ୍ଷମାକର ତାତଆମ୍ଭେ ହୋଇଲୁ ପରାୟତ୍ତ
Couplet 31
ଏମନ୍ତ କହି ଦାମୋଦରମନ ମୋହିଲେ ତାହାଙ୍କର
Couplet 32
କୃଷ୍ଣ ବଚନେ ମାତାପିତାଛାଡ଼ିଲେ ମନୁ ଖେଦ ଚିନ୍ତା
Couplet 33
ଅତି ଆନନ୍ଦେ ବେନିଜନପୁତ୍ରଙ୍କୁ ଦିଅନ୍ତି ଚୁମ୍ବନ
Couplet 34
କୋଳେ ବସାଇ ହୃଦେ ଭିଡ଼ିବେନିଲୋଚନୁ ବହେ ବାରି
Couplet 35
ବୁଡ଼ିଲେ ମାୟାମୋହ ଜଳେକଣ୍ଠ ନସ୍ଫୁରେ ଶୋକଭରେ
Couplet 36
ଏମନ୍ତେ ପ୍ରଭୁ ବ୍ରହ୍ମରାଶିତାତଜନନୀ ମନ ତୋଷି
Couplet 37
କୋମଳ-ମଧୁର-ବଚନେମଞ୍ଚାରୁ ଉତୁରି ବହନେ
Couplet 38
ଉଗ୍ରସେନଙ୍କୁ ଅଣାଇଲେରାଜଆସନେ ବସାଇଲେ
Couplet 39
ବୋଲନ୍ତି ପ୍ରଭୁ ଦେବରାଜାଆମ୍ଭେ ସକଳେ ତୋର ପ୍ରଜା
Couplet 40
ତୁ ଭୋଜବଂଶ ନୃପବରଆମ୍ଭେ ଖଟିବୁ ତୋ' ପୟର
Couplet 41
ଯଯାତି ନାମେ ମହାନୃପଯଦୁଙ୍କୁ ଦେଇଅଛି ଶାପ
Couplet 42
ତେଣୁ ଯଦୁଙ୍କୁ ପାଟ ନାହିଁରାଜା ହୋଇଲେ କ୍ଷୟ ଯାଇ
Couplet 43
ତୁ ଆମ୍ଭ ବୋଲେ ନୃପବରବହିବୁ ରାଜ୍ୟ ମହାଭାର
Couplet 44
ଏମନ୍ତ ବୋଲି ବନମାଳୀଆପଣେ କଲେ ନିଉଛାଳି
Couplet 45
ସୁବର୍ଣ୍ଣ କୁମ୍ଭେ ଗଙ୍ଗାନୀରଦଧି ଅକ୍ଷତ ଗନ୍ଧସାର
Couplet 46
ଗୋବିନ୍ଦ ତୋଳି ନିଜ କରେଢ଼ାଳିଲେ ଉଗ୍ରସେନ ଶିରେ
Couplet 47
ନାନା ଉତ୍ସବେ ଅଭିଷେକସ୍ୱର୍ଗେ ଦେଖନ୍ତି ସୁରଲୋକ
Couplet 48
ବାଜଇ ବୀରତୂର ବାଦ୍ୟମଥୁରା ହୋଇଲା ଆନନ୍ଦ
Couplet 49
ଉଗ୍ରସେନଙ୍କୁ ରାଜା କରିକୃଷ୍ଣ କହନ୍ତି କରଯୋଡ଼ି
Couplet 50
ଭ୍ରାନ୍ତି ତୁ ନ କର ମନରେତୋ ରିପୁ ନହିଁ ଏ ସଂସାରେ
Couplet 51
ମୁହିଁ ଯାହାର ଆଜ୍ଞାକାରୀକେ ତା'ର ହୋଇବ ବଇରୀ
Couplet 52
ମହେନ୍ଦ୍ର ଆଦି ଦିଗପାଳେଖଟିବେ ତୋ'ର ପାଦତଳେ
Couplet 53
ମର୍ତ୍ତ୍ୟରାଜାଙ୍କୁ ନାହିଁ ଡ଼ରବୋଲନ୍ତି ବ୍ରହ୍ମାଣ୍ତ ଠାକୁର
Couplet 54
ଏମନ୍ତେ ରାଜପଦ ଦେଇରାମଗୋବିନ୍ଦ ବେନିଭାଇ
Couplet 55
ଯେତେ ଡ଼ଗର ଥିଲେ ଦେଶେଅଣାଇଁ କହନ୍ତି ବିଶ୍ୱାସେ
Couplet 56
ତୁମେ ହୋ ଯାଅ ଚାରିଦିଗେମୋହର ଆଜ୍ଞା ଘେନି ବେଗେ
Couplet 57
ଯାଦବ ଆଦି ସାତବଂଶେଯେବା ଅଛନ୍ତି ଯେଉଁ ଦେଶେ
Couplet 58
ବୋଲିବ ଆସ ହେ ନିର୍ଭୟେତୁମ୍ଭଙ୍କୁ ଗୋବିନ୍ଦ ସଦୟେ
Couplet 59
ଏମନ୍ତ ବୋଲି ଆଜ୍ଞା ଦେଲେବହନ ଆଣ ହୋ ବୋଇଲେ
Couplet 60
ତକ୍ଷଣେ ଡ଼ଗରାଏ ଯାଇଚାରିଦିଗରେ ଆଜ୍ଞା କହି
Couplet 61
ଯେତେକ ଗୋବିନ୍ଦ ଉତ୍ତରସମସ୍ତ କହିଲେ ଡଗର
Couplet 62
ରାମଗୋବିନ୍ଦଙ୍କ ଚରିତତୁମ୍ଭଙ୍କୁ ସଦୟ ବହୁତ
Couplet 63
ଏମନ୍ତ ଡଗରେ କହିଲେତକ୍ଷଣେ ଆସ ହୋ ବୋଇଲେ
Couplet 64
ବନ୍ଧୁବାନ୍ଧବ ଆଦି କରିତକ୍ଷଣେ ଆଜ୍ଞା ଶିରେ ଧରି
Couplet 65
ସକଳେ ହୋଇଲେ ବାହାରଆସନ୍ତି ଅତି ଖରତର
Couplet 66
ରାମଗୋବିନ୍ଦଙ୍କୁ ଭେଟିଲେସମସ୍ତେ ଆନନ୍ଦ ହୋଇଲେ
Couplet 67
ରାମଗୋବିନ୍ଦ ବେନିଜନକହିଲେ ମଧୁର ବଚନ
Couplet 68
ଜଣଜଣକେ ତୋଷ କରିଦାସବତ୍ସଳ ନରହରି
Couplet 69
ଯେଝାର ପୁରେ ଦେଲେ ବାସଧନ ସମ୍ପଦ ଗ୍ରାମ ଦେଶ
Couplet 70
ଯାଦବେ କୃଷ୍ଣର ବିଶ୍ୱାସେଗୃହେ ରହିଲେ ମନତୋଷେ
Couplet 71
ରାତ୍ର ଦିବସେ କୃଷ୍ଣମୁଖଦେଖି ଛାଡ଼ିଲେ ମନୁଦୁଃଖ
Couplet 72
ବୃଦ୍ଧ ବାଳକ ରୂପ ନାହିଁସକଳେ ଯୁବାପ୍ରାୟ ହୋଇ
Couplet 73
କୃଷ୍ଣର ଅପୂର୍ବ ବଦନଦେଖି ହୋଇଲେ ତୋଷମନ
Couplet 74
ସେ କୃଷ୍ଣ ଚରଣେ ବିଶ୍ୱାସଭଣଇ ଜଗନ୍ନାଥ ଦାସ