Adhyaya 47

Couplet 1

ଶୁଣ ରାଜନ ବୀରରସକଂସ ଯେ ହୋଇଲା ହରଷ

Couplet 2

ରାମ ମୁଷ୍ଟିକ ଧରାଧରିଚାଣୂର ସଙ୍ଗେ ନରହରି

Couplet 3

ହସ୍ତଚରଣ ଛନ୍ଦାଛନ୍ଦିଗଜକୁ ଯେହ୍ନେ ଗଜବାନ୍ଧି

Couplet 4

ଏକ ଆରକେ ବଳୀୟାରମୁଷ୍ଟିକି ମୁଷ୍ଟି ପଡ଼ିତାଳ

Couplet 5

ଦେହୁ ଗଳଇ ଶ୍ରମଝାଳକେ ପଡ଼େ ଉପରେ କେ ତଳ

Couplet 6

ଜାନୁରେ ଜାନୁ ପରିବନ୍ଧକୋପେ କରନ୍ତି ବୀରନାଦ

Couplet 7

ମୁଣ୍ତକୁ ମୁଣ୍ତ ମରାମରିହୃଦରେ ହୃଦ ଭିଡ଼ାଭିଡ଼ି

Couplet 8

ଧରି ଘୂରାଇ ପୁଣି ଛାଡ଼ିପୁଣି ବସନ୍ତି ବେଗେ ମାଡ଼ି

Couplet 9

ପୁଣି ଛାଡ଼ିଣ ପଛଘୂଞ୍ଚିଧରନ୍ତି ବେଗେ ବଳ ଆଞ୍ଚି

Couplet 10

ଏକ ଆରକେ ଧରି ବେଗେଗର୍ଜି ପଡ଼ନ୍ତି ଭୂମିଭାଗେ

Couplet 11

ପେଲି ପକାଇ ପୁଣି ଉଠିହୃଦେ ତାଡ଼ନ୍ତି ବଜ୍ରମୁଷ୍ଟି

Couplet 12

ପୁଣି ଧରନ୍ତି ତଳେ ମାଡ଼ିମୁଣ୍ତକୁ ମୁଣ୍ତ କୋଡ଼ାକୋଡ଼ି

Couplet 13

ରୁଧିର ବହେ ତାଳୁ ଫାଟିଦେହକୁ ଦେହ ପିଟାପିଟି

Couplet 14

ପର୍ବତ ପ୍ରାୟ ବେନି ମାଲେଯୁଝନ୍ତି ରାମକୃଷ୍ଣ ତୁଲେ

Couplet 15

ଦେଖି ବୋଲନ୍ତି ନରନାରୀଅନ୍ୟାୟ କଲା ଦଣ୍ତଧାରୀ

Couplet 16

ବାଳକ ରାମକୃଷ୍ଣ ଦୁଇମାଲଙ୍କ ସଙ୍ଗତେ ଯୁଝାଇ

Couplet 17

କେମନ୍ତେ ଦେଖୁଅଛି ଏହାହୃଦ୍‌ରେ ନ ବସଇ ଦୟା

Couplet 18

ମରାଇ ବାଳୁତ ପୁଅଙ୍କୁଧର୍ମ କି ସହିବ ଏହାକୁ

Couplet 19

ସଭାରେ ବସି ବଡ଼ଲୋକେଅଧର୍ମ କରୁଛନ୍ତି ଥୋକେ

Couplet 20

ସକଳେ କଂସ-ପ୍ରିୟକାରୀଧର୍ମ ଅଧର୍ମ ନ ବିଚାରି

Couplet 21

ଯୁଦ୍ଧେ କେ ଅବା ବଳୀୟାରଏହା ନ କରନ୍ତି ବିଚାର

Couplet 22

ପର୍ବତପ୍ରାୟ ବେନିମାଲବଜ୍ର-ଶରୀର ଏହାଙ୍କର

Couplet 23

ବାଳକ ପୁଅଙ୍କୁ ଅନାଅଅତି ହିଁ ସୁକୁମାର ଦେହ

Couplet 24

ଏହା ସଭାରେ ଧର୍ମ ନାହିଁଏଠାରେ ଥିବା ନ ଯୋଗାଇ

Couplet 25

ମୁନିଏ କହିଛନ୍ତି ପୂର୍ବେବେଦ ପୁରାଣର ପ୍ରସ୍ତାବେ

Couplet 26

ଅଧର୍ମ-କୁଟସଭା ଯହିଁପଣ୍ତିତେ ନ ବସିବେ ତହିଁ

Couplet 27

ସଭାର ଦୋଷ ଯେ ଜାଣନ୍ତିବିଚାରି ପ୍ରବେଶ ନୁହଁନ୍ତି

Couplet 28

ଜାଣିଣ ଯେହୁ ପକ୍ଷ କହିନରକେ ପଡ଼ନ୍ତି ସେ ଯାଇ

Couplet 29

ଏମନ୍ତ ରାମକୃଷ୍ଣ ତୁଲେସମର କରୁଛନ୍ତି ମାଲେ

Couplet 30

ଏକ ଆରକେ ଛିଦ୍ର ଟାକିନିଶ୍ଚଳ କରୁଛନ୍ତି ଆଖି

Couplet 31

ରାମଗୋବିନ୍ଦେ ଲୋକେ ଚାହିଁକହନ୍ତି ଅଙ୍ଗୁଳି ଦେଖାଇ

Couplet 32

ଦେଖ ଏ କୃଷ୍ଣର ବଦନଗଳୁଛି ଝାଳକଣା ମାନ

Couplet 33

ଫୁଟିଲା ପଦ୍ମକୋଷ କିସେଜଳ ସିଞ୍ଚିଲା ପ୍ରାୟ ଦିଶେ

Couplet 34

ଦେଖ ଏ ରାମର ବଦନତମ୍ବାର ପ୍ରାୟେକ ଲୋଚନ

Couplet 35

ଏ ବେନି ଲୋଚନ ବଦନଅଳପହାସେ ଶୋଭାବନ

Couplet 36

ଧନ୍ୟ ସେ ବ୍ରଜଭୂମି ଦେଶପୁଣ୍ୟ ସେ କଲା ଗୋ ଅଶେଷ

Couplet 37

ମାୟା ମନୁଷ୍ୟ ରୂପ ଧରିଯହିଁ ବୁଲନ୍ତି ରାମହରି

Couplet 38

ଚିତ୍ର-ବିଚିତ୍ର ବନମାଳେଗୋପାଳ ପୁଅଙ୍କର ମେଳେ

Couplet 39

ଗାଈ ଚରାଇ ବେଣୁସ୍ୱନେପାଦେ ବୁଲନ୍ତି ବନେ ବନେ

Couplet 40

ଧ୍ୱଜ ଅଙ୍କୁଶ ଚିହ୍ନ ପାଦେଶଙ୍କର ପୂଜନ୍ତି ଆନନ୍ଦେ

Couplet 41

ନନ୍ଦର ବ୍ରଜେ ଗୋପନାରୀଅନେକ ଛନ୍ତି ତପକରି

Couplet 42

ଅପୂର୍ବ ରୂପ ଏହାଙ୍କରଦେଖି ତେଜିଲେ ଘରଦ୍ୱାର

Couplet 43

ପିବନ୍ତି ଚକ୍ଷୁଦ୍ୱାରେ ରୂପଅଜ୍ଞାନୀଜନେ କରେ ତାପ

Couplet 44

ଦୋହନେ ମନ୍ଥନେ ରନ୍ଧନେଲେପନେ ଦୋଳା ଅବଧାନେ

Couplet 45

ଅଗଣା ପିଣ୍ତା ଛେରା ଦେଇଯେତେ ବ୍ୟାପାର ଗୃହେ ଥାଇ

Couplet 46

ଏହାଙ୍କ ନାମ ଗାଇ ତୁଣ୍ତେଗୋପୀଏ ହାଟ ରାଜଦାଣ୍ତେ

Couplet 47

ଏହାଙ୍କ ପାଦେ ଚିତ୍ତ ଦେଇସୁସ୍ୱର କଣ୍ଠେ ଗୀତ ଗାଈ

Couplet 48

ଧନ୍ୟ ତାହାଙ୍କର ଜୀବନକୃଷ୍ଣହୁଁ ନ ଜାଣନ୍ତି ଆନ

Couplet 49

ଗୋରୁ ଚରାଇ ବୃନ୍ଦାବନେଏ ଯେ ଆସନ୍ତି ରାତ୍ରମାନେ

Couplet 50

ଯିବାର ବେଳେ ବେଣୁଗୀତଶୁଣି ହୁଅନ୍ତି ମୂରୁଛିତ

Couplet 51

ଘରୁ ବାହାର ହୋଇ ଦେଖିନିର୍ମଳ କରୁଥା'ନ୍ତି ଆଖି

Couplet 52

ଏମନ୍ତ ବୋଲୁଁ ବୋଲୁଁ ଜନେକୋପ ବସିଲା କୃଷ୍ଣମନେ

Couplet 53

ମଞ୍ଚାରେ ବସି ତାତମାତତାଡ଼ନ୍ତି ନିଜ ଶିରେ ହସ୍ତ

Couplet 54

ଦଇବ କରିଅଛି ଏହାଆମ୍ଭରେ ନାହିଁ ତା'ର ଦୟା

Couplet 55

ନନ୍ଦର ଘରେ ଲୁଚାଇଲୁଏବେ କଂସର ମୁଖେ ଦେଲୁ

Couplet 56

ବିଧାତା ଦେଉଛି କଷଣଦେଖିବୁ ପୁତ୍ରଙ୍କ ମରଣ

Couplet 57

ଦେବକୀ ପୁତ୍ରମୁଖ ଚାହିଁବେନିନୟନୁ ଅଶ୍ରୁବହି

Couplet 58

ବୁଡ଼ିଲା ମହାଶୋକଜଳେଧରିଛି ବସୁଦେବ କୋଳେ

Couplet 59

ମନୁଷ୍ୟ ମଣି କଲେ ଭ୍ରାନ୍ତିପୁତ୍ରଙ୍କ ବଳ ନ ଜାଣନ୍ତି

Couplet 60

ମାଲଙ୍କ ତୁଲେ ବେନିବାଳେଯୁଦ୍ଧ କରନ୍ତି କୁତୂହଳେ

Couplet 61

କୃଷ୍ଣର ମୁଷ୍ଟିବଜ୍ରପ୍ରାୟକମ୍ପଇ ଚାଣୂରର କାୟ

Couplet 62

ମୂର୍ଚ୍ଛିତ ହୋଇ ମହାବଳୀମୁଖରୁ ରୁଧିର ନିକିଲି

Couplet 63

ପୁଣି ଉଠିଲା ଜ୍ଞାନ ପାଇଧାଇଁଲା ମୁଥେକ ଉଞ୍ଚାଇ

Couplet 64

କୃଷ୍ଣର ହୃଦରେ ପ୍ରହାରିଗର୍ଜଇ ବାହାନାଦ କରି

Couplet 65

ଚାଣୂର ମୁଷ୍ଟି ପଡ଼ି ହୃଦେଗୋବିନ୍ଦ ନ ଘୁଞ୍ଚିଲେ ପାଦେ

Couplet 66

ଫୁଲମଣ୍ତାଏ କରେ ଧରିଗଜ ଶରୀରେ ଯେହ୍ନେ ମାରି

Couplet 67

ଚାଣୂର କର କୃଷ୍ଣ ଧରିବୁଲାଇ ଅନ୍ତରାଳ କରି

Couplet 68

ଭୂମିରେ ପାଡ଼ିଲେ ତକ୍ଷଣଚାଣୂର ଛାଡ଼ିଲା ଜୀବନ

Couplet 69

ଇନ୍ଦ୍ରଧ୍ୱଜର ପ୍ରାୟେ ପଡ଼ିଗୋବିନ୍ଦ କଲେ ସିଂହରଡ଼ି

Couplet 70

ଉଠିଲେ ଚାଣୂର ଉପରେଅଳପ କେଶ ଧରି କରେ

Couplet 71

କୃଷ୍ଣଙ୍କୁ ଚାହିଁ ବଳରାମଦେହେ ବସିଲା ଗରୁତମ

Couplet 72

ବଜ୍ରମୁଷ୍ଟିଏ ପ୍ରହାରିଲେମୁଷ୍ଟିକ ମୁଣ୍ତ ଚୂର କଲେ

Couplet 73

ମୁଖରୁ ରୁଧିର ଗଳଇପଡ଼ିଲା ମୃତପିଣ୍ତ ହୋଇ

Couplet 74

ପବନଘାତେ ମହାବୃକ୍ଷଯେସନେ ପଡ଼ଇ ପ୍ରତ୍ୟକ୍ଷ

Couplet 75

ମାଲେକ କୂଟ ନାମେ ଥିଲାରାମର ନିକଟେ ମିଳିଲା

Couplet 76

ବାମମୁଷ୍ଟିରେ ମୁଣ୍ତ ଚୂରପଡ଼ିଲା କରି ନାଦଘୋର

Couplet 77

ଶଲ ତୋଶଳ ମାଲ ଦୁଇମିଳିଲେ କୃଷ୍ଣପାଶେ ଯାଇ

Couplet 78

ପାଦ ପ୍ରହାରନ୍ତେ ମୁରାରିମାଲେ ପଡ଼ିଲେ ନାଦ କରି

Couplet 79

ଆଉ ଯେତେକ ମାଲେ ଥିଲେରଣ ଉପେକ୍ଷି ପଳାଇଲେ

Couplet 80

ମାଲେ ପଳାନ୍ତେ ବେନିଭାଇଡ଼ାକନ୍ତି ପଳାଅ କିପାଁଇଁ

Couplet 81

ଗୋପକୁମରେ ଥିଲେ ସଙ୍ଗେମିଳିଲେ ରାମକୃଷ୍ଣ ଆଗେ

Couplet 82

ମାଲ ବିନ୍ଧାଣ ଗରୁତରଭୂମି କମ୍ପଇ ଥରହର

Couplet 83

କୃଷ୍ଣର ମାଲଯୁଦ୍ଧ ଦେଖିଅସୁରେ ଚାହାଁନ୍ତି ନିରେଖି

Couplet 84

କୃତାନ୍ତ ପ୍ରାୟ ରୂପ ଦେଖିଡ଼ରେ ବୁଜିଲେ ବେନିଆଖି

Couplet 85

କମ୍ପଇ କଂସର ଶରୀରଦେଖି ହରଷ ସୁରନର

Couplet 86

ବୋଲନ୍ତି କୃଷ୍ଣ ସାଧୁ ସାଧୁତରିଲେ ମାଲଙ୍କ ପ୍ରମାଦୁ

Couplet 87

ନୂପୁର କୃଷ୍ଣଙ୍କ ଚରଣଚାଲନ୍ତେ ବାଜେ ରୁଣଝୁଣ

Couplet 88

ଶୁଭଇ ବୀରତୂର ଧ୍ୱନିସ୍ତୁତି କରନ୍ତି ସୁରମୁନି

Couplet 89

ପଡ଼ି ଅଛନ୍ତି ପଞ୍ଚମାଲେସକଳେ ଭୟେ ପଳାଇଲେ

Couplet 90

ଦେଖିଣ ଉଗ୍ରସେନବଳାବାଦ୍ୟଶବଦ ରୁହାଇଲା

Couplet 91

କୋପେ ବୋଲଇ ଶିର ଝୁଣିକରେ ଖଡଗ ଅଛି ଘେନି

Couplet 92

ଭୃତ୍ୟଙ୍କୁ ବୋଲଇ ବଚନମାରରେ ଗୋପପୁର ଜନ

Couplet 93

ବସୁଦେବର ପୁତ୍ର ଦୁଇରାଜ୍ୟ ବାହାରେ ଛାଡ଼ ନେଇ

Couplet 94

ନନ୍ଦସମ୍ପଦ ଗୋପପୁରବହନ କର ଯାଇ ଜୂର

Couplet 95

ନନ୍ଦ-ବସୁଦେବକୁ ନିଅଶିର ଛେଦିଣ ଶୂଳି ଦିଅ

Couplet 96

ଦେବକୀ ଉଗ୍ରେସେନ ମୂଳେଚାରିହେଁ ବସିଥିବେ ଶୂଳେ

Couplet 97

ରାମକୃଷ୍ଣଙ୍କୁ ଧରି ନିଅତାହାଙ୍କ ମରଣ ଦେଖାଅ

Couplet 98

ଶିର ଛେଦିବ ଏହାଙ୍କରତେବେ ସେ ଶତ୍ରୁଯିବେ ମୋର

Couplet 99

ଯେତେ ଗୋପାଳପୁଅ ସଙ୍ଗେହାଣି ପକାଅ ନେଇ ବେଗେ

Couplet 100

ଏମନ୍ତ କଂସମୁଖୁଁ ଶୁଣିକୋପେ ଚାହିଁଲେ ଚକ୍ରପାଣି

Couplet 101

ବୋଇଲେ ପ୍ରଳାପ ଉତ୍ତରକେତେରେ କହୁଛୁ ଅସୁର

Couplet 102

ଏଥି ସଙ୍ଗତେ ତୋ'ର ମୃତ୍ୟୁଯାହା କହିଛି କୁଶକେତୁ

Couplet 103

ମରଣକାଳେ ପ୍ରାଣୀଙ୍କରଯେସନ ପ୍ରଳାପ ଉତ୍ତର

Couplet 104

ଜୀବନ ଯିବାର ନିକଟକିପାଁ ତୁ ହେଉ ଛଟପଟ

Couplet 105

ଯେତେ ଦିନକୁ ଥିଲା ଯୋଗଅମୂଲ୍ୟରତ୍ନ କଲୁ ଭୋଗ

Couplet 106

ଈଶ୍ୱରେ ନିନ୍ଦିଲୁ ପାପିଷ୍ଠତହିଁର ଫଳେ ମୃତ୍ୟୁକଷ୍ଟ

Couplet 107

କଂସର ମର୍ମକଥାମାନକହି ଚଳିଲେ ଭଗବାନ

Couplet 108

କଂସର ମଞ୍ଚାରେ ଉଠିଲେସ୍ୱର୍ଗେ ଦେବତାଗଣ ଥିଲେ

Couplet 109

ଦେଖି କରନ୍ତି ଜୟ ଜୟଅବନୀ ହୋଇଲା ନିର୍ଭୟ

Couplet 110

କୃଷ୍ଣଙ୍କୁ ଦେଖି କଂସ ଉଠିଖଡ଼ଗେ କଲାଦୃଢ଼ମୁଷ୍ଟି

Couplet 111

ଉଞ୍ଚାଇ ଗୋବିନ୍ଦ ଉପରେଡ଼େଇଁ ପଡ଼ନ୍ତେ ରୋଷଭରେ

Couplet 112

ଛଞ୍ଚାଣ ପ୍ରାୟେ ଧାତିକାରେକେଶ ଧଇଲେ କୃଷ୍ଣ କରେ

Couplet 113

ଅସୁର ନ ପାରିଲା ଚଳିକୃଷ୍ଣଙ୍କୁ ଚାହିଁଲା ନିରୋଳି

Couplet 114

ଚକ୍ଷୁର ବାଟେ ପ୍ରାଣ ଗଲାକୃଷ୍ଣର ଶରୀରେ ପଶିଲା

Couplet 115

ନାଗ ଆବୋରି ଖଗପତିତେସନ ଗୋବିନ୍ଦର ଗତି

Couplet 116

ରତ୍ନମୁକୁଟ କଂସ ଶିରେକୃଷ୍ଣେ ଝିଙ୍କିଲେ ରୋଷଭରେ

Couplet 117

କଂସକୁ ଧରି ବାମକରେଗୋବିନ୍ଦ ମଞ୍ଚାର ଉପରେ

Couplet 118

ଜଗତସ୍ୱାମୀ ଯୋଗବଳେପଡ଼ିଲେ ରଙ୍ଗସଭାତଳେ

Couplet 119

କଂସ ଉପରେ ଦାମୋଦରଅବନୀ ଦିଶିଲା ସୁନ୍ଦର

Couplet 120

ଯେତେ ଅସୁରରାଜା ଥିଲେକୃଷ୍ଣଙ୍କୁ ଦେଖି ପଳାଇଲେ

Couplet 121

ସମସ୍ତ ଲୋକେ ଛନ୍ତି ଚାହିଁବିକ୍ରମସିଂହ ପ୍ରାୟ ହାଇ

Couplet 122

କଂସର କେଶ ଧରି କରେକୃଷ୍ଣ ଝିଙ୍କିଲେ ରୋଷଭରେ

Couplet 123

ରଙ୍ଗସଭାର ତଳେ ଥାଇମୃତପିଣ୍ତକୁ ଘୋଷଡ଼ାଇ

Couplet 124

ଉତ୍ତାନ କରି ପକାଇଲେଗୋପବାଳକେ ଡ଼େଇଁଗଲେ

Couplet 125

ଲୋକେ କରନ୍ତି ହାହାକାରକେ ବୋଲେ ପଡ଼ିଲା ଅସୁର

Couplet 126

ଦେଖି ସାନନ୍ଦ ପୁରଜନମଥୁରା ନାରୀଙ୍କର ମନ

Couplet 127

ଆକାଶୁ କୁସୁମ ବରଷିନିର୍ମଳ ଦଶଦିଗ ଦିଶି

Couplet 128

ପବନ ବହଇ ଶୀତଳନିଶ୍ଚଳେ ଜଳଇ ଅନଳ

Couplet 129

ଆକାଶ ଦିଶିଲା ନିର୍ମଳଖଣ୍ତିଲା ଅବନୀର ଭାର

Couplet 130

ଜୟଶବଦ ଶୂନ୍ୟେ ପୂରିନୃତ୍ୟ କରନ୍ତି ଅପସରୀ

Couplet 131

ଗୀତବିନୋଦେ ବିଦ୍ୟାଧରଦୁନ୍ଦୁଭି ବାଜଇ ସୁସ୍ୱର

Couplet 132

ଦଇବେ କଂସ ଅବିରତେକୃଷ୍ଣଙ୍କୁ ଭୟ କରି ଚିତ୍ତେ

Couplet 133

ଜଳ ପିବନ୍ତେ କମ୍ପେ ଦେହୀଭୋଜନ କରନ୍ତେ ଡ଼ରଇ

Couplet 134

ଭୟେ ନ ସ୍ଫୁରଇ ବଚନନିଦ୍ରା ନ ମାଡ଼ଇ ନୟନ

Couplet 135

ଯାହାକୁ ଡ଼ରୁଥାଇ ନିତ୍ୟେପ୍ରତ୍ୟକ୍ଷ ଦେଖିଲା ଅଗ୍ରତେ

Couplet 136

ଦେହେ ପଶିଲା କଂସରାୟଖଣ୍ତିଲା ଜନ୍ମମୃତ୍ୟୁ ଭୟ

Couplet 137

ନିର୍ମଳ ଯୋଗୀଙ୍କି ଦୁର୍ଲ୍ଲଭକଂସକୁ ହୋଇଲା ସୁଲଭ

Couplet 138

କଂସର ଅଷ୍ଟଭ୍ରାତ ଥିଲେମିଳିଲେ ରାମକୃଷ୍ଣ ତୁଲେ

Couplet 139

କଙ୍କ ନ୍ୟଗ୍ରୋଧ ଆଦିକରିଧାଇଁଲେ ଖଡ଼ଗ ଉଭାରି

Couplet 140

ଭାଇ ମରଣେ କ୍ରୋଧ ପାଇବେଢ଼ିଲେ ଗୋବିନ୍ଦଙ୍କୁ ଯାଇ

Couplet 141

ଜଗତିଦ୍ୱାର ରୁନ୍ଧି ବୀରେକୁନ୍ତ ଶାବେଳୀ ଭାଲା କରେ

Couplet 142

ଆଚ୍ଛାଦି କଲେ ମହାରଣପଡ଼ିଲା କୋଟିବଜ୍ର ବାଣ

Couplet 143

ଦିବସ ହୋଇଲା ଅନ୍ଧାରବିଚିତ୍ର ଗତି କରବାଳ

Couplet 144

ଦେଖି ଧାଇଁଲେ ହଳଧରବୁଲାଇ ଲୌହର ମୂଷଳ

Couplet 145

ସିଂହ ଯେସନେ ଗଜଯୂଥେପିଟନ୍ତି ଅତି ବଳବନ୍ତେ

Couplet 146

ଶସ୍ତ୍ରକୁ ଶସ୍ତ୍ର ପଡ଼ିତାଳନ ପାରି ଘୁଞ୍ଚିଲେ ସକଳ

Couplet 147

ରାମର ବଜ୍ରଦଣ୍ତ ଘାୟେପଡ଼ିଲେ ଇନ୍ଦୁମତୀ ପୋଏ

Couplet 148

ଗତ ଜୀବନ ଅଷ୍ଟବୀରମୁଖରୁ ଗଳଇ ରୁଧିର

Couplet 149

ଦେଖି ସାନନ୍ଦ ଦେବଗଣବଳଦେବଙ୍କ ବୀରପଣ

Couplet 150

ପୁଷ୍ପବରଷି ସ୍ତୁତି କରିଜୟଶବଦେ ଅପସରୀ

Couplet 151

କଂସର ଅଷ୍ଟ୍ରଭ୍ରାତା ମୂଳେଯେତେ କାମିନୀ ପୁରେ ଥିଲେ

Couplet 152

ବାହାର ହୋଇଲେ ବିକଳେକାନ୍ଦନ୍ତି ସ୍ୱାମୀ ଧରି କୋଳେ

Couplet 153

ମୁଣ୍ତେ ହୃଦୟେ କରତାଡ଼ିଗଡ଼ନ୍ତି ମହୀତଳେ ପଡ଼ି

Couplet 154

ଭୋ ନାଥ ପ୍ରିୟ ମହୀପତିଅନାଥ ହୋଇଲୁ ଯୁବତୀ

Couplet 155

ଭୋ ନାଥ ମରଣେ ତୋହରମଥୁରା ନ ଦିଶେ ସୁନ୍ଦର

Couplet 156

ତୋର ବିଯୋଗେ ମଧୁପୁରୀଏବେ ଦିଶିଲା ହତଶିରୀ

Couplet 157

ତୁ ନାଥ ପ୍ରାଣୀଙ୍କର ତୁଲେଦ୍ରୋହ ଚିନ୍ତିଲୁ ସର୍ବକାଳେ

Couplet 158

ଅସୁରବୁଦ୍ଧି ତୋ'ର ମନ୍ଦସାଧୁଙ୍କ ତୁଲେ କଲୁ ବାଦ

Couplet 159

ଧର୍ମକୁ ନିଶ୍ଚୟ ଛାଡ଼ିଲୁଭଣଜା ହସ୍ତେ ପ୍ରାଣ ଦେଲୁ

Couplet 160

ପ୍ରାଣୀଙ୍କ ହୃଦୟେ ଅନନ୍ତଜଗତ ଯା'ର ଗର୍ଭଗତ

Couplet 161

ବ୍ରହ୍ମାଣ୍ତଠାକୁର ଶ୍ରୀହରିତାହାର ହୋଇଲୁ ବଇରୀ

Couplet 162

ତାହାର ସଙ୍ଗେ ବାଦ କଲୁଅକାଳେ ପ୍ରାଣ ହରାଇଲୁ

Couplet 163

ସୃଷ୍ଟି ପାଳନ ଯା'ର ବାନାଭକତଜନ ବଜ୍ରସେହ୍ନା

Couplet 164

ସଂସାରେ ଧର୍ମରୂପ ହୋଇଭାବ ଅଭାବ ସେ ଘେନଇ

Couplet 165

ତା'ର ମହିମା ତୁ ନ ଜାଣିଦ୍ରୋହ ଚିନ୍ତିଲୁ ଚକ୍ରପାଣି

Couplet 166

ମରିବା ଉଚିତ ତୋହରଅନାଥ କଲୁ ମଧୁପୁର

Couplet 167

କହନ୍ତି ବ୍ୟାସଙ୍କ ନନ୍ଦନଗୋବିନ୍ଦ ଶୁଣିଲେ ରୋଦନ

Couplet 168

ଛାଡ଼ିଲେ କଂସେ କୋପମନଦୟାସାଗର ଭଗବାନ

Couplet 169

ରାଜକାମିନୀ ମଧ୍ୟେ ଯାଇବିଜୟ ବ୍ରହ୍ମାଣ୍ତ ଗୋସାଇଁ

Couplet 170

ଲୋକବେଭାରେ ନରହରିଲୋଚନୁ ବହେ ଅଶ୍ରୁବାରି

Couplet 171

କାନ୍ଦନ୍ତି ମାଇଁଙ୍କର ମେଳେଗୋବିନ୍ଦ ମାୟା ଯୋଗ ବଳେ

Couplet 172

ବୋଲନ୍ତି ମୋର କର୍ମ ମନ୍ଦଦଇବ କରିଅଛି ଛନ୍ଦ

Couplet 173

ମୋହର କର୍ମେ ଭଲ ନାହିଁକଷ୍ଟ ମୁଁ ଯେତେ ପାଇଛଇଁ

Couplet 174

ଜାତ ହୋଇଲି ବନ୍ଦୀଘରେପିତା ମୋ'ଘେନି ଗଲେ ଡ଼ରେ

Couplet 175

ଲୁଚାଇ ନନ୍ଦର ମନ୍ଦିରେସୋଦର ମଉଳାର ଡ଼ରେ

Couplet 176

ଗଉଡ଼ ପଣେ ଦିନ ନେଇମୋହର କୁଳ ମୂଳ ନାହିଁ

Couplet 177

ସେବକ ପ୍ରାୟେ ନନ୍ଦ ଘରେଗୋରୁ ଚରାଏ ବନଘୋରେ

Couplet 178

ଦିବସେ ନ ରହଇ ଘରେଅନ୍ନପୁଡ଼ାଏ ଘେନି କରେ

Couplet 179

ବନେ ଭୁଞ୍ଜଇ ଏକବେଳେନିଦ୍ରା ନ ମାଡ଼େ ରାତ୍ରକାଳେ

Couplet 180

ରାତ୍ର ପାହିଲେ ବନେ ଯାଇଏମନ୍ତେ ଜୀବନ ପୋଷଇ

Couplet 181

ଯେତେ ପଡ଼ିଲା ରିଷ୍ଟ ମତେସୁମରି କହିବଇଁ କେତେ

Couplet 182

ମୁଁ ମାର ଦୁଃଖ ସୁଖେ ଥାଇମଉଳା ତାହା ନ ଜାଣଇ

Couplet 183

ମାଇଲା ମୋର ଷଡ଼ଭାଇମାତାପିତାଙ୍କୁ ଦୁଃଖ ଦେଇ

Couplet 184

ସୋଦର କଷ୍ଟ ବାଳବଧକେହି ତ ନ କଲ ବିରୋଧ

Couplet 185

ମତେ ମାରିବ ବିଚାରିଲାଅକ୍ରୁର ହସ୍ତେ ଅଣାଇଲା

Couplet 186

ଧନୁଯାତ୍ରା ଏ ମିଛେ କଲାଦ୍ୱାରେ ଗୋ ହସ୍ତୀଏ ଥୋଇଲା

Couplet 187

ଦଇବେ ତହୁଁ ଉବୁରିଲିମାମୁଁଙ୍କ ଛାମୁରେ ମିଳିଲି

Couplet 188

ତେବେ ହେଁ ଦୟା ଗୋ ନ କଲାମାଲଙ୍କ ସଙ୍ଗେ ଯୁଝାଇଲା

Couplet 189

ତହୁଁ ଜୀଇଁଲି କର୍ମବଳେମିଳିଲି ଯାଇ ମଞ୍ଚାତଳେ

Couplet 190

ବୋଇଲା କୋପଭର ହୋଇତାଡାଇ ଦିଅ ବେନିଭାଇ

Couplet 191

ବସୁଦେବକୁ ନନ୍ଦ ସଙ୍ଗେହାଣି ପକାଅ ନେଇ ବେଗେ

Couplet 192

ଦେବକୀ ସଙ୍ଗେ ଉଗ୍ରସେନଶୂଳରେ ବସାଅ ବହନ

Couplet 193

ନନ୍ଦ ସମ୍ପଦ କର ଜୂରରାମ ଗୋବିନ୍ଦ ବେଗେ ମାର

Couplet 194

ଶୁଣି ମୋ' ଦେହ ଥରହରଜୀବନ ଉଡ଼ିଲା ମୋହର

Couplet 195

ବିକଳେ ଉଠିଲି ମଞ୍ଚାରେତା' କୋପ ଶାନ୍ତି କରିବାରେ

Couplet 196

ପାଦେ ପଡ଼ିଲି ମୁହିଁ ଯାଇଧାଇଁଲା ଖଡ଼ଗ ଉଞ୍ଚାଇ

Couplet 197

ତା' ଦେଖି ହୋଇଲି ବିକଳବେଗେ ଧଇଲା ମୋର ବାଳ

Couplet 198

ମଞ୍ଚାରୁ ଦେଲା ଫୋପଡ଼ାଇତଳେ ଗୋ ପଡୁଥିଲି ମୁହିଁ

Couplet 199

ବିକଳେ ଧଇଲି ପୟରପଡ଼ିଲା ମୋହର ଉପର

Couplet 200

ମଞ୍ଚାରୁ ପଡ଼ି ମାମୁଁ ମଲାମୋତେ ତ ଦଇବ ରଖିଲା

Couplet 201

ମୋହର କର୍ମେ ନାହିଁ ଭୋଗରାଜା ଭଣଜା ପଣେ ଯୋଗ

Couplet 202

ଅରଜି ଥିଲି ଯାହା ପୂର୍ବେଫଳିଲା ମୋତେ ଆସି ଏବେ

Couplet 203

ମାୟା ସଂସାରେ ଏହି ମତେଜନ୍ମମରଣ ବେନିପଥେ

Couplet 204

ପ୍ରାଣୀ ହୁଅନ୍ତି ଆତଜାତକର୍ମର ଫଳେ ସେ ପ୍ରାପତ

Couplet 205

ପଥୁକୀ ପଥଶ୍ରମ ପାଇବସନ୍ତି ବୃକ୍ଷ ତଳେ ଯାଇ

Couplet 206

ଶ୍ରମ ସରିଲେ ଯେଝାମତେଚଳନ୍ତି ବୃକ୍ଷ ଥାଇ ପଥେ

Couplet 207

ତେମନ୍ତ ପ୍ରାୟ ଜନ୍ତୁ ମିଳିମାୟା ସଂସାରେ ବିଷ୍ଣୁକେଳି

Couplet 208

ଜଗତଜୀବ ଏହି ମତେସମସ୍ତେ ଯିବା ଶୂନ୍ୟପଥେ

Couplet 209

କେ ଆଗ ପଛ କେ ତୁରିତସବୁରି ଦ୍ୱାରେ ଯମଦୂତ

Couplet 210

ଏଣେ ଯେ ନ କରନ୍ତି ଖେଦତାହାଙ୍କୁ ନ ଲାଗେ ପ୍ରମାଦ

Couplet 211

ତୁମ୍ଭେ ଗୋ ଅର୍ଜିଅଛ ଯାହାଅବଶ୍ୟ ଭୁଞ୍ଜିବଟି ତାହା

Couplet 212

ଏମନ୍ତ ବୋଲି ଭଗବାନମୋହିଲେ ମାଇଁଙ୍କର ମନ

Couplet 213

ଆଶ୍ୱାସ କରି କଂସନାରୀବଦନ ପୋଛିଲେ ମୁରାରି

Couplet 214

ଜଣ ଜଣକେ ବୋଧ କଲେଅନଳେ କଂସ ପୋଡ଼ାଇଲେ

Couplet 215

ରାମ ଗୋବିନ୍ଦ ବେନିଭାଇପିତାମାତାଙ୍କ ପାଶେ ଯାଇ

Couplet 216

କଷ୍ଟ ଦେଖିଣ ତାହାଙ୍କରନୟନୁ ବହେ ଅଶ୍ରୁଜଳ

Couplet 217

ମଞ୍ଚା ଉପରେ କୃଷ୍ଣରାମପୟର ଦେଖି ଶୋକମନ

Couplet 218

ଚରଣୁଁ ବନ୍ଧନ ଫେଡ଼ାଇପିତାମାତାଙ୍କ ମୁଖ ଚାହିଁ

Couplet 219

ଦେବକୀ ବସୁଦେବ ପାଦେପଡ଼ିଲେ ଶୋକ ଗଦଗଦେ

Couplet 220

ଦେଖି ଚକିତ ତାତମାତପୟର ଘୁଞ୍ଚାଇ ତୁରିତ

Couplet 221

ମନେ ଜାଣିଲେ ଅବହେଳେବିଷ୍ଣୁମୂରତି ପାଦତଳେ

Couplet 222

ଭୟେ କମ୍ପନ୍ତି ଥରହରବୋଲନ୍ତି ଶରଣ ତୋହର

Couplet 223

ଅନାଦି ନାଥ ନିରଞ୍ଜନଆମ୍ଭର ଦୋଷ ତୁ ନ ଘେନ

Couplet 224

ପୁତ୍ର ପ୍ରାୟେକ ତୋତେ ମଣିଯାହା ଚିନ୍ତିଲୁ ଚକ୍ରପାଣି

Couplet 225

ସେ ଦୋଷ ନ ଘେନ ଆମ୍ଭରଶରଣ ରଖ ଚକ୍ରଧର

Couplet 226

ଏମନ୍ତ ବୋଲି ବାପମାୟେଚକ୍ଷୁ ବୁଜିଲେ ମହାଭୟେ

Couplet 227

ବୋଲନ୍ତି ଶୁକ ମୁନିବରଜାଣିଲେ ପ୍ରଭୁ ଦାମୋଦର

Couplet 228

ବଳଦେବଙ୍କୁ ଅନାଇଲେବୋଇଲେ ଜ୍ଞାନ ଏ ପାଇଲେ

Couplet 229

ଆମ୍ଭଙ୍କୁ ଚିହ୍ନିଲେ ଏ ଆଜକେମନ୍ତେ ହେବ ଦେବକାର୍ଯ୍ୟ

Couplet 230

ଏମନ୍ତ ବୋଲି ବିଚାରିଲେବିଷ୍ଣୁ ମାୟାକୁ ପ୍ରକାଶିଲେ

Couplet 231

ପିତାମାତାଙ୍କ ଦେହେ ଯାଇପଶିଲେ ଶୋକମୋହ ହୋଇ

Couplet 232

ସେ ମାୟାଧର ପାଦଗତଭଜଇ ବିପ୍ର ଜଗନ୍ନାଥ

Couplet 233

କଂସ ଦାନବ ସଂହାରିଲେଅବନୀ ଭାରା ନିବାରିଲେ

Couplet 234

ଭକତଜନଙ୍କର ବନ୍ଧୁନାମ କରୁଣାମୟ ସିନ୍ଧୁ

Couplet 235

ଏଣେ ନିବେଶି କୃଷ୍ଣେମନଶରଣ ପଶ ଭଗବାନ

Couplet 236

ବୁଡ଼ି ନ ମର ଭବଜଳେକଷ୍ଣ ସୁମରି ଉଠ କୂଳେ

Couplet 237

ବ୍ରାହ୍ମଣ କୁଳେ ଜାତ ହୋଇବିଷ୍ଣୁ ବାସନା ମୋର ନାହିଁ

Couplet 238

ସ୍ୱପନେ କହିଲେ ମୁରାରିପୁରାଣ ଗୀତନାଦ କରି

Couplet 239

ରଚିବୁ ଶିରୀ ଭାଗବତବେଦ ପୁରାଣେ ଯାହା ତତ୍ତ୍ୱ

Couplet 240

ଏଣୁ ମୋହର ଭୟ ନାହିଁସୁଜନେ ତର ଏହା ଗାଇ

Couplet 241

ସୁଜନେ ନ ଧର ମୋ ଦୋଷକହଇ ଜଗନ୍ନାଥ ଦାସ