Skandha 10
Adhyaya 33
Couplet 1
କହନ୍ତି ଶୁକ ମହାମୁନିଶୁଣ ରାଜନ ଚୂଡ଼ାମଣି
Couplet 2
ଏମନେ ବନେ ଗୋପନାରୀକାନ୍ଦନ୍ତି କୃଷ୍ଣନାମ ଧରି
Couplet 3
ଜୀବନ କୃଷ୍ଣପାଦେ ଦେଇଦିଶ-ଆକାଶ ନ ଦିଶଇ
Couplet 4
ରୋଦନ ଉଚ୍ଚସ୍ୱରେ ଧ୍ୱନିକ୍ଷତ ହରିଣୀପ୍ରାୟେ ଜାଣି
Couplet 5
ଗୋପୀଙ୍କ ରୋଦନ ଶବଦରାତ୍ରେ କୋକିଳସ୍ୱର ନାଦ
Couplet 6
ଶୁକ ଝିଙ୍କାରୀ ପକ୍ଷୀକୁଳଶୁଣିଲେ ଗୋପୀଙ୍କ ବିକଳ
Couplet 7
ପୃଥ୍ୱୀ ସହିତେ ଶୋକ କରିଆକାଶ ଦିଗେ ଧ୍ୱନି ପୂରି
Couplet 8
ଶ୍ରୀହରି ନାମ କୀରିତନରୋଦନ କରି ଅଚେତନ
Couplet 9
ଭକ୍ତବତ୍ସଳ ଦୟାନିଧିଶରଣ ସୋଦର ବାରିଧି
Couplet 10
ଭକତଜନ ମୋକ୍ଷପାଳଶୁଣିଲେ ଗୋପୀଙ୍କ ବିକଳ
Couplet 11
ଭାବକୁ ନିକଟ ମୁରାରିଗର୍ବ ଯେ କଲେ ଗୋପନାରୀ
Couplet 12
ବନେ ଅନେକ ଦୁଃଖ ଦେଇତୋଷ ହୋଇଲେ ଭାବଗ୍ରାହୀ
Couplet 13
ଯେସନେ ଜଳଦେ ବିଜୁଳିଗୋପୀଙ୍କ ମଧ୍ୟେ ଯାଇ ମିଳି
Couplet 14
ନୀଳ ଶରୀର ପୀତବାସମୁଖପଙ୍କଜେ ମନ୍ଦହାସ
Couplet 15
କଣ୍ଠେ ଲମ୍ବଇ ବନମାଳସୁନ୍ଦର ମଦନଗୋପାଳ
Couplet 16
ଭୁଜ ବିସ୍ତାରି ନରହରିଡ଼ାକନ୍ତି ଆସ ଗୋପନାରୀ
Couplet 17
ଗୋପୀ ଚାହିଁଲେ ତାହା ଶୁଣିମଧ୍ୟେ ବିଜୟ ଚକ୍ରପାଣି
Couplet 18
ଜୀବନ ପାଇଲେ ସକଳେଗୋପୀ ଉଠିଲେ ଏକାବେଳେ
Couplet 19
ପତଙ୍ଗଅନଳକୁ ଚାହିଁଯେହ୍ନେ ପଡ଼ନ୍ତି ବେଗେ ଧାଇଁ
Couplet 20
ବହନ ବେଢ଼ିଲେ ମୁରାରିଧନ୍ୟଜୀବନ ବ୍ରଜନାରୀ
Couplet 21
ପରମଆତ୍ମା ପୁରୁଷକୁପାଇଣ ଦମ୍ଭ କଲେ ବୁକୁ
Couplet 22
ଅଙ୍ଗୁଳି ଛନ୍ଦନ୍ତି କେ କରେଚରଣ ଭିଡ଼ନ୍ତି ନିର୍ଭରେ
Couplet 23
କେ ବାହୁମୂଳେ କୋଳ କଲାକେ ପାଦ ଅଙ୍ଗୁଳି ଧଇଲା
Couplet 24
କେ ପିଠି କୋଳକରି ରହିକେ ଜାନୁ ଧଇଲାକ ଯାଇ
Couplet 25
କେ ମୁଖେ ମୁଖଭରି ଚାହେଁକେ ସ୍ତମ୍ଭ ପ୍ରାୟେ ହୋଇ ରହେ
Couplet 26
କେ ଗୋପୀ ନୟନ ଆକର୍ଷିକଟାକ୍ଷ ଭାବେ ଦରହାସି
Couplet 27
ବେଢ଼ି ଧଇଲେ ନାରାୟଣବିଚିତ୍ର ଭଙ୍ଗିମା କରିଣ
Couplet 28
ପଣତେ ବାନ୍ଧି ବନମାଳୀଆନନ୍ଦେ ଦେଲେ ହୁଳହୁଳି
Couplet 29
କେ କୁଚ ପରେ ଆଲିଙ୍ଗନକେ ମୁଖେ ଦିଅନ୍ତି ଚୁମ୍ବନ
Couplet 30
କେ ଗୋପୀ ଅଧରେ ଅଧରତାମ୍ବୁଳ କରନ୍ତି ଆହାର
Couplet 31
କେ ବେନିହସ୍ତେ ପାଦ ଧରିସ୍ତନେ ଚାପଇ ଗୋପନାରୀ
Couplet 32
କେ ଗୋପୀ ହୃଦେ ହସ୍ତ ଦେଇକଟାକ୍ଷ-ନୟନେ ଅନାଇଁ
Couplet 33
କେ ଦୂରୁଁ ଚାହେଁ କୋପକରିସୁରଙ୍ଗ ଅଧର କାମୋଡ଼ି
Couplet 34
କେ ଯାଇ ନ ପାରେ ଗହଳେଧୀରେ ଚାହଁଇ ବେନିଡ଼ୋଳେ
Couplet 35
ଚକ୍ଷୁ ବୁଜିଣ ରସଭରେଗୋବିନ୍ଦେ ଦେଖିଲା ଭିତରେ
Couplet 36
ଅଣ୍ତାଳି କଲା ଆଲିଙ୍ଗନତାପ ଛାଡ଼ିଲା ଗୋପୀମନ
Couplet 37
କେ ରୂପ ଦେଖି ଚକ୍ଷୁ ବୁଜିପୁଲକ କଲା ରୋମରାଜି
Couplet 38
ଆନନ୍ଦମନେ ଧ୍ୟାନ କଲାଯୋଗୀଙ୍କ ପ୍ରାୟେ ସେ ରହିଲା
Couplet 39
କୃଷ୍ଣର ଦର୍ଶନେ ଆନନ୍ଦଛାଡ଼ିଲେ ମନୁ ଚିନ୍ତା ଖେଦ
Couplet 40
ବ୍ରହ୍ମସମାଧି ଲଭି ଜନେନିଶ୍ଚଳ ହୋନ୍ତି ଯୋଗଧ୍ୟାନେ
Couplet 41
ତକ୍ଷଣେ ଉଠିଲେ ମୁରାରିଆବୋରିଛନ୍ତି ବ୍ରଜନାରୀ
Couplet 42
ଯେସନେ ବ୍ରହ୍ମ ଗୁଣବନ୍ତଅଧିକ ଶୋଭା ଗୋପୀନାଥ
Couplet 43
ଗୋପୀଙ୍କି ଘେନି ବନମାଳୀଯମୁନା ବାଲିକୁଦେ ମିଳି
Couplet 44
କୁନ୍ଦ ମନ୍ଦାର ଫୁଲ ଗନ୍ଧବିକାଶେ ଭ୍ରମର ସମ୍ପଦ
Couplet 45
ଶରଦଚନ୍ଦ୍ର ଯେହ୍ନେ ଝଳିନିର୍ମଳ ବିରାଜଇ ବାଲି
Couplet 46
କୃଷ୍ଣର ଦେହବର୍ଣ୍ଣ ଝଳିଯେସନେ ବିରାଜେ ବିଜୁଳି
Couplet 47
ପାଇଣ କୃଷ୍ଣ ଅଙ୍ଗସଙ୍ଗତାପ ଛାଡ଼ିଲେ ଗୋପୀଅଙ୍ଗ
Couplet 48
ବ୍ରହ୍ମ ବିଚାରେ ଜ୍ଞାନ ପାଇଯେହ୍ନେ ପଣ୍ତିତ ତୋଷ ହୋଇ
Couplet 49
ପାଲଟି ପାଡ଼ିଲେ ବସନକୃଷ୍ଣଙ୍କୁ ବସାଇ ଆସନ
Couplet 50
ବୋଲନ୍ତି ବସ ପ୍ରାଣନାଥବୁଲି ଯେ ଅଛ ଘୋରପଥ
Couplet 51
ବସ୍ତ୍ର ଆସନେ କୃଷ୍ଣ ବସିଗୋପୀଙ୍କ ମୁଖ ଚାହିଁ ହସି
Couplet 52
ଯାହାଙ୍କୁ ହୃଦେ ଯୋଗୀଜନେବସାନ୍ତି କଳ୍ପିତ ଆସନେ
Couplet 53
ଦିବ୍ୟ କନକ ସିଂହାସନପାଟପତନି ବିଦ୍ୟମାନ
Couplet 54
ଅମରବୃନ୍ଦ ଏକମେଳେଆସନ କରନ୍ତି ନିରୋଳେ
Couplet 55
ବସାଇ ନ ପାରନ୍ତି ହରିଧ୍ୟାନପଥରେ ଅନୁସରି
Couplet 56
ସେ ସ୍ୱାମୀ ପାଲଟା ବସନେପାଡ଼ିଣ କଲେକ ଆସନେ
Couplet 57
ଭାବକୁ ହୋଏ ଏଡ଼େ ବାଇପୂର୍ବେ ପାଲଟାବସ୍ତ୍ର ବହି
Couplet 58
ଗୋପୀଙ୍କ ଭାବ ହୃଦେ ଧରିମଧ୍ୟେ ବିଜୟ ନରହରି
Couplet 59
ଅଶେଷ-ବ୍ରହ୍ମାଣ୍ତ-ଠାକୁରରୂପେ କି ଦେବା ପଟାନ୍ତର
Couplet 60
କୃଷ୍ଣେ ବସାଇ ଗୋପୀଜନେଚାହାାଁନ୍ତି କଟାକ୍ଷ ନୟନେ
Couplet 61
ହରିର ବେନିଭୁଜ ଧରିକୋପେ ବୋଲନ୍ତି ଗୋପନାରୀ
Couplet 62
ତୁ ଧୂର୍ତ୍ତ ଚତୁର ନାଗରଆମ୍ଭଙ୍କୁ ଛାଡ଼ି ବନଘୋର
Couplet 63
ତୁ ପୁଣି ଯାଉ ଏକା ହୋଇସଖୀ ଗୋଟିଏ ସଙ୍ଗେ ଲଇଁ
Couplet 64
ନିଶାରେ ଛାଡ଼ି ଗଲୁ କେଣେଆମ୍ଭେ ବୁଲିଲୁ ବଣେ ବଣେ
Couplet 65
ଏଡ଼େ ନିଷ୍ଠୁର ତୋ'ର ଦେହୀବିପିନେ ଛାଡ଼ି ଗଲୁ କାହିଁ
Couplet 66
ଆମ୍ଭେ ତ ନୋହୁ ତୋ'ର ରିପୁତୋହର ନାମ ହୃଦେ ଜପୁ
Couplet 67
ଆମ୍ଭଙ୍କୁ ନିର୍ଦ୍ଦୟା ତୋହରଏବେ ଜାଣିଲୁ ବେଣୁଧର
Couplet 68
ବିଶ୍ୱାସେ ପୂତନା ପରାଣପିଇ ଯେ ଅଛୁ ନାରାୟଣ
Couplet 69
ଏତେ କହିଣ ଗୋପନାରୀବିମ୍ବଅଧର କରେ ଧରି
Couplet 70
ଶ୍ରୀମୁଖୁଁ କଲେ ମଧୁପାନଆକର୍ଷି ଦେଲେକି ଚୁମ୍ବନ
Couplet 71
ଧନ୍ୟ ଜୀବନ ଗୋପବଧୁଭାବେ ପାଇଲେ ସୁଖସିନ୍ଧୁ
Couplet 72
ସମସ୍ତେ ବେଢ଼ିଣ ବସିଲେବିଚ୍ଛେଦ କଥା ପଚାରିଲେ
Couplet 73
ବୋଲନ୍ତି ଶୁଣ ପ୍ରାଣନାଥଆମ୍ଭେ ଦେଖିଲୁ ବିପରୀତ
Couplet 74
ଭଜନ୍ତା ଜନେ କେ ଭଜଇନ ଭଜିଲେ ବା ଭଜେ କେହି
Couplet 75
ଯେ ଯା'କୁ ଭାବେଣ ଭଜଇସେ ପୁଣି ତାହାକୁ ତେଜଇ
Couplet 76
ଭୋ ନାଥ ତୋହର ପରାୟେଭାବେ ନ ଭଜନ୍ତି ଥୋକାଏ
Couplet 77
ସେ ବେନିକୁଳ ନ ଭଜନ୍ତିଭୋ ନାଥ ଫେଡ଼ ମନୁ ଭ୍ରାନ୍ତି
Couplet 78
ଶୁଣି ବୋଲନ୍ତି କୃଷ୍ଣ ହସିବରଜଯୁବତୀ ଆଶ୍ୱାସି
Couplet 79
ଶୁଣ ସକଳ ଗୋପନାରୀଯେ ଯାହା ଭାବେ ପ୍ରୀତିକରି
Couplet 80
ଏକ ଆରେକ ଉପକାରେଭଜନ୍ତି ସଂସାର ବେଭାରେ
Couplet 81
ଯହିଁ ସୁହୃଦପଣ ନାହିଁଭାବ ନ ଦେଖିଲେ ଛାଡ଼ଇ
Couplet 82
ଭାବ ନ ଦେଖିଲେ ଭଜଇତାତ ଜନନୀ ପ୍ରାୟ ହୋଇ
Couplet 83
ତାହାକୁ ବୋଲି ବଡ଼ପଣସେ ପାଇ ବିଷ୍ଣୁର ଚରଣ
Couplet 84
ଥୋକେ ଭକତ ନ ଭଜନ୍ତିଆତ୍ମବଡ଼ିମା ପ୍ରକାଶନ୍ତି
Couplet 85
ସେ ଗୁରୁଦ୍ରୋହ ଦୋଷ ପାଇଉଭୟ ଲୋକେ ସୁଖ ନାହିଁ
Couplet 86
ଶୁଣ ଗୁଆଳୀ ସାବଧାନେମୋତେଭଜନ୍ତି ଯେତେ ଜନେ
Couplet 87
ତାହାଙ୍କୁ ଭଜୁଥାଇ ମୁହିଁମୁ ତାଙ୍କ ଭକତି ଜାଣଇଁ
Couplet 88
ମୋତେ ଯେ ଭକତି କରନ୍ତିନିଶ୍ଚଳ ହୋଏ ତାଙ୍କ ମତି
Couplet 89
ଦରିଦ୍ର ଯେହ୍ନେ ଧନ ପାଇପ୍ରାଣୁ ଅଧିକ ସମ୍ଭାଳଇ
Couplet 90
କାଳେ ହରାଇ ସେହି ଧନବିଷାଦ ହୋଏ ତାର ମନ
Couplet 91
ଭାଳଇ ଧନେ ମନ ଦେଇକ୍ଷୁଧା ପିପାସା ନ ଲାଗଇ
Couplet 92
ପୁଣି ପ୍ରାପତ ହୋଏ ଧନଆତ୍ମାରୁ ଅଧିକେ ଯତନ
Couplet 93
ତେମନ୍ତ ହୋଇ ନରଲୋକେଭକତି କରୁଥା'ନ୍ତି ଥୋକେ
Couplet 94
ତୁମ୍ଭେ ତେମନ୍ତ ପ୍ରାୟେ ହୋଇମୋହର ପାଦେ ଚିତ୍ତ ଦେଇ
Couplet 95
ଲୋକ ବେଭାର ବେଦପଥଛାଡ଼ି ଭଜିଲ ଅବିରତ
Couplet 96
ପ୍ରେମେ ବିଳାପ କଲ ଯେତେଶୁଣିଲି ତୁମ୍ଭର ସଙ୍ଗତେ
Couplet 97
ପଛେ ମୁଁ ଥାଇ ତୁମ୍ଭ ତୁଲେଭକତି ଜାଣିଲଇଁ ଭଲେ
Couplet 98
ଗରବ କଲ ତୁମ୍ଭେ ଯାହାମନେ ମୁଁ ଜାଣିଲଇଁ ତାହା
Couplet 99
ସେ ଘେନି ହୋଇଲି ଅନ୍ତରଗର୍ବଗଞ୍ଜନ-ବାନା ମୋର
Couplet 100
ତୁମ୍ଭର ଗର୍ବ ଗଞ୍ଜିବାରେଅଦୃଶ୍ୟ ହୋଇଲି ଅନ୍ଧାରେ
Couplet 101
ତୁମ୍ଭର ପ୍ରେମଭକ୍ତି ଜାଣିଆସି ମିଳିଲି ଏବେ ପୁଣି
Couplet 102
ଏ କଥା ମୋର ଭଲପଣତୁମ୍ଭଙ୍କୁ ହୋଇଲା କାରଣ
Couplet 103
ଆବର ଗର୍ବ ନ କରିବମୋ' ନାମ ନିରତେ ଭାବିବ
Couplet 104
ମୋତେ ନ କର ତୁମ୍ଭେ ରୋଷମୁଁ ତୁମ୍ଭ ପୁରାଇବି ଆଶ
Couplet 105
ତୁମ୍ଭର ଭାବ ମୁଁ ଜାଣଇଛନ୍ଦ କୁଟିଳ ମାୟା ନାହିଁ
Couplet 106
ଅନେକ କାଳେହେଁ ତୁମ୍ଭରଶୁଝି ନ ପାରେ ଉପକାର
Couplet 107
ମୋହର ମାୟାର ଶାଙ୍କୋଳିଭାବେ କାଟିଲ ଗୋବାଳୀ
Couplet 108
ତୁମ୍ଭର ଜନ୍ମ ବନ୍ଧ ନାହିଁମୋତେ କିଣିଲ ଭାବ ଦେଇ
Couplet 109
ମୋ'ର ଭକତି ଯେ ଲୋଡ଼ନ୍ତିସେ ମୋ'ର ପଥ ଆବୋରନ୍ତି
Couplet 110
ମୁହିଁ ଠାକୁର ତାହାଙ୍କରସୁଜନଜନଙ୍କ ବେଭାର
Couplet 111
କହଇ ଦାସ ଜଗନ୍ନାଥମୁଁ କୃଷ୍ଣ ସେବକର ଭୃତ୍ୟ