Skandha 10
Adhyaya 2
Couplet 1
ବନ୍ଦଇ ନୃସିଂହ ଚରଣକହିବି ବିଷ୍ଣୁର ପୁରାଣ
Couplet 2
ଶୁକ ବୋଲନ୍ତି ଶୁଣ ରାୟେମଞ୍ଚେ ଜନ୍ମିଲେ ଦେବତାୟେ
Couplet 3
ଭୋଜବଂଶରେ ଉତ୍ପନ୍ନପ୍ରତାପୀ ରାଜା ଶୁରସେନ
Couplet 4
ପୂର୍ବେ ମଥୁରା ପୁରେ ଥିଲାଅନେକ ନୃପତି ଜିଣିଲା
Couplet 5
ତେଣୁ କଟକ ମଧୁ ପୁରୀଯହିଁ ବିଜୟ ନରହରି
Couplet 6
ସେ ରାଜା ଗୋବିନ୍ଦ ଭକତତାହାର ଉଗ୍ରସେନ୍ ସୁତ
Couplet 7
ଦେବକ ନାମେ ତା'ର ଭ୍ରାତଦେବକୀ ତାହାର ଦୁହିତ
Couplet 8
ରୂପେ କମଳା ନୋହେ ସରିସେ କନ୍ୟା ବସୁଦେବ ବରି
Couplet 9
ମାୟା ଭିଆଣ ପଦ୍ମନାଭକରନ୍ତି ବିବାହ ଉବ
Couplet 10
ବିଭା କରାଇ କନ୍ୟାବରଯାବତ ମଙ୍ଗଳ ବେଭାର
Couplet 11
ଜନବେଭାରେ ସେ ଦେବକଅନେକ ଦେଲା ଯଉତୁକ
Couplet 12
ଚତୁରଶତ ହସ୍ତୀ ଦେଲାକଣ୍ଠେ ଲମ୍ବାଇ ରତ୍ନମାଳା
Couplet 13
ଅଠରଶତ ରଥ ଯୁତେଅଶ୍ୱ ସେ ଦେଲା ସେହି ମତେ
Couplet 14
ବେନି ଶତେକ ପରିବାରୀଦେଲା ସେ ଅଳଙ୍କାର ଭରି
Couplet 15
ବାଜଇ ଭେରୀ ତୁରୀ ବାଦ୍ୟକେ କହୁ ବିଭାର ଆନନ୍ଦ
Couplet 16
ରଥେ ବସାଇ କନ୍ୟାବରନବରୁ ହୋଇଲେ ବାହାର
Couplet 17
କୁସୁମ ବରଷନ୍ତି ଘେନିମଙ୍ଗଳ କଲେ ଦେବ ଧ୍ୱନୀ
Couplet 18
ଉଗ୍ରସେନର କଂସ ସୂତଦେଖିଣ ହୋଇଲା ଉଷତ
Couplet 19
ଯାହାର ନାମେ ଦେବେ ଡ଼ରିଚାଲନ୍ତି କମ୍ପେ ବସୁନ୍ଧରୀ
Couplet 20
ଶୁଦ୍ଧସୁବର୍ଣ୍ଣ ରଥେ ବସିରାଜାଏ କଂସକୁ ପ୍ରଶଂସି
Couplet 21
ଭଗିନୀ ପ୍ରିୟ ବନ୍ଧୁପଣେରଥରେ ବସିଲା ଆପଣେ
Couplet 22
ଅଶ୍ୱ ଦଉଡ଼ି ଧରିକରେରଥ ବାହିଲା ଧୀରେ ଧୀରେ
Couplet 23
ଥୋକାଏ ଦୂର ରଥଗଲାଆକାଶୁ ଶବଦ ଶୁଭିଲା
Couplet 24
ତା' ଶୁଣି ଚାହିଁଲା ଗଗନେଶବଦ ଶୁଭୁଅଛି ଶୂନ୍ୟେ
Couplet 25
ରେରେ ଅସୁର କଂସ ଶୁଣନଜାଣୁ ଆପଣା ମରଣ
Couplet 26
ଯାହାର ବାହୁ ଅଛୁ ରଥତୋତେ ମାରିବେ ତା'ର ସୁତ
Couplet 27
ଅଷ୍ଟମ ଗର୍ଭେ ଅବତରିମହୀ ରଖିବେ ତୋତେ ମାରି
Couplet 28
ଶୁଣି ଅନ୍ତରୀକ୍ଷ ବଚନରଥରୁ ଓହ୍ଲାଇ ବହନ
Couplet 29
କରେ ଉଞ୍ଚାଇ କରବାଳଧଇଲା ଦେବକୀର ଚୂଳ
Couplet 30
ବୋଲଇ ଭଲ ଏ ବିଚାରକୁମାରୀ କାଳୁ ୟାକୁ ମାର
Couplet 31
ମୂଳୁଁ ମାରିଲେ ଯିବ ସରିଦେବଙ୍କ ସଙ୍ଗେ କିମ୍ପା କଳି
Couplet 32
ଅଧର ଚାପି ରୋଷେ ଚାହେଁକମ୍ପଇ ଦେବକୀର କାୟେ
Couplet 33
କଂସକୁ ବସୁଦେବ ଚାହିଁଭୟେ ଚିନ୍ତଇ ଭାବଗ୍ରାହୀ
Couplet 34
କଂସର ଭୁଜ କରେ ଧରିବୋଲଇ ଶୁଣ ଦଣ୍ତଧାରୀ
Couplet 35
ତୁ ଅଟୁ ମହତ ପୁରୁଷସଂସାରେ ଅଛି ତୋ'ର ଯଶ
Couplet 36
ଧାର୍ମିକ ବୋଲନ୍ତି ସକଳେଦେବକୀ ମାରୁ କିମ୍ପା ବଳେ
Couplet 37
ବିଭାର କାଳେ ଏଡ଼େ କର୍ମକେମନ୍ତେ ସହିବଟି ଧର୍ମ
Couplet 38
ଦେହର ସଙ୍ଗେ ମୃତ୍ୟୁ ଜାତନାହିଁ ଏହାର ଆଦିଅନ୍ତ
Couplet 39
ବାଳକ ସ୍ଥବିର ତରୁଣଅବଶ୍ୟ ଲଭିବେ ମରଣ
Couplet 40
ଦେହ ବହିଲେ ନିଶ୍ଚେ ମରିମରଣ ଛାରେ କିମ୍ପା ଡରି
Couplet 41
ଏ ଜୀବ ମରଣ ନିକଟେବେଗେ ଚିନ୍ତଇ ଅନ୍ୟଘଟେ
Couplet 42
ଏହାର କଲା କର୍ମମାନତେଣୁ ହୁଅନ୍ତି ସାବଧାନ
Couplet 43
କର୍ମର ବଶ ହୋଏ ଜନ୍ତୁଜନ୍ମ ମରଣ କର୍ମ ହେତୁ
Couplet 44
ଜୋକ ଯେ ଏକଇ ଚରଣେଯେସନେ ସଞ୍ଚରଇ ତୃଣେ
Couplet 45
ଜୀବ ଯେ କର୍ମେ ସଞ୍ଚରଇଜନ୍ମ ମରଣ ନାମ ବହି
Couplet 46
ନିଦ୍ରାରେ ଯେସନେ ସ୍ୱପନଦେଖିଣ ପାସୋରଇ ମନ
Couplet 47
ଦେହରେ ଥାଇ ଯେତେ କରିଜୀବ ଛାଡ଼ିଲେ ତା' ପାଶୋରି
Couplet 48
କରଇ ପରଲୋକ ଭୋଗପୁଣ ହିଁ ରଜ ବୀର୍ଯ୍ୟ ଯୋଗ
Couplet 49
ଜନ୍ମିଣ ପାଶୋରଇ ତାହାଏମନ୍ତ ଅନାଦିର ମାୟା
Couplet 50
ଏକଇ ପୁରୁଷ ମୁରାରିସକଳଘଟେ ଛନ୍ତି ପୂରି
Couplet 51
ଶତେକ ଜଳଘଟ ଥୋଇଚାହିଁଲେ ଆକାଶ ଦିଶଇ
Couplet 52
ପୁଣି ହିଁ କଲେ ଏକଗୋଟିତହିଁ ଆକାଶ ଥାଏ ଘୋଟି
Couplet 53
ଆକାଶ ନୁହଁଇଟି ଭିନ୍ନନାଶ ହୁଅନ୍ତି ଘଟମାନ
Couplet 54
ଏମନ୍ତ ଆତ୍ମାର ବିବେକଏହା ଜାଣନ୍ତି ଜ୍ଞାନୀ ଲୋକ
Couplet 55
ତୁ ଅଟୁ ମହତ ପୁରୁଷକିମ୍ପା ବହେଣୀ କରୁ ନାଶ
Couplet 56
ଜୀବ ମାରନ୍ତି ଆତ୍ମା ସୁଖେଅନ୍ତେ ହେଁ ପଡ଼ନ୍ତି ନରକେ
Couplet 57
ଏ ସାନ ବହେଣୀ ତୋହରଏହାକୁ ରକ୍ଷାକର ବୀର
Couplet 58
ଶୁକ ବୋଲନ୍ତି ଶୁଣ ରାୟେଅସୁର ସ୍ୱଭାବେ ନିର୍ଦ୍ଦୟେ
Couplet 59
ଧର୍ମବଚନ ନ ଶୁଣଇବିଶେଷେ ତା'ର ଜ୍ଞାନ ନାହିଁ
Couplet 60
ଭିଣୋଇ ବୋଲ ନ ଶୁଣିଲାପୁଣି ହିଁ ହାଣିବି ବୋଇଲା
Couplet 61
ଦେଖି ବସୁଦେବ ବିଚାରିକାନ୍ଦିଣ ସୁମରେ ମୁରାରି
Couplet 62
ପୁଣି ବିଚାରୁଅଛି ମନେଦେବକୀ ରଖିବି କେସନେ
Couplet 63
କେ ସହୁ ଏହାର ବିକଳରଖିବି ଲାଭ ଦେଇ ମୂଳ
Couplet 64
କିବା ନୋହୁଣୁ ମୋର ସୁତକଂସ ହୋଇବ ପ୍ରାଣେ ହତ
Couplet 65
କିବା ନୋହିବ ମୋର ପୁଅଜାଣନ୍ତି ପ୍ରଭୁ ଦେବରାୟ
Couplet 66
ଏମନ୍ତେ ମନେ ବିଚାରିଲାକଂସର ମୁଖକୁ ଚାହିଁଲା
Couplet 67
ବୋଲନ୍ତି ଶୁଣ ବୀର କଂସଛାଡ଼ ତୁ ବହେଣୀର କେଶ
Couplet 68
ଏହାର ସୁତ ତୋତେ ମାରିଏ ତୋ'ର ନୁହଁଇ ବଇରୀ
Couplet 69
ଏ ଯେତେ ଶିଶୁ ପ୍ରସବିବତୋ'ର ନିକଟେ ଦେବି ସର୍ବ
Couplet 70
ତୁ ଅଟୁ ପୁରୁଷ ମହତଏ ମୋ'ର ତିନିବାର ସତ୍ୟ
Couplet 71
ଶୁଣନ୍ତୁ ଦଶଦିଗ ଲୋକେଏଠାରେ ଅଛନ୍ତି ଯେ ଥୋକେ
Couplet 72
ଏକଥା ମୋହର ପ୍ରମାଣଏଥକୁ ସାକ୍ଷୀ ନାରାୟଣ
Couplet 73
ବସୁଦେବର ବୋଲ ଶୁଣିକଂସ ହିଁ ମନେମନେ ଗୁଣି
Couplet 74
ବିଚାରି ମଣିଲା ବିଶ୍ୱାସଛାଡ଼ିଲା ଦେବକୀର କେଶ
Couplet 75
ଆନନ୍ଦ ହୋଇ ସର୍ବଜନେଗଲେ ସେ ଯେ ଯାହା ଭୁବନେ
Couplet 76
କେତେହେଁ ଦିନ ତହିଁ ଗଲାଦେବକୀ ଗର୍ଭ ଉପୁଜିଲା
Couplet 77
ବରଷ ବରଷକେ ସୁତହୋଇଲା ଏକଇ ଦୁହିତ
Couplet 78
ପ୍ରଥମେ ହୋଇଲା ତନୟେରୂପେ ମୋହିଲା କାମ ପ୍ରାୟେ
Couplet 79
ସୁତକୁ ଦେଖି ବସୁଦେବବିକଳେ ଚିନ୍ତଇ ମାଧବ
Couplet 80
ଏ ସୁତ ଦେବଇଁ କେମନ୍ତେସତ୍ୟ ଯେ କରିଛି ଯୁକତେ
Couplet 81
ଦେବକୀ ମୁଖକୁ ଚାହିଁଲାହା କୃଷ୍ଣ ବୋଲି ଡାକ ଦେଲା
Couplet 82
କୋଳରେ ଘେନିଲା ତନୟହୋଇଲା ହରଷ ବିସ୍ମୟ
Couplet 83
କଂସର ସଭାରେ ମିଳିଲାବାଳକ ତଳେ ଶୁଆଇଲା
Couplet 84
ଦେଖି ଚକିତ ସଭାଜନେକଂସ ବିଚାରୁଅଛି ମନେ
Couplet 85
ଏତ ନୋହଇ ମୋ' ବଇରୀଅଷ୍ଟମଗର୍ଭ ମୋତେ ମାରି
Couplet 86
ଏହାର ମଣିଲି ମୁଁ ସତ୍ୟନେଉ ଏହାର ନିଜ ସୁତ
Couplet 87
ହସିଣ ବସୁଦେବ ଚାହିଁକହଇ ବିଶ୍ୱାସ କରାଇ
Couplet 88
ତୋହରେ ମଣିଲି ମୁଁ ସତ୍ୟନିଅ ତୋହର ନିଜ ସୁତ
Couplet 89
ଶୁଣି ବସୁଦେବ ଚକିତେକଂସକୁ ନ ଯାଇ ପରତେ
Couplet 90
କ୍ଷଣକେ ରହିଣ ବିଚାରିପୁଣି କୁମର କୋଳେ ଧରି
Couplet 91
ବାଟରେ କରଇ ବିଚାରଦୁଷ୍ଟ ଦାନବ ଦୁରାଚାର
Couplet 92
ଏବେ ମୁଁ ନେବି ବାହୁଡ଼ାଇପୁଣି ମାରିବ କଂସ ନେଇ
Couplet 93
ଦେବକୀ କଷ୍ଟ ହେବ ବଡ଼କିସ କରିବି ମୁହିଁ ରାଢ଼
Couplet 94
ହରି ଭିଆଣ କଲେ ଯାହାଅବଶ୍ୟ ଭୁଞ୍ଜିବିନା ତାହା
Couplet 95
ଏମନ୍ତେ ଦୁଃଖେ ସୁଖେ ଯାଇଦେବକୀ ନିକଟେ ମିଳଇ
Couplet 96
ସୁତକୁ ଦେଲା ତା'ର କୋଳେକାନ୍ଦଇ ମାୟାମୋହ ଭୋଳେ
Couplet 97
ବିଚ୍ଛେଦ-ଦୁଃଖ-ମାତା-ଚିତ୍ତପୁତ୍ରକୁ ପାଇଣ ଉଷତ
Couplet 98
ନିବିଡ଼ ସ୍ନେହେ କୋଳେ ଯାକିଆନନ୍ଦ କେ ପାରିବ ଲକ୍ଷ୍ୟି
Couplet 99
ରଜନୀ ହୋଇଲା ପ୍ରବେଶମିଳିଲା ଅନ୍ତଃପୁରେ କଂସ
Couplet 100
ଶୀତଳ ମଣୋହି ସାରିଲାସୁଖେ ପଲ୍ୟଙ୍କେ ବିଜେକଲା
Couplet 101
ତକ୍ଷଣେ ମିଳିଲେ ନାରଦଆନନ୍ଦେ କଲେ ବୀଣାନାଦ
Couplet 102
ଦେଖିଣ ତେଜିଲା ଶୟନପ୍ରଣାମ କଲାକ ବହନ
Couplet 103
ନିଜ ଆସନେ ବସାଇଲାବିଶ୍ୱାସେ ଚରଣ ଚାପିଲା
Couplet 104
ଭକତି ଦେଖିଣ ନାରଦକହନ୍ତି ଶୋକ ଗଦଗଦ
Couplet 105
ଶୁଣ ଅସୁର ଚୂଡ଼ାମଣିତୋ'ର ମରଣ ମୁହିଁ ଶୁଣି
Couplet 106
ତୋ' ଦୁଃଖ ଦେଖି ମୁଁ ବିକଳଦେଖ ନୟନେ ଅଶ୍ରୁଜଳ
Couplet 107
ଶୁଣ ଦାନବ ଶିରୋମଣିତୋ'ର ମରଣ ତଥ୍ୟବାଣୀ
Couplet 108
ଭୂମିର ଦେଖିଣ ବିକଳଗୁହାରି କଲେ ଦେବବଳ
Couplet 109
ବ୍ରହ୍ମାର ତୁଲେ ଶୂଳପାଣିକ୍ଷୀର ସମୁଦ୍ରେ ସ୍ତୁତିଭଣି
Couplet 110
ବ୍ରାହ୍ମାଙ୍କୁ କହିଲେ ଅନନ୍ତମନୁଷ୍ୟେ ହୋଇବି ମୁଁ ଜାତ
Couplet 111
ମାରିବି ସକଳ ଅସୁରନାଶିବି ଅବନୀର ଭାରତ
Couplet 112
ଏମନ୍ତ କୂଟକଥା ମାନଭିଆଣ କଲେ ଦେବଗଣ
Couplet 113
ଦେବକୀ ଅଷ୍ଟମ ଗର୍ଭରନିଶ୍ଚୟେ ମରଣ ତୋହର
Couplet 114
ବ୍ରହ୍ମାର ବଚନେ ମୁରାରିମାୟା ମନୁଷ୍ୟ ରୂପ ଧରି
Couplet 115
ତୋତେ ମାରିବେ ସେ ଅନନ୍ତତୁ କିମ୍ପା ହୋଇଲୁ ନିଶ୍ଚିନ୍ତ
Couplet 116
ଦେବେ ଉପୁଜିଛନ୍ତି ଅଂଶେଗୋପାଳ-ଯଦୁ-ଭୋଜବଂଶେ
Couplet 117
ନନ୍ଦ ଯଶୋଦା ଆଦି ଯେତେକହିବି ଏକେ ଏକେ କେତେ
Couplet 118
ଦେବକୀ ଦେବୀ ବସୁଦେବଏ ଆଦି ଯେତେକ ଯାଦବ
Couplet 119
ତୋହାର ଯେତେକ ସେବକଦେବତାମାନେ ଏଟି ଦେଖ
Couplet 120
ତୁ ଯହୁଁ ଦୁଷ୍ଟପଣ କଲୁକି ବୋଲି ବାଳକ ଛାଡ଼ିଲୁ
Couplet 121
କଂସ ବୋଇଲା ବ୍ରହ୍ମଚାରୀଅଷ୍ଟମଗର୍ଭ ମୋ' ବଇରୀ
Couplet 122
ଆବର ଯେତେ ଗର୍ଭଶିଷତହିଁ ମୋ' ପ୍ରୟୋଜନ କିସ
Couplet 123
କଂସର ଶୁଣି ଏ ଉତ୍ତରମୁନି କାଟିଲେ ଅଷ୍ଟଗାର
Couplet 124
ପ୍ରଥମେ ଗଣିଲେକ ଆଠଛନ୍ଦେଣ ବୁଝାଇଲେ ପାଠ
Couplet 125
ବାମଭାଗକୁ ଲେଉଟାଇପୁଣି ଗଣିଲେ ପାଠ କହି
Couplet 126
ଯେଝାରଠାରୁ ଆଠ ହୋନ୍ତିଶୁଣ ହୋ ଅସୁର ନୃପତି
Couplet 127
ଏହା ଛାଡ଼ିଲେ କେଉଁ ଯଶଏଣେ ହୋ ପ୍ରୟୋଜନ କିସ
Couplet 128
ଏହା ତୁ ନ କଲେ ବିଚାରନିକଟେ ମରିବୁ ଅସୁର
Couplet 129
କଂସକୁ କରାଇ ଉଚ୍ଚାଟନାରଦ ଗଲେ ଶୂନ୍ୟବାଟ
Couplet 130
ଏମନ୍ତ ମୁନିବାକ୍ୟ ଶୁଣିକଂସ ହିଁ ମନେମନେ ଗୁଣି
Couplet 131
ଦୁଃଖେ ରଜନୀ ପୁହାଇଲାନିଜ ସଭାରେ ବିଜେକଲା
Couplet 132
ଅସୁର ବଳ ଘେନି ସଙ୍ଗେଧାଇଁଲା ପବନହୁଁ ବେଗେ
Couplet 133
ଦେବକୀ ମନ୍ଦିରେ ମିଳିଲାକୋପେ ଅଧର କାମୋଡ଼ିଲା
Couplet 134
ଦେବକୀ ମୁଖକୁ ଅନାଇବୋଲଇ କୋପଭର ହୋଇ
Couplet 135
ତୁ ଅଟୁ ବହେଣୀ ମୋହରମୋର ମରଣେ ତୋ' ବିଚାର
Couplet 136
ମୁଁ ଏହା ଜାଣିବି କେମନ୍ତେଭିଣୋଇ ବୋଲେ ଗଲି ପ୍ରତେ
Couplet 137
ଏମନ୍ତେ ଅନେକ ବୋଇଲାକୋଳୁଁ ବାଳକ ଘେନିଗଲା
Couplet 138
ବେନିଚରଣ କରେ ଧରିବୁଲାଇ ଅନ୍ତରାଳ କରି
Couplet 139
କୋପେ ଅନେକ ଗାଳିଦେଲାଶିଳା ଉପରେ କଚାଡ଼ିଲା
Couplet 140
ଦେବକୀ ବସୁଦେବ ଆଣିବନ୍ଧନକଲା ପାଦପାଣି
Couplet 141
ମାଡ଼ ମରାଇ ମହାରୋଷେପାଦେ ଭରିଲା ଲୌହପାଶେ
Couplet 142
ଧନ-ସମ୍ପଦ କଲା ଜୂରଆଣି ଭରିଲା ବନ୍ଦୀଘର
Couplet 143
ସାତକବାଟ ମହାବଳଲୌହକିଳିଣୀ ଅନର୍ଗଳ
Couplet 144
ପ୍ରହରୀ ଶତେକ ଜଗାଇକହଇ ରୋଷଭର ହୋଇ
Couplet 145
ଦେବକୀ ଯେତେ ପ୍ରସବିବମୋର ଛାମୁରେ ଜଣାଇବ
Couplet 146
ଯେ ମୋର ବୋଲ ନ କରିବସେହି ମୋହର ଶତ୍ରୁ ହେବ
Couplet 147
ନିଜ ପିଅର ଅଣାଇଲାଅନେକ ମାଡ଼ ମରାଇଲା
Couplet 148
ଶାଙ୍କୋଳି ଦେଲା ବନ୍ଦୀଘରେଅନେକ ଯାଦବ ସଙ୍ଗରେ
Couplet 149
ଅସୁର ସ୍ୱଭାବେଣ କଂସମାଇଲା ଆପଣାର ବଂଶ
Couplet 150
କୋପ ସଂହରି ନିଜପୁରେଅସୁର ପଶିଲା ଭିତରେ
Couplet 151
କଂସ ଜାଣଇ ଯୋଗବଳେମୁଁ ଜାତ ଦାନବର କୁଳେ
Couplet 152
ଅନେକବାର ମୋତେ ମାରିମୋକ୍ଷ ନ ଦେଲେ ନରହରି
Couplet 153
ଏବେ ମାରିବ ହରି ମୋତେଭାଗ୍ୟ ମୋ କେ କରିବ ଅନ୍ତେ
Couplet 154
ଏମନ୍ତ ମେନ ବିଚାରିଲାଯଦୁଙ୍କ ସଙ୍ଗେ ବାଦ କଲା
Couplet 155
ଶୁଣ ସୁଜନେ ଭାଗବତକୃଷ୍ଣଚରଣେ ଦେଇ ଚିତ୍ତ
Couplet 156
ପଣ୍ତିତେ ନ ଘେନିବା ଦୋଷକୃଷ୍ଣଚରିତ ସୁଧାରସ
Couplet 157
କହଇ ବିପ୍ର ଜଗନ୍ନାଥହରିଚରଣେ ଦେଇ ଚିତ୍ତ